Πατήστε ESC για κλείσιμο

πόλεμος - Spoiler - Φωτογραφίες, video

Δημοσκόπηση σφαλιάρα στον Ερντογάν – Οι Τούρκοι φοβούνται πόλεμο με την χώρα μας

Newsteam 0 Comments

Mία δημοσκόπηση χαστούκι στον Ερτογάν που τα λέει όλα ήρθε στο φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με αυτήν, οι Τούρκοι δεν επιθυμούν πόλεμο με την Ελλάδα, παρά την καθημερινή προπαγάνδα από τα ΜΜΕ ποπυ ελέγχει ο Ερντογάν.

Η έρευνα έχει τρεις αναγνώσεις: 

Α: Οι Τούρκοι φοβούνται μία σύγκρουση με την Ελλάδα 

Β: Οι Τούρκοι αδιαφορούν για όσα λέει ο Ερντογάν 

Γ: Ερντογανικοί, κεμαλιστές και γκιουλενιστές είναι στα μαχαίρια, η κρίση της Τουρκίας βρίσκεται στο ναδίρ και υποβόσκει ένας νέος εμφύλιος στο εσωτερικό της χώρας 

Ρώσοι προς Άγκυρα: Έλληνες & Γάλλοι θα σας συντρίψουν

 

Εντύπωση προκαλούν τα ευρήματα μεγάλης τουρκικής εταιρείας δημοσκοπήσεων, η οποία διενήργησε δημοσκόπηση για τον τρόπο που θέλουν οι Τούρκοι πολίτες να επιλυθούν διαφορές με την Ελλάδα. Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα, η πλειοψηφία των Τούρκων επιθυμεί την επίλυση των διαφορών με την Ελλάδα στην ανατολική Μεσόγειο με ειρηνικό τρόπο!

 

 

 

 

Συγκεκριμένα, σχεδόν το 60% των Τούρκων επιθυμεί ειρηνική διευθέτηση των διαφόρων με την Ελλάδα μέσω διαλόγου. Στον αντίποδα σχεδόν το 32% των Τούρκων ερωτηθέντων, θέλει πόλεμο! Υπάρχει και ένα 8,6% που δεν παίρνει θέση. Σε κάθε περίπτωση, η δημοσκόπηση δείχνει ότι η πλειοψηφία των μεμέτηδων δε θέλει πόλεμο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική του Ερντογάν που χτυπά τύμπανα πολέμου, προφανώς και για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης. 

 

 

Πληροφορίες από nassosblog

Διάβασε το »

Αίγυπτος: Η Βουλή έδωσε πράσινο φως στον στρατό να υπερασπίσει Σύρτη-AlJufra!!

Newsteam 0 Comments

Σήμερα στη σύνοδο ολομέλειας της Αιγυπτιακής Βουλής των Αντιπροσώπων το κοινοβουλευτικό σώμα με απόφαση του εξουσιοδοτεί τον Πρόεδρο και τον επικεφαλής του αιγυπτιακού στρατού, Αμπντέλ Φατάχ Ελ Σίσι να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και στη λήψη των απαραίτητων μέτρων  για να προασπίσει την εθνική ασφάλεια της χώρας!

Με αυτόν τον τρόπο, όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας δίνουν το πράσινο φως για να σταλεί  ο στρατός της χώρας στη Σύρτη και στην Al Jufra για να ανακόψουν την επέλαση των τρομοκρατών τζιχαντιστών, του τουρκικού στρατού κατοχής και των ένοπλων στρατιωτικών δυνάμεων του Φ. Σάρατζ να καταλάβουν ολόκληρη την χώρα και βέβαια την ημισέληνο του πετρελαίου, όπου με τα έσοδα από την πώληση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων πληρώνουν τους μισθοφόρους ισλαμιστές από Συρία που δολοφονούν τον λιβυκό λαό….

Όπως είχε πει ο Α.Σίσι: θα παρέμβουμε μόνο με την έγκριση της Αιγυπτιακής Βουλής κατόπιν πρόσκλησης από την νόμιμη λιβυκή ηγεσία της χώρας και θα αποχωρήσουμε μόλις μας το ζητήσει ο λιβυκός λαός! Σε κάθε μάχη οι ηγέτες, οι αρχηγοί των φυλών της Λιβύης θα μπουν μπροστά, κρατώντας τη σημαία της πατρίδας τους!.

Όλες, πλέον, οι προϋποθέσεις πληρούνται!

 

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Πρεσβεία ΗΑΕ προς Κογκρέσο ΗΠΑ: Ορατός ο κίνδυνος πολέμου Τουρκίας-Αιγύπτου

Newsteam 0 Comments

Τον κώδωνα του κινδύνου για μια πιθανή σύρραξη μεταξύ της Αιγύπτου και της Τουρκίας κρούει η πρεσβεία των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στην Ουάσιγκτον, με αφορμή τις τελευταίες κινήσεις της Άγκυρας στη Λιβύη.

Σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που εστάλη στο πολιτικό προσωπικό του Κογκρέσου από το δεξί χέρι του πρέσβη για θέματα λόμπι, την Χαγκίρ Ελαγουάντ, τονίζεται ότι είναι ορατός ο κίνδυνος μιας άμεσης στρατιωτικής αντιπαράθεσης, εάν δεν ελεγχθούν οι ενέργειες της Τουρκίας στη Λιβύη.

Σύμφωνα με την ανάλυση των Εμιράτων, η Τουρκία επιδιώκει σκόπιμα να παρασύρει την Αίγυπτο σε μια εμπλοκή στη Λιβύη και ως εκ τούτου η δημόσια προειδοποίηση που έστειλε ο αιγύπτιος πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Όπως μάλιστα αποκαλύπτει η Χαγκίρ Ελαγουάντ, τα Εμιράτα υπολογίζουν ότι η Τουρκία έχει εισαγάγει 15.200 τρομοκράτες και εξτρεμιστές από τη Συρία στη Λιβύη.

Εδώ και αρκετούς μήνες κάναμε ό,τι μπορούμε για να εμποδίσουμε την Αίγυπτο να εισέλθει στο σκηνικό της Λιβύης. Η Τουρκία συνέχισε να πιέζει και να προκαλεί κοντά στη Σύρτη και έχει αναπτύξει πολεμικά πλοία στα ανοικτά των ακτών. Η ανάλυσή μας είναι ότι αυτό γίνεται σκόπιμα με σκοπό να δελεάσει την Αίγυπτο να εισέλθει (στη Λιβύη), κάτι που αυτή τη στιγμή η Αίγυπτος το εξετάζει σοβαρά. Εάν συμβεί αυτό, πολλές χώρες της περιοχής θα συνταχθούν με την Αίγυπτο είτε σε στρατιωτικό είτε σε πολιτικό επίπεδο είτε και στα δύο. Αν κάποιος πιστεύει ότι η Λιβύη είναι τώρα χαοτική, αυτή (η εξέλιξη) θα την κάνει 100 φορές χειρότερη. Εάν δεν ελεγχθούν οι ενέργειες της Τουρκίας στη Λιβύη, τα πράγματα θα μπορούσαν εύκολα να οδηγηθούν από το κακό στο χειρότερο, τονίζει η Χαγκίρ Ελαγουάντ.

Τέλος, στο μήνυμα επισημαίνεται ότι τα Εμιράτα έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Αίγυπτος είναι αποφασισμένη να αποτρέψει μια χώρα που στηρίζεται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα να αποκτήσει επιρροή στα σύνορα της, καθώς κάτι τέτοιο εκλαμβάνεται από το Κάιρο ως υπαρξιακή απειλή. Μάλιστα η Χαγκίρ Ελαγουάντ υποστήριξε ότι η αντίδραση της Αιγύπτου είναι αντίστοιχη με αυτή που θα είχαν οι ΗΠΑ, εάν η Κίνα προσπαθούσε να εντάξει τον Καναδά υπό τη σφαίρα επιρροής της ή η Ρωσία να ελέγξει το Μεξικό.

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Έχει τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία; Αν ναι, ποιος νίκησε;

Newsteam 0 Comments

Στο ερώτημα του τίτλου διάφοροι στη Δύση απαντούν ότι νικητής είναι ο ο Άσαντ, όπως απαξιωτικά αναφέρονται στο συριακό κράτος. Στη Ρωσία αρκετοί έχουν δηλώσει ότι τέλειωσε ο πόλεμος και 3-4 φορές ως τώρα ανακοινώθηκε μερική αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων. Σήμερα, μετά από εννέα χρόνια πολέμου, περισσότερο από το 20% του συριακού εδάφους κατέχεται από Τούρκους και Αμερικανούς. Σε αυτό πρέπει να προστεθούν και τα στρατηγικής σημασίας Υψώματα του Γκολάν που κατέχονται από το Ισραήλ εδώ και 53 χρόνια. Η πλευρά που έχει χάσει σε πόλεμο περισσότερο από 20% των εδαφών της προφανώς δεν νίκησε, ακόμη και αν απέφυγε τα χειρότερα. Ας δούμε πως εξελίχθηκε η συριακή σύγκρουση από το 2011 έως σήμερα.

Το περιφερειακό πλαίσιο

Μετά τη νίκη της Δύσης στον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο, τη συντριβή του ευρωπαϊκού τμήματος του παγκόσμιου σοσιαλιστικού συστήματος, τη διάλυση των ισχυρότερων κρατών μελών του (Σοβιετικής Ενωσης, Τσεχοσλοβακίας, Γιουγκοσλαβίας, Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας) και την προσάρτηση σχεδόν του συνόλου της Ευρώπης στο ΝΑΤΟ, τα πράγματα ωρίμασαν για το τελειωτικό χτύπημα στους ανυπότακτους λαούς της Μέσης Ανατολής. Στις 6 Νοεμβρίου 2003 ανακοινώνεται και επίσημα από τον Τζορτζ Μπους τζούνιορ το σχέδιο για τη Μεγάλη Μέση Ανατολή, δηλαδή η απόφαση των ΗΠΑ να ανασυγκροτήσουν τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Στόχοι του σχεδίου καθορίζονται ο πλήρης έλεγχος της περιοχής, η διασφάλιση και ενίσχυση του ρόλου του Ισραήλ σαν προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης και εν τέλει η (νέο)αποικιακή εκμετάλλευση ολόκληρης της περιφέρειας μέσω του ανοίγματος των τοπικών οικονομιών στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Αυτονόητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του σχεδίου είναι η καταστροφή και διάσπαση των χωρών που παρέμεναν έξω από την αμερικανική επιρροή και στηρίζουν τον αγώνα των Παλαιστινίων.

Έτσι, το 1990 οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους εξουδετέρωσαν και στη συνέχεια, το 2003, κατέλαβαν το Ιράκ και προσπάθησαν να το διασπάσουν σε τρία τμήματα. Τελικά ο διαμελισμός δεν πέτυχε: από το αρχικό σχέδιο σήμερα απέμεινε μόνο μια ημιαυτόνομη κουρδική οντότητα στον Βορρά αλλά η χώρα καταστράφηκε εκ θεμελίων και εξακολουθούν να την ελέγχουν. Στη συνέχεια, το 2006, εισέβαλαν στο Λίβανο με δύναμη κρούσης το Ισραήλ, αλλά απέτυχαν να τον καταλάβουν χάρις στην ηρωική και ευφυή άμυνα που αντέταξαν η Χεζμπολάχ και οι σύμμαχοί της. Ευτυχώς για το λιβανικό λαό, οι Αμερικανοί πίστεψαν ότι το Ισραήλ μόνο του, αρκούσε για να νικήσει τον μικρό Λίβανο, όπως το είχε κάνει το 1982.

Το 2011, οι δυτικές δυνάμεις, υφαρπάζοντας την ουδετερότητα Ρωσίας και Κίνας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, κατέλαβαν και διέλυσαν τη Λιβύη. Με ένα ιδιαίτερα αιματηρό πραξικόπημα το 2013 εγκατέστησαν μιαν απολύτως ελεγχόμενη στρατιωτική δικτατορία στην Αίγυπτο, τη σημαντικότερη χώρα της Μέσης Ανατολής. Ενίσχυσαν τον έλεγχο της Ιορδανίας, που τον είχαν ούτως ή άλλως, με εγκατάσταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων. Με ένα λουτρό αίματος εξόντωσαν την αντιδυτική-αντικυβερνητική εξέγερση στο Μπαχρέιν. Συνεχίζουν αδιάκοπα τη σφαγή στο Αφγανιστάν. Με πληρεξούσιους τους Σαουδάραβες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν εισβάλει στην Υεμένη και διεξάγουν εκεί για χρόνια έναν πόλεμο-σφαγή. Δεν κατάφεραν να καταλάβουν τη χώρα αλλά έχουν πετύχει τη διάλυσή της και την καταστροφή των υποδομών.

Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, λόγω του απόλυτου ελέγχου των τοπικών ελίτ, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε στρατηγικό παρελκόμενο του Ισραήλ που του παρέχει το στρατηγικό βάθος που εκ των πραγμάτων δεν έχει. Την οδήγησαν επίσης σε ευκαιριακές συμπράξεις με τους υπόλοιπους υποτελείς των ΗΠΑ στην περιοχή, την Αίγυπτο ,τη Σαουδική Αραβία, Ιορδανία κτλ. Να σημειώσουμε ότι αυτές οι συμπράξεις δεν έχουν καμία σχέση με αμοιβαία επωφελή οικονομική συνεργασία, έστω και μεταξύ υποχείριων. Αφορούν αποκλειστικά τη συμπλήρωση κενών στο στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ.

Στόχοι του πολέμου κατά της Συρίας

Η Δύση είχε κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάλυση της Συρίας αφού παρά την απόσπαση-προσάρτηση του Γκολάν, παρέμενε ένας εν δυνάμει κίνδυνος για το Ισραήλ. Ηταν σχετικά ισχυρή χώρα, για τα στάνταρ της περιοχής, ανεξάρτητη από το δυτικό σύστημα, εχθρική προς το Ισραήλ και την Τουρκία, αντίθετη στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και με οικονομία σχετικά εκτός παγκοσμιοποίησης.

Το ιδανικό θα ήταν να μετατραπεί σε ένα αδύναμο γείτονα του Ισραήλ με απολύτως ελεγχόμενη ηγεσία στα πρότυπα της Ιορδανίας ή έστω σε ασταθή αλληλοσπαρασσόμενα καπετανάτα. Και τα δύο ενδεχόμενα προϋπέθεταν καταστροφή της υπάρχουσας κρατικής δομής και εξόντωση ή εκδίωξη του νόμιμου προέδρου της χώρας, όπως έγινε την ίδια περίοδο στη Λιβύη. Επικουρικό σχέδιο ήταν η απόσπαση εδαφών, η δημιουργία ενός ελεγχόμενου προτεκτοράτου με οποιοδήποτε πρόσχημα (π.χ. τους Κούρδους, τους δημοκρατικούς, κάποια φυλή κ.ο.κ.) και η εγκατάσταση σε αυτό ΝΑΤΟϊκών ή άλλων φιλικών δυνάμεων.

Η εξέλιξη των πολεμικών επιχειρήσεων

Με αφορμή κάποιες συνήθεις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Χάμα και την Χομς, τον Μάρτη του 2011, στάλθηκαν στη Συρία μέσω Τουρκίας οι πρώτες ένοπλες ομάδες, εξοπλίστηκαν ντόπιοι οπαδοί της Aλ Κάιντα και τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς οι χώρες του ΝΑΤΟ σχηματίζουν για λογαριασμό τους, στην Κωνσταντινούπολη, προσωρινή κυβέρνηση. Δεν κατάφεραν να ελέγξουν τίποτα παραπάνω από μερικές γειτονιές σε ελάχιστες πόλεις, οπότε δεν μπόρεσαν να αποτελέσουν πρόσχημα για μια ΝΑΤΟϊκή εισβολή ή έστω για καταστροφή της χώρας με αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά τα πρότυπα της Λιβύης. Περιορίστηκαν στη δημιουργία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) και στη διεξαγωγή ενός πολέμου φθοράς.

Όμως η εισβολή το 2013 του ιδιαίτερα εμπειροπόλεμου και καλά εξοπλισμένου και πολυάριθμου ISIS που είχε τότε αμέριστη και απροκάλυπτη στήριξη της Τουρκίας και τη συγκαλυμμένη των Αμερικανών και του Ισραήλ, οδήγησε στην κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της χώρας ακόμα και προαστίων των μεγαλύτερων πόλεων, συμπεριλαμβανομένης της Δαμασκού.

Παράλληλα συγκροτήθηκε και το τοπικό παράρτημα της Αλ-Κάϊντα, η Αλ-Νούσρα, που εξοπλίζεται και υποστηρίζεται από τα βασίλεια του Περσικού Κόλπου και σε ορισμένες περιοχές αποκτά υπολογίσιμη στρατιωτική ισχύ, συνολικά χιλιάδων ανδρών και ελέγχει γειτονιές πόλεων.

Οι Αμερικανοί προοδευτικά έπαψαν να εμπιστεύονται την αποτελεσματικότητα του FSA και μετά από συζητήσεις στο Κογκρέσο(!) συγκροτούν το 2016 τον δικό τους στρατό στο συριακό έδαφος τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) με πυρήνα τις κουρδικές πολιτοφυλακές της βόρειας Συρίας που είχαν παίξει σημαντικό ρόλο στην άμυνα κατά του ISIS στα κουρδικά χωριά στα πρώτα στάδια της εισβολής και είχαν ενισχυθεί από πολλούς μαχητές του PKK και Κούρδους της διασποράς. Ταυτόχρονα, εισβάλουν και με δικά τους στρατεύματα και συγκροτούν ένα μεγάλο δίχτυ στρατιωτικών βάσεων στη βόρεια και ανατολική Συρία.

Όλοι οι στρατιωτικοί σχηματισμοί που αναφέραμε παραπάνω πέραν της τοπικής στρατολογίας ενισχύθηκαν με χιλιάδες νεαρούς Μουσουλμάνους από τον Καύκασο, τη δυτική Κίνα (Ουιγούροι) και τις μουσουλμανικές παροικίες στη Δύση. Βρέθηκαν όμως αντιμέτωποι με το εντυπωσιακό κουράγιο της συριακής κυβέρνησης και την ανθεκτικότητα του συριακού στρατού, που παρ’ ότι μικρός, κακά οργανωμένος και με σοβαρές απώλειες από τις συγκρούσεις και τις λιποταξίες του πρώτου καιρού, δεν παραδόθηκε, κατόρθωσε να σταθεροποιήσει την κατάσταση με την αμέριστη αλλά εξ αντικειμένου ανεπαρκή βοήθεια της Χεζμπολλάχ και του Ιράν που έβλεπαν και εξακολουθούν να βλέπουν ότι αν πέσει η Συρία, θα έρθει η σειρά τους, αφού θα απομείνουν τα τελευταία σημεία αντίστασης στο σχέδιο για τη Μεγάλη Μέση Ανατολή.

Η παρέμβαση της Ρωσίας

Δύο χρόνια μετά την εισβολή ISIS και τεσσεράμισι από την έναρξη της ξένης επέμβασης, το Σεπτέμβριο του 2015 η Ρωσία πείθεται να βοηθήσει στο πεδίο της μάχης. Νομική βάση για αυτό είναι η συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας και άμυνας που δεσμεύει τις δύο χώρες από το 1980 και ανανεώθηκε επανειλημμένα. Η πιο πρόσφατη ανανέωση έγινε τον Αύγουστο του 2015, μόλις ένα μήνα πριν την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής δραστηριότητας που ήταν κυρίως αεροπορική, αντιαεροπορική και πληροφοριακή υποστήριξη των συριακών δυνάμεων, αλλά και παροχή εκπαίδευσης και πολεμικού υλικού.

Η απόφαση για συμμετοχή στον πόλεμο δεν ήταν καθόλου εύκολη για τη ρωσική ηγεσία: Η οικονομική δυνατότητα της χώρας είναι πλέον μικρή (έχει ονομαστικό ΑΕΠ ανάλογο με του Καναδά), το δίχτυ διεθνών συμμαχιών της είναι ακόμη μικρότερο, η στρατιωτική και διπλωματική εμπειρία σε ανάλογες διεθνείς επιχειρήσεις αμελητέα, ιδίως σε περιοχή μακριά από τα σύνορά της, όπου είχαν ισχυρά συμφέροντα και ακόμη ισχυρότερη στρατιωτική παρουσία οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους. Με άλλα λόγια, η ρωσική στρατιωτική παρουσία ήταν εκ των προτέρων γνωστό ότι θα κινούνταν υποχρεωτικά κάτω από το όριο της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ που (ευλόγως) σε καμία περίπτωση δεν ήταν για τη Ρωσία αποδεκτό ρίσκο.

Αυτό σήμαινε ότι η ρωσική πλευρά θα έπρεπε να υποστεί προκλήσεις, απώλειες και κάποιες φορές ταπεινώσεις, χωρίς να είναι σε θέση να απαντήσει ανάλογα. Επιπλέον, οι δύο στρατηγικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή, το Ισραήλ και η Τουρκία, εκτός από άμεσα σύνορα είχαν και έχουν ισχυρότατες δικές τους κρατικές επιδιώξεις σχετικά με την έκβαση της σύγκρουσης στη Συρία, οι οποίες στην περίπτωση του Ισραήλ είναι σε απόλυτη αρμονία με τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και στην περίπτωση της Τουρκίας, όπως αποδείχθηκε πλέον, είναι προσαρμόσιμες.

Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο βαθύς διχασμός που επικρατεί στη ρωσική ελίτ όσον αφορά τους διεθνείς γεωπολιτικούς προσανατολισμούς της, ένα από τα χειρότερα κατάλοιπα της περιόδου Γέλτσιν: Το νεοφιλελεύθερο-φιλοδυτικό κομμάτι της ακολουθεί την παμπάλαιη στη Ρωσία γεωπολιτική αυταπάτη της ενσωμάτωσης της χώρας στο δυτικό σύστημα εξουσίας. Γι’ αυτό αντιτίθεται σε οποιαδήποτε ενέργεια θεωρεί ότι τη φέρνει σε σύγκρουση με τα δυτικά συμφέροντα, άρα και σε μια πολεμική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή ή στο Ντονμπάς. Αντίθετα, οι οπαδοί της κυρίαρχης πορείας της χώρας αναγνωρίζουν την πραγματικότητα ότι η Ρωσία ούτε μπορεί ούτε τη θέλουν να γίνει τμήμα της δυτικού συστήματος ισχύος. Αντίθετα, υποστηρίζουν ότι πρέπει να ενισχύσει την κυριαρχία, την αυτοδύναμη ανάπτυξή της και τον ευρασιατικό της προσανατολισμό σε αντίθεση με τα δυτικά συμφέροντα. Αυτό συνεπάγεται αυτόνομο δραστήριο ρόλο στα διεθνή πράγματα και ένταξη στο μπλοκ των χωρών που επιδιώκουν να αναπτυχθούν ανεξάρτητα από το δυτικό νεο-αποικιακό σύστημα .

Ξεκινώντας την πολεμική προσπάθεια με αυτά τα βαρίδια, οι γενικοί στόχοι που έθεσε η Ρωσία ήταν να αποτρέψει την κατάληψη της Συρίας από το ISIS, να διασώσει την παρουσία της στη χώρα, άρα και στην ανατολική Μεσόγειο και να ολοκληρώσει την παρέμβασή της όσο το δυνατόν συντομότερα για να μην εμπλακεί σε ένα βάλτο τύπου Αφγανιστάν. Στην πράξη αποδείχθηκε ότι τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο απλά και οι στόχοι έπρεπε να είναι πιο σαφείς και πιο επεξεργασμένοι και ο τακτικός σχεδιασμός ανάλογος. Αποδείχθηκε ότι ο στόχος της ήττας του ISIS έβλεπε μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Η εξέλιξη του πολέμου από τον Σεπτέμβριο του 2015

– Οι νίκες :

Η συμμετοχή της Ρωσίας στη σύγκρουση βοήθησε αποφασιστικά στην αντιστροφή της πορείας του πολέμου. Οι εισβολείς διώχθηκαν οριστικά από το Χαλέπι το Δεκέμβρη του 2016, μετά από μια αιματηρή μάχη που κράτησε πολλές εβδομάδες και στη συνέχεια, μέχρι το καλοκαίρι του 2018, εκκαθαρίστηκαν με πολυήμερες μάχες όλες οι μεγάλες πόλεις δυτικά του Ευφράτη και νότια του Χαλεπίου, πλην της περιοχής του Ιντλίμπ.

Ο ρυθμός κάθε άλλο παρά γρήγορος ήταν. Αυτό εξηγείται, αφού καθένα από τα τρία γκρουπ εισβολέων αριθμούσε χιλιάδες εμπειροπόλεμους άνδρες εξαιρετικά εξοπλισμένους, με αστείρευτες πηγές εφοδιασμού και πληροφοριών φανερά από τα βασίλεια του Κόλπου και την Τουρκία και συγκαλυμμένα από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, την Ιορδανία κ.ά. Τα αδιάκοπα πλήγματα κατά του συριακού στρατού και των συμμάχων του από την αεροπορία του Ισραήλ, των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Βελγίου κ.ο.κ. αποτέλεσαν επίσης έμμεση αλλά σημαντική ενίσχυση για τους εισβολείς. Όλα αυτά ανάγκαζαν τον συριακό στρατό και τους συμμάχους του να συγκεντρώνουν όλες τις αξιόμαχες δυνάμεις τους σε έναν στόχο κάθε φορά, να παίρνουν πολλά μέτρα προστασίας από την εχθρική αεροπορία, να μπαίνουν σε διαπραγματεύσεις με διάφορους παράγοντες που διέκοπταν τις επιχειρήσεις για μεγάλα διαστήματα και επέτρεπαν τον επανεξοπλισμό των εισβολέων.

