Ειδήσεις για ΑΠΟΨΕΙΣ - Spoiler και νέα



ΣΚΑΕΙ ΜΗΝΥΣΟΥΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ! Ψεκασμένες απόψεις όσα διακινούνται για το εμβόλιο – Ό,τι χαλάει τη σούπα πρέπει να κόβεται

Newsteam 0 Comments

Την αντίδραση του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλη Γιαννάκου, προκάλεσαν φωνές στα social media, μεταξύ αυτών και του Παντελή Θαλασσινού, πως τα εμβόλια που χορηγήθηκαν την Κυριακή περιείχαν μόνο φυσιολογικό ορό.

«Χθες πραγματοποιήθηκαν οι πρώτοι εμβολιασμοί στα νοσοκομεία με απόλυτη επιτυχία. Οι ψεκασμένες απόψεις που διακινούνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θίγουν την τιμή και την υπόληψη των συναδέλφων μας που εμβολίασαν τους πολιτικούς και πολιτειακούς παράγοντες, θίγουν επίσης και όσους συναδέλφους εμβολιάστηκαν» σημειώνει ο κ. Γιαννάκος για τα fake news που διακινήθηκαν και ήθελαν τους εργαζόμενους να μη χορηγούν πραγματικό εμβόλιο στους πρώτους πολίτες που εμβολιάστηκαν για τον κορωνοϊό.

«Ξαφνικά, από ήρωες γίναμε απατεώνες. Αντί για εμβόλια, κάνουμε φυσιολογικό ορό. Ντροπή να διακινούνται τέτοιες απαίσιες απόψεις» είπε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ και συνέχισε: «Θα κινηθούμε νομικά. Τέτοιες απόψεις θίγουν την επαγγελματική ευσυνειδησία μας».

Αντιδράσεις για την ανάρτηση του Παντελή Θαλασσινού

Ανάμεσα στις αναρτήσεις εκείνων που αμφισβητούν τη διαδικασία εμβολιασμού, αίσθηση προκάλεσε εκείνη του τραγουδιστή Παντελή Θαλασσινού, η οποία έκτοτε διακινήθηκε με ταχύτητα φωτός στα social media.

«Εγώ που δεν πιστεύω τίποτα, που είμαι καχύποπτος, που δεν τους εμπιστεύομαι και τους θεωρώ θρασείς και δειλούς, γιατί πιστεύω ότι η ένεση που έκαναν οι ίδιοι είναι φυσιολογικός ορός; Θα μπορούσε ή μπα;» έγραψε ο γνωστός τραγουδοποιός.

Η ανάρτησή του αυτή, η οποία πλέον είναι είναι ορατή στο προφίλ του, προκάλεσε αντιδράσεις και ποικίλα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το site makeleio.

Διάβασε το »

Αμερικανοί διπλωμάτες πήγαν στην Κομοτηνή και άκουσαν τις απόψεις του τουρκικού ΥΠΕΞ

Newsteam 0 Comments

Η νέα πρόξενος των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη, ακόμα δεν ανέλαβε και έτρεξε στη Θράκη για να συναντηθεί με στελέχη των μειονοτικών οργανώσεων.

Διαβάστε την ανάρτηση του κόμματος DEB:

«Η πρόξενος των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη Ελίζαμπεθ Λι και ο ακόλουθος Ντέιβιντ Μπέργκερ, στις 20/10 ημέρα Τρίτη, συναντήθηκαν στην Κομοτηνή με στελέχη μειονοτικών οργανώσεων.

Οι Αμερικανοί διπλωμάτες συναντήθηκαν με επιτροπή αποτελούμενη από την πρόεδρο του DEB Τσιντέμ Ασάφογλου, τον πρόεδρο του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης Χουσείν Μπαλτατζί και την Περβίν Χαϊρουλλάχ-Γενική Διευθύντρια της Πολιτιστικής-Εκπαιδευτικής Εταιρίας Μειονότητας Δυτικής Θράκης (ΠΕΚΕΜ).

Στην συνάντηση που έγινε εξετάσθηκε η γενική κατάσταση της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης. Οι εκπρόσωποι της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης, ενημέρωσαν την επιτροπή των καλεσμένων, για την μη εφαρμογή από την Ελλάδα των αποφάσεων του ΕΔΑΔ για τους μειονοτικούς συλλόγους με πρώτη αυτήν για την ΤΕΞ, για το θέμα της ταυτότητας και των μουφτειών, για τις προσδοκίες της τουρκικής μειονότητας από την κυβέρνηση και ιδιαίτερα για τα οικονομικά προβλήματα της μειονότητας».

Κόμμα DEB 20/10/2020 FACEBOOK

Μας κάνει εντύπωση ότι την ώρα που ο Ταγίπ «φτύνει» τις ΗΠΑ με την δοκιμή των S-400, Αμερικανοί διπλωμάτες στην Ελλάδα δέχονται να συναντήσουν φορείς που εκφράζουν την πολιτική της Άγκυρας… Έτσι είναι όταν ο άλλος δεν σε έχει «σίγουρο» σε προσέχει, ενώ όταν σε έχει δεδομένο, δεν ενδιαφέρεται καθόλου για σένα…

Όταν ένας από αυτούς τους φορείς μπορέσει να αρθρώσει μια λέξη έστω κριτικής κατά της Τουρκίας, τότε θ αξίζει να σκεφτεί κανείς να υπολογίσει την άποψη τους. Διαφορετικά αυτές τις απόψεις που λένε τις βρίσκουμε και στην ιστοσελίδα του τουρκικού ΥΠΕΞ…

Πηγή: tourkikanea.gr

(πληροφορίες απο το makeleio)

Διάβασε το »

Λευκορωσία: Εξέγερση με ξένες σημαίες

Newsteam 0 Comments

Ενώ η Λευκορωσία ήταν μέχρι πριν λίγες μέρες  μια σχεδόν άγνωστη χώρα, έχει βρεθεί ξαφνικά στο επίκεντρο των διεθνών ΜΜΕ αλλά και της δημόσιας συζήτησης στην Ελλάδα, ανοίγοντας μια σειρά ζητημάτων, γεωστρατηγικών, οικονομικών αλλά και ιδεολογικών. Είναι μια αυθόρμητη λαϊκή εξέγερση ή πραξικόπημα;

Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη και πρέπει αρχικά να παραμεριστούν η κυρίαρχη προπαγάνδα της Δύσης αλλά και οι παρωπίδες ψευδαισθήσεων μερίδας της αριστεράς. Στην καπιταλιστική Δύση η Λευκορωσία παρουσιάζεται ως η τελευταία δικτατορία της Ευρώπης με  σοβιετική οικονομία , μια ευρωπαϊκή Βόρεια Κορέα απομονωτισμού και αυταρχισμού. Αυτή η αφήγηση μάλλον χαϊδεύει τα αυτιά και μερίδας της αριστεράς στον πλανήτη που προσπαθεί να βρει μια σοσιαλιστική ελπίδα στο καθεστώς Λουκασένκο.

Η Λευκορωσία, όπως όλα τα μετα-σοβιετικά κράτη, είναι μια καπιταλιστική χώρα. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών δεν έχουν καμιά σχέση με τον αγώνα για δημοκρατία και ελευθερία και προφανώς είναι χαζοχαρούμενη αφέλεια να κρίνονται τα γεγονότα πριν και μετά τις εκλογές χωρίς να να αναλύεται η γεωπολιτική διάσταση της σύγκρουσης ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Το οικονομικό σύστημα της χώρας είναι μια ιδιότυπη εκδοχή καπιταλισμού με ισχυρή την παρουσία του κράτους. 

 Ο Λουκασένκο εμφανίζεται να αντιτίθεται στον καπιταλισμό και στη ρητορική του συνηθίζει να καταριέται  τους πλούσιους.  Στην πραγματικότητα είναι εκπρόσωπος μιας φατρίας της λευκορωσικής αστικής τάξης. Χρησιμοποιεί τη μεγάλη δύναμη που συγκεντρώνεται στα χέρια του για να προστατεύσει τα συμφέροντα πολλών καπιταλιστών που είναι προσκολλημένοι σε αυτόν. Η εσωτερική σύγκρουση στην χώρα σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με την αναδιανομή του μεγάλου κρατικού τομέα της οικονομίας, την ιδιωτικοποίηση αυτού,  όπως και την ιδιωτικοποίηση του συνεταιριστικού τομέα στην αγροτική οικονομία. Αυτός είναι ο στόχος μερίδας και της εγχώριας καπιταλιστικής ελίτ.

Η χώρα έχει πράγματι διατηρήσει κεκτημένα της σοβιετικής οικονομίας, εκμεταλλευόμενη και το γεγονός ότι ήταν σημαντικό βιομηχανικό κέντρο στην ΕΣΣΔ. Ο Λουκασένκο ανήλθε στην εξουσία το 1994 και ακολούθησε ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο οικονομικής διακυβέρνησης από τις άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες που λεηλατήθηκαν απο  ιδιωτικοποιήσεις  μαφιόζικου τύπου. Διατηρήθηκε το σύστημα δωρεάν υγείας και παιδείας, ο συνεταιριστική οργάνωση του αγροτικού τομέα, ο κρατικός έλεγχος στον ανεπτυγμένο βιομηχανικό τομέα με παραγωγή οχημάτων,  γεωργικών μηχανών, λιπασμάτων, μεταλλουργίας, όπλων κ.α.
 Για τα δεδομένα του σύγχρονου καπιταλισμού η Λευκορωσία ήταν πράγματι μια παραφωνία. Ακόμα και με βάση στατιστικά που αναπαράγουν δυτικά ΜΜΕ η Λευκορωσία, μια χώρα 9,5 εκατομμυρίων ανθρώπων διατήρησε ένα βιοτικό επίπεδο πολύ καλύτερο από όλες τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ με την κοινωνική ανισότητα να συγκρίνεται με αυτήν των σκανδιναβικών χωρών. Το ποσοστό του πληθυσμού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, είναι στο 0,8%, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 2,9%, στη Ρωσία 2,7%, στην γειτονική Λιθουανία 4,2%, στην Ουκρανία 6,4% και στην Γεωργία 43,6%.
Όλα αυτά όμως στηρίχτηκαν σε μεγάλο βαθμό σε έναν κρίσιμο παράγοντα: στο φθηνό ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο λόγω του ειδικού καθεστώτος σύνδεσης των δύο χώρων.  Η Λευκορωσία πλήρωνε το φυσικό αέριο στη Ρωσία στη μισή τιμή από αυτήν των άλλων χωρών ενώ είχε σημαντικές εκπτώσεις και διευκολύνσεις πληρωμών για το πετρέλαιο επίσης. Ο βιομηχανικός της τομέας πολύ εύκολα μπορεί να καταρρεύσει αν σταματήσει η στήριξη της Ρωσίας. Το μεγαλύτερο μέρος των βιομηχανικών εξαγωγών (φτάνει ως και το 90% στην περίπτωση των τρακτέρ) καλύπτει η Ρωσία, αλλά ακόμα και οι φθηνές εξαγωγές προς την Ε.Ε. στηρίζονται στην φθηνή ενέργεια που παρέχουν ρωσικές εταιρείες.

 

Σε μια εποχή που δεν είναι και η πλέον ευνοϊκή για την πετρελαϊκή οικονομία, η Ρωσία προσπαθεί να αλλάξει τις προνομιακές συνθήκες παροχής ενέργειας προς την Λευκορωσία όχι τόσο για λόγους γεωστρατηγικής πίεσης αλλά και γιατί οι ρωσικοί ενεργειακοί κολοσσοί δεν μπορούν πλέον να τις αντέξουν. Τα λευκορωσικά διυλιστήρια ήδη πληρώνουν το ρωσικό πετρέλαιο στο 80% της διεθνούς τιμής, 50% πάνω από την τιμή που πλήρωναν πριν λίγα χρόνια, ενώ προβλέπεται το 2025 να πληρώνουν πλήρως σύμφωνα με τη διεθνή  τιμή. Ο ευρύτερος στόχος της ρωσικής ολιγαρχίας είναι να βάλει χέρι στον κρατικό βιομηχανικό τομέα της Λευκορωσίας. Ο Λουκασένκο μέχρι τώρα είχε καταφέρει επιτυχώς να διαπραγματευτεί με τη Μόσχα, ενώ και στο παρελθόν δεν έλειψαν οι προσπάθειές του να αναζητήσει και ερείσματα στη Δύση φτάνοντας μέχρι και στο ΔΝΤ κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης το 2011. Ωστόσο, η στρατηγική συμμαχία με τη Μόσχα πρακτικά δεν αμφισβητήθηκε ποτέ καθώς ήταν και καταστροφικό το παράδειγμα χωρών όπως η Γεωργία, η Μολδαβία και η Ουκρανία που πλήρωσαν την απομάκρυνση τους από τη ρωσική σφαίρα επιρροής  με πολέμους, απώλειες εδαφών, ακριβή ενέργεια, φτωχοποίηση,  πολιτική και οικονομική αστάθεια.

