Πατήστε ESC για κλείσιμο

ΑΠΟΨΕΙΣ - Spoiler

Οι διεφθαρμένες πρακτικές μιας δήθεν Αριστεράς

Newsteam 0 Comments

Ας θυμίσουμε στον Αλέξη Τσίπρα, ότι επί της πρωθυπουργίας του (το 2018) παρακολουθούνταν εντελώς παράτυπα από μυστικούς αστυνομικούς ο Παναγιώτης Λαφαζάνης .

Κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου που αφορούσε τις πορείες και τις διαδηλώσεις ο Αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε, ότι η φιλοσοφία του εν λόγω νομοσχεδίου θυμίζει τη χούντα και τα πέτρινα χρόνια του μετεμφυλιακού κράτους της Δεξιάς (με τις αποκρουστικές  παρακολουθήσεις των αριστερών από τις μυστικές υπηρεσίες κλπ).

Ωστόσο, με την τοποθέτηση αυτή τίθεται ένα τεράστιο πρόβλημα . Δηλαδή,  με ποια κριτήρια – άραγε – ο αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης ορίζει κάτι ως χουντικό ή  ως δεξιό;

Και γιατί οι μυστικές παρακολουθήσεις και οι υπόλοιπες αντιδημοκρατικές πρακτικές  οι οποίες  είχαν λάβει χώρα επί της πρωθυπουργίας του ήταν δήθεν αριστερές (και δικονομικά νομιμοποιημένες);

Ας θυμίσουμε λοιπόν στον Αλέξη Τσίπρα, ότι επί της πρωθυπουργίας του (το 2018) παρακολουθούνταν εντελώς παράτυπα από μυστικούς αστυνομικούς ο Παναγιώτης Λαφαζάνης .

Ανεξάρτητα από το εάν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με την ιδεολογία του !

Και ήταν παράνομη η ανωτέρω παρακολούθηση, γιατί η Δικονομία μας επιτρέπει την καταγραφή της δραστηριότητας ενός ατόμου με συσκευές ήχου ή εικόνας μόνο για πολύ σοβαρές αξιόποινες πράξεις ( 254 του ΚΠΔ)!

Δηλαδή μόνο για τα αδικήματα του οργανωμένου εγκλήματος , της τρομοκρατίας  κλπ.

Και μόνο , εφόσον υφίστανται σοβαρές ενδείξεις ενοχής ότι έχουν τελεστεί τα παραπάνω απεχθή εγκλήματα !

Όμως οι μυστικοί αστυνομικοί στην παραπάνω υπόθεση που αφορούσε τον πρώην σύντροφο του Αλέξη Τσίπρα  διεξήγαγαν την έρευνα τους για κάποια πολύ ελαφρότερα αδικήματα ( :διατάραξη κοινής ειρήνης,  απειλή κλπ) !

Επομένως ήταν αποκρουστικά παράτυπη η παρακολούθηση της ζωής ή των ακτιβιστικών δραστηριοτήτων του Παναγιώτη Λαφαζάνη !

Επιπλέον, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε  στον Αλέξη Τσίπρα , ότι το 2019 16 Έλληνες πολίτες είχαν συλληφθεί και κρατηθεί εντελώς παράνομα  επί 2,5 ώρες στο αστυνομικό τμήμα Γιαννιτσών.

Όχι γιατί είχαν διαπράξει κάποιο έγκλημα, αλλά για μην εκφράσουν την αντίθετη άποψή τους για τη συμφωνία των Πρεσπών  ( ενόψει της ομιλίας του τότε  Υπουργού Φώτη Κουβέλη )!

Και αυτή η αντιδημοκρατική μεθοδολογία  – που λέγεται προληπτικές συλλήψεις αντιφρονούντων- δεν είναι ούτε αριστερή, αλλά ούτε και δικονομικά αποδεκτή !

Ωστόσο , αναρωτιέται κανείς σε ένα ευρύτερο επίπεδο και το εξής πράγμα :

Πόσο αριστερό είναι άραγε ο επιχειρηματίας Καλογρίτσας, αν αληθεύουν αυτά που ισχυρίζεται, να παίρνει- με τη μεσολάβηση του πρώην Υπουργού Ν. Πάπα –  3.000.000 ευρώ από ένα ξένο επιχειρηματικό όμιλο (για να συμμετάσχει στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες);

Ώστε να φτιάξει ένα κανάλι αρεστό στην τότε κυβέρνηση ;

Εδώ πλέον δίνεται η εντύπωση, ότι  τμήματα της προηγούμενης κυβέρνησης της πρώτη φορά Αριστεράς είχαν συγχωνευθεί απευθείας με ξένους επιχειρηματικούς κολοσσούς!

Κάτι που η Αμερικανίδα καθηγήτρια Wendy Brown ορίζει ως την χειρότερη έκφανση ενός χυδαίου και  ανεξέλεγκτου καπιταλισμού ( Τώρα είμαστε όλοι δημοκράτες) !

Τέλος, πόσο προοδευτικό είναι άραγε ένας διορισμένος από μια αριστερή κυβέρνηση αρχηγός του πυροσβεστικού σώματος να προσπαθεί να συγκαλύψει απεχθώς τη φοβερή τραγωδία στο Μάτι με τους 102 νεκρούς (αν αληθεύουν αυτά που αποκάλυψε η εφημερίδα Καθημερινή);

Το συμπέρασμα; Ο Γκάντι έλεγε, ότι για να αλλάξει κανείς τον κόσμο είναι αναγκαίο να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του.

Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του δεν είχαν δώσει ποτέ την εικόνα μιας ηθικής συλλογικότητας!

Με απλά λόγια : Δεν τους ενδιέφερε ποτέ η ηθική διάσταση των επιλογών τους!

Έκαναν ότι χειρότερο μπορούσαν να κάνουν και έτσι σήμερα η κριτική τους έχει ελάχιστη επίδραση!

*Καλφέλης Γρηγόρης – Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ (kalfelis@law.auth.gr)

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Γιατί η προσφυγή στη Χάγη είναι γεωπολιτική αυτοκτονία

Newsteam 0 Comments

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*

Η κυριαρχία που ασκείται επάνω σε ένα κράτος είναι ενιαία ακόμη και όταν παρεμβάλλεται τρίτο κράτος, που σημαίνει ότι η οριοθέτηση δεν μπορεί να γίνει τμηματικά με το γειτονικό κράτος καθόσον υπάρχει συνέχεια νησιωτικού και ηπειρωτικού εδάφους, εκτός αν επιθυμεί η ηγεσία μας να εμφανίσει τη χώρα μας διεθνώς ότι δεν έχουμε ενιαία εδαφική και κρατική κυριαρχία.

Οι δηλώσεις κάθε κυβερνητικού αξιωματούχου συνιστούν διεθνή πρακτική και για αυτό οι διάφοροι υπουργοί και σύμβουλοι θα πρέπει να προσέχουν τι λένε δημοσίως. Μπορεί να τις επικαλεστεί οποιοδήποτε άλλο κράτος ευνοείται από αυτές σε διεθνή φόρα ή σε δικαιοδοτικά όργανα. Πρέπει να ξέρουν λοιπόν  και αν δεν το ξέρουν να το μάθουν, ότι δεν πρέπει να κάνουν δηλώσεις που είναι εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, γιατί αφενός μεν δεν διαχειρίζονται την ατομική τους περιουσία αλλά το έδαφος και την κυριαρχία της Ελλάδας, αφετέρου δε ενισχύουν το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας.

Διαφεύγει από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας ότι όταν συμφωνήσουμε να πάμε στη Χάγη με την Τουρκία και επειδή δεν θα έχουμε συμφωνήσει για οριοθέτηση με τη μέθοδο της μέσης γραμμής, το δικαστήριο θα εξετάσει τις Ειδικές Περιστάσεις. Μέσα σε αυτές τις ειδικές περιστάσεις η Τουρκία θα καταθέσει όλες τις υποχωρήσεις που έχει κάνει η χώρα μας στις συμφωνίες οριοθέτησης που έχουν υπογραφεί με τις υπόλοιπες γειτονικές χώρες και θα ζητήσει να ισχύσουν και στην μεταξύ μας οριοθέτηση.

Η Ελλάδα οριοθετώντας ΑΟΖ με την Ιταλία σε κατάσταση πανικού μετά το Τούρκο – Λιβυκό μνημόνιο, διέπραξε τρία σοβαρά λάθη τα οποία ενισχύουν το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας :

  • Πρώτον υπέγραψε τη συμφωνία  σύμφωνα με το καθεστώς της σύμβασης του 1958 που αφορά την υφαλοκρηπίδα και όχι σύμφωνα με το καθεστώς της Σύμβασης του 1982 που αφορά την ΑΟΖ, ενώ γνώριζε ότι η Τουρκία δεν είναι μέλος της σύμβασης του 1982 αλλά είναι μέλος της σύμβασης του 1958.
  • Δεύτερον δέχθηκε τις Γραμμές Βάσεις που είχε χαράξει η Ιταλία το 1977 και τις οποίες είχε στείλει στον ΟΗΕ, ενώ η Ελλάδα δεν είχε χαράξει τις αντίστοιχες Γραμμές Βάσης με αποτέλεσμα να απωλέσουμε αρκετή έκταση ΑΟΖ.
  • Τρίτον δέχθηκε μειωμένη επήρεια ορισμένων Ελληνικών νησιών, στερώντας τη χώρα μας από μία θαλάσσια έκταση ίση περίπου με την Κέρκυρα.

Μία δεύτερη ενέργεια που εξετάζεται και η οποία θα ενισχύσει ακόμη το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας, είναι η περίπτωση της πιθανής μερικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο.

Ποιος ο λόγος να κάνουμε μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο και να μην κάνουμε πλήρη οριοθέτηση με την Κύπρο; Υπόψιν ότι η Τουρκία έχει κάνει συμφωνία οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας με το ψευδοκράτος από το 2011.

Όταν η Ελλάδα το 1976 και το 1978 με την έξοδο του Σεισμίκ προσέφυγε στο ΔΔ της Χάγης μονομερώς, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι τα νησιά που ανήκουν στην Ελληνική επικράτεια και ειδικότερα τα νησιά του Αιγαίου από τη Σαμοθράκη μέχρι το Καστελόριζο έχουν δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και δεύτερον να καθορίσει τους κανόνες οριοθετήσεως, η απάντηση του δικαστηρίου ήταν σαφής αλλά αποκρύπτεται επιμελώς. Ειδικά στην παράγραφο 86 του σκεπτικού (https://www.icj-cij.org/files/case-related/62/062-19781219-JUD-01-00-EN.pdf) αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι : Η οριοθέτηση έχει άμεση σχέση με το εδαφικό καθεστώς όταν υπάρχουν αμφισβητούμενες περιοχές.