Με δεδομένο, όμως, ότι ο συριακός στρατός, η Χεζμπολλάχ,  το Ιράν και οι Παλαιστίνιοι είχαν ήδη κινητοποιήσει το σύνολο των δυνάμεων που μπορούσαν να παρατάξουν, έγινε φανερή η δυσαρμονία μεταξύ των στόχων που είχε θέσει η ρωσική ηγεσία και, αφενός των δυνάμεων που τελικά διέθεσε και προπαντός της αποφασιστικότητας που επέδειξε σε διάφορα κρίσιμα στάδια της σύγκρουσης, τόσο στο στρατιωτικό όσο και στο διπλωματικό πεδίο.

Τα προβλήματα:

Ο συριακός στρατός, διαθέτοντας σχετικά μικρές δυνάμεις κρούσης, αδυνατούσε να διεξάγει δύο μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ταυτόχρονα. Έτσι, οι συριακές δυνάμεις έχασαν τον αγώνα δρόμου με τις ελεγχόμενες από τους Αμερικανούς δυνάμεις του SDF, που πρόλαβαν να καταλάβουν τη Ράκα την οποία κυριολεκτικά ισοπέδωσε η αμερικανική αεροπορία, και προπαντός τις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη, τις οποίες στη συνέχεια παρέδωσαν στα αμερικανικά στρατεύματα που τις κατέχουν μέχρι σήμερα. Εκεί βρίσκονται οι σημαντικότερες πετρελαιοπηγές της Συρίας. Η κατοχή τους από τους αμερικανούς συντελεί αποφασιστικά στον οικονομικό στραγγαλισμό που βιώνει σήμερα η χώρα.

Η Ρωσία, κάτω από την πίεση των Δυτικών, διέπραξε το τραγικό διπλωματικό σφάλμα να συμμετέχει μόνη (ή με το Ιράν) στις διαπραγματεύσεις με τους εισβολείς και τους συμμάχους τους, αποκλείοντας τη νόμιμη συριακή κυβέρνηση. Ακύρωσε έτσι στην πράξη τη θέση της περί σεβασμού της κυριαρχίας της Συρίας και του δικαιώματος του συριακού λαού να καθορίσει μόνος του την εκπροσώπησή του. Αυτό είχε σημαντικές πρακτικές συνέπειες και στην εξέλιξη του πολέμου, δηλαδή σημαντικές υποχωρήσεις στο διπλωματικό πεδίο αναντίστοιχες με την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στα πεδία των μαχών .

Οι Τουρκικές εισβολές

Η Τουρκία έκανε την πρώτη ανοιχτή εισβολή στη βόρεια Συρία τον Αύγουστο του 2016 (λίγο μετά την εισβολή και εγκατάσταση βάσεων των αμερικανικών στρατευμάτων σε όλες τις συριακές περιοχές ανατολικά του Ευφράτη). Κατέλαβε περίπου 240 πόλεις και χωριά στην περιοχή της Τζαράμπουλους, κόβοντας στη μέση τις κουρδικές πολιτοφυλακές. Η επιχείρηση ονομάστηκε Ασπίδα του Ευφράτη και ολοκληρώθηκε τον Μάρτη του 2017. Η περιοχή συνεχίζει να ελέγχεται από την Τουρκία.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, στο πλαίσιο της διαδικασίας της Αστάνα, η Ρωσία συμφωνεί με την Τουρκία να εγκαταστήσει η τελευταία 12 παρατηρητήρια στην περιοχή του Ιντλιμπ, δήθεν για επιτήρηση των τζιχαντιστών – πληρεξουσίων της, που κατέφυγαν εκεί απ’ όλες τις περιοχές της απελευθερωμένης Συρίας και για να διαχωρίσει τους μετριοπαθείς τζιχαντιστές από τους ριζοσπαστικούς. Φυσικά δεν συνέβη τίποτα τέτοιο, απλά απέκτησε μια νομιμότητα η στρατιωτική παρουσία της σε αυτή την κρίσιμη για την ανεξαρτησία της Συρίας περιοχή και μπορούσε πιο άνετα να εξοπλίζει και να εκπαιδεύει τους πληρεξουσίους της. Κάποιες χιλιάδες από τα μέλη αυτών των συμμοριών νεαρών μισθοφόρων έχουν στείλει σήμερα και πολεμούν για λογαριασμό της στη Λιβύη.

Τον Γενάρη του 2018 η Τουρκία έκανε τη δεύτερη εισβολή στη Συρία, συνέτριψε τη δυτική πτέρυγα των κουρδικών πολιτοφυλακών και κατέλαβε την περιοχή του Αφρίν που κατοικείται στην πλειοψηφία της από Κούρδους της Συρίας. Η κουρδική πολιτοφυλακή δεν επέτρεψε στο συριακό στρατό να προσεγγίσει για να αντιμετωπίσουν από κοινού την εισβολή και τελικά εγκατέλειψε αμαχητί την πόλη. Οι Αμερικανοί δεν έδωσαν άδεια στις πολύ μεγαλύτερες αριθμητικά μονάδες Κούρδων που είχαν στην υπηρεσία τους (ως SDF) να σπεύσουν σε βοήθεια των ομοεθνών τους στα δυτικά. Και αυτοί φυσικά πειθάρχησαν στον εργοδότη και παρέδωσαν τους ομοεθνείς τους στους Τούρκους…

Στην Ίντλιμπ, από το καλοκαίρι του 2018 ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν υπέρ της Συρίας και παρέμεινε έτσι μέχρι το Φλεβάρη του 2020 που έγινε μαζική εισβολή τουρκικών στρατευμάτων με τα πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Ο συριακός στρατός τουλάχιστον τρεις φορές ξεκίνησε την εκκαθάριση αυτού του τελευταίου μεγάλου θύλακα τζιχαντιστών στη χώρα και αρκετές ακόμη αποτράπηκε να προχωρήσει από τη Ρωσία. Ο λόγος ήταν πάντα ο ίδιος: Μετά από μια-δυο συναντήσεις κορυφής Πούτιν-Ερντογάν, ο τελευταίος εξασφάλιζε ανακωχή χωρίς κανένα αντάλλαγμα για τη συριακή πλευρά.

Τον Φλεβάρη του 2020 η Τουρκία έχοντας κερδίσει με τη διπλωματία το χρόνο που χρειαζόταν, εισέβαλε η ίδια, ανοιχτά, στην Ίντλιμπ, ανέκοψε την προέλαση του συριακού στρατού, ανακατέλαβε ένα κρίσιμο τμήμα των εδαφών που είχαν απελευθερωθεί τις προηγούμενες εβδομάδες, εγκατέστησε πάνω από 50 ισχυρότατες βάσεις και χιλιάδες στρατιώτες, επέβαλε ως νόμισμα την τουρκική λίρα και έθεσε την επαρχία σε τροχιά προσάρτησης. Επιπλέον, οι στρατηγικές θέσεις που έχει καταλάβει της δίνουν δυνατότητα και για κατάληψη νέων συριακών εδαφών. Τα διπλωματικά λάθη της Ρωσίας και οι αυταπάτες έντιμης συνεργασίας με μια χώρα του ΝΑΤΟ οδήγησαν σε τραγικά αποτελέσματα για τον συριακό λαό…

Τον Οκτώβριο του 2019 η Τουρκία έκανε μια ακόμη εισβολή με στόχο να καταλάβει μια τεράστια λωρίδα συριακού εδάφους σε όλο το μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων. Η εισβολή ήταν συντονισμένη με ταυτόχρονη αποχώρηση των αμερικανών από τις περισσότερες θέσεις τους στην ίδια περιοχή, με προφανή στόχο να αντικατασταθούν από τους Τούρκους. Αυτή τη φορά, όμως, οι Κούρδοι του SDF, πανικόβλητοι από την εγκατάλειψή τους από τους εργοδότες τους και μπροστά στον κίνδυνο να σφαγιασθούν από τους Τούρκους, αποδέχθηκαν τη βοήθεια του Συριακού στρατού, ο οποίος αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου σε διάφορα σημεία του βορρά και απέτρεψε την επέκταση της τουρκικής εισβολής η οποία περιορίστηκε στην κατάληψη μόνο δύο μικρών πόλεων κοντά στα σύνορα.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση μετά, αφενός τις συνέπειες που είχαν στο έδαφος οι μεγάλες αστοχίες της Ρωσικής διπλωματίας, που δεν κατανόησε τους πραγματικούς συσχετισμούς στη σύγχρονη Τουρκία και αφετέρου, τη δεδομένη ανεπάρκεια δυνάμεων του μπλοκ της αντίστασης σε σχέση με τους εισβολείς, η ανάκτηση στο κοντινό μέλλον των κατεχομένων συριακών εδαφών δείχνει πολύ δύσκολη.

Η Ρωσία υποτίμησε τη βαθιά εξάρτηση της Τουρκίας από το δυτικό σύστημα ισχύος. Δεν αντιλήφθηκε ότι για το σύνολο του τουρκικού κατεστημένου η παραμονή της χώρας στο ΝΑΤΟ είναι αδιαπραγμάτευτη. Υπερεκτίμησε τις λεκτικές οξύτητες μεταξύ Τουρκίας και Δυτικών και τις επιμέρους διαφοροποιήσεις (π.χ. S-400) ενώ αντίθετα υποτίμησε αυτό που σηματοδοτούσαν μείζονα γεγονότα όπως το γεγονός ότι η παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και η βάση του Ιντσιρλίκ δεν αμφισβητήθηκαν ούτε μετά το πραξικόπημα του 2016 που η Τουρκική κυβέρνηση ήξερε από την πρώτη στιγμή ποιοι το οργάνωσαν.

Ρωσοϊσραηλινές σχέσεις: Μια ακόμη τραγωδία

Το Ισραήλ βομβαρδίζει αδιάκοπα εδώ και χρόνια τη Συρία καθώς και τις δυνάμεις του Ιράν και της Χεζμπολλάχ που βοηθούν στην υπεράσπισή της, εκμεταλλευόμενο την αεροπορική του υπεροχή. Οι στόχοι είναι αφενός να μην τελειώσει ποτέ ο πόλεμος στη Συρία και αφετέρου να εξωθηθούν οι δυνάμεις του Ιράν σε κάποιο απαντητικό πλήγμα που θα το χρησιμοποιήσουν οι αμερικανοί για να επιτεθούν στο Ιράν. Η αεροπορική υπεροχή του, όμως, θα ήταν άχρηστη αν η Ρωσία παρείχε στη Συρία και τον Λίβανο την κατάλληλη αντιαεροπορική κάλυψη. Ενδεικτικά μόνο, από το 2015 συζητά να παραδώσει στον συριακό στρατό πυραύλους S-300 και συνεχώς το αναβάλλει μετά από Ισραηλινές πιέσεις.

Ο Νετανιάχου για δυο περίπου χρόνια συναντούσε τον Πούτιν συχνότερα από οποιοδήποτε ξένο ηγέτη, μέχρι να πετύχει την οριστική ανοχή της Ρωσίας στον ανηλεή βομβαρδισμό των συμμάχων της. Το φιλοεβραϊκό ρωσικό λόμπι έβαλε φυσικά το χεράκι του σ’ αυτή τη σχιζοφρενική εξέλιξη. Οι συνέπειες φαίνονται καθημερινά, με την καταστροφή των υποδομών της Συρίας και τις δολοφονίες στρατιωτικών και επιστημόνων.

Οι παράνομες (δηλαδή χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και σε αντίθεση με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ) μονομερείς κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Συρία οι ΗΠΑ και η ΕΕ, σε συνδυασμό με τις πολεμικές καταστροφές, τον ναυτικό αποκλεισμό και την κατοχή των πετρελαιοπηγών, έχουν καταστρέψει την συριακή οικονομία. Πρόσφατα με νέο νόμο -τον λεγόμενο Ceasar Act- οι ΗΠΑ διευρύνουν τις κυρώσεις ακόμη περισσότερο και είναι δεδομένο ότι τον ιδιο δρόμο θα ακολουθήσει η ΕΕ. Τώρα πλέον δεν επικαλούνται κανένα πρόσχημα για τα μέτρα οικονομικού στραγγαλισμού. Απλά τα επιβάλλουν.

Η μόνη χώρα που θα μπορούσε να προστατέψει τις θαλάσσιες μεταφορές από και προς τη Συρία θα ήταν η Ρωσία. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει, οπότε οι δυνατότητες της Κίνας και του Ιράν να προσφέρουν βοήθεια περιορίζονται αισθητά και η όποια συζήτηση για ανοικοδόμηση της χώρας μοιάζει ακόμα ανεδαφική.

Αν η κατάσταση παραμείνει όπως μοιάζει να είναι αυτή τη στιγμή, η διάσπαση της χώρας φαίνεται να έχει συντελεστεί. Αυτό θα καταγραφεί ως στρατηγική νίκη για το Ισραήλ. Τίποτα όμως δεν θα ηρεμήσει αν παγιωθεί η ήττα του μπλόκ της αντίστασης. Ενας παρατεταμένος πόλεμος καταστροφής του Ιράν είναι προφανές ότι θα ακολουθήσει. Ακόμη χειρότερες εξελίξεις, δηλαδή κατάληψη μεγαλύτερου μέρους της Συρίας από την Τουρκία και ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο, δεν μπορούν να αποκλειστούν.

 

*Πηγή: kosmodromio.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η Αίγυπτος οπισθοχωρεί προτού προελάσει

Newsteam 0 Comments

Η Αίγυπτος θα υποχρεωθεί να επέμβει ευθέως στη λιβυκή επικράτεια, εάν οι πιστές στην κυβέρνηση της Τρίπολης προελάσουν στη Σύρτη, προειδοποίησε επιθεωρώντας το Σάββατο μεγάλη στρατιωτική δύναμη συγκεντρωμένη στα σύνορα με τη Λιβύη ο Αιγύπτιος πρόεδρος Άμπτνελ Φάταχ αλ Σίσι, προκαλώντας πόλεμο δηλώσεων με την Άγκυρα.

Και πράγματι, την Κυριακή ο Αιγύπτιος υπουργός Εξωτερικών Σάμεχ Σούκρι, ανέλαβε να σχετικοποιήσει το μήνυμα του προέδρου του, υποστηρίζοντας ότι τα λόγια του τοποθετήθηκαν εκτός συμφραζομένων και παρεμηνεύθηκαν.

Η Αίγυπτος προωθεί την ενδολιβυκή συνεννόηση. Δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στην κρίση της Λιβύης δήλωσε σε συνέντευξή του στο σαουδαραβικών συμφερόντων δίκτυο Al-Arabiya. Η ομιλία Σίσι, επέμεινε, ήταν έκκληση για ειρήνη και όχι πολεμικό σάλπισμα.

Το Κάιρο ανέλαβε όντως στις αρχές του μήνα πρωτοβουλία για την κατάπαυση του πυρός στη Λιβύη και την προώθηση μιας πολιτικής λύσης. Όμως η κίνηση αυτή, μολονότι βρήκε την στήριξη της Ρωσίας και εν μέρει των ΗΠΑ (δια στόματος Ντόναλντ Τραμπ), αγνοήθηκε από την κυβέρνηση της Τρίπολης και την προστάτιδά της Τουρκία, που δηλώνουν πιστές στην ήδη υφιστάμενη διαδικασία του ΟΗΕ και πάντως δεν έχουν λόγους να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων προτού εκπληρώσουν την φιλοδοξία τους να καταλάβουν την Σύρτη και την γεωγραφική περιοχή της ημισελήνου του πετρελαίου που αυτή ελέγχει.

Στην πραγματικότητα, ο ανταγωνισμός Αιγύπτου και Τουρκίας έχει ευρύτερα στρατηγικά χαρακτηριστικά και η λιβυκή κρίση αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου. Για το Κάιρο και τις αραβικές μοναρχίες που το στηρίζουν (Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) η απειλή που αντιπροσωπεύει ο άξονας Τουρκίας-Κατάρ είναι υπαρξιακή.

Δεν αφορά απλώς την άσκηση περιφερειακής επιρροής, όπως η πολυζητημένη αντιπαράθεση των ίδιων αυτών χωρών με το σιιτικό Ιράν, αλλά την ίδια τους την πολιτειακή συγκρότηση, καθώς Άγκυρα και Ντόχα έχουν υιοθετήσει την Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία και πέτυχε να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Αιγύπτου δια του Μοχάμαντ Μόρσι, από το 2012 μέχρι την ανατροπή του τελευταίου από τον στρατάρχη Σίσι την επόμενη χρονιά.

Το γεγονός ότι η Τουρκία και το Κατάρ αποδεικνύουν την ικανότητά τους να βρίσκουν κατά καιρούς κοινή γλώσσα με την Τεχεράνη απλώς καθιστά την τουρκική απειλή πολύ μεγαλύτερη.

Οι Τούρκοι ιθύνοντες σχολιάζουν περιφρονητικά την ικανότητα του αιγυπτιακού στρατού να διεξαγάγει πόλεμο, πόσω μάλλον να τον κερδίσει. Έχουν προφανώς κατά νου τις πολλαπλές προκλήσεις οι οποίες αποδυναμώνουν την Αίγυπτο των 100 εκατ. κατοίκων.

Η κατάρρευση του τουρισμού λόγω της πανδημίας του κορονοϊού δημιουργεί εκρηκτική κατάσταση στην ούτως ή άλλως αδύναμη και εξαρτώμενη από την στήριξη των αραβικών μοναρχιών αιγυπτιακή οικονομία. Πρόκειται για ένα τοπίο το οποίο ενδεχομένως ενθαρρύνει την εξωτερίκευση των εντάσεων μέσω πολεμικών περιπετειών, αλλά δεν διευκολύνει την υλική υποστήριξη των όποιων επιχειρήσεων.

Επιπλέον, την ίδια στιγμή το Κάιρο αντιμετωπίζει πέραν της απειλής που συνιστά η προέλαση των δυνάμεων του Σαράτζ, δηλ. της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, στη Λιβύη και μία δεύτερη, ίσως ακόμη μεγαλύτερη απειλή: την μείωση της ροής του Νείλου κατά 25% και το ενδεχόμενο αποξήρανσης του 30% των αγροτικών γαιών της λόγω του μεγάλου φράγματος των 4,8 δισ. που κατασκευάζει η Αιθιοπία.

Η τεχνητή λίμνη του Φράγματος της Αναγέννησης στον Μπλε Νείλο θα αρχίσει να γεμίζει τον επόμενο μήνα και οι μέχρι τώρα διαπραγματεύσεις Αιγύπτου και Αιθιοπίας υπό τη μεσολάβηση του ΟΗΕ έχουν αποβεί άκαρπες.

Το Κάιρο έχει απειλήσει ακόμη και με ανάληψη στρατιωτικής δράσης, ωστόσο η αιθιοπική πλευρά μπορεί να στηρίζεται στην στήριξη του Σουδάν, το οποίο θα επωφεληθεί από την εισαγωγή ηλεκτρικού ρεύματος που θα παράγεται από το φράγμα.

Παράλληλα, η προγραμματισμένη για την 1η Ιουλίου προσάρτηση στο Ισραήλ τμημάτων της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες εντάσεις και να δώσει στον Ταγίπ Ερντογάν την ευκαιρία να παρουσιασθεί ως υπερασπιστής των αραβικών και ισλαμικών δικαίων, την ώρα που η Αίγυπτος θα δυσκολεύεται να διαρρήξει το πλέγμα των συμφωνιών που της έχουν εξασφαλίσει ένα modus vivendi με το εβραϊκό κράτος.

Εξ ού και η πραγματική προσδοκία της Αιγύπτου ως προς τη λιβυκή κρίση είναι να ευοδωθούν οι διπλωματικές προσπάθειες της Ρωσίας, η οποία εκμεταλλευόμενη τις καλές της σχέσεις με όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές και αποφασισμένη να υπερασπισθεί τον νέο ρόλο που ανέλαβε στην βόρειο Αφρική, ανέλαβε δράση δια του Σεργκέι Λαβρόφ.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τουρκία:Ο Σίσι δεν έχει δύναμη ή κότσια για επιχειρήσεις στη Λιβύη

Newsteam 0 Comments

Η προειδοποίηση της Αιγύπτου για απευθείας στρατιωτική επέμβαση στην ένοπλη σύρραξη στη γειτονική Λιβύη δεν θα αποθαρρύνει την Τουρκία να στηρίξει τους Λίβυους συμμάχους της, δήλωσε σήμερα ένας Τούρκος ανώτερος αξιωματούχος, εν μέσω εντάσεων μεταξύ των περιφερειακών αντιπάλων Καΐρου και Άγκυρας.

Η Τουρκία στηρίζει τη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης (GNA), η οποία αντέστρεψε μια επίθεση 14 μηνών στην πρωτεύουσα Τρίπολη από τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό (LNA) του Χαλίφα Χαφτάρ, ο οποίος υποστηρίζεται από τη Ρωσία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο. Η είσοδος της Άγκυρας στον πόλεμο της Λιβύης έχει πυροδοτήσει εντάσεις με τους υποστηρικτές του Χάφταρ, καθώς και με τη Γαλλία.

Οι δηλώσεις του Σίσι δεν έχουν καμία βάση, δήλωσε ο Τούρκος αξιωματούχος στο Reuters με την προϋπόθεση της ανωνυμίας του. Η Τουρκία και η Λιβύη δεν θα σταματήσουν την αποφασιστικότητά τους.

Η GNA με τουρκική υποστήριξη συνεχίζει τις προετοιμασίες για την ανάκτηση της στρατηγικής παράκτιας πόλης Σύρτης, που κατέλαβαν οι δυνάμεις του Χάφταρ τον Ιανουάριο και της περιοχής Al Jufra πιο νότια, πρόσθεσε ο αξιωματούχος. Χθες Κυριακή, η κυβέρνηση της Τρίπολης κατήγγειλε την απειλή της κυβέρνησης της Αιγύπτου, κάνοντας λόγο περί κήρυξης πολέμου από το Κάιρο.

Ο Σίσι δεν έχει τη δύναμη ή τα κότσια να το επιχειρήσει αυτό, είπε. Τα ΗΑΕ και η Σαουδική Αραβία εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην Αίγυπτο μετά τη δήλωση του Σίσι το Σάββατο.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Αίγυπτος ζήτησε κατάπαυση του πυρός στη Λιβύη ως μέρος μιας νέας πρωτοβουλίας, την οποία χαιρέτισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και τα ΗΑΕ. Η Τουρκία την απέρριψε ως απόπειρα διάσωσης του Χαφτάρ μετά από τις ήττες του στο πεδίο της μάχης.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το φάντασμα ενός νέου ’74: Eλλάδα, Τουρκία και Ισραήλ

Newsteam 0 Comments

Για πρώτη φορά Πρωθυπουργός της Ελλάδος (αν δεν κάνουμε λάθος και οποιασδήποτε χώρας της ΕΕ) επισκέπτεται αύριο το Ισραήλ χωρίς να επισκεφθεί τα κατεχόμενα και να συναντηθεί με τους Παλαιστινίους. Προηγήθηκε η άρνηση της Αθήνας και της Λευκωσίας να συμπαραταχθούν με τις βασικές ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία, Ισπανία κλπ) στο διάβημά τους προς το Ισραήλ να μην προσαρτήσουν τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Ελλάδα και Κύπρος υπονομεύουν έτσι τον βασικό άξονα όλης της διεθνούς παρουσίας τους, την απαίτηση εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου. Επιπλέον, μη συναντώμενοι οι ηγέτες τους με τους Παλαιστινίους, διασπαθίζουν εντελώς ανεύθυνα, την παραμονή μιας δυνάμει σοβαρότατης κρίσης με την Τουρκία, ότι απομένει από το τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο του ελληνισμού στον αραβικό κόσμο, στον βωμό της ασφυκτικής εξάρτησης των Ελλήνων πολιτικών από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Ελπίζουμε να κάνουμε λάθος και να μην μυρίζει τώρα 1974 στη γειτονιά μας. Πάντως, περίεργα πράγματα συμβαίνουν. Ο άξονας Τραμπ – Νετανιάχου εκπέμπει ταυτόχρονα αντιφατικά σήματα προς την ‘Αγκυρα, ενώ αντιφατικά είναι και τα σήματα που δέχεται και η Αθήνα (προχωρήστε γρήγορα τον EastMedμην υποχωρείτε, βρείτε τα με την Τουρκία).

Ο Τραμπ (το ένα χέρι) ενθαρρύνει τον Ερντογάν σε Λιβύη και Συρία, ελπίζοντας να προκαλέσει ρωσο-τουρκική σύγκρουση και, εμμέσως τουλάχιστο, ενθαρρύνει με τον τρόπο αυτό την ‘Αγκυρα να στραφεί με περισσότερη άνεση εναντίον μας. (‘Αλλωστε ξεκαθάρισε, εμμέσως πλην σαφώς, στον κ. Μητσοτάκη, όταν συναντήθηκαν, ότι δεν σκοπεύει να επέμβει υπέρ της Αθήνας σε ελληνοτουρκική σύρραξη, την οποία, όπως άφησε να εννοηθεί, μπορεί και να χάσει η Ελλάδα!)