Στον σύγχρονο καπιταλισμό όμως ο βιομηχανικός και αγροτικός τομέας έχουν ένα όλο και μικρότερο ποσοστό στην συνολική οικονομία. Ακόμα και αυτά τα σοβιετικά κληροδοτήματα αφορούν μόνο αυτούς τους τομείς ενώ δίπλα τους αναπτύσσεται και στη Λευκορωσία ένας δυναμικός και πλήρως ιδιωτικοποιημένος ιδιωτικός τομέας με όλα τα χαρακτηριστικά του άγριου, ληστρικού καπιταλισμού. Σήμερα, το 50% της λευκορωσικής οικονομίας βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια. Οι τομείς της λεγόμενης Νέας Οικονομίας (τεχνολογία, αλυσίδες σούπερ μάρκετ, τραπεζικός τομέας) ανθίζουν στη Λευκορωσία και έχουν δημιουργήσει μια ανερχόμενη αστική τάξη. Η οικονομία της πληροφορικής έχει δημιουργήσει εγχώριους κολοσσούς, όπως η Epam Systems που μπήκε στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης με αξία 11 δισ. δολαρίων και πλήθος άλλων που διατηρούν την παραγωγή τους στη χώρα αλλά μετακομίζουν την έδρα τους συχνά σε φορολογικούς παραδείσους όπως η Κύπρος. Η κυβέρνηση Λουκασένκο παρέχει η ίδια φορολογικά κίνητρα σε τεχνολογικές εταιρείες, στα λεγόμενα ΙΤ Parks που ξεφυτρώνουν στα περίχωρα του Μινσκ για να αντέξουν τον ανταγωνισμό με χώρες όπως η Ινδία. Αυτή η συγκέντρωση στην περιοχή της πρωτεύουσας έχει δημιουργήσει και ανισότητες με άλλες περιφέρειες της χώρας.  Ο μεγαλύτερος εργοδότης στη χώρα είναι πλέον η ιδιωτική αλυσίδα σούπερ μάρκετ Eurotorog LLC με πολλές χιλιάδες υπαλλήλους.

Το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών είναι η επιδείνωση από χρόνο σε χρόνο της κατάστασης των εργαζομένων της Λευκορωσίας. Ακόμα και οι μεγάλες βιομηχανίες δεν μπορούν πλέον να διατηρήσουν τα προνόμια που παρείχαν στους εργάτες τους. Η κορωνίδα της λευκορωσικής βιομηχανίας, η παραγωγός τρακτέρ και άλλων μηχανημάτων ΜΤΖ διατηρεί μια ιατρική κλινική περίθαλψης για τους εργαζόμενους και τις οικογένειες τους η οποία κοστίζει 4 εκ. δολάρια τον χρόνο. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί πλέον να συνεχιστεί σε συνθήκες ανταγωνισμού με τους άλλους τομείς της εγχώριας οικονομίας, αλλά και καθώς  ο βασικός λόγος κερδοφορίας της MTZ ήταν η φθηνή ενέργεια που της παρείχε η Ρωσία. Έτσι, συνολικά η εργατική τάξη στη Λευκορωσία χάνει  όλο και περισσότερα βασικά δικαιώματα και ελευθερίες, από το δικαίωμα στην ιατρική περίθαλψη, τη στέγαση και τη δωρεάν εκπαίδευση έως τους αξιοπρεπείς  μισθούς. Ταυτόχρονα, χάνει το δικαίωμα στη συνδικαλιστική οργάνωση και την ελευθερία έκφρασης.

Όλες αυτές οι αντιφάσεις παρουσιάζονται σήμερα  ως σύγκρουση μεταξύ ενός ενωμένου λαού και ενός ισχυρού, αυταρχικού προέδρου. Αυτό δημιουργεί την ευρεία πεποίθηση ότι μόνο ένα άτομο φταίει για όλα, ο Λουκασένκο, ο οποίος είναι στην εξουσία εδώ και 26 χρόνια. Αυτό το συναίσθημα ενισχύεται τόσο από φιλελεύθερους όσο και από εθνικιστικούς κύκλους που βλέπουν τη σωτηρία της χώρας στην απομάκρυνση ενός ατόμου. Η κατάσταση μετά τις πρόσφατες εκλογές  θυμίζει αυτή του Μαϊντάν στην Ουκρανία το 2013-2014. Υπάρχουν ωστόσο θεμελιώδεις διαφορές. Σε αντίθεση με την Ουκρανία, στη Λευκορωσία ο  εθνικισμός δεν έχει ριζωθεί ποτέ έντονα μεταξύ του λαού. ‘Αλλωστε, ακόμα και η λευκορωσική εθνογέννηση ήταν περισσότερο ένα παράδοξο προϊόν της σοβιετικής εποχής, ενώ 30 σχεδόν  χρόνια μετά την ανεξαρτησία της χώρας η συντριπτική  πλειοψηφία του λαού (πάνω από το 70%) εξακολουθεί να μιλάει τη ρωσική γλώσσα και μόλις το 23% τη λευκορωσική. Λίγο πριν τη διάλυση της ΕΣΣΔ, είχε πραγματοποιηθεί δημοψήφισμα στο οποίο το 84% των Λευκορώσων είχε ταχθεί υπέρ της διατήρησης της ΕΣΣΔ και ενάντια στην ανεξαρτησία. Ο Λουκασένκο αξιοποίησε και ιδεολογικά τη σοβιετική νοσταλγία μεταφέροντας τη Μέρα Ανεξαρτησίας από τη μέρα ανακήρυξης της ανεξαρτησίας από την ΕΣΣΔ, στην μέρα απελευθέρωσης του Μινσκ από τη ναζιστική κατοχή.  Η κοινωνία της Λευκορωσίας, ως προς την πολιτική ιστορία της και τις εμπειρίες της, διαφέρει πολύ από αυτή της Ουκρανίας και το καθεστώς Λουκασένκο είχε μια πραγματική δημοφιλία μέχρι πρόσφατα. Παρά τις φωνές της Δύσης για εκλογικές νοθείες σε όλες τις νίκες του Λουκασένκο από το 1994 μέχρι το 2016 και παρά τις προσπάθειες να εμφανιστούν φιλοδυτικά κινήματα, ποτέ μέχρι σήμερα δεν εμφανίστηκε με μαζικούς όρους μια φιλελεύθερη ή εθνικιστική αντιπολίτευση με ισχυρή λαϊκή βάση που να αμφισβητήσει τον Λουκασένκο.

Όμως τα τελευταία χρόνια και με βάση τις αλλαγές στην οικονομία της χώρας, εμφανίστηκαν πιο ενεργητικά  φιλελεύθεροι κύκλοι οι οποίοι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παίξουν και το χαρτί του εθνικισμού για να πετύχουν τους στόχους τους. Είναι ίσως συμβολικό ότι οι τρεις αρχικοί αντίπαλοι του Λουκασένκο προέρχονται από την ιδιωτική σφαίρα της Νέας Οικονομίας που ο ίδιος ο Λουκασένκο εξέθρεψε.

Ο Σεργκέι Τσιχανόφσκι ήταν αστέρι του Youtube με καριέρα και στη Ρωσία. Το κανάλι του στο Youtube  ανέδειξε το μέγεθος της δυστυχίας της Λευκορωσίας, την παραμέληση των χωριών, τη φτώχεια και τη διαφθορά της άρχουσας ελίτ. Καθώς  αυτή είναι  η εμπειρία ενός σημαντικού μέρους του πληθυσμού της Λευκορωσίας, γρήγορα κέρδισε θαυμαστές σε ορισμένα μέρη της κοινωνίας και ειδικά στη νεολαία. Όταν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία, δεν παρουσίασε κανένα πολιτικό πρόγραμμα, αλλά βασίστηκε  στη μεγάλη δημοτικότητα του καναλιού του.

Ο Βίκτορ Μπαμπάρικο ήταν πρόεδρος  της τράπεζας Belgazprombank,  το μετοχικό κεφάλαιο της οποίας  ανήκει κυρίως στη ρωσική Gazprom και στην Gazprombank.

Ο Βαλερί Τσέπκαλο ήταν ιδρυτής του HighTech Park, που προβάλλονταν ως η λευκορωσική Silicon Valley. O Μπαμπάρικo και o Τσέπκαλο αρχικά προσπάθησαν να παρουσιάσουν ένα πολιτικό πρόγραμμα σε αντίθεση με την εθνικιστική αντιπολίτευση που απλά επεδίωκε τη διακοπή όλων των δεσμών με τη Ρωσία. Και οι δύο  υποστήριξαν τη συνέχιση των επιχειρηματικών δεσμών με τη Ρωσία αλλά με την  πλήρη απελευθέρωση όλων των τμημάτων της κοινωνίας: ιδιωτικοποίηση της βιομηχανίας και της γεωργίας, καθώς και της υγείας και εκπαίδευσης. Η επιχειρηματική τους αξιοπιστία τους παρείχε σοβαρή υποστήριξη. Πριν από την κήρυξη της επίσημης υποψηφιότητάς τους (που απαιτεί τη συλλογή ικανού αριθμού υπογραφών από πολίτες της χώρας), ο Τσιχανόφσκι και ο Μπαμπάρικο συνελήφθησαν και ο Τσέπκαλο κατέφυγε στη Ρωσία. Ο μόνος  αντίπαλος του Λουκασένκο ήταν πλέον η Σβετλάνα Τσιχανόφσκαγια, σύζυγος του Σεργκέι, που συσπείρωσε  τόσο την  εθνικιστική, όσο και τη νεοφιλελεύθερη αντιπολίτευση.

Η σύλληψη των ανακοινωθέντων αντιπάλων κίνησε έντονα τον πληθυσμό να δώσει τις υπογραφές του προς υποστήριξη της Τσιχανόφσκαγια  περισσότερο με μια κοινή λογική: οποιοσδήποτε, αλλά όχι ο Λουκασένκο. Σχηματίστηκαν αλυσίδες αλληλεγγύης στο διαδίκτυο ως κανάλι επικοινωνίας για όλους εκείνους που θέλουν αλλαγή, σύντομα άνοιξαν ομάδες συνομιλίας στο Telegram, οι οποίες έλαβαν ισχυρή προώθηση από ήδη υπάρχοντες ομάδες αντιπολίτευσης. Γρήγορα έγινε σαφές ότι αυτές οι ομάδες ήταν υποδομή δικτύου για μια νέα έγχρωμη επανάσταση. Παρά την αδιαμφισβήτητη ύπαρξη μεγάλης δυσαρέσκειας για το κυβερνών κόμμα, οι αυθόρμητες εκφράσεις δυσαρέσκειας μεγεθύνθηκαν με τη βοήθεια και των δυτικών ΜΜΕ.

Οι συνθήκες για τα σχέδια του δυτικού κεφαλαίου για την απόσπαση της χώρας από τη Ρωσία και την πρόσδεση της στη Δύση ήταν πιο πρόσφορες από ποτέ. Αλλά και η Ρωσία δείχνει να ταλαντεύεται για τη στήριξη της προς το πρόσωπο του Λουκασένκο και είναι ενδεικτικός ο ουδέτερος τρόπος παρουσίασης των γεγονότων στη Λευκορωσία από τα κρατικά ρωσικά ΜΜΕ. Τον Φεβρουάριο του 2020 ο αμερικάνος υπουργός Εξωτερικών Πομπέο επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Μινσκ και υποσχέθηκε βοήθεια σε περίπτωση διακοπής της παροχής φθηνής ενέργειας από τη Ρωσία. Λίγες μόνο μέρες πριν τις εκλογές, οι Ειδικές Δυνάμεις της Λευκορωσίας συνέλαβαν 33 μισθοφόρους της ρωσικής ιδιωτικής στρατιωτικής εταιρείας Βάγκνερ, γνωστής και από τις δραστηριότητες της σε Συρία και Λιβύη. Ο Λουκασένκο υποστήριξε ότι υπήρχαν πληροφορίες για για  άφιξη περισσότερων από 200 μισθοφόρων στη Λευκορωσία για να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση κατά την προεκλογική εκστρατεία. Οι μισθοφόροι απελευθερώθηκαν και επέστρεψαν στη Ρωσία σε μια ομιχλώδη κατάσταση που ίσως έχει να κάνει με μια ιδιότυπη διαπραγμάτευση μεταξύ Μινσκ και Μόσχας.