Στη συνέχεια και όταν η Ελλάδα εξέδωσε προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα, απορρίφθηκαν από το ΔΔ της Χάγης με το σκεπτικό ότι Θα μπορούσαμε να διατάξουμε προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα διότι η Ελλάδα θα μπορούσε να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία από τις έρευνες που κάνει η Τουρκία στο Αιγαίο, αν αποδείκνυε το Δικαστήριο με την κυρία προσφυγή που είχε γίνει, ότι οι αμφισβητούμενες περιοχές ανήκουν στην Ελλάδα και ξεκαθάρισε ότι το έδαφος δεσπόζει στη θάλασσα, δηλαδή το έδαφος δημιουργεί τις θαλάσσιες ζώνες. Συνεπώς με την προσφυγή μας στο ΔΔ της Χάγης, παράλληλα με την οριοθέτηση θα εξεταστεί και το θέμα της εδαφικής κυριαρχίας, δηλαδή το εδαφικό καθεστώς. Το σκεπτικό αυτό επαναλήφθηκε το 2002, όταν υπήρχε η διαφορά οριοθέτησης Κατάρ – Μπαχρέιν: Η οριοθέτηση έχει άμεση σχέση με το εδαφικό καθεστώς και ερευνώνται και οι τίτλοι εφόσον υπάρχει αμφισβήτηση από το έτερο διάδικο μέρος.

Έτσι λοιπόν αν πάμε στο ΔΔ της Χάγης, του οποίου με έγγραφη δήλωση του ΥΠΕΞ (14-01-2015) δεν έχουμε αναγνωρίσει την αρμοδιότητα για θέματα εθνικής κυριαρχίας, θα τεθεί ευθέως θέμα εθνικής κυριαρχίας των νησιών από την Τουρκία. Δεν υπάρχουν λοιπόν απλά προβλήματα με την Τουρκία, αλλά ευθεία αμφισβήτηση εθνικής κυριαρχίας. Δεν συζητάς ποτέ με μια χώρα η οποία διαγράφει την ύπαρξη σου και υπογράφει μνημόνια με τη Λιβύη ή σε θεωρεί εμπόδιο στα επεκτατικά της όνειρα.

Κανένας διεθνής οργανισμός ή διεθνές δικαστήριο δεν θα μας επιλύσει τα προβλήματα κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και εθνικής μας κυριαρχίας με γνώμονα τα εθνικό μας συμφέρον. Ευτυχώς οι Τούρκοι είναι μαρτυριάρηδες και μας ενημερώνουν για τις μυστικές συνομιλίες τους με την ελληνική διοίκηση, αν και έπρεπε αυτή να ενημερώνει τον Ελληνικό λαό.

Ένας από τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας είναι να καταστήσει την Ελλάδα κράτος περιορισμένης κυριαρχίας και την περιοχή της Αν. Μεσογείου Ενδιάμεση Περιοχή, δηλαδή περιοχή με κενό ισχύος στην οποία θα μπορεί να ηγεμονεύσει δημιουργώντας Προκεχωρημένες Επαρχίες, εν προκειμένω τη Συρία, τη Λιβύη και ενδεχομένως τη Μάλτα. Για τις ενδιάμεσες χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η απειλή λαμβάνει γεωγραφικό εύρος και θα υπάρξει ζήτημα κατά πόσο η χώρα μας θα είναι εγκαίρως προετοιμασμένη με βάση το ισχύον στρατιωτικό δόγμα, να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα και πρέπει να γίνει αντιληπτό από τις κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου ότι η άμυνα του Αιγαίου διέρχεται από την άμυνα της Κύπρου.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας απέδειξαν τον Μάρτιο και τον Ιούλιο ότι είναι σε θέση να αιφνιδιάσουν τον κάθε κακόβουλο αντίπαλο που επιβουλεύεται την εθνική ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας και δεν οφείλουμε κανένα ευχαριστώ στην κα Μέρκελ αντίστοιχο του ευχαριστούμε τους Αμερικάνους του Σημίτη. Αντιθέτως θα πρέπει να τονίζουμε και να ευχαριστούμε συχνά την ηγεσία και το προσωπικό των ΕΔ για το εθνικό έργο τους.

Ενώ βλέπουμε ότι η αποτροπή έχει θετικά αποτελέσματα (Έβρος, NAVTEX), το ελληνικό σύστημα εξουσίας δεν την αξιοποιεί και αντιθέτως συνεχίζει να εγκλωβίζεται στη λογική του διαλόγου, ο οποίος υπό τις παρούσες συνθήκες (Casus belli, κατεχόμενη Κύπρος, τουρκολιβυκό μνημόνιο, NAVTEX Καστελόριζου κλπ. ) το μόνο που επιτυγχάνει είναι η ενίσχυση των νομικών εργαλείων της Τουρκίας με παράλληλη παράδοση, υποταγή και ακρωτηριασμό της Ελληνικής επικράτειας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και τελικά την πορεία μας προς την γεωπολιτική αυτοκτονία.

Όχι άλλες υποχωρήσεις. Οποιοσδήποτε διάλογος για προσφυγή στη Χάγη με την Τουρκία, έχει σχέση με την επανεξέταση της κυριαρχίας μας επί των νησιών του Αιγαίου και για αυτό δεν έχει εξουσιοδοτηθεί κανείς να συμμετάσχει.

* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος (εα), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ.

**Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τράπεζες: Τι έχουν οι έρμες και δεν… φτουράνε;

Newsteam 0 Comments
  • 31/07/2020 - 08:06
  • Κατηγορία Ο Ενδελεχής

Από τα τέλη Μαΐου έως τα τέλη Ιουνίου ο τραπεζικός δείκτης σημείωσε ένα ιλιγγιώδες ράλι, άνω του 47%, με έκρηξη του όγκου συναλλαγών.

Και μετά επέστρεψαν οι ρευστοποιήσεις, παρά τη γενικότερη… αποχή των short funds τα οποία συνήθως ασκούν πιέσεις, στέλνοντας έτσι τον κλαδικό δείκτη σχεδόν 18% χαμηλότερα σε λιγότερο από ένα μήνα. Αυτό που θα ήθελαν να δουν οι ξένοι επενδυτές είναι μια ταχύτερη μείωση των NPLs, μέσω «Ηρακλή» ή και Bad Bank, ώστε να μειωθεί η πίεση στους ισολογισμούς των ελληνικών συστημικών τραπεζών για τα επόμενα χρόνια.

Άρα και οι ανησυχίες τους γύρω από την ποιότητα του ενεργητικού.

Διάβασε το »

ΔΕΗ: Την εγκαταλείπουν τα νοικοκυριά

Newsteam 0 Comments
  • 31/07/2020 - 08:07
  • Κατηγορία Ο Ενδελεχής

Μεγάλη μετατόπιση νοικοκυριών, από τη ΔΕΗ σε ιδιώτες παρόχους, παρατηρήθηκε το φετινό α’ εξάμηνο.

Η αύξηση των τιμολογίων, σε συνδυασμό με τη μείωση της έκπτωσης συνέπειας και το γεγονός ότι η ΔΕΗ τιμολογεί τους οικιακούς καταναλωτές με δύο κλίμακες φαίνεται ότι ήταν οι κυριότεροι λόγοι της παραπάνω εξέλιξης. Να εξηγήσουμε ότι, μέχρι τις 2.000 κιλοβατώρες η χρέωση της ΔΕΗ είναι 0,11058 ευρώ/KWh και από τις 2.000 κιλοβατώρες και πάνω 0,11936 ευρώ/KWh.

Όταν, όμως, η κατανάλωση ξεπεράσει τις 2.000 κιλοβατώρες, η ΔΕΗ χρεώνει από την πρώτη κιλοβατώρα με την τιμή της δεύτερης κλίμακας, επιβαρύνοντας σημαντικά τους πελάτες της.

Διάβασε το »

Οι 400 νέες θέσεις εργασίας από την Εlval Halcor

Newsteam 0 Comments

Έως το τέλος του 2020 η ElvalHalcorθα έχει ολοκληρώσει ένα μεγάλο κύκλο επενδύσεων με αποτέλεσμα να έχει δημιουργήσει και 400 νέες θέσεις εργασίας που θα συμβάλλουν στη μείωση της ανεργίας.

Οι επενδύσεις της θυγατρικής του ομίλου Viohalco, προερχόμενες σε σημαντικό βαθμό από τη συνεχή επανεπένδυση των κερδών της, ξεπέρασαν τα τελευταία δέκα χρόνια τα 500 εκατ. ευρώ, ενώ η παραγωγή την περίοδο αυτή διπλασιάστηκε και οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν κατά 35%. 

Διάβασε το »

Στα ράφια της Walmart… μέχρι και νέο προϊόν

Newsteam 0 Comments

Στα τέλη Δεκεμβρίου θα ξεκινήσει η γραμμή παραγωγής  κρουασάν και BakeRollsτης Chipitaστο εργοστάσιο της Σλοβακίας.

Ταυτόχρονα το κρουασάν 7daysέχει τοποθετηθεί ήδη σε 48 πολιτείες των ΗΠΑ και ειδικότερα στα ράφια της μεγαλύτερης αλυσίδας σούπερ μάρκετ της Walmart.  

Hδιοίκηση παράλληλα σχεδιάζει κοινό προϊόν με τη Νίκας που θα συνδυάζει το κρουασάν με τα αλλαντικά.