Από την άλλη, έχουμε το ισραηλινό λόμπυ και τους εξτρεμιστές Νεοσυντηρητικούς (το άλλο χέρι του ιδίου προσώπου) που ζητάει να δείξει επιτέλους η Δύση τα δόντια της στην Τουρκία, εννοώντας να τα δείξει η Ελλάδα! ‘Οσο για μας, την Ελλάδα και την Κύπρο, πανικόβλητοι από εξελίξεις που δεν αντιλαμβανόμαστε και δεν ξέρουμε πως να διαχειριστούμε, τρέχουμε να κρυφτούμε όλο και πιο βαθειά στην αγκαλιά του Προστάτη που τελικά θα μας καταστρέψει. Ο κ. Μητσοτάκης μεταβαίνει στο Ισραήλ όπου και θα πραγματοποιηθεί κοινό ελληνο-ισραηλινό Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν κάνουμε τέτοια συμβούλια με την Κύπρο ή οποιονδήποτε άλλο από τους εταίρους μας, τα κάνουμε όμως με το Ισραήλ. Τα κάναμε και με την Τουρκία, τα σταματήσαμε όμως αφότου τσακώθηκε με το Ισραήλ.

‘Ένα προχτεσινό άρθρο στο ιστολόγιο του Εβραϊκού Ινστιτούτου για την Εθνική Ασφάλεια της Αμερικής (JINSA), που συνυπογράφει ο Πρέσβης ‘Εντελμαν, σημαντικό στέλεχος της παγκόσμιας, εξτρεμιστικής, αν όχι καθαρά ολοκληρωτικής τάσης των Αμερικανο-Ισραηλινών Νεοσυντηρητικών (Πομπέο, Μπάνον, Νετανιάχου κλπ.), με συμμετοχή στον πόλεμο του Ιράκ υπό τον Τσένει, οπαδός του πολέμου κατά του Ιράν, που προέβλεψε με άρθρο του το πραξικόπημα του 2016 κατά του Ερντογάν, αναφέρεται στην ανάγκη ανάσχεσης της Τουρκίας και στον ρόλο της Ελλάδας ως αντισταθμίσματος, για λογαριασμό των ΗΠΑ, της τουρκικής ισχύος. Ο ‘Εντελμαν πιστεύεται ότι είναι από τους ανθρώπους που συνέβαλαν στην ανάδειξη του Ερντογάν, αλλά μετά τάσπασαν, λόγω των ανεξαρτησιακών τάσεων του Τούρκου Προέδρου.

Βεβαίως ποιος ‘Ελληνας δεν θα ήθελε η Αμερική να βάλει στη θέση της την Τουρκία, που έχει ασφαλώς ξεφύγει (έστω κι αν παραμένει εντελώς συζητήσιμο αν έχουμε να κερδίσουμε από την ανατροπή Ερντογάν). Να το κάνει εκείνη όμως. ‘Όχι να το κάνουμε εμείς πληρώνοντας με την καταστροφή μας την διάθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ να ανακόψουν τις τουρκικές φιλοδοξίες. Και μάλιστα χωρίς η Αμερική και το Ισραήλ να έχουν παράσχει την παραμικρή δέσμευση αμυντικής συνδρομής προς την Ελλάδα και την Κύπρο εφόσον αυτά συμβούν! Αυτό δεν είναι συμμαχία, θυμίζει το λεχθέν υπό του Τσώρτσιλ: Θα πολεμήσουμε κατά των Γερμανών, μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος των Ινδών!

Διαβάζουν αυτές τις εκθέσεις και οι Τούρκοι και σιγουρεύονται για την εκτίμησή τους ότι Ελλάδα και Κύπρος είναι πολιορκητικοί κριοί μιας αντιτουρκικής αμερικανο-ισραηλινής συμμαχίας, που πρέπει να εξουδετερώσουν!

Κυριαρχώντας στην Αν. Μεσόγειο  

Ο τρόπος για να κυριαρχεί η Αυτοκρατορία στην Αν. Μεσόγειο είναι οργανώνοντας τις ελληνοτουρκικές συγκρούσεις. Το έκανε το 1921, σπρώχνοντάς μας στην παράφρονα Μικρασιατική Εκστρατεία στα βάθη της Ασίας, για να μην πάρει ο Κεμάλ τη Μοσούλη, που είχε ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Το έκανε από το 1955 και μετά χρησιμοποιώντας την Τουρκία και τον Ντενκτάς για να μην μπορέσει η Κύπρος ούτε να ενωθεί με την Ελλάδα, ούτε να γίνει κράτος. Από τη μια ενθάρρυναν τους Τούρκους, από την άλλη τους ‘Ελληνες (Μακάριος και αναθεώρηση συντάγματος, εγκλήματα Σαμψών και ακροδεξιών εθνικιστών, Ιωαννίδης). Πίσω από τον Ντενκτάς, τον τουρκικό στρατό, τον Σαμψών, την κυπριακή ακροδεξιά και την ελληνική χούντα ήταν η ίδια δύναμη! Το δίκτυο Gladio του ΝΑΤΟ, η CIA και η Αμερική.

Γι’ αυτό, αν έχουν ένα γραμμάριο μυαλό και ένα γραμμάριο ιστορική γνώση και αν καταλαβαίνουν τι μπορεί να συμβεί τελικά και στους ίδιους, οι αρμόδιοι των Αθηνών (σε συνεννόηση και με τη Λευκωσία), θα πρέπει να καθίσουν να σκεφτούν επειγόντως τι πρέπει να κάνουν για να σταματήσουν, με τρόπο που δεν θα θίξει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, την αδυσώπητη κλιμάκωση προς μία πολεμική αναμέτρηση χωρίς νικητές με την Τουρκία, πριν να είναι αργά. ‘Ισως ακόμα υπάρχει λίγος χρόνος. ‘Οσο η υπόθεση κλιμακώνεται όμως, τόσο τα περιθώρια θα μειώνονται, τόσο οι δύο πλευρές θα εγκλωβίζονται όλο και περισσότερο στη ρητορική τους.

Τρίγωνο των Βερμούδων στη Μεσόγειο!

Σήμερα η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο ενός τριγώνου των Βερμούδων στη Μεσόγειο, επιχειρώντας να ελιχθεί μεταξύ Δύσης και Ανατολής, Ευρώπης και Ασίας, Πούτιν και Τραμπ, σε μια άσκηση κολασμένης ισορροπίας. Οι ρωσικοί S400 έχουν εγκατασταθεί, αλλά δεν έχουν ενεργοποιηθεί, με την Αμερική να διατυπώνει σοβαρότατες απειλές κατά της Τουρκίας, σε περίπτωση που τους ενεργοποιήσει. Οι Αμερικανοί ενθαρρύνουν τον Ερντογάν σε Λιβύη και Συρία, ελπίζοντας να προκαλέσουν επιτέλους το μεγάλο ρήγμα με τη Ρωσία, την ίδια ώρα που το Ισραήλ ενορχηστρώνει παρασκηνιακά το μέτωπο πίσω από τον Χάφταρ.

Τα εννοούν όμως αυτά, ή θέλουν μόνο να σπρώξουν την Τουρκία κατά της Ρωσίας σε μια άσκηση ταυτόχρονα υπερεπέκτασης που θα οδηγήσει σε καταστροφή τον Ερντογάν; Γιατί δύσκολα βλέπει κανείς πως θα μπορούσαν να συμφιλιωθούν με μια περαιτέρω ισχυροποίηση της Τουρκίας και του Ερντογάν.

Ο Ερντογάν και η Τουρκία μπορεί να κερδίσουν, μπορεί και να χάσουν. Είναι παίκτες και παίζουν. Αυτός που θα χάσει σε κάθε περίπτωση θα είμαστε εμείς, που εκχωρήσαμε προ πολλού όχι μόνο την εξωτερική – αμυντική πολιτική, αλλά και το ίδιο το βαθύ κράτος, ένοπλες δυνάμεις και υπηρεσίες ασφαλείας, φοβούμεθα, σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ισραήλ. Αν αυτοί φτάσουν σε συμβιβασμό με την Τουρκία, θα μας ζητήσουν μείζονες παραχωρήσεις σε Αιγαίο, Μεσόγειο και Κύπρο. Αν όχι, δεν αποκλείεται να σπρώξουν παρασκηνιακά σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση που θα είναι, τυχόν κλιμακούμενη, η απόλυτη καταστροφή και για την Ελλάδα και για την Τουρκία, Μια τέτοια σύγκρουση δεν θα έχει νικητές, θα έχει μόνο ηττημένους. Aλλά δεν είναι φυσικά λύση και η αποδοχή της όποιας τουρκικής επιθετικότητας.

Για να υπάρχει σε αυτό το πρόβλημα λύση, οφείλουμε να ξαναπάρουμε πίσω, να επανεθνικοποιήσουμε τις ένοπλες δυνάμεις, τις υπηρεσίες ασφαλείας μας, το πολιτικό και κρατικό προσωπικό μας. Θα πρέπει να αντιληφθεί και ο κ. Ερντογάν και όλοι οι υπόλοιποι παίκτες ποια είναι η ελληνική κόκκινη γραμμή.

Πρέπει να επανεξετάσουμε τη σκοπιμότητα σχεδίων όπως ο EastMed, που είναι εντελώς απίθανο να κατασκευασθούν, προκαλούν όμως κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας.

Είναι επίσης εντελώς απαραίτητο να πληροφορηθούν άμεσα, από τώρα και κατά τρόπο αξιόπιστο οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί και το ΝΑΤΟ και οι Γερμανοί και η ΕΕ και οι πάντες ότι δεν θα μπορούν να έχουν ούτε ένα χιλιοστό βάσης και παρουσίας στην Ελλάδα, ούτε οποιαδήποτε εξπυπηρέτηση, ότι η Αθήνα θα εξετάσει την πλήρη αλλαγή του γεωπολιτικού της προσανατολισμού και θα σταματήσει άμεσα την εξυπηρέτηση του Χρέους σε περίπτωση που οδηγηθεί σε αναμέτρηση με την Τουρκία και αυτοί ποιήσουν την νήσσα.

Η Τουρκία και το σχίσμα στη Δύση

Το παιχνίδι είναι ακόμα πιο χαοτικό στο μέτρο που και το δυτικό κατεστημένο και ο τουρκικός στρατός, που παραμένει πάντα η σπονδυλική στήλη του τουρκικού καθεστώτος, είναι βαθιά διχασμένοι ως προς την δέουσα να εφαρμοσθεί πολιτική.

Σε ένα προηγούμενο άρθρο μας, αναλύσαμε τον εμφύλιο Σόρος – Νετανιάχου στην κορυφή της Αυτοκρατορίας (του Χρήματος που διοικεί τον κόσμο), τη σύγκρουση δηλαδή δύο τάσεων, των νεοφιλελεύθερων παγκοσμιοποιητών του τέλους της Ιστορίας και των νεοσυντηρητικών, εθνικιστών, νέο-ολοκληρωτικών του Χάους και του πολέμου των πολιτισμών

Για αρκετούς από τους πρώτους, και τουλάχιστο για τη γερμανική ηγεσία, μοιάζει να προέχει η ομαλή επανενσωμάτωση της Τουρκίας στο δυτικό σύστημα, για τους δεύτερους προέχει η ανατροπή του Ερντογάν. Με έναν τόσο δυναμικό και φιλόδοξο ηγέτη όπως ο Τούρκος Πρόεδρος, ένας τρόπος να τον οδηγήσεις σε καταστροφή είναι να τον ενθαρρύνεις να προχωρήσει πέραν των κόκκινων γραμμών σε κάποιο από τα πολλά μέτωπα που έχει τώρα ανοίξει. Ερωτηματικό είναι η στάση του Μακρόν, που αφενός ανήκει στους νεοφιλελεύθερους παγκοσμιοποιητές, αφετέρου όμως, όπως και οι προκάτοχοί του Σαρκοζί και Ολλάντ, μοιάζει να ακολουθεί πολύ πιστά τη γραμμή που χαράζει και συνήθως επιβάλλει στο Παρίσι το Ισραήλ. Μόνη εξαίρεση η αντίθεσή του στο υπερ-τυχοδιωτικό σχέδιο Νετανιάχου για πόλεμο κατά του Ιράν.

Αξίζει να δούμε σε αυτό το σημείο πως αντιμετωπίζουν την Τουρκία οι διάφορες τάσεις του αμερικανικού κατεστημένου, όπως αντανακλώνται στις επεξεργασίες των αμερικανικών think tanks το προηγούμενο διάστημα.

Να σημειώσουμε πάντως ότι τα κυριότερα από τα αμερικανικά think tank παραμένουν απαισιόδοξα για τις πιθανότητες ομαλής επαναφοράς της ‘Αγκυρας στο δυτικό (και ισραηλινό) μαντρί.

Οι αμερικανικές στρατιωτικές ελίτ και η Τουρκία

Από τα γνωστότερα think tank των ΗΠΑ, με φημολογούμενες στενές σχέσεις με τη CIA, η RAND δημοσίευσε τον Ιανουάριο μια έκθεση με τίτλο Η εθνικιστική πορεία της Τουρκίας. Συνέπειες για την στρατηγική εταιρική σχέση ΗΠΑ – Τουρκίας και τον Στρατό των ΗΠΑ (Turkey’s Nationalist Course. Implications for the US-Turkish Strategic Partnership and the US Army.) Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια προγράμματος που χρηματοδότησε το αμερικανικό Γενικό Επιτελείο.

Η έκθεση περιγράφει τα εξής τέσσερα σενάρια για το μέλλον της Τουρκίας, τα τρία εκ των οποίων είναι μη ευνοϊκά για τις ΗΠΑ:

  1. Η Τουρκία συνεχίζει να είναι δύσκολος σύμμαχος
  2. Ανατρέπεται ο Ερντογάν και ένας νέος ηγέτης ακολουθεί μια πιο φιλοδυτική εξωτερική και αμυντική πολιτική
  3. Η Τουρκία επιδιώκει πιο δραστήρια να εξισορροπήσει τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ, όπως και με ευρασιατικούς συμμάχους και εταίρους (Ρωσία, Ιράν, Κίνα).
  4. H Τουρκία αποχωρεί από το ΝΑΤΟ και αναπτύσσει στενή συνεργασία και διάφορες συμμαχίες με δυνάμεις στην Ευρασία και τη Μέση Ανατολή

Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό ότι οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν πολύ πιθανή την απώλεια του ελέγχου της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ και άλλων αμερικανικών και ΝΑΤΟΪκών βάσεων στην Τουρκία, κάτι που θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα στη συνέχιση των αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στη νοτιοδυτική Ασία, ενώ οι εναλλακτικές διευκολύνσεις στην περιοχή έχουν ουσιαστικούς περιορισμούς.

Αντιμέτωπη με τα ενδεχόμενα αυτά, η RAND συνιστά την αποκατάσταση, την καλλιέργεια και την ενδυνάμωση των σχέσεων ανάμεσα στις αμερικανικές και τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.  Ιδιαίτερα, η έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω προσπαθειών για την εμβάθυνση του διαλόγου μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτικών και του τουρκικού ΓΕΕΘΑ και την αναβίωση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για την αμερικανική και τουρκική άμυνα (High-Level Group on US and Turkish Defense), λαμβάνοντας υπόψιν την αυξημένη σημασία του τουρκικού Υπουργείου ‘Αμυνας.

Από αυτό το σημείο βέβαια μέχρι να σκεφθεί κάποιος καχύποπτος ότι οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται παρά να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ενός νέου πραξικοπήματος δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση και εύκολα τη διαβαίνει η (πλησίον των θέσεων του Τούρκου Προέδρου) Yeni Safak, όπως και δημοσιογραφικά όργανα προσκείμενα στους Τούρκους ευρασιατιστές, πόσο μάλλον που στην ίδια την αμερικανική έκθεση υπάρχει και η εξής φρασούλα: Αναφέρεται ότι οι μεσαίοι αξιωματικοί είναι εξαιρετικά θυμωμένοι (σ.σ. frustrated, που μπορεί να αποδοθεί και ματαιωμένοι)… Αυτή η δυσαρέσκεια μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ένα καινούριο πραξικόπημα σε κάποια στιγμή.

Η RAND θέλει στενότερες σχέσεις των Τούρκων στρατιωτικών με τις ΗΠΑ, αλλά δεν της αρέσουν καθόλου οι σχέσεις των Τούρκων στρατιωτικών με τους Ρώσους και η συνεργασία τους στη Μαύρη Θάλασσα. Οι ιδέες της RAND στον στρατιωτικό τομέα συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με τις απόψεις του απόστρατου Στρατηγού Ben Hodges, πρώην επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, που πρότεινε τον Ιούνιο 2019 την ιδέα δημιουργίας της συμμαχίας Τουρκία – ΗΠΑ 2.0. (https://www.cepa.org/time-for-turkey-usa-2). Στην παρουσίασή του αυτή ο Αμερικανός στρατιωτικός υπογραμμίζει ότι η αγορά των S400 δεν ήταν θεσμική αγορά του τουρκικού κράτους, αλλά ενός οργανισμού που αναφέρεται προσωπικά στον Πρόεδρο, γεγονός που εκτιμά δηλωτικό της ύπαρξης δυνάμεων μέσα στην κυβέρνηση που επιθυμούν καλύτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ. Σκληρός επικριτής του Ερντογάν, ο Hodges υποστηρίζει τον Δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και υπογραμμίζει ότι πολλά μπορεί να γίνουν έως τις εκλογές του 2023, κάτι που εύκολα ερμηνεύεται ως προαναγγελία πιθανού πραξικοπήματος. ‘Όπως και η RAND έτσι και ο Hodges προτείνει μάξιμουμ συνεργασία με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

Το αμερικανικό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων

To Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) είναι το σημαντικότερο αμερικανικό think tank, στο κέντρο της αμερικανικνής πολιτικής διαδικασίας. Τον Νοέμβριο του 2018, δημοσίευσε την έκθεση υπό τον τίτλο Ούτε φίλος, ούτε εχθρός, στην οποία υποστηρίζεται ότι ΗΠΑ και Τουρκία εξελίχθηκαν από αμφίσημοι σύμμαχοι σε ανταγωνιστές και συστήνεται η ανεύρεση εναλλακτικής στο Ιντσιρλίκ, η συνέχιση της υποστήριξης προς το κουρδικό YPG και η διακοπή της συνεργασίας στο πρόγραμμα του F-35. Πρώην νεοσυντηρητικός, εμπειρογνώμων με το CFR και το Δημοκρατικό Κόμμα ο Max Boot κάλεσε τον Οκτώβριο του 2019, σε μια σοβαρή αναθεώρηση των σχέσεων με την Τουρκία. Υποστήριξε την ανάγκη περιορισμού της αμερικανοτουρκικής στρατιωτικής συνεργασίας και αποχώρησης των ΗΠΑ από το Ιντσιρλίκ. Τα αμερικανικά αεροσκάφη πρέπει να μεταφερθούν στην βάση Muwaffaq Salti Air Base στην Ιορδανία και άλλες βάσεις στον Κόλπο, ενώ τα τακτικά πυρηνικά όπλα πρέπει να πάνε πίσω στις ΗΠΑ ή σε πιο αξιόπιστες ΝΑΤΟϊκές χώρες. Την ίδια άποψη εξέφρασε και ο Πρόεδρος του CFR Richard Haas.

Πάντως δεν συμφωνούν όλοι με αυτή τη γραμμή. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο στο Foreign Affairs που εκφράζει το CFR η καταστροφή της αμερικανο-τουρκικής σχέσης χαρακτηρίζεται επικίνδυνη και τονίζεται ότι τα αμερικανικά συμφέροντα θα πληγούν αν οι διμερείς σχέσεις καταρρεύσουν ή αν γίνει η Τουρκία αντίπαλος των ΗΠΑ. Ανάλογη προσέγγιση υιοθετεί και η Rachel Ellehuus του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS).

Οι νεοσυντηρητικοί εξτρεμιστές και η Τουρκία

Εκ των γεννητόρων νεοφιλελευθερισμού και νεοσυντηρητισμού, εκ των αρχιτεκτόνων των αμερικανικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή και υποστηρικτικό της στενότερης δυνατής συμπόρευσης των ΗΠΑ με το Ισραήλ, το American Enterprise Institute περνάει γεννεές δεκατέσσερις την Τουρκία του Ερντογάν.

Λαγός των νεοσυντηρητικών, ο αναλυτής του ΑΕΙ Μάικλ Ρούμπιν είχε προαναγγείλει το πραξικόπημα κατά Ερντογάν τον Μάρτιο 2016 με ένα άρθρο του στο οποίο καλούσε τους Τούρκους αξιωματικούς να μην φοβηθούν τίποτα και να ανατρέψουν τον Πρόεδρό τους. (Βλ. https://www.amna.gr/home/article/110239/). Τρεις μήνες αργότερα κάμποσοι Τούρκοι στρατιωτικοί τον άκουσαν κατά τα φαινόμενα και έχασαν τη ζωή τους

Τώρα, ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αλλάξει η Τουρκία παρά δια μέσου της άμεσης πίεσης. Εκτιμά επίσης ότι ο τουρκικός στρατός έχει μετατραπεί, μετά το αποτυχόν πραξικόπημα, από συνταγματικό θεματοφύλακα του λαϊκού χαρακτήρα της Τουρκίας σε προωθητική δύναμη του Ισλάμ, ενώ η στρατηγική σχέση με τη Ρωσία μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων σε όλη τη Μέση Ανατολή υπέρ της Μόσχας.

Σε αντίθεση με τους στρατιωτικούς που θέλουν εντατικοποίηση των σχέσεων με τους Τούρκους συναδέλφους τους, ο Ρούμπιν προτείνει να μπει η Τουρκία σε καραντίνα στο ΝΑΤΟ και να ασκηθεί μια πολιτική μέγιστης πίεσης στην Τουρκία, με υποστήριξη στους Κούρδους και στην Κύπρο και επιβολή κυρώσεων στην ‘Αγκυρα.

 Ένα τελευταίο σενάριο

Ακόμα και η σύντομη αυτή περιδιάβαση στις αμερικάνικες δεξαμενές σκέψεις αναδεικνύει την εξαιρετικά αμφίσημη εκτίμηση των ΗΠΑ για την τύχη τόσο του Ερντογάν όσο και της Τουρκίας. Αν το παιχνίδι είχε τελειώσει εις βάρος τόσο του Ερνογαν όσο και της Τουρκίας, τότε θα μπορούσαν κάποιες σκέψεις να γίνουν για τα πιθανά οφέλη μιας συντεταγμένης επίθεσης της Δύσης στην Τουρκία, αν και πάλι πρέπει κανείς να αντιλαμβάνεται που πάει να μπλέξει, έτσι που να παραμένει στο βάθος απλά έτοιμος να επωφεληθεί και όχι να χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός και κρέας για κανόνια. (Επιπλέον, μια χώρα πρέπει να μην κυττάει μόνο τη μύτη της, αλλά να έχει συνείδηση των παγκοσμίων τάσεων και να ευνοεί αυτές που την ευνοούν, όχι να πηγαίνει αυτόματα στους διεθνείς πλούσιους και ισχυρούς, πόσο μάλλον που έχουν αποδειχθεί διαχρονικά απειλές για τον ελληνισμό). ‘Όμως όπως όλα δείχνουν κάτι τέτοιο δεν προκύπτει, αν όχι για τον Ερντογάν οπωσδήποτε για την Τουρκία.

Ένα από τα δυνατά σενάρια μιας ελληνοτουρκικής κρίσης θα μπορούσε να είναι μια πολεμική σύγκρουση ίσως όχι ολοκληρωτική, αλλά κάτι παραπάνω από ένα απλό θερμό επεισόδιο, που με βοήθεια των ΗΠΑ τελειώνει σε ισοπαλία, αλλά με μεγάλες απώλειες αμοιβαία. Φυσική κατάληξη; Το τραπέζι διαπραγματεύσεων. Εν τω μεταξύ στην Τουρκία οι στρατιωτικές απώλειες χωρίς νίκη και η αναπόφευκτη οικονομική κρίση πυροδοτούν νέο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν και την εγκαθίδρυση ενός φιλοδυτικού αυταρχικού καθεστώτος. Στην συνέχεια η Δύση κάνει παραχωρήσεις στην νέα Τουρκία εις βάρος της έτσι και αλλιώς εγκλωβισμένης χώρας μας. Τελικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα, πολεμική μεγάλη ζημιά, σαφέστατη οικονομική καταστροφή που θα μας γυρίσει άλλα 10 χρόνια πιο πίσω και τελικά πιθανή απώλεια αν όχι εδαφών τουλάχιστο θαλασσών και ίσως και συνεκμετάλλευση  με Τουρκία υπό δυσμενείς όρους εδώ και στην Κύπρο. Είναι μόνο ένα σενάριο αλλά πόσο απίθανο είναι. Ας λάβουμε επομένως άμεσα τα μέτρα μας, ας προσέξουμε να μην λειτουργήσουμε ως το κρέας για τα κανόνια.

*Πηγή: konstantakopoulos.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Κίνα-Ινδία:Οι ΗΠΑ σπρώχνουν στον πόλεμο τέσσερις στους 10 κατοίκους του πλανήτη

Newsteam 0 Comments

O Αϊνστάιν προέβλεψε κάποτε ότι ο Δ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα διεξαχθεί με πέτρες και ξύλα καθώς τα πυρηνικά όπλα που θα χρησιμοποιηθούν στον Γ’ Παγκόσμιο θα ισοπεδώσουν όλες τις υποδομές του ανθρώπινου πολιτισμού.

