Ο τουρκικός άξονας θα κινηθεί κατά των χωρών της Α. Μεσογείου και Ρωσία, ΕΕ, ΗΠΑ “σφυρίζουν” αδιάφορα…

Οι Κουληδες δινουν επιντοματα στους Πακιστανους απ το υστερημα του φτωχου Ελληνα…

Τουρκία-Κατάρ-Πακιστάν με Αρχηγό τον Νέο Χίτλερ ετοιμάζονται να εισβάλουν στις χώρες της Μεσογείου…

Παρτε το αποφαση , οτι καταφερουμε θα το καταφερουμε μονοι μας….

Βοηθεια μην περιμενετε απο πουθενα…

Από τη Λιβύη έως την Αρμενία, και από τη Μεσόγειο έως τον Εύξεινο Πόντο, ο Τούρκος ηγέτης συνεχίζει να προσπαθεί να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο, με την υποστήριξη των φίλων του στη Ντόχα αλλά και των Πακιστανών.

“Η Τουρκία έχει βαθιές σχέσεις φιλίας και αδελφότητας με το Κατάρ και το Πακιστάν, ενώ οι σχέσεις μεταξύ των χωρών αυτών  βελτιώθηκαν ταχύτατα σε όλους τους τομείς… και τώρα συνεργάζονται ενεργά για την επίλυση περιφερειακών προβλημάτων”.

Με αυτά τα λόγια, ο επίσημος ιστότοπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών περιγράφει σύμφωνα με ανακοινώσεις του εν συντομία την κατάσταση των σχέσεων μεταξύ Κατάρ-Τουρκίας-Πακιστάν.

Αυτές οι σχέσεις έχουν επηρεάσει και θα συνεχίσουν να επηρεάζουν βαθιά την εξέλιξη (ή την εμπλοκή) των διεθνών σχέσεων σε μια ευρεία περιοχή που ξεπερνά τα κλασικά σύνορα της Μέσης Ανατολής, επεκτείνοντας την δράση τους από τη Λιβύη έως τον Καύκασο, και από την Κύπρο έως την λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου.

Ειδικά η στενή συμμαχία μεταξύ Τουρκίας και Κατάρ, έχει δύο πολύ ακριβείς ημερομηνίες, τον Δεκέμβριο του 2010 και τον Ιούνιο του 2017.

Μετά τις αναταραχές που ξέσπασαν στην Τυνησία με κύμα διαμαρτυριών ενάντια στο αυξανόμενο κόστος ζωής και τα αιτήματα για δημοκρατία, επίσης χάρη στην εξελιγμένη και αδιάκοπη στρατηγική ενημέρωσης (και παραπληροφόρησης) του τηλεοπτικού σταθμού Al Jazeera, που ανήκει στο Εμίρη του Κατάρ, οι διαδηλώσεις εξαπλώθηκαν γρήγορα στη Λιβύη, την Αίγυπτο και τη Συρία προκαλώντας αναταραχές και διαταραχές που εξακολουθούν να υφίστανται μέχρι σήμερα.

“Ο μύθος των «Αραβικών Πηγών» ξεκίνησε χάρη στο Al Jazeera, και στην πολιτική κοντόφθαλμη πολιτική του υπουργείου εξωτερικών των ΗΠΑ, με επικεφαλής την εποχή εκείνη την Χίλαρι Κλίντον, αναφέρει το israeldefense.

Το Al Jazeera ήταν που έβαλε “φωτιές” στις πλατείες, τους δρόμους και στα μυαλά ολόκληρου του αραβικού και μουσουλμανικού κόσμου, ζητώντας εξέγερση ενάντια στους «δεσπότες», εξαπολύοντας ταυτόχρονα κατηγορίες κατά της Δύσης και των ευρωαμερικανικών ΜΜΕ.

Συνειδητοποιήσαμε (με δυσκολία) ότι τα πράγματα δεν ήταν όπως τα ανέφερε ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός του Κατάρ, μετά από μια δεκαετία αιματηρών συγκρούσεων, εμφύλιων πολέμων και αυταρχικών πραξικοπημάτων.