Η ρωσική ολιγαρχία επιδιώκει διαχρονικά  την αφομοίωση της οικονομίας της Λευκορωσίας με όρους οικονομίας της αγοράς και  ιδιωτικοποιήσεις προς όφελος ρωσικών καπιταλιστικών κολοσσών. Από το 1999 οι δύο χώρες συνδέονται και με την κήρυξη του Ενιαίου Κράτους που μακροπρόθεσμο στόχο έχει θεωρητικά ακόμα και την πλήρη ενοποίησή τους. Ωστόσο, ο θεσμός αυτός παραμένει για 20 χρόνια κυρίως στους τομείς της οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας και οι διαδικασίες βαθύτερης ενοποίησης συνεχώς αναβάλλονται. Αντίθετα, μετά το 2014 ο Λουκασένκο κάνει προσπάθειες ενίσχυσης της λευκορωσικής εθνικής ταυτότητας, άλλαξε τα τοπωνύμια από ρωσικά σε λευκορωσικά και ενθάρρυνε την χρήση της γλώσσας την οποία ο ίδιος για πρώτη φορά χρησιμοποίησε τότε. Σε δημοσκόπηση που έγινε στην χώρα πρόσφατα (με ζητούμενο βέβαια την αξιοπιστία αυτών) το 85% των πολιτών επιθυμεί πλέον την ανεξαρτησία της χώρας και όχι την ένωση με τη Ρωσία.

26 χρόνια ισορροπίας σε τεντωμένο σχοινί

Ο Λουκασένκο ισορροπούσε στο τεντωμένο σχοινί Δύσης-Ρωσίας αλλά δεν φαίνεται ικανός να συνεχίσει αταλάντευτος. Η ευκαιρία ανατροπής του είναι μοναδική για τη Δύση που επιχειρεί να επαναλάβει το εγχείρημα της Ουκρανίας αξιοποιώντας και μια ιδεολογική εκστρατεία κατά του ολοκληρωτισμού.

 Η Τσιχανόφκαγια, που έχει καταφύγει στη Λιθουανία, έχει αυτοανακηρυχθεί πρόεδρος (στο πρότυπο περισσότερο του Γκουαϊδό παρά του ουκρανικού Μαϊντάν) και σχηματίζεται Συμβούλιο Συντονισμού της αντιπολίτευσης στο Μινσκ με τη συμμετοχή νεοφιλελεύθερων και εθνικιστών που στηρίζονται από ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ με ειδικό ρόλο της Πολωνίας και των χωρών της Βαλτικής. Ο στόχος της Δύσης είναι η περικύκλωση της Ρωσίας και αν αυτό συνοδευτεί και με ένα ιδεολογικό περιτύλιγμα ήττας της τελευταίας σοβιετικής δικτατορίας και οικονομίας, το κέρδος θα είναι πολλαπλό. 

Για την επίτευξη αυτού του στόχου για άλλη μια φορά αξιοποιείται η σύζευξη του πλέον ακραίου νεοφιλελευθερισμού με τον εθνικισμό, ακόμα και με τον φασισμό. Το πρόγραμμα που τώρα εμφανίζει η αντιπολίτευση περιλαμβάνει: Επιβολή στην εκπαίδευση της λευκορωσικής γλώσσας που ομιλείται σήμερα από μια μικρή μειονότητα. Παύση κάθε είδους σχέσης με τη Μόσχα με απαγόρευση ακόμα και αναμετάδοσης ρωσικών τηλεοπτικών σταθμών και ΜΜΕ, τα οποία σήμερα είναι τα πλέον δημοφιλή λόγω και της γλώσσας. Έναρξη διαπραγματεύσεων για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Αποσοβιετικοποίηση της Λευκορωσίας με θέσπιση της ερυθρόλευκης σημαίας η οποία προέρχεται από την εποχή της Πολωνο-Λιθουανικής Συμπολιτείας που κατείχε τα εδάφη της Λευκορωσίας στον Μεσαίωνα και χρησιμοποιήθηκε στην περίοδο της ναζιστικής κατοχής αλλά και στα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας (1991-1995) πριν την επαναφορά με δημοψήφισμα της σημαίας της σοβιετικής δημοκρατίας. Ιδιωτικοποίηση της γης και του αγροτικού τομέα. Αναδιάρθρωση, εκσυγχρονισμός, ιδιωτικοποίηση μεγάλων και μεσαίων κρατικών επιχειρήσεων. Ιδιωτικοποίηση εκπαίδευσης και δομών υγείας και περίθαλψης. Ανάπτυξη ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος στον τομέα της αγοράς στέγης μέσω της αποκρατικοποίησής του και της ανάπτυξης ιδιωτικών επιχειρήσεων στις υπηρεσίες κοινής ωφελείας.

Η Λευκορωσία θα γνωρίσει με 30 χρόνια καθυστέρηση το σοκ της μαφιόζικης καπιταλιστικής λεηλασίας εφόσον  επικρατήσουν αυτές οι δυνάμεις,  αν και είναι αμφίβολη η πραγματική διάδοση αυτών των ιδεών στη χώρα. Υπάρχουν πληροφορίες, που δεν είναι εύκολο να επιβεβαιωθούν, ότι εμφανίζονται και τάσεις εντός του κινήματος ενάντια στον Λουκασένκο προερχόμενες  κυρίως από τις τάξεις των βιομηχανικών εργατών που αρνούνται τα σχέδια των ιδιωτικοποιήσεων αλλά και την πρόσδεση με ΕΕ και ΝΑΤΟ. Αριστερές και κομμουνιστικές δυνάμεις εντός της Λευκορωσίας προσπαθούν να υπερασπιστούν την εργατική τάξη της χώρας καλώντας την να μη σηκώσει ξένες, ιμπεριαλιστικές σημαίες είτε της ΕΕ και των ΗΠΑ είτε της Ρωσίας. Η θέση τους αυτή είναι σίγουρα εξαιρετικά δύσκολο να επικρατήσει στις σημερινές συνθήκες και στο πλαίσιο της γεωπολιτικής σύγκρουσης. Η Ρωσία θέλει να ελέγξει το παιχνίδι ακόμα και στην περίπτωση ανατροπής του Λουκασένκο και ήδη ο πρώην υποψήφιος της αντιπολίτευσης Τσέπκαλο, που έχει καταφύγει στη Μόσχα, δεν στηρίζει το Συμβούλιο Συντονισμού και φέρεται να ακολουθεί δικό του δρόμο.

Οι διαδηλώσεις είναι δύσκολο να ανατρέψουν τον Λουκασένκο εκτός κι αν επιχειρηθεί, όπως στην περίπτωση του Μαϊντάν, μια βίαιη και ένοπλη προσπάθεια με άμεση εμπλοκή και ξένων δυνάμεων. Όμως η Λευκορωσία δεν είναι Ουκρανία και ο Λουκασένκο εξακολουθεί να έχει ισχυρά ερείσματα και σε μέρος του λαού. Προσπαθεί να κερδίσει χρόνο με μια γενικόλογη υπόσχεση περί αλλαγής Συντάγματος που θα οδηγήσει και σε νέες εκλογές κάποια στιγμή στο μέλλον. Είναι φανερό ότι η κλεψύδρα του πολιτικού βίου του Λουκασένκο έχει γείρει και το επίδικο είναι η διάδοχη κατάσταση. Γι’ αυτήν ετοιμάζονται όλοι οι παίκτες του πολιτικού παιχνιδιού στο εσωτερικό της χώρας και διεθνώς. Ο χαμένος σε κάθε περίπτωση θα είναι ο εργαζόμενος λαός της Λευκορωσίας καθώς, είτε με επικράτηση της Δύσης είτε της Ρωσίας και των αντίστοιχων φατριών τους, η λεία θα είναι τα εργατικά συμφέροντα.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Οι διεφθαρμένες πρακτικές μιας δήθεν Αριστεράς

Newsteam 0 Comments

Ας θυμίσουμε στον Αλέξη Τσίπρα, ότι επί της πρωθυπουργίας του (το 2018) παρακολουθούνταν εντελώς παράτυπα από μυστικούς αστυνομικούς ο Παναγιώτης Λαφαζάνης .

Κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου που αφορούσε τις πορείες και τις διαδηλώσεις ο Αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε, ότι η φιλοσοφία του εν λόγω νομοσχεδίου θυμίζει τη χούντα και τα πέτρινα χρόνια του μετεμφυλιακού κράτους της Δεξιάς (με τις αποκρουστικές  παρακολουθήσεις των αριστερών από τις μυστικές υπηρεσίες κλπ).

Ωστόσο, με την τοποθέτηση αυτή τίθεται ένα τεράστιο πρόβλημα . Δηλαδή,  με ποια κριτήρια – άραγε – ο αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης ορίζει κάτι ως χουντικό ή  ως δεξιό;

Και γιατί οι μυστικές παρακολουθήσεις και οι υπόλοιπες αντιδημοκρατικές πρακτικές  οι οποίες  είχαν λάβει χώρα επί της πρωθυπουργίας του ήταν δήθεν αριστερές (και δικονομικά νομιμοποιημένες);

Ας θυμίσουμε λοιπόν στον Αλέξη Τσίπρα, ότι επί της πρωθυπουργίας του (το 2018) παρακολουθούνταν εντελώς παράτυπα από μυστικούς αστυνομικούς ο Παναγιώτης Λαφαζάνης .

Ανεξάρτητα από το εάν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με την ιδεολογία του !

Και ήταν παράνομη η ανωτέρω παρακολούθηση, γιατί η Δικονομία μας επιτρέπει την καταγραφή της δραστηριότητας ενός ατόμου με συσκευές ήχου ή εικόνας μόνο για πολύ σοβαρές αξιόποινες πράξεις ( 254 του ΚΠΔ)!

Δηλαδή μόνο για τα αδικήματα του οργανωμένου εγκλήματος , της τρομοκρατίας  κλπ.

Και μόνο , εφόσον υφίστανται σοβαρές ενδείξεις ενοχής ότι έχουν τελεστεί τα παραπάνω απεχθή εγκλήματα !

Όμως οι μυστικοί αστυνομικοί στην παραπάνω υπόθεση που αφορούσε τον πρώην σύντροφο του Αλέξη Τσίπρα  διεξήγαγαν την έρευνα τους για κάποια πολύ ελαφρότερα αδικήματα ( :διατάραξη κοινής ειρήνης,  απειλή κλπ) !

Επομένως ήταν αποκρουστικά παράτυπη η παρακολούθηση της ζωής ή των ακτιβιστικών δραστηριοτήτων του Παναγιώτη Λαφαζάνη !

Επιπλέον, θα πρέπει να υπενθυμίσουμε  στον Αλέξη Τσίπρα , ότι το 2019 16 Έλληνες πολίτες είχαν συλληφθεί και κρατηθεί εντελώς παράνομα  επί 2,5 ώρες στο αστυνομικό τμήμα Γιαννιτσών.

Όχι γιατί είχαν διαπράξει κάποιο έγκλημα, αλλά για μην εκφράσουν την αντίθετη άποψή τους για τη συμφωνία των Πρεσπών  ( ενόψει της ομιλίας του τότε  Υπουργού Φώτη Κουβέλη )!

Και αυτή η αντιδημοκρατική μεθοδολογία  – που λέγεται προληπτικές συλλήψεις αντιφρονούντων- δεν είναι ούτε αριστερή, αλλά ούτε και δικονομικά αποδεκτή !

Ωστόσο , αναρωτιέται κανείς σε ένα ευρύτερο επίπεδο και το εξής πράγμα :

Πόσο αριστερό είναι άραγε ο επιχειρηματίας Καλογρίτσας, αν αληθεύουν αυτά που ισχυρίζεται, να παίρνει- με τη μεσολάβηση του πρώην Υπουργού Ν. Πάπα –  3.000.000 ευρώ από ένα ξένο επιχειρηματικό όμιλο (για να συμμετάσχει στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες);

Ώστε να φτιάξει ένα κανάλι αρεστό στην τότε κυβέρνηση ;

Εδώ πλέον δίνεται η εντύπωση, ότι  τμήματα της προηγούμενης κυβέρνησης της πρώτη φορά Αριστεράς είχαν συγχωνευθεί απευθείας με ξένους επιχειρηματικούς κολοσσούς!

Κάτι που η Αμερικανίδα καθηγήτρια Wendy Brown ορίζει ως την χειρότερη έκφανση ενός χυδαίου και  ανεξέλεγκτου καπιταλισμού ( Τώρα είμαστε όλοι δημοκράτες) !