Διάβασε το »

Τουρκία: Ετοιμάζεται για Χάγηαλλά με δικούς της όρους–Τι θέλει η χώρα μας

Newsteam 0 Comments

Η αποκλιμάκωση της ελληνοτουρκικής έντασης παραπέμπει στο άνοιγμα του δρόμου για διαπραγμάτευση εφ’ όλης της ύλης. Όμως, ανάμεσα στην πρόθεση και την υλοποίηση υπάρχει μεγάλη απόσταση

Η ανακοίνωση της τουρκικής πλευράς ότι προς το παρόν αναστέλλονται οι έρευνες σε αμφισβητούμενες περιοχές με σκοπό να διευκολυνθεί ο δρόμος των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, σε συνδυασμό με τη σταδιακή απομάκρυνση των σκαφών του τουρκικού πολεμικού ναυτικού από την περιοχή, οδήγησε στην αποκλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Η επίσημη ελληνική θέση ότι κυρίως ο λόγος ήταν η ισχυρή αποφασιστικότητα αποτροπής που επέδειξε η ελληνική πλευρά, μπορεί να εξυπηρετεί λόγους εσωτερικής πολιτικής συζήτησης, όμως η ακολουθία των γεγονότων παραπέμπει πολύ περισσότερο σε χειρισμούς της αμερικανικής και της γερμανικής πλευράς που θέλοντας αποφύγουν μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση μεσολάβησαν για να πέσουν οι τόνοι και να δρομολογηθούν διαδικασίες αποκλιμάκωσης.

Ουσιαστικά, είναι εμφανές ότι έχει γίνει αρκετή προσπάθεια ώστε να διαμορφωθεί ουσιαστικά ένα back channel ώστε να αρχίσει να διαμορφώνεται το δυνητικό πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης, προσπάθεια που η Τουρκία επέλεξε σε πρώτη φάση να τη δημοσιοποιήσει αποκαλύπτοντας τη συνάντηση του Βερολίνου.

Όμως, η πραγματική δυσκολία για τη διαπραγμάτευση αφορά τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο τον προσεγγίζουν οι δύο χώρες.

Η τουρκική αντίληψη για τη διαπραγμάτευση: εφ’ όλης της ύλης και χωρίς προϋποθέσεις

Η Τουρκία γνωρίζει εδώ και αρκετά χρόνια ότι ο μόνος τρόπος για να κατοχυρώσει τις αξιώσεις της είναι να υπάρξει μια διαδικασία διαπραγμάτευσης. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι πάντα υπάρχει η σκιά ότι η εισβολή στην Κύπρο το 1974 έτυχε καταδίκης από τη διεθνή κοινότητα και πήγε πίσω τις όποιες τουρκικές διεκδικήσεις, όποια και εάν είναι η μεταχείρισή της μέσα στον επίσημο λόγο.

Ωστόσο, η αντίληψή της για τη διαπραγμάτευση έχει δύο βασικά γνωρίσματα.

Το πρώτο είναι η λογική της εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση με όλα τα θέματα θεωρούμενα ως ανοιχτά. Σύμφωνα με αυτό το σχήμα η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν ένα σύνολο από διαφορές που ξεκινούν από τα ζητήματα των χωρικών υδάτων και του εναερίου χώρου στο Αιγαίο, επεκτείνονται στα ζητήματα ερμηνείας των συνθηκών που απέδωσαν τα νησιά του Αιγαίου και τη Δωδεκάνησο στην Ελλάδα και άρα τα όρια της κυριαρχίας σε νησίδες και βραχονησίδες (οι περίφημες γκρίζες ζώνες), περιλαμβάνουν τα ζητήματα που αφορούν την στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και βέβαια καταλήγουν στα ζητήματα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες. Ενίοτε η τουρκική ρητορική εμπλέκει και την επίλυση του Κυπριακού σε αυτό το πλέγμα διαφορών. Κατά τη γνώμη της Τουρκίας όλα τα ζητήματα είναι ανοιχτά και σε μικρό βαθμό έχουν εφαρμογή προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, εφόσον η γεωγραφική εγγύτητα –ή ο κίνδυνος να αδικηθεί η Τουρκία από μία κατά γράμμα εφαρμογή του– σημαίνουν ότι κατά βάση εναπόκειται στις δύο χώρες να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και να βρουν ένα σημείο ισορροπίας.

Το δεύτερο γνώρισμα της τουρκικής τακτικής είναι αυτό που θα λέγαμε πρακτική των τετελεσμένων. Αυτή είναι η αναζήτηση κάθε ευκαιρίας ώστε να κατοχυρώσει ή έστω να δώσει την εντύπωση ότι κατοχυρώνει κρίσιμες θέσεις ενόψει της τελικής διαπραγμάτευσης. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Η Τουρκία γνωρίζει ότι μόνο μια πολυμερής συμφωνία οριοθέτησης θα χαράξει τελικά τα όρια των ΑΟΖ στην περιοχή. Όμως, θέλει σε αυτή τη συζήτηση να έρθει έχοντας κατοχυρώσει ότι με τουλάχιστον μία χώρα έχει συναντίληψη.

Η ελληνική ταλάντευση ως προς τη διαπραγμάτευση

Η επίσημη ελληνική θέση είναι εδώ και δεκαετίες ότι για όλα τα ζητήματα που αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις το διεθνές δίκαιο κατοχυρώνει τις ελληνικές θέσεις και άρα δεν υπάρχει περιθώριο συζήτησης. Ακόμη και για το θέμα της στρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, η πάγια ελληνική θέση είναι ότι το δικαίωμα άμυνας, όπως κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο, είναι υπέρτερο από την όποια γραμματική διατύπωση συνθηκών που διατυπώθηκαν σε άλλες εποχές, άλλο διεθνές πλαίσιο και άλλη αντίληψη για την άσκηση κυριαρχίας.

Το μόνο θέμα που θεωρεί υπό συζήτηση παγίως η ελληνική διπλωματία είναι αυτό της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας (και πλέον της ΑΟΖ), ζήτημα για το οποίο η Ελλάδα είναι έτοιμη να προσφύγει από κοινού με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δηλώνοντας ότι θα αποδεχτεί την ετυμηγορία του.

Η θέση αυτή έρχεται σε αντιπαράθεση με την τουρκική θέση που θα κατέτεινε σε προσφυγή για την επίλυση όλων των διαφορών. Η ελληνική διπλωματία παραδοσιακά θεωρούσε επικίνδυνη αυτή την τακτική. Ο λόγος είναι ότι η τάση των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων είναι να αναζητούν μια μέση οδό και αυτό εάν επεκτεινόταν σε θέματα που αφορούν το Αιγαίο και τα όρια κυριαρχίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια πλευρών κυριαρχίας.

Βέβαια, στο κοντινότερο σημείο που έφτασαν οι δύο χώρες στο να υπογράψουν συνυποσχετικό για την προσφυγή στη Χάγη για το θέμα της υφαλοκρηπίδας, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, η διαπραγμάτευση άγγιζε και πλευρές μια οριστικής διευθέτησης διμερών θεμάτων και στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αφορούν τα όρια των χωρικών υδάτων. Όμως, την ίδια στιγμή, το ίδιο το γεγονός ότι δεν προχώρησε η συγκεκριμένη διαπραγμάτευση και στην βάση εκτιμήσεων στην ελληνική πλευρά ως προς το πολιτικό κόστος.

Σε αυτό το πλαίσιο υπάρχει και μια δυσκολία να γίνει σαφής ποια είναι η ελληνική θέση ως προς τα όρια μιας πιθανής συμφωνίας. Θα μπορούσαμε πάντως να πούμε ότι υπάρχει, αρκετά χρόνια τώρα, μια έμμεση παραδοχή ότι σε μια προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο αντί πλήρη αναγνώριση αυτοτελούς υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, η ετυμηγορία θα ήταν μια απόδοση σημαντικών εκτάσεων στην τουρκική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Οι πραγματικές δυσκολίες ως προς τη διαπραγμάτευση

Η δυσκολία της διαπραγμάτευσης, εάν τη δούμε από την ελληνική πλευρά είναι διπλή. Από τη μια είναι προφανές ότι έχει να κάνει με μια δύναμη αναθεωρητική, που πέραν από υπαρκτές και προς διερεύνηση διαφορές, εγείρει αξιώσεις που συχνά είναι σε σύγκρουση με το διεθνές δίκαιο και που ούτως ή άλλως αυτή την περίοδο πολιτεύεται μέσω προβολών ισχύος που παραπέμπουν σε απαίτηση να αναγνωριστεί ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη.

Από την άλλη, με την Τουρκία να προκρίνει τον εφ’ όλης της ύλης διάλογο, υπάρχει ο φόβος ότι μια διαπραγμάτευση απλώς θα αφήσει το ίχνος ότι όλα τα θέματα είναι ανοιχτά, δεν θα οδηγήσει σε έναν έντιμο συμβιβασμό και απλώς θα κατοχυρώσει ότι ένας αριθμός ζητημάτων αποτελούν όντως γκρίζες ζώνες, την ίδια ώρα που δεν θα έχει κάποια εγγύηση ότι θα υπάρχει αποφυγή εντάσεων ή τετελεσμένων.

Την ίδια ώρα ο διεθνής παράγοντας, είτε πρόκειται για τις ΗΠΑ είτε για την εσχάτως ιδιαιτέρως παρούσα στα ελληνοτουρκικά Γερμανία, μπορεί να εκφράζει ποικιλοτρόπως την επιθυμία του να δει τις δύο χώρες να προχωρούν σε διαπραγμάτευση, χωρίς όμως να θέλει ούτε να αναλάβει ρόλο επιδιαιτητή ούτε και να υποδείξει την κατεύθυνση ενός τέτοιου συμβιβασμού.

Στο παρελθόν όποτε οι ελληνικές κυβερνήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με τέτοια διλήμματα συνήθως προέκριναν να αφήσουν τα πράγματα ως έχουν και να μην επιταχύνουν διαδικασίες διαπραγμάτευσης, σταθμίζοντας εξωτερικές αλλά και εσωτερικές παραμέτρους.

Η σημερινή συγκυρία έχει τη διαφορά αφενός της εντονότερης επιλογής προβολών ισχύος της Τουρκίας (αν και όχι κυρίως σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά), αφετέρου της αίσθησης ενός τοπίου περισσότερο αχαρτογράφητου σε σχέση με το παρελθόν, με μια Τουρκία ικανή να εναλλάσσει τα τετελεσμένα με δηλώσεις ετοιμότητας για διάλογο.

Πάντως η προσπάθεια της κυβέρνησης να υπογραμμίσει ότι στην πρόσφατη ένταση η καθοριστική παράμετρος ήταν η ελληνική ετοιμότητα για πρακτικές αποτροπής και όχι η διαμεσολαβητική παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα, δείχνει ότι στον βραχύ χρόνο η ελληνική πλευρά κυρίως θέλει να αμυνθεί προκαταβολικά σε πιθανές κριτικές για υπερβολική ενδοτικότητα.

*Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Οι 780 νέες θέσεις εργασίας του ΟΠΑΠ

Newsteam 0 Comments

Η συμβολή του ΟΠΑΠ στη μείωση της ανεργίας είναι αξιοσημείωτη και το 2019.

Ειδικότερα δημιουργήθηκαν περισσότερες από 780 άμεσες νέες θέσεις εργασίας  για το υποστηρικτικό προσωπικό των καταστημάτων Playτου ΟΠΑΠ, ενώ ο συνολικός αριθμός  από το 2017 ξεπερνά τις 2.400 νέες θέσεις εργασίας.

Διάβασε το »

Ποιος Έλληνας θα αναλάβει το management της ΕΛΒΟ;

Newsteam 0 Comments

Όπως όλα δείχνουν η κοινοπραξία SKGroup και η Plasanισραηλινών συμφερόντων φέρεται να προηγείται στο διαγωνισμό για την απόκτηση της ΕΛΒΟ.

  Το αποτέλεσμα του διαγωνισμού θα το μάθουμε στις 27 Αυγούστου 2020 που θ ανοίξει και η οικονομική προσφορά.

Το ενδιαφέρον είναι ότι εφόσον επικρατήσει η ισραηλινή κοινοπραξία το managementτης ΕΛΒΟ θα το αναλάβει ο επιχειρηματίας Αριστείδης Γλίνης.

Διάβασε το »

Εθελουσία για ηλικιωμένους…

Newsteam 0 Comments

Σε εξέλιξη βρίσκεται μία ιδιόμορφη εθελουσία έξοδος στον ΟΤΕ καθώς η βασική στόχευση της διοίκησης είναι οι εργαζόμενοι με πολυετή υπηρεσία και με ηλικίες άνω των 55 ετών.

Η διοίκηση προσφέρει εξατομικευμένα πακέτα αποχώρησης  που ασφαλώς και δεν αποδέχονται όλοι οι υποψήφιοι προς έξοδο εργαζόμενοι γι αυτό και δηιουργούνται τριβές.

Διάβασε το »

Το Κάϊρο είναι κοντά….

Newsteam 0 Comments

Επένδυση 7 εκατ. ευρώ ολοκληρώνει μέσα στο 2020 στο Κάϊρο η Αλουμύλ.

Κατασκευάζει παραγωγική μονάδα αλλά και βάση logisticscenter για τις γειτονικές χώρες της Ανατολικής Αφρικής.  Οι κτιριακές εγκαταστάσεις έχουν ολοκληρωθεί και ήδη πραγματοποιούνται οι πρώτες δοκιμές  παραγωγής. 

Ταυτόχρονα ο  όμιλος έχει αναπτυχθεί στην Αφρική από το 2019  όταν προχώρησε στη σύσταση νέας εταιρίας(100%) θυγατρική  στην Κένυα.

Διάβασε το »

Η στροφή της Mitilineos σε μία αγορά 8 δις. ευρώ

Newsteam 0 Comments

Η Mitilineos όταν απέκτησε την Ελέμκα  που δραστηριοποιείται στη κατασκευή και διαχείριση ολοκληρωμένων έργων του ενεργειακού τομέα, εισήλθε και επίσημα  στα έργα οδοφωτισμού, «προαναγγέλλοντας»  την είσοδο  στο πεδίο της ενεργειακής αναβάθμισης και εξοικονόμησης.

Ένα πεδίο που μόνο όσον αφορά το κτιριακό δυναμικό της χώρας μας θα απαιτήσει επενδύσεις 8 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια.

Διάβασε το »

Η 6Η διαγραφή εισηγμένης από το ξεκίνημα της χρονιάς

Newsteam 0 Comments

Αίτημα διαγραφής των μετοχών της από το Χρηματιστήριο Αθηνών υπέβαλε η εταιρεία Περσεύς.

Αυτό αποφάσισε η ετήσια συνέλευση των μετόχων της  Περσεύς που πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιουλίου. Θα είναι η 6η διαγραφή από το ξεκίνημα του 2020 αφού έχουν προηγηθεί η FGEurope(10 Ιανουαρίου η ημερομηνία διαγραφής), η ΕΛΤΡΑΚ(12 Μαρτίου) και τρείς τελευταίες διαγραφές του Νηρέα, της Σελόντα και του Καράτζη που διεγράφησαν στις 12 Ιουνίου 2020.

Διάβασε το »

Οι δύο Ελλάδες θα εορτάσουν το 1821

Newsteam 0 Comments

Η  πρόσφατη εμφάνιση, στο ελληνικό προσκήνιο, της ΤΙΜΗ ΣΤΟ ’21, της  αυθόρμητης αυτής κίνησης, που αναπτύχθηκε με χειμαρρώδεις  ρυθμούς σε ελάχιστο  χρόνο, και που έθεσε ως ακρογωνιαίο λίθο της ύπαρξής της την απόδοση  τιμών στους  ήρωες της Επανάστασης του 1821,  όπως τους αξίζει, καθώς και το σεβασμό στη μακραίωνη ιστορία των Ελλήνων, είχε και ένα μη αναμενόμενο αποτέλεσμα: τη συνειδητοποίηση, δηλαδή, της ύπαρξης μιας  δυαδικής  Ελλάδας.

δυαδισμός αυτός αναδύεται  καταρχήν μέσα από τις γνωστές   ιδεοληψίες, που εκκόλαψε το διεθνές οικονομικό σύστημα της παγκοσμιοποίησης, και που είχαν ως  επίκεντρο  το σχεδιασμό μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης. Και κατά δεύτερο λόγο, ο δυαδισμός αυτός συμπληρώνεται μέσα από την  ισχυροποίηση του κράτους-έθνους, που είναι το   αποτέλεσμα της υποχώρησης της παγκοσμιοποίησης σε ολόκληρη την υφήλιο και που φαίνεται ότι ματαίωσε, προς το παρόν τουλάχιστον, την προώθηση της ιδέας για παγκόσμια διακυβέρνηση. Πράγματι, τώρα, οι εξελίξεις τρέχουν γρήγορα, καθώς η μία μετά την άλλη οι οικονομίες στον πλανήτη μας, επιβάλλουν έλεγχο των συνόρων, ενισχύουν την εθνική οικονομική δραστηριότητα,  περιφρουρούν την εθνική τους κυριαρχία και υπογραμμίζουν τη σημασία των ιδιαιτεροτήτων της θρησκείας, της γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού τους. Παραδόξως, όμως, η ελληνική κυβέρνηση  φαίνεται να έχει επιλέξει αντίστροφη πορεία, υπογραμμίζοντας σε κάθε ευκαιρία  τα πλεονεκτήματα, που δήθεν εξασφαλίζει η  πολυπολιτισμικότητα.  Έτσι, η χώρα μας αποτελεί  την εξαίρεση στην Ευρώπη, αγνοώντας όμως κατάφωρα τη συντριπτικά αντίθετη  βούληση της πλειοψηφίας των Ελλήνων.

Ο επικίνδυνος, από κάθε πλευρά,  αυτός ο δυαδισμός, ανάμεσα στις ελληνικές  κυβερνήσεις και στο λαό,  εμφανίστηκε με ιδιαίτερη ένταση, στο διάστημα της τελευταίας κυρίως δεκαετίας. Ήταν η  υπογραφή των εγκληματικών μνημονίων, που υποθήκευσαν το παρόν και το μέλλον της χώρας, ήταν η πραξικοπηματική μεταβολή του όχι σε ναι, στο δημοψήφισμα του 2015 και  ήταν η υπογραφή της συνθήκης των Πρεσπών, που όχι μόνο αγνόησε, αλλά  και χλεύασε τη βούληση της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων. Πρόκειται, ασφαλώς, για περιπτώσεις ασυμφωνίας, ανάμεσα σε κυβέρνηση και πολίτες, με  σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην πορεία της χώρας, που ωστόσο δεν θέτουν σε άμεσο κίνδυνο, προς το παρόν τουλάχιστον,  την εθνική της επιβίωση.  Αντιθέτως, ο δυαδισμός, όπως αυτός  διαγράφεται, στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου του 1821, ανάμεσα στην Επιτροπή Ελλάδα ‘21 και στην Τιμή στο ‘21, απειλεί να  διαβρώσει τα θεμέλια του ελληνικού έθνους, να εξαφανίσει την Ελλάδα από το πρόσωπο της Γης και να σβήσει από τις μνήμες της ανθρωπότητας τη μοναδική ελληνική παρουσία.

Εδώ και   αιώνες οι  εχθροί μας, με πρόσχημα την αμφισβήτηση της ιστορικής μας συνέχειας, χάλκευσαν θεωρίες, με στόχο την εξασφάλιση πρόσβασης στα εδάφη και στις θάλασσές μας. Τους αντιμετωπίζαμε, όμως,  σύσσωμοι, οι Έλληνες, εντός και εκτός της χώρας, ως εχθρούς τους έθνους μας, και καταγγέλλαμε χωρίς δεύτερη σκέψη τις γελοίες απόψεις τους. Επικεφαλής  της προσπάθειας αποδόμησης της ιστορίας μας ήταν ο γνωστός απατεώνας Φαλμεράιερ και, στη συνέχεια, οι διαχρονικοί του κλώνοι.

Τώρα, όμως,  αυτό που τρομάζει και που δικαιολογεί αγωνιώδη ερωτήματα τα οποία, όμως, παραμένουν αναπάντητα, είναι το  γεγονός της σιωπηρής αποδοχής αυτών των ανιστόρητων και τόσο επικίνδυνων, για την Ελλάδα, απόψεων. Συγκεκριμένα,  όσο και αν φαίνεται απίστευτο, όσο και αν είναι αδιανόητο, αποτελεί ωστόσο  τη νέα θλιβερή μας πραγματικότητα. Το ότι, δηλαδή, στους κόλπους της Επιτροπής  Ελλάδα 21, έχουν επίσημα προσκληθεί γνωστοί ανθέλληνες, στους οποίους και  προσφέρθηκε  βήμα, για την απόδοση τιμών  στους ήρωες του 1821. Και μάλιστα, αν δεν πρόκειται για σύμπτωση, που δύσκολα οπωσδήποτε, θα μπορούσε να υποστηριχθεί, φαίνεται ότι έχουν επιλεγεί, αυτοί οι ανθέλληνες,  με τρόπο που να αλληλοσυμπληρώνονται οι απόψεις τους, έτσι ώστε  ο συνδυασμός τους να  επιτυγχάνει την πλήρη αποδόμηση της  ιστορίας μας. Ειδικότερα, κάποιοι από αυτούς, τους παραχαράκτες  της ιστορίας μας,   ανέλαβαν να υποβαθμίσουν και να προσβάλλουν τους ήρωες του 21, ενώ σε άλλους ανατέθηκε ο ρόλος αμφισβήτησης του περιεχομένου της τουρκικής σκλαβιάς των 400 ετών, της άρνησης της καθολικότητας της εθνικής εξέγερσης, και τέλος βέβαια, και αυτός της απόδειξης  ασυνέχειας στην πορεία του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η ύπαρξη της Ελλάδας συρρικνώνεται, έτσι, σε 200 μόνο  χρόνια.