Όλα τα γεγονότα έδειξαν ότι οι «Αραβικές Πηγές» δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια απόπειρα του οπισθοδρομικού μέρους του Ισλάμ, το οποίο συγκεντρώθηκε γύρω από τη «Μουσουλμανική Αδελφότητα», να πάρει τελικά την εξουσία ανατρέποντας λίγο πολύ αυταρχικά κοσμικά καθεστώτα, τα οποία τα αντικατέστησε με κυβερνήσεις που βασίζονται αποκλειστικά στη Σαρία, τον ισλαμικό νόμο που απαιτεί την αυστηρότερη συμμόρφωση με τις αρχές του Κορανίου”, αναφέρει Ισραηλινός ειδικός.

Σε αυτό το πλαίσιο αναπτύχθηκε και ενισχύθηκε ο ειδικός σύνδεσμος μεταξύ του Ερντογάν και του Καταριανού Σείχη Αλ Θάνι. Και οι δύο ηγέτες συνειδητοποίησαν ότι εάν κατάφερναν να αναλάβουν την πολιτική ηγεσία της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας», (κάτι που δεν άρεσε στις μετριοπαθείς αραβικές κυβερνήσεις στον Περσικό Κόλπο), θα μπορούσαν να γίνουν οι νέοι βασικοί παράγοντες της γεωπολιτικής πολιτικής στην Μέση Ανατολή.

Αυτή η προοπτική οδήγησε την Τουρκία και το Κατάρ να υποστηρίξουν τη βραχύβια άνοδο του «Μουσουλμάνου Αδελφού», Mohammed al-Morsi, στην Προεδρία της Αιγύπτου το 2012 και να επέμβουν σε μεγάλο βαθμό στη συριακή κρίση, με οικονομική και στρατιωτική βοήθεια, καθώς και την υποστήριξη προπαγάνδας (πάντα με τον Al Jazeera) εναντίον των ανταρτικών δυνάμεων που αντιτίθενται στο καθεστώς του Άσαντ, τα οποία κυριάρχησαν με τις οργανώσεις της Jabat Al Nusra και με την βοήθεια του “Χαλίφη” Al Baghdadi.

“Τα πράγματα όμως δεν πήγαν όπως ήθελαν οι δύο «φίλοι των δύσκολων καιρών». Στην Αίγυπτο, τα όνειρα του Μόρσι και της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» γκρεμίστηκαν το 2013, από τον Αλ-Σίσι, ενώ στη Συρία, ο Άσαντ εξακολουθεί να “βασιλεύει” ακόμη παρά τα ερείπια και την φυγή άνω του ενός εκατομμυρίου προσφύγων.

Ο αδίστακτος ακτιβισμός του Τούρκου ηγέτη, οι άσκοπες δαπάνες για την υποστήριξη του Κατάρ και η στρατιωτική δέσμευση στη Συρία έθεσαν την οικονομία της Άγκυρας σε κρίση πολύ πριν γίνει αισθητός ο οικονομικός αντίκτυπος της πανδημίας Covid-19 στην Τουρκία, με καταστροφικές συνέπειες για τον λαό της και το βιοτικό του επίπεδο.

Ωστόσο, το πρόσφατο μποϊκοτάζ από τις χώρες του Κόλπου, οι απειλές κυρώσεων από την Ευρώπη και η ουσιαστική διεθνής απομόνωση δεν έχουν περιορίσει ακόμη τον περιπετειώδη χαρακτήρα του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος, όπως ένας άπληστος τζογαδόρος, αυξάνει τα στοιχήματα σε πολλά τραπέζια με την ελπίδα να αντισταθμίσει τις απώλειες.

Από τη Λιβύη έως την Αρμενία, και από τη Μεσόγειο έως τη Μαύρη Θάλασσα, ο Τούρκος ηγέτης συνεχίζει να προσπαθεί να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο, με την υποστήριξη των φίλων του”, συνεχίζει ο ίδιος.

πηγη 

https://apagoreuetai-group.blogspot.com/2020/11/blog-post_138.html

Διαβάστε επίσης »