Τέλος, πόσο προοδευτικό είναι άραγε ένας διορισμένος από μια αριστερή κυβέρνηση αρχηγός του πυροσβεστικού σώματος να προσπαθεί να συγκαλύψει απεχθώς τη φοβερή τραγωδία στο Μάτι με τους 102 νεκρούς (αν αληθεύουν αυτά που αποκάλυψε η εφημερίδα Καθημερινή);

Το συμπέρασμα; Ο Γκάντι έλεγε, ότι για να αλλάξει κανείς τον κόσμο είναι αναγκαίο να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του.

Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του δεν είχαν δώσει ποτέ την εικόνα μιας ηθικής συλλογικότητας!

Με απλά λόγια : Δεν τους ενδιέφερε ποτέ η ηθική διάσταση των επιλογών τους!

Έκαναν ότι χειρότερο μπορούσαν να κάνουν και έτσι σήμερα η κριτική τους έχει ελάχιστη επίδραση!

*Καλφέλης Γρηγόρης – Καθηγητής της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ (kalfelis@law.auth.gr)

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Γιατί η προσφυγή στη Χάγη είναι γεωπολιτική αυτοκτονία

Newsteam 0 Comments

Γράφει ο Αντιστράτηγος (ε.α.) Αντώνης Βασιλείου*

Η κυριαρχία που ασκείται επάνω σε ένα κράτος είναι ενιαία ακόμη και όταν παρεμβάλλεται τρίτο κράτος, που σημαίνει ότι η οριοθέτηση δεν μπορεί να γίνει τμηματικά με το γειτονικό κράτος καθόσον υπάρχει συνέχεια νησιωτικού και ηπειρωτικού εδάφους, εκτός αν επιθυμεί η ηγεσία μας να εμφανίσει τη χώρα μας διεθνώς ότι δεν έχουμε ενιαία εδαφική και κρατική κυριαρχία.

Οι δηλώσεις κάθε κυβερνητικού αξιωματούχου συνιστούν διεθνή πρακτική και για αυτό οι διάφοροι υπουργοί και σύμβουλοι θα πρέπει να προσέχουν τι λένε δημοσίως. Μπορεί να τις επικαλεστεί οποιοδήποτε άλλο κράτος ευνοείται από αυτές σε διεθνή φόρα ή σε δικαιοδοτικά όργανα. Πρέπει να ξέρουν λοιπόν  και αν δεν το ξέρουν να το μάθουν, ότι δεν πρέπει να κάνουν δηλώσεις που είναι εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων, γιατί αφενός μεν δεν διαχειρίζονται την ατομική τους περιουσία αλλά το έδαφος και την κυριαρχία της Ελλάδας, αφετέρου δε ενισχύουν το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας.

Διαφεύγει από την πολιτική ηγεσία της χώρας μας ότι όταν συμφωνήσουμε να πάμε στη Χάγη με την Τουρκία και επειδή δεν θα έχουμε συμφωνήσει για οριοθέτηση με τη μέθοδο της μέσης γραμμής, το δικαστήριο θα εξετάσει τις Ειδικές Περιστάσεις. Μέσα σε αυτές τις ειδικές περιστάσεις η Τουρκία θα καταθέσει όλες τις υποχωρήσεις που έχει κάνει η χώρα μας στις συμφωνίες οριοθέτησης που έχουν υπογραφεί με τις υπόλοιπες γειτονικές χώρες και θα ζητήσει να ισχύσουν και στην μεταξύ μας οριοθέτηση.

Η Ελλάδα οριοθετώντας ΑΟΖ με την Ιταλία σε κατάσταση πανικού μετά το Τούρκο – Λιβυκό μνημόνιο, διέπραξε τρία σοβαρά λάθη τα οποία ενισχύουν το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας :

  • Πρώτον υπέγραψε τη συμφωνία  σύμφωνα με το καθεστώς της σύμβασης του 1958 που αφορά την υφαλοκρηπίδα και όχι σύμφωνα με το καθεστώς της Σύμβασης του 1982 που αφορά την ΑΟΖ, ενώ γνώριζε ότι η Τουρκία δεν είναι μέλος της σύμβασης του 1982 αλλά είναι μέλος της σύμβασης του 1958.
  • Δεύτερον δέχθηκε τις Γραμμές Βάσεις που είχε χαράξει η Ιταλία το 1977 και τις οποίες είχε στείλει στον ΟΗΕ, ενώ η Ελλάδα δεν είχε χαράξει τις αντίστοιχες Γραμμές Βάσης με αποτέλεσμα να απωλέσουμε αρκετή έκταση ΑΟΖ.
  • Τρίτον δέχθηκε μειωμένη επήρεια ορισμένων Ελληνικών νησιών, στερώντας τη χώρα μας από μία θαλάσσια έκταση ίση περίπου με την Κέρκυρα.

Μία δεύτερη ενέργεια που εξετάζεται και η οποία θα ενισχύσει ακόμη το νομικό οπλοστάσιο της Τουρκίας, είναι η περίπτωση της πιθανής μερικής οριοθέτησης με την Αίγυπτο.

Ποιος ο λόγος να κάνουμε μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο και να μην κάνουμε πλήρη οριοθέτηση με την Κύπρο; Υπόψιν ότι η Τουρκία έχει κάνει συμφωνία οριοθέτησης Υφαλοκρηπίδας με το ψευδοκράτος από το 2011.

Όταν η Ελλάδα το 1976 και το 1978 με την έξοδο του Σεισμίκ προσέφυγε στο ΔΔ της Χάγης μονομερώς, ζητώντας να αναγνωριστεί ότι τα νησιά που ανήκουν στην Ελληνική επικράτεια και ειδικότερα τα νησιά του Αιγαίου από τη Σαμοθράκη μέχρι το Καστελόριζο έχουν δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και δεύτερον να καθορίσει τους κανόνες οριοθετήσεως, η απάντηση του δικαστηρίου ήταν σαφής αλλά αποκρύπτεται επιμελώς. Ειδικά στην παράγραφο 86 του σκεπτικού (https://www.icj-cij.org/files/case-related/62/062-19781219-JUD-01-00-EN.pdf) αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι : Η οριοθέτηση έχει άμεση σχέση με το εδαφικό καθεστώς όταν υπάρχουν αμφισβητούμενες περιοχές.

Στη συνέχεια και όταν η Ελλάδα εξέδωσε προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα, απορρίφθηκαν από το ΔΔ της Χάγης με το σκεπτικό ότι Θα μπορούσαμε να διατάξουμε προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα διότι η Ελλάδα θα μπορούσε να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία από τις έρευνες που κάνει η Τουρκία στο Αιγαίο, αν αποδείκνυε το Δικαστήριο με την κυρία προσφυγή που είχε γίνει, ότι οι αμφισβητούμενες περιοχές ανήκουν στην Ελλάδα και ξεκαθάρισε ότι το έδαφος δεσπόζει στη θάλασσα, δηλαδή το έδαφος δημιουργεί τις θαλάσσιες ζώνες. Συνεπώς με την προσφυγή μας στο ΔΔ της Χάγης, παράλληλα με την οριοθέτηση θα εξεταστεί και το θέμα της εδαφικής κυριαρχίας, δηλαδή το εδαφικό καθεστώς. Το σκεπτικό αυτό επαναλήφθηκε το 2002, όταν υπήρχε η διαφορά οριοθέτησης Κατάρ – Μπαχρέιν: Η οριοθέτηση έχει άμεση σχέση με το εδαφικό καθεστώς και ερευνώνται και οι τίτλοι εφόσον υπάρχει αμφισβήτηση από το έτερο διάδικο μέρος.

Έτσι λοιπόν αν πάμε στο ΔΔ της Χάγης, του οποίου με έγγραφη δήλωση του ΥΠΕΞ (14-01-2015) δεν έχουμε αναγνωρίσει την αρμοδιότητα για θέματα εθνικής κυριαρχίας, θα τεθεί ευθέως θέμα εθνικής κυριαρχίας των νησιών από την Τουρκία. Δεν υπάρχουν λοιπόν απλά προβλήματα με την Τουρκία, αλλά ευθεία αμφισβήτηση εθνικής κυριαρχίας. Δεν συζητάς ποτέ με μια χώρα η οποία διαγράφει την ύπαρξη σου και υπογράφει μνημόνια με τη Λιβύη ή σε θεωρεί εμπόδιο στα επεκτατικά της όνειρα.

Κανένας διεθνής οργανισμός ή διεθνές δικαστήριο δεν θα μας επιλύσει τα προβλήματα κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και εθνικής μας κυριαρχίας με γνώμονα τα εθνικό μας συμφέρον. Ευτυχώς οι Τούρκοι είναι μαρτυριάρηδες και μας ενημερώνουν για τις μυστικές συνομιλίες τους με την ελληνική διοίκηση, αν και έπρεπε αυτή να ενημερώνει τον Ελληνικό λαό.

Ένας από τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας είναι να καταστήσει την Ελλάδα κράτος περιορισμένης κυριαρχίας και την περιοχή της Αν. Μεσογείου Ενδιάμεση Περιοχή, δηλαδή περιοχή με κενό ισχύος στην οποία θα μπορεί να ηγεμονεύσει δημιουργώντας Προκεχωρημένες Επαρχίες, εν προκειμένω τη Συρία, τη Λιβύη και ενδεχομένως τη Μάλτα. Για τις ενδιάμεσες χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, η απειλή λαμβάνει γεωγραφικό εύρος και θα υπάρξει ζήτημα κατά πόσο η χώρα μας θα είναι εγκαίρως προετοιμασμένη με βάση το ισχύον στρατιωτικό δόγμα, να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα και πρέπει να γίνει αντιληπτό από τις κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου ότι η άμυνα του Αιγαίου διέρχεται από την άμυνα της Κύπρου.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας απέδειξαν τον Μάρτιο και τον Ιούλιο ότι είναι σε θέση να αιφνιδιάσουν τον κάθε κακόβουλο αντίπαλο που επιβουλεύεται την εθνική ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας και δεν οφείλουμε κανένα ευχαριστώ στην κα Μέρκελ αντίστοιχο του ευχαριστούμε τους Αμερικάνους του Σημίτη. Αντιθέτως θα πρέπει να τονίζουμε και να ευχαριστούμε συχνά την ηγεσία και το προσωπικό των ΕΔ για το εθνικό έργο τους.

Ενώ βλέπουμε ότι η αποτροπή έχει θετικά αποτελέσματα (Έβρος, NAVTEX), το ελληνικό σύστημα εξουσίας δεν την αξιοποιεί και αντιθέτως συνεχίζει να εγκλωβίζεται στη λογική του διαλόγου, ο οποίος υπό τις παρούσες συνθήκες (Casus belli, κατεχόμενη Κύπρος, τουρκολιβυκό μνημόνιο, NAVTEX Καστελόριζου κλπ. ) το μόνο που επιτυγχάνει είναι η ενίσχυση των νομικών εργαλείων της Τουρκίας με παράλληλη παράδοση, υποταγή και ακρωτηριασμό της Ελληνικής επικράτειας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και τελικά την πορεία μας προς την γεωπολιτική αυτοκτονία.

Όχι άλλες υποχωρήσεις. Οποιοσδήποτε διάλογος για προσφυγή στη Χάγη με την Τουρκία, έχει σχέση με την επανεξέταση της κυριαρχίας μας επί των νησιών του Αιγαίου και για αυτό δεν έχει εξουσιοδοτηθεί κανείς να συμμετάσχει.

* Ο Αντώνης Βασιλείου είναι Αντιστράτηγος (εα), Διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός, MSc Επιχειρησιακός Ερευνητής, τ. Σύμβουλος ΟΑΣΕ επί Συμβατικών Εξοπλισμών και τ. Μελετητής των Συστημάτων Διοικήσεως και Ελέγχου Πληροφοριών του ΝΑΤΟ.

**Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τράπεζες: Τι έχουν οι έρμες και δεν… φτουράνε;

Newsteam 0 Comments
  • 31/07/2020 - 08:06
  • Κατηγορία Ο Ενδελεχής

Από τα τέλη Μαΐου έως τα τέλη Ιουνίου ο τραπεζικός δείκτης σημείωσε ένα ιλιγγιώδες ράλι, άνω του 47%, με έκρηξη του όγκου συναλλαγών.