 Για την εμπέδωση αυτών των αβάσιμων απόψεων, και εκκινώντας από την  υπόθεση ότι ο μέσος Έλληνας έχει ελλιπείς, συγκεχυμένες, αλλά και εσφαλμένες γνώσεις σχετικά με την Επανάσταση του 1821, επιχειρήθηκε και πρόσφατη δημοσκόπηση, με την πιθανή  πρόθεση να δικαιολογήσει την αναθεώρηση της ιστορίας μας. Τα αποτελέσματά της, ωστόσο,  όχι μόνο δεν επαλήθευσαν τις παραπάνω ανιστόρητες απόψεις, αλλά και επιπλέον απέδειξαν  την ύπαρξη βαθιάς εθνικής συνείδησης στη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Έτσι, στην πατρίδα μας συμβιώνουν δύο Ελλάδες, όπως αυτές αναδείχθηκαν μέσα από τις προδιαγραφές των  δύο διαφορετικών εορτασμών,  για το 1821.

Η πρώτη από αυτές, η επίσημη κυβερνητική,  αριθμεί ζωή μόλις 200 ετών. Εμφανίζεται, έτσι, μια Ελλάδα αποκομμένη από τους  μεγαλειώδεις προγόνους της, αυτούς δηλαδή που  προσκυνά  ευλαβικά  το σύνολο των πολιτισμένων και μορφωμένων κατοίκων της υφηλίου. Η κακόμοιρη αυτή Ελλάδα έχει απαρνηθεί το κρυφό σχολειό, αλλά και τα 400 χρόνια του τουρκικού ζυγού, μια και αποδέχεται ότι οι Έλληνες περνούσαν ζωή χαρισάμενη, αγκαλιά  με τους Τούρκους. Αυτή η Ελλάδα απεχθάνεται τις σημαίες και κάθε μορφής εθνικά σύμβολα. Πρόκειται για  τη φτωχή και κατατρεγμένη Ελλάδα, που δεν έχει μοίρα στον ήλιο,  που έχει καταντήσει έρμαιο των εκάστοτε συμφερόντων  εχθρών και φίλων, και που θυμίζει   πλαστελίνη, λαμβάνοντας    τη μορφή των εκάστοτε  καταχθονίων σχεδίων των ανθελλήνων, απανταχού της Γης.  Είναι η Ελλάδα, που δέχεται να συζητήσει για τις (δήθεν) πολλές ερμηνείες της ιστορίας μας, αυτές δηλαδή που την παραχαράσσουν, και που διακηρύσσει ότι επιδιώκει ήρεμη και αντικειμενική αντιμετώπιση της Επανάστασης του 21. Είναι η Ελλάδα, που επιλέχθηκε για  να τιμήσει την Επανάσταση του 21 με  πολυπολιτισμικότητα, και με ανεξέλεγκτα  σύνορα, που παραπέμπουν   σε πληθυσμούς, όπως τους οραματίστηκε  η διαταραγμένη προσωπικότητα  του Γκουντενχοφ  Καλέργη.

Υπάρχει, όμως  ευτυχώς, και μια δεύτερη Ελλάδα, και είναι αυτή, που πρόσφατα αναδείχθηκε μέσα από την  ΤΙΜΗ στο 21. Είναι η Ελλάδα που σέβεται τους ήρωες του’21, που θέλει να τους τιμήσει με όσα  μέσα διαθέτει, και που συγκινείται στο άκουσμα του εθνικού ύμνου και στο κυμάτισμα της γαλανόλευκης. Είναι η Ελλάδα, που θέλει τα παιδιά της να ανατραφούν, με την ιστορία της πατρίδας τους,  τα έπη, τις νίκες και  τις ιδιαιτερότητες της φυλής τους. Είναι η Ελλάδα, που αρχίζει να ζει από πολύ νωρίς και να μεγαλουργεί, μέσα στους αιώνες, που είναι περήφανη για τα επιτεύγματα των  προγόνων της, και που απαιτεί το σεβασμό της υφηλίου, για τον πολιτισμό που της  χάρισε. Είναι η Ελλάδα που αγκαλιάζει τα αδέλφια της, απανταχού της υφηλίου και που θρηνεί για τη γενοκτονία των Ποντίων, για τον αφανισμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, για τη σφαγή της Χίου, αλλά  και  για τα παράνομα δώρα που προσφέρθηκαν στα Σκόπια. Είναι η Ελλάδα που απαιτεί εθνική κυριαρχία, και που ονειρεύεται να ζήσει  με συνθήκες έθνους-κράτους και όχι με παγκοσμιοποίηση. Είναι η Ελλάδα που θλίβεται για την τύχη των  λαθρομεταναστών, που θα ήθελε να μπορεί να εξασφαλίσει άσυλο σε όλους αυτούς τους απόκληρους της ζωής, αλλά  που  τα πολύ περιορισμένα μέσα της την αναγκάζουν σε επιλογές. Οπότε και θεωρεί απολύτως δικαιολογημένη την προτίμησή της για τους Έλληνες και όχι για τους αλλοδαπούς.

Αλλά τι ποσοστά πολιτών εξασφαλίζει η καθεμία από αυτές τις δύο Ελλάδες; Οι Έλληνες είναι δεμένοι με το ένδοξο παρελθόν τους και απεχθάνονται τις αποκαθηλώσεις των ηρώων τους, τους εθνομηδενιστές και τις νεολογικές θεωρήσεις της ιστορίας τους. Αυτά αποδεικνύουν τα πολύ χαμηλά ποσοστά αποδοχής της Επιτροπής Ελλάδα 21, σε δημοσκόπηση του ΠΑΜΑΚ, και  σε αντίθεση  με τα πολύ υψηλά ποσοστά της παραδοσιακής ερμηνείας της ιστορίας μας, όπως αυτά εμφανίζονται στην πρόσφατη δημοσκόπηση του ΚΕΦΙΜ-MARC (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών-Μάρκος Δραγούμης), με το ερώτημα Τι πιστεύουν οι Έλληνες για το 1821. Και έτσι εξηγείται και η αθρόα και συνεχής προσέλευση Ελληνίδων και Ελλήνων υποστηρικτών στο ΤΙΜΗ στο 21, που σύντομα θα έχει και σχετικά  αποτελέσματα από δική της δημοσκόπηση.

Όμως, η ύπαρξη και η μακροχρόνια συντήρηση  δυισμού μιας τόσο επικίνδυνης μορφής, που χωρίζει την Ελλάδα  στα δύο, δηλαδή σε ολιγάριθμους κυβερνητικούς, που παίρνουν εν ψυχρώ αποφάσεις αντίθετες με  την σαφώς εκφρασμένη βούληση  του λαού, και στους πολλούς που τις υφίστανται, είναι προάγγελος κοινωνικών εκρήξεων, υποβαθμίζει τη δημοκρατία και περιορίζει την ευημερία, γι’ αυτό  και επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί όσο πιο γρήγορα γίνεται.

*Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, συγγραφέας-πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρουμανίας και πρ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

**Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν την αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις απόψεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

DW: Η Αγία Σοφία και οι πραγματικές βλέψεις του Ερντογάν

Newsteam 0 Comments

Η πρώτη ισλαμική προσευχή στην Αγία Σοφία ανήκει ήδη στο παρελθόν. Έξω από την Αγία Σοφία επικράτησε αδιαχώρητο. Απουσίαζαν ξένοι ηγέτες παρά το κάλεσμά τους. Σε τι αποσκοπεί ο Ερντογάν;

Στις 13.16 ώρα Τουρκίας την ώρα δηλαδή της Προσευχής της Παρασκευής ο Ταγίπ Ερντογάν, ανέγνωσε εδάφια του Κορανίου στην Αγία Σοφία, την οποία μετέτρεψε σε τέμενος μετά από 86 χρόνια. Ακολούθησε η πρώτη ισλαμική προσευχή που διηύθυνε ο Πρόεδρος Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας Αλί Ερμπάς.

Ωστόσο οι ξένοι προσκεκλημένοι του Ερντογάν δεν ανταποκρίθηκαν και δεν συμμετείχαν σε αυτή την πρώτη ισλαμική προσευχή της Παρασκευής στην Αγία Σοφία.

Οι βλέψεις του Ερντογάν είναι ευρύτερες

Η Άγκυρα λίγα εικοσιτετράωρα πριν από αυτή την ημέρα, που είναι και η επέτειος της Συνθήκης της Λωζάνης, εξέδωσε NAVTEX για περιοχή του νοτιοανατολικά του Καστελόριζου, όπου σύμφωνα με αυτήν προτίθεται να κάνει έρευνες το σεισμογραφικό Ορούτς Ρεις. Μια περιοχή, στην οποία ήταν αναμενόμενο να γίνει η όποια ενέργεια της Άγκυρας, πριν από τον Σεπτέμβριο. Αυτές οι συντεταγμένες έχουν κατατεθεί στον ΟΗΕ από την Τουρκία το 2012 ως υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας. Μάλιστα είχαν κόψει τεμάχια και είχαν αδειοδοτήσει την εταιρία Τουρκικών Πετρέλαιων (ΤΡΑΟ). Όπως ήταν αναμενόμενο, η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο κορυφώθηκε.