Αυτό που δεν μπορούσε να προβλέψει είναι ότι εν έτει 2020 στρατιώτες δυο πυρηνικών δυνάμεων, στις οποίες κατοικεί το 40% των κατοίκων του πλανήτη και οι οποίες παράγουν σχεδόν το ένα τρίτο του παγκόσμιου ΑΕΠ, θα συγκρούονταν με πέτρες, δοκάρια αλλά ακόμη και με τα γυμνά τους χέρια. Αυτό ακριβώς συνέβη, όμως, τα τελευταία 24ωρα, σε μια από τις τουλάχιστον τέσσερις διαμφισβητούμενες περιοχές των σινο-ινδικών συνόρων.

Στρατιώτες και αξιωματικοί, οι οποίοι δεν έχουν άδεια οπλοφορίας στη συγκεκριμένη περιοχή, πιάστηκαν κυριολεκτικά στα χέρια και ξεκίνησαν έναν ανηλεή πετροπόλεμο. Αν επιβεβαιωθούν ακόμη και οι πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις για το θάνατο 20 ανθρώπων (κάποιοι ανεβάζουν τον αριθμό στους 40), θα πρόκειται για την πρώτη πολύνεκρη σύγκρουση των ενόπλων δυνάμεων των δυο χωρών από το 1962. Ενώ, όμως, οι περισσότεροι αναλυτές αναζητούν τα αίτια της σύγκρουσης στην ιστορική αντιπαράθεση του Πεκίνου με το Δελχί, συχνά παραλείπουν τον εμπρηστικό ρόλο που παίζει η Ουάσινγκτον.

Από τις αρχές του 21ου αιώνα τρεις διαδοχικοί Πρόεδροι των ΗΠΑ ποντάρουν στον ινδικό εθνικισμό σαν ανάχωμα στην επιρροή της Κίνας σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία. Με την ανοχή ή την ενθάρρυνσή τους, η Ινδία νομιμοποίησε το πυρηνικό της οπλοστάσιο στα μάτια της διεθνούς κοινότητας και μετατράπηκε στον τρίτο σημαντικότερο αγοραστή οπλικών συστημάτων στον κόσμο με δαπάνες 71 δισεκατομμύρια δολάρια – μετά τις ΗΠΑ με 732 δισεκατομμύρια δολάρια και την Κίνα με 261 δισεκατομμύρια δολάρια.

Μεγάλο τμήμα του οπλισμού της Ινδίας έρχεται μέσω του Ισραήλ, το οποίο από το 2017 έχει μετατρέψει τη χώρα στον σημαντικότερο πελάτη της πολεμικής του βιομηχανίας. Μεταξύ άλλων, η Ινδία αγοράζει συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας, ραντάρ και πυρομαχικά αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Η ακροδεξιά και εθνικιστική ρητορική του κυβερνώντος κόμματος BJP της Ινδίας βρήκε ευήκοα ώτα τόσο στην κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ όσο και στο επιτελείο του ακροδεξιού πρωθυπουργού του Ισραήλ. Η συμμαχία όμως εναντίον της Κίνας έχει βαθύτερες ρίζες.

Ο αμερικανικός στόλος

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρόσφατη σύγκρουση μεταξύ της Κίνας και της Ινδίας διεξήχθη ενώ οι ΗΠΑ έστελναν στην περιοχή τρία αεροπλανοφόρα (το Theodore Roosevelt, το Nimitz και το Ronald Reagan) τα οποία, μαζί με τα συνοδευτικά σκάφη, θα αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες προβολές ισχύος που έχει πραγματοποιήσει η Ουάσινγκτον σε καιρό ειρήνης. Αν και τα δυο περιστατικά δεν συνδέονται άμεσα, είναι βέβαιο ότι η Ινδία αισθάνεται πολύ πιο ασφαλής να αντιπαρατεθεί με την Κίνα γνωρίζοντας το μέγεθος της αμερικανικής παρουσίας στην περιοχή. Παρουσία η οποία -παρεμπιπτόντως- φτάνει πολύ συχνά στα όρια πρόκλησης θερμών επεισοδίων, καθώς αμερικανικά σκάφη και πλοία εισέρχονται σε περιοχές στις οποίες η Κίνα υποστηρίζει ότι ασκεί κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα.

Παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ προσποιούνται πως κρατούν ίσες αποστάσεις μεταξύ των δύο χωρών, σχετικά με την πρόσφατη ένταση, οι σημαντικότεροι σύμμαχοί τους στην περιοχή, μεταξύ των οποίων η Ιαπωνία και η Αυστραλία, στηρίζουν ανοιχτά κάθε κίνηση του Νέου Δελχί. Καθώς η Κίνα δεν μπορεί να αναμένει σημαντική στήριξη από άλλες μεγάλες δυνάμεις (η Ρωσία φαίνεται να τηρεί στάση ουδετερότητας ενώ η ΕΕ, δεν μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις στην περιοχή, ακόμη και αν το ήθελε), το Πεκίνο προσέγγισε το Πακιστάν. Εδώ, όμως, βρίσκεται ίσως η ουσία του προβλήματος.

Οι πρόσφατες συγκρούσεις σε ερημικές περιοχές των Ιμαλαΐων, δεν αποτελούν απλώς θέμα γοήτρου για τις δύο χώρες, καθώς από τις διαμφισβητούμενες περιοχές θα περνά και ένα τμήμα του λεγόμενου Οικονομικού Διάδρομου Κίνας-Πακιστάν (CPEC). Πρόκειται για ένα πακέτο έργων υποδομής αξίας 60 δισεκατομμυρίων δολαρίων το οποίο περιλαμβάνει ενεργειακούς αγωγούς και δίκτυα σιδηροδρόμων που θα φτάνουν μέχρι το λιμάνι του Γκουαντάρ στο Πακιστάν. Μέσω αυτών, το Πεκίνο φιλοδοξεί να βρει εναλλακτικούς δρόμους για την τροφοδοσία του σε ενέργεια και την εξαγωγή προϊόντων, που δεν θα περνούν από τις σφαίρες επιρροής της Ουάσινγκτον και συγκεκριμένα από τα στενά της Μαλάκκας.

Σήμερα, το 80% του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που εισάγει η Κίνα από τη Μέση Ανατολή περνά από τα συγκεκριμένα στενά, γεγονός που σημαίνει ότι ο αμερικανικός στόλος θα μπορούσε να προκαλέσει ενεργειακή ασφυξία στην μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη σε διάστημα λίγων ημερών. Είναι, λοιπόν, προφανές ότι οι ΗΠΑ έχουν πολύ συγκεκριμένους λόγους, για τους οποίους επιθυμούν την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης στα σύνορα της Κίνας και, συγκεκριμένα, στις περιοχές που προσεγγίζουν την πορεία του CPEC.

H συγκεκριμένη πολιτική των ΗΠΑ έχει στρατηγικό βάθος και συνεπώς στηρίζεται από τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς, αλλά και σχεδόν το σύνολο του στρατιωτικού και οικονομικού κατεστημένου της χώρας. Ακόμη δηλαδή και αν επιβεβαιωθούν οι πρόσφατες καταγγελίες του πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζον Μπόλτον, ότι ο Τραμπ ζήτησε τη στήριξη του Πεκίνου για τις επερχόμενες εκλογές, η συνολική στάση της Ουάσινγκτον δεν πρόκειται να μεταβληθεί.

Μια αντιπαράθεση λοιπόν που θεωρητικά θα έπρεπε να έχει απλώς τοπικό χαρακτήρα, θα μπορούσε γρήγορα να κλιμακωθεί σε μια διένεξη με επιπτώσεις για την παγκόσμια οικονομία. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον η πρόβλεψη του Αϊνστάιν να μην αντιστραφεί και αντί ένας παγκόσμιος πόλεμος να οδηγήσει σε μάχες με πέτρες και ξύλα, ένας πετροπόλεμος να οδηγήσει σε παγκόσμια σύγκρουση.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Yeni Safak: Η Αθήνα θέλει πόλεμο

Newsteam 0 Comments
 Να μετατραπεί η Αγία Σοφία σε τζαμί ζητούν οι πολίτες

Με νέο προκλητικό τίτλο Η Αθήνα θέλει πόλεμο η φιλοκυβερνητική εφημερίδα της Τουρκίας Γενί Σαφάκ αναφέρεται στο σενάριο που εξετάζει η Αθήνα σε περίπτωση που η Άγκυρα προχωρήσει σε γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με την τούρκικη εφημερίδα, η Ελλάδα θα θέσει σε εφαρμογή ένα προβοκατόρικο σενάριο που θα αυξήσει την ένταση τον Σεπτέμβριο.

Η Γενί Σαφάκ επικαλείται το δημοσίευμα της Καθημερινής που μιλά για τα τέσσερα σενάρια αποτροπής που έχει επεξεργαστεί η Αθήνα εν όψει της προαναγγελθείσας από την Άγκυρα κρίσης του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με την εφημερίδα η Αθήνα μπορεί να δώσει εντολή για πυρά παρενόχλησης προς τα πλοία–γεωτρύπανα ή να σταθεί εμπόδιο στις σεισμικές έρευνες και συγκεκριμένα τα ηλεκτρονικά συστήματα των καλωδίων που χρησιμοποιούνται για αυτές.

Προκλήσεις δίχως τέλος και για την Αγία Σοφία

Από το ελληνοτουρκικό θέμα της εφημερίδας δεν θα μπορούσε να λείπει και η Αγία Σοφία.

Με τίτλο  Το έθνος είπε την τελευταία του λέξη, η Γενί Σαφάκ επικαλείται τη χθεσινή δημοσκόπηση της AR-GE που δείχνει ότι το 90% των ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος και των εθνικιστών επιζητούν τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

Υπενθυμίζεται πως στελέχη του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) διεμήνυσαν ότι η πρώτη προσευχή των πιστών θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στις 15 Ιουλίου.

Ειδικότερα σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο, το κόμμα του Ερντογάν, δεν αποκλείει να τελεστεί η πρώτη έπειτα από 86 χρόνια ισλαμική προσευχή στην Αγία Σοφία, στις 15 Ιουλίου, ανήμερα δηλαδή της τέταρτης επετείου από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Από την πλευρά του, βέβαια, ο Πρόεδρος της γειτονικής χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει επανειλημμένως παραπέμψει στο Συμβούλιο Επικρατείας της Τουρκίας, το οποίο στις 2 Ιουλίου θα αποφασίσει επί της χρήσης του ιστορικού μνημείου.

Ωστόσο, σύμφωνα με την ιστοσελίδα haberler.com, τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος εμφανίζονται σίγουρα για την ετυμηγορία του Ανώτατου Δικαστηρίου, έχοντας ήδη προαναγγείλει την ημερομηνία διεξαγωγής της πρώτης προσευχής.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Οι ΗΠΑ θα στείλουν στην Ουκρανία άλλα 250 εκατομμύρια δολάρια σε όπλα και στρατιωτική βοήθεια

Newsteam 0 Comments

Του Patrick Tucker για το Defence One

Το Πεντάγωνο θα στείλει όπλα και άλλη στρατιωτική βοήθεια ύψους 250 εκατομμυρίων δολαρίων στην Ουκρανία ως μέρος της τετραετούς Πρωτοβουλίας Βοήθειας για την Ασφάλεια της Ουκρανίας, ή USAI , ανακοίνωσαν αξιωματούχοι άμυνας την Πέμπτη.

Η βοήθεια περιλαμβάνει αντιβαλλιστικά ραντάρ, συστήματα επιτήρησης του αέρα, άλλο τακτικό εξοπλισμό, στρατιωτική ιατρική περίθαλψη, άμυνα στον κυβερνοχώρο και στρατηγικές επικοινωνίες, σύμφωνα με ανακοίνωση του Πενταγώνου την Πέμπτη . Η βοήθεια στοχεύει να ενισχύσει τις θανατηφόρες ικανότητες της Ουκρανίας και την επίγνωση της κατάστασης στον θαλάσσιο τομέα και να αντιμετωπίσει τις ρωσικές επιθετικές επιχειρήσεις και παραπληροφόρηση στον κυβερνοχώρο.

Η προηγούμενη αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία, η οποία ανέρχεται συνολικά σε περίπου 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια , περιελάμβανε: αντιπυραυλικά Javelin, αποσυρμένα περιπολικά ακτοφυλακής, μη οπλισμένα αεροσκάφη, ραδιόφωνα Harris, θωρακισμένα Humvees και εξοπλισμό επικοινωνίας. Οι ΗΠΑ βοήθησαν επίσης στην εκπαίδευση των ειδικών δυνάμεων της Ουκρανίας.

Η ανακοίνωση ανέφερε ότι η νέα βοήθεια επιβεβαιώνει την μακροχρόνια αμυντική σχέση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ουκρανίας – έναν κρίσιμο εταίρο στην πρώτη γραμμή του στρατηγικού ανταγωνισμού με τη Ρωσία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν σταθερές στην υποστήριξή τους για την κυριαρχία της Ουκρανίας και την εδαφική ακεραιότητα εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της.

Πέρυσι, η κατάχρηση των πόρων της USAI οδήγησε στην διαδικασία μομφής του Προέδρου Donald Trump. Αφού το Γραφείο Διοίκησης και Προϋπολογισμού απέκλεισε 214 εκατομμύρια δολάρια που το Κογκρέσο είχε διαθέσει μέσω της πρωτοβουλίας, ο Τραμπ είπε στον Ουκρανό ομόλογό του ότι η βοήθεια θα αποδεσμευτεί μόνο μετά από ορισμένες βασικές εύνοιες, συμπεριλαμβανομένης της ανακοίνωσης μιας έρευνας για την οικογένεια του προεδρικού υποψηφίου των Δημοκρατικών Τζο Μπάιντεν . Η Laura Cooper, υφυπουργός άμυνας των ΗΠΑ για τη Ρωσία, την Ευρασία και την Ουκρανία, κατέθεσε ότι η Ουκρανία είχε καταφέρει διάφορες μεταρρυθμίσεις για πολιτική μεταρρύθμιση και ότι το Υπουργείο Άμυνας υποστήριξε την απελευθέρωση της βοήθειας. Το κυβερνητικό γραφείο λογοδοσίας διαπίστωσε ότι η παρακράτηση ήταν παραβίαση του ομοσπονδιακού νόμου για τον έλεγχο της κατάσχεσης.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Η αντίσταση των γυναικών στη βόρεια και ανατολική Συρία (μπροσούρα)

Newsteam 0 Comments

Να σταματήσει τώρα η τουρκική εισβολή είναι το παγκοσμια σύνθημα για την υπεράσπιση της δημοκρατικής, οικολογικής και γυναικείας Επανάστασης στη Μέση Ανατολή.

Μία ακόμη τουρκική εισβολή λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή στο Νότιο Κουρδιστάν/Ιράκ. Τις τελευταίες μέρες διεξάγονται βομβαρδισμοί στον αυτοδιοικούμενο προσφυγικό καταυλισμό Maxmur, στη Shengal και στα βουνά Qandil. Επίσης, από το Women Defend Rojava Athens και από την Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη, διαβάζουμε για τις νέες αεροπορικές επιθέσεις στο χωριό Kanî Masî και τη χερσαία εισβολή στη περιοχή Haftanin.

Παρακάτω δημοσιεύουμε την πρόσφατη έκδοση των Επιτροπών Women Defend Rojava στα ελληνικά όπου οι γυναίκες της ΒΑ Συρίας διηγούνται τις ιστορίες Αντίστασής τους και το πώς οργανώνονται ενάντια στον τουρκικό κατοχικό πόλεμο. Εκεί όπου Κούρδισσες, Ασσύριες, Σύριες και Αράβισσες οργανώνουν το δικό τους δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα. Τι γίνεται όμως σήμερα; Χθες ήταν ο ISIS, σήμερα είναι ο τουρκικός στρατός, ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατός του ΝΑΤΟ.

Οι γυναίκες της Ροζάβα είναι παρούσες και δίνουν τον αγώνα. Από τις πρώτες γραμμές μέχρι τις κουζίνες, από τα ασθενοφόρα μέχρι τις μαζικές διαδηλώσεις, από τις συνεδριάσεις του συμβουλίου μέχρι τα γραφεία εκστρατείας, το πνεύμα της γυναικείας επανάστασης δεν ήταν ποτέ πιο ορατό.

Η μπροσούρα διατίθεται ελεύθερα για εκτύπωση, προώθηση, ανάγνωση. Δεν ξεχνούμε να ευχαριστήσουμε για τη σημαντική δουλειά τους την αρχική πηγή-μετάφραση: Women Defend Rojava- Επιτροπή Αθήνας

(Κάντε refresh σε περίπτωση που δεν εμφανίστει το αρχείο με την πρώτη φορά)


Download (PDF, 3.31MB)

Αθήνα, 2020

Πηγή: Αυτολεξεί.

Διάβασε το »

Η Σαουδική Αραβία και οι Δυτικοί σύμμαχοί της ρίχνουν ψίχουλα στο μακελειό που έχουν δημιουργήσει στην Υεμένη

Newsteam 0 Comments

Toυ JAMAL ELAHEEBOCUS για το STOP THE WAR Coalition

Η Υεμένη έχει δεχθεί ανελέητη επίθεση από τη Σαουδική Αραβία, με τη στήριξη των HΠΑ, του Hνωμένου Βασιλείου και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αφότου ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας άρχισε να βομβαρδίζει την Υεμένη τον Μάρτιο του 2015. Από τότε, το Πρόγραμμα Δεδομένων της Υεμένης εκτιμά ότι από τον Μάρτιο του 2015 έχουν ξεκινήσει πάνω από 20.000 αεροπορικές επιθέσεις από τον συνασπισμό της Σαουδικής Αραβίας, το ένα τρίτο των οποίων έχει στοχεύσει πολίτες. Ο στρατός της Υεμένης, ο οποίος συμπορεύεται με τους Χούτι, ανεβάζει τον αριθμό των αεροπορικών επιθέσεων σε πάνω από 250.000.

Ο συνασπισμός έχει λάβει την ακλόνητη στήριξη από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες παρέχουν σταθερά αεροσκάφη και όπλα στον συνασπισμό. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πουλήσει όπλα αξίας 5,4 δισεκατομμυρίων λιρών στη Σαουδική Αραβία από το 2015 και οι ΗΠΑ ευθύνονται για το 70% όλων των πωλήσεων όπλων στη Σαουδική Αραβία από το 2015. Αυτό συνεχίστηκε παρά τις ανησυχίες για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και τους βομβαρδισμούς αμάχων.

Ο πόλεμος έχει σκοτώσει πάνω από 100.000 ανθρώπους και έχει εκτοπίσει 3 εκατομμύρια. Ο συνασπισμός είναι άμεσα υπεύθυνος για το θάνατο ή το τραυματισμό 18.400 πολιτών. Τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας και οι υδροηλεκτρικοί σταθμοί πλήττονται συστηματικά από τις αεροπορικές επιδρομές. Ένα αποτέλεσμα αυτού είναι ότι η Υεμένη δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει λοιμώδεις ασθένειες, όπως η χολέρα, ο δάγκειος πυρετός ή η διφθερίτιδα.

Η Υεμένη αντιμετωπίζει επί του παρόντος τρίτο ξέσπασμα χολέρας από το 2016, μετά τις πλημμύρες στις αρχές του τρέχοντος έτους. Η ασθένεια έχει μολύνει πάνω από 2 εκατομμύρια ανθρώπους από το 2016 και έχει σκοτώσει σχεδόν 4.000, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Το προηγούμενο έτος υπήρξαν περίπου 60.000 κρούσματα δάγκειου πυρετού. Ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι ασθένειες μπόρεσαν να εξαπλωθούν τόσο σοβαρά σε ολόκληρη την Υεμένη είναι αποτέλεσμα της πλήρους έλλειψης υποδομής, υγειονομικής περίθαλψης και πρόσβασης σε καθαρό νερό και αποχέτευση. Όλα αυτά αποτελούν συγκεκριμένους στόχους του συνασπισμού της Σαουδικής Αραβίας.

Τώρα, η Υεμένη πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει μια καταστροφική πανδημία του κορονοϊού. Τα τεστ βρίσκονται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα και, επομένως, ο αριθμός των περιπτώσεων και των θανάτων, που επί του παρόντος ανέρχεται σε 591 και 136 αντίστοιχα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αποτελεί σοβαρή υποτίμηση. Στις 22 Μαΐου, ο ΟΗΕ δήλωσε ότι το σύστημα υγείας της Υεμένης στην πραγματικότητα κατέρρευσε. Οι βοηθοί αναφέρουν ελλείψεις οξυγόνου και PPE στα νοσοκομεία που παραμένουν ανοικτά. Ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Προσφύγων του ΟΗΕ προειδοποίησε ότι ο κορονοϊός θα διαγράψει την Υεμένη από τους χάρτες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Εν τω μεταξύ, η Σαουδική Αραβία και η Δύση ρίχνουν ψίχουλα στις προσπάθειες βοήθειας του ΟΗΕ στην Υεμένη. Το συνέδριο το 2019 συγκέντρωσε μόλις 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια, πολύ λιγότερο από το αίτημα των 4,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τον ΟΗΕ. Αυτό το έτος έχει λάβει μόνο το 15% των υποσχεθέντων 3,5 δις δολαρίων. Ένα συνέδριο στις αρχές Ιουνίου συγκέντρωσε μόλις 1,35 δις δολάρια, 1 δις δολάρια λιγότερα από το στόχο του ΟΗΕ. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύθηκε μόλις 195 εκατομμύρια δολάρια, πάνω από 400 εκατομμύρια δολάρια λιγότερα από την αξία των βρετανικών πωλήσεων όπλων στη Σαουδική Αραβία πέρυσι. Η Σαουδική Αραβία δώρισε 500 εκατομμύρια δολάρια, ενώ συνεχίζουν να δαπανούν πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια στον πόλεμο κάθε μήνα. Ως αποτέλεσμα της μείωσης της χρηματοδότησης, ο ΟΗΕ αναγκάστηκε να ξεκινήσει το πρώτο κύμα κλεισίματος, ξεκινώντας με τις υπηρεσίες για εγκύους σε 150 νοσοκομεία.

Η διάσκεψη δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια μάταιη προσπάθεια της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας να βελτιώσει την παγκόσμια εικόνα της, όπως έχουν προσπαθήσει να κάνουν στο παρελθόν. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσει η Υεμένη τον κορονοϊό είναι η κατάπαυση του πυρός και το τέλος του πολέμου.

Ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς την υποστήριξη των δυτικών χωρών. Παρά τη νίκη του δικαστηρίου της Καμπάνιας για την Καταπολέμηση Του Εμπορίου Όπλων(CAAT) πέρυσι, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απαγόρευση νέων συμφωνιών όπλων με τη Σαουδική Αραβία, οι πωλήσεις όπλων συνεχίστηκαν και η απαγόρευση παραβιάστηκε τουλάχιστον τρεις φορές. Οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο ειδικότερα πρέπει να σταματήσουν τις πωλήσεις όπλων στην κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας, όπως έγινε από Γερμανία, την Ελβετία, τη Φινλανδία και αλλού. Όπως επεσήμανε ένας υπάλληλος της BAE, Αν δεν ήμασταν εκεί, σε επτά με δεκατέσσερις ημέρες δεν θα υπήρχε ένα τζετ στον ουρανό.

Ο αριθμός των θανάτων από τον ιό της κορονοϊός στην Υεμένη οφείλεται, επομένως, σε μεγάλο βαθμό στις ενέργειες, ή τις ελλείψεις, από τη Σαουδική Αραβία, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Πρέπει να υπάρξει άμεση συνολική κατάπαυση του πυρός. Η τελευταία κατάπαυση του πυρός, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή μετά την έκκληση της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ Αντόνια Γκουτέρες για παγκόσμια κατάπαυση του πυρός, ήταν ανεπιτυχής. οι μάχες και οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια. Το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει επίσης να σταματήσει κάθε εμπόριο όπλων με τη Σαουδική Αραβία, λαμβάνοντας υπόψη τους χιλιάδες αθώους πολίτες που σκοτώθηκαν από τον συνασπισμό της Σαουδικής Αραβίας.

Χωρίς αυτή τη δράση, η Υεμένη θα δει χιλιάδες να πεθαίνουν από τον κορονοϊό, επιπλέον των 233.000 ανθρώπων που προέβλεψε ο ΟΗΕ ότι θα πεθάνουν από τον πόλεμο αυτό το έτος. Συνολικά, ισοδυναμεί με πιθανή καταστροφή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη μολυνθεί. Επίσης, δεν θα μάθουμε ποτέ τον πραγματικό φόρο αίματος του κορονοϊού στην Υεμένη, όπως δεν θα μάθουμε ποτέ τον πραγματικό φόρο αίματος από τον τρομακτικό πόλεμο που μαίνεται εδώ και περισσότερα από 5 χρόνια.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Ο Πόλεμος με την Τουρκία είναι αναπόφευκτος;

Newsteam 0 Comments
Αποκορύφωμα της στρατηγικής ικανότητας
είναι να υποτάξεις τον εχθρό
χωρίς να δώσεις μάχη.
Σούν Τσού

Αυτό ακριβώς το αποκορύφωμα της στρατηγικής ικανότητας της Τουρκίας απέναντι στην χώρα μας -που είναι η επιβολή τετελεσμένων– χωρίς να χρειάζεται να δίνει μάχες στο στρατιωτικό πεδίο, βιώνουμε ως χώρα και ως Λαός.