Και μετά επέστρεψαν οι ρευστοποιήσεις, παρά τη γενικότερη… αποχή των short funds τα οποία συνήθως ασκούν πιέσεις, στέλνοντας έτσι τον κλαδικό δείκτη σχεδόν 18% χαμηλότερα σε λιγότερο από ένα μήνα. Αυτό που θα ήθελαν να δουν οι ξένοι επενδυτές είναι μια ταχύτερη μείωση των NPLs, μέσω «Ηρακλή» ή και Bad Bank, ώστε να μειωθεί η πίεση στους ισολογισμούς των ελληνικών συστημικών τραπεζών για τα επόμενα χρόνια.

Άρα και οι ανησυχίες τους γύρω από την ποιότητα του ενεργητικού.

Διάβασε το »

ΔΕΗ: Την εγκαταλείπουν τα νοικοκυριά

Newsteam 0 Comments
  • 31/07/2020 - 08:07
  • Κατηγορία Ο Ενδελεχής

Μεγάλη μετατόπιση νοικοκυριών, από τη ΔΕΗ σε ιδιώτες παρόχους, παρατηρήθηκε το φετινό α’ εξάμηνο.

Η αύξηση των τιμολογίων, σε συνδυασμό με τη μείωση της έκπτωσης συνέπειας και το γεγονός ότι η ΔΕΗ τιμολογεί τους οικιακούς καταναλωτές με δύο κλίμακες φαίνεται ότι ήταν οι κυριότεροι λόγοι της παραπάνω εξέλιξης. Να εξηγήσουμε ότι, μέχρι τις 2.000 κιλοβατώρες η χρέωση της ΔΕΗ είναι 0,11058 ευρώ/KWh και από τις 2.000 κιλοβατώρες και πάνω 0,11936 ευρώ/KWh.

Όταν, όμως, η κατανάλωση ξεπεράσει τις 2.000 κιλοβατώρες, η ΔΕΗ χρεώνει από την πρώτη κιλοβατώρα με την τιμή της δεύτερης κλίμακας, επιβαρύνοντας σημαντικά τους πελάτες της.

Διάβασε το »

Οι 400 νέες θέσεις εργασίας από την Εlval Halcor

Newsteam 0 Comments

Έως το τέλος του 2020 η ElvalHalcorθα έχει ολοκληρώσει ένα μεγάλο κύκλο επενδύσεων με αποτέλεσμα να έχει δημιουργήσει και 400 νέες θέσεις εργασίας που θα συμβάλλουν στη μείωση της ανεργίας.

Οι επενδύσεις της θυγατρικής του ομίλου Viohalco, προερχόμενες σε σημαντικό βαθμό από τη συνεχή επανεπένδυση των κερδών της, ξεπέρασαν τα τελευταία δέκα χρόνια τα 500 εκατ. ευρώ, ενώ η παραγωγή την περίοδο αυτή διπλασιάστηκε και οι θέσεις εργασίας αυξήθηκαν κατά 35%. 

Διάβασε το »

Στα ράφια της Walmart… μέχρι και νέο προϊόν

Newsteam 0 Comments

Στα τέλη Δεκεμβρίου θα ξεκινήσει η γραμμή παραγωγής  κρουασάν και BakeRollsτης Chipitaστο εργοστάσιο της Σλοβακίας.

Ταυτόχρονα το κρουασάν 7daysέχει τοποθετηθεί ήδη σε 48 πολιτείες των ΗΠΑ και ειδικότερα στα ράφια της μεγαλύτερης αλυσίδας σούπερ μάρκετ της Walmart.  

Hδιοίκηση παράλληλα σχεδιάζει κοινό προϊόν με τη Νίκας που θα συνδυάζει το κρουασάν με τα αλλαντικά.

Διάβασε το »

Τουρκία: Ετοιμάζεται για Χάγηαλλά με δικούς της όρους–Τι θέλει η χώρα μας

Newsteam 0 Comments

Η αποκλιμάκωση της ελληνοτουρκικής έντασης παραπέμπει στο άνοιγμα του δρόμου για διαπραγμάτευση εφ’ όλης της ύλης. Όμως, ανάμεσα στην πρόθεση και την υλοποίηση υπάρχει μεγάλη απόσταση

Η ανακοίνωση της τουρκικής πλευράς ότι προς το παρόν αναστέλλονται οι έρευνες σε αμφισβητούμενες περιοχές με σκοπό να διευκολυνθεί ο δρόμος των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, σε συνδυασμό με τη σταδιακή απομάκρυνση των σκαφών του τουρκικού πολεμικού ναυτικού από την περιοχή, οδήγησε στην αποκλιμάκωση της έντασης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Η επίσημη ελληνική θέση ότι κυρίως ο λόγος ήταν η ισχυρή αποφασιστικότητα αποτροπής που επέδειξε η ελληνική πλευρά, μπορεί να εξυπηρετεί λόγους εσωτερικής πολιτικής συζήτησης, όμως η ακολουθία των γεγονότων παραπέμπει πολύ περισσότερο σε χειρισμούς της αμερικανικής και της γερμανικής πλευράς που θέλοντας αποφύγουν μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση μεσολάβησαν για να πέσουν οι τόνοι και να δρομολογηθούν διαδικασίες αποκλιμάκωσης.

Ουσιαστικά, είναι εμφανές ότι έχει γίνει αρκετή προσπάθεια ώστε να διαμορφωθεί ουσιαστικά ένα back channel ώστε να αρχίσει να διαμορφώνεται το δυνητικό πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης, προσπάθεια που η Τουρκία επέλεξε σε πρώτη φάση να τη δημοσιοποιήσει αποκαλύπτοντας τη συνάντηση του Βερολίνου.

Όμως, η πραγματική δυσκολία για τη διαπραγμάτευση αφορά τον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο τον προσεγγίζουν οι δύο χώρες.

Η τουρκική αντίληψη για τη διαπραγμάτευση: εφ’ όλης της ύλης και χωρίς προϋποθέσεις

Η Τουρκία γνωρίζει εδώ και αρκετά χρόνια ότι ο μόνος τρόπος για να κατοχυρώσει τις αξιώσεις της είναι να υπάρξει μια διαδικασία διαπραγμάτευσης. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι πάντα υπάρχει η σκιά ότι η εισβολή στην Κύπρο το 1974 έτυχε καταδίκης από τη διεθνή κοινότητα και πήγε πίσω τις όποιες τουρκικές διεκδικήσεις, όποια και εάν είναι η μεταχείρισή της μέσα στον επίσημο λόγο.

Ωστόσο, η αντίληψή της για τη διαπραγμάτευση έχει δύο βασικά γνωρίσματα.

Το πρώτο είναι η λογική της εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση με όλα τα θέματα θεωρούμενα ως ανοιχτά. Σύμφωνα με αυτό το σχήμα η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν ένα σύνολο από διαφορές που ξεκινούν από τα ζητήματα των χωρικών υδάτων και του εναερίου χώρου στο Αιγαίο, επεκτείνονται στα ζητήματα ερμηνείας των συνθηκών που απέδωσαν τα νησιά του Αιγαίου και τη Δωδεκάνησο στην Ελλάδα και άρα τα όρια της κυριαρχίας σε νησίδες και βραχονησίδες (οι περίφημες γκρίζες ζώνες), περιλαμβάνουν τα ζητήματα που αφορούν την στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου και βέβαια καταλήγουν στα ζητήματα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ ανάμεσα στις δύο χώρες. Ενίοτε η τουρκική ρητορική εμπλέκει και την επίλυση του Κυπριακού σε αυτό το πλέγμα διαφορών. Κατά τη γνώμη της Τουρκίας όλα τα ζητήματα είναι ανοιχτά και σε μικρό βαθμό έχουν εφαρμογή προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, εφόσον η γεωγραφική εγγύτητα –ή ο κίνδυνος να αδικηθεί η Τουρκία από μία κατά γράμμα εφαρμογή του– σημαίνουν ότι κατά βάση εναπόκειται στις δύο χώρες να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις και να βρουν ένα σημείο ισορροπίας.

Το δεύτερο γνώρισμα της τουρκικής τακτικής είναι αυτό που θα λέγαμε πρακτική των τετελεσμένων. Αυτή είναι η αναζήτηση κάθε ευκαιρίας ώστε να κατοχυρώσει ή έστω να δώσει την εντύπωση ότι κατοχυρώνει κρίσιμες θέσεις ενόψει της τελικής διαπραγμάτευσης. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Η Τουρκία γνωρίζει ότι μόνο μια πολυμερής συμφωνία οριοθέτησης θα χαράξει τελικά τα όρια των ΑΟΖ στην περιοχή. Όμως, θέλει σε αυτή τη συζήτηση να έρθει έχοντας κατοχυρώσει ότι με τουλάχιστον μία χώρα έχει συναντίληψη.

Η ελληνική ταλάντευση ως προς τη διαπραγμάτευση

Η επίσημη ελληνική θέση είναι εδώ και δεκαετίες ότι για όλα τα ζητήματα που αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις το διεθνές δίκαιο κατοχυρώνει τις ελληνικές θέσεις και άρα δεν υπάρχει περιθώριο συζήτησης. Ακόμη και για το θέμα της στρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, η πάγια ελληνική θέση είναι ότι το δικαίωμα άμυνας, όπως κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο, είναι υπέρτερο από την όποια γραμματική διατύπωση συνθηκών που διατυπώθηκαν σε άλλες εποχές, άλλο διεθνές πλαίσιο και άλλη αντίληψη για την άσκηση κυριαρχίας.

Το μόνο θέμα που θεωρεί υπό συζήτηση παγίως η ελληνική διπλωματία είναι αυτό της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας (και πλέον της ΑΟΖ), ζήτημα για το οποίο η Ελλάδα είναι έτοιμη να προσφύγει από κοινού με την Τουρκία στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δηλώνοντας ότι θα αποδεχτεί την ετυμηγορία του.

Η θέση αυτή έρχεται σε αντιπαράθεση με την τουρκική θέση που θα κατέτεινε σε προσφυγή για την επίλυση όλων των διαφορών. Η ελληνική διπλωματία παραδοσιακά θεωρούσε επικίνδυνη αυτή την τακτική. Ο λόγος είναι ότι η τάση των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων είναι να αναζητούν μια μέση οδό και αυτό εάν επεκτεινόταν σε θέματα που αφορούν το Αιγαίο και τα όρια κυριαρχίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια πλευρών κυριαρχίας.

Βέβαια, στο κοντινότερο σημείο που έφτασαν οι δύο χώρες στο να υπογράψουν συνυποσχετικό για την προσφυγή στη Χάγη για το θέμα της υφαλοκρηπίδας, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη, η διαπραγμάτευση άγγιζε και πλευρές μια οριστικής διευθέτησης διμερών θεμάτων και στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αφορούν τα όρια των χωρικών υδάτων. Όμως, την ίδια στιγμή, το ίδιο το γεγονός ότι δεν προχώρησε η συγκεκριμένη διαπραγμάτευση και στην βάση εκτιμήσεων στην ελληνική πλευρά ως προς το πολιτικό κόστος.

Σε αυτό το πλαίσιο υπάρχει και μια δυσκολία να γίνει σαφής ποια είναι η ελληνική θέση ως προς τα όρια μιας πιθανής συμφωνίας. Θα μπορούσαμε πάντως να πούμε ότι υπάρχει, αρκετά χρόνια τώρα, μια έμμεση παραδοχή ότι σε μια προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο αντί πλήρη αναγνώριση αυτοτελούς υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, η ετυμηγορία θα ήταν μια απόδοση σημαντικών εκτάσεων στην τουρκική υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Οι πραγματικές δυσκολίες ως προς τη διαπραγμάτευση

Η δυσκολία της διαπραγμάτευσης, εάν τη δούμε από την ελληνική πλευρά είναι διπλή. Από τη μια είναι προφανές ότι έχει να κάνει με μια δύναμη αναθεωρητική, που πέραν από υπαρκτές και προς διερεύνηση διαφορές, εγείρει αξιώσεις που συχνά είναι σε σύγκρουση με το διεθνές δίκαιο και που ούτως ή άλλως αυτή την περίοδο πολιτεύεται μέσω προβολών ισχύος που παραπέμπουν σε απαίτηση να αναγνωριστεί ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη.

Από την άλλη, με την Τουρκία να προκρίνει τον εφ’ όλης της ύλης διάλογο, υπάρχει ο φόβος ότι μια διαπραγμάτευση απλώς θα αφήσει το ίχνος ότι όλα τα θέματα είναι ανοιχτά, δεν θα οδηγήσει σε έναν έντιμο συμβιβασμό και απλώς θα κατοχυρώσει ότι ένας αριθμός ζητημάτων αποτελούν όντως γκρίζες ζώνες, την ίδια ώρα που δεν θα έχει κάποια εγγύηση ότι θα υπάρχει αποφυγή εντάσεων ή τετελεσμένων.