Σε τι όμως αποβλέπει ο Πρόεδρος της Τουρκίας από την πολύπλοκη κατάσταση που έχει διαμορφώσει σε παράλληλα μέτωπα, από τη Συρία και το Ιράκ ως τη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο; Στο ανακοινωθέν του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας που συνήλθε εντός της εβδομάδας στην Άγκυρα, υπήρχαν μηνύματα για όλα αυτά τα μέτωπα. Αναλυτές τονίζουν ότι ο Ερντογάν επιχειρεί να καθιερώσει την Τουρκία ως μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη. Γι αυτό δίνει έμφαση στην αμυντική βιομηχανία. Επιδιώκει να απεξαρτηθεί στο μέγιστο δυνατό από τον έλεγχο των υπερδυνάμεων στα εξοπλιστικά.

Η Τουρκία δεν διαπραγματεύεται

Και σε τι αποσκοπεί ειδικότερα η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος; Μάλιστα όταν μόλις ένα χρόνο πριν έλεγε Δεν θα παρασυρθούμε σε αυτά τα παιχνίδια. Κατά κάποιους αναγκάστηκε να το κάνει ο Ταγίπ Ερντογάν καθώς ιδιαιτέρως ο εθνικιστής εταίρος του Μπαχτσελί χάνει ψηφοφόρους.

Στο διάγγελμα που έκανε λίγες ώρες μετά την απόφαση του δικαστηρίου και αφού υπέγραψε άμεσα τη δική του εντολή για την μετατροπή, είχε τρία σημεία που έδωσαν το στίγμα των προσδοκιών του Τούρκου προέδρου από την κίνηση αυτή.

Πρώτον, ικανοποίησε το πάγιο αίτημα όλων των ισλαμo-εθνικιστών από την δεκαετία του ’30. Δεύτερον, έδωσε στο εσωτερικό και στη διεθνή κοινότητα το μήνυμα ότι δεν διαπραγματεύεται τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Και τέλος έστειλε ένα μήνυμα προς τον σουνιτικό κόσμο και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Ειδικά με την αναφορά που έκανε στην απαρχή της απελευθέρωσης του τεμένους Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ.

Απομάκρυνση από το κεμαλικό παρελθόν

Ουσιαστικά με την Αγία Σοφία Τζαμί, ως σύμβολο κατάκτησης, θεωρητικά διεκδικεί και την ηγεσία του σουνιτικού Ισλάμ. Σαν στόχος φαντάζει μεγαλεπήβολος. Ειδικότερα αν κανείς σκεφθεί την απόλυτη απόρριψη της Σαουδικής Αραβίας. Όμως ο Ερντογάν με αυτή την απόφαση διαγράφει και μια ακόμη υπογραφή του Κεμάλ Ατατούρκ από την ιστορία.

Η αιτιολόγηση της απόφασης του Ερντογάν για την Αγία Σοφία ενισχύεται επίσης με την προσπάθεια επιστροφής ψηφοφόρων αλλά και την άσκηση επιρροής στους αναποφάσιστους που αυξάνονται.

Η Τουρκία ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη

Παράλληλα το κύρος του στον ισλαμικό κόσμο θα ενίσχυε κατά πολύ την θέση του στην Μέση Ανατολή. Έχει απέναντί του τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αλ Σίσι, ο οποίος ετοιμάζεται για στρατιωτική εμπλοκή στην Λιβύη, αλλά και αραβικές χώρες όπως την Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που στέκουν απέναντι στην προσπάθεια του να καταστεί η Τουρκία μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη.

Ήδη έχει πάντως τα πρώτα θετικά μηνύματα και όχι μόνο από την Παλαιστίνη, το Κατάρ που είναι πλέον παραδοσιακός του σύμμαχος και φυσικά την κυβέρνηση Σάρατζ στην Λιβύη. Προσβλέπει σε μια επιρροή που θα λειτουργεί αμφίδρομα. Θα εξυπηρετεί της κινήσεις του σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη αλλά θα τροφοδοτεί και το προφίλ του στο εσωτερικό. Ειδικά τώρα που αιμορραγεί σε ψηφοφόρους σε μια άκρως δύσκολη περίοδο για την οικονομία, η οποία χτυπήθηκε και από τον κορονοϊό και οι πραγματικές συνέπειες θα φανούν το φθινόπωρο.

Ο Ερντογάν αγνοεί τη Δύση και την Ελλάδα

Τις αντιδράσεις της Δύσης φαίνεται πάντως ότι ο Ερντογάν δεν τις υπολογίζει. Τις αντιδράσεις από την Ελλάδα τις αγνοεί. Όσο για την ΕΕ, οι σχέσεις βρίσκονται στο ναδίρ και δεν περιμένει πλέον κάτι περισσότερο από κονδύλια για το μεταναστευτικό, ενώ οι σχέσεις του με Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες είναι σε μια περίπλοκη φάση αμοιβαίων συμφερόντων και συγκρούσεων ειδικότερα στη Συρία και τη Λιβύη. Σε βαθμό που φαινομενικά δεν σηκώνουν ρήξεις για ένα θέμα, όπως η Αγία Σοφία, όσο κι αν βαραίνει το κλίμα.

Πιθανές κυρώσεις από την Unesco φαίνεται επίσης ότι θα αντιμετωπιστούν με την διατήρηση των ψηφιδωτών και της απρόσκοπτης πρόσβασης στους επισκέπτες.

Πάντως η Αγία Σοφία σήμερα με και αύριο το πρωί θα παραμείνει ανοιχτή για να μπουν και να προσευχηθούν οι μουσουλμάνοι μετά την επίσημη πρώτη προσευχή της Παρασκευής του έκανε ο πρόεδρος Ερντογάν και μεγάλο μέρος του υπουργικού συμβουλίου.

Aνδρέας Ρομπόμπουλος, Kων/πολη

*Πηγή: Deutsche Welle

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Πώς αποκωδικοποιείται το μήνυμα Μακρόν

Newsteam 0 Comments

Το μήνυμα του Εμανουέλ Μακρόν συντάχθηκε στα ελληνικά, όμως οι πραγματικοί αποδέκτες του χρειάστηκαν μεταφραστή.

Όμως ο κυριότερος αποδέκτης βρίσκεται εντός Ευρώπης. Και δεν μιλά.

Ο Γάλλος πρόεδρος τοποθετήθηκε, αξιοποιώντας και την υποδοχή του Νίκου Αναστασιάδη στο Μέγαρο των Ηλυσίων, μετά από δύο ημέρες χαρακτηριστικής σιωπής, ενώ οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο βρίσκονταν στα πρόθυρα πιθανού θερμού ελληνό-τουρκικού επεισοδίου.

Δύο ημέρες κατά τις οποίες η δραστηριοποίηση της γερμανικής διπλωματίας, και της καγκελαρίου Μέρκελ προσωπικά, για την εκτόνωση αυτής της κρίσης συνέπιπτε με τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών για την ακύρωση της πώλησης γαλλικών φρεγατών στην Ελλάδα. Η Γαλλία έμοιαζε από πολλές απόψεις να έχει εκτοπισθεί από το παιχνίδι.

Απευθυνόμενος υποτίθεται στο ελληνόφωνο ακροατήριο, ο Εμανουέλ Μακρόν διαμήνυσε προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί αυτόν τον παραγκωνισμό. Και η πρακτική απάντησή του υπήρξε η γνωστοποίηση της πρόθεσής του να συγκαλέσει Σύνοδο των Νοτίων Χωρών της Ε.Ε.

Αντίστοιχες συναντήσεις έχουν βέβαια πραγματοποιηθεί και στο πρόσφατο παρελθόν, χωρίς να εντυπωσιάσουν τον περίγυρο. Όμως σε συνθήκες τέτοιας κρίσης μια Σύνοδος των Επτά του Νότου αποκτά ξεχωριστή σημασία – αν μη τι άλλο, διότι δεν θα περιλαμβάνει τη Γερμανία.

Κυβερνητικές πηγές του Βερολίνου φρόντιζαν το προηγούμενο διάστημα να καταστήσουν σαφές ότι η γερμανική προεδρία δεν έχει καμία πρόθεση να συγκαλέσει έκτακτη σύνοδο κορυφής των 27 με αντικείμενο την Ανατολική Μεσόγειο, αντιθέτως προκρίνει την οδό της εντατικής διμερούς επικοινωνίας με Αθήνα και Άγκυρα, εκτιμώντας ταυτόχρονα ότι οι διαστάσεις της παρούσας κρίσης είναι μικρότερες του νομιζόμενου.

Όμως το ότι οι μεσαίες δυνάμεις του ευρωπαϊκού Νότου, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, προτιμούν να ευθυγραμμίζονται με το Βερολίνο, παρά να τεθούν υπό γαλλική οιονεί ηγεσία είναι το εμπόδιο που βρίσκει μπροστά του ο Μακρόν.

Η δε Άγκυρα φροντίζει να απομονώνει την Γαλλία στα μάτια των εταίρων της, εμφανίζοντάς την ως μία χώρα που χάνει την δυνατότητά της να στέκεται ουδέτερη στα ερωτήματα της Μεσογείου (όπως χαρακτηριστικά είπε ο Ακσόι) και υπενθυμίζοντας, όπως έπραξε στην πολύ επεξεργασμένη ομιλία του στις Βρυξέλλες ο Τούρκος προεδρικός σύμβουλος Ιμπραχίμ Καλίν, ότι ήταν οι γαλλικές αντιδράσεις που εκτροχίασαν την ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας στην Ε.Ε.

*Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Χ.Α.: Νέες εισαγωγές τον Σεπτέμβριο

Newsteam 0 Comments

Για τον Σεπτέμβριο ετοιμάζονται νέες εισαγωγές εταιριών στο Χρηματιστήριο.

Η στήλη γνωρίζει ποιες εταιρίες σχεδιάζουν την εισαγωγή τους, αλλά δεν θα το αποκαλύψει ακόμη για να μην χαλάσει τις αποτιμήσεις των επιχειρήσεων.

Η μόνη σίγουρη εισαγωγή είναι της R1 Energy του Γιώργου Ρόκκα υιού της γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας η οποία μεταβίβασε πριν από χρόνια την φερώνυμη επιχείρηση στον ισπανικό όμιλο Ibedrola.

Διάβασε το »

Τέλος εποχής μετά από έναν αιώνα…

Newsteam 0 Comments

Μετά από 113 χρόνια ζωής η εισηγμένη εταιρία Υιοί Χατζηκρανιώτη - Αλευροβιομηχανία Τυρνάβου, ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια.