Βεβαίως εκ μέρους της Τουρκίας η στρατιωτική απειλή υφίσταται, λειτουργώντας αποτελεσματικά, για την ευόδωση των γεωπολιτικών σχεδίων της.

Μια στρατιωτική απειλή, που σπέρνει τον πανικό στο υπάρχον ελληνικό πολιτικό σύστημα, τον οποίο στην συνέχεια διασπείρει, στην κοινωνία.

Ενέργεια που γίνεται συνειδητά, προκειμένου να δικαιολογήσει τον ενδοτισμό της, απέναντι στις τουρκικές απαιτήσεις.

Η λέξη Πόλεμος αποτελεί Ταμπού για την πολιτική Ελίτ της χώρας, η δε Ειρήνη προβάλλεται ως ιερό Φετίχ και ως αυτοσκοπός της εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδος.

Αυτοσκοπός η Ειρήνη έναντι οποιουδήποτε τιμήματος, αποφυγή του Πολέμου πάση θυσία, έστω και αν η χώρα απειλείται με Θαλάσσιο και εδαφικό ακρωτηριασμό;

Εργώδεις, οι προσπάθειες όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, προς αυτή την κατεύθυνση.

Αποτέλεσμα; Η ενίσχυση των βουλιμικών διαθέσεων της Τουρκίας, απέναντι στην χώρα μας.

Το Εθνικό σεισμικό τόξο Κύπρος, Αιγαίο, Θράκη, σε έντονη έξαρση από τις ενέργειες της Τουρκίας.

Το σχέδιο Mavi Vatam και το όραμα της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σε πλήρη εξέλιξη.

Μια Τουρκία που βλέπει τη χώρα μας, ως Βιλαέτι των Ρούμ– της άλλοτε Οθωμανικής Αυτοκρατορίας- αποβλέποντας αν όχι στην κατάκτησή της, σίγουρα όμως στον εδαφικό της ακρωτηριασμό και στην δορυφοροποίησή της, καθιστώντας την προσάρτημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ονειρεύονται.

Όμως οι δραστηριότητές της δεν περιορίζονται μόνο εδώ.

Εκτείνονται σε όλα τα Βαλκάνια, ο πολεμικός της στόλος κάνει την παρουσία του στο Ιόνιο, δραστηριοποιείται στις Μουσουλμανικές χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, εισβάλλει στο Ιράκ, στη Συρία και με μισθοφόρους στη Λιβύη, τείνει να ελέγξει την λεκάνη της Α. Μεσογείου, προβάλλει ως προστάτης των Αράβων, διεισδύει σε ομόδοξες με αυτήν θρησκευτικά χώρες της Αφρικής, φτάνοντας να ασκεί επιρροή, ακόμη και στους Μουσουλμάνικους πληθυσμούς της Κίνας.

Με την πτώση της ΕΣΣΔ και την κατάρρευση του Διπολισμού, η Τουρκία αναβαθμίζεται Γεωστρατηγικά και ισχυροποιείται Γεωπολιτικά.

Εντείνει τις προσπάθειές της στον οικονομικό και στρατιωτικό τομέα, προβάλλοντας αξιώσεις Περιφερειακής Υπερδύναμης.

Αργότερα, με την ανάδυση νέων Πόλων οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος, οι φιλοδοξίες της ενισχύονται.

Θέλει να αποτελέσει και αυτή ένα ισχυρό Πόλο ισχύος, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο, στο Διεθνές γίγνεσθαι.

Οι προσπάθειές της σε μεγάλο βαθμό εκπληρώνονται.

Ο Πρόεδρός της Ερντογάν, συνομιλεί σχεδόν ισότιμα με όλους τους σημαντικούς ηγέτες, Ανατολής και Δύσης.

Αυτήν την Τουρκία έχει να αντιμετωπίσει σήμερα η χώρα μας.

Ελλάς το Μεγαλείο σου ή το μεγαλείο του Ελληνικού πολιτικού συστήματος.
— * —

Η χώρα μετά την πτώση της ΕΣΣΔ και την κατάρρευση του Διπολιτισμού και αργότερα, με την ανάδυση νέων πόλων οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος, ανέλαβε να παίξει τον ρόλο της Ωραίας κοιμωμένης.

Μια ύπνωση, που εξυπηρετούσε μόνον το Ελληνικό πολιτικό σύστημα ώστε να διατηρεί την νομή της εξουσίας και να αναπαράγεται, οδηγώντας την χώρα στα σημερινά αδιέξοδα.

Δέσμιοι των συμμαχιών και του συσχετισμού δυνάμεων που είχαν προκύψει μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου πολέμου, επαναπαυμένη στην Προστασία του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων, δίνοντας πίστη στο οικονομικό θαύμα που θα εξασφάλιζε στη χώρα η ένταξή της στην Ε.Ε., υπέστη ένα ισχυρό σοκ, στην αυγή του 21ου αιώνα, με την οικονομική κατάρρευσή της και τις αρπακτικές διαθέσεις της Τουρκίας.

Η συμμετοχή της χώρας στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. με την υιοθέτηση του Ευρώ, νομίσματος που θα επέφερε την ευημερία στην χώρα, την οδήγησε στην πλήρη χρεοκοπία.

Τρέφοντας με αυταπάτες την Ελληνική κοινωνία, ότι τα σύνορα της χώρας θα είναι και σύνορα της Ευρώπης, γεγονός που θα την εξασφάλιζε από την Τουρκική επιθετικότητα, την υπονόμευαν εθνικά και αμυντικά.

 Το πιο υπάκουο μέλος του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων, που θα παρενέβαιναν ως επιδιαιτητές σε μια διένεξη με την Τουρκία, αρκούνται τώρα στον ρόλο του επιτήδειου ουδέτερου.

Συγκλονίζει η ομολογία νυν και τέως υπουργών Αμύνης, ότι στο πεδίο της μάχης θα είμαστε μόνοι μας.

Η σύγχρονη Μεγάλη Ιδέα του Αστισμού το όραμα της Ε.Ε., έχει μετατρέψει την χώρα σε διακονιάρα των Αυλών της Ευρώπης.

Εκλιπαρεί την Προστασία των ΗΠΑ παρέχοντας τα πάντα στον διαβολικά καλό Τράμπ, χωρίς κανένα όφελος για την χώρα, παρά μόνον την στήριξή τους, στην νομή της εξουσίας.

Στα αδιέξοδα της χώρας, προστίθενται και νέα αδιέξοδα, με την υπογραφή των Μνημονίων.

Μνημόνια που δεν είναι μόνον οικονομικού χαρακτήρα απόλυτα ορατού, αλλά και Γεωπολιτικά, που γίνονται φανερά από την ασκούμενη εξωτερική πολιτική.

Η Ελλάδα ως Δεδομένη των Χωρών της Δύσης, βαδίζει πλησίστια, ίσως και στην μεγαλύτερη Εθνική της Τραγωδία.

Επομένως οι αιτιάσεις περί σύνεσης απέναντι στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας, στο όνομα της Ειρήνης και της αποφυγής του Πολέμου και άλλα ηχηρά παρόμοια, αποτελούν φενάκη, προκειμένου να καλύψουν τα σχέδια για την χώρα μας, των ξένων πατρώνων τους.

Τί αξία μπορεί να έχει η συνεχής επίκληση του Διεθνούς δικαίου όταν δεν μπορείς να το εφαρμόσεις;

Πώς μπορεί να αποτελεί γραμμή αμύνης η τήρηση της συνθήκης της Λωζάνης εκ μέρους της Τουρκίας, όταν την έχει παραβιάσει ήδη, εισβάλλοντας στην Συρία και στο Ιράκ;

Δεν είναι γνωστό, ότι για την Τουρκία αυτή η συνθήκη, εκλαμβάνεται ως ήττα, που την περιόρισε στα σημερινά της γεωγραφικά όρια και στα οποία ασφυκτιά.

Δεν γίνεται αντιληπτό πως έχει αρχίσει ένας πόλεμος σε υβριδιακή μορφή εναντίον της Ελλάδας;

Οι συνεχείς ροές προσφύγων στα Ελληνικά νησιά και στα σύνορα του Έβρου, δεν πείθουν για την διεξαγωγή του;

Πώς υπερασπίζεται η χώρα το Αιγαίο και τα νησιά του, ακόμη και την Κρήτη, το Διεθνές δίκαιο της Θάλασσας, όταν δεν επεκτείνει τα χωρικά ύδατα της Χώρας, στα 12 μίλια, και δεν ανακηρύσσει ΑΟΖ;

Δεν αληθεύει το γεγονός, ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις δεν έχουν προβεί σε αυτές τις ενέργειες, διότι προσκρούουν στο περίφημο Cazus Belli της Τουρκίας, στην αντίθεση του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών, που θεωρούν το Αιγαίο ως ενιαίο αμυντικό χώρο, αλλά και στις αντιρρήσεις των Ελλήνων εφοπλιστών, γιατί περιορίζει τις πάσης φύσεως λαθροεμπορικές δραστηριότητές τους;

Το Μέγα ψευτοδίλλημα: Πόλεμος ή Ειρήνη;
— * —

Δεν μπορεί να υπάρχει κανείς νουνεχής άνθρωπος που να επιθυμεί τον Πόλεμο.

Όμως η ασκούμενη πολιτική των πολιτικών Ελίτ, φέρνει τον πόλεμο ακόμη πιο κοντά και συνεπακόλουθα την θαλάσσια και εδαφική συρρίκνωση και δορυφοροποίηση της χώρας.

Με απούσα την Στρατηγική Συμμαχιών και την χώρα στον αυτόματο πιλότο (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΗΠΑ) η χώρα αποτελεί εύκολη λεία για την Τουρκία.

Συμμαχίες που μπορούν να οικοδομηθούν με χώρες που θίγονται από την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας, με δυνάμεις που στο εσωτερικό της, αγωνίζονται για εθνική χειραφέτηση, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Θα αποτελούσε τεράστια επιτυχία η σύναψη αμυντικών συμφώνων με τις χώρες αυτές.

Επίσης η εκμετάλλευση των αντιθέσεων και των ρωγμών που παρουσιάζονται μεταξύ των μεγάλων παικτών σε πλανητική κλίμακα, θα έδινε ευκαιρίες, προώθησης των συμφερόντων της χώρας.

Μία ευέλικτη εξωτερική πολιτική που θα εξασφάλιζε συμμαχίες τακτικού και στρατηγικού χαρακτήρα και θα αύξανε σημαντικά την αμυντική ικανότητα της Χώρας.

Χωρίς ενίσχυση της Αμυντικής Θωράκισης της χώρας με πλήρη διαφάνεια στην προμήθεια αμυντικού εξοπλισμού, με αμυντικά συστήματα που θα αξιοποιούν την νέα τεχνολογία και την ανάπτυξη εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας δεν είναι δυνατόν να προβάλεις αποτελεσματική άμυνα.

Αποτελεί επιτακτική ανάγκη η ύπαρξη αμυντικού δόγματος που θα ορίζει κόκκινες γραμμές και θα τις κάνει αισθητές στην απέναντι πλευρά, περνώντας από την κατάσταση της παθητικής, στην ενεργητική άμυνα.

Σε αυτόν τον αγώνα για εθνική επιβίωση, η κινητοποίηση των λαϊκών και των υγειών δυνάμεων του έθνους, μπορούν να δώσουν ένα νικηφόρο αποτέλεσμα.

Η Λαϊκή και Εθνική συνοχή, αποτελεί τον πιο αποφασιστικό παράγοντα.

Δεν είναι όμως δυνατόν να επιτευχθεί, από την ασκούμενη οικονομική πολιτική, υπέρ των συμφερόντων της εγχώριας ολιγαρχίας και των ξένων συμφερόντων.

Ποια Πατρίδα μπορείς να υπερασπιστείς όταν ο Δημόσιος πλούτος ξεπουλιέται, και οι πολίτες της ξεσπιτώνονται από τις Τράπεζες.

Το υπάρχον πολιτικό σύστημα με τις πολιτικές που ασκεί, είναι βέβαιο πως οδηγεί την χώρα σε μια πολεμική αναμέτρηση και σε μια ήττα, χειρότερης και αυτής του 1897.

Πρέπει να γίνει συνείδηση, πως το υπάρχον φαύλο και εθνοκτόνο πολιτικό κατεστημένο πρέπει να σαρωθεί.

Ένα νέο 1909 είναι ανάγκη να ανατείλει, στηριγμένο στις αστείρευτες λαϊκές δυνάμεις, βαθαίνοντας τις κοινωνικές αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα, υπερασπίζοντας επιθετικά τα συμφέροντά της, έχοντας όμως επίγνωση των δυνατοτήτων και των ορίων του, ώστε να μην καταστούμε άθυρμα αλλότριων συμφερόντων.

Σημείωση: Το Ελληνοιταλικό σύμφωνο διευθέτησης των θαλασσίων ζωνών, δυστυχώς έρχεται να ενισχύσει τα ως άνω γραφόμενα.

Τα θύματα αυτού του συμφώνου δεν είναι οι γαρίδες του Ιονίου.

Το θύμα του, είναι το Αιγαίο και τα Νησιά του, γιατί αυτή η συμφωνία αποτελεί πιλότο για την ρύθμιση των διαφορών της χώρας, με την Τουρκία.

Πώς μπορεί να ερμηνευτεί η μη επέκταση των χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 μίλια, όταν ως προς αυτή την ενέργεια, δε προβάλλει καμμία αντίρρηση η Ιταλία;

Αντίθετα η συμφωνία προβλέπει, πως αν στο μέλλον γίνει η επέκταση των χωρικών υδάτων, η Ιταλία θα έχει το δικαίωμα μεταξύ 6 και 12 μιλίων, της ενάλιας εκμετάλλευσης.

Η συνεκμετάλλευση στο Ιόνιο, και η μη επέκταση των χωρικών υδάτων, κλείνει το μάτι στην Τουρκία για ανάλογες διευθετήσεις.

Η μειωμένη επήρεια σε νησιά του Ιονίου στέλνει χαιρετίσματα στο Καστελόριζο.

Η Ελληνική Κυβέρνηση προσπαθώντας να αντιμετωπίσει υποτίθεται, στις επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας, σπεύδει άρον-άρον να απαντήσει στέλνοντας μηνύματα ενδοτισμού.

Αμύνεται δημιουργώντας Κερκόπορτες.

 

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Νεκρή η Αλεξάνδρα Κρόκου. Η δασκάλα που στον πόλεμο της Σερβίας…

Newsteam 0 Comments

Η Αλεξάνδρα Κρόκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σερβία. Έζησε τον πόλεμο της Σερβίας και ήρθε στην Ελλάδα συνοδεύοντας 25 μικρά παιδιά από την χώρα της που φιλοξενήθηκαν στην Ελλάδα για ένα χρόνο….!Ήταν η δασκάλα τους….! Τα δίδασκε όλο αυτό το διάστημα και τα φρόντιζε σαν δικά της παιδιά…!

Με τα περισσότερα από αυτά κρατούσε επαφή μέχρι το τέλος της ζωής της….! Αγάπησε την Ελλάδα με όλη της την ψυχή…!  Παντρεύτηκε τον Σπύρο Κρόκο (αδελφό του επιχειρηματία Ηλία Κρόκου) και απέκτησαν δύο υπέροχα παιδιά τον Φαίδωνα και τη Φαίδρα….!

 

Πάλεψε-σύμφωνα με το dete-με την ασθένειά της γενναία για πάνω από τρία χρόνια και φρόντιζε να δίνει δύναμη σε όλη την οικογένεια πάντα με χιούμορ και χαμόγελο…!

Δεν λύγισε ούτε μια στιγμή και ήταν αγαπητή σε όσους την γνώρισαν. Εφυγε την Κυριακή το βράδυ, μόλις στα 52 της χρόνια σκορπίζοντας θλίψη σε όσους την γνώριζαν…!  Η κηδεία της έγινε χθες.

(πληροφορίες από το nassosblog)

Διάβασε το »

Μόσχα: Η χώρα μας κατέστρεψε ελληνορωσικές σχέσεις. Μάταιες ελπίδες στήριξης από ΗΠΑ

Newsteam 0 Comments

Ο ρωσικός Τύπος επανέρχεται  στην ελληνοτουρκική ένταση . Έτσι μετά το δημοσίευμα της ρωσικής εφημερίδας VZGLYAD με τίτλο Tι θα γίνει εάν εμπλακούν σε πόλεμο Ελλάδα και Τουρκία, στο οποίο η εφημερίδα ισχυρίζονταν ότι η Ρωσία θα μεσολαβήσει υπέρ της Ελλάδας, τώρα μια νέα ανάλυση από το κρατικό RIA NOVOSTI, έρχεται να δέιξει μια νέα ρωσική οπτική.

Το ρωσικό πρακτορείο θέτει το ρώτημα εάν είναι φρόνιμο για την Ελλάδα, να επενδύει γεωστρατηγικά σε μια εξασθενημένη υπερδύναμη όπως οι ΗΠΑ, οι οποίες είναι αμφίβολο εάν θα την βοηθήσουν σε μια περίπτωση ελληνο-τουρκικής σύρραξης και προσθέτει πως τέτοιες πιθανότητες  είναι μικρές ως ανύπαρκτες.

Μάλιστα στην ανάλυση δεν λείπουν  και οι ειρωνικές προς την Ελλάδα αιχμές θέτοντας το ερώτημα: Τι είναι πιο κωμικό για την Τουρκία η οποία για δεκαετίες κάθεται στον προθάλαμο της ΕΕ: Οι απειλές ότι δεν θα γίνει μέλος της ΕΕ, ή οι δηλώσεις Ελλήνων αξιωματούχων ότι η χώρα τους είναι έτοιμη για πόλεμο;, συμπληρώνοντας πως η Ελλάδα δεν έχει καμία ελπίδα απέναντι στην Τουρκία που διαθέτει ένα από τους δέκα πιο ισχυρούς Στρατούς στον κόσμο, καταλήγει το δημοσίευμα.

 

Με τίτλο η Ελλάδα εναντίον Τουρκίας: η Ουάσιγκτον θα βοηθήσει άραγε την Αθήνα; η Ιρίνα Άλξνις επικρίνει την Ελλάδα για τη σκληρή φιλοαμερικανική τροχιά που ακολουθεί, ενώ θεωρεί ότι οι ελπίδες των Ελλήνων στην ενεργή και αποτελεσματική τους βοήθεια από τις ΗΠΑ μπορεί και να αποδειχθούν εντελώς μάταιες.

Η Ουάσινγκτον θα βοηθήσει άραγε την Αθήνα;

Σύμφωνα με το ρωσικό κρατικό πρακτορείο, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει καταστρέψει την παραδοσιακή ειδική σχέση, που είχε με τη Ρωσία, ακόμη και ως μόνιμο μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Η συντάκτης του δημοσιεύματος εκφράζει την έκπληξή της για το τι μπορεί να ελπίζει η ελληνική ηγεσία ποντάροντας όλα της τα χαρτιά σ’ έναν υπό εξασθένηση ηγεμόνα, δηλαδή τις ΗΠΑ.

Ο πρεσβευτής της Τουρκίας στην Αθήνα Μπουράκ Οζούγκεργκιν διαβεβαίωσε ότι η χώρα του θέλει σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα, ότι επανειλημμένως πρότεινε να συζητηθούν τα αμφιλεγόμενα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών και είναι όπως και πριν διατεθειμένη για διάλογο.

Το σχόλιο του διπλωμάτη ήταν απάντηση σε σειρά ακραία έντονων δηλώσεων Ελλήνων και Κυπρίων κυβερνητικών παραγόντων τις τελευταίες ημέρες.

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης δήλωσε ότι η Τουρκία πρέπει εξαιτίας της επιθετικής της πολιτικής να χάσει το καθεστώς της υποψήφιας χώρας για ένταξη στην ΕΕ.

Στο επίκεντρο οι υδρογονάνθρακες

Σύμφωνα με την συντάκτη, Αθήνα και Λευκωσία έχουν λόγους να ανησυχούν. Η Άγκυρα συνεχίζει τις έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο, θίγοντας τα συμφέροντα της Αθήνας και της Λευκωσίας, ενώ κυρώσεις επέβαλε και η ΕΕ.

Αυτή τη φορά, η ένταση κλιμακώθηκε όταν δημοσιεύτηκαν στο κρατικό ΦΕΚ οι αιτήσεις της κρατικής εταιρείας πετρελαίου της Τουρκίας για έκδοση αδειών για διεξαγωγή ερευνών κοντά σε ελληνικά νησιά. Η Αθήνα κατηγόρησε την Άγκυρα για γεωλογικές έρευνες στην υφαλοκρηπίδα της και για προσπάθεια σφετερισμού των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος.

Η Ελλάδα ευελπιστεί στις ΗΠΑ

Στα λόγια, η Αθήνα απευθύνεται στην Ευρώπη. Όμως, οι μεγάλες ελπίδες για την επίλυση του ζητήματος στρέφονται στις ΗΠΑ. Ειδικότερα, η δήλωση του υπουργού Άμυνας αποτελεί προσπάθεια να προσελκύσει την προσοχή του ανώτερου εταίρου του ΝΑΤΟ στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί.

Οι εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι οι πιθανότητες να φτάσει μια ελληνο-τουρκική αντιπαράθεση σε θερμή φάση είναι εξαιρετικά μικρές. Και αυτό δεν οφείλεται μόνο στο ότι μια πολεμική σύγκρουση μεταξύ μελών του Βορειοανατολικού Συμφώνου είναι ανεπίτρεπτη.

Στο κάτω κάτω αυτό καθόλου δεν βοήθησε το 1974 στην Κύπρο. Ακόμη και σήμερα τα συνοριακά επεισόδια στον αέρα και τη θάλασσα είναι συνηθισμένη υπόθεση μεταξύ των δύο χωρών, σημειώνει η ανάλυση.

Σε στρατιωτικό επίπεδο, η Ελλάδα δεν δείχνει να έχει πιθανότητες εναντίον της Τουρκίας, της οποίας οι ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται στην πρώτη δεκάδα των πιο ισχυρών στρατών στον κόσμο.

Γι’ αυτό είναι απόλυτα κατανοητές οι ελπίδες που τρέφουν για βοήθεια από τις ΗΠΑ, οι οποίες θα πρέπει να βάλουν στη θέση του τον εκρηκτικό Ερντογάν. Το πρόβλημα είναι ότι για τις ΗΠΑ αυτή η ιστορία είναι επίσης εξαιρετικά άβολη και απειλεί να επιφέρει νέες απώλειες, παρά οφέλη,εκτιμά η συντάκτης.

Η στάση της Τουρκίας στις αντιδράσεις για τους S-400

Κι αυτό επειδή η Ουάσινγκτον δεν μπορεί πλέον να διατάξει, να παζαρέψει ή να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι στην Τουρκία, κάτι που αποδείχθηκε και από τη στάση της Άγκυρας στους S-400.

Οι τουρκικές Αρχές επανειλημμένως επέδειξαν όχι απλώς κραυγαλέα περιφρόνηση στις εντολές, που ήρθαν από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αλλά και ετοιμότητα να προκαλέσουν τις ΗΠΑ. Η αγορά των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400, παρά τις τεράστιες προσπάθειες των Αμερικανών να ακυρώσουν τη συμφωνία, κάθε άλλο παρά είναι η μόνη απόδειξη για αυτό.

Η Τουρκία σήμερα έχει ανεξάρτητη στάση και φιλοδοξία που κατά καιρούς μετατρέπεται σε τυχοδιωκτισμό, όπως προκύπτει από τις επιχειρήσεις σε Συρία, Λιβύη, τη διαχείριση του μεταναστευτικού, τη στάση της στη Μέση Ανατολή και τώρα στην Ανατολική Μεσόγειο, που ξεκάθαρα προκαλεί τους γείτονες.

Ωστόσο, δεν προχωρούν πάντα όλα για την Άγκυρα ομαλά και κατά το σχέδιό της. Δεν είναι λίγα τα προβλήματα, οι αποτυχίες και η ανάγκη για υποχωρήσεις, εκεί που απλώς θα ήθελε να υπαγορεύσει τη θέλησή της. Είναι αρκετό να θυμηθούμε τα πρόσφατα ξεκαθαρίσματα με τη Ρωσία λόγω του Ιντλίμπ.

Παρ’ όλ’ αυτά ο Ερντογάν επιδιώκει να αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό τη μεγάλη γεωπολιτική ανακατανομή, που εξελίσσεται στον κόσμο, για να αυξήσει την κρατική του ισχύ και την επιρροή της χώρας του. Και η αποφυγή οποιουδήποτε υπονοούμενου παραπέμπει σε σχέσεις υποταγής στις ΗΠΑ είναι το πρώτο του μέλημα, προσθέτει.

Οι ελπίδες των Ελλήνων μπορεί να αποδειχθούν μάταιες

Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ καλούνται να λύσουν πολλά και δύσκολα προβλήματα σε εσωτερικό και εξωτερικό, με αποτέλεσμα οι ελπίδες των Ελλήνων στην ενεργή και αποτελεσματική τους βοήθεια, μπορεί και να αποδειχθούν εντελώς μάταιες.