Την ίδια ώρα ο διεθνής παράγοντας, είτε πρόκειται για τις ΗΠΑ είτε για την εσχάτως ιδιαιτέρως παρούσα στα ελληνοτουρκικά Γερμανία, μπορεί να εκφράζει ποικιλοτρόπως την επιθυμία του να δει τις δύο χώρες να προχωρούν σε διαπραγμάτευση, χωρίς όμως να θέλει ούτε να αναλάβει ρόλο επιδιαιτητή ούτε και να υποδείξει την κατεύθυνση ενός τέτοιου συμβιβασμού.

Στο παρελθόν όποτε οι ελληνικές κυβερνήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με τέτοια διλήμματα συνήθως προέκριναν να αφήσουν τα πράγματα ως έχουν και να μην επιταχύνουν διαδικασίες διαπραγμάτευσης, σταθμίζοντας εξωτερικές αλλά και εσωτερικές παραμέτρους.

Η σημερινή συγκυρία έχει τη διαφορά αφενός της εντονότερης επιλογής προβολών ισχύος της Τουρκίας (αν και όχι κυρίως σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά), αφετέρου της αίσθησης ενός τοπίου περισσότερο αχαρτογράφητου σε σχέση με το παρελθόν, με μια Τουρκία ικανή να εναλλάσσει τα τετελεσμένα με δηλώσεις ετοιμότητας για διάλογο.

Πάντως η προσπάθεια της κυβέρνησης να υπογραμμίσει ότι στην πρόσφατη ένταση η καθοριστική παράμετρος ήταν η ελληνική ετοιμότητα για πρακτικές αποτροπής και όχι η διαμεσολαβητική παρέμβαση του διεθνούς παράγοντα, δείχνει ότι στον βραχύ χρόνο η ελληνική πλευρά κυρίως θέλει να αμυνθεί προκαταβολικά σε πιθανές κριτικές για υπερβολική ενδοτικότητα.

*Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Οι 780 νέες θέσεις εργασίας του ΟΠΑΠ

Newsteam 0 Comments

Η συμβολή του ΟΠΑΠ στη μείωση της ανεργίας είναι αξιοσημείωτη και το 2019.

Ειδικότερα δημιουργήθηκαν περισσότερες από 780 άμεσες νέες θέσεις εργασίας  για το υποστηρικτικό προσωπικό των καταστημάτων Playτου ΟΠΑΠ, ενώ ο συνολικός αριθμός  από το 2017 ξεπερνά τις 2.400 νέες θέσεις εργασίας.

Διάβασε το »

Ποιος Έλληνας θα αναλάβει το management της ΕΛΒΟ;

Newsteam 0 Comments

Όπως όλα δείχνουν η κοινοπραξία SKGroup και η Plasanισραηλινών συμφερόντων φέρεται να προηγείται στο διαγωνισμό για την απόκτηση της ΕΛΒΟ.

  Το αποτέλεσμα του διαγωνισμού θα το μάθουμε στις 27 Αυγούστου 2020 που θ ανοίξει και η οικονομική προσφορά.

Το ενδιαφέρον είναι ότι εφόσον επικρατήσει η ισραηλινή κοινοπραξία το managementτης ΕΛΒΟ θα το αναλάβει ο επιχειρηματίας Αριστείδης Γλίνης.

Διάβασε το »

Εθελουσία για ηλικιωμένους…

Newsteam 0 Comments

Σε εξέλιξη βρίσκεται μία ιδιόμορφη εθελουσία έξοδος στον ΟΤΕ καθώς η βασική στόχευση της διοίκησης είναι οι εργαζόμενοι με πολυετή υπηρεσία και με ηλικίες άνω των 55 ετών.

Η διοίκηση προσφέρει εξατομικευμένα πακέτα αποχώρησης  που ασφαλώς και δεν αποδέχονται όλοι οι υποψήφιοι προς έξοδο εργαζόμενοι γι αυτό και δηιουργούνται τριβές.

Διάβασε το »

Το Κάϊρο είναι κοντά….

Newsteam 0 Comments

Επένδυση 7 εκατ. ευρώ ολοκληρώνει μέσα στο 2020 στο Κάϊρο η Αλουμύλ.

Κατασκευάζει παραγωγική μονάδα αλλά και βάση logisticscenter για τις γειτονικές χώρες της Ανατολικής Αφρικής.  Οι κτιριακές εγκαταστάσεις έχουν ολοκληρωθεί και ήδη πραγματοποιούνται οι πρώτες δοκιμές  παραγωγής. 

Ταυτόχρονα ο  όμιλος έχει αναπτυχθεί στην Αφρική από το 2019  όταν προχώρησε στη σύσταση νέας εταιρίας(100%) θυγατρική  στην Κένυα.

Διάβασε το »

Η στροφή της Mitilineos σε μία αγορά 8 δις. ευρώ

Newsteam 0 Comments

Η Mitilineos όταν απέκτησε την Ελέμκα  που δραστηριοποιείται στη κατασκευή και διαχείριση ολοκληρωμένων έργων του ενεργειακού τομέα, εισήλθε και επίσημα  στα έργα οδοφωτισμού, «προαναγγέλλοντας»  την είσοδο  στο πεδίο της ενεργειακής αναβάθμισης και εξοικονόμησης.

Ένα πεδίο που μόνο όσον αφορά το κτιριακό δυναμικό της χώρας μας θα απαιτήσει επενδύσεις 8 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια.

Διάβασε το »

Η 6Η διαγραφή εισηγμένης από το ξεκίνημα της χρονιάς

Newsteam 0 Comments

Αίτημα διαγραφής των μετοχών της από το Χρηματιστήριο Αθηνών υπέβαλε η εταιρεία Περσεύς.

Αυτό αποφάσισε η ετήσια συνέλευση των μετόχων της  Περσεύς που πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιουλίου. Θα είναι η 6η διαγραφή από το ξεκίνημα του 2020 αφού έχουν προηγηθεί η FGEurope(10 Ιανουαρίου η ημερομηνία διαγραφής), η ΕΛΤΡΑΚ(12 Μαρτίου) και τρείς τελευταίες διαγραφές του Νηρέα, της Σελόντα και του Καράτζη που διεγράφησαν στις 12 Ιουνίου 2020.

Διάβασε το »

Οι δύο Ελλάδες θα εορτάσουν το 1821

Newsteam 0 Comments

Η  πρόσφατη εμφάνιση, στο ελληνικό προσκήνιο, της ΤΙΜΗ ΣΤΟ ’21, της  αυθόρμητης αυτής κίνησης, που αναπτύχθηκε με χειμαρρώδεις  ρυθμούς σε ελάχιστο  χρόνο, και που έθεσε ως ακρογωνιαίο λίθο της ύπαρξής της την απόδοση  τιμών στους  ήρωες της Επανάστασης του 1821,  όπως τους αξίζει, καθώς και το σεβασμό στη μακραίωνη ιστορία των Ελλήνων, είχε και ένα μη αναμενόμενο αποτέλεσμα: τη συνειδητοποίηση, δηλαδή, της ύπαρξης μιας  δυαδικής  Ελλάδας.

δυαδισμός αυτός αναδύεται  καταρχήν μέσα από τις γνωστές   ιδεοληψίες, που εκκόλαψε το διεθνές οικονομικό σύστημα της παγκοσμιοποίησης, και που είχαν ως  επίκεντρο  το σχεδιασμό μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης. Και κατά δεύτερο λόγο, ο δυαδισμός αυτός συμπληρώνεται μέσα από την  ισχυροποίηση του κράτους-έθνους, που είναι το   αποτέλεσμα της υποχώρησης της παγκοσμιοποίησης σε ολόκληρη την υφήλιο και που φαίνεται ότι ματαίωσε, προς το παρόν τουλάχιστον, την προώθηση της ιδέας για παγκόσμια διακυβέρνηση. Πράγματι, τώρα, οι εξελίξεις τρέχουν γρήγορα, καθώς η μία μετά την άλλη οι οικονομίες στον πλανήτη μας, επιβάλλουν έλεγχο των συνόρων, ενισχύουν την εθνική οικονομική δραστηριότητα,  περιφρουρούν την εθνική τους κυριαρχία και υπογραμμίζουν τη σημασία των ιδιαιτεροτήτων της θρησκείας, της γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού τους. Παραδόξως, όμως, η ελληνική κυβέρνηση  φαίνεται να έχει επιλέξει αντίστροφη πορεία, υπογραμμίζοντας σε κάθε ευκαιρία  τα πλεονεκτήματα, που δήθεν εξασφαλίζει η  πολυπολιτισμικότητα.  Έτσι, η χώρα μας αποτελεί  την εξαίρεση στην Ευρώπη, αγνοώντας όμως κατάφωρα τη συντριπτικά αντίθετη  βούληση της πλειοψηφίας των Ελλήνων.

Ο επικίνδυνος, από κάθε πλευρά,  αυτός ο δυαδισμός, ανάμεσα στις ελληνικές  κυβερνήσεις και στο λαό,  εμφανίστηκε με ιδιαίτερη ένταση, στο διάστημα της τελευταίας κυρίως δεκαετίας. Ήταν η  υπογραφή των εγκληματικών μνημονίων, που υποθήκευσαν το παρόν και το μέλλον της χώρας, ήταν η πραξικοπηματική μεταβολή του όχι σε ναι, στο δημοψήφισμα του 2015 και  ήταν η υπογραφή της συνθήκης των Πρεσπών, που όχι μόνο αγνόησε, αλλά  και χλεύασε τη βούληση της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων. Πρόκειται, ασφαλώς, για περιπτώσεις ασυμφωνίας, ανάμεσα σε κυβέρνηση και πολίτες, με  σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην πορεία της χώρας, που ωστόσο δεν θέτουν σε άμεσο κίνδυνο, προς το παρόν τουλάχιστον,  την εθνική της επιβίωση.  Αντιθέτως, ο δυαδισμός, όπως αυτός  διαγράφεται, στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου του 1821, ανάμεσα στην Επιτροπή Ελλάδα ‘21 και στην Τιμή στο ‘21, απειλεί να  διαβρώσει τα θεμέλια του ελληνικού έθνους, να εξαφανίσει την Ελλάδα από το πρόσωπο της Γης και να σβήσει από τις μνήμες της ανθρωπότητας τη μοναδική ελληνική παρουσία.

Εδώ και   αιώνες οι  εχθροί μας, με πρόσχημα την αμφισβήτηση της ιστορικής μας συνέχειας, χάλκευσαν θεωρίες, με στόχο την εξασφάλιση πρόσβασης στα εδάφη και στις θάλασσές μας. Τους αντιμετωπίζαμε, όμως,  σύσσωμοι, οι Έλληνες, εντός και εκτός της χώρας, ως εχθρούς τους έθνους μας, και καταγγέλλαμε χωρίς δεύτερη σκέψη τις γελοίες απόψεις τους. Επικεφαλής  της προσπάθειας αποδόμησης της ιστορίας μας ήταν ο γνωστός απατεώνας Φαλμεράιερ και, στη συνέχεια, οι διαχρονικοί του κλώνοι.

Τώρα, όμως,  αυτό που τρομάζει και που δικαιολογεί αγωνιώδη ερωτήματα τα οποία, όμως, παραμένουν αναπάντητα, είναι το  γεγονός της σιωπηρής αποδοχής αυτών των ανιστόρητων και τόσο επικίνδυνων, για την Ελλάδα, απόψεων. Συγκεκριμένα,  όσο και αν φαίνεται απίστευτο, όσο και αν είναι αδιανόητο, αποτελεί ωστόσο  τη νέα θλιβερή μας πραγματικότητα. Το ότι, δηλαδή, στους κόλπους της Επιτροπής  Ελλάδα 21, έχουν επίσημα προσκληθεί γνωστοί ανθέλληνες, στους οποίους και  προσφέρθηκε  βήμα, για την απόδοση τιμών  στους ήρωες του 1821. Και μάλιστα, αν δεν πρόκειται για σύμπτωση, που δύσκολα οπωσδήποτε, θα μπορούσε να υποστηριχθεί, φαίνεται ότι έχουν επιλεγεί, αυτοί οι ανθέλληνες,  με τρόπο που να αλληλοσυμπληρώνονται οι απόψεις τους, έτσι ώστε  ο συνδυασμός τους να  επιτυγχάνει την πλήρη αποδόμηση της  ιστορίας μας. Ειδικότερα, κάποιοι από αυτούς, τους παραχαράκτες  της ιστορίας μας,   ανέλαβαν να υποβαθμίσουν και να προσβάλλουν τους ήρωες του 21, ενώ σε άλλους ανατέθηκε ο ρόλος αμφισβήτησης του περιεχομένου της τουρκικής σκλαβιάς των 400 ετών, της άρνησης της καθολικότητας της εθνικής εξέγερσης, και τέλος βέβαια, και αυτός της απόδειξης  ασυνέχειας στην πορεία του ελληνικού έθνους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η ύπαρξη της Ελλάδας συρρικνώνεται, έτσι, σε 200 μόνο  χρόνια.

 Για την εμπέδωση αυτών των αβάσιμων απόψεων, και εκκινώντας από την  υπόθεση ότι ο μέσος Έλληνας έχει ελλιπείς, συγκεχυμένες, αλλά και εσφαλμένες γνώσεις σχετικά με την Επανάσταση του 1821, επιχειρήθηκε και πρόσφατη δημοσκόπηση, με την πιθανή  πρόθεση να δικαιολογήσει την αναθεώρηση της ιστορίας μας. Τα αποτελέσματά της, ωστόσο,  όχι μόνο δεν επαλήθευσαν τις παραπάνω ανιστόρητες απόψεις, αλλά και επιπλέον απέδειξαν  την ύπαρξη βαθιάς εθνικής συνείδησης στη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Έτσι, στην πατρίδα μας συμβιώνουν δύο Ελλάδες, όπως αυτές αναδείχθηκαν μέσα από τις προδιαγραφές των  δύο διαφορετικών εορτασμών,  για το 1821.

Η πρώτη από αυτές, η επίσημη κυβερνητική,  αριθμεί ζωή μόλις 200 ετών. Εμφανίζεται, έτσι, μια Ελλάδα αποκομμένη από τους  μεγαλειώδεις προγόνους της, αυτούς δηλαδή που  προσκυνά  ευλαβικά  το σύνολο των πολιτισμένων και μορφωμένων κατοίκων της υφηλίου. Η κακόμοιρη αυτή Ελλάδα έχει απαρνηθεί το κρυφό σχολειό, αλλά και τα 400 χρόνια του τουρκικού ζυγού, μια και αποδέχεται ότι οι Έλληνες περνούσαν ζωή χαρισάμενη, αγκαλιά  με τους Τούρκους. Αυτή η Ελλάδα απεχθάνεται τις σημαίες και κάθε μορφής εθνικά σύμβολα. Πρόκειται για  τη φτωχή και κατατρεγμένη Ελλάδα, που δεν έχει μοίρα στον ήλιο,  που έχει καταντήσει έρμαιο των εκάστοτε συμφερόντων  εχθρών και φίλων, και που θυμίζει   πλαστελίνη, λαμβάνοντας    τη μορφή των εκάστοτε  καταχθονίων σχεδίων των ανθελλήνων, απανταχού της Γης.  Είναι η Ελλάδα, που δέχεται να συζητήσει για τις (δήθεν) πολλές ερμηνείες της ιστορίας μας, αυτές δηλαδή που την παραχαράσσουν, και που διακηρύσσει ότι επιδιώκει ήρεμη και αντικειμενική αντιμετώπιση της Επανάστασης του 21. Είναι η Ελλάδα, που επιλέχθηκε για  να τιμήσει την Επανάσταση του 21 με  πολυπολιτισμικότητα, και με ανεξέλεγκτα  σύνορα, που παραπέμπουν   σε πληθυσμούς, όπως τους οραματίστηκε  η διαταραγμένη προσωπικότητα  του Γκουντενχοφ  Καλέργη.

Υπάρχει, όμως  ευτυχώς, και μια δεύτερη Ελλάδα, και είναι αυτή, που πρόσφατα αναδείχθηκε μέσα από την  ΤΙΜΗ στο 21. Είναι η Ελλάδα που σέβεται τους ήρωες του’21, που θέλει να τους τιμήσει με όσα  μέσα διαθέτει, και που συγκινείται στο άκουσμα του εθνικού ύμνου και στο κυμάτισμα της γαλανόλευκης. Είναι η Ελλάδα, που θέλει τα παιδιά της να ανατραφούν, με την ιστορία της πατρίδας τους,  τα έπη, τις νίκες και  τις ιδιαιτερότητες της φυλής τους. Είναι η Ελλάδα, που αρχίζει να ζει από πολύ νωρίς και να μεγαλουργεί, μέσα στους αιώνες, που είναι περήφανη για τα επιτεύγματα των  προγόνων της, και που απαιτεί το σεβασμό της υφηλίου, για τον πολιτισμό που της  χάρισε. Είναι η Ελλάδα που αγκαλιάζει τα αδέλφια της, απανταχού της υφηλίου και που θρηνεί για τη γενοκτονία των Ποντίων, για τον αφανισμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, για τη σφαγή της Χίου, αλλά  και  για τα παράνομα δώρα που προσφέρθηκαν στα Σκόπια. Είναι η Ελλάδα που απαιτεί εθνική κυριαρχία, και που ονειρεύεται να ζήσει  με συνθήκες έθνους-κράτους και όχι με παγκοσμιοποίηση. Είναι η Ελλάδα που θλίβεται για την τύχη των  λαθρομεταναστών, που θα ήθελε να μπορεί να εξασφαλίσει άσυλο σε όλους αυτούς τους απόκληρους της ζωής, αλλά  που  τα πολύ περιορισμένα μέσα της την αναγκάζουν σε επιλογές. Οπότε και θεωρεί απολύτως δικαιολογημένη την προτίμησή της για τους Έλληνες και όχι για τους αλλοδαπούς.

Αλλά τι ποσοστά πολιτών εξασφαλίζει η καθεμία από αυτές τις δύο Ελλάδες; Οι Έλληνες είναι δεμένοι με το ένδοξο παρελθόν τους και απεχθάνονται τις αποκαθηλώσεις των ηρώων τους, τους εθνομηδενιστές και τις νεολογικές θεωρήσεις της ιστορίας τους. Αυτά αποδεικνύουν τα πολύ χαμηλά ποσοστά αποδοχής της Επιτροπής Ελλάδα 21, σε δημοσκόπηση του ΠΑΜΑΚ, και  σε αντίθεση  με τα πολύ υψηλά ποσοστά της παραδοσιακής ερμηνείας της ιστορίας μας, όπως αυτά εμφανίζονται στην πρόσφατη δημοσκόπηση του ΚΕΦΙΜ-MARC (Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών-Μάρκος Δραγούμης), με το ερώτημα Τι πιστεύουν οι Έλληνες για το 1821. Και έτσι εξηγείται και η αθρόα και συνεχής προσέλευση Ελληνίδων και Ελλήνων υποστηρικτών στο ΤΙΜΗ στο 21, που σύντομα θα έχει και σχετικά  αποτελέσματα από δική της δημοσκόπηση.

Όμως, η ύπαρξη και η μακροχρόνια συντήρηση  δυισμού μιας τόσο επικίνδυνης μορφής, που χωρίζει την Ελλάδα  στα δύο, δηλαδή σε ολιγάριθμους κυβερνητικούς, που παίρνουν εν ψυχρώ αποφάσεις αντίθετες με  την σαφώς εκφρασμένη βούληση  του λαού, και στους πολλούς που τις υφίστανται, είναι προάγγελος κοινωνικών εκρήξεων, υποβαθμίζει τη δημοκρατία και περιορίζει την ευημερία, γι’ αυτό  και επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί όσο πιο γρήγορα γίνεται.

*Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, συγγραφέας-πρόεδρος του Ιδρύματος Δελιβάνη, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Ρουμανίας και πρ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

**Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν την αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις απόψεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

DW: Η Αγία Σοφία και οι πραγματικές βλέψεις του Ερντογάν

Newsteam 0 Comments

Η πρώτη ισλαμική προσευχή στην Αγία Σοφία ανήκει ήδη στο παρελθόν. Έξω από την Αγία Σοφία επικράτησε αδιαχώρητο. Απουσίαζαν ξένοι ηγέτες παρά το κάλεσμά τους. Σε τι αποσκοπεί ο Ερντογάν;

Στις 13.16 ώρα Τουρκίας την ώρα δηλαδή της Προσευχής της Παρασκευής ο Ταγίπ Ερντογάν, ανέγνωσε εδάφια του Κορανίου στην Αγία Σοφία, την οποία μετέτρεψε σε τέμενος μετά από 86 χρόνια. Ακολούθησε η πρώτη ισλαμική προσευχή που διηύθυνε ο Πρόεδρος Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας Αλί Ερμπάς.

Ωστόσο οι ξένοι προσκεκλημένοι του Ερντογάν δεν ανταποκρίθηκαν και δεν συμμετείχαν σε αυτή την πρώτη ισλαμική προσευχή της Παρασκευής στην Αγία Σοφία.

Οι βλέψεις του Ερντογάν είναι ευρύτερες

Η Άγκυρα λίγα εικοσιτετράωρα πριν από αυτή την ημέρα, που είναι και η επέτειος της Συνθήκης της Λωζάνης, εξέδωσε NAVTEX για περιοχή του νοτιοανατολικά του Καστελόριζου, όπου σύμφωνα με αυτήν προτίθεται να κάνει έρευνες το σεισμογραφικό Ορούτς Ρεις. Μια περιοχή, στην οποία ήταν αναμενόμενο να γίνει η όποια ενέργεια της Άγκυρας, πριν από τον Σεπτέμβριο. Αυτές οι συντεταγμένες έχουν κατατεθεί στον ΟΗΕ από την Τουρκία το 2012 ως υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας. Μάλιστα είχαν κόψει τεμάχια και είχαν αδειοδοτήσει την εταιρία Τουρκικών Πετρέλαιων (ΤΡΑΟ). Όπως ήταν αναμενόμενο, η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο κορυφώθηκε.

Σε τι όμως αποβλέπει ο Πρόεδρος της Τουρκίας από την πολύπλοκη κατάσταση που έχει διαμορφώσει σε παράλληλα μέτωπα, από τη Συρία και το Ιράκ ως τη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο; Στο ανακοινωθέν του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας που συνήλθε εντός της εβδομάδας στην Άγκυρα, υπήρχαν μηνύματα για όλα αυτά τα μέτωπα. Αναλυτές τονίζουν ότι ο Ερντογάν επιχειρεί να καθιερώσει την Τουρκία ως μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη. Γι αυτό δίνει έμφαση στην αμυντική βιομηχανία. Επιδιώκει να απεξαρτηθεί στο μέγιστο δυνατό από τον έλεγχο των υπερδυνάμεων στα εξοπλιστικά.

Η Τουρκία δεν διαπραγματεύεται

Και σε τι αποσκοπεί ειδικότερα η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος; Μάλιστα όταν μόλις ένα χρόνο πριν έλεγε Δεν θα παρασυρθούμε σε αυτά τα παιχνίδια. Κατά κάποιους αναγκάστηκε να το κάνει ο Ταγίπ Ερντογάν καθώς ιδιαιτέρως ο εθνικιστής εταίρος του Μπαχτσελί χάνει ψηφοφόρους.

Στο διάγγελμα που έκανε λίγες ώρες μετά την απόφαση του δικαστηρίου και αφού υπέγραψε άμεσα τη δική του εντολή για την μετατροπή, είχε τρία σημεία που έδωσαν το στίγμα των προσδοκιών του Τούρκου προέδρου από την κίνηση αυτή.

Πρώτον, ικανοποίησε το πάγιο αίτημα όλων των ισλαμo-εθνικιστών από την δεκαετία του ’30. Δεύτερον, έδωσε στο εσωτερικό και στη διεθνή κοινότητα το μήνυμα ότι δεν διαπραγματεύεται τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Και τέλος έστειλε ένα μήνυμα προς τον σουνιτικό κόσμο και τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Ειδικά με την αναφορά που έκανε στην απαρχή της απελευθέρωσης του τεμένους Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ.

Απομάκρυνση από το κεμαλικό παρελθόν

Ουσιαστικά με την Αγία Σοφία Τζαμί, ως σύμβολο κατάκτησης, θεωρητικά διεκδικεί και την ηγεσία του σουνιτικού Ισλάμ. Σαν στόχος φαντάζει μεγαλεπήβολος. Ειδικότερα αν κανείς σκεφθεί την απόλυτη απόρριψη της Σαουδικής Αραβίας. Όμως ο Ερντογάν με αυτή την απόφαση διαγράφει και μια ακόμη υπογραφή του Κεμάλ Ατατούρκ από την ιστορία.

Η αιτιολόγηση της απόφασης του Ερντογάν για την Αγία Σοφία ενισχύεται επίσης με την προσπάθεια επιστροφής ψηφοφόρων αλλά και την άσκηση επιρροής στους αναποφάσιστους που αυξάνονται.

Η Τουρκία ως ισχυρή περιφερειακή δύναμη

Παράλληλα το κύρος του στον ισλαμικό κόσμο θα ενίσχυε κατά πολύ την θέση του στην Μέση Ανατολή. Έχει απέναντί του τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αλ Σίσι, ο οποίος ετοιμάζεται για στρατιωτική εμπλοκή στην Λιβύη, αλλά και αραβικές χώρες όπως την Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που στέκουν απέναντι στην προσπάθεια του να καταστεί η Τουρκία μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη.

Ήδη έχει πάντως τα πρώτα θετικά μηνύματα και όχι μόνο από την Παλαιστίνη, το Κατάρ που είναι πλέον παραδοσιακός του σύμμαχος και φυσικά την κυβέρνηση Σάρατζ στην Λιβύη. Προσβλέπει σε μια επιρροή που θα λειτουργεί αμφίδρομα. Θα εξυπηρετεί της κινήσεις του σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη αλλά θα τροφοδοτεί και το προφίλ του στο εσωτερικό. Ειδικά τώρα που αιμορραγεί σε ψηφοφόρους σε μια άκρως δύσκολη περίοδο για την οικονομία, η οποία χτυπήθηκε και από τον κορονοϊό και οι πραγματικές συνέπειες θα φανούν το φθινόπωρο.

Ο Ερντογάν αγνοεί τη Δύση και την Ελλάδα

Τις αντιδράσεις της Δύσης φαίνεται πάντως ότι ο Ερντογάν δεν τις υπολογίζει. Τις αντιδράσεις από την Ελλάδα τις αγνοεί. Όσο για την ΕΕ, οι σχέσεις βρίσκονται στο ναδίρ και δεν περιμένει πλέον κάτι περισσότερο από κονδύλια για το μεταναστευτικό, ενώ οι σχέσεις του με Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες είναι σε μια περίπλοκη φάση αμοιβαίων συμφερόντων και συγκρούσεων ειδικότερα στη Συρία και τη Λιβύη. Σε βαθμό που φαινομενικά δεν σηκώνουν ρήξεις για ένα θέμα, όπως η Αγία Σοφία, όσο κι αν βαραίνει το κλίμα.

Πιθανές κυρώσεις από την Unesco φαίνεται επίσης ότι θα αντιμετωπιστούν με την διατήρηση των ψηφιδωτών και της απρόσκοπτης πρόσβασης στους επισκέπτες.

Πάντως η Αγία Σοφία σήμερα με και αύριο το πρωί θα παραμείνει ανοιχτή για να μπουν και να προσευχηθούν οι μουσουλμάνοι μετά την επίσημη πρώτη προσευχή της Παρασκευής του έκανε ο πρόεδρος Ερντογάν και μεγάλο μέρος του υπουργικού συμβουλίου.

Aνδρέας Ρομπόμπουλος, Kων/πολη

*Πηγή: Deutsche Welle

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Πώς αποκωδικοποιείται το μήνυμα Μακρόν

Newsteam 0 Comments

Το μήνυμα του Εμανουέλ Μακρόν συντάχθηκε στα ελληνικά, όμως οι πραγματικοί αποδέκτες του χρειάστηκαν μεταφραστή.

Όμως ο κυριότερος αποδέκτης βρίσκεται εντός Ευρώπης. Και δεν μιλά.

Ο Γάλλος πρόεδρος τοποθετήθηκε, αξιοποιώντας και την υποδοχή του Νίκου Αναστασιάδη στο Μέγαρο των Ηλυσίων, μετά από δύο ημέρες χαρακτηριστικής σιωπής, ενώ οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο βρίσκονταν στα πρόθυρα πιθανού θερμού ελληνό-τουρκικού επεισοδίου.

Δύο ημέρες κατά τις οποίες η δραστηριοποίηση της γερμανικής διπλωματίας, και της καγκελαρίου Μέρκελ προσωπικά, για την εκτόνωση αυτής της κρίσης συνέπιπτε με τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών για την ακύρωση της πώλησης γαλλικών φρεγατών στην Ελλάδα. Η Γαλλία έμοιαζε από πολλές απόψεις να έχει εκτοπισθεί από το παιχνίδι.

Απευθυνόμενος υποτίθεται στο ελληνόφωνο ακροατήριο, ο Εμανουέλ Μακρόν διαμήνυσε προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί αυτόν τον παραγκωνισμό. Και η πρακτική απάντησή του υπήρξε η γνωστοποίηση της πρόθεσής του να συγκαλέσει Σύνοδο των Νοτίων Χωρών της Ε.Ε.

Αντίστοιχες συναντήσεις έχουν βέβαια πραγματοποιηθεί και στο πρόσφατο παρελθόν, χωρίς να εντυπωσιάσουν τον περίγυρο. Όμως σε συνθήκες τέτοιας κρίσης μια Σύνοδος των Επτά του Νότου αποκτά ξεχωριστή σημασία – αν μη τι άλλο, διότι δεν θα περιλαμβάνει τη Γερμανία.

Κυβερνητικές πηγές του Βερολίνου φρόντιζαν το προηγούμενο διάστημα να καταστήσουν σαφές ότι η γερμανική προεδρία δεν έχει καμία πρόθεση να συγκαλέσει έκτακτη σύνοδο κορυφής των 27 με αντικείμενο την Ανατολική Μεσόγειο, αντιθέτως προκρίνει την οδό της εντατικής διμερούς επικοινωνίας με Αθήνα και Άγκυρα, εκτιμώντας ταυτόχρονα ότι οι διαστάσεις της παρούσας κρίσης είναι μικρότερες του νομιζόμενου.

Όμως το ότι οι μεσαίες δυνάμεις του ευρωπαϊκού Νότου, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, προτιμούν να ευθυγραμμίζονται με το Βερολίνο, παρά να τεθούν υπό γαλλική οιονεί ηγεσία είναι το εμπόδιο που βρίσκει μπροστά του ο Μακρόν.

Η δε Άγκυρα φροντίζει να απομονώνει την Γαλλία στα μάτια των εταίρων της, εμφανίζοντάς την ως μία χώρα που χάνει την δυνατότητά της να στέκεται ουδέτερη στα ερωτήματα της Μεσογείου (όπως χαρακτηριστικά είπε ο Ακσόι) και υπενθυμίζοντας, όπως έπραξε στην πολύ επεξεργασμένη ομιλία του στις Βρυξέλλες ο Τούρκος προεδρικός σύμβουλος Ιμπραχίμ Καλίν, ότι ήταν οι γαλλικές αντιδράσεις που εκτροχίασαν την ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας στην Ε.Ε.

*Οι απόψεις του κειμένου εκφράζουν τον αρθρογράφο και δεν συμπίπτουν κατ’ ανάγκη με τις θέσεις της Iskra

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Χ.Α.: Νέες εισαγωγές τον Σεπτέμβριο

Newsteam 0 Comments

Για τον Σεπτέμβριο ετοιμάζονται νέες εισαγωγές εταιριών στο Χρηματιστήριο.

Η στήλη γνωρίζει ποιες εταιρίες σχεδιάζουν την εισαγωγή τους, αλλά δεν θα το αποκαλύψει ακόμη για να μην χαλάσει τις αποτιμήσεις των επιχειρήσεων.

Η μόνη σίγουρη εισαγωγή είναι της R1 Energy του Γιώργου Ρόκκα υιού της γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας η οποία μεταβίβασε πριν από χρόνια την φερώνυμη επιχείρηση στον ισπανικό όμιλο Ibedrola.

Διάβασε το »

Τέλος εποχής μετά από έναν αιώνα…

Newsteam 0 Comments

Μετά από 113 χρόνια ζωής η εισηγμένη εταιρία Υιοί Χατζηκρανιώτη - Αλευροβιομηχανία Τυρνάβου, ετοιμάζεται να αλλάξει χέρια.

Σήμερα αναμένεται να πραγματοποιηθεί ο δημόσιος πλειοδοτικός διαγωνισμός της αλευροβιομηχανίας μέσω της διαδικασίας της Ειδικής Διαχείρισης από την Grant Thornton. Ο διαγωνισμός αφορά στο ενεργητικό της επιχείρησης και συγκεκριμένα τα ακίνητα, τις κτιριακές εγκαταστάσεις, τις εγκαταστάσεις αλευρόμυλου, τον μηχανολογικό εξοπλισμό, τα μεταφορικά μέσα καθώς και τα λοιπά στοιχεία ενεργητικού.

Οι προσφορές θα είναι δεσμευτικές. Εν συνεχεία θα αποσφραγιστούν και θα αναδειχτεί ο πλειοδότης.

Διάβασε το »

Πολύ σκληρός για να πεθάνει

Newsteam 0 Comments

Πολλά γράφονται και λέγονται το τελευταίο διάστημα για τις προσπάθειες του Σωκράτη Κόκκαλη να επαναφέρει σε θετική τροχιά τον όμιλο, ειδικά μετά τον υποβιβασμό της Intralot στη κατηγορία της επιτήρησης.

Ότι και να συμβεί, ο ισχυρότερος επιχειρηματίας στην Ελλάδα στη δεκαετία του '90, δεν το βάζει κάτω και ήδη μαζί με τον εφοπλιστή Λασκαρίδη σχεδιάζουν σημαντικές επιχειρηματικές/επενδυτικές κινήσεις.

Αιχμή, το project μετεγκατάστασης του Mont Parnes στο Kτήμα Δηλαβέρη.

Διάβασε το »

Ο βασικός μέτοχος συνεχίζει να χρηματοδοτεί αενάως…

Newsteam 0 Comments

Δεν έχουν τελειωμό οι χρηματοδοτικές ενισχύσεις μέσω αυξήσεων κεφαλαίων από τo βασικό μέτοχο (οικογένεια Βαρδινογιάννη) προς την εισηγμένη Audiovisual.

Mετά την περυσινή ΑΜΚ, θα ακολουθήσει και μια ακόμη φέτος -αυτή τη φορά ύψους έως 4 εκατομμύρια ευρώ- προκειμένου και πάλι να καλυφθούν τα κενά σε κεφάλαιο κίνησης. Και, όπως αναμένεται, ο βασικός μέτοχος θα καλύψει εκ νέου το όποιο τυχόν αδιάθετο τμήμα της έκδοσης.

Την τελευταία δεκαετία, η εισηγμένη έχει αντλήσει από τον βασικό της μέτοχο ποσό σαφώς υψηλότερο των 50 εκατ. ευρώ, όταν η τρέχουσα αποτίμησή της στο ταμπλό του Χ.Α. κυμαίνεται γύρω στα 27 εκατ. ευρώ.

Διάβασε το »

Αγωγές και αποζημιώσεις

Newsteam 0 Comments

Η Ένωση Ελλήνων Επενδυτών θα ακούσει με προσοχή την ενημέρωση στις συνελεύσεις ομολογιούχων που θα παράσχει η υπερχρεωμένη εισηγμένη.

Σε περίπτωση που διαπιστώσει κωλυσιεργία η τυχόν απόκρυψη πληροφοριών, τότε θα προτείνει στα μέλη της την μόνη ενδεδειγμένη οδό προστασίας, όπως αυτή που ακολουθήθηκε μέχρι στιγμής σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Ήτοι, την άμεση κατάθεση αγωγών αποζημίωσης και συντηρητικής κατάσχεσης της περιουσίας των μεγαλομετόχων και των Ορκωτών Ελεγκτών.

Διάβασε το »

Οι συνελεύσεις των ομολογιούχων της MLS

Newsteam 0 Comments

Η Ένωση Ελλήνων Επενδυτών δημοσιοποίησε τις ισάριθμες ημερομηνίες των συνελεύσεων για τους ομολογιούχους των τριών εταιρικών ομολόγων της εισηγμένης MLS Πληροφορική.

Ειδικότερα στις 28 Ιουλίου και ώρα 12.00 το μεσημέρι θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση για τους κατόχους ομολογιών ΜΛΣ 01 με εκπρόσωπο την Beta Χρηματιστηριακή. Στις 29 Ιουλίου στις 12.00 το μεσημέρι θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση για τους κατόχους ομολογιών ΜΛΣ 02 με εκπρόσωπο την Euroxx Χρηματιστηριακή.

Τέλος, στις 29 Ιουλίου στις 9.00 το πρωϊ θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση για τους κατόχους των ομολογιών ΜΛΣ 03 με εκπρόσωπο την Beta Χρηματιστηριακή.

Διάβασε το »