Σήμερα αναμένεται να πραγματοποιηθεί ο δημόσιος πλειοδοτικός διαγωνισμός της αλευροβιομηχανίας μέσω της διαδικασίας της Ειδικής Διαχείρισης από την Grant Thornton. Ο διαγωνισμός αφορά στο ενεργητικό της επιχείρησης και συγκεκριμένα τα ακίνητα, τις κτιριακές εγκαταστάσεις, τις εγκαταστάσεις αλευρόμυλου, τον μηχανολογικό εξοπλισμό, τα μεταφορικά μέσα καθώς και τα λοιπά στοιχεία ενεργητικού.

Οι προσφορές θα είναι δεσμευτικές. Εν συνεχεία θα αποσφραγιστούν και θα αναδειχτεί ο πλειοδότης.

Διάβασε το »

Πολύ σκληρός για να πεθάνει

Newsteam 0 Comments

Πολλά γράφονται και λέγονται το τελευταίο διάστημα για τις προσπάθειες του Σωκράτη Κόκκαλη να επαναφέρει σε θετική τροχιά τον όμιλο, ειδικά μετά τον υποβιβασμό της Intralot στη κατηγορία της επιτήρησης.

Ότι και να συμβεί, ο ισχυρότερος επιχειρηματίας στην Ελλάδα στη δεκαετία του '90, δεν το βάζει κάτω και ήδη μαζί με τον εφοπλιστή Λασκαρίδη σχεδιάζουν σημαντικές επιχειρηματικές/επενδυτικές κινήσεις.

Αιχμή, το project μετεγκατάστασης του Mont Parnes στο Kτήμα Δηλαβέρη.

Διάβασε το »

Ο βασικός μέτοχος συνεχίζει να χρηματοδοτεί αενάως…

Newsteam 0 Comments

Δεν έχουν τελειωμό οι χρηματοδοτικές ενισχύσεις μέσω αυξήσεων κεφαλαίων από τo βασικό μέτοχο (οικογένεια Βαρδινογιάννη) προς την εισηγμένη Audiovisual.

Mετά την περυσινή ΑΜΚ, θα ακολουθήσει και μια ακόμη φέτος -αυτή τη φορά ύψους έως 4 εκατομμύρια ευρώ- προκειμένου και πάλι να καλυφθούν τα κενά σε κεφάλαιο κίνησης. Και, όπως αναμένεται, ο βασικός μέτοχος θα καλύψει εκ νέου το όποιο τυχόν αδιάθετο τμήμα της έκδοσης.

Την τελευταία δεκαετία, η εισηγμένη έχει αντλήσει από τον βασικό της μέτοχο ποσό σαφώς υψηλότερο των 50 εκατ. ευρώ, όταν η τρέχουσα αποτίμησή της στο ταμπλό του Χ.Α. κυμαίνεται γύρω στα 27 εκατ. ευρώ.

Διάβασε το »

Αγωγές και αποζημιώσεις

Newsteam 0 Comments

Η Ένωση Ελλήνων Επενδυτών θα ακούσει με προσοχή την ενημέρωση στις συνελεύσεις ομολογιούχων που θα παράσχει η υπερχρεωμένη εισηγμένη.

Σε περίπτωση που διαπιστώσει κωλυσιεργία η τυχόν απόκρυψη πληροφοριών, τότε θα προτείνει στα μέλη της την μόνη ενδεδειγμένη οδό προστασίας, όπως αυτή που ακολουθήθηκε μέχρι στιγμής σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Ήτοι, την άμεση κατάθεση αγωγών αποζημίωσης και συντηρητικής κατάσχεσης της περιουσίας των μεγαλομετόχων και των Ορκωτών Ελεγκτών.

Διάβασε το »

Οι συνελεύσεις των ομολογιούχων της MLS

Newsteam 0 Comments

Η Ένωση Ελλήνων Επενδυτών δημοσιοποίησε τις ισάριθμες ημερομηνίες των συνελεύσεων για τους ομολογιούχους των τριών εταιρικών ομολόγων της εισηγμένης MLS Πληροφορική.

Ειδικότερα στις 28 Ιουλίου και ώρα 12.00 το μεσημέρι θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση για τους κατόχους ομολογιών ΜΛΣ 01 με εκπρόσωπο την Beta Χρηματιστηριακή. Στις 29 Ιουλίου στις 12.00 το μεσημέρι θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση για τους κατόχους ομολογιών ΜΛΣ 02 με εκπρόσωπο την Euroxx Χρηματιστηριακή.

Τέλος, στις 29 Ιουλίου στις 9.00 το πρωϊ θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση για τους κατόχους των ομολογιών ΜΛΣ 03 με εκπρόσωπο την Beta Χρηματιστηριακή.

Διάβασε το »

Γ.Ε. Δημητρίου: Πλησιάζει η είσοδος του «λευκού ιππότη»

Newsteam 0 Comments

Το αποφάσισε η εισηγμένη εταιρεία Γ.Ε. Δημητρίου.

Θα απορροφήσει τις δύο θυγατρικές της, Delta Domestic Appliances και SSM, κάτι που αποτελεί το πρώτο βήμα για τη ρύθμιση των υποχρεώσεων και την ουσιαστική διάσωσή της.

Πιστωτές, διοίκηση της εισηγμένης και ο «λευκός ιππότης» Quest Holdings έχουν συμφωνήσει σε ένα πλαίσιο αναδιάρθρωσης (θα περιλαμβάνει και κούρεμα δανείων) υποχρεώσεων της υπερχρεωμένης εταιρίας.

Διάβασε το »

Γιατί η Τουρκία βάζει τώρα φωτιά στη Ανατολική Μεσόγειο

Newsteam 0 Comments

Η Τουρκία παίρνει την πρωτοβουλία να διαμορφώσει σκηνικό έντασης στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, διαμορφώνοντας συνθήκη πίεσης προς την ελληνική πλευρά.

Παρά τις υπερβολές και τις διάφορες φημολογίες που ήδη έχουν προλάβει να κάνουν το γύρο του ελληνικού διαδικτύου, είναι προφανές ότι η ανησυχία για τις τελευταίες τουρκικές κινήσεις είναι πραγματική και εμπεριέχει το φόβο για μια ένταση με ορίζοντα κλιμάκωσης το θερμό επεισόδιο.

Κυρίως, όμως, η συγκυρία εμπεριέχει το στοιχείο αβεβαιότητας και ανησυχίας που δημιουργεί η διαφαινόμενη επιλογή της Τουρκίας να αντιμετωπίσει την προοπτική της όποιας διαπραγμάτευσης με την ελληνική πλευρά, όχι στο φόντο μιας κατεύθυνσης αποκλιμάκωσης της έντασης, αλλά πολύ περισσότερο της προσπάθειας διαμόρφωσης τετελεσμένων.

Την ίδια στιγμή η ελληνική πλευρά βρίσκεται αντιμέτωπη με τα όρια των όποιων διεθνών στηριγμάτων μπορεί να έχει ως προς τις θέσεις της, ιδίως σε σχέση με την αποτροπή ενός σκηνικού έντασης.

Τι σημαίνει επιλογή σεισμικών ερευνών

Η πραγματοποίηση ερευνών για πετρέλαιο περιλαμβάνει δύο φάσεις, τις σεισμικές έρευνες και τις δοκιμαστικές γεωτρήσεις.

Η ελληνική πλευρά υποστηρίζει ότι επειδή η υφαλοκρηπίδα είναι ένα κυριαρχικό δικαίωμα που υπάρχει εξ υπαρχής, έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίσει ως αμφισβήτηση κυριαρχικού δικαιώματος όχι μόνο τις γεωτρήσεις, αλλά και τις σεισμικές έρευνες.

Σε όλες τις περιπτώσεις που η Τουρκία έχει δοκιμάσει να κάνει σχετικές έρευνες τις τελευταίες δεκαετίες η ελληνική πλευρά έχει απαντήσει. Σε άλλες περιπτώσεις αυτό πήρε τη μορφή μειζόνων κρίσεων, σε άλλες περιπτώσεις την μορφή της παρέμβασης του πολεμικού ναυτικού ώστε τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη να μην προσεγγίσουν ή την υφαλοκρηπίδα ή να μην μπορέσουν να κάνουν σεισμικές έρευνες.

Η διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι ότι πλέον η Τουρκία έχει προχωρήσει στην αμφισβητούμενη συμφωνία με τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης για την οριοθέτηση ΑΟΖ και άρα υποστηρίζει ότι έχει αυτή κυριαρχικά δικαιώματα σε σημαντικό μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Αυτό διαμόρφωνε μια συνθήκη αναμονής για το πότε και με ποιον τρόπο η Τουρκία θα προσπαθούσε να δείξει ότι αυτή η οριοθέτηση δεν είναι κενό γράμμα και συμβολική κίνηση.

Αυτό εξηγεί την ανησυχία για την ανακοίνωση σεισμικών ερευνών. Αυτή η ανησυχία φαίνεται ότι έγινε μεγαλύτερη από το γεγονός ότι υπάρχει αυξημένη κινητικότητα και του τουρκικού Στόλου, στοιχείο που φαίνεται ότι κατεξοχήν ενεργοποίησε και κινητοποίησε την ελληνική κυβέρνηση.

Οι χάρτες της Τουρκίας για την περιοχή

Ο λόγος είναι ότι προφανώς εάν ένα υδρογραφικό κράτος κινηθεί στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας συνοδευόμενο από πολεμικά σκάφη, τότε η διαδικασία αποτροπής των σεισμικών ερευνών αποκτά τον επιπλέον κίνδυνο μιας συνολικότερης εμπλοκής και δυνητικά ενός θερμού επεισοδίου με απρόβλεπτες εξελίξεις.

Επιπροσθέτως, η ελληνική πλευρά δείχνει να ανησυχεί από το ενδεχόμενο η κίνηση αυτή να είναι προάγγελος μιας συνολικότερης έντασης με άνοιγμα και άλλων μετώπων. Σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε μια κλιμάκωση της τουρκικής προσπάθειας και να δημιουργήσει τετελεσμένα αλλά και να πιέσει σε μια διαπραγμάτευση με τους δικούς της όρους.

Ο συσχετισμός στη Μεσόγειο και τα όρια των ελληνικών συμμαχιών

Τμήμα της ανησυχίας και δύο βασικές παράμετροι.