Αυτό, εννοείται, θα καταστεί ένα ακόμη χτύπημα για την εικόνα της Ουάσιγκτον ως μεγάλης δύναμης, όχι όμως και τόσο μοιραίο μέσα στο γενικό πλαίσιο των εξελίξεων, που διαδραματίζονται.

Το πλέον δυσάρεστο περιμένει κυρίως την Αθήνα.

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα άλλαξε την ειδική της τοποθέτηση, σύμφωνα με την οποία, η συμμετοχή της στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ συμπληρωνόταν από παραδοσιακά καλές σχέσεις με τη Ρωσία.

Η ηγεσία της χώρας υιοθέτησε μια σκληρή φιλοαμερικανική τροχιά (ακόμη και σε βάρος των σχέσεων με την Ευρώπη) και προχώρησε σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία. Επομένως τώρα πραγματική βοήθεια, και όχι τυπικά λόγια στήριξης, δεν έχει να περιμένει η Αθήνα από πουθενά στην αντίθεσή της με την Τουρκία.

Η περίεργη επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να ποντάρει χωρίς εναλλακτικές σε έναν ηγεμόνα, που φανερά αποδυναμώνεται σε μια περίοδο μεγάλης κλίμακας αλλαγών παγκοσμίως, μοιάζει ότι θα αποδειχθεί ριψοκίνδυνη και εν δυνάμει αποτυχημένη πολύ περισσότερο από τον κρατικό τυχοδιωκτισμό του Ερντογάν καταλήγει η αρθρογράφος

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

STOP THE WAR: Οι ΗΠΑ οδηγούν σε έναν πόλεμο με την Κίνα, χωρίς νικητές.

Newsteam 0 Comments

Από την ιστοσελίδα του κινήματος Stop The War Coalition του Ηνωμένου Βασιλείου.

H παγκόσμια κρίση που προκλήθηκε από την πανδημία του κορονοϊού έχει σοβαρές επιπτώσεις στις οικονομικές και στρατιωτικές εντάσεις. Ειδικότερα, υπάρχει αυξανόμενος κίνδυνος σύγκρουσης μεταξύ των hΠΑ και της Κίνας. Δεν περνάει ούτε μια βδομάδα χωρίς νέα επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ εναντίον των Κινέζων και της κυβέρνησής τους. Ο Λευκός Οίκος μιλά τώρα για την Κίνα ως τον εχθρό, τον ιό της Κίνας, και απειλεί να διαρρήξει όλες τις σχέσεις με τη χώρα. Ο Τραμπ απείλησε να αποσύρει χρηματοδότηση από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας επειδή η κυβέρνησή του ισχυρίζεται ότι αμέλησε να μοιραστεί πληροφορίες για τον ιό στην Κίνα. Αυτό δημιουργεί το υπόβαθρο ενδεχόμενης στρατιωτικής σύγκρουσης.

Αυτό το έτος, οι ΗΠΑ δεσμεύθηκαν να δαπανήσουν περίπου 1,5 δις δολάρια σε νέα στρατιωτική τεχνολογία και να ανακατευθυνθούν οι Πεζοναύτες από την καταπολέμηση ανταρτών στη Μέση Ανατολή στην αντιμετώπιση των Κινέζων στο Δυτικό Ειρηνικό.

Αυτές οι τελευταίες προκλήσεις είναι μέρος μιας αυξανόμενης τάσης που περιλαμβάνει αντιπαράθεση με την Κίνα σχετικά με τη Βόρεια Κορέα, με τις ΗΠΑ να αποσύρονται από τη Συνθήκη για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίου Βεληνεκούς, τη Συνθήκη για τους Ανοικτούς Ουρανούς και να επιμένουν των αυστηρών οικονομικών κυρώσεων των ΗΠΑ κατά της Κίνας. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να επιβάλλουν κυρώσεις και να προκαλούν αλλαγή του καθεστώτος στο Ιράν και τη Βενεζουέλα

Εκτός από το γεγονός ότι οδηγούν σε πιθανές συγκρούσεις στη Νότια Κίνα, αυτές οι πολυεπίπεδες κλιμακώσεις θα δημιουργήσουν αυξημένες εντάσεις σε πολλά μέρη του κόσμου. Οι υπάρχοντες τοπικοί ή περιφερειακοί πόλεμοι θα επιδεινωθούν και είναι πιθανό να υπάρξουν νέες εξάρσεις.

Οι ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο. Και η Κίνα είναι μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη με αυξανόμενες δυνατότητες όπλων. Και οι δύο έχουν πυρηνικά οπλοστάσια. Οποιαδήποτε σύγκρουση μεταξύ των δύο θα ήταν θανατηφόρα για πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Θα απειλούσε έναν τρίτο και πιο καταστροφικό παγκόσμιο πόλεμο από τον οποίο δεν θα υπήρχαν νικητές.

Οι κινήσεις της βρετανικής κυβέρνησης, και κάποιων ηγετών των Εργατικών, να υποστηρίξουν την πολιτική του Τραμπ κατά της Κίνας πρέπει να καταδικαστούν. Κυρίως επειδή αυτό αυξάνει τον ρατσισμό που αντιμετωπίζει η κινεζική κοινότητα στις ΗΠΑ και τη Βρετανία.

Το αντιπολεμικό κίνημα είχε σημαντικό αντίκτυπο από τον πόλεμο στο Ιράκ, βοηθώντας στη δημιουργία ευρείας αντίθεσης σε ξένες επεμβάσεις, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή. Τώρα μπαίνουμε σε μια νέα φάση κατά την οποία η Κίνα έγινε ο κύριος εχθρός των δυτικών δυνάμεων και ο Ειρηνικος το κύριο θέατρο για τις αμερικανικές δυνάμεις. Το αντιπολεμικό κίνημα πρέπει να αντιταχθεί στον αυξανόμενο μιλιταρισμό και ανταγωνισμό και να απαιτήσει ειρήνη και συνεργασία αντί για την κλιμάκωση αυτή.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πωλήσει 10 δισεκατομμύρια λίρες από όπλα στα πιο καταπιεστικά καθεστώτα του κόσμου τα τελευταία πέντε χρόνια

Newsteam 0 Comments

Της TERINA HINE για την σελίδα του αντιπολεμικού κινήματος Stop the War Coalition του Ηνωμένου Βασιλείου

Από το 2015 το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πουλήσει όπλα αξίας 10 δισεκατομμυρίων λιρών στα πιο καταπιεστικά καθεστώτα του κόσμου. Η κυβέρνησή μας έχει πωλήσει όπλα σε 35 από τις 48 χώρες που χαρακτηρίστηκαν από το Freedom House, ένα ίδρυμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έδρα τις ΗΠΑ, ως ανελεύθερες.

Η κυβέρνησή μας ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και μόλις τον Μάρτιο ο Dominic Raab, Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών, έδωσε την υποστήριξή του στην παγκόσμια κατάπαυση του πυρός του ΟΗΕ. Ενώ διεκδικούσε τέτοιες λεπτότητες, το Ηνωμένο Βασίλειο συνέχισε να εξάγει όπλα πολέμου, βοηθώντας στην ενίσχυση και τη διατήρηση των συγκρούσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πωλήσει πυραύλους, πολεμικά αεροπλάνα, βόμβες, σφαίρες, εκρηκτικά και ατελείωτες προμήθειες όπλων – πολυβόλα, όπλα ελεύθερων σκοπευτών, τουφέκια και πιστόλια. Πουλήσαμε στη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Κίνα και εξάγαμε όπλα κατά των ταραχών, δακρυγόνα και ασπίδες στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τις τελευταίες ημέρες η χρήση τέτοιου εξοπλισμού κατά άοπλων διαδηλωτών έχει τη μαρτυρία από τον υπόλοιπο κόσμο.

Τα στατιστικά στοιχεία για τις πωλήσεις όπλων που δημοσιεύθηκαν από το Υπουργείο Διεθνούς Εμπορίου δείχνουν ότι το 2019 το Ηνωμένο Βασίλειο πώλησε όπλα αξίας 1,3 δισεκατομμυρίων λιρών σε καταπιεστικά καθεστώτα. Αυτό συγκρίνεται με £310 εκατ. το 2018 – που αντιπροσωπεύει αύξηση πάνω από 300%. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνησή μας βάζει το κέρδος πάνω από τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της ανάπτυξης προήλθε από τη Μέση Ανατολή: Το 2019 ήταν ένα επικερδές έτος όσον αφορά τις συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία, το Ομάν, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Στη Σαουδική Αραβία να αντιστοιχεί περίπου στο 50% όλων των πωλήσεων όπλων από το Ηνωμένο Βασίλειο την τελευταία δεκαετία. Ο αντίκτυπος αυτού του εμπορίου είναι προφανής. Η Σαουδική Αραβία δεν είναι απλά ένα βάναυσο καταπιεστικό καθεστώς προς τον ίδιο της τον πληθυσμό – σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, καταγράφηκε το 2019 ο αριθμός ρεκόρ εκτελέσεων (184). ο πόλεμος στην Υεμένη έχει οδηγήσει σε στοχευμένες επιθέσεις νοσοκομείων και κηδειών, αποδεκατισμό του συστήματος υγείας και των υποδομών, και πάνω από 100.000 σκοτωμένους ανθρώπους. Ο πόλεμος έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο με πάνω από 11 εκατομμύρια παιδιά να χρειάζονται απεγνωσμένα βοήθεια.

Αν και η Εκστρατεία κατά του Εμπορίου Όπλων (CAAT) κατάφερε νίκη ορόσημο το καλοκαίρι του 2019, καθιστώντας παράνομη την χορήγηση συμβάσεων εξαγωγής στρατιωτικού εξοπλισμού από την κυβέρνηση στη Σαουδική Αραβία, οι πωλήσεις συνεχίστηκαν. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2019 η τότε υπουργός Εμπορίου, Liz Truss, παραδέχθηκε ότι από τότε που εκδόθηκε η απόφαση το Ηνωμένο Βασίλειο είχε παραβιάσει τρεις φορές την απόφαση του δικαστηρίου.

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Ελέγχου των Εξαγωγών Όπλων διαλύθηκε για τις εκλογές τον Δεκέμβριο του 2019 και δεν έχει ακόμη αποκατασταθεί. Όταν η Επιτροπή Διεθνούς Εμπορίου αμφισβήτησε την Truss το περασμένο φθινόπωρο, η συζήτηση για το εμπόριο όπλων διήρκεσε μόλις ένα λεπτό.

Χάρη σε αυτή την έλλειψη κοινοβουλευτικού ελέγχου, τα όπλα που κατασκευάζονται από το Ηνωμένο Βασίλειο εξακολουθούν να διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στον βομβαρδισμό της Υεμένης και αλλού. Τον Απρίλιο, η BAE Systems εξακολουθούσε να χορηγεί προμήθειες και εξοπλισμό για να βοηθήσει τις επιχειρήσεις της Σαουδικής Αραβίας, επιτρέποντας στο συνασπισμό να ξεκινήσει πάνω από 100 αεροπορικές επιθέσεις στις αρχές Μαΐου.

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε στην κυβέρνησή μας τη συνενοχή της στην εξαγωγή όπλων πολέμου, συγκρούσεων και αστάθειας προς όφελος δεσποτικών καθεστώτων. Τώρα είναι η ώρα να εμμείνουμε στην πίεση και να επιμείνουμε ώστε οι κατασκευαστικές μας βιομηχανίες να περάσουν από τις πολεμικές στις ειρηνευτικές βιομηχανίες.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Κομβόι αιγυπτιακών φορτηγών με άρματα κατευθύνονται Λιβύη. Αναμέτρηση με μισθοφόρους Τουρκίας;

Newsteam 0 Comments

Έγκυρες πληροφορίες οι οποίες συνοδεύονται με βίντεο ( βλέπε στη συνέχεια) αναφέρουν ότι αυτές τις ώρες μεγάλο κομβόι αιγυπτιακών φορτηγών φορτωμένων με άρματα μάχης, συνοδευόμενο και με ελικόπτερα κινείται εντός της Αιγύπτου με κατεύθυνση τη Λιβύη.

Οι ίδιες πληροφορίες υπογραμμίζουν ότι η Αίγυπτος είναι αποφασισμένη, μετά και την πρόταση της για εκεχειρία στη Λιβύη και ενώ ο χρόνος περνάει άπρακτος, να παρέμβει στις λιβυκές εξελίξεις και να ανακόψει τη προέλαση των μισθοφόρων της Τουρκίας και των δυνάμεων του Σάρατζ.

Αν οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν θα δώσουν νέα τροπή στη σύγκρουση στη Λιβύη και θα δημιουργήσουν νέα κατάσταση που θα ανατρέψει υπέρ του Χαλίφα Χαφτάρ το σημερινό λιβυκό τοπίο.

Άλλες πηγές επιβεβαιώνουν, βεβαίως, το βίντεο με το κομβόι των αιγυπτιακών φορτηγών με εξοπλισμό αλλά τονίζουν ότι πρόκειται για άσκηση του αιγυπτιακού στρατού, η οποία, όμως, δεν είναι άσχετη από μηνύματα που δίνει η Αίγυπτος προς την Τουρκία και την πλευρά Σάρατζ, ότι ανά πάσα στιγμή είναι έτοιμη και μπορεί να παρέμβει ενεργά και στρατιωτικά, αν χρειαστεί, στις λιβυκές εξελίξεις.

Οι επόμενες μέρες και ίσως και ώρες είναι πολύ κρίσιμες για την πορεία των λιβυκών πραγμάτων και πολιτικοί παρατηρητές τονίζουν ότι δεν αποκλείεται να υπάρξουν εκπλήξεις από πολλές πλευρές που να δώσουν νέα τροπή στα πράγματα και να αλλάξουν τα σημερινά δεδομένα.

Η μόνη χώρα, που αν και την επηρεάζουν καθοριστικά οι λιβυκές εξελίξεις και μάλιστα επηρεάζουν τα πιο ζωτικά κυριαρχικά της δικαιώματα, η Ελλάδα όχι μόνο δεν δείχνει ενδιαφέρον να παρέμβει με εκείνον ή τον άλλον τρόπο για να ανακόψει τον επεκτατικό ρόλο της Τουρκίας αλλά αντίθετα και με ένα εξωνημένο και προδοτικό τρόπο συνεχίζει να αναγνωρίζει το βρώμικο τουρκόφιλο καθεστώς Σάρατζ και όπως είπε χωρίς αιδώ ο Νίκος Δένδιας στη συνέντευξή του στο ΕΘΝΟΣ, αναζητεί την κατάλληλη στιγμή για να εγκαταστήσει πρεσβεία στην Τρίπολη.

Μωραίνει ο κύριος ον βούλεται απολέσαι.  

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ: Λεπτή κόκκινη γραμμή (έτοιμη να σπάσει…)

Newsteam 0 Comments

Τις αντοχές της Αθήνας δοκιμάζει η Άγκυρα σε ένα παιχνίδι νεύρων που οδηγείται επικίνδυνα στα άκρα

Μπορεί η φράση λεπτή κόκκινη γραμμή να έκανε… καριέρα πρώτα ως μυθιστόρημα και κατόπιν ως τίτλος μιας από τις γνωστότερες πολεμικές ταινίες του Χόλιγουντ, έλκει όμως την ιστορική καταγωγή της από τη μάχη της Μπαλακλάβας, τον Οκτώβριο του 1854, κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Αυτό που ελπίζουν όλοι είναι να μη χρειαστεί να συνδεθεί με ακόμη μία πολεμική αναμέτρηση, αυτήν τη φορά ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία…
Του Νίκου Τσαγκατάκη
Η γραμμή που χωρίζει την Αθήνα από την Άγκυρα όντως έχει βαφτεί κατακόκκινη και έχει αρχίσει να λεπταίνει επικίνδυνα, με απόλυτη ευθύνη των γειτόνων οι οποίοι επιμένουν να τραβούν το σκοινί στα όρια του… σπασίματος. Δεν είναι τυχαίο ότι το βράδυ της περασμένης Τρίτης ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας της κυβέρνησης, Αλέξανδρος Διακόπουλος, τόνισε από τηλεοράσεως ότι αν η Τουρκία παραβιάσει τα υδάτινα σύνορα της χώρας μας, τότε η Ελλάδα θα αντιδράσει όπως ήδη έχει διαμηνυθεί σε όλους τους τόνους, ακόμα και στρατιωτικά!!!
Η αλήθεια είναι ότι ο εν αποστρατεία αντιναύαρχος συμπλήρωσε πως η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της χώρας δεν θεωρεί ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα τολμήσει το απονενοημένο ενός θερμού επεισοδίου, επομένως δεν θα χρειαστεί και η ελληνική πολεμική μηχανή να επέμβει.
Το θέμα είναι αν αυτή η εκτίμηση ότι τίποτα δεν θα συμβεί κι ότι έχουμε να κάνουμε με τους συνήθεις βρυχηθμούς του νταή της γειτονίας εδράζεται σε επεξεργασμένα γεωπολιτικά δεδομένα, ή αν τελικά φέρνει τη σύγκρουση ακόμη ένα βήμα πιο κοντά, σαν να επρόκειτο για αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Διότι κινούμενη συστηματικά εδώ και καιρό σε τροχιά αναθεωρητισμού η Τουρκία ξεδιπλώνει μία-μία τις επιδιώξεις της, κερδίζοντας κάθε φορά λίγους πόντους στο τραπέζι του μπρα-ντε-φερ.
O Ταγίπ Ερντογάν (δεξιά) με τον πρωθυπουργό της Λιβύης, Φαγιέζ Αλ ΣάρατζΡίχνει τροχιοδεικτικά και προχωράει
Αυτό η Τουρκία το κάνει όχι απροειδοποίητα, όπως πολλοί πιστεύουν (σ.σ. είναι χιλιοειπωμένες οι θεωρίες για τον δήθεν απρόβλεπτο Σουλτάνο), αλλά κάνοντας πάντα εκ των προτέρων ξεκάθαρες τις προθέσεις της.
Για παράδειγμα πριν από 48 ώρες, το απόγευμα της Πέμπτης,  στο προεδρικό μέγαρο στην Άγκυρα, με τον Σουλτάνο να δηλώνει μετά τη συνάντηση ότι η χώρα του και η Λιβύη θα προχωρήσουν σε έρευνες για υδρογονάνθρακες και γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αυτό δεν αποτελεί καινούργια εξέλιξη. Είχε διαμηνυθεί από την Άγκυρα ότι θα το πράξει, ήδη από τις 27 Νοεμβρίου του 2019, τότε δηλαδή που Τουρκία και Λιβύη υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη δύο μνημόνια κατανόησης για τον καθορισμό των θαλάσσιων διαδικασιών και για τη συνεργασία σε ασφάλεια και άμυνα, φέρνοντας πιο κοντά της ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με τη Λιβύη, ιδιοποιούμενη τρόπον τινά τη μισή Κρήτη και νησιά του Αιγαίου, δηλαδή εδάφη στα οποία η Ελλάδα ασκεί εθνική κυριαρχία.
Μέρες πριν από τη συνάντηση Ερντογάν – Σάρατζ στην Άγκυρα, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας δημοσιοποίησε έναν χάρτη που περιείχε γεωγραφικές περιοχές στις οποίες η τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίων ΤΡΑΟ αιτήθηκε αδείας αναφορικά με τη διενέργεια ερευνών και εξορύξεων.

Στον τουρκικό χάρτη είναι μαρκαρισμένα επτά σημεία εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, τα οποία σχηματίζουν τη χορδή ενός τόξου που αρχίζει από τα βορειανατολικά της Ρόδου, χαϊδεύει την ανατολική οριογραμμή της Καρπάθου και καταλήγει στο νοτιοανατολικό άκρο της Κρήτης.
Ούτε αυτό είναι ένα νέο φρούτο που φύεται στους εγκεφάλους των γερακιών της Άγκυρας. Είναι απλώς η πρακτική μετεξέλιξη της τουρκικής θεωρίας που υποστηρίζει ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα, μόνο χωρικά ύδατα που φτάνουν τα 6 ναυτικά μίλια. Και βάσει αυτής της παλιάς θεωρίας δημοσιοποιεί με κάθε ευκαιρία την πρόθεσή της να προασπιστεί τα δικαιώματα που νομίζει ότι έχει σε ξηρά, αέρα και θάλασσα,απειλώντας ταυτόχρονα την Ελλάδα με casus belli αν επιχειρήσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα μέχρι και τα 12 ναυτικά μίλια, δικαίωμα που κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο.
Αυτό, λοιπόν, κάνει ανέκαθεν η Άγκυρα: σχεδιάζει, ρίχνει τροχιοδεικτικά και προχωράει, αφήνοντας τους υπόλοιπους να εκπλήσσονται και να καταγγέλλουν –χωρίς ουσιαστικό κόστος για την ίδια– τις προκλητικές συμπεριφορές της.
Και τώρα, τι;
O διεθνολόγος και βουλευτής της Ν.Δ., Άγγελος ΣυρίγοςΚάπως έτσι φτάνουμε στην ερώτηση του ενός εκατομμυρίου. Τι ξημερώνει η επόμενη ημέρα στα ελληνοτουρκικά; Έγκυροι αναλυτές όπως ο διεθνολόγος και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Άγγελος Συρίγος, ισχυρίζονται ότι η Τουρκία προετοιμάζει το έδαφος για την επόμενη κίνησή της, που σύμφωνα με τον γαλάζιο βουλευτή θα είναι η αποστολή σεισμογραφικών σκαφών στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.
Μάλιστα, ο γνωστός διεθνολόγος θεωρεί πιθανότερο το σενάριο που θέλει την τουρκική πρόκληση να ξεδιπλώνεται πέριξ του Καστελόριζου και λιγότερο προς την περιοχή της Κρήτης. Αυτό όμως μας φέρνει πίσω στην κουβέντα για την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία επιμένει ότι παρόμοιες κινήσεις θεωρούνται παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και δεν πρόκειται να γίνουν δεκτές.
Με πολλούς να ξορκίζουν το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου –καθώς αυτό θα οδηγούσε την Ελλάδα χειροπόδαρα δεμένη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων–, κάποιους πιο προχωρημένους να κάνουν ήδη λόγο για επικείμενες… Πρέσπες συνδιαχείρισης στο Αιγαίο, και τους πιο politically correct να ζητούν τη σύσταση μίας Επιτροπής Σοφών και για τα εθνικά θέματα, η αγωνία στο θρίλερ των ελληνοτουρκικών θα ξετυλίγεται μέρα με την ημέρα έως ότου φτάσουμε στη λύση του δράματος.
Για τη μορφή που θα πάρει ο από μηχανής θεός κανείς δεν παίρνει όρκο. Απλώς ευελπιστούν ότι δεν θα είναι πάλι ο στρατηγός Αίολος που θα σπρώξει άθελά του τα ερευνητικά και τα πολεμικά πλοία της Τουρκίας στα ελληνικά χωρικά ύδατα, όπως έγινε με το Oruc Reis τον Γενάρη…

Διάβασε το »

Σφοδρή επίθεση των ΗΠΑ στον Χ.Χαφτάρ, Ρωσία και τον Άσαντ

Newsteam 0 Comments

Τον Χαλίφα Χαφτάρ δείχνει το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων αναφερόμενο στην αδυναμία επίτευξης κατάπαυσης πυρός στη Λιβύη.

Σύμφωνα με δημοσίευμα το πρακτορείου Anadolu, σε συνέντευξη στο France 24 την περασμένη Πέμπτη, ο αναπληρωτής υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ αρμόδιος για θέματα Μέσης Ανατολής, ο Ντέιβιντ Σένκερ, δήλωσε ότι η κυβέρνηση της Λιβύης έχει επιδείξει κάποια ευελιξία για να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά η πλευρά του Χαφτάρ όχι.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την άμεση κατάπαυση του πυρός, ο Σένκερ πρόσθεσε ότι ο υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, μίλησε την περασμένη Παρασκευή με τον Φαγέζ Αλ- Σαράτζ, τον πρωθυπουργό της κυβέρνησης της Λιβύης, γνωστής ως Κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (Government of National Accord).

Ο Πομπέο του εξέφρασε την ανάγκη να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις το συντομότερο δυνατό για να αποδεχτεί την κατάπαυση του πυρός. Πιστεύουμε ότι το GNA επιδεικνύει κάποια ευελιξία, αλλά όχι ο LNA [ο αποκαλούμενος Εθνικός Στρατός της Λιβύης] και ο Χαφτάρ είπε ο Σένκερ.

Πρόσθεσε, δε, ότι αυτό που συμβαίνει στη Λιβύη είναι μια περιφερειακή σύγκρουση πολύ πέρα από έναν πόλεμο μεσολάβησης και ότι πρέπει να εφαρμοστεί εμπάργκο όπλων για την επανεκκίνηση της διαδικασίας διαπραγμάτευσης.

Ακόμα, ο Σένκερ προειδοποίησε ότι η σύγκρουση στη Λιβύη θα μπορούσε να ξεφύγει από τον έλεγχο εάν οι Ρώσοι επιλέξουν να κλιμακωθεί περαιτέρω, προσθέτοντας ότι οι ΗΠΑ ανησυχούν εξαιρετικά για την ανάπτυξη προηγμένων ρωσικών αεροσκαφών στη χώρα.

Συγκρίνοντας τις εξελίξεις στη Λιβύη με τον δεκαετή εμφύλιο πόλεμο της Συρίας που έχει σκοτώσει, τραυματίσει ή εκτοπίσει εκατομμύρια πολίτες, ο Σένκερ είπε ότι αυτό που έχουν κάνει η Ρωσία και το συριακό καθεστώς στη Συρία μοιάζει με γενοκτονία και παρόμοια δυναμική παίζουν τώρα  στη Λιβύη.

Είπε ότι οι ΗΠΑ έχουν υιοθετήσει το σχέδιο του Βερολίνου για τη Λιβύη και εξακολουθούν να δεσμεύονται, παρά την κακή εφαρμογή του μέχρι σήμερα. Πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ βοηθούν τη Λιβύη στέλνοντας κεφάλαια για την καταπολέμηση του COVID-19 και εμπλέκοντας τη διπλωματία μεταξύ περιφερειακών παραγόντων.

Το σχέδιο του Βερολίνου, στο οποίο κατέληξαν σε διάσκεψη τον Ιανουάριο στην πρωτεύουσα της Γερμανίας, συμφωνούσε σε νέα βήματα για την υποστήριξη της κατάπαυσης του πυρός και την τήρηση του εμπάργκο όπλων.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η κληρονομιά της επέμβασης του ΝΑΤΟ είναι ζωντανή, καθώς η Λιβύη αντιμετωπίζει την επιδημία του κορονοϊού

Newsteam 0 Comments

Οι επιπτώσεις της παρέμβασης του ΝΑΤΟ εξακολουθούν να γίνονται αισθητές από τους απλούς Λίβυους σήμερα, μέσω της καταστροφής της υγειονομικής περίθαλψης και των υποδομών της χώρας.

Μετάφραση του άρθρου του JAMAL ELAHEEBOCUS για την ιστοσελίδα του βρετανικού αντιπολεμικού κινήματος Stop The War Coalition(21/5/2020)

Η Λιβύη έχει πληγεί από τον πόλεμο από την εποχή της εξέγερσης της Αραβικής Άνοιξης το 2011, με τη πιο πρόσφατη επίθεση του Χαφτάρ το 2019 στην Τρίπολη, να σκοτώνει περισσότερους από 1.000 ανθρώπους σε μόλις τρεις μήνες και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Σε ολόκληρη τη χώρα εξακολουθούν να υπάρχουν βαθιές φυλετικές εντάσεις και συγκρούσεις. Υπάρχουν δύο ανταγωνίστριες κυβερνήσεις, καμία από τις οποίες δεν έχει τον έλεγχο της χώρας. Όλα αυτά έχουν καταστεί δυνατά από την απερίσκεπτη παρέμβαση του ΝΑΤΟ το 2011.

Το ΝΑΤΟ δικαιολόγησε την παρέμβασή του για ανθρωπιστικούς λόγους και ισχυρίστηκε ότι η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων που εισήγαγε είχε διεθνή στήριξη, καθώς είχε τη στήριξη ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Φυσικά, είχαν υποστήριξη μόνο για την εφαρμογή μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων για την προστασία των αμάχων, όχι για την εκστρατεία αλλαγής καθεστώτος που ηγούνταν. Η πεποίθηση ότι οι ανίσχυρες δυνάμεις του Gaddafi επρόκειτο να προκαλέσουν μια αιματηρή σφαγή στη Βεγγάζη, όπως το έθεσε ο David Cameron, ήταν αβάσιμη.

Οι επιπτώσεις της δολοφονίας του Καντάφι και η επακόλουθη αστάθεια εξακολουθούν να γίνονται αισθητές από τους απλούς Λίβυους σήμερα, όχι μόνο λόγω του αριθμού των νεκρών και τραυματιών αμάχων, αλλά και λόγω της έλλειψης νόμου και τάξης και της καταστροφής της υγειονομικής περίθαλψης και της υποδομής της χώρας.

Ως άμεσο αποτέλεσμα του χάους που προκλήθηκε από την παρέμβαση του ΝΑΤΟ με τη βροχή όπλων στη Λιβύη, προμηθεύοντας και τις δύο πλευρές με όπλα, ο στρατός του Χαφτάρ κατάφερε να αναλάβει τον έλεγχο μιας τεράστιας περιοχής γης. Οι άνθρωποι που ζουν σε περιοχές υπό τον έλεγχο του Haftar δεν έχουν δει βελτίωση στη ζωή τους.

Η εξάπλωση του κορονοϊού αποτελεί έναν ακόμα κίνδυνο για εκατομμύρια Λίβυους. Επί του παρόντος υπάρχουν 65 επιβεβαιωμένα κρούσματα κορονοϊού στη Λιβύη, ωστόσο ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερος. Καθώς είναι πιθανό όπως στην Υεμένη και σε άλλες εμπόλεμες χώρες, οι πραγματικοί αριθμοί να είναι άγνωστοι λόγω της έλλειψης εξετάσεων. Υπάρχουν μόνο δύο εργαστήρια τεστ στη Λιβύη, ένα στην Τρίπολη και ένα στη Βεγγάζη.

Το σύστημα υγείας της Λιβύης μετά βίας μπορεί να αντεπεξέλθει σε φυσιολογικές περιόδους, αλλά αντιμέτωπο με μια εξαιρετικά μολυσματική νέα νόσο, όπως ο COVID-19, είναι σαφές ότι εκατομμύρια θα μπορούσαν να πεθάνουν. Πολλές εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης έχουν βομβαρδιστεί και όσες παραμένουν άθικτες πρέπει να αντιμετωπίσουν τις απώλειες από τις μάχες και τις αεροπορικές επιθέσεις. Ο εκπρόσωπος του ΠΟΥ στη Λιβύη είπε ότι το σύστημα υγείας της Λιβύης έχει διαλυθεί ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης σύγκρουσης.

Η κοινή δήλωση του ύπατου αρμοστή του UNHCR και του γενικού γραμματέα του ΠΟΥ, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι Η σύγκρουση και η πανδημία του COVID-19 αποτελούν σημαντική απειλή για τη ζωή στη Λιβύη. Κινδυνεύει η υγεία και η ασφάλεια ολόκληρου του πληθυσμού της χώρας.

Η δήλωση συνέχιζε, αναφέροντας: Η διεθνής κοινότητα δεν πρέπει να εθελοτυφλεί στη σύγκρουση στη Λιβύη και τις καταστροφικές επιπτώσεις της σε πολίτες, συμπεριλαμβανομένων μεταναστών και προσφύγων, σε ολόκληρη τη χώρα.

Όπως και με τις περισσότερες χώρες που βρίσκονται σε πόλεμο, οι αντιμαχόμενες πλευρές δεν έχουν υιοθετήσει την έκκληση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για κατάπαυση του πυρός. Αρχικά, αμφότερες οι πλευρές ανακοίνωσαν κατάπαυση του πυρός για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά διήρκεσε μόλις 24 ώρες προτού οι συγκρούσεις συνεχιστούν και πάλι με μεγαλύτερη ένταση. Η κατάπαυση του πυρός στο Ραμαζάνι θα λήξει την επόμενη Δευτέρα και οι μάχες ενδέχεται να συνεχιστούν εξίσου καταστροφικά με πριν.

Μια ειρηνευτική διάσκεψη που διεξήχθη στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους ζήτησε την κατάπαυση του πυρός και τις χώρες να υπακούσουν στο εμπάργκο όπλων, το οποίο παραβιάστηκε συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης. Επίσης, εξέδωσε οδικό χάρτη 55 σημείων για τον τερματισμό του πολέμου. Ωστόσο, σε μεγάλο βαθμό δεν κατάφερε να κάνει καμία σημαντική διαφορά.

Ως αποτέλεσμα της συνέχισης του εμπορίου όπλων με τη Λιβύη, ο ειδικός σε νάρκες του ΟΗΕ δήλωσε το Φεβρουάριο ότι η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα ανεξέλεγκτα αποθέματα πυρομαχικών στον κόσμο, με 150.000 έως 200.000 τόνους. Ο αξιωματούχος του ΟΗΕ Γιακούμπ Ελ Χίλο σχολίασε ότι η Λιβύη είναι επίσης το μεγαλύτερο θέατρο μάχης για τεχνολογία μη επανδρωμένων αεροσκαφών, προσθέτοντας ότι ο καθένας έχει κάτι να πετάει στον ουρανό της Λιβύης, όπως φαίνεται.

Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει πρόθεση από τη διεθνή κοινότητα, ή ακόμα και από τις δυτικές χώρες, να βοηθήσει στην άμβλυνση των συγκρούσεων και στον τερματισμό της σύγκρουσης στη Λιβύη, παρά τη σοβαρή απειλή που παρουσιάζει ο κορονοϊός σε έναν πληθυσμό όπου 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια και περισσότεροι από 200.000 εκτοπίστηκαν.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, η Δύση είναι διχασμένη για το ποια από τις αντιμαχόμενες πλευρές να υποστηρίξει: ο ΟΗΕ αναγνωρίζει το GNA του Πρωθυπουργού Αλ Σαραζ ως κυβέρνηση της Λιβύης, και αν και οι ΗΠΑ στήριξαν τη δημιουργία του GNA, ο Ντόναλντ Τραμπ επαίνεσε το ρόλο του Χαφτάρ στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στην προστασία των πόρων της Λιβύης. Η Ιταλία υποστηρίζει επίσης το GNA, ωστόσο επιθυμεί να αποτρέψει τους μετανάστες να εγκαταλείψουν τη Λιβύη και να επιχειρήσουν να φτάσει στην Ιταλία, κάτι που θα απαιτούσε εν μέρει τον τερματισμό του πολέμου. Η Γαλλία προσέφερε διπλωματική στήριξη στον Χαφτάρ, εμποδίζοντας δήλωση της ΕΕ που καλεί τον Χαφτάρ να τερματίσει την επίθεση στην Τρίπολη. Υπάρχουν ανησυχίες ότι η Γαλλία μπορεί να παρέχει στρατιωτική βοήθεια για την υποστήριξη του Χαφτάρ. Το Ηνωμένο Βασίλειο παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό σιωπηλό ως προς το θέμα αυτό, ενδεχομένως ως συνέπεια της προηγούμενης καταστροφικής παρέμβασής του.

Ως βασικός συμμετέχων στην επέμβαση πριν από εννέα χρόνια, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει τώρα να δράσει με βάση την υποστήριξή για την παγκόσμια κατάπαυση του πυρός, την οποία εξέφρασε ο Dominic Raab στις αρχές Απριλίου, κάτι που δεν έχει κάνει μέχρι στιγμής. Είναι επιτακτική ανάγκη να καταβληθεί νέα προσπάθεια για την εφαρμογή των μέτρων που συμφωνήθηκαν στη διάσκεψη του Βερολίνου τον Ιανουάριο, και ειδικότερα πρέπει να δοθεί τέλος στην εισαγωγή όπλων στη Λιβύη.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Η κληρονομιά της επέμβασης του ΝΑΤΟ ζει καθώς η Λιβύη αντιμετωπίζει την επιδημία του κορονοϊού

Newsteam 0 Comments

Οι επιπτώσεις της παρέμβασης του ΝΑΤΟ εξακολουθούν να γίνονται αισθητές από τους απλούς Λίβυους σήμερα, μέσω της καταστροφής της υγειονομικής περίθαλψης και των υποδομών της χώρας.

Μετάφραση του άρθρου του JAMAL ELAHEEBOCUS για την ιστοσελίδα του βρετανικού αντιπολεμικού κινήματος Stop The War Coalition(21/5/2020)

Η Λιβύη έχει πληγεί από τον πόλεμο από την εποχή της εξέγερσης της Αραβικής Άνοιξης το 2011, με τη πιο πρόσφατη επίθεση του Χαφτάρ το 2019 στην Τρίπολη, να σκοτώνει περισσότερους από 1.000 ανθρώπους σε μόλις τρεις μήνες και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Σε ολόκληρη τη χώρα εξακολουθούν να υπάρχουν βαθιές φυλετικές εντάσεις και συγκρούσεις. Υπάρχουν δύο ανταγωνίστριες κυβερνήσεις, καμία από τις οποίες δεν έχει τον έλεγχο της χώρας. Όλα αυτά έχουν καταστεί δυνατά από την απερίσκεπτη παρέμβαση του ΝΑΤΟ το 2011.

Το ΝΑΤΟ δικαιολόγησε την παρέμβασή του για ανθρωπιστικούς λόγους και ισχυρίστηκε ότι η ζώνη απαγόρευσης πτήσεων που εισήγαγε είχε διεθνή στήριξη, καθώς είχε τη στήριξη ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Φυσικά, είχαν υποστήριξη μόνο για την εφαρμογή μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων για την προστασία των αμάχων, όχι για την εκστρατεία αλλαγής καθεστώτος που ηγούνταν. Η πεποίθηση ότι οι ανίσχυρες δυνάμεις του Gaddafi επρόκειτο να προκαλέσουν μια αιματηρή σφαγή στη Βεγγάζη, όπως το έθεσε ο David Cameron, ήταν αβάσιμη.

Οι επιπτώσεις της δολοφονίας του Καντάφι και η επακόλουθη αστάθεια εξακολουθούν να γίνονται αισθητές από τους απλούς Λίβυους σήμερα, όχι μόνο λόγω του αριθμού των νεκρών και τραυματιών αμάχων, αλλά και λόγω της έλλειψης νόμου και τάξης και της καταστροφής της υγειονομικής περίθαλψης και της υποδομής της χώρας.

Ως άμεσο αποτέλεσμα του χάους που προκλήθηκε από την παρέμβαση του ΝΑΤΟ με τη βροχή όπλων στη Λιβύη, προμηθεύοντας και τις δύο πλευρές με όπλα, ο στρατός του Χαφτάρ κατάφερε να αναλάβει τον έλεγχο μιας τεράστιας περιοχής γης. Οι άνθρωποι που ζουν σε περιοχές υπό τον έλεγχο του Haftar δεν έχουν δει βελτίωση στη ζωή τους.

Η εξάπλωση του κορονοϊού αποτελεί έναν ακόμα κίνδυνο για εκατομμύρια Λίβυους. Επί του παρόντος υπάρχουν 65 επιβεβαιωμένα κρούσματα κορονοϊού στη Λιβύη, ωστόσο ο πραγματικός αριθμός των κρουσμάτων ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερος. Καθώς είναι πιθανό όπως στην Υεμένη και σε άλλες εμπόλεμες χώρες, οι πραγματικοί αριθμοί να είναι άγνωστοι λόγω της έλλειψης εξετάσεων. Υπάρχουν μόνο δύο εργαστήρια τεστ στη Λιβύη, ένα στην Τρίπολη και ένα στη Βεγγάζη.

Το σύστημα υγείας της Λιβύης μετά βίας μπορεί να αντεπεξέλθει σε φυσιολογικές περιόδους, αλλά αντιμέτωπο με μια εξαιρετικά μολυσματική νέα νόσο, όπως ο COVID-19, είναι σαφές ότι εκατομμύρια θα μπορούσαν να πεθάνουν. Πολλές εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης έχουν βομβαρδιστεί και όσες παραμένουν άθικτες πρέπει να αντιμετωπίσουν τις απώλειες από τις μάχες και τις αεροπορικές επιθέσεις. Ο εκπρόσωπος του ΠΟΥ στη Λιβύη είπε ότι το σύστημα υγείας της Λιβύης έχει διαλυθεί ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης σύγκρουσης.

Η κοινή δήλωση του ύπατου αρμοστή του UNHCR και του γενικού γραμματέα του ΠΟΥ, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι Η σύγκρουση και η πανδημία του COVID-19 αποτελούν σημαντική απειλή για τη ζωή στη Λιβύη. Κινδυνεύει η υγεία και η ασφάλεια ολόκληρου του πληθυσμού της χώρας.

Η δήλωση συνέχιζε, αναφέροντας: Η διεθνής κοινότητα δεν πρέπει να εθελοτυφλεί στη σύγκρουση στη Λιβύη και τις καταστροφικές επιπτώσεις της σε πολίτες, συμπεριλαμβανομένων μεταναστών και προσφύγων, σε ολόκληρη τη χώρα.

Όπως και με τις περισσότερες χώρες που βρίσκονται σε πόλεμο, οι αντιμαχόμενες πλευρές δεν έχουν υιοθετήσει την έκκληση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για κατάπαυση του πυρός. Αρχικά, αμφότερες οι πλευρές ανακοίνωσαν κατάπαυση του πυρός για ανθρωπιστικούς λόγους, αλλά διήρκεσε μόλις 24 ώρες προτού οι συγκρούσεις συνεχιστούν και πάλι με μεγαλύτερη ένταση. Η κατάπαυση του πυρός στο Ραμαζάνι θα λήξει την επόμενη Δευτέρα και οι μάχες ενδέχεται να συνεχιστούν εξίσου καταστροφικά με πριν.

Μια ειρηνευτική διάσκεψη που διεξήχθη στο Βερολίνο τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους ζήτησε την κατάπαυση του πυρός και τις χώρες να υπακούσουν στο εμπάργκο όπλων, το οποίο παραβιάστηκε συνεχώς καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης. Επίσης, εξέδωσε οδικό χάρτη 55 σημείων για τον τερματισμό του πολέμου. Ωστόσο, σε μεγάλο βαθμό δεν κατάφερε να κάνει καμία σημαντική διαφορά.

Ως αποτέλεσμα της συνέχισης του εμπορίου όπλων με τη Λιβύη, ο ειδικός σε νάρκες του ΟΗΕ δήλωσε το Φεβρουάριο ότι η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα ανεξέλεγκτα αποθέματα πυρομαχικών στον κόσμο, με 150.000 έως 200.000 τόνους. Ο αξιωματούχος του ΟΗΕ Γιακούμπ Ελ Χίλο σχολίασε ότι η Λιβύη είναι επίσης το μεγαλύτερο θέατρο μάχης για τεχνολογία μη επανδρωμένων αεροσκαφών, προσθέτοντας ότι ο καθένας έχει κάτι να πετάει στον ουρανό της Λιβύης, όπως φαίνεται.

Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει πρόθεση από τη διεθνή κοινότητα, ή ακόμα και από τις δυτικές χώρες, να βοηθήσει στην άμβλυνση των συγκρούσεων και στον τερματισμό της σύγκρουσης στη Λιβύη, παρά τη σοβαρή απειλή που παρουσιάζει ο κορονοϊός σε έναν πληθυσμό όπου 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια και περισσότεροι από 200.000 εκτοπίστηκαν.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, η Δύση είναι διχασμένη για το ποια από τις αντιμαχόμενες πλευρές να υποστηρίξει: ο ΟΗΕ αναγνωρίζει το GNA του Πρωθυπουργού Αλ Σαραζ ως κυβέρνηση της Λιβύης, και αν και οι ΗΠΑ στήριξαν τη δημιουργία του GNA, ο Ντόναλντ Τραμπ επαίνεσε το ρόλο του Χαφτάρ στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στην προστασία των πόρων της Λιβύης. Η Ιταλία υποστηρίζει επίσης το GNA, ωστόσο επιθυμεί να αποτρέψει τους μετανάστες να εγκαταλείψουν τη Λιβύη και να επιχειρήσουν να φτάσει στην Ιταλία, κάτι που θα απαιτούσε εν μέρει τον τερματισμό του πολέμου. Η Γαλλία προσέφερε διπλωματική στήριξη στον Χαφτάρ, εμποδίζοντας δήλωση της ΕΕ που καλεί τον Χαφτάρ να τερματίσει την επίθεση στην Τρίπολη. Υπάρχουν ανησυχίες ότι η Γαλλία μπορεί να παρέχει στρατιωτική βοήθεια για την υποστήριξη του Χαφτάρ. Το Ηνωμένο Βασίλειο παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό σιωπηλό ως προς το θέμα αυτό, ενδεχομένως ως συνέπεια της προηγούμενης καταστροφικής παρέμβασής του.

Ως βασικός συμμετέχων στην επέμβαση πριν από εννέα χρόνια, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει τώρα να δράσει με βάση την υποστήριξή για την παγκόσμια κατάπαυση του πυρός, την οποία εξέφρασε ο Dominic Raab στις αρχές Απριλίου, κάτι που δεν έχει κάνει μέχρι στιγμής. Είναι επιτακτική ανάγκη να καταβληθεί νέα προσπάθεια για την εφαρμογή των μέτρων που συμφωνήθηκαν στη διάσκεψη του Βερολίνου τον Ιανουάριο, και ειδικότερα πρέπει να δοθεί τέλος στην εισαγωγή όπλων στη Λιβύη.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Γιατί το Ηνωμένο Βασίλειο δαπάνησε δισεκατομμύρια για πυρηνικές βόμβες, αλλά αγνόησε την πανδημία απειλή

Newsteam 0 Comments

Του Richard Norton-Taylor για το Open Democracy

Γνωρίζουμε τώρα ότι η κυβέρνηση προειδοποιήθηκε πέρυσι ότι μια ιογενής πανδημία αποτελεί τη μεγαλύτερη δυνητική απειλή για τη χώρα. Σε εμπιστευτική ενημέρωση από το Υπουργικό Συμβούλιο, η οποία διέρρευσε την προηγούμενη βδομάδα, οι υπουργοί ενημερώθηκαν ότι δεκάδες χιλιάδες ζωές ενδέχεται να κινδυνεύσουν σε περίπτωση που υπάρξει ξέσπασμα. Μεταξύ των συστάσεων ήταν η δημιουργία αποθεμάτων ΜΑΠ (εξοπλισμού ατομικής προστασίας) και η κατάρτιση σχεδίων για ένα σύστημα εντοπισμού των επαφών.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι προειδοποιήσεις έπεφταν σε ώτα μη ακουόντων. Το 2014, το Υπουργείο Άμυνας συνέστησε ότι η εγρήγορση στις μεταβαλλόμενες τάσεις ήταν ζωτικής σημασίας για την άμβλυνση της πιθανότητας πανδημίας. Ανώτεροι πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι έσπευσαν να παραχώσουν την έκθεση, η οποία αφέθηκε να μαζέψει σκόνη.

Για να επιδεινωθούν τα πράγματα, το πρόγραμμα λιτότητας που υλοποιήθηκε την τελευταία δεκαετία, έχει οδηγήσει σε σημαντικές περικοπές σε κυβερνητικά έργα και δημόσιες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Συστήματος Υγείας(NHS), που θα μας ετοιμάσει για πανδημία. Ωστόσο, υπήρξε μια αξιοσημείωτη εξαίρεση στις περικοπές – το οπλοστάσιο των πυρηνικών όπλων της χώρας.

Δεκάδες δισεκατομμύρια εξακολουθούν να δαπανώνται για όπλα που δεν έχουν καμία χρησιμότητα κατά των επιθέσεων που κρίθηκαν ως πιθανή απειλή για το Ηνωμένο Βασίλειο στο Εθνικό Μητρώο Κινδύνων της κυβέρνησης. Το τελευταίο μητρώο, το οποίο καταρτίστηκε το 2017, αναφέρεται μόνο στην ανάγκη προστασίας των πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας και στην πιθανότητα επιθέσεων χημικών, βιολογικών και πυρηνικών υλικών από τρομοκράτες. Ωστόσο, προσθέτει ότι η χρήση συμβατικών όπλων από τρομοκράτες είναι πολύ πιο πιθανή.

Διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν χαρακτηρίσει το πυρηνικό οπλοστάσιο της Βρετανίας ως την απόλυτη ασφάλεια ενάντια σε επίθεση, ή εκβιασμό, από ξένη δύναμη. Αν ισχύει αυτό, τότε γιατί η κυβέρνηση δεν αύξησε τις δαπάνες της για την υγειονομική περίθαλψη ως ασφάλεια έναντι μιας πολύ μεγαλύτερης απειλής – μιας μολυσματικής πανδημίας.

Οι υπερασπιστές των πυρηνικών όπλων της Βρετανίας υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητα για πολιτικούς λόγους, για να διατηρήσουν το καθεστώς της Βρετανίας ως παγκόσμιας δύναμης. Ωστόσο, τα επιχειρήματα για το αν τα πυρηνικά όπλα θα θεωρούνταν ποτέ ρεαλιστική ή αποτελεσματική απειλή κατά ενός πιθανού επιτιθέμενου αποφεύγονται.

Η έλλειψη αξιοπιστίας όσον αφορά τα πυρηνικά όπλα της Βρετανίας απεικονίζεται, κατά την άποψη του συγγραφέα, τέλεια από το έργο του David Greig, The Letter of Last Try. Σε αυτή, η πρωθυπουργός, την πρώτη ημέρα της θητείας της, συζητά με ανώτερο αξιωματούχο της Whitehall τις οδηγίες που θα δώσει σε διοικητή υποβρυχίων Trident σε περίπτωση καταστροφικής επίθεσης στη Βρετανία.

Το να γράψει κανείς αντίποινα είναι τερατώδες και παράλογο. Το να γράψεις μην ανταποδίδεις καθιστά το όλο πυρηνικό έργο άνευ αξίας, λέει. Ναι, κυρία, λέει ο υπάλληλος.

Τα πυρηνικά όπλα της Βρετανίας εκσυγχρονίζονται με κόστος άνω των 200 δισεκατομμυρίων λιρών, αριθμός ο οποίος δεν αμφισβητείται από το υπουργία Άμυνας. To πυρηνικό πρόγραμμα Trident κάποτε χαρακτηρίστηκε από τον Τζον Τόμσον, όταν ήταν ο ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου, ως ο μοναδικός μεγαλύτερος μελλοντικός χρηματοοικονομικός κίνδυνος που αντιμετώπιζε η Βρετανία. Το πρόγραμμα είναι τέρας, ανέφερε.

Το έργο, όπως έχει επανειλημμένως επισημάνει το Εθνικό Γραφείο Ελέγχου, το δημοσιονομικό παρατηρητήριο του κοινοβουλίου, έχει πληγεί από καθυστερήσεις και τεχνικά προβλήματα. Στρεβλώνει επίσης τον αμυντικό προϋπολογισμό, εκτρέποντας πόρους που θα πρέπει να δαπανηθούν για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και τη στρατιωτική υποστήριξη για τις πολιτικές αρχές.

Ενώ δισεκατομμύρια δαπανώνται για την πυρηνική αποτροπή μας, βρετανικά στρατεύματα αναπτύχθηκαν χωρίς επαρκή εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένης της θωράκισης σώματος, στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Και τώρα, εν μέσω της πανδημίας, γιατροί, νοσοκόμες, νοσοκομεία και οικιακό προσωπικό φροντίδας, δεν διαθέτουν επαρκή εξοπλισμό. Η κυβέρνηση δεν ήταν καλά προετοιμασμένη για την κρίση του κορονοϊού και δεν ήταν προετοιμασμένη για την εισβολή στο Ιράκ και την εκστρατεία κατά των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Φυσικά, οι παραλληλισμοί δεν είναι ακριβείς, αλλά και στις δύο περιπτώσεις οι αποτυχίες της κυβέρνησης έχουν οδηγήσει σε θανάτους που μπορούν να αποφευχθούν.

Αυτές οι αποτυχίες είναι συνέπεια μιας επικίνδυνης νοοτροπίας που έχει διαποτίσει το Whitehall για πολύ καιρό. Η κυβέρνηση αγνοεί ό,τι βρίσκει δυσάρεστο και υπαγορεύει τις ενέργειές της στην αλαζονική υπόθεση ότι η Βρετανία, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και πυρηνική δύναμη, θα προστατεύεται με κάποιον τρόπο από τις συμφορές που αντιμετωπίζουν άλλες χώρες. Ένα εσωτερικό έγγραφο του Υπουργείου Αμύνης που υποβλήθηκε στην έρευνα Chilcot για την εισβολή στο Ιράκ ανέφερε ξεκάθαρα: …ο στρατός του ΗΒ ήταν εφησυχασμένος και αργός στην αναγνώριση και την υιοθέτηση των μεταβαλλόμενων συνθηκών. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το υπουργείο Άμυνας είναι καλό στον προσδιορισμό των διδαγμάτων, αλλά λιγότερο καλό στο να τα μαθαίνει. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για τον πανδημικό σχεδιασμό της κυβέρνησης.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Υπολογισμός του κόστους του πολέμου στην εποχή του Κορονοϊού

Newsteam 0 Comments

Το επαίσχυντο οικονομικό κόστος του πολέμου είναι κατάφωρα εμφανές και η ανακατανομή των χρημάτων των φορολογουμένων ποτέ δεν ήταν πιο επείγουσα.

Των TERINA HINE και CHRIS NINEHAM για το Stop the War Coalition

Η Βρετανία έχει τον έκτο μεγαλύτερο αμυντικό προϋπολογισμό στον κόσμο, ο οποίος αυτό το έτος πρόκειται να ανέλθει σε 55 δισ. λίρες. Οι αμυντικές δαπάνες στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος τομέας κυβερνητικών δαπανών – δηλαδή 5 πένες σε κάθε φόρο πηγαίνει προς το στρατό. Ισοδυναμεί με λίγο λιγότερο από το ένα τρίτο των συνολικών δαπανών για την υγεία.

Το υπουργείο Άμυνας (MOD) σημειώνει ότι το ΗΒ έχει τον μακράν μεγαλύτερο αμυντικό εξοπλισμός του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη σε απόλυτους αριθμούς. Το ΗΒ είναι μια από τις τρεις χώρες της συμμαχίας του ΝΑΤΟ, αποτελούμενη από 29 μέλη, που δαπανά τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ στο στρατό.

Ο στρατιωτικός προϋπολογισμός της Βρετανίας αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια σε απόλυτους αριθμούς και σε σχέση με το ΑΕΠ. Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί να αυξήσει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό κατά 0,5% πάνω από τον πληθωρισμό ετησίως κατά τη διάρκεια αυτού του κοινοβουλίου.

Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2019 ο Savid Javid, Βρετανός Καγκελάριος εκείνη την εποχή, ανακοίνωσε πραγματική αύξηση 2,6% στον αμυντικό προϋπολογισμό για να καλύψει το κόστος του νέου υλικού.

Ο βασικός στόχος εδώ δεν είναι στην πραγματικότητα η άμυνα, αλλά η προβολή της δύναμης και της επιρροής διεθνώς στην επιδίωξη αυτού που η κυβέρνηση αποκαλεί Παγκόσμια Βρετανία. Σύμφωνα με τα λόγια του υπουργού Άμυνας Μπεν Γουάλας, σκοπός του είναι να παγιώσει το ΗΒ ως στρατιωτική δύναμη Επιπέδου 1.

Αυτή η αύξηση των δαπανών πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία έχει καταστεί σαφές ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας(NHS) στερείται ενός φάσματος βασικού εξοπλισμού και προσωπικού για τα τεστ και τη θεραπεία κρουσμάτων Covid-19 και για την αντιμετώπιση άλλων πιθανών πανδημιών υγείας. Η Βρετανική Ιατρική Ένωση προειδοποίησε στις 5 Μαρτίου 2020 ότι η κρίση στις συντάξεις, τις αμοιβές και τη χρηματοδότηση κεφαλαίου του NHS έχει οδηγήσει την υπηρεσία υγείας κοντά στην κατάρρευση. Προέτρεψε την κυβέρνηση να εφαρμόσει έκτακτο πακέτο μέτρων για αύξηση της χρηματοδότησης.

Οι πρόσφατες ξένες στρατιωτικές επεμβάσεις της Βρετανίας έχουν κοστίσει περίπου 34 δισεκατομμύρια λίρες, έχουν προκαλέσει ανείπωτη δυστυχία και έχουν συμβάλει στο να γίνει ο κόσμος πολύ πιο επικίνδυνος. Η συνεχιζόμενη στρατιωτική παρουσία σε πληγείσες από τον πόλεμο περιοχές αυξάνει μόνο τις εντάσεις και διαιωνίζει τις συγκρούσεις, συχνά σε περιοχές που είναι ευάλωτες στην ταχεία εξάπλωση ασθενειών. Η απόσυρση ξένων στρατευμάτων θα αμβλύνει τις εντάσεις διεθνώς και θα απελευθερώσει τεράστιους πόρους για να βελτιώσει την αντίδρασή μας στον κορονοϊό και θα ανοικοδομήσει τις δημόσιες υπηρεσίες μας μετά από χρόνια λιτότητας.

1) Εξωτερικές επεμβάσεις

Βρετανικό προσωπικό υπηρεσιών λειτουργεί σε τουλάχιστον 30 χώρες σε όλο τον κόσμο. Εξακολουθούν να υπάρχουν περισσότερα από 1.000 Βρετανικά Στρατεύματα στο Αφγανιστάν, τα οποία εμπλέκονται σε ένας πόλεμο ο οποίος έχει διαρκέσει τέσσερις φορές περισσότερο από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπάρχουν περισσότεροι από 1.300 στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ και της Συρίας, και οι δύο χώρες που έχουν βρεθεί στο χείλος της κατάρρευσης από τον πόλεμο και την ξένη παρέμβαση. Οι βρετανικές ειδικές δυνάμεις συμμετέχουν στον πόλεμο της Υεμένης υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, ο οποίος είχε προκαλέσει μια απελπισμένη ανθρωπιστική καταστροφή πριν από την πανδημία και συνεχίζει παρά τις δημόσιες δεσμεύσεις για κατάπαυση του πυρός.

Εκτός από τις μόνιμες βάσεις (βλέπε παρακάτω), οι Βρετανανικές δυνάμεις δραστηριοποιούνται και σε άλλες χώρες, όπως η Εσθονία, η Γκαμπόν, η Γκάμπια, το Μαλάουι, η Νιγηρία, η Πολωνία και το Νότιο Σουδάν.

Το επιπλέον κόστος αυτών των στρατιωτικών αναπτύξεων υπολογίστηκε από ερευνητές της Βουλής των Κοινοτήτων ως £855 εκατομμύρια το 2018. Το MOD παρέχει περιορισμένη ανάλυση των βασικών επιχειρήσεων και το κόστος τους δεν περιλαμβάνει μισθούς ή τακτικά λειτουργικά έξοδα:

Καθαρό πρόσθετο κόστος των επιχειρήσεων

Ετήσια έκθεση και λογαριασμοί MOD 2018-19(Περιοχή/Κόστος σε εκατομμύρια λίρες):

  • Αφγανιστάν/89,4
  • Ευρύτερος κόλπος/41,9
  • Αντιμετώπιση του DAESH(ISIS)/448,4
  • Διασφάλιση Ευρωπαϊκής Ομοσπονδία; Περιοδοντολογίας (EFP) και του ΝΑΤΟ/4,8
  • Ανάπτυξη χώρου συγκέντρωσης στρατιωτικών δραστηριοτήτων (DMAP)/46,6
  • Ταμείο Συγκρούσεων, Σταθερότητας και Ασφάλειας (CSSF)/88,5
  • Άλλα/0,4

Το συνολικό κόστος αυτών των επιχειρήσεων(855 εκατομμύρια λίρες) θα ήταν αρκετό για να χρηματοδοτήσει το πρόγραμμα των πακέτων τροφίμων για εξαιρετικά κλινικά ευάλωτα άτομα στα οποία έχει δοθεί συμβουλή να προστατευθούν από τον κορονοϊό στο σπίτι.

2) Μόνιμες εξωτερικές βάσεις

  • Κύπρος, ετήσιο κόστος 80 εκατομμύρια λίρες

Οι δύο στρατιωτικές βάσεις του ΗΒ στην Κύπρο καταλαμβάνουν πάνω από 3.500 προσωπικό. Η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε την Κύπρο ως εφαλτήριο για βομβαρδισμούς σε Ιράκ, Λιβύη και Συρία, προκαλώντας διαμαρτυρίες από αντιπολεμικούς ακτιβιστές στο νησί.

  • Καναδάς, ετήσιο κόστος £27,9 εκατομμύρια

Ο βρετανικός στρατός διαθέτει μια τεράστια στρατιωτική βάση στην Αλμπέρτα του Καναδά. Περισσότεροι από 400 Βρετανοί στρατιώτες βρίσκονται μόνιμα εκεί, μαζί με πάνω από 1.000 οχήματα, συμπεριλαμβανομένων των αρμάτων μάχης Challenger 2.

  • Κένυα, ετήσιο κόστος 9,3 εκατομμύρια λίρες

Η τεράστια βάση του στρατού του ΗΒ στο Nanyuki της Κένυας παρέχει πρόσβαση σε 13 εκπαιδευτικούς χώρους, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία στρατευμάτων πριν από την ανάπτυξή τους στο Αφγανιστάν και αλλού. Περίπου 100 μέλη του βρετανικού προσωπικού έχουν μόνιμη βάση εκεί.

  • Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ετήσιο κόστος 7,7 εκατ. λίρες

Η Βασιλική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί την αεροπορική βάση Al Minhad στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για την αποστολή στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Παρείχε επίσης στήριξη στον βομβαρδισμό της Λιβύης από το ΗΒ το 2011. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είναι μια εξαιρετικά καταπιεστική δικτατορία στην οποία η BP εξάγει 160.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα.

  • Μπαχρέιν, ετήσιο κόστος 4,2 εκατομμύρια λίρες

Το Μπαχρέιν φιλοξενεί την πρώτη σημαντική ναυτική βάση του ΗΒ ανατολικά της διώρυγας του Σουέζ από το 1971. Το Μπαχρέιν είναι μια απόλυτη μοναρχία, όπου ακτιβιστές υπέρ της δημοκρατίας φυλακίζονται, βασανίζονται ή σκοτώνονται επειδή μιλούν δημόσια.

  • Oman, ετήσιο κόστος 3,5 εκατομμύρια στερλίνες

Το 2017, το Ομάν συμφώνησε να επιτρέψει στο Βασιλικό Ναυτικό να χρησιμοποιήσει ένα λιμάνι στο Duqm και να δημιουργήσει μια κοινή βάση υποστήριξης της εφοδιαστικής, η οποία είναι αρκετά βαθιά για να έχουν πρόσβαση τα νέα αεροσκάφη της Βρετανίας. Το Ομάν είναι άλλη μια δικτατορία του Κόλπου που που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη βρετανική στρατιωτική υποστήριξη για την επιβίωση της κυβερνώσας οικογένειάς.

  • Νήσοι Τσάγκος, ετήσιο κόστος 3,4 εκατομμύρια λίρες

Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν το Ντιέγκο Γκαρσία, μέρος της Βρετανικής Επικράτειας του Ινδικού Ωκεανού, ως αεροδιάδρομο μεγάλης εμβέλειας για βομβαρδισμούς στη Μέση Ανατολή και δρομολόγησαν πτήσεις παράδοσης μέσω της βάσης. Από το 1968, η βρετανική κυβέρνηση απομάκρυνε βίαια ολόκληρο τον πληθυσμό 1.500 ατόμων από τις νήσους Τσάγκος, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου. Το Βασιλικό Ναυτικό και οι Πεζοναύτες διατηρούν προσωπικό στα νησιά.

  • Κατάρ, ετήσιο κόστος £2,6 εκατομμύρια

Η Εκστρατευτική Αεροπορική Ομάδα Υπ’ αριθ. 83 της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας εδρεύει στην αεροπορική βάση Al Udeid, η οποία διοικείται από τον Αμερικανικό στρατό στο Κατάρ. Αεροσκάφη στη βάση έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διενέργεια βομβιστικών επιδρομών που κατευθύνονται στο Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και τη Συρία. Είναι μία από τις τέσσερις στρατιωτικές βάσεις της Βρετανίας σε μια δικτατορία του Κόλπου.

  • Μπελίζε, ετήσιο κόστος 1,4 εκατομμύρια λίρες

Η Μονάδα Υποστήριξης Εκπαίδευσης του Βρετανικού Στρατού Μπελίζε (BATSUB) βρίσκεται κοντά στην Πόλη Μπελίζε. Τα βρετανικά στρατεύματα έχουν πρόσβαση στο ένα έκτο της γης του Μπελίζε, συμπεριλαμβανομένης προστατευόμενης δασικής περιοχής, για εκπαίδευση σε πολεμικές συγκρούσεις στη ζούγκλα, η οποία περιλαμβάνει την εκτόξευση όλμων, πυροβολικό και πολυβόλα από ελικόπτερα.

  • Σιγκαπούρη, ετήσιο κόστος 1,2 εκατομμύρια λίρες

Η εφοδιαστική βάση του βρετανικού ναυτικού βρίσκεται στο Sembawang Wharf στη Σιγκαπούρη. Η Σιγκαπούρη βρίσκεται κοντά στην Κίνα, εκεί όπου αγαθά αξίας 3 τρισεκατομμυρια λιρών το χρόνο περνούν από τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν ότι το κυβερνών κόμμα της Σιγκαπούρης έχει αυταρχικό έλεγχο στην εξουσία και τους δρακόντειους νόμους που περιορίζουν τις διαμαρτυρίες, ενώ η εκτίμηση της ελευθερίας του Τύπου είναι χαμηλότερη από τη Μιανμάρ, τη Ρωσία και τη Ζιμπάμπουε.

Οι συνολικές πρόσθετες δαπάνες για στρατιωτικές βάσεις ανέρχονται σε 141 εκατομμύρια λίρες. Τα χρήματα αυτά θα ήταν αρκετά για να διπλασιαστεί η προμήθεια ιατρικών αναπνευστικών μηχανημάτων από τη Βρετανία, τα οποία είναι κρίσιμα για να βοηθήσουν τα θύματα του Covid-19 να συνεχίσουν να αναπνέουν εάν νοσηλεύονται στο νοσοκομείο.

Ευχαριστούμε τον Φιλ Μίλερ για τον αποχαρακτηρισμός των εγγράφων του Ηνωμένου Βασιλείου στις 19 Μαρτίου 2020 για λεπτομέρειες σχετικά με τις βάσεις του Ηνωμένου Βασιλείου

Εξοπλισμός

Η αύξηση του στρατιωτικού προϋπολογισμού οφείλεται κυρίως σε πρόσθετες παραγγελίες για νέο υλικό. Την προσεχή δεκαετία η Βρετανία πρόκειται να δαπανήσει 183,6 δισ. λίρες για στρατιωτικό εξοπλισμό. Αυτό σημαίνει £18,3 δις κάθε χρόνο. Η ετήσια έκθεση του Υπουργείου Άμυνας (MOD) για την περίοδο 2018-2019 παρέχει μια περιγραφή των προγραμματισμένων δαπανών στρατιωτικού εξοπλισμού κατά την επόμενη δεκαετία.

Προβλεπόμενες δαπάνες 2018-2028/Δισεκατομμύρια:

  • Υποβρύχια/44,6
  • Πληροφοριακά συστήματα και υπηρεσίες/24,8
  • Πλοία/19,5
  • Αεροπορική υποστήριξη/18,6
  • Χερσαίος εξοπλισμός (συμπεριλαμβανομένου εξοπλισμού του προσωπικού)/18,4
  • Πολεμικά αέρος (π.χ. Typhoon, Tornado)/17,8
  • Όπλα (αέρας και θάλασσα)/13,8
  • Ελικόπτερα/9,6

Οι εξαιρετικά υψηλές δαπάνες του ναυτικού είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για την ικανότητα του βρετανικού στρατού για παγκόσμια εμβέλεια και παρέμβαση. Η Βρετανία ξοδεύει περισσότερα στο ναυτικό της από ότι η Ιταλία, η Γαλλία και η Γερμανία μαζί. Το ναυπηγικό πρόγραμμα θα παράσχει στο Ηνωμένο Βασίλειο πολύ μεγαλύτερη επιθετική στρατιωτική ικανότητα. Αναφερόμενη στη νέα γενιά αεροσκαφών και συναφών σκαφών, το MOD αναφέρει: Μόλις τεθεί σε πλήρη λειτουργία, το Βρετανικό Carrier Strike Group θα αποτελέσει ανυπέρβλητη δύναμη σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οι ετήσιες δαπάνες ύψους 18,3 δισεκατομμυρίων λιρών θα μπορούσαν να καλύψουν περισσότερο από το κόστος μιας ετήσιας άδειας εργασίας που υπολογίζεται σε μόλις πάνω από 1 δισεκατομμύριο λιρών/μήνα.

Το επαίσχυντο οικονομικό κόστος του πολέμου είναι κατάφωρα εμφανές, και η ανακατανομή των χρημάτων των φορολογουμένων ποτέ δεν ήταν πιο επείγουσα. Με τον ΟΗΕ να ζητεί παγκόσμια κατάπαυση του πυρός δεν υπήρξε ποτέ καλύτερη στιγμή για την καταπολέμηση της εξωτερικής επέμβασης και της στρατιωτικής ανάπτυξης στο εξωτερικό. Συμμετάσχετε στην εκστρατεία μας, υπογράψτε το αίτημα μας, γίνετε μέλος του Stop the War.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Πόλεμος γονιών και ιδιωτικών παιδικών σταθμών. Τα δίδακτρα και…

Newsteam 0 Comments

Ένα ακόμη αγκάθι για να επανέλθουμε στην κανονικότητα. Ένα ακόμη μεγάλο ζήτημα που περνάει στα ψιλά των Δελτίων ειδήσεων αλλά όχι σε εμάς. Κι αυτό διότι υπάρχουν πολλοί γονείς εκεί έξω που δεν ξέρουν τι να κάνουν, αφού η ενημέρωση είναι ανύπαρκτη. Με την ημερομηνία ανοίγματος των βρεφονηπιακών –παιδικών σταθμών να παραμένει ακόμα άγνωστη, παρ’ ότι το σταδιακό σπάσιμο της καραντίνας ξεκινάει την ερχόμενη εβδομάδα και με το ζήτημα των διδάκτρων να παραμένει αρρύθμιστο και νομικά διφορούμενο, οι μεν γονείς απειλούν με μηνύσεις, οι δε παιδικοί σταθμοί λένε: Μην μας πληρώνετε όσο είμαστε κλειστοί αλλά θα ζητήσουμε να το κάνετε αν στο τέλος δεν μας στηρίξει η Πολιτεία.

Το τοπίο των ιδιωτικών βρεφονηπιακών σταθμών-σύμφωνα με τον ιστότοπο Δικαιολογητικά- φάνηκε από την αρχή της εφαρμογής της καραντίνας ότι θα γινόταν το μεγαλύτερο αγκάθι από όλες τις ιδιωτικές δομές που οι υπηρεσίες τους έχουν να κάνουν με παιδιά. Ένας βασικός λόγος είναι ότι οι συγκεκριμένες δομές δεν επιτηρούνται από το Υπουργείο Παιδείας αλλά το Υπουργείο Εργασίας –μιας και θεωρείται ότι παρέχουν υπηρεσίες φύλαξης και φροντίδας κι όχι εκπαίδευσης- ενώ σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιούν και προγράμματα ΕΣΠΑ για να παράσχουν μια υπηρεσία στην οποία το κράτος διαχρονικά παίρνει κακό βαθμό.

  • Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Πανελλαδικής Ομοσπονδίας Συλλόγων Ιδιωτικών Παιδικών Σταθμών, Γιώργο Σταθόπουλο:  πανελλαδικά σε αυτές τις δομές φιλοξενούνται 82.000 παιδιά. Από αυτά, τα 2.000 είναι βρέφη και τα υπόλοιπα, νήπια, ηλικίας 2,5 έως 4 ετών. Κάθε δομή φιλοξενεί 40 περίπου παιδιά. Οι ιδιωτικοί σταθμοί υπολογίζονται στους 1500 περίπου ενώ τα μέλη στην παραπάνω ομοσπονδία είναι κοντά στα 1.000.

Με τα υπάρχοντα δεδομένα, τα οποία αλλάζουν διαρκώς η σωστή επιλογή κατα τον Πρόεδρο είναι οι βρεφονηπιακοί σταθμοί να ανοίξουν το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου για να προετοιμάσουν οι ιδιοκτήτες το έδαφος της λειτουργίας για την ερχόμενη χρονιά αλλά και για να δοκιμάσουν εν είδος προσομοίωσης τα μέτρα προφύλαξης για τον κορονοϊό. Αυτό βέβαια, σύμφωνα με τον ίδιο, απαιτεί οι σταθμοί να έχουν λάβει έγκαιρα σαφείς οδηγίες για το πως και με πόσα παιδιά πρέπει να λειτουργούν για να εξασφαλίζεται στο ακέραιο η υγειονομική θωράκιση.

  • Ένα σημαντικό ακόμα επιχείρημα για να ανοίξουν ξανά οι βρεφονηπιακοί σταθμοί είναι αυτό των εγγραφών κι επανεγγραφών βρεφών και παιδιών, η γνωριμία των γονιών με τους ιδιοκτήτες αλλά κι οι δηλώσεις των γονιών για τα προγράμματα ΕΣΠΑ που θα ανακοινωθούν τον Μάιο. Οι γονείς ως συνήθως καταθέτουν τα δικαιολογητικά τον Ιούνιο και μέσα στον Ιούλιο βγαίνουν τα αποτελέσματα. Το ίδιο γρήγορα πάντως φαίνεται ότι θέλουν να ανοίξουν οι παιδικοί σταθμοί και πολλοί γονείς που θα αναγκαστούν να επιστρέψουν στις δoυλειές τους καθώς αίρεται σταδιακά η καραντίνα. To μεγάλο πρόβλημα είναι πως οι γονείς που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και τα παιδιά τους είναι κάτω από 4 ετών δεν δικαιούνται την άδεια ειδικού σκοπού. Και μπορεί το προηγούμενο διάστημα της καραντίνας οι περισσότεροι από αυτούς να τα βόλεψαν με κάποιον τρόπο, καθώς ένας από τους δύο γονείς ή τηλεεργαζόταν ή εργαζόταν σε επιχείρηση που ήταν είτε πληττόμενη είτε κλειστή, τώρα το τοπίο αλλάζει άρδην.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στο καυτό θέμα των διδάκτρων, σύμφωνα με τον κο Σταθόπουλο, οι γονείς οφείλουν να πληρώσουν στο 40% τα δίδακτρα για τον μήνα Μάρτιο. Για το υπόλοιπο διάστημα κι όσο παραμένουμε στους πληττόμενους ΚΑΔ δεν ζητάμε ούτε μισό cent από τους γονείς τονίζει, όμως σε αυτό το σημείο έρχεται ένα αλλά καθώς όπως συμπληρώνει:

Αν η Πολιτεία δεν μας στηρίξει οικονομικά, τότε θα απευθυνθούμε στους γονείς και θα ζητήσουμε κάποια χρήματα από τα δίδακτρα με έκπτωση και με συμφωνία που θα προσπαθήσουμε να επιτύχουμε μεταξύ μας. Αξιολογώντας τα μέτρα αυτά (ΕΣΠΑ, Εργάνη, ασφαλιστικές εισφορές κλπ), θα μελετήσουμε την έκπτωση που θα προτείνουμε, ώστε κάθε ιδιωτική δομή να πάρει τις αποφάσεις της ανάλογα με τις υποχρεώσεις της.

(πληροφορίες από το nassosblog)

Διάβασε το »