Η πρώτη είναι ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή αισθάνεται δικαιωμένη και άρα ενισχυμένη ως προς μια κρίσιμη επιλογή της, αυτή της εμπλοκής στη Λιβύη. Στη βορειοαφρικάνική χώρα αυτό που έμοιαζε να είναι ένα μεγάλο ρίσκο, εξελίχτηκε σε μια μερική τουλάχιστον κατοχύρωση της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης, αφού κατάφερε με την παρέμβασή της να τροποποιήσει το συσχετισμό υπέρ της κυβέρνησης της Τρίπολης, που όχι μόνο απέκρουσε την επίθεση Χαφτάρ αλλά διεκδικεί και την ανακατάληψη της Σύρτης, στηρίζοντας μάλιστα την πλευρά που έχει απέναντί της τη Ρωσία και άρα αποφεύγοντας μια προστριβή με την αμερικανική πλευρά.

Εάν προσθέσουμε σε αυτό και το γεγονός ότι προηγουμένως η Τουρκία είχε εξασφαλίσει την ανοχή ΗΠΑ και Ρωσίας για τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας στη Συρία, μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί η κυβέρνηση Ερντογάν αισθάνεται ότι ο συσχετισμός ευνοεί μια κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτή τη συγκυρία ο Ερντογάν προχώρησε στην υψηλού συμβολισμού κίνηση θρησκευτικού πατριωτισμού που αφορά τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

Η άλλη είναι ότι οι ελληνικές συμμαχίες έχουν όρια. Προφανώς και μια σειρά από δυνάμεις έχουν επικρίνει τις επιθετικές και αναθεωρητικές κινήσεις της Άγκυρας. Αυτό αφορά τόσο ευρωπαϊκές δυνάμεις όσο και εν μέρει την αμερικανική διπλωματία, όπως και τις χώρες που είναι αντίθετες στην προσπάθεια της Τουρκίας να αναβαθμιστεί στην περιοχή μέσω τα εμπλοκής της στο λιβυκό εμφύλιο πόλεμο.

Όμως, δύσκολα θα μπορούσε κανείς να πει ότι αυτό διαμορφώνει ένα ισχυρό αποτρεπτικό μπλοκ κατά των τουρκικών κινήσεων, ιδίως από της στιγμή που ορισμένες από αυτές τις δυνάμεις δεν επιθυμούν μια συνολική ρήξη με την Τουρκία.

Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο και στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Εδώ δεν έχουμε μόνο τα εμφανή όρια ως προς την άσκηση πίεσης (ιδίως από τη στιγμή που η ευρωπαϊκή πολιτική για το προσφυγικό έχει ως κεντρικό άξονα την Κοινή Δήλωση ΕΕ και Τουρκίας), ή τη μειωμένη βαρύτητα ενός σχηματισμού που χρειάστηκε 5 μέρες για να συμφωνήσει σε ένα πλαίσιο επειγόντων οικονομικών μέτρων για την κρίση, αλλά και τις αποκλίνουσες απόψεις, όπως αποτυπώνονται εκτός των άλλων και στην επιλογή της Γαλλίας να υψώσει τόνους κατά της Τουρκίας σε αντιδιαστολή με την επιθυμία της Γερμανίας να έχει έναν πιο διαμεσολαβητικό ρόλο.

Το αχαρτογράφητο έδαφος των εντάσεων στη διαδρομή για τη διαπραγμάτευση

Η ελληνική πλευρά έχει να αντιμετωπίσει στην πραγματικότητα ένα αχαρτογράφητο έδαφος.

Παρότι είναι σαφές ότι η ελληνική κυβέρνηση προκρίνει τη διατήρηση διαύλων επικοινωνίας και την προοπτική της διαπραγμάτευσης, αποφεύγοντας, τουλάχιστον σε επίπεδο διακηρύξεων μια στρατηγική που κυρίως θα επένδυε στην απομόνωση της Τουρκίας. Επίσης έχει γίνει σαφές θα ήθελε να αποφύγει ένα θερμό επεισόδιο θεωρώντας ότι αυτό θα διαμόρφωνε αρνητικό προηγούμενο για τη διαπραγμάτευση, πέραν του ευρύτερου αρνητικού αντίκτυπου που θα είχε.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι με έναν τρόπο και η Τουρκία προφανώς και γνωρίζει ότι δεν θα μπορέσει να επιβάλει τις απόψεις της manu militari και ότι αντιλαμβάνεται την ανάγκη εν τέλει διαπραγμάτευσης. Μάλιστα, ακόμη και οι πιο επιθετικές της ενέργειες θα φάνταζαν ως άσκηση πίεσης για αυτή τη διαπραγμάτευση.

Όμως, το πρόβλημα είναι η Τουρκία δείχνει πλέον να κινείται πέραν ενός ορισμένου ορίου επιθετικότητας με ορίζοντα μια διαπραγμάτευση εντός ενός εύλογου πλαισίου συμβιβασμού. Η στάση της έχει αρχίσει να αποκτά έναν συνολικότερο αναθεωρητικό χαρακτήρα ως εάν η αναβάθμισή της σε περιφερειακή δύναμη να συνεπάγεται και συνολικότερη αλλαγή κλίμακας ως προς τι μπορεί να απαιτεί και να θεωρεί αυτονόητο.

Αυτό διαμορφώνει ένα διπλό πρόβλημα για την ελληνική πλευρά. Από τη μια, μια δυσκολία διαμόρφωσης ενός κοινού πλαισίου διαπραγμάτευσης καθώς η Τουρκία εμφανώς δείχνει να ζητάει πολύ περισσότερα από τις όποιες παραχωρήσεις έστω και σιωπηρά έχουν παραδεχτεί οι ελληνικές κυβερνήσεις ότι θα συνεπαγόταν μια διαπραγμάτευση (από τα θέματα της ΑΟΖ του Καστελόριζου έως την απεμπόληση των 12 νμ στο Αιγαίο). Από την άλλη, μια αυξημένη ετοιμότητα της Τουρκίας να υπερβεί όρια στην προσπάθειά της να ασκήσει πίεση, ακόμη και στα όρια μιας θερμής έντασης.

Σε αυτό το πεδίο η ελληνική πλευρά καλείται να διαχειριστεί – και να αποτρέψει – έναν νέο γύρο έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις σε ένα τοπίο με περισσότερες μεταβλητές ανοιχτές  σε σχέση με παλαιότερα και το κυριότερο σε μια περίοδο όπου η γεωπολιτική ρευστότητα συναντά τις δυσκολίες της οικονομικής κρίσης.

 

*Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Γιατί η Τουρκία επισπεύδει τις προκλήσεις

Newsteam 0 Comments

Το σκηνικό κρίσης που δημιουργούν οι τουρκικές κινήσεις στον χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου ήταν δεδομένο τόσο από τη γενικότερη εκτίμηση των πολιτικών προθέσεων της Άγκυρας όσο και από επιλογές όπως το αίτημα της τουρκικής εταιρείας πετρελαίων (ΤΡΑΟ) της 30ής Μαΐου για διεξαγωγή ερευνών από τα τέλη Αυγούστου στα νέα θαλάσσια οικόπεδα που έχουν προσδιοριστεί στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, τη θαλάσσια περιοχή από τη Ρόδο έως την Κρήτη.

Εν μέσω πληροφοριών για ανάπτυξη τόσο του τουρκικού όσο και του ελληνικού στόλου (σε περίοδο όπου ούτως ή άλλως συνηθίζεται η πραγματοποίηση ασκήσεων) η κρισιμότητα των στιγμών γίνεται εμφανής.

Όμως η επιλογή της κλιμάκωσης ή μη ανήκει αποκλειστικά στην τουρκική πλευρά. Και οι κινήσεις πολιτικής ανάσχεσης που έχουν αναληφθεί δείχνουν να μην την αφορούν.

Πρόσφατα μόλις, οι διακριτικές μεσολαβητικές προσπάθειες που αναλήφθηκαν από τη Γερμανία αδειάστηκαν με την ασυνήθιστη στα διπλωματικά χρονικά δημοσιοποίηση από τον ίδιο τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου της συνάντησης Σουρανή-Καλίν στο Βερολίνο. Το ότι οι σημερινές τουρκικές ανακοινώσεις συμπίπτουν με την παρουσία του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Χέικο Μάας στην Αθήνα προφανώς δεν είναι τυχαίο.

Δεδομένης της αμερικανικής απουσίας από την περιοχή, η οποία ασφαλώς θα γίνει εντονότερη μέχρι τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, κατεξοχήν αποδέκτης των τουρκικών πιέσεων γίνεται η Ε.Ε. και δη η ηγέτιδα δύναμή της, Γερμανία, που ως γνωστόν αγωνιά για τη διαφύλαξη της ηρεμίας κατά τη διάρκεια της δικής της εξάμηνης προεδρίας.

Η εικόνα δυστοκίας που παρουσίασε η πενθήμερη Σύνοδος Κορυφής των 27 δεν δίνει άλλωστε προς τα έξω την εικόνα μιας Ε.Ε. που συνιστά υπολογίσιμη γεωπολιτική δύναμη, όταν στα του οίκου της δυσκολεύεται να συμβιβάσει τόσες και τέτοιες αποκλίσεις επί των πεζών οικονομικών ζητημάτων.

Επιπλέον, η εθνικιστική έξαρση που έχει δημιουργήσει τις ημέρες αυτές στη γείτονα η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί (εν μέσω ρητορικών εξάρσεων του Ερντογάν περί νέας κατάκτησης και τουρκικού μεγαλείου) συμπληρώνει στο συμβολικό και ψυχολογικό επίπεδο τις επιθετικές κινήσεις που καταγράφονται στον χάρτη της Μεσογείου.

Η δε προοπτική ανάπτυξης αιγυπτιακών στρατευμάτων στην ανατολική Λιβύη, στο πλευρό των αντιπάλων της Τρίπολης και της Άγκυρας, αλλά και η κινητικότητα περί την ελληνο-αιγυπτιακή οριοθέτηση θαλάσσιων δικαιοδοσιών, συνιστά έναν επιπλέον λόγο για τον οποίο η Τουρκία επισπεύδει.

Σε κάθε περίπτωση, δεν δείχνει έτοιμη να προχωρήσει σε διάλογο, παρά μόνο επί μίας ατζέντας της οποίας αυτή θα έχει ορίσει το εύρος (που αντικειμενικά πλέον περιλαμβάνει και το σύνολο των σχέσεών της με τη Δύση) και μόνο μετά την καταγραφή κάποιου τετελεσμένου.

*Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »