Πατήστε ESC για κλείσιμο

Μέση Ανατολή - Spoiler

Ο Μέγας Αναπροσανατολισμός: Ο Λίβανος κοιτάει ανατολικά

Newsteam 0 Comments

Το κακόγουστο déjà vu που φέτος ζω στην Χώρα των Κέδρων κορυφώνεται αυτές τις μέρες.

Άρχισε δειλά-δειλά με τις τεράστιες διαδηλώσεις εν μέσω κρίσης χρέους τον περασμένο Οκτώβρη. Συνέχισε όταν επιβλήθηκαν άτυπα capital controls. Γιγαντώθηκε με τις ουρές στα ΑΤΜ και τις μολότοφ στις τράπεζες πριν τον κορονοϊό.

Κάποια στιγμή επεκτάθηκε και σε δημόσια πρόσωπα. Π.χ. ένας επιφανής αριστερός οικονομικός δημοσιογράφος, ο Μohammad Ζbeeb, θύμιζε μετεμψύχωση Βαρουφάκη. Ίδια καράφλα, ίδια καφρίλα εναντίον του.

Σήμερα το déjà vu είναι η καθημερινότητα μου. Μισθοί σε ελεύθερη πτώση, η ανεργία και η ακρίβεια σκαρφαλώνουν, το ΔΝΤ προ των πυλών με ακονισμένα μαχαίρια.

Οι ΗΠΑ βάζουν όρους για να έρθει το ΔΝΤ: να κόψει η χώρα όλους τους δεσμούς με Συρία, ενώ κάτι γραφικοί διαδηλώνουν ενάντια στα όπλα της Χεζμπολάχ πετώντας την μπάλα στην εξέδρα – μόνο το aperol στο χέρι τους λείπει.

Είναι η λιβανέζικη εκδοχή του Mένουμε Eυρώπη. Με την διαφορά ότι εδώ πολλοί, παρά πολλοί, θέλουν να… πάνε Ανατολή.

Η γεωπολιτική-οικονομικη στροφή της χώρας προς τα ανατολικά (Συρία, Ιράκ, Ιράν και στο βάθος Κίνα), μόλις κατατέθηκε ως πρόταση στο τραπέζι από τα χείλη του Χασάν Νασράλα, του γενικού γραμματέα της Χεζμπολάχ.

Δεν χρειαζόμαστε τους Αμερικανούς. Ο κόσμος είναι μεγάλος, ο κόσμος είναι ανοιχτός, υπάρχουν πολλοί και κάλοι φίλοι είπε ο Νασράλα, ως άλλος Ανδρέας.

Στα σοβαρά όμως: Ο Μέγας Αναπροσανατολισμός της χώρας φαίνεται πως είναι η απάντηση του αυτό-ονομαζομενου Άξονα της Αντίστασης απέναντι στον οικονομικό πόλεμο που διεξάγουν ανοιχτά πια οι ΗΠΑ.

Αυτές άλλωστε έδειξε ο Νασράλα πίσω από την εξαφάνιση των δολαρίων στην αγορά, γεγονός που στέλνει τις τιμές και την λαϊκή αγανάκτηση στα ύψη.

Και αν αυτό μένει ακόμα να αποδειχθεί, οι ΗΠΑ μόλις επέβαλλαν αβάσταχτες οικονομικές κυρώσεις στην Συρία και σε όσους συνεργάζονται μαζί της – με την υπερψήφιση του Caesar Αct από το αμερικανικό Κογκρέσο.

Η Συρία, ακόμα και θανάσιμα τραυματισμένη, είναι καίριος σιτοβολώνας, βασική πηγή αγροτικών και φαρμακευτικών προϊόντων και το μοναδικό ανοικτό χερσαίο σύνορο του Λιβάνου.

Οι κυρώσεις έχουν ήδη καταρρακώσει την οικονομία της Συρίας, η φτώχεια απλώνεται παντού, απειλώντας να αποτελειώσει ό,τι άφησε όρθιο ο πόλεμος.

Ο Καίσαρας της Αυτοκρατορίας δείχνει τα δόντια του, έτοιμος να τα βυθίσει στις σάρκες άλλης μιας αραβικής χώρας.

Για να την σώσει από τον γκρεμό θέλει λάφυρο στο ΔΝΤ την κρατική περιουσία και δώρο στο Ισραήλ τα όπλα της αντίστασης.

Κραδαίνοντας κυρώσεις, θέτει τον Λίβανο σε αναγκαστικό δίλημμα.

Είτε υποταγή στο δυτικό γεωπολιτικό στρατόπεδο είτε οικονομικός πόλεμος, και πιθανή ρότα προς εμφύλιο πόλεμο.

Οι Λιβανέζοι μετά το τέλος του εμφυλίου το 1990 ζουν με τον φόβο του κάθε μέρα. Στις μνήμες, στα μπαούλα, ακόμα και στο κοινοβούλιο βλέπουν παλιούς πολεμάρχους με γραβάτες.

Το φάντασμα του εμφυλίου απλώνεται πάνω από την χώρα, ειδικά κάθε φορά που η γεωπολιτική μέγγενη σφίγγει, επαναφέροντας το εκβιαστικό δίλημμα μεταξύ Δύσης (και των συμμάχων της στον Νότο, βλ. Ισραήλ και Σαουδική Αραβία) ή Ανατολής (και των συμμάχων της στον Βορρά, βλ. Ρωσία).

Αυτό το δίλημμα δεν τίθεται και από τους δύο πόλους ισόμετρα, ωστόσο.

Δεν πρόκειται για δυο άλογα που τραβούν πεισμωμένα το ένα προς την Δύση, το άλλο προς την Ανατολή.

Το δίλημμα στον Λίβανο δεν τίθεται από το Ιράν, την Συρία, την Κίνα – που ζητούν συνεργασία, όχι αποκλειστικότητα.

Το δίλημμα ή με εμάς ή εναντίον μας μπαίνει μόνο από αυτούς που διαφημίζουν την δημοκρατία ως υπέρτατο εξαγωγικό τους αγαθό.

Από αυτούς των οποίων οι ιδρυτικές αρχές είναι η ελευθερία και η ισότητα…

Από αυτούς των οποίων το μήνυμα στους ιθαγενείς της Μέσης Ανατολής είναι καθολική υποταγή ή καταστροφικός πόλεμος.

Και αν προς τις αυτοχθονικές αραβικές μάζες το δίλημμα μπαίνει με ανοιχτά αποικιοκρατικούς όρους, δεν συμβαίνει το ίδιο προς τις ελίτ τους και σε χώρες πάνω στο γεωπολιτικό-γεωγραφικό σύνορο μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Εκεί το δίλημμα μπαίνει με ορούς οριενταλισμού, αυτού του εξευγενισμένου ιού της αποικιοκρατίας.

Ο νοητός οριενταλιστικός μεσημβρινός παρουσιάζεται σήμερα ως πολιτισμικό σύνορο μεταξύ της πεφωτισμένης Δύσης και της βάρβαρης Ανατολής.

Αρχίζει ενίοτε από Ελσίνκι, περνάει από Βαρσοβία και Βιέννη, κατεβαίνει Βελιγράδι και Σοφία, διασχίζει τα Σκόπια, διχαλιάζει μεταξύ Ισταμπούλ και Αθήνας και μετά ανοίγεται προς Λευκωσία και Βυρητό.

Οι αναλογίες με το αποικιοκρατικής έμπνευσης σύνορο πολιτισμού (frontier) κατά την εξάπλωση του ευρωπαϊκού εποικισμού της αμερικανικής ηπείρου είναι αυταπόδεικτες για τα θύματα, αλλά ανύπαρκτες για τους φανατικούς καταναλωτές του.

Τι και αν αυτά τα ρατσιστικά ψευτοδιλήμματα τα βάζει σχεδόν πάντα η πεφωτισμένη Δύση;

Τι και αν σε αυτά χώρες, όπως η Τουρκία απαντούν με πολύπλοκη και πολύπλευρη αναψηλάφηση της ταυτότητας τους, την οποία οι μετα-αποικιοκρατες βαφτίζουν ως ένα άλλο δίλημμα (πχ. κεμαλικοι ή νεο-οθωμανοί);

Τι και αν στα θολά νερά του οριενταλιστικού συνόρου ψαρεύουν αβέρτα και οι προοδευτικοί της Ευρώπης και της Ελλάδας, προβάλλοντας ανάκατα το Ιράν, το ISIS και τους Ταλιμπάν ως απόλυτα μεγέθη στον παγκόσμιο μετρητή βαρβαρότητας και ανελευθερίας;

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στον Λίβανο, δεν συμβαίνει μόνο στον Λίβανο.

Συμβαίνει σε κάθε μέρος που βρίσκεται πάνω στο νοητό, μεταφερόμενο σύνορο μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Αυτό μπορεί να βρίσκεται στο κέντρο της Βυρητού, στο μετρό του Παρισιού, στα παράλια της Λέσβου, στο μυαλό όλων μας, όπου και αν βρισκόμαστε, όσο μακριά κι αν πήγαμε για να ξεφύγουμε από το δίλημμα και την πίεση να απαντηθεί έτσι ή αλλιώς.

Σκέφτομαι τελικά ότι το déjà vu που ζω σήμερα είναι η νέμεση απέναντι στην ύβρη που επιτέλεσα κάμποσα χρόνια πριν. Όταν, κυνηγημένος από την απόλυτα καταφατική αποδοχή του διλήμματος στην χώρα όπου γεννήθηκα, βρήκα καταφύγιο στον Λίβανο.

Τώρα το δίλημμα με βρήκε και εδώ. Κανένα καταφύγιο. Ο Μέγας Αναπροσανατολισμός εμπρός μας.

Antapocrisis

Άρθρο του antapocrisis

Διάβασε το »

Ισραήλ: Ο γιος του Νετανιάχου δεν θέλει μειονότητες στο Τελ Αβίβ

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Middle East Monitor

Ο γιος του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, Yair , θέλει να απαγορευθούν οι μειονότητες από το Τελ Αβίβ, ανέφερε η Jerusalem post.

Ο Yair Netanyahu έκανε τα σχόλια στο Twitter αφού οι Παλαιστίνιοι κάτοικοι της Yafa πραγματοποίησαν διαμαρτυρίες το Σαββατοκύριακο λόγω του σχεδίου του Ισραήλ να χτίσει ένα κέντρο αστέγων πάνω στο παλαιό Ισλαμικό Κοιμητήριο Al-Isaaf.

Βρισκόμενοι στα βόρεια της πόλης Yafa, οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στο νεκροταφείο σε μια προσπάθεια να σταματήσουν την κατεδάφιση. Το δημοτικό συμβούλιο κάλεσε την αστυνομία που προσπάθησε να προστατεύσει την κατεδάφιση, με αποτέλεσμα η αστυνομία να ρίξει δακρυγόνα και να χρησιμοποιήσει βόμβες κρότου λάμψης για να διαλύσει τα πλήθη.

Σε απάντηση, ο Yair έγραψε: Οι ταραχές αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει πιθανότητα συνύπαρξης σε Τελ Αβίβ-Γιάφα , και ότι όλες οι μειονότητες πρέπει να φύγουν από την πόλη.

Ο Ofer Cassif του κόμματος Joint List επιτέθηκε τον πρωθυπουργό για την εξωφρενική δήλωση του Yair. Το σάπιο μήλο πέφτει κάτω από την μηλιά, είπε ο Cassif. Ο μικρός ρατσιστής έμαθε μίσος και άγνοια από το σπίτι του πατέρα του. Δεν υπάρχει πιθανότητα συνύπαρξης με μισανθρώπους όπως αυτούς, και πρέπει να φύγουν από το Ισραήλ.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο 28χρονος Νετανιάχου – ο οποίος ζει με τους γονείς του στην επίσημη κατοικία του πρωθυπουργού – έχει κάνει αμφιλεγόμενες δηλώσεις στο διαδίκτυο.

Νωρίτερα φέτος, είχε ζητήσει την επιστροφή μιας ελεύθερης, δημοκρατικής και χριστιανικής Ευρώπης, σε διαδικτυακή καμπάνια. Ενώ πέρυσι δέχτηκε κριτική μετά τη δημοσίευση αρκετών tweets που αρνούνται την ύπαρξη της Παλαιστίνης επειδή δεν υπάρχει P στην αραβική γλώσσα .

Το 2018, του απαγορεύτηκε το Facebook μετά από γενοκτονικές αντι-μουσουλμανικές δηλώσεις και τον περασμένο Σεπτέμβριο κατηγόρησε τον πρώην απεσταλμένο των ΗΠΑ στο Ισραήλ ότι ήθελε να καταστρέψει το εβραϊκό κράτος. Τρεις μήνες αργότερα, ζήτησε από όλους τους Βρετανούς διπλωμάτες να εκδιωχθούν από το Ισραήλ επειδή αναφέρθηκαν στους Παλαιστινίους ως κατεχόμενους, και μόλις πριν από δύο εβδομάδες εξέφρασε την ελπίδα για όλους τους ηλικιωμένους αριστερούς ψηφοφόρους στο Ισραήλ να σκοτωθούν από την πανδημία κοραναϊού

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Η αντίσταση των γυναικών στη βόρεια και ανατολική Συρία (μπροσούρα)

Newsteam 0 Comments

Να σταματήσει τώρα η τουρκική εισβολή είναι το παγκοσμια σύνθημα για την υπεράσπιση της δημοκρατικής, οικολογικής και γυναικείας Επανάστασης στη Μέση Ανατολή.

Μία ακόμη τουρκική εισβολή λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή στο Νότιο Κουρδιστάν/Ιράκ. Τις τελευταίες μέρες διεξάγονται βομβαρδισμοί στον αυτοδιοικούμενο προσφυγικό καταυλισμό Maxmur, στη Shengal και στα βουνά Qandil. Επίσης, από το Women Defend Rojava Athens και από την Πρωτοβουλία για τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη, διαβάζουμε για τις νέες αεροπορικές επιθέσεις στο χωριό Kanî Masî και τη χερσαία εισβολή στη περιοχή Haftanin.

Παρακάτω δημοσιεύουμε την πρόσφατη έκδοση των Επιτροπών Women Defend Rojava στα ελληνικά όπου οι γυναίκες της ΒΑ Συρίας διηγούνται τις ιστορίες Αντίστασής τους και το πώς οργανώνονται ενάντια στον τουρκικό κατοχικό πόλεμο. Εκεί όπου Κούρδισσες, Ασσύριες, Σύριες και Αράβισσες οργανώνουν το δικό τους δίκτυο αλληλεγγύης και αγώνα. Τι γίνεται όμως σήμερα; Χθες ήταν ο ISIS, σήμερα είναι ο τουρκικός στρατός, ο δεύτερος μεγαλύτερος στρατός του ΝΑΤΟ.

Οι γυναίκες της Ροζάβα είναι παρούσες και δίνουν τον αγώνα. Από τις πρώτες γραμμές μέχρι τις κουζίνες, από τα ασθενοφόρα μέχρι τις μαζικές διαδηλώσεις, από τις συνεδριάσεις του συμβουλίου μέχρι τα γραφεία εκστρατείας, το πνεύμα της γυναικείας επανάστασης δεν ήταν ποτέ πιο ορατό.

Η μπροσούρα διατίθεται ελεύθερα για εκτύπωση, προώθηση, ανάγνωση. Δεν ξεχνούμε να ευχαριστήσουμε για τη σημαντική δουλειά τους την αρχική πηγή-μετάφραση: Women Defend Rojava- Επιτροπή Αθήνας

(Κάντε refresh σε περίπτωση που δεν εμφανίστει το αρχείο με την πρώτη φορά)


Download (PDF, 3.31MB)

Αθήνα, 2020

Πηγή: Αυτολεξεί.

Διάβασε το »

Η Σαουδική Αραβία και οι Δυτικοί σύμμαχοί της ρίχνουν ψίχουλα στο μακελειό που έχουν δημιουργήσει στην Υεμένη

Newsteam 0 Comments

Toυ JAMAL ELAHEEBOCUS για το STOP THE WAR Coalition

Η Υεμένη έχει δεχθεί ανελέητη επίθεση από τη Σαουδική Αραβία, με τη στήριξη των HΠΑ, του Hνωμένου Βασιλείου και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, αφότου ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας άρχισε να βομβαρδίζει την Υεμένη τον Μάρτιο του 2015. Από τότε, το Πρόγραμμα Δεδομένων της Υεμένης εκτιμά ότι από τον Μάρτιο του 2015 έχουν ξεκινήσει πάνω από 20.000 αεροπορικές επιθέσεις από τον συνασπισμό της Σαουδικής Αραβίας, το ένα τρίτο των οποίων έχει στοχεύσει πολίτες. Ο στρατός της Υεμένης, ο οποίος συμπορεύεται με τους Χούτι, ανεβάζει τον αριθμό των αεροπορικών επιθέσεων σε πάνω από 250.000.

Ο συνασπισμός έχει λάβει την ακλόνητη στήριξη από τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες παρέχουν σταθερά αεροσκάφη και όπλα στον συνασπισμό. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει πουλήσει όπλα αξίας 5,4 δισεκατομμυρίων λιρών στη Σαουδική Αραβία από το 2015 και οι ΗΠΑ ευθύνονται για το 70% όλων των πωλήσεων όπλων στη Σαουδική Αραβία από το 2015. Αυτό συνεχίστηκε παρά τις ανησυχίες για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και τους βομβαρδισμούς αμάχων.

Ο πόλεμος έχει σκοτώσει πάνω από 100.000 ανθρώπους και έχει εκτοπίσει 3 εκατομμύρια. Ο συνασπισμός είναι άμεσα υπεύθυνος για το θάνατο ή το τραυματισμό 18.400 πολιτών. Τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας και οι υδροηλεκτρικοί σταθμοί πλήττονται συστηματικά από τις αεροπορικές επιδρομές. Ένα αποτέλεσμα αυτού είναι ότι η Υεμένη δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει λοιμώδεις ασθένειες, όπως η χολέρα, ο δάγκειος πυρετός ή η διφθερίτιδα.

Η Υεμένη αντιμετωπίζει επί του παρόντος τρίτο ξέσπασμα χολέρας από το 2016, μετά τις πλημμύρες στις αρχές του τρέχοντος έτους. Η ασθένεια έχει μολύνει πάνω από 2 εκατομμύρια ανθρώπους από το 2016 και έχει σκοτώσει σχεδόν 4.000, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Το προηγούμενο έτος υπήρξαν περίπου 60.000 κρούσματα δάγκειου πυρετού. Ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι ασθένειες μπόρεσαν να εξαπλωθούν τόσο σοβαρά σε ολόκληρη την Υεμένη είναι αποτέλεσμα της πλήρους έλλειψης υποδομής, υγειονομικής περίθαλψης και πρόσβασης σε καθαρό νερό και αποχέτευση. Όλα αυτά αποτελούν συγκεκριμένους στόχους του συνασπισμού της Σαουδικής Αραβίας.

Τώρα, η Υεμένη πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει μια καταστροφική πανδημία του κορονοϊού. Τα τεστ βρίσκονται σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα και, επομένως, ο αριθμός των περιπτώσεων και των θανάτων, που επί του παρόντος ανέρχεται σε 591 και 136 αντίστοιχα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αποτελεί σοβαρή υποτίμηση. Στις 22 Μαΐου, ο ΟΗΕ δήλωσε ότι το σύστημα υγείας της Υεμένης στην πραγματικότητα κατέρρευσε. Οι βοηθοί αναφέρουν ελλείψεις οξυγόνου και PPE στα νοσοκομεία που παραμένουν ανοικτά. Ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Προσφύγων του ΟΗΕ προειδοποίησε ότι ο κορονοϊός θα διαγράψει την Υεμένη από τους χάρτες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Εν τω μεταξύ, η Σαουδική Αραβία και η Δύση ρίχνουν ψίχουλα στις προσπάθειες βοήθειας του ΟΗΕ στην Υεμένη. Το συνέδριο το 2019 συγκέντρωσε μόλις 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια, πολύ λιγότερο από το αίτημα των 4,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τον ΟΗΕ. Αυτό το έτος έχει λάβει μόνο το 15% των υποσχεθέντων 3,5 δις δολαρίων. Ένα συνέδριο στις αρχές Ιουνίου συγκέντρωσε μόλις 1,35 δις δολάρια, 1 δις δολάρια λιγότερα από το στόχο του ΟΗΕ. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύθηκε μόλις 195 εκατομμύρια δολάρια, πάνω από 400 εκατομμύρια δολάρια λιγότερα από την αξία των βρετανικών πωλήσεων όπλων στη Σαουδική Αραβία πέρυσι. Η Σαουδική Αραβία δώρισε 500 εκατομμύρια δολάρια, ενώ συνεχίζουν να δαπανούν πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια στον πόλεμο κάθε μήνα. Ως αποτέλεσμα της μείωσης της χρηματοδότησης, ο ΟΗΕ αναγκάστηκε να ξεκινήσει το πρώτο κύμα κλεισίματος, ξεκινώντας με τις υπηρεσίες για εγκύους σε 150 νοσοκομεία.

Η διάσκεψη δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια μάταιη προσπάθεια της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας να βελτιώσει την παγκόσμια εικόνα της, όπως έχουν προσπαθήσει να κάνουν στο παρελθόν. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσει η Υεμένη τον κορονοϊό είναι η κατάπαυση του πυρός και το τέλος του πολέμου.

Ο συνασπισμός υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς την υποστήριξη των δυτικών χωρών. Παρά τη νίκη του δικαστηρίου της Καμπάνιας για την Καταπολέμηση Του Εμπορίου Όπλων(CAAT) πέρυσι, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την απαγόρευση νέων συμφωνιών όπλων με τη Σαουδική Αραβία, οι πωλήσεις όπλων συνεχίστηκαν και η απαγόρευση παραβιάστηκε τουλάχιστον τρεις φορές. Οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο ειδικότερα πρέπει να σταματήσουν τις πωλήσεις όπλων στην κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας, όπως έγινε από Γερμανία, την Ελβετία, τη Φινλανδία και αλλού. Όπως επεσήμανε ένας υπάλληλος της BAE, Αν δεν ήμασταν εκεί, σε επτά με δεκατέσσερις ημέρες δεν θα υπήρχε ένα τζετ στον ουρανό.

Ο αριθμός των θανάτων από τον ιό της κορονοϊός στην Υεμένη οφείλεται, επομένως, σε μεγάλο βαθμό στις ενέργειες, ή τις ελλείψεις, από τη Σαουδική Αραβία, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Πρέπει να υπάρξει άμεση συνολική κατάπαυση του πυρός. Η τελευταία κατάπαυση του πυρός, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή μετά την έκκληση της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ Αντόνια Γκουτέρες για παγκόσμια κατάπαυση του πυρός, ήταν ανεπιτυχής. οι μάχες και οι βομβαρδισμοί συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια. Το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει επίσης να σταματήσει κάθε εμπόριο όπλων με τη Σαουδική Αραβία, λαμβάνοντας υπόψη τους χιλιάδες αθώους πολίτες που σκοτώθηκαν από τον συνασπισμό της Σαουδικής Αραβίας.

Χωρίς αυτή τη δράση, η Υεμένη θα δει χιλιάδες να πεθαίνουν από τον κορονοϊό, επιπλέον των 233.000 ανθρώπων που προέβλεψε ο ΟΗΕ ότι θα πεθάνουν από τον πόλεμο αυτό το έτος. Συνολικά, ισοδυναμεί με πιθανή καταστροφή. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι χιλιάδες άνθρωποι έχουν ήδη μολυνθεί. Επίσης, δεν θα μάθουμε ποτέ τον πραγματικό φόρο αίματος του κορονοϊού στην Υεμένη, όπως δεν θα μάθουμε ποτέ τον πραγματικό φόρο αίματος από τον τρομακτικό πόλεμο που μαίνεται εδώ και περισσότερα από 5 χρόνια.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Το Black Lives Matter στο πλευρό του BDS: Το Ισραήλ είναι κράτος απαρτχάιντ

Newsteam 0 Comments

Με πληροφορίες από: Haaretz

Το ευρύτατα διαδεδομένο νέο πολιτικό πρόγραμμα του συνασπισμού που αναπτύσσεται από το κίνημα Black Lives Matter αναγνωρίζει τo Ισραήλ ως κράτος απαρτχάιντ το οποίο, διαπράττει γενοκτονία εναντίον του Παλαιστινιακού λαού, υποστηρίζοντας την εκστρατεία για μποϊκοτάζ(BDS).

Η πλατφόρμα του Movement for Black Lives, η οποία δημοσιεύτηκε την Δευτέρα, καλεί για τερματισμό του πολέμου εναντίον των Μαύρων και αποτελεί το πρώτο περιεκτικό έγγραφο της εκστρατείας που καταπιάνεται με συγκεκριμένες ομοσπονδιακές πολιτικές.

Το Δίκτυο Black Lives Matter  είναι ένας από τους περισσότερους από 50 μαύρους οργανισμούς του συνασπισμού.

Αν και η πλειοψηφία του εγγράφου αναφέρεται σε ζητήματα εκτός του Ισραήλ, το τμήμα για την εξωτερική πολιτική, με τίτλο Invest-Divest, εναντιώνεται στη στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, το οποίο περιγράφει ως ένα κράτος που εφαρμόζει συστηματικές διακρίσεις και έχει διατηρήσει τη στρατιωτική κατοχή της Παλαιστίνης για δεκαετίες.

Αν και το τμήμα καταπιάνεται με άλλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα τις αντιρρήσεις του κινήματος για τον πόλεμο των ναρκωτικών και τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, δεν επικρίνει άμεσα καμία ξένη χώρα εκτός του Ισραήλ.

Το τμήμα υποστηρίζει επίσης ότι οι ΗΠΑ, λόγω της συμμαχίας τους με το Ισραήλ, είναι συνένοχες στη γενοκτονία που λαμβάνει χώρα εναντίον του Παλαιστινιακού λαού.

Σύμφωνα με την πλατφόρμα, Το Ισραήλ είναι ένα κράτος απαρτχάιντ με πάνω από 50 νόμους που επικυρώνουν τις διακρίσεις εναντίον του Παλαιστινιακού λαού, ενώ η παλαιστινιακή περιουσία ισοπεδώνεται συστηματικά για να ανοίξει ο δρόμος για παράνομους ισραηλινούς οικισμούς και ότι οι ισραηλινοί στρατιώτες συλλαμβάνουν και κρατούν τακτικά Παλαιστινίους μόλις 4 ετών χωρίς να απαιτείται η δέουσα διαδικασία.

Καθημερινά, οι Παλαιστίνιοι αναγκάζονται να διασχίζουν στρατιωτικά σημεία ελέγχου κατά μήκος του τείχους του απαρτχάιντ που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ, προσθέτει η πλατφόρμα, ενώ εκφράζει υποστήριξη για την εκστρατεία της BDS κατά του Ισραήλ και αναγνωρίζει την Adalah-Το Νομικό Κέντρο για τα δικαιώματα των αραβικών μειονοτήτων στο Ισραήλ, ως έναν από τους συγγραφείς και συνεισφέροντες της.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

To Ισραήλ θέτει την Κίνα εκτός του διαγωνισμού δικτύου 5G

Newsteam 0 Comments

Της Rina Bassist για το Al-Monitor

Η 4η Ιουνίου ήταν η προθεσμία για τις εταιρείες να υποβάλουν τις προσφορές τους για την ανάπτυξη ασύρματων δικτύων 5G στο Ισραήλ. Και ενώ το Υπουργείο Επικοινωνιών δεν έχει αποκαλύψει ακόμα τα ονόματα όλων των ομάδων τηλεπικοινωνιών που συμμετέχουν στο διαγωνισμό για το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας επόμενης γενιάς, φαίνεται ότι η Κίνα έμεινε εκτός. Σύμφωνα με αναφορά του Καναλιού 12 στις 27 Μαΐου, το υπουργείο Άμυνας συνέστησε να μην επιτραπεί σε κινεζικές εταιρείες να συμμετάσχουν στην κατασκευή της υποδομής 5G της χώρας.

Το κλείσιμο του διαγωνισμού 5G ήταν σίγουρα καλά νέα για τον νεοδιορισμένο υπουργό Επικοινωνιών Yoaz Hendel, o οποίος είπε, Αυτή είναι μια σημαντική ημέρα για το Ισραήλ, στα πρόθυρα μιας νέας τεχνολογικής επανάστασης. Η τεχνολογία πέμπτης γενιάς θα επιτρέψει την ταχεία ανάπτυξη στους τομείς της υγείας, της κοινωνίας, της προσβασιμότητας των δεδομένων, της γεωργίας, της οικονομίας και της βιομηχανίας. Έχει διπλωματικές επιπτώσεις και συνέπειες στην ασφάλεια, αλλά πάνω από όλα τεράστιες δυνατότητες να προάγει και να αναπτύξει το κράτος του Ισραήλ.

Η 4η Ιουνίου σηματοδοτεί την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας που ξεκίνησε στο Ισραήλ πριν από αρκετά χρόνια. Μετά από πολλές συζητήσεις και διαβουλεύσεις, το υπουργείο Επικοινωνιών δημοσίευσε πρόσκληση υποβολής προτάσεων τον Ιούλιο του 2019. Στην αρχή, οι ισραηλινές εταιρείες ήταν δυσαρεστημένες για τις συνθήκες και τα κριτήρια που ενέχονται. Κάποιες από τις επιχειρήσεις μποϊκόταραν το διαγωνισμό, ενώ άλλες υπέβαλαν αναφορά στο δικαστήριο ενάντια στο πλαίσιο που επιβλήθηκε. Χρειάστηκαν αρκετοί μήνες διαπραγματεύσεων για να ξεκινήσει η διαδικασία. Τώρα που έχει παρέλθει η προθεσμία, μια επιτροπή αναμένεται να εξετάσει τις διάφορες προτάσεις και να αποφασίσει για τους νικητές, οι οποίοι μπορούν να ξεκινήσουν αμέσως την κατασκευή κεραιών. Στην πραγματικότητα, το κράτος σκοπεύει να προσφέρει οικονομικά κίνητρα σε επιχειρήσεις που κατασκευάζουν 250 κεραίες κατά τη διάρκεια του πρώτου ενάμισι έτους μετά την ολοκλήρωση της προσφοράς.

Τα δίκτυα 5G θα πρέπει να επιτρέπουν ταχύτερες ταχύτητες λήψης, οι οποίες με τη σειρά τους θα μπορούσαν να προσφέρουν στις εταιρείες λειτουργίας πρόσβαση σε συνδεδεμένες τεχνολογίες, όπως smartphone, υπολογιστές, ακόμη και αυτοκίνητα. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε τον Απρίλιο του 2019, Ο αγώνας για το 5G είναι ένας αγώνας που πρέπει να κερδίσει η Αμερική. …Είναι ένας αγώνας που θα κερδίσουμε. Έτσι, τα τελευταία δύο χρόνια, η κυβέρνηση του Τραμπ εκφράζει την αντίθεσή της προς τις κινεζικές εταιρείες, ιδιαίτερα την Huawei, που συμμετέχουν στο ισραηλινό διαγωνισμό 5G και σε άλλες προσφορές υποδομής.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Μαρκ Εσπέρ συναντήθηκε το Φεβρουάριο στην Ουάσινγκτον με τον Ισραηλινό ομόλογό του, τον τότε υπουργό Άμυνας Ναφτάλι Μπένετ. Σύμφωνα με ορισμένα ρεποστάζ, το ζήτημα του 5G ήταν ένα από τα θέματα που προέκυψαν στις συζητήσεις. Στις 13 Μαΐου, ο υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo επισκέφθηκε το Ισραήλ, συναντώντας τον πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu και τον πολιτικό του συνεργάτη Benny Gantz, ο οποίος είναι τώρα ο υπουργός Άμυνας. Η συνάντηση αυτή περιελάμβανε επίσης αμερικανικές προειδοποιήσεις κατά της συμμετοχής της Κίνας στην κατασκευή υποδομών στο Ισραήλ. Στην πραγματικότητα, μετά την επίσκεψη αυτή, η Hutchison με έδρα το Χονγκ Κονγκ έμεινε εκτός αγώνα δρόμου για την κατασκευή του μεγαλύτερου εργοστασίου αφαλάτωσης του Ισραήλ, Sorek 2. Και στις 26 Μαΐου, ο Αμερικανός πρέσβης Ντέιβιντ Φρίντμαν συναντήθηκε με τον Χέντελ, ο οποίος είχε πρόσφατα διοριστεί υπουργός Επικοινωνιών, για να συζητήσουν την προσφορά 5G. Φαίνεται ότι οι προσπάθειες των ΗΠΑ απέφεραν καρπούς. Αν και δεν υπάρχουν σαφείς επίσημες δηλώσεις από το Ισραήλ για το σκοπό αυτό, η πιθανότητα κατασκευής της υποδομής 5G της χώρας με κινεζική τεχνολογία είναι πολύ χαμηλή, αν όχι ανύπαρκτη.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε αν δεν είμαστε ελεύθεροι! Οι Παλαιστίνιοι είναι αλληλέγγυοι με τους Αφροαμερικανούς

Newsteam 0 Comments

Η Παλαιστινιακή Εθνική Επιτροπή BDS (BNC), ο μεγαλύτερος συνασπισμός στην παλαιστινιακή κοινωνία που ηγείται του παγκόσμιου κινήματος BDS, είναι αποφασιστικά αλληλέγγυα με τους Μαύρους αδελφούς και αδελφές μας σε όλες τις ΗΠΑ, οι οποίοι ζητούν δικαιοσύνη μετά το τελευταίο κύμα αφόρητων αστυνομικών δολοφονιών των Μαύρων Αμερικανών, συμπεριλαμβανομένου του George Floyd στην Μινεάπολη, του Tony Tony Tony McDade στο Tallahassee, και της Breonna Taylor στο Louisville.

Οι αυξανόμενες διαμαρτυρίες από αυτών που δεν ακούγονται κατά της αστυνομικής βίας στις ΗΠΑ αποτελούν ουσιαστικά εξέγερση κατά ενός ολόκληρου συστήματος ρατσιστικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης, που επιδεινώνεται και εκδηλώνεται έντονα από την πανδημία Covid-19 και τον δυσανάλογο αντίκτυπο που έχει στους Αφρομερικανούς. Το σύστημα αυτό συνδέεται οργανικά με τα εγκλήματα που διαπράττονται από τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ κατά έγχρωμων λαών παγκοσμίως και έχει τις ρίζες του στη βίαιη, ρατσιστική και αποικιακή βάση των ΗΠΑ.

Η γενοκτονική εξόντωση των ιθαγενών αμερικανικών εθνών, η λεηλασία του πλούτου και των πόρων τους, και η άγρια υποδούλωση εκατομμυρίων Αφρικανών αποτελούν τους βαθύτερους στυλοβάτες αυτού που έγινε η Αμερική. Η βαθιά εδραιωμένη ιδεολογία της λευκής ανωτερότητας που καθοδήγησε και επιχείρησε να εξωραΐσει αυτά τα εγκλήματα είναι ακόμα ζωντανή, αν και με διαφορετικές μορφές. Αυτή η ιδεολογία αποκλεισμού ενθαρρύνεται από τον κατάφωρα ρατσιστικό Λευκό Οίκο του Τραμπ και από ένα ύπουλο, λιγότερο τολμηρό ρατσιστικό φιλελεύθερο κατεστημένο που ρητορικά καταδικάζει τον ρατσισμό, δίνοντας ακόμη και κενές υποσχέσεις, ωστόσο δεν ενεργεί με συνέπεια στις αποζημιώσεις, τη φυλετική και οικονομική δικαιοσύνη και τον τερματισμό του φρικτού συστήματος της ποινικοποίησης και της μαζικής φυλάκισης των Μαύρων Αμερικανών.

Όπως είπε κάποτε ο Martin Luther King Jr., το μεγάλο πρόσκομμα στην πορεία των Μαύρων Αμερικανών προς την ελευθερία δεν είναι η KKK, αλλά ο λευκός μετριοπαθής, που είναι περισσότερο αφοσιωμένος στην τάξη παρά στη δικαιοσύνη, ο οποιος προτιμά μια κακιά ειρήνη και την αποφυγή της έντασης με στόχο μια θετική ειρήνη με τη παρουσία της δικαιοσύνης.

Καλούμε το κίνημα αλληλεγγύης της Παλαιστίνης στις ΗΠΑ και αλλού να σταθεί στο πλευρό του Κινήματος για τις Μαύρες Ζωές και άλλων οργανώσεων που ηγούνται οι Μαύροι στον θεμιτό αγώνα τους για δικαιοσύνη, για μια προσέγγιση κατάργησης της αστυνομικής μεταρρύθμισης, επιδιόρθωσης και φιλελευθεροποίησης. Υποστηρίζουμε τις εκκλήσεις για στοχοθετημένο και στρατηγικό μποϊκοτάζ, αποχρηματοδότηση και εκστρατείες αποεπένδυσης κατά ιδρυμάτων, τραπεζών και εταιρειών που εμπλέκονται στο σύστημα της φυλετικής αδικίας.

Ως αυτόχθονες πληθυσμοί της Παλαιστίνης, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την εμπειρία της αποικιοκρατίας, του απαρτχάιντ και της ρατσιστικής βίας που καθοδηγείται από το καθεστώς καταπίεσης του Ισραήλ -με τη στρατιωτική χρηματοδότηση και την άνευ όρων υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης- για να μας στερήσει τα κεκτημένα μας, να μας καθαρίσει εθνικά και να μας μειώσει σε κάτι λιγότερο από ανθρώπους. Το πιο σημαντικό επίτευγμά μας ως λαός που αντιστέκεται στην αποικιακή καταπίεση, μεταξύ άλλων μέσω εκστρατειών μποϊκοτάζ, είναι η ικανότητά μας να παραμείνουμε σταθεροί και να αντισταθούμε στις αδυσώπητες προσπάθειές τους να αποικίσουν το μυαλό μας με απελπισία, αυτοκαταστολή και παράδοση στην κυριαρχία τους σαν να είναι η μοίρα μας.

Οι μαύροι στις ΗΠΑ, στη Νότια Αφρική και σε πολλές άλλες χώρες έχουν επιβιώσει αιώνες από τις πιο απάνθρωπες μορφές υποδούλωσης και φυλετικής καταπίεσης που έχουν ποτέ παρατηρηθεί, διδάσκοντας στην ανθρωπότητα ένα ολόκληρο πολύτιμο μάθημα επιμονής, αντίστασης και ευφυίας.

Το σύστημα του δομικού ρατσισμού στις ΗΠΑ επιβάλλεται βίαια από παραστρατιωτικές αστυνομικές υπηρεσίες, πολλές από τις οποίες έχουν εκπαιδευτεί από το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας της Μινεσότα. Αυτές οι αστυνομικές δυνάμεις έχουν αναλάβει να κάνουν ό,τι χρειάζεται για να προστατεύσουν αυτό το σάπιο σύστημα της λευκής υπεροχής και της υποβάθμισης των μαύρων, των Λατίνων και των Ιθαγενών.

Η αδιάκριτη, εξωδικαστική δολοφονία των Μαύρων Αμερικανών, το αδίστακτο σύστημα φυλακών των ΗΠΑ· και η απάνθρωπη και ρατσιστική μεταχείριση των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο στα νότια σύνορα είναι όλα συμπτώματα ενός ολοένα και περισσότερο στρατιωτικοποιημένου κράτους ασφαλείας που προκαλεί όλεθρο και καταστροφή σε βάρος των έγχρωμων κοινοτήτων στις ΗΠΑ και παγκοσμίως. Όσο συνεχίζεται αυτό το σύστημα καταπίεσης, εναπόκειται στα λαϊκά κινήματα μας να εργαστούν συλλογικά και διατομεακά για να το διαλύσουν, από τις ΗΠΑ στην Παλαιστίνη.

Είναι καθήκον όλων των ανθρώπων με συνείδηση να αναδείξουν τον αγώνα και τις φωνές των Μαύρων αδελφών μας. Καλούμε την κοινότητά μας να αναγνωρίσει τις σχέσεις μεταξύ της εγχώριας φυλετικής καταπίεσης των ΗΠΑ και της φυλετικής ιμπεριαλιστικής καταπίεσης εναντίον έγχρωμων ανθρώπων παγκοσμίως, όπως εξήγησε ο Μάλκολμ Χ και άλλοι ηγέτες της μαύρης σκέψης. Ακριβώς όπως οι στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής του Ισραήλ χρησιμεύουν για την περαιτέρω παγίωση του συστήματος του απαρτχάιντ κατά των Παλαιστινίων, οι αμερικανικές αστυνομικές δυνάμεις εξυπηρετούν μόνο την περαιτέρω παγίωση του συστήματος της αμερικανικής λευκής υπεροχής και προνομίων.

Συμμεριζόμαστε τα συναισθήματα της πρόσφατης δήλωσης της Αμερικανο-Αραβικής Επιτροπής Καταπολέμησης των Διακρίσεων, η οποία ανέφερε, τώρα είναι η ώρα να ακούσουμε τις ομάδες των Μαύρων Αμερικανών και των πολιτικών δικαιωμάτων των Μαύρων για τις μοναδικές εμπειρίες τους και για το πώς μπορούμε να στηρίξουμε καλύτερα τον συλλογικό αγώνα μας ενάντια στην αδικία. Είναι επίσης καθήκον μας για να εκπαιδευθούμε στους αγώνες που αντιμετωπίζουν οι Μαύροι αδερφοί και αδελφές μας και πώς μπορούμε να κάνουμε το καθήκον μας για να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση εναντίον των Μαύρων

Για τους μαύρους αδελφούς και αδελφές μας, η ανθεκτικότητά σας απέναντι στη βάναυση απάνθρωπη συμπεριφορά αποτελεί πηγή έμπνευσης για τον δικό μας αγώνα ενάντια στο καθεστώς κατοχής, αποικιοκρατίας και απαρτχάιντ του Ισραήλ. Στηρίζουμε εκκλήσεις όπως αυτή η πρωτοβουλία από τους διοργανωτές της Μινεάπολη να απαλλαγούν από τον μιλιταρισμό και την αστυνόμευση και αντ’ αυτού να στηριχθεί η υγεία και η ασφάλεια υπό την ηγεσία της κοινότητας.

Αναγνωρίζοντας ότι η δικαιοσύνη κερδίζεται, όχι απλά παραχωρείται, συλλογιζόμαστε τη συμβουλή του James Baldwin προς τον ανιψιό του, Παρακαλώ προσπαθήστε να θυμηθείτε ότι αυτό που πιστεύουν, καθώς και αυτό που κάνουν και σας κάνουν να υπομείνετε, δεν αποδεικνύει την κατωτερότητά σας, αλλά την απανθρωπιά και το φόβο τους.

Δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε μέχρι να απαλλαγούμε από την καταπίεση και τον ρατσισμό. #BlackLivesMatter

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Ιατρική τρομοκρατία: Το Ιράν παλεύει ενάντια στο COVID-19 δεχόμενο επίθεση από νέες αμερικανικές κυρώσεις

Newsteam 0 Comments

Tου Ki-Jana Carter Mar για το Liberation News

Καθώς ο νέος κορονοϊος συνεχίζει να εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, οι εγκληματικές οικονομικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ απειλούν να κλιμακώσουν μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία σε μια ολοκληρωτική καταστροφή. Οι κυρώσεις των ΗΠΑ έχουν αφήσει τη χώρα χωρίς επαρκή σετ δοκιμών, αναπνευστήρες, αντιιικά φάρμακα και άλλες προμήθειες που σώζουν ζωές. Ενώ η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν ζητήσει την άρση των κυρώσεων για ανθρωπιστικούς λόγους, η απάντηση των ΗΠΑ ήταν το αντίθετο.

Ο υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo ανακοίνωσε στις 18 Μαρτίου ότι οι Η.Π.Α. αυξάνουν τις κυρώσεις τους στο Ιράν, στοχεύοντας εννέα οντότητες και τρία άτομα για να στερήσουν το καθεστώς από την πετροχημική βιομηχανία του και να ενισχύσουν την οικονομική και διπλωματική απομόνωση του Ιράν.

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Γιαβάντ Ζαρίφ χαρακτήρισε την άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να άρουν τις κυρώσεις ιατρική τρομοκρατία, καθώς ο δικηγόρος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Αρτζούν Σέθι χαρακτήρισε τις νέες κυρώσεις κυριολεκτικά οπλισμό του κορονοϊού.

Ο ιός έχει εξαπλωθεί και στις 31 επαρχίες του Ιράν (αξιοσημείωτο για μια χώρα τόσο μεγάλη όσο η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία μαζί), και από τις 21 Μαρτίου, το Ιράν ανέφερε 20.610 μολύνσεις και 1.556 θανάτους λόγω του COVID-19. Μεταξύ των μολυσμένων είναι ο Αντιπρόεδρος Eshaq Jahangiri, οι υπουργοί Ali Asghar Monesan και Reza Rahman, ο υφυπουργός Υγείας Iraj Harirchi και 23 από τα 290 μέλη του ιρανικού κοινοβουλίου.

Μεταξύ των αποθανόντων είναι ο Fatemeh Rahbar, συντηρητικό μέλος του κοινοβουλίου, Mohammad Mirmohammadi, σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολλάχ Αλί Χαμενεΐ, και ο Hossein Shekholeslam, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, ο οποίος διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο στην κατάληψη της πρεσβείας των ΗΠΑ το 1979.

Η ιρανική κυβέρνηση έχει κινητοποιήσει μια εθνική προσπάθεια για την καταπολέμηση της ταχείας εξάπλωσης του ιού. Η κυβέρνηση ίδρυσε εθνική επιτροπή, αποτελούμενη από πλήθος υπουργών και αξιωματούχων και με επικεφαλής τον υπουργό Υγείας Σαΐντ Ναμάκι, για να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας. Εχει κλείσει σχολεία και πανεπιστήμια σε εθνικό επίπεδο μέχρι το τέλος του ημερολογιακού έτους του Ιράν στις 20 Μαρτίου· Το κρατικό υπουργείο τηλεπικοινωνιών έχει αναπτύξει μια εφαρμογή ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να καταγράψουν ύποπτες λοιμώξεις.

Περίπου 300.000 ομάδες κινητοποιούνται σε σχολεία, στρατιωτικές βάσεις και κέντρα υγείας, και θα ιδρύσουν πάνω από 26.000 νέα κέντρα υγείας σε πόλεις και χωριά σε ολόκληρη τη χώρα, όπου οι ύποπτοι ασθενείς μπορούν να υποβληθούν σε εξετάσεις, παρακολούθηση και να λάβουν ιατρική περίθαλψη. Μέλη αυτών των ιατρικών ομάδων έχουν βρεθεί να απολυμάνουν σταθμούς ταξί. Οι προσευχές της Παρασκευής έχουν επίσης ακυρωθεί σε πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα.

Σε μια προσπάθεια να μειωθεί η πυκνότητα του πληθυσμού και να αποτραπεί η εξάπλωση του COVID-19 στις φυλακές, το Ιράν απελευθέρωσε προσωρινά 85.000 κρατουμένους, με τον επικεφαλής του δικαστικού σώματος Ebrahim Raisi να ανακοινώνει ότι η απελευθέρωση των κρατουμένων θα συνεχιστεί μέχρι το σημείο που δεν δημιουργεί ανασφάλεια στην κοινωνία.

Παρά το σχετικά υψηλό επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης του Ιράν, και παρά την αναγνώριση από τον Γενικό Διευθυντή της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας Tedros Adhanom Ghebreyesus ότι το Ιράν κάνει ό,τι μπορεί για να περιορίσει τον ιό, το Ιράν αγωνίζεται να επιβραδύνει την εξάπλωση του COVID-19 εντός των συνόρων του λόγω των κυρώσεων των ΗΠΑ.

Οι παράνομες αμερικανικές κυρώσεις ευθύνονται

Από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η οποία αντικατέστησε τον δεξιό δικτάτορα των ΗΠΑ Mohammad Reza Shah Pahlavi με ένα κράτος που διοικείται από την εθνικιστική καπιταλιστική τάξη του Ιράν, το Ιράν έχει αντισταθεί σε πολυάριθμες προσπάθειες της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των μικρότερων ιμπεριαλιστών εταίρων τους να υποτάξουν εκ νέου τη χώρα. Η οικονομία του Ιράν, παρά το γεγονός ότι βασίζεται στην εκμετάλλευση της εργατικής τάξης του, κατάφερε να επιτύχει σημαντική ανάπτυξη μέσω της εθνικοποίησης βασικών βιομηχανιών, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής πετρελαίου, η οποία έχει οδηγήσει σε οικονομική ανεξαρτησία, υψηλά ποσοστά αλφαβητισμού και μακροχρόνιες προσδοκίες ζωής για τον λαό του Ιράν.

Το 2011, οι Η.Π.Α. και η Ευρωπαϊκή Ένωση εφάρμοσαν οικονομικές κυρώσεις στο Ιράν, οι οποίες απέκλεισαν τη χώρα από το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα, διαταράσσοντας σοβαρά την ιρανική οικονομία και προκαλώντας την απότομη πτώση της αξίας του νομίσματος της χώρας εν μία νυκτί. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε σε αχαλίνωτο πληθωρισμό, ένα βάρος το οποίο επωμίστηκε σε μεγάλο βαθμό η εργατική τάξη του Ιράν, στην οποία στόχευαν οι αρχιτέκτονες αυτών των κυρώσεων.

Παρά τις σοβαρές οικονομικές διαταραχές που προκλήθηκαν από αυτές τις κυρώσεις, το Ιράν υπέμεινε και κατά κάποιον τρόπο άνθισε οικονομικά. Τα βασικά τρόφιμα και φάρμακα ήταν ευρέως και φθηνά διαθέσιμα. Η εμπορική δραστηριότητα, συμπεριλαμβανομένων των εστιατορίων και των εμπορικών κέντρων, συνεχίστηκε με έντονο ρυθμό. Μεγάλο μέρος αυτής της επιτυχίας μπορεί να αποδοθεί στην ποικιλόμορφη οικονομία της χώρας (η ιρανική οικονομία επωφελήθηκε σημαντικά από τις εξαγωγές πετρελαίου, αλλά δεν βασίστηκε αποκλειστικά στις εξαγωγές πετρελαίου), καθώς και τακτικές όπως η άμεση διαπραγμάτευση εμπορευμάτων με άλλες χώρες (καθώς το Ιράν αποκλείστηκε από το διεθνές τραπεζικό σύστημα) και η πώληση πετρελαίου μέσω του γειτονικού Ιράκ.

Ωστόσο, καμία χώρα στη διασυνδεδεμένη παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία δεν μπορεί να επιβιώσει από την οικονομική απομόνωση για πάντα. Ο Ιρανός πρόεδρος Hassan Rouhani αναζήτησε έναν τρόπο να σταματήσουν αυτές οι κυρώσεις. Το 2016 το Ιράν υπέγραψε το Κοινό Περιεκτικό Σχέδιο Δράσης. Η JCPOA(Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης) αναγνώρισε το δικαίωμα του Ιράν να εμπλουτίζει το ουράνιο για ειρηνικές χρήσεις (ένα δικαίωμα που εγγυάται η Συνθήκη για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, αλλά αγνοήθηκε προηγουμένως από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις) και ήρε πολλές οικονομικές κυρώσεις στο Ιράν, συμπεριλαμβανομένου του εμπάργκο στις εξαγωγές πετρελαίου και περιορισμών στον χρηματοπιστωτικό τομέα, με αντάλλαγμα το Ιράν να μειώσει δραστικά τις δραστηριότητές του εμπλουτισμού ουρανίου. Η άρση των κυρώσεων επέτρεψε την τεράστια ανάπτυξη της οικονομίας του Ιράν, με το ΑΕΠ της χώρας να αυξάνεται κατά 12,3% το 2016.

Ο Τραμπ σχίζει την πυρηνική συμφωνία, επιβάλλει κυρώσεις το 2018

Το JCPOA αντιπροσώπευε μια στρατηγική αλλαγή στην κυβερνώσα τάξη των ΗΠΑ από μια πολιτική γυμνής οικονομικής επιθετικότητας σε μια πιο εκλεπτυσμένη και διπλωματική γεύση ιμπεριαλισμού. Αυτή η αλλαγή αντιστράφηκε δραματικά με την άνοδο της βάναυσης πτέρυγας της άρχουσας τάξης των ΗΠΑ που εκφράστηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ. Το 2018, η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να επιστρέψει μονομερώς (δηλαδή χωρίς τη συγκατάθεση των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών εταίρων της) στις θέσεις της και να επιβάλει κυρώσεις, ιδίως εκείνες που αφορούν τους τομείς των οικονομικών, της ενέργειας και της ναυτιλίας της ιρανικής οικονομίας.

Ως αποτέλεσμα, η οικονομία του Ιράν συρρικνώθηκε 9,5% το 2019, και τα ποσοστά πληθωρισμού αυξήθηκαν στο 35%. Οι κυρώσεις αυτές αποτελούν πράξη πολέμου στον οικονομικό τομέα. Ο στόχος είναι να αποδυναμωθεί η ιρανική οικονομία σε σημείο που η Ουάσιγκτον να μπορεί να υποκινήσει την ανατροπή της ιρανικής κυβέρνησης και να την αντικαταστήσει με ένα καθεστώς μαριονέτας φιλικό προς τη διείσδυση δυτικών καπιταλιστικών εταιρειών.

Οι κυρώσεις αυτές δεν είχαν ακόμη το επιθυμητό αποτέλεσμα να περιμένουν την ιρανική κυβέρνηση, όπως καταδεικνύουν οι διαδηλώσεις του Νοεμβρίου στο Ιράν, οι οποίες κατήγγειλαν όχι την ιρανική κυβέρνηση, αλλά μάλλον τις ίδιες παράνομες αμερικανικές κυρώσεις στο Ιράν, οι οποίες έχουν προκαλέσει την εργατική τάξη και τους φτωχούς να υποφέρουν. Οι κυρώσεις, ωστόσο, δημιουργούν ένα διαφορετικό είδος κρίσης: κρίση δημόσιας υγείας.

Ακριβώς η οικονομική απομόνωση και η αποδυνάμωση του Ιράν το κατέστησαν ανίκανο να συγκρατήσει απολύτως την αύξηση των λοιμώξεων από COVID-19. Οι εκτεταμένοι οικονομικοί περιορισμοί, τους οποίους οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ επέβαλαν μονομερώς στο Ιράν, κατέστησαν πολύ δύσκολη την ταχεία αύξηση της προσφοράς βασικών ιατρικών προμηθειών. Όπως σημειώνει το περιοδικό Foreign Policy (ένα μέσο ενημέρωσης που δεν είναι γνωστό για τη φιλική κάλυψη των καταπιεσμένων εθνών), οι αναπνευστικές μάσκες, τα απολυμαντικά και τα φάρμακα βρίσκονται σε υψηλή ζήτηση, ενώ τα φαρμακεία και οι έμποροι έχουν χαμηλή προσφορά. Οι κυρώσεις των ΗΠΑ έχουν αφήσει τους εισαγωγείς και τα εργοστάσια να μην μπορούν να καλύψουν το κενό.

Το Google καταργεί το κλειδί εφαρμογής για την παρακολούθηση ιών

Οι καπιταλιστικές εταιρείες συνεργάζονται με τις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους για να εφαρμόσουν αυτές τις κυρώσεις. Για παράδειγμα, η Google αφαίρεσε την εφαρμογή καταγραφής αυτοδιάγνωσης και λοιμώξεων του Ιράν από το κατάστημα εφαρμογών της με την δικαιολογία ότι Οι λογαριασμοί προγραμματιστών από το Ιράν δεν επιτρέπονται στο Google Play. Αυτή η εφαρμογή θα μείωνε το βάρος που επωμίζονταν τα ιρανικά νοσοκομεία και θα διευκόλυνε τον ιρανικό λαό να αυτοαπομονωθεί, αλλά η επιβολή κυρώσεων από μαζικές καπιταλιστικές εταιρείες όπως η Google το κατέστησε αδύνατο.

Δυτικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) επιβάλλουν και αυτές τις ιμπεριαλιστικές κυρώσεις. Η οργάνωση United Anti Nuclear Iran, μια οργάνωση με στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση Τραμπ και η οποία υποστηρίζει ότι έχει μακρά ιστορία έκφρασης υποστήριξης και αλληλεγγύης προς τον ιρανικό λαό, διεξάγει στην πραγματικότητα μια εκστρατεία για να σταματήσει τις φαρμακευτικές εταιρείες από το να εξάγουν ιατρικές προμήθειες στο Ιράν στο πλαίσιο μιας ανθρωπιστικής απαλλαγής.

Προσφέροντας έναν μικρό επίδεσμο

Για να προσθέσει επίδεσμο στη πληγή, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει υποστηρίξει στα λόγια την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στο Ιράν, σαν να μπορούσαν να αντισταθμίσουν τις καταστροφικές συνέπειες των παράνομων κυρώσεων τους! Όπως είπε ένας Ιρανός πολιτικός επιστήμονας, η κυβέρνηση των ΗΠΑ θέλει να λάβει εύσημα για μικρές ανθρωπιστικές χειρονομίες, ενώ συνεχίζει να χαστουκίζει το Ιράν με επιζήμιες κυρώσεις που περιορίζουν την εξωτερική βοήθεια προς το Ιράν. Είναι σαν κάποιος να σε μαχαιρώνει συνεχώς με ένα τεράστιο μαχαίρι και να προσφέρει έναν μικρό επίδεσμο.

Η εξάπλωση μιας παγκόσμιας πανδημίας εκθέτει αυτές τις κυρώσεις για το τι ακριβώς είναι: μια πολεμική πράξη σχεδιασμένη για να βασανίζει τους εργαζόμενους σε μια προσπάθεια ανατροπής κυβερνήσεων που αρνούνται να υποταχθούν στη δυτική ηγεμονία. Αυτό συνέβη το 1973, όταν η αμερικανική κυβέρνηση χρησιμοποίησε κυρώσεις (όπως είπε ο Richard Nixon) για να κάνει την οικονομία να ουρλιάξει στη Χιλή πριν ξεκινήσει ένα αιματηρό πραξικόπημα κατά της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αλιέντε.

Αυτό συνέβη το 2003 όταν η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε καταστρέψει την ιρακινή οικονομία με περισσότερο από μια δεκαετία κυρώσεων που σκότωσαν πάνω από 1 εκατομμύριο Ιρακινούς, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν παιδιά, λόγω της έλλειψης πρόσβασης σε τρόφιμα, φάρμακα και βασική υγιεινή. Το ίδιο συμβαίνει τώρα στο Ιράν, όπου οι βάναυσες κυρώσεις καθιστούν σχεδόν αδύνατο για το ιρανικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης να αντιμετωπίσει την πανδημία COVID-19 με τίμημα εκατοντάδες και ίσως σύντομα χιλιάδες ζωές.

Ο ιμπεριαλισμός χτυπάει το σπίτι

Όπως το COVID-19 εκθέτει τη βαναυσότητα των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν, αποκαλύπτει επίσης τα πολλά ελαττώματα του καπιταλιστικού συστήματος εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το βασισμένο στο κέρδος οικονομικό σύστημα στις Η.Π.Α. αφήνει τους εργαζόμενους εδώ ευάλωτους σε μεταδοτικές ασθένειες όπως το COVID-19. Μας λένε να μείνουμε σπίτι από την εργασία αν αρρωστήσουμε για να μειώσουμε τον κίνδυνο εξάπλωσης του ιού, αλλά αυτό είναι αδύνατο για πολλούς όταν το 40% από εμάς είναι ένας χαμένος μισθός μακριά από τη φτώχεια και οι 10 στους 10 χαμηλόμισθους εργαζόμενους (το 42% του αμερικανικού πληθυσμού) δεν έχουν μισθό ασθενείας. Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη όταν αρρωσταίνουμε αρκετά ώστε να χρειαζόμαστε ιατρική περίθαλψη, καθώς κάθε χρόνο 530.000 οικογένειες κηρύσσουν πτώχευση λόγω μη πληρωτέων ιατρικών λογαριασμών.

Αυτή η ακραία κατάσταση οικονομικής επισφάλειας αποτελεί σύμπτωμα της ασθένειας που είναι γνωστή ως καπιταλισμός. Οι πλούσιοι πολιτικοί και οι διευθυντές επιχειρήσεων που διεξάγουν ατέλειωτους πολέμους και επιβάλλουν οικονομικές κυρώσεις σε χώρες όπως το Ιράν είναι οι ίδιοι πολιτικοί και διευθυντές επιχειρήσεων που αρνούνται στους εργαζόμενους στις Ηνωμένες Πολιτείες την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και να τους αμείβουν με αναρρωτική άδεια. Ένα σύστημα καθολικής υγειονομικής περίθαλψης διαθέσιμο σε όλους όσοι διαμένουν στις ΗΠΑ θα τους ωφελούσε σαφώς όλους και θα επέτρεπε την αποτελεσματική καταπολέμηση της εξάπλωσης του COVID-19, αλλά οι καπιταλιστές τόσο του δημοκρατικού όσο και το ρεπουμπλικανικου κόμματος απαντούν ότι έχουν δημιουργήσει ένα σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στο οποίο μια άμορφη μάζα ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, εργολάβων φαρμάκων και νοσοκομείων αναζητούν πάνω από όλα κέρδος.

Η κρίση του COVID-19 που περνά το Ιράν, καθώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες, επιδεινώνεται από την απληστία της αμερικανικής καπιταλιστικής τάξης, η οποία επιδιώκει το κέρδος μέσω της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης στη χώρα και σε όλο τον κόσμο. Αν ο καπιταλισμός είναι η ασθένεια, τότε ο σοσιαλισμός είναι η θεραπεία. Μόνο όταν εργαζόμενοι, φτωχοί και καταπιεσμένοι άνθρωποι (η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας) έχουν τον πλήρη έλεγχο του οικονομικού και πολιτικού τομέα μπορούμε να θέσουμε τέρμα σε αυτήν την απάνθρωπη εκμετάλλευση.

Μια σοσιαλιστική απάντηση στην πανδημία που φέρνει τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη, μπορεί να διαπιστωθεί στο πρόγραμμα αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που έχει ορίσει το Κόμμα για τον Σοσιαλισμό και την Απελευθέρωση και η προεδρική εκστρατεία La Riva/Peltier: πλήρεις αποδοχές και οφέλη για οποιονδήποτε δεν μπορεί να εργαστεί κατά τη διάρκεια της κρίσης, μορατόριουμ για τις εξώσεις και τις μισθώσεις, στέγαση των 500.000 αστέγων στα 17 εκατομμύρια άδεια σπίτια σε αυτήν τη χώρα και πολλά άλλα.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Βενεζουέλα και Ιραν δείχνουν ότι η αλληλεγγύη μπορεί να ξεπεράσει την αυτοκρατορία των ΗΠΑ

Newsteam 0 Comments

Μια Νίκη Για Την Κυριαρχία, Την Ανεξαρτησία Και Την Ειρήνη

Αυτή την εβδομάδα, Βενεζουέλα και Ιράν αντιμετώπισαν απειλές από τις Ηνωμένες Πολιτείες και αψήφησαν τις παράνομες κυρώσεις των ΗΠΑ στέλνοντας πέντε πετρελαιοφόρα από το Ιράν στη Βενεζουέλα. Τα μακροπρόθεσμα μονομερή μέτρα καταναγκασμού των ΗΠΑ εμπόδισαν τις δύο χώρες με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου να πωλήσουν το πετρέλαιο τους. Αυτή η οικονομική τρομοκρατία έχει προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες θανάτους σε κάθε χώρα. Παρά τον οικονομικό αυτό πόλεμο και τις συνεχείς απειλές στρατιωτικής επίθεσης, τα δύο έθνη ενώθηκαν αλληλέγγυα και διέσπασαν τον αποκλεισμό των ΗΠΑ για την παράδοση του πολυπόθητου πετρελαίου και προμηθειών στη Βενεζουέλα.

Ήταν μια νίκη για την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την ειρήνη. Ήταν πράξη αξιοπρέπειας και για τις δύο χώρες να υιοθετήσουν αυτήν την επιτυχή στάση κατά των ηνωμένων Πολιτειών. Έχουν δείξει στον κόσμο ότι οι παράνομες οικονομικές κυρώσεις των ΗΠΑ, οι οποίες επηρεάζουν 39 χώρες και το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού, μπορούν να ηττηθούν. Αποτελούν παράδειγμα ότι άλλα έθνη μπορούν να αρνηθούν τις παράνομες απαιτήσεις των ΗΠΑ. Ενεργώντας από κοινού, ο κόσμος μπορεί να θέσει τέρμα στα καταχρηστικά μονομερή μέτρα εξαναγκασμού, να τερματίσει την κυριαρχία του δολαρίου και να δημιουργήσει έναν πολυπολικό κόσμο όπου τα έθνη μεγάλα και μικρά έχουν κυριαρχία και ανεξαρτησία από την ηγεμονία.

Απειλές των Ηνωμένων Πολιτειών Και διάσπαση της επίδειξης δύναμης

Την περασμένη εβδομάδα, ο Πρόεδρος Τραμπ είπε σε ένα συντηρητικό κοινό ότι οι ΗΠΑ περικύκλωσαν τη Βενεζουέλα. Νωρίτερα αυτό το έτος, ο Τραμπ διέταξε την αμερικανική αρμάδα στην Καραϊβική να στοχεύσει στη Βενεζουέλα, συμπεριλαμβανομένων αντιτορπιλικών, παράκτιων πολεμικών πλοίων, ναυτικών αεροπλάνων Ποσειδώνας, αεροσκαφών επιτήρησης AWAC και επιτόπιων ειδικών δυνάμεων. Είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή από την εισβολή του 1989 στον Παναμά.

Ανώνυμοι αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου δήλωσαν στο Reuters ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν μέτρα που μπορούν να ληφθούν για να σταματήσουν την ανεπιθύμητη επικείμενη παράδοση. Η εφημερίδα Washington Post επικαλέστηκε ανώνυμο υψηλόβαθμο στέλεχος του Τραμπ, ο οποίος ανέφερε ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να επιτρέψει τη στήριξη του Ιράν προς τον Μαδούρο και Ο πρόεδρος έχει καταστήσει σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να ανεχθούν συνεχή ανάμειξη υποστηρικτών ενός παράνομου καθεστώτος.

Αυτές οι απειλές συμβαίνουν λίγες εβδομάδες μετά την αποτυχημένη μισθοφόρα εισβολή της Βενεζουέλας 3-4 Μαΐου, η οποία οργανώθηκε και ηγήθηκε από πρώην στρατεύματα των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ. Η προσπάθεια τύπου Κόλπου των Χοίρων να εισέλθει στη Βενεζουέλα δια θαλάσσης με 80 μισθοφόρους σταμάτησε από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας με τη βοήθεια αλιέων στην πολιτοφυλακή. Δύο πρώην ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ και ορισμένοι στρατιωτικοί αποστάτες της Βενεζουέλας βρίσκονται υπό κράτηση. Ο υπουργός Εξωτερικών Mike Pompeo υποσχέθηκε να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους οι Ηνωμένες Πολιτείες για να απελευθερώσουν τους πολίτες των ΗΠΑ.

Αυτή την εβδομάδα, τα δικαστήρια των ΗΠΑ επέτρεψαν την κατάσχεση του μεγαλύτερου ξένου περιουσιακού στοιχείου της Βενεζουέλας, CITGO, αξίας περίπου 8 δις δολαρίων. Ο ομοσπονδιακός δικαστής ενέκρινε την πώληση των διυλιστηρίων CITGO όταν το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ επικύρωσε προηγούμενη απόφαση. Ο υπουργός Εξωτερικών Arreaza αποδοκίμασε την πώληση ως πράξη πειρατείας και είπε, Υπάρχουν 12 παιδιά που περιμένουν μεταμόσχευση μυελού των οστών που επρόκειτο να πληρωθεί από τα κέρδη της CITGO. Στις 14 Μαΐου, η Βενεζουέλα υπέβαλε μήνυση σε ένα εμπορικό δικαστήριο του Λονδίνου, που επιδιώκει να αναγκάσει την Κεντρική Τράπεζα του ΗΒ να επιστρέψει ένα χρυσό της Βενεζουέλας αξίας περίπου 1 δις δολαρίων. Η Βενεζουέλα σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το χρυσό για να αγοράσει τρόφιμα, φάρμακα και εξοπλισμό υγείας για να αποκριθεί στη πανδημίας του COVID-19.

Η ανώτατη πηγή καπιταλιστικών μέσων ενημέρωσης, η Wall Street Journal, παρότρυνε τη στρατιωτική δράση να σταματήσει τα Ιρανικά δεξαμενόπλοια, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο που διατρέχουν τα συμφέροντα των ΗΠΑ αν δεν κάνουν τίποτα. Ισχυρίστηκαν ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει τη νομική εξουσία να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να θέσει υπό κράτηση τα δεξαμενόπλοια. Προειδοποίησε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να είναι έτοιμες να απαντήσουν στο Ιράν στον Περσικό Κόλπο εάν το κάνουν.

Οι Υπηρεσίες Βετεράνων Επαγγελματων για τη Λογική δημοσίευσαν μνημόνιο στον Πρόεδρο προειδοποιώντας ότι η ανάληψη δράσης θα οδηγήσει σε σοβαρή αναταραχή από τον κόσμο εναντίον των ΗΠΑ. Επιπλέον, μια τέτοια ενέργεια θα ήταν παράνομη και μια πράξη πολέμου που θα είχε απρόβλεπτες συνέπειες, όχι μόνο στη Λατινική Αμερική αλλά και στη Μέση Ανατολή, όπου υπάρχουν πολλοί στόχοι των ΗΠΑ. Προέτρεψαν την κυβέρνηση να σταματήσει την τρομοκρατία, καθώς η υπεροψία δεν έχουν καταστρέψει το σπίτι του Μαδούρο.

Τα πέντε υπερδεξαμενόπλοια -Fortune, Forest, Petuna, Faxon και Clavel- που μεταφέρουν περίπου 1,5 εκατομμύρια βαρέλια καυσίμου πρέπει να περάσουν την πολιορκημένη αμερικανική αρμάδα. Ο υπουργός Άμυνας της Βενεζουέλας Βλαντιμίρ Πάντρινο Λόπεζ είπε, Θα συνοδεύονται από σκάφη και αεροπλάνα των Μπολιβαριανών Εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων για να τους καλωσορίσουν και να ευχαριστήσουν τον ιρανικό λαό για την αλληλεγγύη και τη συνεργασία τους.

Ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Αμίρ Μουσάβι κατηγόρησε τις ΗΠΑ για απειλή πειρατείας και δεσμεύθηκε αποφασιστική απάντηση. Ο υπουργός Άμυνας του Ιράν Αμίρ Χατάμι προειδοποίησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι το Ιράν δεν πρόκειται να ανεχτεί εμπόδια [στα πετρελαιοφόρα πλοία του]. Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και άλλες χώρες γνωρίζουν ότι δεν θα διστάσουμε. Εάν τα εμπόδια συνεχιστούν ή αυξηθούν, η απάντηση του Ιράν θα είναι δυναμική.

Τόσο το Ιράν όσο και η Βενεζουέλα προειδοποίησαν τα Ηνωμένα Έθνη ότι οποιαδήποτε ενέργεια από τις Ηνωμένες Πολιτείες να σταματήσουν τα πετρελαιοφόρα θα ήταν παράνομη. Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Ζαρίφ έγραψε τον Γραμματέα του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Ο πρεσβευτής της Βενεζουέλας στον ΟΗΕ, Samuel Moncada, προειδοποίησε την υπηρεσία για την απειλή επικείμενης χρήσης στρατιωτικής δύναμης από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η επιστολή προειδοποίησε: Τα πλοία με βρετανικές, ολλανδικές, γαλλικές και αμερικανικές σημαίες συνορεύουν με τις ακτές της χώρας μας, με εχθρική και επιθετική στάση. . . απειλώντας την επιβολή παράνομου ναυτικού αποκλεισμού.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, οι ΗΠΑ εμπόδισαν το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας καταγγέλλοντας την απόπειρα μισθοφορικής εισβολής στη Βενεζουέλα. Ο πρέσβης Moncada ευχαρίστησε τις χώρες που υπερασπίστηκαν το διεθνές δίκαιο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Ο Μαδούρο ανέφερε, Είχαμε μεγάλη νίκη στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εκθέτοντας τις ΗΠΑ στην κριτική του κόσμου.

Το πρώτο ιρανικό υπερτάνκερ εισέρχεται στα υδατα της Βενεζουέλας

Ενώ ο κόσμος περίμενε στρατιωτική σύγκρουση, το βράδυ του Σαββάτου μετά τις 7 μ.μ. τοπική ώρα, το πρώτο υπερτάνκερ εισήλθε στα ύδατα της Βενεζουέλας και αυτή τη στιγμή συνοδεύεται από το στρατό της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας στο λιμάνι. Οι ΗΠΑ δεν κατάσχεσαν το δεξαμενόπλοιο. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα συνεχιστεί για τα υπόλοιπα τέσσερα δεξαμενόπλοια και οι ΗΠΑ θα τερματίσουν τον οικονομικό πόλεμο κατά του Ιράν, της Βενεζουέλας και άλλων χωρών.

Η άφιξη αυτών των δεξαμενόπλοιων από το Ιράν σηματοδοτεί ένα ιστορικό ορόσημο, καθώς είναι η πρώτη φορά που η χώρα της Μέσης Ανατολής εξάγει καύσιμα στη Λατινική Αμερική. Αυτό είναι ένα παράδειγμα πολλών κυρώσεων των ΗΠΑ που ενώνουν τα έθνη με αλληλεγγύη κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι ΗΠΑ έχουν εγκλωβιστεί σε ένα παράδοξο. ‘Οσο περισσότερη δύναμη ασκούν, τόσο περισσότερη δύναμη χάνουν καθώς τα έθνη ενώνονται ενάντια στην κυριαρχία των ΗΠΑ.

Οι στρατηγικοί δεσμοί της Βενεζουέλας με το Ιράν χρονολογούνται σχεδόν δύο δεκαετίες πριν, όταν ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες, ιδρυτής του σοσιαλιστικού κράτους της Βενεζουέλας, σύναψε μια πληθώρα οικονομικών και χρηματοοικονομικών συμφωνιών με τον πρόεδρο του Ιράν. Οι δύο χώρες ήταν συνιδρυτές του ΟΠΕΚ το 1960. Το 2008, η Βενεζουέλα μετέφερε βενζίνη στο Ιράν, όταν οι αμερικανικές κυρώσεις έπλητταν τη βιομηχανία του. Η Μαδούρο συνέχισε την οικοδόμηση διμερών σχέσεων με το Ιράν με αποτέλεσμα οικονομικές και άλλες εμπορικές συμφωνίες, καθώς και μέσω του ΟΠΕΚ και του Κινήματος Αδέσμευτων.

Την Παρασκευή το βράδυ, μια ομάδα νέων από τη Βενεζουέλα ύψωσαν τη σημαία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν μπροστά από τους στρατώνες των βουνών, όπου ο διοικητής Hugo Chavez αναπαύεται ως ένδειξη ικανοποίησης για την αποστολή καυσίμων. Οι άνθρωποι τόσο στη Βενεζουέλα όσο και στο Ιράν γιόρτασαν τη νίκη έναντι του αμερικανικού αποκλεισμού.

Τώρα είναι η στιγμή να αξιοποιήσουμε αυτήν την επιτυχία για να ενισχύσουμε το κίνημα κατά των παράνομων μέτρων καταναγκασμού των ΗΠΑ. Ο συνασπισμός Sanctions Kill(Οι κυρώσεις σκοτώνουν) διεξάγει μια σειρά ιντερνετικά σεμινάρια επιμόρφωσης και οργάνωσης προς αυτό το στόχο. Το πρώτη ήταν στις 9 Μαΐου και παρουσιάστηκαν εκπρόσωποι από έξι χώρες. Μεταξύ των ομιλητών ήταν η Υπεύθυνη της Κουβανικής Αποστολής στον ΟΗΕ Ana Silvia Rodriguez Abascal , ο Πρέσβης του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη Majid Takht-Ravanchi , ο Πρέσβης της Νικαράγουας στις ΗΠΑ Francisco O Campbell, ο Πρέσβης της Συρίας στα Ηνωμένα Έθνη Δρ. Bashar Ja afari και ο Υπουργός Εξωτερικών της Βενεζουέλας Carlos J. Ron Martinez, .

Το επόμενο σεμινάριο θα είναι την Κυριακή, 31 Μαΐου στις 1:00 μ.μ. και θα φιλοξενήσει εκπροσώπους από τη Γάζα, τη Βενεζουέλα και άλλα έθνη. Λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια μιας διεθνούς εβδομάδας δράσης κατά του ιμπεριαλισμού από τις 25 έως τις 31 Μαΐου.

Το Κίνημα Αδέσμευτων, ένας εδώ και δεκαετίες συνασπισμός 120 εθνών που αντιπροσωπεύει το 55 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού, έχει επανενεργοποιηθεί. Συναντήθηκαν στο Αζερμπαϊτζάν τον Οκτώβριο του 2019 και στη Βενεζουέλα τον Αύγουστο του 2019. Και οι δυο συναντήσεις αποδοκίμασαν τις κυρώσεις των ΗΠΑ και τις στρατιωτικές απειλές των ΗΠΑ σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα έθνη αρχίζουν να παρέχουν βοήθεια στις χώρες που έχουν λάβει κυρώσεις. Τον Απρίλιο, η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία χρησιμοποίησαν έναν νέο εμπορικό μηχανισμό που παρακάμπτει τις αμερικανικές κυρώσεις που ονομάζονται Instex για να στείλουν ιατρική βοήθεια στο Ιράν. Αυτά είναι θετικά σημάδια.

Αν και η νίκη του Ιράν και της Βενεζουέλας είναι σημαντική, δεν τερματίζει τον οικονομικό πόλεμο των ΗΠΑ εναντίον των δύο χωρών. Οι ΗΠΑ είναι επίμονες στους στόχους εξωτερικής πολιτικής τους και αμφότερες οι χώρες πρέπει να είναι έτοιμες για την κλιμάκωση των ΗΠΑ ως αποτέλεσμα των ιρανικών υπερδεξαμενόπλοιων που πηγαίνουν στη Βενεζουέλα. Και οι δύο χώρες λατρεύουν την ανεξαρτησία και την κυριαρχία τους. Δεν θα υποχωρήσουν. Και οικοδομούν τη διεθνή αλληλεγγύη. Εμείς στις ΗΠΑ πρέπει να απαιτήσουμε από την κυβέρνησή μας να σταματήσει τις εχθροπραξίες και να γίνει ισότιμο μέλος αυτής της παγκόσμιας κοινότητας.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Το Ισραήλ κατέχει πλέον το 85% της ιστορικής Παλαιστίνης

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Middle East Monitor

Το Ισραήλ πλέον κατέχει τουλάχιστον το 85%της συνολικής περιοχής της ιστορικής Παλαιστίνης, επιβεβαίωσε η Παλαιστινιακή Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (PCBS). Οι Παλαιστίνιοι ελέγχουν λιγότερο από το 15% υπό αυστηρούς ισραηλινούς περιορισμούς.

Το PCBS εξέδωσε τις λεπτομέρειες σε μια έκθεση για την Ημέρα της Γης της Παλαιστίνης στις 30 Μαρτίου. Επεσήμανε ότι οι Εβραίοι μετανάστες από το εξωτερικό αντιπροσωπεύουν τώρα το ένα τρίτο του πληθυσμού του αποικιακού κράτους.

Σύμφωνα με την έκθεση, υπήρχαν 13 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι μέχρι το τέλος του 2019. Από αυτούς, 5 εκατομμύρια βρίσκονται στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, ενώ 1.597.000 ζουν στην κατεχόμενη από το 1948 γη και είναι πολίτες του Ισραήλ. Περίπου 6 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν σε άλλες αραβικές χώρες, με 727.000 κατοίκους στην ευρύτερη διασπορά σε όλο τον κόσμο.

Η έκθεση εξηγεί ότι οι ισραηλινές αρχές κατοχής χρησιμοποίησαν τη διαίρεση Όσλο της Παλαιστινιακής Δυτικής Όχθης στις περιοχές Α, Β και Γ προκειμένου να ενισχύσουν τον έλεγχό τους επί της επικράτειας. Η περιοχή Γ, η οποία αποτελεί το 76% της κατεχόμενης γης, βρίσκεται υπό τον έλεγχο της ασφάλειας και του διοικητικού ελέγχου του Ισραήλ.

Το PCBS επεσήμανε ότι το Ισραήλ κατεδάφισε 678 παλαιστινιακές εγκαταστάσεις στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων 251 κατοικιών. Τα 600 στρατιωτικά σημεία ελέγχου και οδοφράγματα στις εισόδους των Παλαιστινιακών πόλεων, πόλεων και χωριών μετατρέπουν τη Δυτική Όχθη σε μια σειρά από χαλαρά συνδεμένα καντόνια , πρόσθεσε.

Το Ισραήλ επιβάλλει επίσης περιορισμούς ή εμποδίζει τους Παλαιστίνιους να χρησιμοποιούν συγκεκριμένους δρόμους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη προκειμένου να παρέχει ελεύθερη πρόσβαση σε εβραίους αποίκους των οποίων η παρουσία στην επικράτεια είναι παράνομη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Επτά δρόμοι μόνο στο κέντρο της Χεβρώνας περιορίζονται στους Εβραίους μόνο σε αυτό που παραδοσιακά είναι παλαιστινιακή περιοχή.

Στη Γάζα, οι Ισραηλινοί έχουν δημιουργήσει μια ουδέτερη ζώνη στην παλαιστινιακή πλευρά του συνοριακού φράκτη. Η ζώνη δημιουργήθηκε σε γεωργικές εκτάσεις που δεν είναι πλέον διαθέσιμες για χρήση από τους παλαιστίνιους αγρότες. Επιπλέον, καταλαμβάνει ένα απίστευτο 25% της συνολικής έκτασης της Λωρίδας της Γάζας.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Ο Μπάιντεν κατηγορεί το Κίνημα υπέρ της Παλαιστίνης BDS ως αντισημιτικό

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Telesur

Αριστεροί ακτιβιστές στις ΗΠΑ απέρριψαν ισχυρισμούς του υποτιθέμενου υποψήφιου προέδρου της Δημοκρατικής Δημοκρατίας, Joe Biden, ο οποίος ανέφερε ότι η κριτική για το Ισραήλ πολύ συχνά στρέφεται προς τον αντισημιτισμό προτού δηλώσει την αντίθεσή του στο κίνημα Μποϊκοτάζ, Εκποίησης και Κυρώσεων (BDS).

Η κριτική για την πολιτική του Ισραήλ δεν είναι αντισημιτισμός, δήλωσε ο Μπάιντεν κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής κλήσης με χορηγούς νωρίτερα αυτή την εβδομάδα. Αλλά πολύ συχνά αυτή η κριτική από τους αριστερούς μεταμορφώνεται σε αντισημιτισμό.

Η πρόσκληση ήταν μέρος εικονικού εράνου που φιλοξένησε ο Νταν Σαπίρο, πρώην πρεσβευτής στο Ισραήλ, και ο Ντέμπορα Λίπσταντ, καθηγητής Εβραϊκής ιστορίας και Ολοκαυτώματος στο Πανεπιστήμιο Εμόρι.

Ζητήθηκε από τον Μπάιντεν να απαντήσει στον αντισημιτισμό μεταξύ προοδευτικών ακτιβιστών τόσο στις ΗΠΑ όσο και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρέπει να το καταδικάσουμε, και έχω βρεθεί σε μπελάδες για να το κάνω αυτό, ανέφερε ο πρώην αντιπρόεδρος. Όποια και αν είναι η πηγή, δεξιά, αριστερά ή κέντρο.

Η εκστρατεία του Μπάιντεν αργότερα κυκλοφόρησε ένα έγγραφο πολιτικής λέγοντας ότι απορρίπτει σθεναρά το κίνημα BDS, μια ειρηνική πρωτοβουλία που ξεκίνησε από τους Παλαιστινίους το 2005 για να πιέσει το Ισραήλ να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο και να υπερασπιστεί τα παλαιστινιακά ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο Μπάιντεν είπε ότι το κίνημα ξεχωρίζει το Ισραήλ – πατρίδα εκατομμυρίων Εβραίων – και πολύ συχνά καταφεύγει στον αντισημιτισμό, αφήνοντας τους Παλαιστίνιους να ξεφύγουν για τις επιλογές τους.

Οι αρχηγοί του κινήματος BDS απάντησαν ότι οι Δημοκρατικοί ψηφοφόροι πρέπει να επικυρώσουν το κίνημα αντί να το απορρίψουν.

Απορρίπτοντας το BDS, ο Τζο Μπάιντεν επικυρώνει τη συνενοχή των ΗΠΑ στο εδώ και δεκαετίες καθεστώς κατοχής, αποικιοκρατίας και απαρτχάιντ του Ισραήλ, και στηρίζει την αποστέρηση των Παλαιστινίων από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματά μας, ανέφερε η οργάνωση.

Ο Μπάιντεν προσπαθεί να ενώσει ένα Δημοκρατικό Κόμμα βαθιά διχασμένο μεταξύ μετριοπαθών και νεότερων προοδευτικών, οι οποίοι έλκονται προς τον αντίπαλο του Μπάιντεν, τον Γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος αποσύρθηκε από τις εκλογές.

Η προοδευτική πτέρυγα εκφράστηκε ανοικτά κατά της πολιτικής του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, ιδίως υπό τον δεξιό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Η χρηματοπιστωτική κρίση της Σαουδικής Αραβίας θα πυροδοτήσει αντίσταση στη λεηλασία του κράτους

Newsteam 0 Comments

Η Madawi al-Rasheed είναι επισκέπτης καθηγητής στο Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου. Έχει γράψει εκτενώς για την Αραβική Χερσόνησο, την αραβική μετανάστευση, την παγκοσμιοποίηση, τον θρησκευτικό διεθνισμό και τα θέματα φύλου. Γράφει για το Middle East Eye.

Τη Δευτέρα, οι αρχές της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσαν πρωτοφανή μέτρα για τη διάσωση των οικονομικών τους από επικείμενη κατάρρευση, η οποία προκλήθηκε από κακοδιαχείριση και όχι απλά την πανδημία του κορονοϊού ή την κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου.

Από τον Ιούλιο, η αύξηση του ΦΠΑ από 5% σε 15% και η αναστολή του κόστους διαβίωσης (μηνιαίο επίδομα 1000 ριάλ / 266 δολάρια) αποτελούν απεγνωσμένες προσπάθειες διάσωσης μιας οικονομίας που λεηλατήθηκε για γενιές.

Η απόλυτη λύση

Αυτή η κίνηση είναι μόνο η αρχή, καθώς η κυβέρνηση μπορεί να καταφύγει στην τελική λύση, μειώνοντας τις θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα της Σαουδικής Αραβίας, μειώνοντας τους μισθούς των υπαρχόντων κρατικών υπαλλήλων ή απλά κηρύσσοντας στάση πληρωμών στο εσωτερικό της.

Καθώς οι τιμές του πετρελαίου δεν δείχνουν σημάδια βελτίωσης, και ο κορονοϊός εξακολουθεί να μαίνεται σε ολόκληρο τον κόσμο και εντός της χώρας, δεν είναι βέβαιο ότι η νέα αύξηση του ΦΠΑ και η αναστολή του επιδόματος διαβίωσης θα δημιουργήσουν αρκετές οικονομίες για το κράτος ώστε να αντισταθμίσει τις σοβαρές απώλειες. Ωστόσο, και τα δύο νέα μέτρα αποτελούν απεγνωσμένες προσπάθειες για την αύξηση των εσόδων σε μια περίοδο κατά την οποία το κύριο εμπόρευμα, το πετρέλαιο, γίνεται όλο και πιο φθηνό από το νερό στο βασίλειο της ερήμου.

Οι πολιτικές επιπτώσεις της κρίσης υπερβαίνουν αυτά τα περιορισμένα και απεγνωσμένα μέτρα που δεν θα είναι ποτέ αρκετά για να σταματήσουν την ολίσθηση προς το άγνωστο.

Το αποκαλούμενο σαουδαραβικό κοινωνικό συμβόλαιο θεωρείται ότι βασίζεται σε συναίνεση. Η κυβέρνηση παρέχει εκτεταμένες υπηρεσίες όπως θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα, εκπαίδευση, στέγαση και υγεία. Σε αντάλλαγμα, οι πολίτες εξακολουθούν να δεσμεύονται για υποταγή στην ηγεσία, αποδεχόμενοι την πλήρη πολιτική περιθωριοποίηση, την αποστασιοποίησή τους, ακόμα και την καταπίεση στο όνομα της ασφάλειας και του πλούτου.

Αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο βασιζόταν σε ευσεβείς πόθους και όχι σε μια ακριβή αξιολόγηση των σχέσεων μεταξύ της σαουδαραβικής κοινωνίας. Από την ανακάλυψη του πετρελαίου το 1933, οι Σαουδάραβες δεν σταμάτησαν ποτέ να αμφισβητούν την κυβέρνησή τους ακόμα και σε περιόδους πλούτου και αφθονίας.

Ιδεολογία εναντίον οικονομίας

Κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα, η μεγαλύτερη αντίθεση προς τους Al-Sauds εκφράστηκε με ιδεολογικούς όρους που δεν σχετίζονται ιδιαίτερα με την εγχώρια οικονομική ευημερία του λαού. Τόσο οι Σαουδάραβες εθνικιστές όσο και οι Ισλαμιστές ξεκίνησαν ιδεολογικές αντιπαραθέσεις στο κράτος, βάσει μιας συζήτησης που αγγίζει την ταυτότητα του κράτους και όχι την οικονομία του ή τα χρηματικά.

Εθνικιστές το αμφισβήτησαν βάσει των διασυνδέσεών του με ιμπεριαλιστικά και Δυτικά προγράμματα, ενώ οι Ισλαμιστές καταπιάστηκαν με ζητήματα αυθεντικότητας, Ισλαμικής κληρονομιάς και δέσμευσης για παγκόσμια Ισλαμική αναβίωση, θεωρώντας το πετρέλαιο στα χέρια του κράτους ως μηχανισμό που επιτρέπει την υλοποίηση τέτοιων έργων.

Στο πλαίσιο αυτών των μεγάλων ιδεολογικών σχεδίων, και ενώ το κράτος συνέχισε να καταβάλλει τους μισθούς των πολιτών και να παρέχει υπηρεσίες κακής ποιότητας, η κακοδιαχείριση της οικονομίας συνεχίστηκε και αναβαθμίστηκε σε νέα επίπεδα υπό την τρέχουσα ηγεσία του Πρίγκιπα Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.

Ωστόσο, με τις νέες οικονομικές δυσχέρειες και το μειωμένο βιοτικό επίπεδο, που οποίες προκύπτουν από την κατασπατάληση του πλούτου στην επιδίωξη μάταιων έργων και την επιβολή νέων φόρων, κριτικές φωνές μπορεί να ενεργοποιηθούν για νέες συνθήκες που αγγίζουν την ίδια τους τη ζωή.

Για πόσο καιρό μπορούν οι Σαουδάραβες να παραμένουν σιωπηλοί για τη δική τους εξαθλίωση ενώ ταυτόχρονα βλέπουν τη διαιώνιση των προνομίων της ελίτ; Είναι καιρός οι Σαουδάραβες να αφυπνιστούν και να επικεντρωθούν στο πεπρωμένο τους κάτω από ένα καθεστώς που διαβρώνει τη δική τους οικονομική ασφάλεια, ενώ συνεχίζει να δαπανά δισεκατομμύρια για τα δικά του αμφίβολα έργα.

Πού πήγαν όλα τα χρήματα;

Στην εγχώρια αγορά, από το Όραμα 2030, τα Εθνικά Προγράμματα Μετασχηματισμού, μέχρι τις Πόλεις του Μέλλοντος, δισεκατομμύρια δολάρια έχουν σπαταληθεί χωρίς καμία μορφή λογοδοσίας. Οι Σαουδάραβες είναι βέβαιο ότι θα χάσουν τον ενθουσιασμό τους για μεγάλα μυθικά έργα, τα οποία είναι το προϊόν μιας κακής προπαγανδιστικής μηχανής και των μεγαλοπρεπών ψευδαισθήσεων του πρίγκιπα.

Τώρα η ηγεσία ζητά από τους Σαουδάραβες να ανεχθούν τα μέτρα λιτότητας. Αλλά τι γίνεται με τους βασικούς μηνιαίους μισθούς που λαμβάνουν οι πριγκίπισσες Al Saud και συγγενείς τους από τα κρατικά ταμεία; Για να μην αναφέρω άλλα προνόμια και προνόμια που αποσκοπούν στο να διατηρήσουν τη μεγάλη δεξαμενή πριγκίπων που ασχολούνται με κυνηγετικά ταξίδια, τις πολυτελείς διακοπές σε ευρωπαϊκά θέρετρα, την αγορά ποδοσφαιρικών σταδίων και ακίνητα στη χώρα και στο εξωτερικό.

Η ηγεσία παραμένει σιωπηλή λόγω του μυστικού κόστους αυτών των μισθών που λαμβάνουν χιλιάδες ανενεργοί πριγκίπισσες κάθε μήνα απλά επειδή ανήκουν στην εκλεκτή οικογένεια, της οποίας η καταγωγή Al-Saud τους δίνει το δικαίωμα σε ένα τεράστιο μηνιαίο ποσό, το οποίο αντλείται από κρατικά ταμεία χωρίς καν να εμφανίζεται στον ισολογισμό ή στον προϋπολογισμό.

Σε περιφερειακό επίπεδο, η δαπάνη δισεκατομμυρίων για τον εκτροχιασμό των εξεγέρσεων σε αρκετές αραβικές χώρες και η έναρξη ενός πολέμου στην Υεμένη απλώς επιτάχυνε την εξάντληση του πλούτου. Οι μαζικές δαπάνες για όπλα που ούτε παρέχουν εγχώρια ασφάλεια ούτε εγγυώνται την ειρήνη σε μια ταραχώδη περιοχή παραμένουν πέρα από την κριτική ή τον έλεγχο.

Μια νέα εποχή

Οι δαπάνες της Σαουδικής Αραβίας για περιφερειακές συγκρούσεις επιδείνωσαν μόνο τις τοπικές αντιπαλότητες και ενδυνάμωσαν τους Άραβες ηγέτες που είναι αποφασισμένοι να στερήσουν από τους πολίτες τους μια αξιοπρεπή ζωή. Τα χρήματα της Σαουδικής Αραβίας συνέβαλαν όχι μόνο στη σπατάλη του δικού της πλούτου αλλά και στη διαιώνιση της διεφθαρμένης, αυταρχικής εξουσίας σε άλλα μέρη της περιοχής.

Καθώς οι Σαουδάραβες υπόκεινται σε νέους φόρους και περικοπές, είναι καιρός να στρέψουν την προσοχή τους μακριά από ζητήματα ταυτότητας προς τη μοίρα τους, σε μια εποχή όπου η ηγεσία συνεχίζει να λεηλατεί το κράτος για τον αυτοπλουτισμό του κύκλου της και σε περιφερειακά έργα που εξυπηρετούν μόνο τα στενά συμφέροντά της.

Η σταδιακή διάβρωση των κρατικών υπηρεσιών και μισθών, σε συνδυασμό με την αύξηση των τιμών κατανάλωσης, και η προοπτική της παρατεταμένης φτώχειας, θα είναι η σπίθα μιας νέας εποχής αντιπολιτευτικών πολιτικών, που δημιουργήθηκαν από την καταστροφική κακοδιαχείριση του κράτους υπό την τρέχουσα ηγεσία του.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Η μεταβαλλόμενη προσέγγιση των Αφγανών Ταλιμπάν

Newsteam 0 Comments

Μεταφράσαμε το άρθρου του Farzad Ramezani Bonesh στο Asia Times, σε σχέση με τις αλλαγές στην πολιτική των Ταλιμπάν.

Ο Farzad Ramezani Bonesh είναι ερευνητής και αναλυτής των διεθνών σχέσεων. Είναι αρχισυντάκτης του Διεθνούς Κέντρου Μελετών για την Ειρήνη με έδρα το Ιράν και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αν και οι Ταλιμπάν περιλαμβάνουν διαφορετικές ομάδες και άτομα, πολλοί ρωτούν τώρα αν βλέπουμε μια ροή νεο-Ταλιμπάν μακριά από την οργάνωση.

Μετά το θάνατο του ηγέτη των Ταλιμπάν Mullah Omar, ο μουλάς Akhtar Mohammad Mansour επιλέχθηκε ως ο νέος επικεφαλής. Ορισμένα εξέχοντα μέλη των Ταλιμπάν υποστήριξαν την εκλογή του, ενώ άλλα την αμφισβήτησαν. Το πρόβλημα αυτό προέκυψε επίσης με την διαδοχή του Hibatullah Akhundzada ως ηγέτη μετά τη δολοφονία του Mansour.

Αλλά φαίνεται ότι με την ηγεσία του Akhundzada, ένα σημαντικό μέρος των πολιτικών ιθυνόντων των Ταλιμπάν έγινε πιο μετριοπαθές. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αν και ορισμένες από τις πιο ριζοσπαστικές δυνάμεις των Ταλιμπάν ενώθηκαν με άλλα κινήματα όπως το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), η μετριοπαθής και ρεαλιστική παράταξη φαίνεται να έχει καταφέρει να αλλάξει την προσέγγιση της ομάδας, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.

Επίσης, μεγάλος αριθμός παλαιών μελών των Ταλιμπάν έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου που διήρκεσε πάνω από δύο δεκαετίες, και έχει έρθει μια νέα γενιά. Αυτοί οι νέοι έχουν καινοτόμες ιδέες, και οι έννοιες της εσωτερικής σταθερότητας και της ειρήνης εναντίον του πολέμου είναι πιο κατανοητές γι’ αυτούς.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες συνεργασίας μεταξύ των Ταλιμπάν και των εξτρεμιστικών ομάδων οδήγησαν τους πρώτους στο συμπέρασμα ότι το Αφγανιστάν ανήκει στους Αφγανούς. Στην πραγματικότητα, οι Ταλιμπάν έχουν ένα πιο μετριοπαθές πλαίσιο, θεωρώντας την τζιχάντ ως μέσο για την ανατροπή της αφγανικής κυβέρνησης και την απέλαση ξένων δυνάμεων, ενώ το Ισλαμικό Κράτος και άλλες εξτρεμιστικές ομάδες έχουν την ιδέα να κυριαρχία στον κόσμο και να δημιουργήσουν ένα ισλαμικό χαλιφάτο.

Για παράδειγμα, ενώ κατά την άποψη του Ισλαμικού Κράτους, το Αφγανιστάν είναι μέρος μιας ευρύτερης περιοχής γνωστής ως Velayat Khorasan, οι Ταλιμπάν εγκατέλειψαν σταδιακά τις διεθνικές τους απόψεις και ιδέες και σκέφτονται ένα ισλαμικό εμιράτο στο ίδιο το Αφγανιστάν, αντί για ένα ισλαμικό χαλιφάτο που εκτείνεται στην περιοχή ή ακόμα και στον κόσμο.

Υπάρχουν επίσης και άλλες σημαντικές διαφορές στη θρησκεία, στις απόψεις για τις μειονότητες, του Ισλαμικού Χαλιφάτου ή του Ισλαμικού Εμιράτου, και ούτω καθεξής. Επομένως, φαίνεται ότι, δεδομένων των μεγάλων απωλειών που υπέστη λόγω των δεσμών της με την Αλ Κάιντα και τον Οσάμα Μπιν Λάντεν (ανατροπή της κυβέρνησης των Ταλιμπάν), η ομάδα δεν επιθυμεί τώρα το Αφγανιστάν να αποτελέσει πεδίο μάχης μεταξύ άλλων κινημάτων. Ως εκ τούτου, έχει διαχωριστεί από τις διεθνείς τρομοκρατικές ομάδες.

Από την άποψη αυτή, πρέπει να σημειωθεί ότι οι Ταλιμπάν έχουν πλέον καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η χρονική στιγμή της απόσυρσης των ξένων στρατευμάτων από το Αφγανιστάν συνδέεται σημαντικά με τη διακοπή των δεσμών μεταξύ των Ταλιμπάν και ομάδων όπως η Αλ Κάιντα.

Κυριαρχία της πολιτικής φατρίας

Οι Ταλιμπάν μπορούν να θεωρηθούν ότι είναι χωρισμένοι σε στρατιωτικές και πολιτικές φατρίες, αλλά κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών σύγκρουσης με την κυβέρνηση και τη Δύση, η πολιτική φατρία φαίνεται να έχει ξεπεράσει το στρατιωτικό μέρος.

Ανοχή άλλων αφγανικών φυλών

Οι Ταλιμπάν κατείχαν κάποτε περίπου το 90% του εδάφους του Αφγανιστάν. Φαίνεται να έχουν φτάσει λίγο-λίγο στο σημείο να έχουν καταλάβει ότι οποιαδήποτε δύναμη στο Αφγανιστάν που έχει ζητήσει να έχει το μονοπώλιο δεν έχει επιτύχει, επομένως μια ευρέως αποδεκτή κυβέρνηση είναι απαραίτητη. Ως εκ τούτου, η ομάδα προσπαθεί να καθιερωθεί ως σημαντικό μέρος της αφγανικής κοινωνίας, όχι ως το σύνολο της.

Εν προκειμένω, φαίνεται ότι οι Αφγανοί Ταλιμπάν σκοπεύουν να διορθώσουν ορισμένες από τις τάσεις του παρελθόντος στις σχέσεις τους με εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες, όπως οι Σιίτες και οι Χαζάροι. Στην πραγματικότητα, οι Ταλιμπάν (τακτικά ή στρατηγικά) αποφάσισαν να εμπλέξουν τις υπόλοιπες φυλές στην κυβέρνηση, και προσπάθησαν ακόμα και να στρατολογήσουν μέλη από φυλές άλλες από την πλειονότητα των Παστούν, όπως οι Τατζίκοι, οι Χαζάροι και οι Ουζμπέκοι.

Ο ρόλος του Πακιστάν

Για δυόμισι δεκαετίες, το Πακιστάν διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη θέση των Αφγανών Ταλιμπάν, και πολλοί έχουν συνδέσει τους Ταλιμπάν ακόμα και με μια δομική σχέση με την Υπηρεσία Πληροφοριών του Πακιστάν. Αλλά την τελευταία δεκαετία περίπου, οι Αφγανοί Ταλιμπάν δεν φαίνονταν πλέον να είναι στρατηγικό εργαλείο για τον Πακιστανικό στρατό για να προωθήσει την πολιτική ασφαλείας του προς το Αφγανιστάν.

Στην πραγματικότητα, οι Αφγανοί Ταλιμπάν ορισμένες φορές έχουν διαφορετικά συμφέροντα από το Πακιστάν στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, όπως η αναγνώριση της γραμμής Durand και ούτω καθεξής. Εν τω μεταξύ, οι Ταλιμπάν φαίνεται ότι επιδιώκουν να καθορίσουν τα δικά τους συμφέροντα στη γεωγραφία του Αφγανιστάν κατανοώντας τα εθνικά συμφέροντα του Πακιστάν.

Εμπλοκή της Καμπούλ με τους Ταλιμπάν

Η κυβέρνηση του Αφγανιστάν μπόρεσε να βοηθήσει στη μείωση της εξουσίας των Ταλιμπάν και να προκαλέσει εσωτερικές συγκρούσεις εντός της ομάδας με μέτρα όπως οι ειρηνευτικές συνομιλίες και η συμμετοχή πιο μετριοπαθών μελών των Ταλιμπάν στην κυβέρνηση. Αυτό έχει οδηγήσει τη μεσαία τάξη των Ταλιμπάν να είναι πιο πρόθυμη να δεχτεί την αλλαγή.

Ο ρόλος των περιφερειακών και διεθνών δυνάμεων

Η εδώ και δεκαετίες κατανόηση των εξελίξεων στο εσωτερικό της χώρας από το Αφγανιστάν, η έλλειψη επίσημης αναγνώρισης από τις περισσότερες χώρες τη δεκαετία του 1990 και η σχέση του με περιφερειακούς και ισλαμικούς παράγοντες και θεσμούς, οδήγησαν τους Ταλιμπάν στο συμπέρασμα ότι οι ξένοι παράγοντες ενδιαφέρονται μόνο για την εφαρμογή των δικών τους πολιτικών στο Αφγανιστάν. Από την άλλη πλευρά, η υποστήριξη ξένων παραγόντων κατά του Ισλαμικού Κράτους οδήγησε σε συνομιλίες με παράγοντες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν.

Εν τω μεταξύ, οι Ταλιμπάν, καταφεύγοντας σε σοβαρή διπλωματία και πραγματικές διαπραγματεύσεις, δεν βάζουν, όπως στο παρελθόν, όλα τους τα αυγά στο καλάθι μιας συγκεκριμένης χώρας, και επομένως προσπαθούν να συνδεθούν με ένα ευρύ φάσμα εθνών που κυμαίνονται από την Ανατολική Ασία έως τη Δύση.

Σύγχρονες παγκόσμιες αξίες

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι Ταλιμπάν προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook και το Twitter για να διαδώσουν μηνύματα σε αρκετές γλώσσες ​ ​ και να επικοινωνήσουν με τη Fia WhatsApp, το Viber και το Telegram. Έτσι, οι Ταλιμπάν έχουν συχνά τροποποιήσει τη δημόσια εικόνα και τις δημόσιες σχέσεις τους, παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως ένα πιο σύγχρονο και λιγότερο ριζοσπαστικό κίνημα από ό,τι στο παρελθόν.

Επίσης, με τις εκτεταμένες κοινωνικές και πολιτιστικές εξελίξεις στο Αφγανιστάν, το σώμα των Αφγανών Ταλιμπάν έχει αλλάξει, και τα νέα μέσα ενημέρωσης και τα εικονικά δίκτυα έχουν αποδειχθεί κάπως αποτελεσματικά στην αλλαγή της στάσης τους.

Επιπλέον, η αυξημένη εμπειρία των ηγετών των Ταλιμπάν με άλλα ισλαμικά κράτη και το μεγάλο χάσμα μεταξύ θεωρίας και πρακτικής φαίνεται να τους οδήγησε να συνειδητοποιήσουν ότι η αποδοχή των δικαιωμάτων των γυναικών, της εκπαίδευσης και των σύγχρονων ερμηνειών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σύμφωνα με τις ισλαμικές αρχές είναι ουσιώδους σημασίας.

Διορατικότητα

Μετά την ανατροπή του καθεστώτος των Ταλιμπάν, η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης, η απόλαυση των βασικών δικαιωμάτων των γυναικών, και ούτω καθεξής, άλλαξε το πρόσωπο του Αφγανιστάν στο σύνολό του. Εν τω μεταξύ, πρέπει να παραδεχθούμε ότι οι σημερινοί Ταλιμπάν είναι πολύ διαφορετικοί από τους εξτρεμιστές και τους ριζοσπάστες της δεκαετίας του 1990.

Εν τω μεταξύ, ωστόσο, δεν υπήρξε ουσιαστική αλλαγή στην άποψη των Ταλιμπάν για διάφορα κοινωνικά, πολιτικά και πολιτιστικά θέματα. Αλλά το πολιτικό τμήμα των Ταλιμπάν φαίνεται τώρα να κυριαρχεί στη στρατιωτική φατρία, ενώ ταυτόχρονα βλέπουμε λιγότερο ιδεολογικό χρώμα και αυξανόμενο εθνικισμό στην ομάδα. Στην πραγματικότητα, οι αλλαγές στους Ταλιμπάν συνεχίζονται σε διάφορα επίπεδα.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Η ΕΕ εμποδίζει τη Συρία να επαναπατρίσει τους πολίτες της

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Middle East Discource

Το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας ανακοίνωσε το Σάββατο ότι οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν χορήγησαν άδεια σε συριακά αεροσκάφη να προσγειωθούν στα αεροδρόμιά τους για να επαναπατρίσουν τους Σύριους πολίτες.

Η ημικρατική εφημερίδα Al-Watan επικαλέστηκε δήλωση του Υφυπουργού Εξωτερικών και Μεταναστών Ayman Sousan, ο οποίος ανέφερε ότι το υπουργείο είχε λάβει μέτρα για να επιστρέψει τους Σύριους από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο δεν έλαβε άδεια λόγω απάνθρωπων και παράνομων κυρώσεων.

Ο Sousan είπε ότι τα κράτη της Ένωσης, με αυτά τα άδικα μέτρα, δεν άφησαν καμία επιλογή για τους Σύριους πολίτες, εκτός από το να πάνε σε μια από τις χώρες από τις οποίες το κράτος μπορεί να τους επαναπατρίση.

Εξήγησε ότι το θέμα παρακωλύεται από πολλές δυσκολίες εν όψει των μέτρων που λήφθηκαν ως αποτέλεσμα της έξαρσης του κορονοϊού από το κλείσιμο των συνόρων και τους περιορισμούς της μετακίνησης.

Ο Sousan αποφάνθηκε ότι οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επικαλούνται την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχουν δείξει για μια ακόμη φορά ότι αυτές οι αξίες ​ αποτελούν μόνο κάλυψη για άδικες πολιτικές εναντίον κρατών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Συρίας ανέθεσε σε πρεσβείες και προξενεία στο εξωτερικό να διευκολύνουν την επιστροφή των Σύριων που επιθυμούν να επιστρέψουν στη χώρα τους, και παρείχε μια σειρά διευκολύνσεων για αυτό, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας καθυστέρησης της πληρωμής κατά την άφιξή τους στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Δαμασκού για όσους δεν έχουν τα χρήματα για εισιτήριο.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Γιατί τα μέσα ενημέρωσης τρελαίνονται για το Χαλέπι;

Newsteam 0 Comments

Με αφορμή την είδηση πως η Διεθνής Αμνηστία κατηγορεί τη Συρία και τη Ρωσία για εγκλήματα πολέμου, μεταφράσαμε το παλαιότερο σχετικό άρθρο του Σπύρου Μπόικου για το Southfront(16.12.2016)

Η τετραετής μάχη για το Χαλέπι τελικά έληξε, καθώς χθες οι κυβερνητικές δυνάμεις απομάκρυναν τους εναπομείναντες μαχητές – τουλάχιστον αυτούς που παραδόθηκαν – από την πόλη.

Το αποτέλεσμα της μάχης είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλήγματα κατά των τζιχαντιστών μαχητών και ένα σημαντικό σημείο καμπής στη συριακή σύγκρουση. Αλλά, αντί τα μέσα ενημέρωσης να χαιρετίζουν μια κοσμική νίκη κατά των τρομοκρατικών ομάδων που δρούσαν στο Χαλέπι, το μόνο που λάβαμε ήταν μια μεγάλη προπαγάνδα κατά του Αραβικού Συριακού Στρατού και των συμμάχων του, υποστηρίζοντας τους τζιχαντιστές τρομοκράτες που παγιδεύτηκαν στο Χαλέπι. Ιδιωτικά ΜΜΕ όπως το BBC κυκλοφόρησαν φήμες για πιθανή γενοκτονία, τις οποίες ακολούθησε ο ΟΗΕ εκδίδοντας δηλώσεις βάσει μη εξακριβωμένων φημών. Αυτή η προπαγανδιστική εκστρατεία χρησιμοποιείται ως προπέτασμα καπνού για να κρύψει την τρομερή αλήθεια σχετικά με τη δυτική παρέμβαση στην πολιτική της Συρίας.

Καθώς ο Αραβικός Συριακός Στρατός εντατικοποίησε την επίθεση του εναντίον των μαχητών στο Χαλέπι, ο ιρακινός στρατός ξεκίνησε επίθεση εναντίον του προπύργου του ISIS στη Μοσούλη, με τη βοήθεια των συμμάχων του ΝΑΤΟ. Αλλά, σε αντίθεση με τις τακτικές του Αραβικού Συριακού Στρατού που παγίδευσε τους μαχητές του Χαλεπιού στην πόλη, ο ιρακινός στρατός και οι σύμμαχοί του προσέφεραν στους μαχητές του ISIS μια διέξοδο, τον ανοικτό διάδρομος από τη Μοσούλη στο Χαλέπι μέσω των εδαφών που περιπολεί η αεροπορία του αμερικανικού συνασπισμού(όπως το αποκάλεσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λάβροφ), κατά μήκος των τουρκικών συνόρων. Και αυτό συνέβη καθώς ο Barrack Obama ήρε τους περιορισμούς στην παροχή όπλων από τις ΗΠΑ σε οποιονδήποτε από τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης στη Συρία, συμπεριλαμβανομένου του μετώπου τζιχαντιστών Al Nousra, των συνδεόμενων με την Αλ Κάιντα τρομοκρατών. Η απόκρυψη αυτών των γεγονότων ήταν μόνο ο βραχυπρόθεσμος στόχος της προπαγάνδας για το Χαλέπι. Η κατάσταση, όπως φαίνεται, μακροπρόθεσμα είναι ακόμη πιο ανησυχητική.

Απεικονίζοντας τους μαχητές του Χαλεπίου ως θύματα της σκληρότητας του Άσαντ, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους προσπαθούν να αλλάξουν την αφήγησή τους για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Η προπαγανδιστική εκστρατεία προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή μακριά από την ανακατάληψης της Παλμύρας από το Ισλαμικό Κράτος (και τις μνήμες της εκτεταμένης καταστροφής των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς στην πόλη) και να την στρέψει ενάντια σε αυτή και κάθε μελλοντική νίκη επί των τζιχαντιστών, ανοίγοντας το δρόμο ακόμα και για μια πιθανή δίκη του Ασάντ στη Χάγη, σε περίπτωση που η συριακή επανάσταση δεν εκπληρώσει τον κύριο στόχο της, την ανατροπή της συριακής κυβέρνησης. Οι παραλληλισμοί με τη Σρεμπρένιτσα έχουν ήδη σχεδιαστεί. Επιπλέον, αυτό το ξέπλυμα της τρομερής κληρονομιάς της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους έχει ως στόχο να εγγυηθεί την υποστήριξη του κοινού κατά της μελλοντικής φονταμενταλιστικής εξέγερσης στην Τσετσενία, την Σινγιάνγκ, τη Νοτιοανατολική Ασία ή ακόμη και τα Βαλκάνια, αν χρειαστεί για τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Δυστυχώς, για τους λαούς της Ευρώπης και των ΗΠΑ, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτή η ολοκαίνουρια τρομοκρατία, η καθαρή τρομοκρατία δεν θα στραφεί κατά των πρωτευουσών των αφεντικών της σε περίπτωση δυσαρέσκειας, όπως έχει κάνει στο παρελθόν με καταστροφικά αποτελέσματα. Ακόμη χειρότερα, αν η Συρία είναι το επόμενο κομμάτι στο καταστροφικό ντόμινο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, η σειρά του Ιράν δεν θα είναι μακριά, όπως και η αρχή του επόμενου παγκόσμιου πολέμου.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Μάρτυρας NEOM: Η Σαουδική Αραβία ομολογεί τη δολοφονία φυλετικού ακτιβιστή που αντιστάθηκε στην έξωση

Newsteam 0 Comments

Πηγή: The New Arab

Το Riyadh επιβεβαίωσε την Τετάρτη τη δολοφονία ενός Σαουδάραβα φυλετικού ακτιβιστή, ο οποίος φέρεται να αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του για να ανοίξει δρόμο για την κατασκευή του αμφιλεγόμενου προγράμματος μεγαλούπολης στην περιοχή Neom, του Πρίγκιπα Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν.

Ο Abdul-Rahim al-Howeiti, της μεγάλης φυλής Howeiti που κατοικεί στα νοτιοδυτικά της Ιορδανίας, του Σινά και της βορειοδυτικής Σαουδικής Αραβίας, πυροβολήθηκε από την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας στην Αλ-Κουράιμπα, πάνω από 1400 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας Ριάντ, κοντά στο σημείο που συναντιούνται τα σύνορα Ιορδανίας-Σαουδικής Αραβίας-Ισραήλ.

Ο φυλετικός ακτιβιστής φέρεται να πυροβόλησε δυνάμεις ασφαλείας ενώ κρυβόταν πίσω από σάκους άμμου στην κορυφή του κτιρίου, ισχυρίστηκε η επίσημη δήλωση της κυβέρνησης, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SPA.

Δεν αποκρίθηκε στις εκκλήσεις για παράδοση και ως αποτέλεσμα των συνεχών πυροβολισμών και της ρίψης κοκτέιλ μολότοφ, οι δυνάμεις ασφαλείας εξουδετέρωσαν την απειλή, πρόσθεσε η δήλωση.

Στην περιοχή βρέθηκε κρύπτη όπλων, συμπεριλαμβανομένων πιστολιών, πολυβόλων και κιβωτίων μολότοφ, σύμφωνα με τη δήλωση.

Ο Al-Hopiti ήταν γνωστός στην κοινότητα ακτιβιστών στη Σαουδική Αραβία χάρη στα βίντεό του που διαμαρτύρονταν για το μεγάλο αναπτυξιακό πρόγραμμα και την αναγκαστική εκτόπιση που διέταξε ο Διάδοχος Πρίγκιπας Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν από την περιοχή για το πρόγραμμα κατασκευής μεγαλούπολης.

Στα βίντεό του, κατηγούσε την κυβέρνηση ότι εκτοπίζει τους ανθρώπους του για χάρη ενός προγράμματος που είναι ξένο προς την ιστορία και τις παραδόσεις της περιοχής.

Η φυλή έχει ζήσει στην περιοχή για εκατοντάδες χρόνια και αναφέρθηκε από την Τ.Ε. Λόρενς (Λόρενς της Αραβίας) που εργάστηκε με τους πρεσβύτερους του στην περιοχή κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Αραβικής Επανάστασης στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η δήλωση της κυβέρνησης που επιβεβαιώνει το θάνατό του παρακίνησε χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε όλο το Twitter να τιμήσουν τον al-Howeiti, ο οποίος έχει ονομαστεί ο Μάρτυρας του Neom.

Ο al-Howeiti αξίζει τον τίτλο Μάρτυρας του Neom, ανέφερε στο Twitter ο δημοφιλής Σαουδάραβας πολιτικός ακτιβιστής Omar bin Abdulaziz.

Η δολοφονία του και η αιματοχυσία του είναι άδικη και παράνομη όταν υπήρχαν χιλιάδες λύσεις πριν από αυτό. Αυτός που έχτισε παλάτια στη Neom είναι σε θέση να κατασκευάσει ένα καλύτερο σπίτι για αυτόν τον φτωχό άνδρα και τους ανθρώπους του χωριού του, πρόσθεσε, αναφερόμενος στον αμφιλεγόμενο διάδοχο διάδοχο του θρόνου.

Μια ημέρα πριν την επίσημη δήλωση, τα ματωμένα βίντεο και οι εικόνες που μοιράστηκαν από Σαουδάραβες ακτιβιστές υπό το αραβικό hashtag Μαρτύριο του Abdul-Rahim al-Beloiti έδειξαν την υποτιθέμενη στιγμή και τα επακόλουθα των πυροβολισμών.

Τα βίντεο εμφανίστηκαν να δείχνουν αυτοκίνητα της Σαουδικής Αστυνομίας γύρω από την περιοχή, ακολουθούμενα από ήχους πυροβολισμών και ντόπιων που φώναζαν με οργή καθώς εξαπλώνονταν η είδηση του συμβάντος.

Οι εικόνες φαίνεται να δείχνουν τρύπες από σφαίρες στους εξωτερικούς τοίχους του σπιτιού του.

Ο λαός της Σαουδικής Αραβίας συμπονα τους ανθρώπους της φυλής και εξέφρασε άμεση οργή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καταδικάζοντας τους δολοφόνους του Mohammad Bin Salman για την δολοφονία σε σχέση από τις δυνάμεις ασφαλείας, χαιρετίζοντας τον άνθρωπο ως μάρτυρα.

Από την έναρξη του προγράμματος NEOM, ωστόσο, οι άνθρωποι της φυλής που ζουν στην περιοχή εδώ και αιώνες εξέφρασαν απογοήτευση για τα σχέδια μετεγκατάστασής τους χωρίς καμία διαβούλευση, ξεκινώντας εκστρατείες για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα δεινά τους, πιο πρόσφατα τον Ιανουάριο (αραβικά).

Αν και η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας τους προσέφερε χρηματική αποζημίωση, η μακροχρόνια φυλή, σύμφωνα με πληροφορίες, αρνήθηκε και δεσμεύθηκε να αντισταθεί στο σχέδιο, ακόμα και δια της βίας, εάν κριθεί απαραίτητο.

Σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ της Wall Street Journal το 2019, μέχρι και 20.000 άνθρωποι θα απομακρυνθούν βίαια από την περιοχή για να δημιουργήσουν χώρο για το όνειρο του Πρίγκιπα του Στέμματος, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα να αναγκάσει την κυβέρνηση να αλλάξει τα σχέδιά της.

Ο Mohammad bin Salman ανακοίνωσε την πόλη NEOM – ένα portmanteau της ελληνικής λέξης για νέα και το πρώτο γράμμα της αραβικής λέξης για το μέλλον – το 2017 ως μέρος του σχεδίου του ναυαρχίδα Vision 2030.

Το σχέδιο του 2030 αποσκοπεί στη μείωση της εξάρτησης του υπερσυντηρητικού βασιλείου από το πετρέλαιο. Το πιο δαπανηρό από τα έργα του Οράματος 2030 είναι το ίδιο το NEOM, με αρχικό εκτιμώμενο κόστος 500 δις δολαρίων.

Η πόλη θα είναι το επίκεντρο του έργου – μια συνοριακή πόλη επιστημονικής φαντασίας γεμάτη εργοστάσια, τεχνολογικές εταιρείες και θέρετρα.

Η πόλη θα κατασκευαστεί κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας της Σαουδικής Αραβίας στην επαρχία του βορειοδυτικού Ταμπάκ, κοντά στα σύνορα του βασιλείου με την Αίγυπτο και την Ιορδανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, θα περιλαμβάνει επίσης τα πρώην Αιγυπτιακά νησιά Τίρανα και Σαναφίρ, καθώς επίσης νότιο τμήμα της Χερσονήσου Σινά της Αιγύπτου.

Ωστόσο, ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα ότι το ξέσπασμα του κορονοϊού που ρήμαξε το βασίλειο ανάγκασε όλη την εργασία στην πόλη να ανασταλεί, ακόμη και καθώς η επιδείνωση των τιμών του πετρελαίου εμποδίζει τα οικονομικά σχέδια και τα φανταστικά σχέδια του πρίγκιπα του στέμματος.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Το EuroPal Forum επισημαίνει τον ισραηλινό ρατσισμό και την ιατρική αμέλεια των παλαιστίνιων κρατουμένων

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Middle East Monitor

Στις 17 Απριλίου 2020, Ημέρα των Παλαιστίνιων Κρατουμένων, το EuroPal Forum φιλοξένησε ένα διαδικτυακό σεμινάριο μέσω της πλατφόρμας επικοινωνίας ZOOM με τίτλο 5000 Κρατούμενοι: Ισραηλινός ρατσισμός και ιατρική αμέλεια Εν μέσω της επιδημίας COVID-19.

Το σεμινάριο, στο οποίο μίλησαν οι Motasem Dalloul, Akram Satari και Charlotte Kates, επεδίωξε να γεφυρώσει την έλλειψη κάλυψης για το ζήτημα των Παλαιστινίων κρατουμένων διευκολύνοντας ένα φόρουμ για την καλύτερη κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης των Παλαιστινίων στις ισραηλινές φυλακές εν μέσω του ξεσπάσματος του COVID-19.

Υπό αυτό το πρίσμα, το σεμινάριο άνοιξε από τον Υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων του EuroPal Forum, Robert Andrews, ο οποίος σημείωσε ότι το σεμινάριο αποτελείται από μία μόνο δράση στην ευρεία εκστρατεία του EuroPal Forum για την επισήμανση της δυναμικής του ζητήματος των κρατουμένων. Ο Andrews σημείωσε ότι το EuroPal Forum έχει επιδιώξει αρκετές πρωτοβουλίες προς αυτό το σκοπό, συμπεριλαμβανομένης μιας εκστρατείας επιστολών με την ΜΚΟ να γράφει σε αρκετούς δημόσιους αξιωματούχους, υπουργούς Εξωτερικών και βουλευτές με εκπεφρασμένο στόχο να ευαισθητοποιήσει σχετικά με τα δεινά των Παλαιστίνιων κρατουμένων.

Ο πρώτος ομιλητής του σεμιναρίου ήταν ο δημοσιογράφος και πολιτικός σχολιαστής από τη Γάζα, Motasem Dalloul, ο οποίος επικέντρωσε την ομιλία του στην εξέταση τόσο της ιστορίας της άρνησης υγειονομικής περίθαλψης στους Παλαιστίνιους κρατούμενους όσο και της σοβαρότητας της απειλής για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους υπό το φως του ξεσπάσματος του COVID-19.

Ο Dalloul ξεκίνησε σημειώνοντας ότι η κακοποίηση Παλαιστίνιων κρατουμένων δεν αποτελεί νέο φαινόμενο και δεν περιορίζεται σε παράγοντες ειδικού χαρακτήρα. Αντίθετα, σημείωσε ότι οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι έχουν υποστεί συνεχή εκτεταμένη και συστηματική κακοποίηση, η οποία μπορεί να εντοπιστεί στην αρχή της παράνομης κατοχής του Ισραήλ από το 1967. Αυτή η κακομεταχείριση μπορεί να γίνει εμφανής, σύμφωνα με τον Motasem, τόσο με τα μέσα και τις μεθόδους με τις οποίες οι Παλαιστίνιοι συλλαμβάνονται και κρατούνται από το Ισραήλ, όσο και με την πλήρη άρνηση της υγειονομικής περίθαλψης όταν βρίσκονται στο σωφρονιστικό σύστημα.

Από τις αρχές Μαρτίου, σύμφωνα με τον Motasem, η συστηματική εκστρατεία συλλήψεων του Ισραήλ έχει ως αποτέλεσμα την κράτηση 357 Παλαιστινίων (συμπεριλαμβανομένων 48 παιδιών και 4 γυναικών), ενώ από τις αρχές του 2020 το Ισραήλ έχει συλλάβει περίπου 1.300 Παλαιστίνιους (μεταξύ των οποίων 210 παιδιά και 31 γυναίκες). Μεταξύ των συλληφθέντων ήταν άτομα που συμμετείχαν σε πρωτοβουλίες – όπως η παράδοση δεμάτων διατροφής, αποστείρωση και καθαρισμός – σχεδιασμένα να αναστείλουν την εξάπλωση του κορονοϊού εντός των κοινοτήτων τους.

Μετά την παρουσίαση του Dalloul, ένας άλλος δημοσιογράφος και πρώην κρατούμενος στη Γκαζάν, ο Akram Satari, παρουσίασε από πρώτο χέρι μια περιγραφή του συστήματος εντός των ισραηλινών φυλακών, συμπεριλαμβανομένου του γιατί είναι επιτακτική ανάγκη η διεθνής κοινότητα να δράσει τώρα για να προστατεύσει τους παλαιστίνιους κρατούμενους εν μέσω της αυξανόμενης απειλής του COVID-19.

Ο Satari ξεκίνησε την παρουσίασή του με την εκ νέου καταμέτρηση της προσωπικής του εμπειρίας ως 16χρονος που υποβλήθηκε σε χρόνια κακοποίηση και ιατρική αμέλεια κατ’ εντολή του Ισραήλ. Αφού υπέστη εγκεφαλικό και παράλυση ενώ βρισκόταν υπό κράτηση ως παιδί κρατούμενος εντός του ισραηλινού σωφρονιστικού συστήματος, ο Satari αφηγήθηκε την απάνθρωπη μεταχείριση στην οποία υποβλήθηκε εντός του σωφρονιστικού συστήματος. Εδώ, αφηγήθηκε την εμπειρία του ζώντας σε αυτοσχέδιες σκηνές και στρατόπεδα περιτριγυρισμένα από συρματόπλεγμα με πλήρη έλλειψη ιατρικής βοήθειας σε όσους υποφέρουν από χρόνιες ασθένειες ή παθήσεις. Σημειώνει ότι, στην περίπτωσή του, δεν είχε δει γιατρό για 2 μήνες και του αρνήθηκαν ιατρική θεραπεία και φυσική θεραπεία και του είπαν απλώς ότι το πόσιμο νερό θα μπορούσε να θεραπεύσει την κατάστασή του.

Πριν το τέλος της ομιλίας του, ο Satari αναφέρθηκε σε ένα σημαντικό σημείο διαμάχης: την προοπτική ανταλλαγής κρατουμένων μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ. Στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας, ο Satari σημείωσε ότι μετά τη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας (Επιχείρηση Προστασία Συνόρων) του 2014 υπήρξαν εκκλήσεις προς το Ισραήλ να απελευθερώσει 54 κρατούμενους που συνελήφθησαν εκ νέου μετά την απελευθέρωσή τους στη συμφωνία Shalit το 2011.

Εν μέσω του COVID-19, αυτό το αίτημα για την απελευθέρωση 54 κρατουμένων έχει απαιτηθεί από τον ηγέτη της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, Yahya Sinwar. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Satari είπε ότι η Χαμάς έχει δηλώσει την πρόθεσή της να δημοσιοποιήσει πληροφορίες σχετικά με τους ισραηλινούς στρατιώτες που κρατούνται αιχμάλωτοι και να ξεκινήσει μια ανθρωπιστική συμφωνία ανταλλαγής που έχει σχεδιαστεί για την εξασφάλιση της απελευθέρωσης ενός αριθμού ηλικιωμένων και νέων παλαιστινίων κρατουμένων.

Η τελευταία ομιλήτρια του σεμιναρίου, Charlotte Kates, η διεθνής συντονίστρια της Παλαιστινιακής ομάδας για τα δικαιώματα των κρατουμένων Samidoun, επικεντρώθηκε στις διάφορες διαθέσιμες πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι.

Ξεκίνησε την ομιλία της επισημαίνοντας ότι με την παγκόσμια πανδημία του COVID-19 το ζήτημα των κρατουμένων έχει γίνει πιο κρίσιμο σε επίπεδο υγείας από ποτέ, παρά το γεγονός ότι ήταν κρίσιμο σε πολιτικό, κοινωνικό και ανθρώπινο επίπεδο πριν από το ξέσπασμα. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό, όπως σημειώνει η Charlotte, οι διεθνείς ακτιβιστές να επικεντρωθούν στην περίπτωση των Παλαιστίνιων κρατουμένων, διότι ο δυνητικά καταστροφικός αντίκτυπος της εξάπλωσης αυτού του ιού μεταξύ των κρατουμένων είναι πραγματικά σαφής. Αυτοί οι κρατούμενοι, 5000 σε αριθμό, είναι μητέρες, πατέρες, αδελφοί, αδελφές, καθηγητές, φοιτητές, οργανωτές κοινωνικών κινημάτων, ηγέτες γυναικών, συνδικαλιστές, μαχητές της ελευθερίας, άνθρωποι που εμπλέκονται σε όλες τις πτυχές του αγώνα και όλες τις πτυχές της κοινωνίας που έχουν εγκλωβιστεί στις ισραηλινές φυλακές και απειλούνται με θάνατο από τη διάδοση του COVID-19.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Νασράλα: Η μάχη κατά του κορονοϊού είναι ένας πόλεμος υγείας και κοινωνίας, οι δυτικοί ηγέτες λένε ψέματα

Newsteam 0 Comments

Ομιλία του Γενικού Γραμματέα της Χεζμπολάχ, Sayed Hassan Nasrallah, στις 13 Μαρτίου 2020, αφιερωμένη σχεδόν αποκλειστικά στην παγκόσμια κρίση υγείας που προκλήθηκε από τον Covid-19 και στα μέτρα που πρέπει να λάβει κάθε άτομο για να προστατεύσει τον εαυτό του και τους άλλους.

Όταν εκφωνήθηκε αυτή η ομιλία, υπήρξαν 124 κρούσματα Covid-19 και 3 θάνατοι στον Λίβανο. Στις 12 Απριλίου, καταγράφηκαν 630 περιστατικά και 20 θάνατοι.

Απόσπασμα:

Μεταξύ των θεμάτων προτεραιότητας που θα θίξω, τα οποία απασχολούν τον κόσμο σε αυτή τη φάση, το πρώτο είναι αυτό του Κορονοϊού. Ο θεμελιώδης αγώνας στον οποίο συμμετέχουν όλοι σήμερα, όχι μόνο ο Λίβανος και οι λαοί της περιοχής μας, και ο οποίος καταλαμβάνει το μυαλό όλων, από τη χώρα στην οποία ξεκίνησε μέχρι όλους τους άλλους. Εννοώ τη μάχη ενάντια σε αυτό που τώρα ονομάζεται πανδημία του Κορονοϊού. Σήμερα, στις χώρες της περιοχής μας — Δυτική Ασία (όπως τις αποκαλεί ο Χαμενέι) ή στη Μέση Ανατολή—, στην Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό είναι το πρώτο και ουσιαστικό ζήτημα που επισκιάζει όλα τα άλλα. Γι’ αυτό το πρόβλημα θα μιλήσω.

Φυσικά, δεν θα σταθώ στα ειδικά ζητήματα που αφορούν τους ειδικούς στον επιστημονικό και ιατρικό τομέα, είτε εντός του Υπουργείου Υγείας, σε επίπεδο ιατρών, ΠΟΥ, κτλ., και συνεπώς, όλα όσα έχετε ακούσει και όσα έχουν πει τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες (σχετικά με κινήσεις καραντίνας, κοινωνική αποστασιοποίηση και εγκλεισμό, κτλ.). Δεν θα επανέλθω σε αυτά ούτε θα τα επαναλάβω. Θα ήθελα όμως να ακολουθήσω τον ίδιο δρόμο προσεγγίζοντας αυτή την τεράστια και μεγάλη εξέλιξη, προκειμένου να καθορίσω το πλαίσιο και τις ευθύνες όλων σε αυτό το πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένων των δικών μας.

Ο Κορονοϊός είναι ένας θανάσιμος εχθρός για όλη την ανθρωπότητα

Πρώτον, πρέπει να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας στο επίκεντρο μιας μάχης, είτε πρόκειται για τον Λίβανο είτε για ολόκληρη την περιοχή. Σήμερα, δεν είναι πλέον μια μάχη που περιορίζεται σε μία ή περισσότερες χώρες, αλλά ένας παγκόσμιος πόλεμος. Μια παγκόσμια μάχη που διεξήχθη από όλες τις χώρες και τους λαούς του κόσμου. Αυτή είναι η προτεραιότητα κάθε κυβέρνησης, να δράσει και να κινητοποιήσει τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Πρέπει να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας στην καρδιά μιας μάχης και να δώσουμε αυτή τη μάχη. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό για να κατανοήσουμε το θέμα και να το προσεγγίσουμε όπως πρέπει, και να βρούμε την κατάλληλη λύση. Σε αυτή τη μάχη, υπάρχει ένας εχθρός και υπάρχουν (δυνητικοί) στόχοι. Και όλοι όσοι απειλούνται (δηλαδή όλος ο παγκόσμιος πληθυσμός) πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτόν τον εχθρό.

Σε κάθε μάχη — επειδή πρέπει να εκμεταλλευτούμε την εμπειρία της Χεζμπολάχ, όλων των κινημάτων αντίστασης και όλων των πολέμων στον κόσμο — ο εχθρός πρέπει να προσδιορίζεται και να είναι γνωστός. Το πρόβλημα σε αυτή τη μάχη είναι ότι ο εχθρός, ο οποίος ονομάζεται ο νέος κορονοϊός, παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστος στον κόσμο, με τις περισσότερες πτυχές του παραμένουν άγνωστες (στην επιστημονική κοινότητα). Μέχρι στιγμής, η έρευνα και η ανάλυση βρίσκονται σε εξέλιξη, και εξακολουθούμε να προσπαθούμε να αποκωδικοποιήσουμε τον τύπο αυτού του ιού και να ξεκλειδώσουμε τα μυστικά του, και αναρωτιόμαστε πώς να δημιουργήσουμε ένα φάρμακο, ένα εμβόλιο, μια λύση κ.λπ. Αυτός ο εχθρός παραμένει ουσιαστικά άγνωστος στις ιδιαιτερότητές του, αλλά οι κίνδυνοι του έχουν γίνει σε μεγάλο βαθμό σαφείς σε όλους τις τελευταίες εβδομάδες. Αποτελεί σημαντική απειλή για ολόκληρο τον κόσμο.

Ποια είναι η απειλή που θέτει ο κορονοϊός για εμάς; Είναι θανατηφόρα για τα άτομα και μπορεί να τους σκοτώσει. Ορισμένοι εχθροί (όπως το Ισραήλ) μπορούν να καταστρέψουν τα σπίτια μας, να κάψουν τα αγροτικά μας χωράφια, να αποτελέσουν κίνδυνο για την ασφάλεια, να κηρύξουν έναν ψυχολογικό πόλεμο για να μας αποσταθεροποιήσουν, κλπ. Αλλά εκεί, ο κίνδυνος είναι διαφορετικός: αυτός ο εχθρός θέλει να μας σκοτώσει και να σκοτώσει πολλούς ανθρώπους. Και η απειλή της δεν βαρύνει μόνο ένα χωριό, μια πόλη, μια χώρα, ή ακόμα και σε μια ολόκληρη ήπειρο: εκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, σε ολόκληρη τη γη. Και αυτός ο εχθρός δεν σταματά μπροστά σε κανέναν αριθμό. Ούτε οι εκατοντάδες, ούτε οι χιλιάδες, ούτε οι δεκάδες χιλιάδες, ούτε τα εκατομμύρια (ο ιός αυτός μπορεί να μολύνει τους πάντες). Σήμερα, ορισμένα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης εξετάζουν κολοσσιαίες στατιστικές, μιλώντας για δεκάδες εκατομμύρια δυνητικά μολυσμένους ανθρώπους, από 160 σε 225 εκατομμύρια (τα στοιχεία από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων, τα οποία επικαλέστηκαν οι New York Times). Οι στατιστικές αυτές αφορούν μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες (και υποδεικνύουν τον κίνδυνο περισσότερων από ένα εκατομμύριο θανάτων).

Κατά συνέπεια, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν εχθρό του οποίου η απειλή είναι σαφής, σημαντική και καθολική. Το λέω αυτό επειδή πρέπει να γνωρίζουμε τον εχθρό σε όλη του την αλήθεια, και την αλήθεια της απειλής που θέτει σε εμάς, προκειμένου να είμαστε σε θέση να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να τον αντιμετωπίσουμε. Δεν το λέω αυτό για να ενθαρρύνω την παράδοση, τον φόβο ή την τρομοκρατία ή την ψύχωση, αυτόν τον όρο τον οποίο χρησιμοποιούμε τόσο πολύ, ακόμη και εδώ στο Λίβανο, και για τον οποίο υπάρχει συζήτηση (διότι στον Λίβανο, είμαστε διχασμένοι για τα πάντα).

Εν πάση περιπτώσει, το πιο επικίνδυνο στοιχείο αυτής της απειλής είναι ότι δεν βαρύνει μόνο την οικονομία, τα σχολικά έτη (που διακόπτονται) ή τις διαφορετικές πτυχές της ζωής. Όπως είπα, αποτελεί απειλή για την ίδια τη ζωή (είναι θέμα ζωής και θανάτου). Και δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από τις ζωές των ανθρώπων, από το να μένεις ζωντανός, υγιής, ασφαλής και ακμαίος. Αυτή είναι η προτεραιότητα, ή τουλάχιστον πρέπει να είναι η προτεραιότητα, όπως θα αναφέρω όταν μιλήσω για τον στόχο που πρέπει να είναι δικός μας. Επειδή όλα μπορούν να ανακτηθούν: μπορούμε να ανακτήσουμε ένα σχολικό έτος, μπορούμε να αντισταθμίσουμε την οικονομική παρακμή, τα πάντα μπορούν να ανακτηθούν. Αλλά όσο για εκείνους που χάνουν τη ζωή τους, τους αγαπημένους μας που χάνουμε και που εγκαταλείπουν αυτόν τον επίγειο κόσμο, τελείωσε για αυτούς: δεν θα επιστρέψουν και τους χάσαμε για πάντα.

Επομένως, αυτός είναι ο εχθρός και αυτή είναι η απειλή.

Αντιμέτωποι με αυτή την απειλή, και αντιμέτωποι με αυτόν τον εχθρό, ποια θα πρέπει να είναι η απόφασή μας; Πρέπει να αποφασίσουμε να πολεμήσουμε! Είναι προφανές. Ίσως κάποιοι να πουν ότι λέω κοινοτοπίες. Αλλά στη χώρα μας και σε πολλά μέρη του κόσμου, υπάρχει συζήτηση για τα πιο προφανή πράγματα. Για παράδειγμα, όταν ο ισραηλινός εχθρός επιτέθηκε στον Λίβανο, εισέβαλε και κατέλαβε το έδαφός μας, άρπαξε τα νερά μας, τους ουρανούς μας και την κυριαρχία μας για να ικανοποιήσει τις ορέξεις του, η επιλογή της Αντίστασης ήταν ένα (πικρά) αμφισβητούμενο θέμα. Το ίδιο ισχύει και για τον κορονοϊό: η επιλογή πρέπει να είναι εκείνη της Αντίστασης εναντίον αυτού του επιτιθέμενου και εισβολέα εχθρού που μας απειλεί, που καταλαμβάνει (συνεχώς περισσότερες περιοχές και μολύνει όλο και περισσότερους ανθρώπους) και έχει γίνει παγκόσμια επιδημία. Πάνω απ’ όλα, δεν πρέπει να παραδίνεστε, να απελπίζεστε ή να νιώθετε ηττημένοι (εκ των προτέρων) και αβοήθητοι ή ανίκανοι να δράσουν ή να υποτιμήσουν αυτόν τον κίνδυνο, σε κάθε περίπτωση. Πρέπει να αποφασίσουμε αποφασιστικά να αντιμετωπίσουμε και να πολεμήσουμε (αυτόν τον ιό), να πολεμήσουμε σε αυτή τη μάχη και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, με ένα νικηφόρο ηθικό.

Τρίτον, όταν μιλάμε για αυτόν τον αγώνα ή αυτήν την ευθύνη, η έννοια της ευθύνης πρέπει να είναι παγκόσμια και καθολική. Εάν λάβω υπόψη μου το παράδειγμα του Λιβάνου (αλλά το σημείο μου ισχύει για ολόκληρο τον κόσμο), η ευθύνη εναπόκειται στο κράτος σε όλες τις περιπτώσεις: οι πρόεδροι (της Δημοκρατίας, του Συμβουλίου των Υπουργών και του Κοινοβουλίου), η κυβέρνηση σε όλα τα υπουργεία της, και όχι μόνο το Υπουργείο Υγείας, το οποίο είναι υπεύθυνο για μία μόνο πτυχή αυτής της μάχης, αλλά όλα τα υπουργεία είναι υπεύθυνα, καθώς και η Δικαιοσύνη, το Κοινοβούλιο, ο στρατός, οι δυνάμεις ασφαλείας, οι πόλεις και οι δήμοι… Όλα όσα είναι μέρος του κράτους και τα θεσμικά και λοιπά όργανα πρέπει να αναλάβουν αυτή την ευθύνη. Όλοι οι Λιβανέζοι πρέπει επίσης να αναλάβουν αυτήν την ευθύνη, είτε πρόκειται για τους ενήλικες, τους νεότερους, σε όλες τις περιοχές. Παρομοίως, όλοι οι μη Λιβανέζοι που βρίσκονται σε λιβανικό έδαφος, είτε είναι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες, εκτοπισμένοι Σύριοι και άλλοι κάτοικοι, είτε Άραβες είτε όχι. Όποιος βρίσκεται σε λιβανικό έδαφος πρέπει να συμμετάσχει σε αυτόν τον αγώνα και να αναλάβει το μερίδιο ευθύνης του, φυσικά στο βαθμό των δυναντοτήτων του και των όσων απαιτούνται από αυτόν. Και φαίνεται ότι σε αυτή τη μάχη, όλοι έχουν συγκεκριμένα καθήκοντα να επιτελέσουν, ένα ρόλο να παίξουν. Αυτή η μάχη είναι παγκόσμια και απαιτεί όλες τις προσπάθειες του καθενός και τη συμμετοχή όλων των ατόμων, που πρέπει όλοι να αναλάβουν μία ή περισσότερες ευθύνες. Από την άποψη αυτή, οι ευθύνες του καθενός δεν είναι ίδιες με αυτές των πολιτικών ή στρατιωτικών μαχών. Στη στρατιωτική μάχη, την ευθύνη έχουν ορισμένοι από εμάς, ενώ άλλοι απαλλάσσονται από αυτήν, όπως και στην πολιτική μάχη. Αλλά σε αυτή τη μάχη, όλοι είναι υπεύθυνοι και όλοι έχουν μια (σημαντική) λειτουργία και ρόλο να παίξουν.

Φυσικά, όπως ακριβώς και στις στρατιωτικές συγκρούσεις, ο στρατός και οι δυνάμεις ασφαλείας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, όπως και για τις επιχειρήσεις της Αντίστασης, οι μουτζαχεντίν και οι μαχητές βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, όπως στην περίπτωση πολιτικών ή στρατιωτικών συγκρούσεων, όπου ηγετικές πολιτικές προσωπικότητες και αρχηγοί πεδίων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. έτσι εδώ, σε αυτό το είδος μάχης (ενάντια σε έναν ιό), το Υπουργείο Υγείας και τα άλλα εμπλεκόμενα υπουργεία, τα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, οι γιατροί, οι νοσηλευτές, όσοι εργάζονται στην υγεία, την περίθαλψη και τα ασθενοφόρα θα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή σε αυτή τη μάχη. Και πρέπει να τους δούμε ως αξιωματικούς της πρώτης γραμμής, στρατιώτες και μαχητές της αντίστασης, και να συμπεριφερθούμε όπως θα έπρεπε στα ηθικά και ψυχολογικά μέτωπα. Θα επανέλθω στο σημείο αυτό. Επομένως, όλοι έχουν ευθύνη να αναλάβουν σε αυτήν τη μάχη.

Καθορισμός των σωστών στόχων για αυτή την εθνική μάχη

Το επόμενο σημείο είναι ο στόχος της μάχης: ποιος πρέπει να είναι ο στόχος μας; Εάν σήμερα πούμε ότι βρισκόμαστε στο επίκεντρο της μάχης, ποιος είναι ο στόχος που πρέπει να επιτύχουμε σε αυτήν τη μάχη; Πρέπει να το γνωρίζουμε καθ’ όλη τη διάρκεια των δράσεών μας (προκειμένου να το προσεγγίσουμε και να το συνειδητοποιήσουμε). Καθορισμός ενός στόχου και γνώση ότι μας βοηθά να σχεδιάσουμε τις δράσεις μας, να καταρτίσουμε προγράμματα δράσης, να θεσπίσουμε τις καλύτερες μεθόδους αμοιβαίας συνδρομής, να αξιολογήσουμε τα διάφορα βήματα που πρέπει να εφαρμοστούν, να μάθουμε αν είναι αποτελεσματικά ή όχι. βοηθά στην αξιολόγηση αν προσεγγίζουμε τους στόχους μας και οδεύουμε προς την επιτυχία, ή το αντίθετο αν απομακρυνθούμε από αυτούς, χάσουμε έδαφος και αποτύχουμε. Ποιος πρέπει να είναι ο στόχος μας;

Μέχρι να το μάθει ο κόσμος… τώρα, αν Λιβανέζοι επιστήμονες και Λιβανέζικες αρχές μπορούν να συμμετάσχουν, αυτό θα ήταν εξαιρετικό. Μέχρι να ανακαλύψει ο κόσμος ένα εμβόλιο, μια θεραπεία για αυτήν την πανδημία, αυτή την ασθένεια, μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το στάδιο, ο στόχος πρέπει να είναι να σταματήσει η εξάπλωση αυτής της επιδημίας, να αποτρέψουμε την πρόοδό της, να περιορίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις ανθρώπινες απώλειες… Για παράδειγμα, αντί να έχουμε 100 νεκρούς, αν ο λιγότερο σημαντικός αριθμός θυμάτων που μπορεί να επιτευχθεί είναι 20, θα πρέπει να έχουμε μόνο 20 θύματα και όχι 10 00. Πρέπει πρώτα να περιορίσουμε την ανθρώπινη απώλεια, διότι, όπως είπα, όλα τα άλλα μπορούν να αντισταθμιστούν, να ανακτηθούν (αργότερα), είτε εκπαίδευση, σχολικό έτος, η οικονομία, το εμπόριο, η βιομηχανία… Ακόμη και αν στον Λίβανο, δεν είμαστε (σε κάθε περίπτωση) ιδιαίτερα ανεπτυγμένοι σε αυτούς τους τομείς. Αλλά ό,τι κι αν είναι, οτιδήποτε, εκτός από την ανθρώπινη ζωή, έχει αξία, μπορούμε να το αντισταθμίσουμε μια μέρα ή μια άλλη. Προτεραιότητα είναι η προστασία των ανθρώπων, η ύπαρξή τους, η υγεία τους, η επιβίωσή τους. Αυτός είναι ο στόχος.

Ο στόχος αυτός χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι η πρόληψη της εξάπλωσης της επιδημίας όσο το δυνατόν περισσότερο, και το δεύτερο μέρος είναι η θεραπεία (στην καλύτερη περίπτωση) όσων έχουν μολυνθεί. Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει εμβόλιο, αλλά υπάρχουν τρόποι για να θεραπευτούν, να ανακουφιστούν τα βάσανα των ασθενών. Μπορεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος;

Ναι, μπορούμε να το φτάσουμε. Δεν είναι ένας απατηλός ή αδύνατος θεωρητικός στόχος. Μπορεί να επιτευχθεί σε δύο μέρη. Όσον αφορά την πρόληψη της εξάπλωσης του ιού, θεωρητικά, όλες οι ιατρικές, υγειονομικές και εξειδικευμένες αρχές, από την ΠΟΥ μέχρι τα συνηθισμένα άτομα που έχουν (υποτιθέμενα) αποκτήσει καλή γνώση του θέματος (λόγω των καθημερινών ειδήσεων), όλοι λένε ότι χάρη σε μερικά μέτρα που πρόκειται να επαναλάβουμε καθημερινά (απόσταση, περιορισμός, πλύσιμο χεριών κ.λπ.), και ότι είναι περιττό να το επαναλάβω επειδή δεν είμαι τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, εάν κάθε άτομο, κάθε άτομο, όλες οι οικογένειες, οι κυβερνήσεις και οι λαοί τα σέβονται, είναι δυνατόν να αποτραπεί η διάδοση αυτού του ιού ή να περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό. Αυτό είναι επομένως δυνατό τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά, διότι έχουμε την κινεζική εμπειρία και τα αποτελέσματά της που έχουν δημοσιοποιηθεί μέχρι στιγμής, και ας προσευχηθούμε στο Θεό να μην εξελιχθούν (προς την αναβίωση της επιδημίας). Έτσι, τόσο η θεωρία όσο και η πρακτική αποδεικνύουν, χάρη σε ξένες εμπειρίες, ότι η εξέλιξη της επιδημίας μπορεί να σταματήσει.

Όσον αφορά το δεύτερο μέρος του στόχου, δηλαδή την παροχή της καλύτερης δυνατής περίθαλψης για τα άτομα που έχουν προσβληθεί από τη νόσο, όλοι οι ειδικοί, από την ΠΟΥ έως όλα τα επίπεδα που ακολουθούν, επιβεβαιώνουν ότι η επούλωση είναι δυνατή, και ακόμη ότι το ποσοστό επούλωσης είναι πολύ υψηλό. Παρομοίως, με συγκεκριμένους όρους, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν αναρρώσει στην Κίνα, χιλιάδες περισσότεροι στο Ιράν και εκατοντάδες άνθρωποι σε άλλα μέρη του κόσμου, όπως ανακοινώθηκε (τακτικά). Επομένως, η επούλωση είναι δυνατή στη θεωρία και στην πράξη, καθώς και η διακοπή της εξάπλωσης του ιού.

Επομένως, ο στόχος που θέσαμε για αυτήν την εθνική μάχη είναι ένας ρεαλιστικός, ρεαλιστικός και εφικτός στόχος. Βεβαίως, απαιτεί προσπάθεια, (ισχυρές) αποφάσεις, θέληση, αντοχή, υπομονή, αποδοτικότητα, μετρήσεις, ακρίβεια στην εφαρμογή και την ευθύνη.

Διαπιστώσαμε λοιπόν ότι βρισκόμαστε στην καρδιά μιας μάχης, ενός παγκόσμιου πολέμου, επειδή εμείς οι Λιβανέζοι δεν είμαστε μόνοι στην καταπολέμηση αυτού του αγώνα. μιλήσαμε για τον εχθρό, τη φύση του, τους κινδύνους του και την απειλή που θέτει σε όλους. μιλήσαμε για το μέγεθος των ευθυνών που βαρύνουν τους πάντες. και μιλήσαμε για τον στόχο της μάχης. όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, επαναλαμβάνονται καθημερινά από τις αρμόδιες αρχές. Στο πλαίσιο της μάχης που μόλις περιγράψαμε, πρέπει να συμβουλέψω αρκετά πράγματα και να τονίσω αρκετά σημεία.

Πρώτον, σε αυτήν τη μάχη, αγαπητοί συνάδελφοι, χρειαζόμαστε συνεργασία και αμοιβαία βοήθεια. Πρέπει όλοι να πολεμήσουμε αυτή τη μάχη με μια ανθρώπινη ψυχή, με ηθική και πατριωτισμό. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις άλλες χώρες. Δεν είναι μοναδικό για το Λίβανο, αλλά όλες οι χώρες πρέπει να το κάνουν: παντού, οι άνθρωποι πρέπει να αλληλοβοηθούνται, είτε πρόκειται για το κράτος, την κυβέρνηση, τις δυνάμεις ασφαλείας, τους ανθρώπους, τα μέσα ενημέρωσης, τα κοινωνικά δίκτυα, τις ενώσεις, όλοι ανεξαιρέτως πρέπει να βοηθούν και να συνεργάζονται σε αυτόν τον αγώνα. Και το κυρίαρχο πνεύμα πρέπει να είναι θετικό και εποικοδομητικό. Αυτή η μάχη δεν είναι το κατάλληλο πλαίσιο για τη διευθέτηση λογαριασμών, για πολιτικές επιθέσεις, για εκδίκηση ή για βαθμολογίες (εναντίον των αντιπάλων κάποιου). Δεν θέλω να υπεισέλθω σε καμία συζήτηση.

Από τις πρώτες στιγμές, υπήρξαν συζητήσεις στη χώρα, σε ορισμένα σημεία και ορισμένες επιλογές. Δεν υπάρχει πρόβλημα με διαφωνίες σχετικά με τις (καλύτερες) επιλογές (για παράδειγμα), αλλά η γλώσσα που χρησιμοποιείται (από ορισμένους στον Λίβανο) είναι ακατάλληλη, ακατάλληλη και αδικαιολόγητη. Θέλω να πω ότι δεν θέλω να συμμετάσχω σε συζήτηση με κανέναν. Θέλω να παραμείνω πάνω από όλα αυτά (μάταιες διαφωνίες), αλλά θέλω να πω ότι η επιμονή προς αυτήν την κατεύθυνση (εκκλήσεις, ανταρσία, κλπ.) δεν θα επιτύχει τους επιθυμητούς πολιτικούς στόχους, για εκείνους που έχουν πολιτικούς στόχους, και δεν θα κάνει τίποτα άλλο παρά να δημιουργήσει περισσότερο μίσος, εχθρότητα και δυσαρέσκεια μεταξύ των Λιβανέζων. Όλοι πρέπει να δράσουν θετικά και εποικοδομητικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αντιταχθούμε, να επικρίνουμε, αντιθέτως: πρέπει να επικρίνουμε, να εκφράσουμε τη γνώμη μας, να παράσχουμε συμβουλές, είτε στα μέσα ενημέρωσης (ή αλλού), σε επαφές με υπουργεία, κυβερνητικούς φορείς και τους ενδιαφερόμενους διευθυντές, στις διάφορες θέσεις ευθύνης, αυτό είναι φυσικό. Κανείς δεν ζητά από άλλους να κλείσουν το στόμα τους. Αλλά η προσέγγιση και η επίλυση αυτών των προβλημάτων απαιτεί μια ψυχή γεμάτη από ηθική και ανθρωπιά. Οι επενδύσεις δεν έχουν θέση εδώ και αντικατοπτρίζουν μια ηθική αποτυχία. Οι αρνητικές συμπεριφορές που οδηγούν σε περισσότερες απώλειες εκφράζουν επίσης ηθική αποτυχία και έλλειψη εθνικού πνεύματος. Είναι ένα πνεύμα αμοιβαίας βοήθειας και συνεργασίας που απαιτείται, και όλοι πρέπει να συμπεριφέρονται με υψηλό αίσθημα ευθύνης. Γιατί αν αρχίσουμε να διαφωνούμε και να διευθετήσουμε τις βαθμολογίες, να θέλουμε να αποδείξουμε ποιος έκανε λάθος και ποιος είχε δίκιο (οδηγεί μόνο σε περισσότερη διχόνοια και αναποτελεσματικότητα). Το θεωρώ περιττή σπατάλη χρόνου και διαφυγή από τις δικές μας ευθύνες.

Από τις πρώτες στιγμές, υπήρξαν συζητήσεις στη χώρα, σε ορισμένα σημεία και ορισμένες επιλογές. Δεν υπάρχει πρόβλημα με διαφωνίες σχετικά με τις (καλύτερες) επιλογές (για παράδειγμα), αλλά η γλώσσα που χρησιμοποιείται (από ορισμένους στον Λίβανο) είναι ακατάλληλη, ακατάλληλη και αδικαιολόγητη. Θέλω να πω ότι δεν θέλω να συμμετάσχω σε συζήτηση με κανέναν. Θέλω να παραμείνω πάνω από όλα αυτά (μάταιες διαφωνίες), αλλά θέλω να πω ότι η επιμονή προς αυτήν την κατεύθυνση (εκκλήσεις, ανταρσία, κλπ.) δεν θα επιτύχει τους επιθυμητούς πολιτικούς στόχους, για εκείνους που έχουν πολιτικούς στόχους, και δεν θα κάνει τίποτα άλλο παρά να δημιουργήσει περισσότερο μίσος, εχθρότητα και δυσαρέσκεια μεταξύ των Λιβανέζων. Όλοι πρέπει να δράσουν θετικά και εποικοδομητικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αντιταχθούμε, να επικρίνουμε, αντιθέτως: πρέπει να επικρίνουμε, να εκφράσουμε τη γνώμη μας, να παράσχουμε συμβουλές, είτε στα μέσα ενημέρωσης (ή αλλού), σε επαφές με υπουργεία, κυβερνητικούς φορείς και τους ενδιαφερόμενους διευθυντές, στις διάφορες θέσεις ευθύνης, αυτό είναι φυσικό. Κανείς δεν ζητά από άλλους να κλείσουν το στόμα τους. Αλλά η προσέγγιση και η επίλυση αυτών των προβλημάτων απαιτεί μια ψυχή γεμάτη από ηθική και ανθρωπιά. Οι επενδύσεις δεν έχουν θέση εδώ και αντικατοπτρίζουν μια ηθική αποτυχία. Οι αρνητικές συμπεριφορές που οδηγούν σε περισσότερες απώλειες εκφράζουν επίσης ηθική αποτυχία και έλλειψη εθνικού πνεύματος. Είναι ένα πνεύμα αμοιβαίας βοήθειας και συνεργασίας που απαιτείται, και όλοι πρέπει να συμπεριφέρονται με υψηλό αίσθημα ευθύνης. Γιατί αν αρχίσουμε να διαφωνούμε και να διευθετήσουμε τις βαθμολογίες, να θέλουμε να αποδείξουμε ποιος έκανε λάθος και ποιος είχε δίκιο (οδηγεί μόνο σε περισσότερη διχόνοια και αναποτελεσματικότητα). Το θεωρώ περιττή σπατάλη χρόνου και διαφυγή από τις δικές μας ευθύνες.

Και ελπίζω ακόμη περισσότερο (η συνεργασία όλων), καθώς αυτός ο κορονοϊός, ο θείος, δεν κάνει διακρίσεις στη φυλή, την ήπειρο, την περιοχή, τη θρησκεία, τη σέχτα, το κόμμα, κλπ. Αυτή η επιδημία επιτίθεται σε όλους, χωρίς να ζητά τίποτα (πριν τον χτυπήσει). Ο ιός αυτός δεν σέβεται ούτε τα σύνορα των φυλών, ούτε τα σύνορα των ηπείρων, ούτε των χωρών, ούτε τα σύνορα εθνικοτήτων, περιφερειών, θρησκειών ή θρησκειών. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια αποκλειστικά ανθρωπιστική μάχη (χωρίς καμία απολύτως κομματική σκέψη), και πρέπει να την διεξάγουμε με μια ψυχή γεμάτη ανθρωπιά.

Το δεύτερο σημείο είναι η επιβεβαίωση της ανθρωπιστικής, ηθικής, εθνικής και νομικής ευθύνης (όλων) σε αυτήν τη μάχη και σε αυτήν την αντιπαράθεση. Αλλά αυτό που θέλω να προσθέσω σε προσωπική βάση, καθώς ανήκω στη σφαίρα των θρησκευτικών επιστημών, και ότι από αυτή την άποψη, η άποψή μου θα είναι διαφορετική από εκείνη των κυβερνητικών αξιωματούχων, είναι να επιμείνω στη θρησκευτική ευθύνη, από την άποψη του ισλαμικού νόμου (σαρία).

Βλέπετε, εμείς στο Λίβανο, γενικά, είμαστε είτε μουσουλμάνοι είτε χριστιανοί. Και οι μουσουλμάνοι και οι χριστιανοί, ακόμη και αν δεν ασκούν το επάγγελμα, θεωρούν ότι τηρούν το Ισλάμ ή τον Χριστιανισμό, και όλοι πιστεύουν στο Θεό, την Ημέρα της Κρίσης, την Ημέρα των Λογαριασμών. Όλοι πιστεύουμε ότι θα μας ανακρίνουν ενώπιον του Θεού και θα λογοδοτήσουν για τις πράξεις μας. Τόσο οι μουσουλμάνοι όσο και οι χριστιανοί, σύμφωνα με τη θρησκεία τους, γνωρίζουν ότι ο Θεός, με τις ουράνιες διδαχές του, διατάχθηκε να διατηρήσει την ανθρώπινη ζωή, και την θεώρησε υψίστης και ύψιστης αξίας. Ακόμη και στις δικαστικές αποφάσεις και στην ισλαμική νομολογία, όταν τονίζεται η ανάγκη διατήρησης της ιδιοκτησίας και της τιμής κάποιου, το υψηλότερο (και πιο επιτακτικό) στάδιο είναι η διατήρηση του αίματος, της ανθρώπινης ζωής, της ανθρώπινης ψυχής, των ανθρώπων, των ζωών και της υγείας τους. Είναι η μεγαλύτερη εξουσία των καθηκόντων, η πιο ιερή, η πιο μεγάλη, η πιο κατηγορηματική. Εάν πιστεύουμε στην Ημέρα της Κρίσης, αυτό που θέλω να προσθέσω σε αυτή τη μάχη είναι ότι έχουμε καθήκον να σεβόμαστε τον Θεό τον Ανώτατο και τον Άριστο στην ηγεσία αυτής της μάχης (κατά του κορονοϊού).

Ποια είναι η πρακτική μετάφραση αυτής της δήλωσης; Το πρώτο καθήκον είναι να (κάνετε τα πάντα) να προστατέψετε τον εαυτό σας, να προστατεύσετε τη ζωή και την υγεία σας, καθώς και την οικογένειά σας και τους ανθρώπους γύρω σας (γείτονες, κλπ.). Είναι ένα θρησκευτικό, θεϊκό, νομικό καθήκον. Κάθε άντρας, κάθε γυναίκα, ο καθένας είναι υπό αυτή την πρωταρχική απαίτηση. Όλοι θα είναι υπόλογοι για το σεβασμό αυτού του ιερού καθήκοντος. Όποιος αποτυγχάνει να το κάνει αυτό, διαπράττει αμαρτία, όχι αμαρτία της ελευθερίας, αλλά μια από τις μεγαλύτερες αμαρτίες. Αυτή η αμαρτία είναι μια από τις μεγαλύτερες αμαρτίες. Κατά συνέπεια, η συμμόρφωση με τις οδηγίες (χειρονομίες φραγμού, απόσταση, περιορισμός, πλύση χεριών κ.λπ.) δεν συνιστάται (απλά), καθόλου.

Σήμερα μπορείτε να αμφισβητήσετε οποιαδήποτε ανώτερη θρησκευτική εξουσία, και η δική μας είναι γνωστή: οι μεγάλοι αγιατολλάχ μας εξέδωσαν διακηρύξεις και δήλωσαν ότι τονίζουν το καθήκον να σεβαστούν αυτούς τους υγειονομικούς κανονισμούς και τα υγειονομικά μέτρα. Δεν είπαν ότι ήταν μια συνιστώμενη ή υποδειγματική πράξη που θα είχε κανείς την επιλογή να σεβαστεί ή όχι, στην οποία θα επιτρεπόταν η ανυπακοή, καθόλου. Όριζαν το καθήκον να σέβονται σχολαστικά τις οδηγίες της κυβέρνησης και των επίσημων υγειονομικών αρχών που ασχολούνται με την καθοδήγηση αυτής της μάχης, ιδίως όσον αφορά τα θέματα υγείας. Αυτές οι οδηγίες πρέπει να τηρούνται.

Δεν πρόκειται για νομική υποχρέωση, διότι εάν κάποιος δεν συμμορφωθεί με αυτήν, δεν διακινδυνεύει τίποτα από τις αρχές, την αστυνομία ή το δικαστικό σύστημα. Κανείς δεν θα συλληφθεί ούτε θα δικαστεί. Αυτό θα ήταν το γήινο δικαστήριο. Αλλά εφιστώ την προσοχή σας στην ανάγκη να φοβηθούμε το δικαστήριο μετά θάνατον, διότι είναι μια ευθύνη που εκτείνεται σε όλους. Δεν αφορά μόνο τους επαγγελματίες ή τους ευσεβείς ανθρώπους. Όλοι, αδιακρίτως, θα πρέπει να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα την Ημέρα της Κρίσης ενώπιον του Θεού, του Υψηλότερου και του πιο εξαίσιου: προστάτεψες τη ζωή σου, την ύπαρξή σου και την υγεία σου, την οικογένειά σου και την υγεία τους, και τους ανθρώπους γύρω σου (όσο καλύτερα μπορείς), ή αντίθετα ήσουν αμελής, χαλαρή, αδιάφορη και ασέβεια στις οδηγίες υγείας; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα είναι πολύ δύσκολη, η εξέταση θα είναι σοβαρή και η τιμωρία θα είναι τρομερή.

Φυσικά, αν προσεγγίσουμε αυτή τη μάχη με τέτοιο πνεύμα, έχοντας υπόψη το βάρος των θεϊκών και θρησκευτικών μας υποχρεώσεων, με πνεύμα ευθύνης ενώπιον του Θεού και την πεποίθηση ότι θα απαιτήσει από εμάς αυστηρούς λογαριασμούς από την Ημέρα της Κρίσης… Σε αυτόν τον κόσμο, είναι δυνατό να ξεφύγουμε από τα δικαστήρια, τις δυνάμεις ασφαλείας, την αστυνομία, την ευθύνη. Το So-so-so προστατεύεται σε υψηλά σημεία, το so-so καλύπτεται, το so-so-so μπορεί να κρύβεται από τους αγαπημένους, αλλά την Ημέρα της Κρίσης, κανείς δεν θα μπορεί να κρυφτεί ή να ξεφύγει από τη θεϊκή δικαιοσύνη. Πού θα μπορούσα να ξεφύγω από την κρίση σας; (απόσπασμα από μια διάσημη επίκληση). Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την εξουσία και την Κρίση του Θεού το Πιο Υψηλό και το Θαυμαστό. Θεωρώ ότι αυτή η προοπτική και αυτή η θρησκευτική υποχρέωση, θεωρητικά, είναι ένα από τα ισχυρότερα στοιχεία που μπορούν να επιτρέψουν τη νίκη σε αυτήν τη μάχη (επειδή ο λαός του Λιβάνου χαρακτηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από θρησκευτικό συναίσθημα).

Αυτό είναι, επιπλέον, ακριβώς αυτό που συνέβη για την αντίσταση (Χεζμπολάχ). Το θαύμα που επετεύχθη από την Αντίσταση (νικώντας το Ισραήλ δύο φορές) δεν οφείλεται στον αριθμό του, τις δυνατότητές του ή την εμπειρία του. αν και όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά και θεμελιώδη, το πιο καθοριστικό στοιχείο είναι η Γνωστική ψυχή της Αντίστασης, η ένθερμη αγάπη της για το Θεό, η ευσέβειά του, ο αποδεδειγμένος φόβος του, η αίσθηση ευθύνης του (ενώπιον του Θεού), που ξεπερνά τα όρια αυτού του κόσμου και αγγίζει τη μετά θάνατον ζωή, και αυτό εξετάζει με τη μεγαλύτερη σοβαρότητα την αναπόφευκτη στιγμή που θα χρειαστεί να εμφανιστούμε ενώπιον του Θεού του Υψίστου και ενέργειες σχετικά με το (κατεχόμενο) έδαφός μας, τους ιερούς μας τόπους (σφετερισμένοι), την αξιοπρέπειά μας (βιασμένοι), την ελευθερία επιλογής μας, τα ύδατά μας, την τιμή μας και την κυριαρχία μας. Αυτή ήταν η βάση της ένοπλης αντίστασής μας. Και πρέπει να συμμετάσχουμε σε αυτήν τη μάχη επί της ίδιας βάσης.

Και αντιμέτωποι με αυτό το καθήκον, υπάρχει κάτι που κάποιοι άνθρωποι, ιδιαίτερα κάποιοι αφοσιωμένοι που θα μπορούσαν να πιεστούν να πάνε καλύτερα από όλους τους άλλους… Αυτό το (θεολογικό) ζήτημα είναι οι αμοιβαία αποκλειόμενες προτεραιότητες και υποχρεώσεις. Όταν οι μεγαλύτερες θρησκευτικές αρχές σας ζητούν να ακυρώσετε την προσευχή της Παρασκευής (συνήθως υποχρεωτική), ακόμα και όλες τις συλλογικές προσευχές, είναι επειδή υπάρχουν πράγματα που μετράνε περισσότερο από άλλα (η επιβίωση και η υγεία μετράνε περισσότερο από τις θρησκευτικές τελετές), και οτιδήποτε δεν αποτελεί προτεραιότητα, πρέπει να παραμεριστεί χωρίς καμία ντροπή ή δισταγμό. Και πάνω απ’ όλα, μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να συρθεί σε υπερβολικό ζήλο (θρησκευτικό ή σε μια συμπεριφορά bravado) από κανέναν. Όταν οι χριστιανικές αρχές ακυρώνουν προσευχές σε εκκλησίες, το κάνουν με την ίδια σειρά προτεραιότητας. Διότι πρόκειται για μια ανθρωπιστική πράξη στην οποία προωθείται η νομολογία και οι ουράνιες θρησκείες, οι οποίες έχουν ως καθήκον να διατηρήσουν τη ζωή.

Αυτό είναι το δεύτερο σημείο.

Η πλήρης ειλικρίνεια και η διαφάνεια είναι υψίστης σημασίας, οι Δυτικοί ηγέτες λένε ψέματα

Το τρίτο σημείο είναι ότι σε αυτήν τη μάχη, χρειαζόμαστε ειλικρίνεια και ειλικρίνεια. Θα υπεισέλθω τώρα σε λεπτομέρειες και θα είμαι πιο συγκεκριμένος. Και αυτό ισχύει και για άλλες χώρες. Οποιοσδήποτε στον Λίβανο… μιλώ μόνο για τον Λίβανο, επειδή σε αυτόν τον τομέα συμμετέχουμε στη μάχη. Όποιος στον Λίβανο αισθάνεται ότι έχει μολυνθεί από τον ιό αυτό, ή έχει τα συμπτώματά του, πρέπει να το δηλώσει με ειλικρίνεια και ειλικρίνεια. Πρέπει να αναφέρεται αυθόρμητα στις αρμόδιες (ιατρικές) αρχές (και κατόπιν αιτήματός τους), πρέπει να πάει στο νοσοκομείο και να υποβληθεί σε εξέταση, προκειμένου να γνωρίζει εάν έχει προσβληθεί ή όχι. Και πρέπει να απομονωθεί αυστηρά (με τον τρόπο που του υποδεικνύεται), είτε στο σπίτι είτε στο νοσοκομείο. Δεν είναι μια προτεινόμενη πράξη, παιδιά! Είναι υποχρέωση! Είναι ένα λογικό και ηθικό καθήκον και μια θρησκευτική υποχρέωση! Διότι αν είμαστε επιεικείς, αν ντρεπόμαστε να παραδεχθούμε ότι έχουμε συμπτώματα (από φόβο στιγματισμού ή απομόνωσης), αν πούμε ότι η αξιοπρέπεια ή το πολιτικό μας καθεστώς θα επηρεαζόταν, είναι απολύτως παράλογο. Θα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αμαρτήματα (και εγκλήματα) να κρύψουμε μια τέτοια πραγματικότητα, καθώς μπορεί να οδηγήσει στους θανάτους μας και τους θανάτους άλλων.

Μία από τις μεγάλες αρχές στην ιερή πόλη Qom, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, εξέδωσε αυτή την fatwa: όποιος μεταδίδει τον ιό σε άλλο άτομο και τον σκοτώνει πρέπει να πληρώσει το τίμημα του αίματος (να αποζημιώσει τους συγγενείς του αποθανόντος). Αυτό είναι το μέγεθος του ζητήματος και κανείς δεν πρέπει να υποτιμά τη σοβαρότητά του όσον αφορά τη θρησκευτική ευθύνη.

Πρέπει να πεις την αλήθεια, ειλικρινά. Εάν το ριρόσωριο piou ριλήττεται ντρέριεται (δηλώνει ότι είναι άρρωστο), αφήστε του γονεί και του συγγενεί του να το κάνουν ή του συναδέλφου του, του φίλου του, κλρι. Ριρέριει να αποκαλύψετε την κατάσταση σα (στι αρχέ και να αριοκλειστείτε). Με άλλα λόγια, όποιος είναι άρρωστος πρέπει να το πει, και όποιος είναι ενημερωμένος για την ασθένεια οποιουδήποτε δεν έχει δικαίωμα να το κρατήσει μυστικό. Απαγορεύεται να κρύβετε κάτι τέτοιο (επειδή θέτει σε κίνδυνο άλλους ανθρώπους). Όποιος και αν είναι, πρέπει να σταλεί στο νοσοκομείο ή στις αρμόδιες ιατρικές αρχές για εξέταση (και κράτηση). Απαγορεύεται η αμέλεια εν προκειμένω. Το κερί πρέπει να είναι απόλυτο. [Συγκρίνετε αυτή τη δήλωση με τις οδηγίες των Γάλλων ηγετών, οι οποίοι λένε στους πολίτες τους ότι όταν έχουν συμπτώματα, πρέπει να μένουν στο σπίτι τους και συνεπώς να μολύνουν τους αγαπημένους τους λόγω της αδυναμίας να υποβληθούν σε εξετάσεις, να φιλοξενηθούν σε νοσοκομεία ή σε οποιοδήποτε άλλο κτίριο — ξενοδοχείο, κλπ.].

Καθώς παρακολουθώ τον φάκελο από κοντά, θέλω να επιβεβαιώσω ότι το Υπουργείο Υγείας (που έχει ανατεθεί στη Χεζμπολάχ) είναι ειλικρινές από την πρώτη ημέρα. Όλα όσα ακούσαμε στον Λίβανο για την ύπαρξη ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από τον κορονοϊό, αλλά οι οποίοι έχουν κρυφτεί από το Υπουργείο Υγείας ή (όπως μας κατηγορούν) από τη Χεζμπολάχ δεν είναι απολύτως αληθή, αυτά είναι απλά ψέματα και κατασκευασμένες εφευρέσεις. Η πρώτη υπόθεση αποκαλύφθηκε απευθείας από το ίδιο το Υπουργείο Υγείας. Και πρέπει ακόμη να πω ότι προχώρησαν υπερβολικά στην ειλικρίνεια και τη διαφάνεια, διότι κατέστησαν δημόσια στοιχεία που θα έπρεπε να είχαν παραμείνει κρυμμένα, όπως η ταυτότητα, το όνομα και η φωτογραφία του πληγέντος. Είναι αγαπητή αδερφή, και θα ήταν πιο άξιο να κρατήσει την ταυτότητά της μυστική.

Αλλά το κερί ήταν σε αυτό το σημείο. Και όλες οι περιπτώσεις που ανακαλύφθηκαν μέσω εξετάσεων ή πληροφοριών αναφέρθηκαν καθημερινά. Και αν υπήρξαν καθυστερήσεις στην ανακοίνωση ορισμένων υποθέσεων, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι εξετάσεις ήταν σε εξέλιξη, ή στη διατήρηση της ταυτότητάς τους και της ταυτότητας των αγαπημένων τους. Το Υπουργείο Υγείας το κάνει αυτό μέχρι σήμερα και πρέπει να συνεχίσει να το κάνει. Και του λέω ότι πρέπει να συνεχίσει έτσι, ανεξάρτητα από τις αλήθειες, όσο δύσκολο και αν είναι να πουν και να ακούσουν. Μέχρι τώρα, οι αριθμοί παραμένουν υπό έλεγχο (124 περιπτώσεις, 3 θάνατοι), αλλά αν ο Θεός φυλάξει ότι φθάσαμε σε τεράστιο αριθμό ασθενών ή νεκρών, θα απαγορευθεί να αποκρύπτουμε οποιαδήποτε πραγματικότητα από τον λαό. Πρέπει να αποκαλύπτεται καθημερινά όλη η αλήθεια, καθώς αυτό συμβάλλει στην αύξηση του αισθήματος ευθύνης, του βαθμού προετοιμασίας και της σοβαρότητας των αντιδράσεων. Και οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν. Κανείς δεν θα πρέπει να μπορεί να κατηγορεί το Υπουργείο Υγείας ή οποιονδήποτε άλλο κυβερνητικό φορέα (για ψέματα ή αμέλεια).

Φυσικά, αυτό το ζήτημα της ειλικρίνειας και της διαφάνειας είναι ένα μεγάλο πρόβλημα στον κόσμο. Για παράδειγμα, αν λάβουμε υπόψη τις χώρες που χαρακτηρίζονται ως χώρες του πρώτου κόσμου (οι πιο ανεπτυγμένες δυτικές καπιταλιστικές χώρες), τις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις ή τις δημοκρατικές χώρες όπου υπάρχει ελευθερία του τύπου και ελευθερία της γνώμης (υποτιθέμενα), τι βλέπουμε; Για ριαράδειγα, το Ηνωένο Βασίλειο δεν έχει κρύψει την αλήθεια; Η βρετανική κυβέρνηση δεν ήταν ούτε ειλικρινής ούτε ειλικρινής: κάθε μέρα ανέφερε 5, 10, 15 ή 20 υποθέσεις (το πολύ), αλλά χθες μίλησε για 7.000 έως 10.000 υποθέσεις. Βλέπετε ποια (μεγάλη) χώρα είναι; Εμείς στον Λίβανο είπαμε την αλήθεια.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Τραμπ, μέχρι πριν από λίγες ημέρες (9 Μαρτίου), δημοσίευσε ένα Tweet στο οποίο ανέφερε ότι πέρυσι, 37.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από την κοινή γρίπη στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ότι τεράστιος αριθμός ανθρώπων έπεσαν θύματα της γρίπης κάθε χρόνο, προκειμένου να δυσφημιστούν τα ανησυχητικά σχόλια και να ελαχιστοποιηθεί η σημασία των λίγων εκατοντάδων περιπτώσεων που εντοπίστηκαν επίσημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με μόνο μερικές δεκάδες θανάτους. Και στο τέλος του Tweet του, έγραψε Σκεφτείτε το αυτό. Δεν γελοιοποιώ τα πράγματα, αλλά είναι πραγματικότητα.

So last year 37,000 Americans died from the common Flu. It averages between 27,000 and 70,000 per year. Nothing is shut down, life & the economy go on. At this moment there are 546 confirmed cases of CoronaVirus, with 22 deaths. Think about that!

— Donald J. Trump (@realDonaldTrump) March 9, 2020

Ανέφερε ότι παρά τους 37.000 θανάτους, η οικονομία συνέχισε να αλλάζει (καθώς η οικονομία έχει προτεραιότητα έναντι όλων στα μάτια τους). Αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Τραμπ αντιμετωπίζει μια καταστροφή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η χθεσινή ομιλία του είχε πολύ αρνητικές συνέπειες (στις αγορές, με την αιφνιδιαστική ανακοίνωση των ΠΑ να πλησιάζουν τους ευρωπαίους επισκέπτες), και σήμερα θα εκφωνήσει άλλη μια ομιλία. Και την εποχή που ελαχιστοποίησε την ερώτηση, ο κυβερνήτης του Οχάιο και ο υπεύθυνος για την υγεία σε αυτή την επαρχία δήλωσαν στο CNN (διάβασα για πρώτη φορά γι’ αυτό εν συντομία ή για τίτλους από κοινωνικά δίκτυα που μου είχαν υποβληθεί, αλλά δεν το πίστευα, επειδή είναι πάντα απαραίτητο να ελέγχουμε την αρχική πηγή, καθώς οι λέξεις μπορούν να διαστρεβλωθούν, και δεν το θεωρούσα αποδεδειγμένο μέχρι που είδα αυτό το άτομο να μιλάει στην τηλεόραση τα μάτια μου). Ανέφερε ότι το Οχάιο έχει περίπου 11,5 εκατομμύρια κατοίκους, εκτιμά ότι έχει 100.000 άτομα μολυσμένα με κορονοϊούς, και πως το ιατρικό σύστημα δεν θα είναι σε θέση να διαχειριστεί μια τέτοια εισροή ανθρώπων.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης; Αποκαλώ τον Τραμπ τον μεγαλύτερο ψεύτη. Ακόμη και σε αυτή τη μάχη κατά του κορονοϊού, ο μεγαλύτερος ψεύτης στο πρόσωπο της Γης αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι είναι ο Τραμπ, με τη διοίκησή του, τον αντιπρόεδρό του και την ομάδα που είναι αρμόδια για αυτό το ζήτημα. Και σήμερα, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών (Mike Pompeo) κατηγόρησε, με όλη του την αλαζονεία και την αλαζονεία, τους ιρανούς αξιωματούχους να πουν ψέματα στον λαό τους και να μην πουν την αλήθεια, ενώ οι ιρανοί αξιωματούχοι ανακοίνωσαν εξαρχής τους πραγματικούς αριθμούς, τον αριθμό των νεκρών, τον αριθμό των ασθενών και τον αριθμό των θεραπευμένων, με πολύ ειλικρινή και διαφανή τρόπο.

Και είναι ένα σημείο υπερηφάνειας για τους ιρανούς αξιωματούχους. Δυστυχώς, ορισμένοι άνθρωποι στον Κόλπο δεν ντρέπονται, και όταν ο ιρανός υφυπουργός Υγείας, ή άνθρωποι όπως ο Sayed Ali Akbar Welayati επηρεάστηκαν από τον ιό, δεν είναι επειδή είναι ο Σύμβουλος του Ανώτατου Οδηγού (ψευδοθεία τιμωρία;), αλλά επειδή διοικεί ένα νοσοκομείο στην Τεχεράνη, το οποίο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα κατά του coronono Αβίρους. Όταν υπουργοί, αξιωματούχοι ή γιατροί, εξέχουσες ιρανικές προσωπικότητες επηρεάζονται από αυτό το κακό, αυτό συμβαίνει επειδή έχουν παραμείνει στη χώρα και στις θέσεις τους, και δεν έχουν εγκαταλείψει ή δεν έχουν διαφύγει σε άλλες χώρες, σε άλλα μέρη όπου θα ήταν ασφαλείς, πακετάριζαν τις βαλίτσες τους και έπαιρναν τις οικογένειές τους. Παρέμειναν στη χώρα τους, με τους ανθρώπους τους και στις θέσεις τους, αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες τους. Πρόκειται για ένα πολύ θετικό σημείο, ένα σημάδι υπερηφάνειας για το Ιράν.

Τέλος πάντων, όταν αυτός ο Mike Pompeo δηλώνει ότι η ιρανική κυβέρνηση βρίσκεται στον λαό του, τα όργανά του στον Λίβανο κάνουν το ίδιο και κατηγορούν το Υπουργείο Υγείας και τη Χεζμπολάχ ότι ψεύδονται, ότι αποκρύπτουν την πραγματικότητα και ελαχιστοποιούν την έκταση της κρίσης. Αυτά είναι ψέματα, και εσείς είστε (εξουσιοδοτημένοι ψεύτες)… ο Pompeo είναι ένας εξουσιοδοτημένος ψεύτης, και δεν έχω καμία σχέση με τα τοπικά όργανα του. [Γέλια] Θεέ μου, είπα ότι δεν θα συμμετάσχω σε καμία διαφωνία ή συζήτηση…

Τέλος πάντων, αυτός ο μεγάλος ψεύτης, ο Πρόεδρος του Μεγάλου Σατανά (Ηνωμένες Πολιτείες) δηλώνει ταυτόχρονα ότι είναι έτοιμος να βοηθήσει το Ιράν. Αλλά πρώτα, βοηθήστε τον εαυτό σας και προσπαθήστε να ξεφύγετε από τη δική σας δυσχέρεια, και την καταστροφή που έρχεται λόγω της διοίκησής σας, της αλαζονείας σας, της παραφροσύνης σας, και της ανικανότητάς σας, της άγνοιας της αλήθειας και της περιφρόνησής σας για τους ανθρώπους (συμπεριλαμβανομένου του δικού σας) και για τους ανθρώπους, διότι μόνο το δολάριο, το βαρέλι πετρελαίου, η βενζίνη και το φυσικό αέριο μετράνε στα μάτια σας.

Και δεύτερον, αν πραγματικά θέλατε να βοηθήσετε το Ιράν, θα μπορούσατε απλώς να άρουν τις κυρώσεις. Το Ιράν δεν χρειάζεται τη βοήθειά σας. Θα αρκούσε η άρση των κυρώσεων, έστω και μόνο για την εισαγωγή ναρκωτικών και ιατρικού εξοπλισμού, που θα βοηθούσαν το Ιράν (για την αντιμετώπιση της κρίσης). Εν πάση περιπτώσει, είναι μία από τις εκδηλώσεις της αμερικανικής υποκρισίας.

Επομένως, η ειλικρίνεια και η διαφάνεια είναι ουσιώδεις παράγοντες.

Η κυβέρνηση ηγείται της μάχης, όλοι πρέπει να την υπακούν και να σέβονται σχολαστικά την αυτοαπομόνωση

Το τέταρτο σημείο είναι η ανάγκη σχολαστικού σεβασμού των κυβερνητικών μέτρων και διατάξεων. Και δεν μιλάω μόνο για το Υπουργείο Υγείας. Εάν το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας αποφασίσει ότι δεν υπάρχουν άλλα σχολεία, τότε όλα τα σχολεία πρέπει να κλείσουν. Τα ιδιωτικά σχολεία δεν θα πρέπει να απαλλάσσονται από τον σεβασμό αυτών των μέτρων με το πρόσχημα ότι είναι ιδιωτικά. Εάν αποφασιστεί ότι τα πανεπιστήμια θα κλείσουν, τότε όλα θα πρέπει να κλείσουν. Ομοίως, για τις αποφάσεις του Υπουργείου Εργασίας και άλλων Υπουργείων: όλες οι διατάξεις που αποφασίζονται από την κυβέρνηση και από καθένα από τα υπουργεία πρέπει να τηρούνται με σχολαστικότητα. Εάν αποφασιστεί ότι τα εστιατόρια πρέπει να κλείνουν κάτω από τέτοιες συνθήκες, τα εστιατόρια πρέπει να κλείνουν σύμφωνα με αυτές τις συνθήκες (τύποι, ώρες, επιτόπιοι έλεγχοι/αποκομιδή/παράδοση κ.λπ.). Όλα αυτά τα μέτρα πρέπει να τηρούνται και να εφαρμόζονται με σχολαστικότητα.

Πέμπτον, το σημαντικότερο σημείο που αφορά αυτά τα μέτρα, τα οποία σήμερα αποτελούν το αποφασιστικό σημείο για την πρόληψη της εξάπλωσης ή τουλάχιστον τον περιορισμό της, και για τον τερματισμό κάθε ανασυγκρότησης ή συνάντησης, είναι να επιβληθεί στον εαυτό του ο αυστηρότερος περιορισμός ή απομόνωση. Όλοι πρέπει να μείνουν στο σπίτι, με τη γυναίκα και τα παιδιά του, και (όσο το δυνατόν περισσότερο) να μείνουν εκεί και να μην το αφήσουν να πάει πουθενά. Ακόμα και για προσευχή, αδερφέ μου, πρέπει να προσεύχεσαι στο σπίτι, μην πας στο τζαμί. Τι μπορώ να σας πω περισσότερο (για να τονίσω τον επιτακτικό χαρακτήρα του περιορισμού); Προσευχηθείτε στο σπίτι και μην πάτε στην εκκλησία. Διότι μιλώ για τους μουσουλμάνους και για τους χριστιανούς. Εκτός από αυτούς που δεν έχουν άλλη επιλογή: για παράδειγμα, εάν κάποιος δεν πρόκειται να εργαστεί, δεν θα έχει ψωμί να φάει· αν κάποιος δεν πάει στη δουλειά, θα απολυθεί. κλπ. (Αυτές οι υποθέσεις δεν έχουν άλλη επιλογή από το να πάνε να δουλέψουν). Έως ότου η λιβανέζικη κυβέρνηση λάβει τα αυστηρότερα μέτρα (και απαγορεύσει το έργο), και τότε (απολύτως) όλοι θα πρέπει να τα σεβαστούν.

Εν πάση περιπτώσει, σε τι αποσκοπούν αυτά τα μέτρα; Στην πραγματικότητα, είναι αλήθεια ότι αυτό το κακό είναι (πολύ) επικίνδυνο. Είναι όμως εύκολο να καταπολεμηθεί. Όσο επικίνδυνος και αν είναι αυτός ο ιός, είναι (πολύ) εύκολο να αντιμετωπιστεί. Είναι τόσο απλό: σας ζητούμε να σεβαστείτε τις χειρονομίες φραγμού, να πλύνετε τα χέρια σας, να σεβαστείτε αυτά τα υγειονομικά μέτρα στα γεύματα, όταν ταξιδεύετε, κλπ., να απομονώσετε τον εαυτό σας, να σταματήσετε την ανασυγκρότηση, (τίποτα άλλο). Χρειάζεται μόνο λίγη θέληση και πειθαρχία. Ναι, ασφυκτιούμε, βαριόμαστε περιορισμένοι στα σπίτια μας. Αλλά αυτός είναι πόλεμος! Θεωρήστε τον εαυτό σας σε πόλεμο! Κατά τη διάρκεια του πολέμου, θα πάρουμε λίγο καθαρό αέρα ή θα πάρουμε τον τουρισμό; Πάμε για σκι; Θα κάνουμε μπάρμπεκιου δίπλα στο νερό; Κατά τη διάρκεια του πολέμου, όλοι λαμβάνουν μέτρα πολέμου. να είναι λογικοί και να συμπεριφέρονται υπεύθυνα· Θεωρήστε τα ως μέτρα πολέμου.

Συνεπώς, κάθε τύπος συγκροτήματος (πρέπει να απαγορεύεται). Έχουμε ήδη μιλήσει για τζαμιά, και θέλω να προσθέσω όλες τις πολιτιστικές, θρησκευτικές ή πολιτικές εκδηλώσεις ή εορτασμούς, οι οποίες πρέπει να αναβληθούν. (Ακόμη και) όσον αφορά τις οικογένειες των μαρτύρων, σύντομα θα έχουμε ετήσιες αναμνηστικές εκδηλώσεις, αλλά όλοι συμφωνήσαμε (να τις ακυρώσουμε). Συγχωρήστε μας και δείξτε κατανόηση, αλλά δεν θα υπάρξει η ελάχιστη συγκέντρωση, η ελάχιστη γιορτή, η λιγότερη συνάντηση, ούτε στα συγκροτήματα, ούτε στις husseyniyas, ούτε οπουδήποτε αλλού.

Ακόμη και όσον αφορά τις κηδείες, Θεός φυλάξοι, αν υπάρχουν μάρτυρες (από τη Συρία, το Ιράκ, κλπ.), δεν θα ασχοληθούμε με το ερώτημα από οποιονδήποτε θρησκευτικό φετβά: ανακοινώνουμε σαφώς ότι θέλουμε το ελάχιστο για τις κηδείες. Αν ένας άνθρωπος πεθάνει, ας λυπηθεί ο Θεός την ψυχή του, και αν υπάρχει μάρτυρας, ας δεχτεί ο Θεός τη θυσία του, αλλά πρέπει να υπάρχει μόνο ένας πολύ μικρός και μέτριος αριθμός μελών της οικογένειας που συμμετέχουν στην ταφή του. Πρέπει να θέσουμε τέλος στον πολιτισμό που απαιτεί να συμμετάσχει στην κηδεία ένα ολόκληρο χωριό, ώστε να μην ντρέπεται μπροστά από την οικογένεια του αποθανόντος, και να ακολουθήσει ολόκληρο το χωριό την κηδεία: είναι μια όμορφη συνήθεια των πόλεων και των χωριών μας, αλλά υπό αυτές τις συνθήκες, πρέπει να ξεχαστεί, διότι ό,τι ήταν ευγενές χθες χάνει όλη την ευγένεια και την ομορφιά του σε αυτήν τη μάχη (και γίνεται αποδοκιμαστικό σήμερα). Αυτό που είναι ευγενές και όμορφο είναι ο ελάχιστος δυνατός αριθμός ανθρώπων που παρευρίσκονται στην κηδεία, είτε την ημέρα της κηδείας, την 3η εβδομάδα, την 7η εβδομάδα, την έναρξη των χουσεϊνιών και των τελετών συλλυπητηρίων, (όλες αυτές οι παραδόσεις πρέπει να ξεχαστούν). Δεν σας λέω ότι πρόκειται για θρησκευτική υποχρέωση ή όχι, αλλά ελπίζω μόνο ότι από εδώ και στο εξής, και μέχρι να ξεπεραστεί αυτή η κρίση, ελπίζω με όλη μου την καρδιά ότι θα ανακουφίσετε αυτή την κηδεία για τον λαό και για εσάς. Θα πρέπει να μετριαστεί τόσο για τις οικογένειες που έχασαν ένα αγαπημένο τους όσο και για τους άλλους ανθρώπους (συγγενείς, γειτονιά, …).

Πριν από λίγες ημέρες, είδα στα κοινωνικά δίκτυα ότι, για παράδειγμα, μια τέτοια οικογένεια είχε χάσει ένα αγαπημένο της πρόσωπο και είχε ανακοινώσει ότι ακύρωνε όλες τις παραδοσιακές τελετές και ευχαριστούσε όλους ζητώντας από το Θεό να επιβραβεύσει (όλους όσους ήθελαν να παρευρεθούν). Είναι εξαιρετική. Ακόμη και η οικογένεια του αποθανόντος ή του μάρτυρα πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία να πει στον κόσμο ότι δεν πρέπει να έρθει (να παρευρεθεί στην κηδεία ή να εκφράσει τα συλλυπητήριά του), αλλά να αρκεστεί στην απαγγελία του Surat al-Fatiha εις μνήμη του αποθανόντος και να προσευχηθεί στο Θεό γι’ αυτόν, και ότι θα ήταν ευγνώμονες σε αυτόν, χωρίς να επιθυμεί τίποτε άλλο. Τα ερωτήματα αυτά δεν θα πρέπει να επισκιάζονται από την επιθυμία να τα πάνε καλά ή να συμμορφώνονται με τις συνήθειες και τις παραδόσεις. Όλα αυτά πρέπει να παγώσουν (προσωρινά). Αυτός είναι ο τίτλος, και όλα τα άλλα είναι απλά μια λεπτομέρεια. Ο απόλυτος κανόνας είναι: χωρίς ομάδες, χωρίς συνελεύσεις, χωρίς τελετές κ.λπ. Οι άνθρωποι πρέπει να κρατούνται όσο το δυνατόν πιο απομονωμένοι μεταξύ τους και να μην κάνουν ποτέ περισσότερα από όσα είναι απολύτως αναγκαία.

Για παράδειγμα, σε ορισμένα μέρη οι άνθρωποι έχουν αφήσει τις μεγάλες πόλεις να επιστρέψουν στα χωριά τους, αλλά αυτό είναι καλό μόνο αν δεν κάνουν παρέα με κανέναν. Αν πάτε σε ένα χωριό και κάνετε συναντήσεις ή συναθροίσεις, ομαδικά γεύματα, επισκέψεις, τουρισμό, είναι πολύ άσχημο. Αν πάμε πίσω στο χωριό, πρέπει να πάμε κατευθείαν στο σπίτι μας και να κλειδωθούμε μέσα! Επειδή ο ιός μπορεί να εξαπλωθεί σε χωριά όπως συμβαίνει σε πόλεις. Είναι αλήθεια ότι εξαπλώνεται περισσότερο στις πόλεις επειδή υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι (αλλά δεν πρέπει να διαδίδεται στα χωριά από αμέλεια).

Όπως και στο Ιράν, τα ορφανά του κορονοϊού μας πρέπει να στηρίζονται από το κράτος

Το έκτο σημείο αφορά τόσο το Κράτος όσο και τους θεσμούς του και τους πολίτες γενικά, συγκεκριμένα την προσοχή που οφείλουμε στο ασθενοφόρο και το ιατρικό προσωπικό. Είπα ότι βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή, και σε αυτό το πλαίσιο, είναι καθήκον μας να εκφράσουμε ευγνωμοσύνη σε όλους τους ανθρώπους που αναλαμβάνουν τη δουλειά τους σε αυτό το (κρίσιμο) πλαίσιο, ιδίως στο Υπουργείο Υγείας και στο ειδικό κελί (για την καταπολέμηση του κοροναϊού), καθώς και τα δημόσια νοσοκομεία · αλλά πρέπει να γίνει μια ξεχωριστή διάκριση για το Δημόσιο Νοσοκομείο του Προέδρου Ραφίκ Χαρίρι στη Βηρυτό (το οποίο δέχεται ασθενείς με Λιβανέζικο Κοροναϊό [230 έως σήμερα και 4 θανάτους]), είτε πρόκειται για τη διοίκησή του, γιατροί, νοσοκόμες: τους ευχαριστούμε και τα συγχαρητήρια σε αυτούς , επειδή βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Πρέπει να τους υποστηρίξουμε ηθικά και να προσευχόμαστε για την υγεία και τη διατήρησή τους. Και πρέπει να κάνουμε ό, τι μπορεί να βοηθήσει αυτό το προσωπικό, καθώς και όλους εκείνους που εργάζονται σε ασθενοφόρα, σε όλα τα ιδρύματα – Red Cross, διάφορα ιατρικά κέντρα για ανάλυση και έλεγχο, όλο το προσωπικό υγείας κ.λπ. -, όλοι πρέπει να τους ευχαριστήσουμε.

Παρομοίως, συμβουλεύω, προτείνω και προτείνω στην κυβέρνηση του Λιβάνου να λάβει εξαιρετικά μέτρα για την υποστήριξη αυτού του προσωπικού. Για αρκετό καιρό τώρα (λόγω της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης στο Λίβανο), είχαν προβλήματα με τους μισθούς και τα μέσα διαβίωσής τους και δεν πρέπει να καθυστερήσουμε πια (για να τους πληρώσουμε) σε αυτήν τη μάχη που μαίνεται σήμερα. Όλα τα άλλα (μη ιατρικά) έξοδα πρέπει να καθυστερήσουν υπέρ αυτής (ζωτικής σημασίας) αυτής της μάχης (προκειμένου να παρασχεθεί ασφάλεια στο προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης από αυτή την άποψη).

Ακόμα περισσότερο, δεν αρκεί να τους δώσουμε ό, τι οφείλουμε, και πρέπει να σκεφτούμε μια επιπλέον ικανοποίηση για τις επιπλέον προσπάθειες και επιβαρύνσεις τους, επειδή το μέγεθος του κινδύνου, το βάρος και οι πιέσεις που τους επιβαρύνουν είναι πολύ μεγαλύτερο από κανονικός. Ευχαριστούμε λοιπόν (θερμά) όλο αυτό το προσωπικό, και όλοι πρέπει να το κάνουν και να τους δώσουν τη δέουσα προσοχή, να τους στηρίξουμε ηθικά και ψυχολογικά, καθώς και υλικά και οικονομικά. Πρέπει όλοι να έχουμε μεγάλο σεβασμό για αυτούς, να τους ευχαριστήσουμε και να γνωρίζουμε την έκταση των θυσιών που κάνουν (για το Έθνος).

Ομοίως, ελπίζω ότι [ο Λίβανος θα κάνει] αυτό που έχει κάνει το Ιράν – δεν ξέρω τι είναι για άλλες χώρες – έστω και αν κάποιοι άνθρωποι στο Λίβανο δέχονται κατάσχεση μόλις μιλήσουμε για το Ιράν. Στο Ιράν, το σχέδιο του Ανώτατου Αρχηγού έχει τεθεί σε εφαρμογή, βάσει της πρότασης του Υπουργείου Υγείας: επομένως, οποιοσδήποτε γιατρός, νοσοκόμα, παραϊατρικό ή άλλο ιατρικό προσωπικό που, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, θα μολυνόταν από τον κοροναϊό και πεθαίνουν από αυτό, θεωρείται μάρτυρας της εργασίας (και του Έθνους). Και φυσικά, αυτό συνεπάγεται όχι μόνο ηθική, αλλά πάνω απ ‘όλα υλικές υποχρεώσεις έναντι της οικογένειάς του. Οι ηθικές υποχρεώσεις οφείλονται σε αυτόν και οι ηθικές & υλικές υποχρεώσεις (οικονομικές κ.λπ.) οφείλονται στην οικογένειά του (σε περίπτωση θανάτου, η χήρα και τα παιδιά του παρέχονται από το κράτος).

Ελπίζω ότι στο Λίβανο, δεδομένου ότι μιλάμε για μια μάχη (ενάντια στον κοραναϊό), αυτό το ιατρικό προσωπικό (και οι οικογένειές τους) θα έχουν πρόσβαση σε αυτές τις διακρίσεις και (οικονομικές) ανταμοιβές. Όσον αφορά τους στρατιώτες ή τις δυνάμεις ασφαλείας, τους υπαλλήλους και τους κρατικούς αξιωματούχους, εάν σκοτωθούν στην υπηρεσία, υπάρχουν ηθικές και υλικές υποχρεώσεις του κράτους έναντι της οικογένειάς τους (χήρες και ορφανά) επειδή θεωρούνται ήδη αυτόματα μάρτυρες, αλλά πρέπει να το κάνουμε το ίδιο με τους φροντιστές.

Πρέπει να προετοιμαστούμε για τα χειρότερα, οι δυνατότητες της Χεζμπολάχ κινητοποιούνται πλήρως

Έβδομο, (πρέπει) να προετοιμαστούμε για το χειρότερο τώρα. Όλοι πρέπει να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον για να αποτρέψουμε την εξάπλωση του ιού, αλλά φανταζόμαστε ότι εξαπλώνεται (ανεξέλεγκτα) ούτως ή άλλως για κάποιο λόγο. Το Υπουργείο Υγείας, άλλα υπουργεία, θεσμοί, λαοί, όλοι έχουμε καθήκον να προετοιμαστούμε για τα χειρότερα. Υπάρχουν χώρες στον κόσμο, ακόμη και χώρες που θεωρούνται οι πιο ανεπτυγμένες στον κόσμο και οι καλύτερες προικισμένες από άποψη υγείας, οι οποίες έχουν ζητήσει ξενοδοχεία και άνοιξαν σχολεία και πανεπιστήμια (για να φιλοξενήσουν τους ασθενείς). Τέτοια μέτρα δεν πρέπει να αποτελούν πρόβλημα ή να υποβάλλονται σε δισταγμό: πρέπει να ληφθούν (τώρα) μόνο ως προφύλαξη. Πρέπει να προετοιμάσουμε τους χώρους, τον εξοπλισμό και τους πόρους για μια πιο προχωρημένη φάση της επιδημίας, αν, Θεέ μου απαγορεύσουμε, κατευθυνόμαστε προς τα χειρότερα. Το ανθρώπινο περιβάλλον πρέπει να είναι προετοιμασμένο (ιατρικό προσωπικό, εθελοντές κ.λπ.): όλοι οι μαθητές (στην ιατρική)… Και πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτήν την ευκαιρία για να ευχαριστήσουμε όλους τους φοιτητές των πανεπιστημίων του Λιβάνου, είτε στην ιατρική είτε σε άλλους κλάδους, που έχουν λάβει πρωτοβουλίες, εθελοντικά (για βοήθεια κατά του covid-19) κ.λπ. Όλοι οι φοιτητές ιατρικής, νοσηλευτικής ή όλων των επαγγελμάτων υγείας κ.λπ. πρέπει να κινητοποιηθούν ως προληπτικό μέτρο, ως εφεδρεία, για να βοηθήσουν και να προμηθεύσουν ιατρικό προσωπικό εάν επιδεινωθεί η κατάσταση. Είναι απαραίτητο να προετοιμάσετε τους χώρους υποδοχής (των ασθενών), τον εξοπλισμό (ιατρική και καθημερινή ζωή), το ανθρώπινο δυναμικό, για το πιο απαισιόδοξο σενάριο. Δεν πρέπει να καθίσουμε αδρανείς και να διασχίζουν τα χέρια μας Φυσικά, οι ενέργειες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, αλλά ήθελα να τονίσω αυτήν την ιδέα και να ζητήσω να αναπτυχθεί όσο το δυνατόν περισσότερο.

Από αυτήν την άποψη, πρέπει να πω ότι η Χεζμπολάχ, και το ανακοινώνω τώρα, διαθέτουμε στο Κράτος όλες τις δυνατότητές μας, και όλο το ιατρικό, υγειονομικό και άλλο ανθρώπινο δυναμικό μας, απολύτως όλους, είτε είναι οι μαχητές μας, οι άνδρες μας, οι γυναίκες μας , ό, τι έχουμε όσον αφορά την ανθρώπινη ικανότητα, τις ενώσεις και τον εξοπλισμό. Όλα αυτά είναι αποκλειστικά στη διάθεση της κυβέρνησης και του Υπουργείου Υγείας για να διεξάγουν τη μάχη που διεξάγουν. Αυτοί είναι που ηγούνται αυτής της μάχης, η κυβέρνηση είναι στην πρώτη γραμμή και στην ηγετική θέση, και δεν επιδιώκουμε τίποτα από αυτή την άποψη, σηκώνουμε τα μανίκια μας και είμαστε στη διάθεσή τους. Είναι η σωστή στάση, γιατί αυτή η μάχη είναι διαφορετική (από τη στρατιωτική), και όλα τα μέσα της δεν είναι στην κατοχή μας, αλλά στα χέρια του κράτους. Εμείς και οι άλλοι μπορούμε να είμαστε μόνο μια εφεδρική δύναμη [Για την καταπολέμηση της επιδημίας, η Χεζμπολάχ έχει αναπτύξει περισσότερα από 20.000 άτομα, αφιέρωσε ένα ολόκληρο ήδη λειτουργικό νοσοκομείο για το covid-19, καθώς και τέσσερα άλλα νοσοκομεία που έχουν ήδη ανακαινιστεί και εξοπλιστεί, δημιουργήθηκαν 32 ιατρικά κέντρα και 3 νοσοκομεία, και ενοικιάστηκαν ολόκληρα ξενοδοχεία για καραντίνα. Συγκρίνετε αυτές τις ενέργειες με τα 30 κρεβάτια του νοσοκομείου πεδίου που έδειξε ο Macron… ενώ ο Λίβανος έχει πληθυσμό 14 φορές χαμηλότερο και 100 φορές λιγότερες περιπτώσεις covid-19 από τον πρώην αποικιστή του, παρά τον συστηματικό έλεγχο!].

Όγδοο, πρέπει να εκμεταλλευτούμε τις εμπειρίες (και τις καλές πρακτικές) άλλων χωρών: Κίνα, Ιταλία, Κορέα, Ιαπωνία, Ιράν, και τώρα Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, ακόμη και (γιατί όχι) τις Ηνωμένες Πολιτείες, που δεν θα έπρεπε να είναι ένα πρόβλημα καθόλου. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε την εμπειρία άλλων χωρών για εξοικονόμηση χρόνου και εξοικονόμηση ενέργειας. Δεν πρέπει να κάνουμε τα ίδια λάθη, γιατί ο χρόνος είναι πολύτιμος. Σε αυτήν τη μάχη, ο χρόνος είναι καθοριστικός παράγοντας: κάθε ώρα, κάθε μέρα είναι πολύτιμος και κρίσιμος.

Ένατο σημείο, πρέπει να δώσουμε απόλυτη προτεραιότητα σε αυτήν τη μάχη, είτε εκ μέρους της κυβέρνησης, του κράτους ή του λαού του Λιβάνου, οποιοσδήποτε στο Λίβανο, τα μέσα ενημέρωσης, όποιος έχει επιρροή και μπορεί να κάνει προσπάθειες πρέπει να δώσει απόλυτη προτεραιότητα σε αυτήν τη μάχη.

Η φτώχεια είναι εξίσου επικίνδυνη με τον κοραναϊό, είναι απαραίτητη η κοινωνική αλληλεγγύη και η φροντίδα για τους απόρους

Δέκατο, απαιτείται κοινωνική αλληλεγγύη. Μιλάω γρήγορα, γιατί τα σημεία που θίγω είναι καθαρά από μόνα τους (και συναινετικά) και τα τονίζω μόνο ως (σημαντικά) σημεία. Απαιτείται κοινωνική αλληλεγγύη (πραγματική και αποτελεσματική). Φυσικά, σήμερα, η κυβέρνηση μετρά ότι κλείνει εστιατόρια, τουρισμός, κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ., όλα αυτά υπονοούν ότι πολλοί άνθρωποι μπορεί να μην έχουν αρκετά για να ζήσουν, δεν θα έχουν πλέον μισθό ή εισόδημα. Ίσως θα δημιουργήσουμε ένα άλλο πρόβλημα: θέλοντας να ξεφύγουμε από τον κοροναϊό, θα πέσουμε σε λιμοκτονία και θα θέσουμε σε κίνδυνο την ασφάλεια της κοινωνίας. Πριν φτάσουμε στις λύσεις (για την επίλυση των προβλημάτων ασφαλείας που θα μπορούσαν να προκύψουν), δηλαδή ότι ο στρατός, οι αστυνομικές δυνάμεις και η δικαιοσύνη αναλαμβάνουν όλες τις ευθύνες τους για να αποτρέψουν τυχόν ρωγμές στην ειρήνη και την ασφάλεια, είναι απαραίτητο πρώτα απ ‘όλα να ληφθούν προληπτικά μέτρα. Οι ικανότητες του κράτους είναι γνωστές, και μάλλον θα αναφέρω τις ευθύνες των ίδιων των ανθρώπων όσον αφορά την κοινωνική αλληλεγγύη. Σε κάθε χωριό, και για τις πόλεις σε κάθε περιοχή, σε κάθε οικογένεια, σε κάθε μέρος, υπάρχουν άνθρωποι που ζουν πιο άνετα από άλλους. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πολλά χρήματα, υπάρχουν άνθρωποι που εισπράττουν θρησκευτικούς φόρους (zakat, khums, που αναδιανέμονται στους φτωχούς) κ.λπ. Αλλά ακόμη και ανεξάρτητα από τους θρησκευτικούς φόρους, τα απλά άτομα που είναι άνετα, που είναι πλούσια, που είναι ικανοί (πρέπει να βοηθήσουν), όλοι πρέπει να προστατεύσουμε ο ένας τον άλλον. Οι οικογένειες πρέπει να αλληλοβοηθούνται, οι κάτοικοι του ίδιου χωριού πρέπει να αλληλοβοηθούνται, οι κάτοικοι της ίδιας γειτονιάς πρέπει να βοηθούν ο ένας τον άλλον, κλπ. Ξεκίνησε πριν από λίγους μήνες, αλλά η ανάγκη σήμερα έχει γίνει πολύ πιεστική.

Θέλω να απευθύνω έκκληση στους πλούσιους σε όλα τα χωριά, σε όλες τις πόλεις, ελπίζοντας ότι θα με ακούσουν. Όπου υπάρχουν αξιωματούχοι ή κληρικοί της Χεζμπολάχ, δεν χρειάζεται να ασκήσω έφεση, επειδή οι οδηγίες μας είναι σαφείς και θα εφαρμοστούν επιτακτικά, αλλά όλοι πρέπει να το θεωρήσουν μέρος της δουλειάς τους για να διασφαλίσουν την ευημερία όλων των οικογενειών στο Η εγγύτητα του πεδίου ευθύνης τους, επειδή με την πάροδο του χρόνου, μερικοί μπορεί να μην έχουν καν ούτε ένα ψωμί, δεν θα βρουν αρκετά για να ταΐσουν ή να αποκτήσουν τα προϊόντα πρώτης ανάγκης μιας αξιοπρεπούς ζωής. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα στη δύναμή μας, πρέπει να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο και να είμαστε ενωμένοι, να κάνουμε δωρεές, (αναβολή πληρωμών ενοικίων ή χρεών) κ.λπ. Αυτό πρέπει να θεωρηθεί ευθύνη όλων.

Ομοίως, η κυβέρνηση πρέπει να κάνει το σωστό σε αυτό το θέμα. Δεν αρκεί η επιβολή κλεισίματος κατά το κλείσιμο. Μερικοί βιάζονται να δουν μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης να κηρύσσεται. Αναγγέλλω ξεκάθαρα ότι ανά πάσα στιγμή η κυβέρνηση του Λιβάνου το βλέπει προς το εθνικό συμφέρον να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, μην αφήσετε κανέναν να θεωρήσει ότι η Χεζμπολάχ θα αντιταχθεί σε αυτήν, είστε ελεύθεροι να το κάνετε ανά πάσα στιγμή (και θα το σεβόμαστε) . Εσείς, η κυβέρνηση του Λιβάνου, ηγείτε τη μάχη, μέσω των Προέδρων (της Δημοκρατίας, του Συμβουλίου Υπουργών και του Κοινοβουλίου) και των υπουργών, υπό την εποπτεία της Εξοχότητάς σας, του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Προέδρου του Κοινοβουλίου και όλων των κρατικών θεσμών. Όταν πιστεύετε ότι είναι καιρός να δηλώσετε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στον Λίβανο, είναι (αποκλειστική) ευθύνη σας και πρέπει να το κάνετε (χωρίς δισταγμό), χωρίς να προσέχετε κανέναν. Αλλά μέχρι να φτάσει αυτή η στιγμή, και ακόμη και όταν φτάσει, όταν η κυβέρνηση αποφασίζει το κλείσιμο ενός τέτοιου υποκαταστήματος (εκπαίδευση, εστιατόρια κ.λπ.), είναι επίσης απαραίτητο να αναζητηθεί μια εναλλακτική λύση, επειδή υπάρχουν άνθρωποι που θα βρεθούν χωρίς μισθό, χωρίς μέσα διαβίωσης Γνωρίζουμε καλά ότι στον Λίβανο, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που, εάν δεν εργάζονται μια δεδομένη ημέρα, δεν έχουν αρκετά για να αγοράσουν τρόφιμα για εκείνη την ημέρα. Αυτό το πρόβλημα είναι μέρος της μάχης. Δεν αφορά μόνο τα νοσοκομεία, τα ναρκωτικά κ.λπ. Αυτό το ζήτημα είναι μέρος της μάχης. Εάν διορθώσουμε την πρώτη πτυχή (ιατρική και υγεία) αλλά αγνοήσουμε την άλλη πτυχή (κοινωνική, μισθός κ.λπ.), δεν θα χάσουμε μόνο την ασφάλεια της κοινωνίας μας (βία, παραβατικότητα, ταραχές κ.λπ.), αλλά και την πρώτη πτυχή, η μάχη κατά της εξάπλωσης του ιού, θα χαθεί.

Από αυτήν την άποψη, παρακολουθώ προσεκτικά το ζήτημα τις τελευταίες ημέρες και είδα ότι σε πολλές χώρες του κόσμου, τράπεζες και (ιδιωτικά) χρηματοοικονομικά έχουν ανακοινώσει στις κυβερνήσεις τους ότι είναι έτοιμες να βοηθήσουν, επειδή έχουν τεράστια ποσά χρήματα στη διάθεσή τους, καταθέσεις, κ.λπ., και δήλωσαν ότι είναι έτοιμοι να βοηθήσουν. να μην δανειστούν με υψηλά επιτόκια [Γέλια], αλλά να βοηθήσουν τις κυβερνήσεις, τον τομέα της υγείας, προκειμένου να τους δώσουν τα μέσα για να αντιμετωπίσουν αυτήν την μετεωρολογική και ακόρεστη επιδημία. Καλώ τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του Λιβάνου να ενεργήσουν με την ίδια αίσθηση ευθύνης. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο κρατικός προϋπολογισμός βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση. Τα ιδιωτικά συμφέροντα στον Λίβανο έχουν απολύτως κολοσσιαία χρηματικά ποσά, και από το 1993 έχουν συγκεντρώσει αστρονομικά κέρδη, σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, και τώρα έχετε το καθήκον να αναλάβετε αυτήν την ευθύνη, σε εθελοντική βάση. Εάν πρόκειται να ζητηθεί, αναγκαστική κατάσχεση κεφαλαίων με διάταγμα, εναπόκειται στην κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο (να το ψηφίσουν και να το θεσπίσει). Όμως, ως Λίβανος πολίτης, αντιμετωπίζω τα ιδιωτικά συμφέροντα του Λιβάνου, ιδίως τον χρηματοπιστωτικό και τον τραπεζικό τομέα, και τους λέω ότι είναι οι πρώτοι που έχουν το καθήκον να επεκτείνουν τη βοήθεια στην κυβέρνηση του Λιβάνου, στα οικονομικά του κράτους του Λιβάνου , στον τομέα της υγείας καθώς και στην κοινωνική αλληλεγγύη, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να αντέξουν, να επιμείνουν και η χώρα να αναδυθεί νικηφόρα από αυτήν τη μάχη.

Η πίστη και η υπομονή είναι τα καλύτερα όπλα μας ενάντια στον κοροναϊό

Το τελευταίο μου σημείο σχετικά με τον κοραναϊό – Δεν έχω να αναφέρω πολλά άλλα σημεία, έχω δύο ακόμη πριν από το συμπέρασμα και το δεύτερο θα είναι σύντομο. Το τελευταίο μου σημείο σχετικά με τον κοροναϊό, και το πιο σημαντικό για μένα, είναι ότι ξεκινώντας αυτή τη μάχη (ενάντια στην ασθένεια), ω άνθρωποι, ω αγαπημένοι μου, πρέπει να είμαστε οπλισμένοι με πίστη, πίστη στον Θεό τον Υψηλό και τον Υψωμένο . Ο Θεός ο καλοκάγαθος, ο Θεός ο Ελεήμων, ο Θεός ο Ικανός, ο Θεός που κρατά στα χέρια Του τη Βασιλεία των Ουρανών και της Γης, ο Θεός ο Παντοδύναμος. Αυτή η πίστη πρέπει να υπάρχει με δύναμη στο μυαλό μας, στις καρδιές μας και στις ψυχές μας καθ ‘όλη τη διάρκεια αυτής της μάχης, όπως πρέπει να συμβαίνει σε όλες τις μάχες. Και πρέπει να καταφύγουμε στον Ύψιστο Θεό και τον Υψωμένο, να τον καλέσουμε για βοήθεια, να του ζητήσουμε προστασία και να ζητήσουμε έντονα την παρουσία Του. Πρέπει να τον καλέσουμε για να μας βοηθήσει, να μας δώσει τα μέσα και να μας καθοδηγήσει.

Αυτή η μάχη απαιτεί υπομονή, αποφασιστικότητα, αντοχή, ελπίδα. δεν πρέπει να απελπιστούμε. Χρειάζεται επιμονή, θέληση, επίλυση. Και είναι ο Θεός που μας δίνει όλα αυτά. Αυτή η μάχη χρειάζεται καθοδήγηση, συμπεριλαμβανομένης της καθοδήγησης μελετητών (στις ισλαμικές επιστήμες), επιστημόνων, γιατρών, διεθνών κέντρων εμπειρογνωμοσύνης και έρευνας. Είναι πιθανό ακόμη και μετά από 1 ή 2 μήνες, ή ακόμα και 1 ή 2 χρόνια, να μην επιτύχουν κανένα αποτέλεσμα (βρίσκοντας ένα εμβόλιο ή ναρκωτικό), και είναι ο Θεός που μπορεί να τους καθοδηγήσει και να τους διδάξει (αυτό που αγνοούν). Είναι ο Θεός που μπορεί να τους ανοίξει τις κλειστές πόρτες. Πρέπει να απευθυνθείτε στον Θεό τον Παντοδύναμο και τον Ύψιστο και να πιστεύετε σ ‘Αυτόν, και αυτό πρέπει να είναι το πιο ισχυρό και σταθερό όπλο μας σε αυτήν τη μάχη.

Άκουσέ με, ω αδελφοί και αδελφές μου, ω άνθρωποι: ο μεγαλύτερος κίνδυνος σε οποιαδήποτε μάχη, είτε είναι πολιτικός, στρατιωτικός, ακόμη και στην αρένα της υγείας και της ιατρικής, είναι όταν ένας από τους δύο πολεμιστές στη μάχη επηρεάζεται από φόβο , τρόμος, το αίσθημα αδυναμίας, αδυναμία, αδιέξοδο, απελπισία. Όταν η νικητική νοοτροπία μας κρατά, όλα καταστρέφονται, ακόμα και όταν μιλάμε για έναν ισχυρό στρατό, ακόμα κι αν έχει πυρηνικά όπλα, ακόμα κι αν οι δυνατότητές του είναι κολοσσιαίες. Επειδή η βάση είναι εδώ (στην καρδιά, στον εσωτερικό εαυτό).

Σήμερα, φοβίζοντας τους ανθρώπους, εμπνέοντας τους με τρόμο, δίνοντάς τους την εντύπωση ότι αντιμετωπίζουμε μια ανυπέρβλητη πανδημία, στην οποία δεν μπορεί να βρεθεί θεραπεία και καμία επιτυχία, και εν όψει της οποίας πρέπει να παραδεχτούμε την ήττα, να τα παρατήσουμε , το να το κάνεις αυτό είναι μια πραγματική καταστροφή και είναι ακόμη και έγκλημα. Αυτό το έγκλημα είναι ίσως τόσο σοβαρό όσο εκείνο της σποράς διαφθοράς στη Γη (μία από τις μεγαλύτερες αμαρτίες στο Ισλάμ). Όποιος μιλάει, σχολιάζει ή γράφει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός για το γεγονός ότι ο φόβος των ανθρώπων, ο τρόμος τους, η διάδοση ψεμάτων, η διάδοση του ηττημένου πνεύματος, η απελπισία, η αποθάρρυνση, η αδυναμία κ.λπ., αυτό οδηγεί σε ήττα και απώλεια μας. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτήν την κρίση.

Πρέπει να σκεφτείτε τον εαυτό σας σε πόλεμο. Ακόμα και εν όψει του θανάτου… Ας υποθέσουμε ότι η ασθένεια αυτή απομονώθηκε μόνο στα νοσοκομεία και παρέμενε εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα, και όπως λένε οι γιατροί, γιατί έτσι και έτσι έχουν τέτοιες και τέτοιες συννοσηρότητες, είτε είναι μεγάλης ηλικίας είτε Διαφορετικά, ο covid-19 προκαλεί τον θάνατό του. Είθε ο Θεός να φέρει ένα καλό από αυτό (σε αυτόν τον κόσμο ή στο εξής)! Σίγουρα καλούσαι να πεθάνεις, καθώς καλούνται επίσης να πεθάνεις. (Κοράνι, 39, 30). Κάθε ψυχή θα δοκιμάσει το θάνατο. (Κοράνι, 3, 185). Θα πεθάνουμε όλοι μια μέρα, και αν το διάταγμα έχει φτάσει έτσι και έτσι, το τέλος της ιστορίας!

Έχουμε καθήκον να κάνουμε ό, τι μπορούμε (για να διατηρήσουμε τον εαυτό μας). Δεν πρέπει να παραδοθούμε χωρίς μάχη, ποτέ! Η θρησκευτική μας υποχρέωση είναι να κάνουμε ό, τι μπορεί να προστατεύσει τη ζωή μας (και άλλους ). Αλλά ας υποθέσουμε ότι ο θάνατος χτυπά έτσι-και-έτσι. Είθε ο Θεός να βγάλει κάποια καλά από αυτό! Είμαστε ικανοποιημένοι με το θέλημα του Υψηλότερου Θεού και του Υψωμένου, και πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε. Ακριβώς όπως στον πόλεμο: στον πόλεμο, τα σπίτια μας καταστρέφονται, καθώς και τα αγαθά και οι πόροι μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα σκοτώνονται, τραυματίζονται, γίνονται πρόσφυγες, πλήττονται από κάθε είδους ασθένεια, αλλά εμείς συνεχίζουμε. Όταν αντισταθούμε, κερδίζουμε το πάνω χέρι και κερδίζουμε. Αλλά αν ο θάνατος, ο τραυματισμός και η καταστροφή οδηγήσουν στην ήττα μας, θα έχουμε χάσει τα πάντα.

Το ίδιο ισχύει και για αυτήν τη μάχη (ενάντια στον κοραναϊό). Είναι η πίστη που μας δίνει αυτή τη δύναμη. (Μπορούμε να αντισταθούμε και να ξεπεράσουμε τις ευχαριστίες) σε επίκληση, με το αίτημα για μεσολάβηση (από τους προφήτες και τους ιμάμηδες), με την έκκληση προς τον Θεό τον Υψηλό και τον Υψωμένο. Ο καθένας μπορεί να το κάνει με τον δικό του τρόπο, σύμφωνα με τις πεποιθήσεις του, επειδή η σχέση με τον Θεό είναι ανοιχτή (και μπορεί να εκφραστεί με διαφορετικούς τρόπους). Ο καθένας μπορεί να επικαλεστεί τον Θεό στη γλώσσα που θέλουν, με τον τρόπο που θέλουν, με οποιονδήποτε τρόπο θεωρούν κατάλληλο. Μιλήστε σε αυτόν όπως μιλάτε σε κανέναν. Σας ακούει, ξέρει και καταλαβαίνει τι λέτε, έχει πρόσβαση ακόμη και στις σκέψεις σας και στην καρδιά σας. Ξέρει την ειλικρίνειά σας και την επιθυμία σας. Γι ‘αυτό χρειαζόμαστε αυτήν την πίστη, αυτές τις επικλήσεις και αυτήν την ισχυρή ψυχή. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να αφήσουμε την αποφασιστικότητά μας να κλονιστεί. Πρέπει να είμαστε δυνατοί απέναντι σε αυτήν την πρόκληση, ακόμα κι αν οι αλήθειες είναι δύσκολες, πρέπει να διατηρήσουμε την εμπιστοσύνη στον Θεό.

Κατά τη διάρκεια των διαφόρων πολέμων (πολέμησε η Χεζμπολάχ), μας είπαν ότι υπήρχαν 100 μάρτυρες, 200 μάρτυρες, 1000 μάρτυρες, 5000 μάρτυρες, 10.000 τραυματίες, 100.000 σπίτια καταστράφηκαν… Αλλά δεν ταρακούσαμε. Και αυτός είναι ο λόγος που ήμασταν πάντα νικητές. Και σήμερα είναι το ίδιο πράγμα. Ανεξάρτητα από τις απώλειες που προκαλεί αυτή η επιδημία, πρέπει να την αντιμετωπίσουμε με δύναμη και αποφασιστικότητα. Οι δυνατοί είναι αυτοί που θα επιβιώσουν και θα νικηθούν.

Ζητώ από τον Ύψιστο και τον Ανώτατο Θεό για υγεία και σωτηρία για όλους, και να μας δώσει νίκη σε αυτήν τη μάχη, με τη χάρη Του. […]

Τέλος της ενότητας αφιερωμένη στον κοραναϊό. Στη συνέχεια, ο Nasrallah προκάλεσε την οικονομική κατάσταση του Λιβάνου (αθέτηση χρεών) και τις αποδεκτές διαδρομές (εκμετάλλευση πετρελαίου και φυσικού αερίου, κινεζική τροχιά κ.λπ.) και απαράδεκτες (φορολογία των εργατικών τάξεων, παράδοση στο ΔΝΤ ή στις αμερικανικές υπαγορεύσεις) , κ.λπ.) για ανάκτηση. Τότε κατέληξε στα γεγονότα στο Ιράκ.

Στο Ιράκ, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν το πιστοποιητικό θανάτου τους

Θέλω να ολοκληρώσω γρήγορα, γιατί δεν έχω πολύ χρόνο, ο Κοροναϊός έχει μονοπωλήσει όλη μου την ομιλία. Δεν έχω πλέον χρόνο να συζητήσω την περιφερειακή κατάσταση, τις εξελίξεις στη Συρία, την Υεμένη και την υπόλοιπη περιοχή μας, αλλά θέλω να πω δύο λόγια σχετικά με ένα θέμα που απαγορεύεται να μην αναφέρω, δηλαδή το καθήκον να καταδικάσω την αμερικανική επίθεση χθες το βράδυ. στο Ιράκ, ενάντια σε στρατώνες (του εθνικού στρατού), θέσεις (της Ιρακινής Αντίστασης) και πολιτικές εγκαταστάσεις. Στόχος του ιρακινού στρατού, της ιρακινής αστυνομίας και των λαϊκών επιτροπών κινητοποίησης (Hachd al Sha’bi), οι οποίες είναι επίσημες οντότητες (ενσωματωμένες στις εθνικές ένοπλες δυνάμεις), καθώς και μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις, όπως το νέο αεροδρόμιο της Καρμπάλα: είναι μια πολιτική υποδομή, και σε καμία περίπτωση μια στρατιωτική εγκατάσταση.

Αυτό που διαπράχθηκαν οι Αμερικανοί χθες το βράδυ ήταν μια (κατάφωρη) παραβίαση της ιρακινής κυριαρχίας, πέρα ​​από οποιαδήποτε συμφωνία: ακόμη και αν επικαλούνται την ύπαρξη συμφωνιών (Αμερικής-Ιράκ), σε καμία περίπτωση δεν τους επιτρέπουν να βομβαρδίσουν και να καταστρέψουν (οτιδήποτε στο Ιράκ) ). Βασικά, για να χρησιμοποιούν προσωρινά τον ιρακινό εναέριο χώρο, πρέπει να ζητούν άδεια κάθε φορά από την ιρακινή κυβέρνηση. Παραβίασαν όλες τις κόκκινες γραμμές και ενήργησαν με υβρίδια, αλαζονεία και δεσποτισμό, και επίσης οδηγούσαν από θυμό, ανόητα και τυφλά. Και γενικά, η ηλιθιότητα και η τύφλωση οδηγούν στην άβυσσο.

Το έγκλημα που διαπράχθηκε χθες από τις αμερικανικές δυνάμεις κατοχής στο Ιράκ σίγουρα άρχισε να τιμωρείται με τις κατάλληλες απαντήσεις (επαναλαμβανόμενη πυραύλωση εναντίον αμερικανικών βάσεων) και θα συνεχίσει να λαμβάνει τις κατάλληλες απαντήσεις από τους Ιρακινούς, είτε από την κυβέρνηση, το κοινοβούλιο, τους ανθρώπους, τα πολιτικά κόμματα ή Ιρακινών μαχητών Αντίστασης, από αυτούς τους αγαπητούς ευγενείς και αξιοπρεπείς ανθρώπους που αρνούνται να ζήσουν κάτω από την ταπείνωση της κατοχής και την αλαζονεία αυτών των δεσποτικών τυράννων και αυτών των (Αμερικανών) διαβόλων.

Ζητούμε από τον Θεό να αγκαλιάσει τους Ιρακινούς μάρτυρες στο Έλεός Του, και ελπίζουμε ότι με τη Χάρη του Θεού, ο ιρακινός λαός, με την πίστη, την αντοχή και την αντίστασή τους, θα ξεπεράσει αυτήν την επικίνδυνη νέα πρόκληση (με επιτυχία).

Είθε ο Θεός να σας δώσει όλη την υγεία και τη σωτηρία. Με επίκληση, προσπάθειες, ακούραστη δράση, ειλικρίνεια, ειλικρίνεια και αμοιβαία βοήθεια, θα περάσουμε από αυτό το δύσκολο στάδιο και θα βγούμε από αυτόν τον (παγκόσμιο) πόλεμο (ενάντια στον Κοραναϊό) νικηφόρο, το κεφάλι ψηλά, με τη Βοήθεια και Ευλογία του Θεού Υψηλός.

Είθε η ειρήνη του Θεού να είναι επάνω σας, καθώς και το Έλεός Του.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Ισραηλινές έφοδοι κλείνουν τη κλινική δοκιμών κορονοϊού στην Ανατολική Ιερουσαλήμ

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Palestine Chronicle

Μια άλλη παλαιστινιακή κλινική έκλεισε και αρκετοί Παλαιστίνιοι ακτιβιστές συνελήφθησαν από τις ισραηλινές δυνάμεις στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ την Τρίτη.

Η ισραηλινή έφοδος ήταν η τελευταία ενέργεια του ισραηλινού στρατού για τον περιορισμό των παλαιστινιακών προσπαθειών με στόχο τον περιορισμό της εξάπλωσης του θανατηφόρου κορονοϊού στην Παλαιστίνη.

Η αυτοσχέδια κλινική που δημιουργήθηκε σε τοπικό τζαμί στην παλαιστινιακή γειτονιά Silwan, έχει υποστεί πολλές τέτοιες στρατιωτικές εφόδους στο παρελθόν.

This isn't #Israeli apartheid, it is #genocide. Israel refuses to test Palestinians for COVID-19 and shuts testing sites down when they try to do it themselves. "Israel Shuts Coronavirus Testing Clinic in East Jerusalem and Arrests Organizers" https://t.co/WqfZa8BKE5

— IPMN of PCUSA (@IPMN) April 15, 2020

Υπάρχει έλλειψη εξετάσεων για τον ιό του κορονοϊού στο Σίλβαν, όπου οι γιατροί αναφέρουν ότι υπάρχουν 40 επιβεβαιωμένα κρούσματα και όπου οι συνθήκες διαβίωσης με υπερπληθυσμό ενδέχεται να οδηγήσουν σε γρήγορη εξάπλωση του ιού, ανέφερε ο διευθυντής της κλινικής στην Ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.

Σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα, ο κύριος λόγος πίσω από την ενέργεια της ισραηλινής κυβέρνησης είναι να αποτρέψει οποιαδήποτε δραστηριότητα της Παλαιστινιακής Αρχής στην Ιερουσαλήμ.

Ώρες αργότερα, ο εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες (UNRWA) Sami Mshasha είπε ότι το Ισραήλ έχει εμποδίσει την οργάνωσή του να παρέχει υπηρεσίες υγείας που σχετίζονται με τον κορονοϊό στους Παλαιστίνιους στην κατεχόμενη Ανατολική Ιερουσαλήμ.

Η Mshasha δήλωσε στο παλαιστινιακό ειδησεογραφικό πρακτορείο WAFA ότι τα ισραηλινά μέτρα αποτελούν συνέχεια των διετών περιορισμών του Ισραήλ που επιβλήθηκαν στις δραστηριότητες της UNRWA στην κατεχόμενη πόλη, μετά την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ από τις ΗΠΑ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ και της μεταφοράς της πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Οι πρόσφυγες δεν μπορούν να μείνουν σπίτι. Δεν έχουν σπίτι για να μείνουν μέσα.

Newsteam 0 Comments

Της TERINA HINE για την ιστοσελίδα του αντιπολεμικού κινήματος STOP THE WAR COALITION του Ηνωμένου Βασιλείου.

Την μετάφραση για την Guernica επιμελήθηκε η Ντούνη Βάσια, Φοιτήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων

Ένα υπόβαθρο συνεχόμενων συγκρούσεων, πολέμων δι’ αντιπροσώπων και κυρώσεων καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες.

Ως αποτέλεσμα σχεδόν δυο δεκαετιών πολέμου στην Μέση Ανατολή, εκατομμύρια άνθρωποι στην περιοχή έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους, είτε εκτοπίσθηκαν στις χώρες τους είτε σε στρατόπεδα διαμονής ή αυτοσχέδια καταλύματα για προσωρινή διαμονή σε γειτονικές χώρες. Υπάρχουν 70 εκατομμύρια εκτοπισμένοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο και πάνω από το 80% των προσφύγων σε όλο τον κόσμο έχουν περιορισμένη ή καθόλου πρόσβαση σε συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. Μονάχα ο πόλεμος στην Συρία είχε ως αποτέλεσμα πάνω από έξι εκατομμύρια Σύριους να ζουν ως πρόσφυγες στην Τουρκία, το Λίβανο και την Ιορδανία και άλλα έξι εκατομμύρια να εξοριστούν στην ίδια την Συρία.

Ο αντίκτυπος του Κορονοϊού σε όσους εγκαταλείπουν τον πόλεμο και τις διώξεις είναι πιθανό να είναι καταστροφικός. Συχνά, οι ήδη υποσιτισμένοι , εκτοπισμένοι άνθρωποι ζουν σε ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη ενός ιού όπως ο COVID-19. Όσοι σήμερα έχουν πρόσβαση σε ιατρικές εγκαταστάσεις φοβούνται πως εάν ο ιός χτυπήσει, θα είναι οι πρώτοι που θα στερηθούν την θεραπεία καθώς οι πόροι καθίστανται σπάνιοι. Τα νοσοκομεία, φοβούνται πως θα δοθεί προτεραιότητα στους πολίτες έναντι των προσφύγων. Ωστόσο, για να ξεκινήσουμε από τα βασικά, πολλοί πρόσφυγες δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ούτως ή άλλως.

Κατά την διάρκεια του τελευταίου μήνα, οι ομάδες βοήθειας προσπαθούσαν ασταμάτητα να αυξήσουν την διανομή σαπουνιού και νερού στις δομές φιλοξενίας, αλλά ποτέ δεν ήταν αρκετά. Στο Ιράκ υπάρχουν πάνω από 1,5 εκατομμύριο εκτοπισμένων ανθρώπων και σε ορισμένες δομές φιλοξενίας πάνω από 15 άτομα συμβιώνουν μαζί σε μια σκηνή. 

Μοιράζονται και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, ωστόσο υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι και τόσα λίγα είδη. Ο Sahar Tawfeeq, εκπρόσωπος της διεθνούς επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού στο Ιράκ, απελπίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα καθώς ζητούν από ανθρώπους χωρίς σαπούνι και νερό να πλένουν τα χέρια τους. Ο ίδιος σχολίασε πως η προοπτική την κοινωνικής απομόνωσης είναι μια αδιανόητη πολυτέλεια για τους περισσότερους : Η κοινωνική απομόνωση είναι ένα προνόμιο είπε, υπάρχει ένα hashtag #μένουμεσπίτι. Δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Δεν έχουν σπίτι για να μείνουν μέσα.

Οι παγκόσμιοι περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού, εμποδίζουν την παροχή βοήθειας και αποτρέπουν τους εργαζόμενους στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας να επικοινωνούν με τους πρόσφυγες. Οι περισσότεροι οργανισμοί βοήθειας έχουν ακυρώσει όλα τα βασικά προγράμματα, καθώς φοβούνται πως οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα μπορούσαν να μεταδώσουν τον ιό στις δομές φιλοξενίας. Προμήθειες όπως φαγητό, σαπούνι, καθαρό νερό και είδη πρώτων βοηθειών, χρήζουν τώρα άμεσης ανάγκης. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα από την διεθνή κοινότητα, οι ζωτικές προμήθειες θα εξαντληθούν και οι εκτοπισμένοι δεν θα έχουν που να στραφούν.

Έως και σήμερα δεν έχουν αναφερθεί κρούσματα Κορονοϊού σε δομές φιλοξενίας του Ιράκ και της Συρίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο ιός δεν είναι ήδη εκεί. Όλες οι χώρες υποδοχής προσφύγων αναφέρουν πως η μετάδοση και ο περιορισμός μεταξύ συγκρουσιακών περιοχών είναι συχνά εξαιρετικά πορώδης.  Ορισμένες δομές φιλοξενίας (κυρίως εκείνα της κουρδικής περιοχής του Ιράκ και της Ιορδανίας) έχουν σφραγιστεί σε μια προσπάθεια να σταματήσει η εισροή του ιού. Παρόλο που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει καταφέρει να στείλει ορισμένα διαγνωστικά είδη στις δομές φιλοξενίας της βόρειας Συρίας, είναι απίθανο διενεργηθούν τόσο σημαντικές δοκιμές. Ένας εκπρόσωπος του ΟΗΕ δήλωσε πως έως ότου ακούσουμε για χιλιάδες και χιλιάδες θανάτους τότε η ύπαρξη του Κορονοϊού θα γίνει γνωστή.

Το BBC ανέφερε πρόσφατα πως στις περιοχές γύρω από το Ιντλέμπ της Συρίας υπήρξαν ‘’αυστηρές προειδοποιήσεις ’’ από τους γιατρούς, τους εργαζόμενους στις ανθρωπιστικές υπηρεσίες και τον ΟΗΕ ότι ‘’οι δομές  φιλοξενίας για τους εκτοπισμένους στην βορειοδυτική Συρία θα μπορούσαν να είχαν καταστραφεί από την έξαρση του Κορονοϊού ’’. Υπάρχει επίσης η ανησυχία πως εάν η σημερινή επισφαλής κατάπαυση του πυρός αποτύχει, χιλιάδες θα είναι και πάλι εν κινήσει. Σε πρόσφατη δήλωση, ο επικεφαλής του Νορβηγικού Συμβουλίου Προσφύγων Jan Egeland, σχολίασε πως χωρίς επείγουσα δράση ‘’ θα γίνει μακελειό όταν ο ιός φτάσει σε περιοχές της Συρίας και της Υεμένης , εκεί όπου τα νοσοκομεία έχουν κατεδαφιστεί και τα συστήματα υγείας έχουν καταρρεύσει.

Είναι σαφές πως ένα υπόβαθρο συνεχών συγκρούσεων, πολέμων δι’ αντιπροσώπων, κυρώσεις και έλλειψη διεθνούς συνεργασίας καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την παροχή βοήθειας. Ακόμη και εάν η καταστολή διαρκέσει, η αδυναμία πολλών κρατών και η έλλειψη υποδομών μετά από χρόνια πολέμων, καθιστά την αντιμετώπιση της πανδημίας σχεδόν αδύνατη. Εάν οι πρόσφυγες και οι εκτοπισμένοι γενικότερα επρόκειτο να ζήσουν, μια τεράστια διεθνής προσπάθεια χρειάζεται επειγόντως.

Το να πείσεις τις κυβερνήσεις να βοηθήσουν τους πρόσφυγες ενώ είναι τόσο πολύ προβληματισμένοι με το εσωτερικό των κρατών τους, δεν θα είναι εύκολο. Ο ανταγωνισμός για τους ιατρικούς πόρους είναι μεγάλος και ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί όπως οι ‘’Γιατροί Χωρίς Σύνορα’’, παρέχουν βοήθεια σε ευρωπαϊκά κράτη.

Εντωμεταξύ, οι ακροδεξιοί πολιτικοί (Salvini στην Ιταλία και Orban Ουγγαρία) έχουν ήδη κατηγορήσει τους πρόσφυγες από την Μέση Ανατολή και την Βόρεια Αφρική για την εξάπλωση του ιού στην Ευρώπη. Παρόλο που αυτό είναι ολοφάνερα αποδιοπομπαίος τράγος, η αποτυχία να αντιμετωπιστεί η εξάπλωση του ιού μεταξύ των μεγάλων κοινοτήτων των προσφύγων μέσα ή κοντά στα σύνορα της Ευρώπης θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπονόμευση της επιτυχίας στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Ο Dr. Hilde Vochten, ιατρικός συντονιστής στην Ελλάδα για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, δήλωσε: ‘’ Μέχρι σήμερα, δεν έχουμε δει αξιόπιστο σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την προστασία και την θεραπεία ανθρώπων που ζουν σε δομές φιλοξενίας σε περίπτωση εκδήλωσης έξαρσης’’.

Είναι επιτακτική ανάγκη οι κυβερνήσεις να περιλαμβάνουν τους πρόσφυγες και τους εκτοπισμένους στον επιδημιολογικό σχεδιασμό τους. Οι πρόσφυγες πρέπει να έχουν πρόσβαση στις τεχνικές και τις πληροφορίες μετριασμού καθώς και στην ιατρική περίθαλψη. Εάν η διεθνής κοινότητα δεν ανταποκριθεί εγκαίρως εκατοντάδες χιλιάδες θα πεθάνουν άσκοπα και ο ιός θα συνεχίσει να εξαπλώνεται.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Διεθνής Ένωση Δημοκρατικών Δικηγόρων: Οι Παλαιστίνιες κρατούμενες αντιμετωπίζουν καταστολή

Newsteam 0 Comments

Το ακόλουθο άρθρο της Charlotte Kates δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαρτίου 2020 της Διεθνούς Αναθεώρησης του Σύγχρονου Δικαίου, στην εφημερίδα της Διεθνούς Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων(IADL).

Η Charlotte Kates είναι η διεθνής συντονίστρια του Παλαιστινιακού Δικτύου Αλληλεγγύης Κρατουμένων Σαμιντούν, ενός διεθνούς δικτύου ακτιβιστών και οργανώσεων που αγωνίζεται για τη δικαιοσύνη και την ελευθερία των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων στις ισραηλινές και διεθνείς φυλακές. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Rutgers, είναι συντονίστρια της Διεθνούς Επιτροπής της Εθνικής Ένωσης Δικηγόρων (ΗΠΑ). Είναι επίσης μέλος της Οργανωτικής της Συλλογικής Εκστρατείας των ΗΠΑ για το Ακαδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ και της Al-Awda, του Παλαιστινιακού Συνασπισμού για το Δικαίωμα στην Επιστροφή.

Στη φυλακή, αμφισβητούμε τον καταχρηστικό δεσμοφύλακα μαζί, με την ίδια θέληση και αποφασιστικότητα να τον σπάσουμε ώστε να μην μας σπάσει…Η φυλακή είναι η τέχνη της εξερεύνησης δυνατοτήτων. Είναι ένα σχολείο που σας εκπαιδεύει να αντιμετωπίζετε τις καθημερινές προκλήσεις χρησιμοποιώντας τα πιο απλά και πιο δημιουργικά μέσα, είτε πρόκειται για την προετοιμασία φαγητού, την επιδιόρθωση παλαιών ρούχων ή την εξεύρεση κοινού εδάφους ώστε όλοι να αντέξουμε και να επιβιώσουμε μαζί. Για τους Παλαιστίνιους, η φυλακή είναι ένας μικρόκοσμος του πολύ μεγαλύτερου αγώνα ενός λαού που αρνείται να υποδουλωθεί στη γη του και που είναι αποφασισμένος να ανακτήσει την ελευθερία του, με την ίδια θέληση και δύναμη που φέρουν όλα τα θριαμβευτικά, κάποτε αποικιοκρατούμενα έθνη. – Khalida Jarrar, φυλακισμένη Παλαιστίνιος φεμινίστρια, αριστερή και βουλευτής [1]

Η φυλάκιση αποτελεί σημαντικό μέσο για τον αποικιακό έλεγχο του Ισραήλ, το οποίο στρέφεται κατά του παλαιστινιακού πληθυσμού. Ωστόσο, η εικόνα του Παλαιστίνιου κρατούμενου είναι σε μεγάλο βαθμό ανδρική. Πράγματι, η μεγάλη πλειονότητα των παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων είναι άνδρες. Παρ’ όλα αυτά, οι γυναίκες πολιτικοί κρατούμενοι στην κατεχόμενη Παλαιστίνη έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντίσταση πίσω από τα κάγκελα, αντικατοπτρίζοντας τον ρόλο των γυναικών της Παλαιστίνης στον εθνικό τους αγώνα για την απελευθέρωση. Αντιμετώπισαν σκληρά βασανιστήρια, έμφυλη βία και καταστολή μέσω των συστηματικών πολιτικών των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής, έχοντας συχνά τεθεί ως στόχο φυλάκισης λόγω του ηγετικού τους ρόλου σε διάφορες μορφές αντίστασης στην ισραηλινή κατοχή.

Μεταξύ 1967 και 2017, περίπου 10.000 Παλαιστίνιες γυναίκες φυλακίστηκαν από τις ισραηλινές αρχές για πολιτικούς λόγους και/ή για τη συμμετοχή τους στην παλαιστινιακή αντίσταση. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει γυναίκες από την Παλαιστίνη οι οποίες κατέχουν ισραηλινή υπηκοότητα, Παλαιστίνιες της Ιερουσαλήμ και Παλαιστίνιες οι οποίες ζουν υπό άμεση ισραηλινή στρατιωτική κατοχή στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Επί του παρόντος, περίπου 41 Παλαιστίνιες γυναίκες κρατούνται ως πολιτικές κρατούμενοι και έγκλειστες σε ισραηλινές φυλακές, από τους περίπου 5.000 Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους συνολικά. [2]

Κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου

Τέσσερις από αυτές τις γυναίκες φυλακίζονται υπό διοικητική κράτηση, δηλαδή με φυλάκιση χωρίς κατηγορία ή δίκη βάσει μυστικού φακέλου. Το περιεχόμενο αυτού του μυστικού φακέλου δεν μπορεί να γνωστοποιηθεί στους συνηγόρους υπεράσπισής τους ή στους ίδιους τους κρατουμένους. Υπάρχουν περίπου 500 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι που κρατούνται επί του παρόντος σε διοικητική κράτηση. Ενώ η τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης επιτρέπει κάποια χρήση διοικητικής κράτησης από μια δύναμη κατοχής, η Σύμβαση επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση της, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων της δέουσας διαδικασίας. Αυτά παραβιάζονται συστηματικά από το ισραηλινό καθεστώς κατοχής και η ισραηλινή πρακτική διοικητικής κράτησης δεν συμμορφώνεται με τους περιορισμούς της Σύμβασης. [3]

Η Σύμβαση ορίζει ότι κάθε μορφή διοικητικής κράτησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως έκτακτο μέτρο λόγω επιτακτικών περιστάσεων. Επιπλέον, το άρθρο 66 της 4ης σύμβασης της Γενεύης απαιτεί τη νομική σύσταση των δικαστηρίων κατοχής, με κατάλληλες εγγυήσεις δίκαιης δίκης, στο κατεχόμενο έδαφος [4]. Αντ’ αυτού, οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη αντιμετωπίζουν ισραηλινά στρατιωτικά δικαστήρια που δεν πληρούν τέτοια πρότυπα, και η συντριπτική πλειονότητα των στρατιωτικών δικαστηρίων βρίσκονται πίσω από τα ισραηλινά σύνορα. Τα εν λόγω δικαστήρια υποστηρίζουν συστηματικά τις διοικητικές εντολές κράτησης, κατά παράβαση του άρθρου 71 της Σύμβασης, το οποίο ορίζει ότι τα εν λόγω δικαστήρια κατοχής δεν πρέπει να εκδίδουν αποφάσεις, εκτός εάν προηγούνται από δικαστική δίκη [5]. Οι διοικητικοί κρατούμενοι και οι δικηγόροι τους δεν έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε μορφή δίκης ή ακόμη και γνώση των κατηγοριών εναντίον τους. Η εκούσια στέρηση των δικαιωμάτων ενός προστατευόμενου ατόμου για δίκαιη και τακτική δίκη αποτελεί σοβαρή παραβίαση της τέταρτης σύμβασης της Γενεύης.[6] Η στέρηση από το Ισραήλ των δικαιωμάτων δίκαιης δίκης και η φυλάκιση κατά παράβαση των θεμελιωδών κανόνων του διεθνούς δικαίου συνιστούν περαιτέρω εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σύμφωνα με το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου [7]. Επιπλέον, η διοικητική κράτηση, όπως εφαρμόζεται συνήθως, παραβιάζει διάφορες διατάξεις του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 9, 10 και 14 [8]

Όλες οι Παλαιστίνιες πολιτικές κρατούμενες κρατούνται στη φυλακή Damon, μια ισραηλινή φυλακή εντός της πράσινης γραμμής που οριοθετεί τα όρια της ανακωχής το 1948 του ισραηλινού κράτους. Αυτό σημαίνει ότι οι γυναίκες της Παλαιστίνης -όπως και οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι- κρατούνται εκτός των κατεχόμενων από το 1967 εδαφών της Δυτικής Όχθης, της Λωρίδας της Γάζας και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, παραβιάζοντας άμεσα το άρθρο 76 της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης, η οποία ορίζει ότι μια δύναμη κατοχής πρέπει να συλλάβει τους κατοίκους ενός κατεχόμενου εδάφους εντός του ίδιου του κατεχόμενου εδάφους [10].

Βασανιστήρια και κακομεταχείριση

Αυτή η παραβίαση έχει πολλαπλές σημαντικές υλικές επιπτώσεις στις ζωές των φυλακισμένων Παλαιστινίων γυναικών. Προκειμένου οι Παλαιστίνιοι από τη Δυτική Όχθη ή τη Λωρίδα της Γάζας να επισκεφθούν τα φυλακισμένα μέλη της οικογένειάς τους, πρέπει να λάβουν ειδικές άδειες από την ισραηλινή κυβέρνηση. Οι άδειες αυτές συχνά απορρίπτονται για λόγους ασφάλειας. Όταν χορηγούνται αυτές οι άδειες, μπορούν να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι, στην πράξη, οι γυναίκες της Παλαιστίνης μπορεί συχνά να μην δέχονται οικογενειακές επισκέψεις, μεταξύ άλλων από τους συζύγους και τα παιδιά τους. [11]

Οι κρατούμενες Παλαιστίνιες αντιμετωπίζουν τακτικά βασανιστήρια και κακομεταχείριση όταν συλλαμβάνονται και κρατούνται, ιδίως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκρισης. Ως Addameer-Ένωση για την Υποστήριξη και τα Ανθρώπινα Δικαιωματα των Κρατουμένων(μια παλαιστινιακή ΜΚΟ που παρέχει νομική εκπροσώπηση σε κρατούμενους Παλαιστίνιους) αναφέρει:

Η πλειονότητα των Παλαιστινίων κρατουμένων υφίστανται κάποια μορφή ψυχολογικών βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας σύλληψης και κράτησής τους, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων μορφών σεξουαλικής βίας που εκδηλώνονται όπως ξυλοδαρμοί, προσβολές, απειλές, σωματικές έρευνες και σεξουαλικά ρητή παρενόχληση. Κατά τη σύλληψή τους, οι κρατούμενες δεν ενημερώνονται για το πού τους πηγαίνουν και σπάνια εξηγούνται τα δικαιώματά τους κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Αυτές οι τεχνικές βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης χρησιμοποιούνται όχι μόνο ως μέσα εκφοβισμού των γυναικών κρατουμένων στην Παλαιστίνη, αλλά και ως εργαλεία εξευτελισμού των γυναικών της Παλαιστίνης και εξαναγκασμού τους να δώσουν ομολογίες.[12]

Τα βασανιστήρια και η κακομεταχείριση δεν είναι η μοναδική αρμοδιότητα των ανδρών ισραηλινών ανακριτών και στρατιωτών. Ενώ ο ισραηλινός στρατός συχνά θίγει τη δέσμευσή του για την ισότητα των φύλων, για τους Παλαιστίνιους που βρίσκονται υπό κατοχή, αυτό σημαίνει απλώς ότι οι μηχανισμοί καταπίεσης και ελέγχου είναι κοινοί. Δεν παρέχει ανακούφιση στις γυναίκες που συνελήφθησαν και κρατούνται στην Παλαιστίνη. Όπως σημείωσε το Addameer, Οι Ισραηλινές γυναίκες στρατιώτες αναπτύσσουν βίαιες μεθόδους ελέγχου εναντίον Παλαιστίνιων ανδρών και γυναικών σε μια προσπάθεια να επιδιώξουν σεβασμό και αναγνώριση από άνδρες στρατιώτες και τους ανωτέρους τους.[13]

Σύμφωνα με τη σύσταση 35 της Επιτροπή εξάλειψης διακρίσεων κατά γυναικών(CEDAW), κατά την αξιολόγηση των βασανιστηρίων ή της απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης, απαιτείται μια προσέγγιση που να λαμβάνει υπόψη το φύλο για να κατανοήσει το επίπεδο πόνου που βιώνουν οι γυναίκες και ότι ο σκοπός και η πρόθεση των βασανιστηρίων ικανοποιούνται όταν πράξεις ή παραλείψεις αφορούν το φύλο ή διαπράττονται εις βάρος ενός ατόμου λόγω φύλου [14] Παλαιστίνιες κρατούμενες έχουν επανειλημμένα αναφέρει σεξουαλικές παρενοχλήσεις και απειλές εναντίον αυτών και των οικογενειών τους, επαναλαμβανόμενες έρευνες με ξεγύμνωμα και άλλες μορφές κακομεταχείρισης που στοχεύουν άμεσα στην υπόστασή τους ως γυναικες.

Η επιτροπή Ερντάν βάζει στο στόχαστρο τα δικαιώματα των κρατουμένων

Αν και αυτές οι συνθήκες και πολλές άλλες έχουν καταγραφεί συστηματικά εδώ και δεκαετίες από παλαιστινιακές, διεθνείς, ακόμα και ισραηλινές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υπερασπιστές της δικαιοσύνης, οι κρατούμενες Παλαιστίνιες αντιμετωπίζουν ένα εντεινόμενο κλίμα καταστολής και σκληρές απόπειρες να πεταχτούν στα σκουπίδια τα δικαιώματα που απέκτησαν μέσα και έξω από τις φυλακές με χρόνια αγώνα. Ο Gilad Erdan, Υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας στην ισραηλινή κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος επιβλέπει την Ισραηλινή Υπηρεσία Φυλακών, προήδρευσε επιτροπής γνωστή ως επιτροπή Erdan για φερόμενη διερεύνηση πολυτελειών που απολάμβαναν Παλαιστίνιοι κρατούμενοι.[15] Πολλές από αυτές τις βασικές διατάξεις, όπως η πρόσβαση σε κάποια προγράμματα απομακρυσμένης εκπαίδευσης και ξεχωριστές κουζίνες ή τηλεοπτικά κανάλια, είχαν μόνο έχουν αποκτηθεί μέσα από πολυετείς απεργίες πείνας και σχετικές εκστρατείες.

Ο Ερντάν, πρέπει να σημειωθεί, κατέχει δύο θέσεις εντός της κυβέρνησης Νετανιάχου. Είναι επίσης Υπουργός Στρατηγικών Υποθέσεων, ένα τμήμα που συχνά αποκαλείται Υπουργείο κατά του BDS(κινημα για το μποϋκοτάζ του Ισραήλ).[16] Έτσι, είναι επίσης υπεύθυνος για τις διεθνείς προσπάθειες να εξουδετερώσει και να καταστείλει τις παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διεθνή αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό, ιδίως το κίνημα BDS. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Erdan έχει κυνηγήσει οργανώσεις που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των Παλαιστίνιων κρατουμένων, ζητώντας να αποχρηματοδοτηθούν αυτές οι οργανώσεις από διεθνείς χορηγούς και να τις χαρακτηρίσουν τρομοκράτες με κουστούμι.[17] Η εκστρατεία αυτή έχει στοχεύσει υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και οργανώσεις αλληλεγγύης, συμπεριλαμβανομένων των Addameer, Al-Haq, του Παλαιστινιακού Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της Ένωσης Παλαιστινιακών Γυναικείων Επιτροπών και το Παλαιστινιακό Δίκτυο Αλληλεγγύης Κρατουμένων Samidoun. Οι προσπάθειες αυτές, οι οποίες δυστυχώς οδήγησαν σε νέες πολιτικές συνθήκες για την υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν το διεθνές επακόλουθο των προσπαθειών της επιτροπής Ερντάν να ανακαλέσει τα επιτεύγματα του κινήματος των Παλαιστίνιων κρατουμένων με την πάροδο των ετών.[18]

Κατασταλτικά μέτρα και εντατικοποίηση της επιτήρησης

Αρκετές από τις προσπάθειες της επιτροπής Erdan επικεντρώθηκαν ειδικά στις συνθήκες των γυναικών κρατουμένων από την Παλαιστίνη. Ο ίδιος ο Ερντάν δήλωσε ότι πρέπει να κάνουμε τις συνθήκες χειρότερες και να μειώσουμε τις συνθήκες διαβίωσης στο ελάχιστο απαιτούμενο, καθιστώντας σαφή την ειδεχθή πολιτική πρόθεση.[19] Μια τέτοια ενέργεια ήταν η εφαρμογή της επιτήρησης με κάμερες στην αυλή της φυλακής HaSharon, μία από τις δύο ισραηλινές φυλακές (και οι δύο, κυρίως, εκτός των κατεχόμενων εδαφών του 1967, κατά παράβαση της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης) όπου όπου στεγάζονταν Παλαιστίνιες κρατούμενοι [20]

Αυτές οι κάμερες παρακολούθησης ενεργοποιήθηκαν στις συλλογικές κουζίνες που χρησιμοποιούνταν από γυναίκες κρατούμενες, χώρους πλυντηρίων και χώρους προσευχής, καθώς και στις εγκαταστάσεις αναψυχής. Όλοι οι κρατούμενοι αντιτάχθηκαν σθεναρά στην τοποθέτηση των φωτογραφικών μηχανών, ειδικά γνωρίζοντας ότι οι άνδρες φύλακες και οι αξιωματούχοι ήταν πιθανό να δουν το υλικό. Για τις θρησκευτικά παρατηρήσιμες γυναίκες, αυτοί οι χώροι τώρα έγιναν δημόσιοι χώροι για πρόσθετη εξέταση, αναγκάζοντάς τις να καλυφθουν. Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες στη φυλακή HaSharon αρνήθηκαν να πάνε σε αναψυχή για πάνω από δύο μήνες και απαίτησαν την αφαίρεση των φωτογραφικών μηχανών. Αρκετά χρόνια πριν, οι κάμερες είχαν εγκατασταθεί, αλλά καλύπτονταν και απενεργοποιούνταν μετά από εκτενή εκστρατεία διαμαρτυρίας.

Οι κάμερες παρακολούθησης δεν ήταν τα μόνα κατασταλτικά μέτρα που επιβλήθηκαν κατά των κρατουμένων. Η επιτροπή του Ερντάν επέβαλε επίσης περιορισμούς στην πρόσβαση σε νερό για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους, περιορίζοντας τον αριθμό ντους που θα μπορούσαν να κάνουν, άλλο ένα ζήτημα που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία για τις κρατούμενες Παλαιστίνιες. Χιλιάδες βιβλία, τα οποία είχαν δωρίσει ή χαριστεί από μέλη της οικογένειας, κατασχέθηκαν από το γυναικείο τμήμα της φυλακής.[21

Ως απάντηση στην απεργία πείνας, κλιμακώθηκε η καταπίεση στις φυλακές HaSharon. Σε ένα σημείο, το ζεστό νερό ήταν εξ ολοκλήρου αποκομμένο από το γυναικείο τμήμα, οι ποσότητες κρέατος και λαχανικών μειώθηκαν σημαντικά και επιβλήθηκαν σημαντικά πρόστιμα, τα οποία ανέρχονταν σε εκατοντάδες αμερικάνικα δολάρια, στις κρατούμενες της Παλαιστίνης ως μορφή τιμωρίας. Τέλος, όλες οι κρατούμενες μεταφέρθηκαν μαζικά στη φυλακή Damon, μια ενέργεια που θεωρείται σταθερά ως μια ενισχυμένη μορφή τιμωρίας και καταστολής.

Σκληρές, επικίνδυνες συνθήκες περιορισμού

Και οι δύο φυλακές είναι γνωστές για κατασταλτικές συνθήκες, αλλά το Damon είναι ιδιαίτερα σκληρό, εν μέρει λόγω της ιστορίας του ως σταύλος για τα άλογα, αλλά και λόγω της απόστασης του από τα περισσότερα ισραηλινά στρατιωτικά δικαστήρια, όπου οι κρατούμενες Παλαιστίνιες αντιμετωπίζουν πολλαπλές και συνεχιζόμενες ακροάσεις. Όπως σημειώνεται στο Δίκτυο Αλληλεγγύης Παλαιστίνιων Κρατουμένων της Σαμιντούν, Οι κρατούμενες συχνά ανέφεραν τη χρήση του bosta – ενός οχήματος που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά κρατουμένων, όπου είναι δεμένες καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, το οποίο συχνά διαρκεί ώρες λόγω επανειλημμένων στάσεων, ελέγχων ασφαλείας και άλλων καθυστερήσεων.[22]

Το bosta, που ονομάζεται για την ομοιότητά του με φορτηγό αλληλογραφίας, είναι κατασκευασμένο από μεταλλικούς πάγκους. Οι γυναίκες στα στρατόπεδα συχνά έρχονται σε επαφή με Ισραηλινούς κρατούμενους που αντιμετωπίζουν ποινικές κατηγορίες, οι οποίοι με τη σειρά τους στοχεύουν τις Παλαιστίνιες κρατούμενες με φυλετικές δυσφημήσεις και κακοποίηση. Γυναίκες κρατούμενες από την Παλαιστίνη έχουν επανειλημμένως αναφέρει ότι στερούνται την ικανότητα να χρησιμοποιούν την τουαλέτα και το όχημα ακολουθεί κυκλική διαδρομή η οποία καθιστά αυτό που θα έπρεπε να είναι σύντομο, άμεσο ταξίδι σε δοκιμασία διάρκειας ωρών.[23]

Οι συνθήκες στα bosta και στη φυλακή Damon γενικά είναι ιδιαίτερα δύσκολες για τις γυναίκες με αναπηρίες και άλλες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης. Όπως τεκμηριώνεται από τον Παλαιστίνιο δικηγόρο και υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Sahar Francis:

Οι κρατούμενες υποφέρουν από συστηματική ιατρική αμέλεια. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει ιατρική κλινική σε κάθε φυλακή, η θεραπεία που παρέχεται είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκής για να καλύψει τις ανάγκες των γυναικών κρατουμένων της Παλαιστίνης. Η διοίκηση των φυλακών δεν παρέχει επαρκή στοιχεία προσωπικής υγιεινής, αναγκάζοντας τις κρατούμενες να αγοράσουν αυτά τα αντικείμενα από τα κυλικεία της φυλακής με τα δικά τους χρήματα… Ο τοκετός εντός της φυλακής είναι ιδιαίτερα απάνθρωπος. Τα χέρια και τα πόδια της εγκύου κρατούμενης είναι δεμένα στο δρόμο προς το νοσοκομείο και χαλαρώνουν προσωρινά μόνο κατά τη διάρκεια του τελικού σταδίου του πραγματικού τοκετού μετά το οποίο επανέρχονται αμέσως. Οι κρατούμενες υπόκεινται επίσης σε ποινές και τιμωρίες που περιλαμβάνουν περιορισμένη πρόσβαση σε μπάνιο κατά την εμμηνόρροια.[24]

Αντίσταση των γυναικών στην Παλαιστίνη

Όπως αντικατοπτρίζεται στην απάντησή τους στην επιτροπή Erdan στη φυλακή HaSharon, οι Παλαιστίνιες γυναίκες πολιτικοί κρατούμενοι έχουν βρει τρόπους να συνεχίσουν την αντίστασή τους και τον αγώνα τους πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Η Nahla Abdo γράφει στο σημαντικό βιβλίο της που μελετά τις ζωές των φυλακισμένων Παλαιστινίων γυναικών:

Η αντίσταση, ο αγώνας και η καταπολέμηση της καταπίεσης δεν σταματούν στις πόρτες των φυλακών ή στα στρατόπεδα κράτησης. Η δέσμευση για την ελευθερία, την αγάπη για την πατρίδα, και η αποφασιστικότητα για την καταπολέμηση της καταπίεσης -στοιχεία που αποτελούν την υπηρεσία των γυναικών αγωνιστών και τις ωθούν να αντιστέκονται- εξακολουθούν να αποτελούν τις κινητήριες δυνάμεις για την επιβίωσή τους σε φυλακές ή στρατόπεδα κράτησης. Οι μέθοδοι αντίστασης που χρησιμοποιούνται από τις περισσότερες γυναίκες πολιτικές κρατούμενες περιλαμβάνουν απεργίες πείνας, άρνηση να εγκαταλείψουν τα κελιά τους, ανυπακοή στις διαταγές των φυλάκων, επιμονή στην υποβολή αιτημάτων και τις ήδη συζητημένες βρώμικες διαμαρτυρίες. Η αντίσταση, με άλλα λόγια, μπορεί να είναι ενεργή και άμεση ή αλλιώς παθητική. Η αύξηση της κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης που παρέχεται από τις παλαιότερες και νεότερες γενιές πολιτικών κρατουμένων για νέες αφίξεις είναι επίσης κοινή μεταξύ πολλών πολιτικών κρατουμένων παγκοσμίως. Η εκπαίδευση αντίστασης στις φυλακές, εκφρασμένη σε επίσημες εκπαιδευτικές συνεδρίες, σεμινάρια, εργαστήρια και μαθήματα ευαισθητοποίησης για τον αλφαβητισμό, ασκείται επίσης από γυναίκες πολιτικούς κρατούμενους.[25]

Τον Απρίλιο του 1970, Παλαιστίνιες κρατούμενες στη φυλακή Neve Tirza ξεκίνησαν μία από τις πρώτες συλλογικές απεργίες πείνας του κινήματος των Παλαιστινίων κρατουμένων όταν αρνήθηκαν τροφή για εννέα ημέρες. Απαίτησαν την πρόσβαση στις υγειονομικές προμήθειες των γυναικών, καθώς και τον τερματισμό των ξυλοδαρμών και της απομόνωσης.[26] Οι γυναίκες της Παλαιστίνης συμμετέχουν συστηματικά σε γενικές απεργίες πείνας και ενέργειες διαμαρτυρίας σε όλες τις φυλακές. Αυτές περιλαμβάνουν ειδικές απεργίες γυναικών κρατουμένων το 1985, το 2004 και το 2019, καθώς και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Οι αγώνες αυτοί ενέπνευσαν διεθνείς φεμινιστικές εκστρατείες για την υποστήριξη των απεργιών. [27]

Όπως σημειώνει η Abdo, η εκπαίδευση αντίστασης αποτελεί επίσης μέρος της εμπειρίας των γυναικών της Παλαιστίνης στις ισραηλινές φυλακές. Ενώ οι γυναίκες της Παλαιστίνης γράφουν εδώ και πολλά χρόνια για την επαναστατική εκπαίδευση που έχουν λάβει από άλλους κρατούμενους, αυτό έχουν επίσης βιώσει φυλακισμένα έφηβα κορίτσια, που γεννήθηκαν από την άρνηση των ισραηλινών αρχών για το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση. Έφηβες κοπέλες φυλακίζονται με Παλαιστίνιες ενήλικες κρατούμενες, πρώην στις φυλακές Neve Tirza και HaSharon και επί του παρόντος στις φυλακές Damon. Όπως στην περίπτωση των ανδρών Παλαιστινίων ανήλικων κρατουμένων, τα κορίτσια αυτά συχνά χάνουν ένα χρόνο ή περισσότερο από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή τους, επειδή υπέφεραν από ένα κενό πάνω από τρεις μήνες στην εκπαίδευσή τους.

Άρνηση του δικαιώματος στην εκπαίδευση

Τα κορίτσια από την Παλαιστίνη επηρεάζονται από στρατιωτικές εντολές που κατευθύνουν τις υποθέσεις παιδιών από την Παλαιστίνη να τις χειριστούν τα στρατιωτικά δικαστήρια που στερούνται βασικά δικαιώματα δίκαιης δίκης και προστασίας, ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα από αυτό που χρησιμοποιείται για τα παιδιά του Ισραήλ. Μόλις φυλακιστούν, τα παιδιά των Παλαιστινίων λαμβάνουν τουλάχιστον 20 ώρες την εβδομάδα εκπαίδευσης, σε σύγκριση με τις 35 ώρες στα κανονικά σχολεία, ενώ τουλάχιστον το 25% δεν έλαβε καθόλου εκπαίδευση. Από την άλλη πλευρά, οι Ισραηλινοί κρατούμενοι λαμβάνουν ένα ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που τους προετοιμάζει να περάσουν στην εθνική εξέταση αποφοίτησης λυκείου. [28]

Το 2018, τα κορίτσια από την Παλαιστίνη στη φυλακή HaSharon δεν έλαβαν εκπαίδευση για αρκετούς μήνες, ωθώντας τις γυναίκες από την Παλαιστίνη, με επικεφαλής τη διακεκριμένη φεμινίστρια, αριστερη, πολιτικη κρατούμενη, δικηγόρο και βουλευτή Khalida Jarrar, να αναπτύξουν ένα αυτοοργανωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Το πρόγραμμα αυτό περιελάμβανε προετοιμασίες για εξετάσεις λυκείου στα μαθηματικά, τις επιστήμες και τις γλώσσες για τα μικρά κορίτσια, καθώς και για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εκπαίδευση διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της μελέτης της Επιτροπής εξάλειψης διακρίσεων κατά γυναικών.[29] Ισραηλινοί αξιωματούχοι φυλακών επιχείρησαν να σταματήσουν τα μαθήματα, αναγκάζοντας τις κρατούμενες από την Παλαιστίνη να επιστρέψουν τα γεύματα και να ξεκινήσουν διαμαρτυρίες για την προστασία του δικαιώματός τους στην εκπαίδευση [30]. Όπως επεσήμανε ο Addameer,

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη φυλακή HaSharon δεν είναι μόνο άρνηση της εκπαίδευσης, αλλά και μια προσπάθεια να περιοριστεί η ικανότητα της κρατούμενης να κατανοήσει καλύτερα τη δική της καταπίεση. Αυτές οι συνεδριάσεις αφορούν τα θεμελιώδη στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης, τα δικαιώματα. Οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής όχι μόνο παραβιάζουν τη Διεθνή Ανθρωπιστική Νομοθεσία και το Διεθνή Νομοθεσία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα αλλά προσπαθούν επίσης να σβήσουν την κατανόηση των πράξεων του καταπιεστή και να διαστρεβλώσουν την παλαιστινιακή συνείδηση.[31]

Επείγουσα ανάγκη για δράση και αλληλεγγύη

Οι απαράδεκτες συνθήκες των Παλαιστινίων γυναικών πολιτικών κρατουμένων δεν εμπλέκουν μόνο την ισραηλινή κατοχή και τις κρατικές δομές, αλλά και τα διεθνή μέρη που συνεχίζουν να παρέχουν στήριξη για τη συνεχιζόμενη και κατάφωρη περιφρόνησή τους για το διεθνές δίκαιο και το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για παράδειγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια στο Ισραήλ κάθε χρόνο. Αρκετά μέλη του Κογκρέσου έχουν θεσπίσει νομοθεσία για να απαγορεύσουν τη χρήση αυτής της βοήθειας για την κράτηση και τη στρατιωτική δίκη παιδιών από την Παλαιστίνη, αλλά αυτό το νομοσχέδιο αντιμετώπισε έντονη αντίθεση από την κυβέρνηση του Τραμπ και τα λόμπι του Ισραήλ. [32]

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εντείνει τους πολιτικούς όρους για τη βοήθεια που παρέχει σε ορισμένες παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες ήδη αντιμετωπίζουν δύσκολα και ακραία εμπόδια στην απόλαυση των δικαιωμάτων τους. Αντί να αναλάβουν δράση για να καταστήσουν την κατοχική δύναμη υπόλογη για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις της κατά των Παλαιστίνιων υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστίνιων γυναικών όπως η Khalida Jarrar, αξιωματούχοι της ΕΕ ζήτησαν από τις παλαιστινιακές οργανώσεις να δεσμευτούν ότι το προσωπικό και τα μέλη τους δεν είναι μέλη πολιτικών κομμάτων. Οι περιορισμοί αυτοί έχουν πυροδοτήσει μια νέα εκστρατεία διαμαρτυρίας από τους Παλαιστίνιους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς επισημαίνουν τη συνεχιζόμενη διεθνή συνενοχή στις ισραηλινές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των Παλαιστινίων γυναικών.[33]

Η μεταχείριση των κρατουμένων γυναικών και κοριτσιών από την Παλαιστίνη υπογραμμίζει για άλλη μια φορά την πραγματικότητα του απαρτχάιντ στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Διαφέρει σαφώς από τη μεταχείριση των γυναικών και των κοριτσιών του Ισραήλ, όπως και οι ισραηλινές πολιτικές που κυμαίνονται από την εκπαίδευση έως τη στρατιωτική θητεία και τη γονιμότητα. Παρά την εκτεταμένη τεκμηρίωση αυτών των παραβιάσεων, οι ισραηλινοί αξιωματούχοι εξακολουθούν να απολαμβάνουν ατιμωρησία και δηλώνουν ότι το διεθνές δίκαιο δεν ισχύει για την κατεχόμενη Παλαιστίνη. Ένα ευρύ φάσμα παλαιστινιακών γυναικείων οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων των πρώην παλαιστινίων γυναικών πολιτικών κρατουμένων, απηύθυναν επείγουσα έκκληση στον κόσμο για να υποστηρίξουν την εκστρατεία μποϊκοτάζ, εκποίησης και κυρώσεων κατά του Ισραήλ. Το κίνημα BDS απαιτεί τη συμμόρφωση με τα παλαιστινιακά ανθρώπινα δικαιώματα τερματίζοντας την κατοχή, διαλύοντας το τείχος, εφαρμόζοντας το δικαίωμα των Παλαιστινίων προσφύγων να επιστρέψουν και αντικαθιστώντας το απαρτχάιντ με την ισότητα για όλους τους πολίτες.[34] Οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιες γυναίκες πολιτικοί κρατούμενοι καθιστούν σαφή την επείγουσα ανάγκη αυτής της πρόσκλησης σε όλους, ιδίως στα κινήματα των γυναικών που ασχολούνται με την παγκόσμια δικαιοσύνη.

[1] Khalida Jarrar, Foreword, in Ramzy Baroud, These Chains Will Be Broken: Palestinian Stories of Struggle and Defiance in Israeli Prisons. Clarity Press, 2020

[2] Addameer Prisoner Support and Human Rights Association, Imprisonment of Women and Girls. November 2018, http://www.addameer.org/the_prisoners/women

[3] Al-Haq, Ongoing violations of the rights of Palestinian prisoners. 11 October 2010, http://www.alhaq.org/advocacy/7311.html

[4] Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War. Geneva, 12 August 1949., Art. 66, https://ihl-databases.icrc.org/ihl/385ec082b509e76c41256739003e636d/6756482d86146898c125641e004aa3c5

[5] Id., Art. 71.

[6] Id., Art. 147.

[7] Rome Statute of the International Criminal Court, Part 2, Article 8, https://www.icc-cpi.int/resourcelibrary/official-journal/rome-statute.aspx#article8

[8] Jelena Pejic, Procedural principles and safeguards for internment/administrative detention in armed conflict and other situations of violence, International Review of the Red Cross, Vol. 87, No. 858 (June 2005), https://www.icrc.org/en/doc/assets/files/other/irrc_858_pejic.pdf

[9] Addameer, 10 Facts about Administrative Detention, 5 November 2015, http://www.addameer.org/Campaign/sheets-and-reports/10-facts-about-administrative-detention

[10] Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War. Geneva, 12 August 1949., Art. 76 https://ihl-databases.icrc.org/ihl/385ec082b509e76c41256739003e636d/6756482d86146898c125641e004aa3c5

[11] Public Committee Against Torture in Israel and World Organization against Torture, Violence Against Palestinian Women. July 2005, https://www2.ohchr.org/english/bodies/cerd/docs/ngos/OMCT.pdf

[12] Addameer, ibid.

[13] Id.

[14] UN Office of the High Commissioner for Human Rights, General recommendation No. 35 on gender-based violence against women, updating general recommendation No. 19. http://docstore.ohchr.org/SelfServices/FilesHandler.ashx?enc=6QkG1d%2FPPRiCAqhKb7yhsldCrOlUTvLRFDjh6%2Fx1pWAeqJn4T68N1uqnZjLbtFua2OBKh3UEqlB%2FCyQIg86A6bUD6S2nt0Ii%2Bndbh67tt1%2BO99yEEGWYpmnzM8vDxmwt

[15] Tamara Nassar, Palestinians launch mass hunger strike against prison repression, Electronic Intifada. 12 April 2019, https://electronicintifada.net/blogs/tamara-nassar/palestinians-launch-mass-hunger-strike-against-prison-repression

[16] Itamar Benzaquen and The Seventh Eye, Israeli ministry paying for anti-BDS propaganda in major news outlets, 972 Magazine, 14 January 2020. https://www.972mag.com/anti-bds-propaganda-ministry-media/

[17] Israel labels BDS activists ‘terrorists in suits’ in new smear campaign, Middle East Monitor. 4 February 2019, https://www.middleeastmonitor.com/20190204-israel-labels-bds-activists-terrorists-in-suits-in-new-smear-campaign/

[18] Tariq Dana, Criminalizing Palestinian Resistance: The EU’s Additional Condition on Aid to Palestine, Al-Shabaka. 2 February 2020, https://al-shabaka.org/commentaries/criminalizing-palestinian-resistance-the-eus-new-conditions-on-aid-to-palestine/

[19] Nassar, ibid.

[20] Samidoun Palestinian Prisoner Solidarity Network, Palestinian women prisoners escalate struggle against repression. 31 October 2018, https://samidoun.net/2018/10/palestinian-women-prisoners-escalate-struggle-against-repression/

[21] Id.

[22] Id.

[23] Leena Jawabreh, Facing Imprisonment in Israeli Jails: A Palestinian woman’s testimony, Samidoun. 22 September 2013, https://samidoun.net/2013/09/facing-imprisonment-in-israeli-jails-a-palestinian-womans-testimony-by-leena-jawabreh/

[24] Sahar Francis, Gendered Violence in Israeli Detention. Journal of Palestine Studies, Vol. XLVI No. 4 (Summer 2017)

[25] Nahla Abdo, Captive Revolution: Palestinian Women’s Anti-Colonial Struggle Within the Israeli Prison System. 2014, Pluto Press, p. 34

[26] Mustafa Abu Sneineh, Beds, kettles and books: How hunger strikes changed the cells of Palestinian prisoners, Middle East Eye. 1 May 2019, https://www.middleeasteye.net/news/beds-kettles-and-books-how-hunger-strikes-changed-cells-palestinian-prisoners

[27] AWID, Feminist perspectives on the Palestinian prisoner hunger strike, 26 May 2017. https://www.awid.org/news-and-analysis/feminist-perspectives-palestinian-prisoner-hunger-strike

[28] Addameer, Education within the Israeli Prisons: A Deliberate Policy to De-Educate, 9 June 2019, http://www.addameer.org/publications/education-within-israeli-prisons-deliberate-policy-de-educate

[29] Jaclynn Ashly, Khalida Jarrar: ‘I will never stop speaking out,’ Electronic Intifada, 28 March 2019, https://electronicintifada.net/content/khalida-jarrar-i-will-never-stop-speaking-out/26961

[30] Samidoun, Imprisoned Palestinian girls denied educational rights as women self-organize high school exam preparations, 13 April 2018. https://samidoun.net/2018/04/imprisoned-palestinian-girls-denied-educational-rights-as-women-self-organize-high-school-exam-preparations/

[31] Addameer, No Education, No Awareness for Female Minors in Detention, 11 April 2018, http://addameer.org/news/no-education-no-awareness-female-minors-detention

[32] Rep. Betty McCollum, Resources on HR 2407, Promoting Human Rights for Palestinian Children Living Under Israeli Military Occupation Act. https://mccollum.house.gov/palestinianchildrensrights

[33] Yumna Patel, Palestinian NGOs launch campaign against EU ‘anti-terror’ funding requirement, Mondoweiss, 24 January 2020. https://mondoweiss.net/2020/01/palestinian-ngos-launch-campaign-against-eu-anti-terror-funding-requirement/

[34] Palestinian Women Coalition, Palestinian Women’s Call for Worldwide Women’s Endorsement of BDS, 8 March 2016, https://bdsmovement.net/news/palestinian-women%E2%80%99s-call-worldwide-women%E2%80%99s-endorsement-bds

Από την Guernica

Διάβασε το »

Οι ΗΠΑ θα εμποδίσουν αίτημα του Ιράν για δάνειο 5 δις δολαρίων από το ΔΝΤ για καταπολέμηση του κορονοϊού

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Middle East Eye

Οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να εμποδίσουν το αίτημα του Ιράν για έκτακτο δάνειο του ΔΝΤ ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να αποκριθεί αποτελεσματικά στο ξέσπασμα κορονοϊού στη χώρα, υποστηρίζοντας ότι τα κονδύλια θα χρησιμοποιηθούν για να στηρίξουν τον τυχοδιωκτισμό στο εξωτερικό, όχι για να αγοράσουν φάρμακα για τους Ιρανούς.

Οι ΗΠΑ, οι οποίες ασκούν βέτο στο ΔΝΤ, ανέφεραν ότι εάν επέτρεπε στο Ιράν να εκμεταλλευτεί τα ταμεία του ΔΝΤ, η Τεχεράνη θα εκτρέψει τα χρήματα για να βοηθήσει την οικονομία της, η οποία έχει αποδυναμωθεί από χρόνια κυρώσεων.

Ο ηγετικός κρατικός χορηγός της τρομοκρατίας στον κόσμο επιδιώκει μετρητά για να χρηματοδοτήσει τον τυχοδιωκτισμό του στο εξωτερικό, όχι για να αγοράσει φάρμακα για Ιρανούς, ανέφερε αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ στο Middle East Eye την Τετάρτη.

Οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι του καθεστώτος έχουν μακρά ιστορία εκχώρησης κονδυλίων που διατίθενται για ανθρωπιστικά αγαθά στις τσέπες τους και στους εκπροσώπους της τρομοκρατίας τους.

Οι ίδιοι οι Ιρανοί το γνωρίζουν καλύτερα, και γι’ αυτό πολλοί αντιφρονούντες και πρώην πολιτικοί κρατούμενοι έχουν γράψει στο ΔΝΤ ζητώντας να αρνηθούν την παροχή άμεσης οικονομικής στήριξης στο καθεστώς, το οποίο δεν θα βοηθήσει τον ιρανικό λαό.

Η Ισλαμική Δημοκρατία δίνει μάχη με μια από τις πιο θανατηφόρες εστίες του κόσμου από κορονοϊούς, η οποία, όπως αναφέρει, έχει σκοτώσει περισσότερους από 3.800 ανθρώπους και έχει μολύνει περισσότερους από 62.500.

Υπάρχουν εικασίες στο εξωτερικό ότι ο πραγματικός αριθμός θανάτων και λοιμώξεων μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερος.

Ο κόσμος θα τους κρίνει

Νωρίτερα την Τετάρτη, ο Πρόεδρος Χασάν Ρουχανί κατέθεσε στο ΔΝΤ το αίτημα για δάνειο έκτακτης ανάγκης των 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αναφέροντας ότι θα ήταν ένοχο για διακρίσεις εάν δεν παρείχε τα χρήματα.

Η κεντρική τράπεζα του Ιράν απέστειλε επιστολή στο ΔΝΤ τον προηγούμενο μήνα ζητώντας τα κονδύλια από το Μέσο Ταχείας Χρηματοδότησης, έκτακτο πρόγραμμα το οποίο βοηθά χώρες που αντιμετωπίζουν καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων φυσικών.

Σύμφωνα με το ΔΝΤ, ένα Μέσο Ταχείας Χρηματοδότησης είναι διαθέσιμο σε όλες τις χώρες μέλη που αντιμετωπίζουν επείγουσα ανάγκη για ισοζύγιο πληρωμών.

Στην τηλεοπτική συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου την Τετάρτη, ο Ρουχανί ανέφερε ότι η χώρα χρειάζεται τα χρήματα για να αποκριθεί αποτελεσματικά στον ιό.

Προτρέπω τους διεθνείς οργανισμούς να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους…Είμαστε μέλος του ΔΝΤ, δήλωσε ο Ρουχανί.

Δεν πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις στη χορήγηση δανείων, πρόσθεσε, αναφέροντας ότι τέτοιου είδους μεροληψία θα είναι απαράδεκτη.

Εάν δεν αναλάβουν τα καθήκοντά τους σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, ο κόσμος θα τους κρίνει διαφορετικά.

Οικονομική τρομοκρατία

Σε ένα tweet την Κυριακή, ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, Ali Shamkhani, κατηγόρησε την Ουάσιγκτον για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, μετά από αναφορές ότι η Ουάσιγκτον σχεδίαζε να εμποδίσει το αίτημα για δάνειο.

Η αντίθεση των ΗΠΑ στην χορηγηση των απαιτούμενων δυνατοτήτων του Ιράν από το ΔΝΤ για παροχή πραγμάτων που απαιτούνται για την αντιμετώπιση του κορονοϊού αποτελεί πραγματική υπόθεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, ανέφερε ο Σαμχανί σε tweet.

Το ξέσπασμα του κορονοϊού έχει καταστρέψει την οικονομία του Ιράν, ήδη χτυπημένη από τις αμερικανικές κυρώσεις που επέβαλαν το 2018, όταν η Ουάσιγκτον αποσύρθηκε από το Κοινό Ολοκληρωμένο Σχέδιο Δράσης (JCPOA), γνωστό και ως πυρηνική συμφωνία για το Ιράν, και ξεκίνησε μονομερώς την εκστρατεία μέγιστης πίεσης.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι κυρώσεις έχουν καταστρέψει το σημαίνον σύστημα υγείας του Ιράν, εμποδίζοντας την ικανότητα των απλών Ιρανών να έχουν πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Οι κυρώσεις έχουν επίσης πλήξει ευρύτερα τους Ιρανούς, σαμποτάροντας ιδιωτικές επιχειρήσεις και αναγκάζοντας την αξία του νομίσματος του Ιράν(ριάλ) να πέσει κατακόρυφα.

Το Ιράν έχει επανειλημμένως καλέσει την κυβέρνηση Τραμπ να σταματήσει την πολιτική κυρώσεων, στην οποία έχουν αντιταχθεί ακόμα και γερουσιαστές των ΗΠΑ και σύμμαχοι της Αμερικής.

Η ιατρική και ο ιατρικός εξοπλισμός απαλλάσσονται τεχνικά από τις αμερικανικές κυρώσεις, αλλά πολλές τράπεζες και επιχειρήσεις απέφυγαν να συμμετάσχουν σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις από το φόβο μήπως επιβληθούν μεγάλες κυρώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι αμερικανικές κυρώσεις στο Ιράν είναι η οικονομική και ιατρική τρομοκρατία… Παραβιάζουν τις διεθνείς ιατρικές συμβάσεις, ανέφερε ο Ρουχανί.

Θα γραφτεί στην ιστορία ότι ο Λευκός Οίκος, ο οποίος μέχρι στιγμής συμμετείχε στην οικονομική τρομοκρατία, είναι πλέον και τρομοκράτης σε θέματα υγείας.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Βενεζουέλα και Ιράν ενισχύουν τους δεσμούς τους απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Telesur

Ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας Μαδούρο και ο Ιρανός ομόλογός του Χασάν Ρουχανί μίλησαν τηλεφωνικά τη Δευτέρα για να ενισχύσουν τη μεταξύ τους συνεργασία και την αδελφότητα, εν όψει των παράνομων μονομερών μέτρων που έχουν επιβληθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και στα δύο έθνη.

Και οι δύο ηγέτες αξιολογούν τη δημιουργία ενός κοινού μετώπου για την καταπολέμηση των αυτοκρατορικών κυρώσεων που επηρεάζουν τα έθνη μας, έγραψε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας στο λογαριασμό του στο Twitter.

Τα έθνη της Λατινικής Αμερικής και της Περσίας έχουν αποτελέσει στόχο παράνομων εμπάργκο της Ουάσινγκτον, παρά τις διεθνείς εκκλήσεις για ανάκληση αυτών των κυρώσεων τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας κρίσης COVID-19.

Για το θέμα αυτό, ο υπουργός Εξωτερικών της Βενεζουέλας Jorge Arreaza ανέφερε λεπτομερώς ότι και οι δύο ηγέτες θα δημιουργήσουν μηχανισμούς για κοινή απομακρυσμένη εργασία για να συνεχιστεί η πρόοδος στη συνεργασία.

Ο ανώτερος διπλωμάτης πρόσθεσε ότι ο Μαδούρο και ο Ρουχανί εξέφρασαν την ενωμένη απόρριψή τους ενάντια σε αυτά τα εξαναγκαστικά μονομερή και παράνομα μέτρα από την κυβέρνηση Τραμπ εναντίον των λαών τους, για τα οποία θα συνεχίσουν να μάχονται ομόφωνα εναντίον κάθε μιας από τις επιθέσεις του ιμπεριαλισμού για να τις υπερνικήσουν μαζί.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο αρχηγός του κράτους επανεξέτασε την πρόσφατη συμφωνία του Οργανισμού Πετρελαιοεξαγωγικών Χωρών και των συμμάχων του (OPEC +), η οποία κατά τη γνώμη τους είναι υψίστης σημασίας για την ενίσχυση της κύριας ένωσης παραγωγών αργού πετρελαίου στην οποία ανήκουν το Ιράν και η Βενεζουέλα.

Από την Guernica

Διάβασε το »

Σταθερότητα και αντίσταση: Παλαιστίνιες κρατούμενες αντιμετωπίζουν καταστολή

Newsteam 0 Comments

Σταθερότητα και αντίσταση: Παλαιστίνιες κρατούμενες αντιμετωπίζουν καταστολή

Το ακόλουθο άρθρο της Charlotte Kates δημοσιεύθηκε στο τεύχος Μαρτίου 2020 της Διεθνούς Αναθεώρησης του Σύγχρονου Δικαίου, στην εφημερίδα της Διεθνούς Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων(IADL).

Η Charlotte Kates είναι η διεθνής συντονίστρια του Παλαιστινιακού Δικτύου Αλληλεγγύης Κρατουμένων Σαμιντούν, ενός διεθνούς δικτύου ακτιβιστών και οργανώσεων που αγωνίζεται για τη δικαιοσύνη και την ελευθερία των Παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων στις ισραηλινές και διεθνείς φυλακές. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Rutgers, είναι συντονίστρια της Διεθνούς Επιτροπής της Εθνικής Ένωσης Δικηγόρων (ΗΠΑ). Είναι επίσης μέλος της Οργανωτικής της Συλλογικής Εκστρατείας των ΗΠΑ για το Ακαδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ και της Al-Awda, του Παλαιστινιακού Συνασπισμού για το Δικαίωμα στην Επιστροφή.

Στη φυλακή, αμφισβητούμε τον καταχρηστικό δεσμοφύλακα μαζί, με την ίδια θέληση και αποφασιστικότητα να τον σπάσουμε ώστε να μην μας σπάσει…Η φυλακή είναι η τέχνη της εξερεύνησης δυνατοτήτων. Είναι ένα σχολείο που σας εκπαιδεύει να αντιμετωπίζετε τις καθημερινές προκλήσεις χρησιμοποιώντας τα πιο απλά και πιο δημιουργικά μέσα, είτε πρόκειται για την προετοιμασία φαγητού, την επιδιόρθωση παλαιών ρούχων ή την εξεύρεση κοινού εδάφους ώστε όλοι να αντέξουμε και να επιβιώσουμε μαζί. Για τους Παλαιστίνιους, η φυλακή είναι ένας μικρόκοσμος του πολύ μεγαλύτερου αγώνα ενός λαού που αρνείται να υποδουλωθεί στη γη του και που είναι αποφασισμένος να ανακτήσει την ελευθερία του, με την ίδια θέληση και δύναμη που φέρουν όλα τα θριαμβευτικά, κάποτε αποικιοκρατούμενα έθνη. – Khalida Jarrar, φυλακισμένη Παλαιστίνιος φεμινίστρια, αριστερή και βουλευτής [1]

Η φυλάκιση αποτελεί σημαντικό μέσο για τον αποικιακό έλεγχο του Ισραήλ, το οποίο στρέφεται κατά του παλαιστινιακού πληθυσμού. Ωστόσο, η εικόνα του Παλαιστίνιου κρατούμενου είναι σε μεγάλο βαθμό ανδρική. Πράγματι, η μεγάλη πλειονότητα των παλαιστινίων πολιτικών κρατουμένων είναι άνδρες. Παρ’ όλα αυτά, οι γυναίκες πολιτικοί κρατούμενοι στην κατεχόμενη Παλαιστίνη έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αντίσταση πίσω από τα κάγκελα, αντικατοπτρίζοντας τον ρόλο των γυναικών της Παλαιστίνης στον εθνικό τους αγώνα για την απελευθέρωση. Αντιμετώπισαν σκληρά βασανιστήρια, έμφυλη βία και καταστολή μέσω των συστηματικών πολιτικών των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής, έχοντας συχνά τεθεί ως στόχο φυλάκισης λόγω του ηγετικού τους ρόλου σε διάφορες μορφές αντίστασης στην ισραηλινή κατοχή.

Μεταξύ 1967 και 2017, περίπου 10.000 Παλαιστίνιες γυναίκες φυλακίστηκαν από τις ισραηλινές αρχές για πολιτικούς λόγους και/ή για τη συμμετοχή τους στην παλαιστινιακή αντίσταση. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει γυναίκες από την Παλαιστίνη οι οποίες κατέχουν ισραηλινή υπηκοότητα, Παλαιστίνιες της Ιερουσαλήμ και Παλαιστίνιες οι οποίες ζουν υπό άμεση ισραηλινή στρατιωτική κατοχή στη Δυτική Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας. Επί του παρόντος, περίπου 41 Παλαιστίνιες γυναίκες κρατούνται ως πολιτικές κρατούμενοι και έγκλειστες σε ισραηλινές φυλακές, από τους περίπου 5.000 Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους συνολικά. [2]

Κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου

Τέσσερις από αυτές τις γυναίκες φυλακίζονται υπό διοικητική κράτηση, δηλαδή με φυλάκιση χωρίς κατηγορία ή δίκη βάσει μυστικού φακέλου. Το περιεχόμενο αυτού του μυστικού φακέλου δεν μπορεί να γνωστοποιηθεί στους συνηγόρους υπεράσπισής τους ή στους ίδιους τους κρατουμένους. Υπάρχουν περίπου 500 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι που κρατούνται επί του παρόντος σε διοικητική κράτηση. Ενώ η τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης επιτρέπει κάποια χρήση διοικητικής κράτησης από μια δύναμη κατοχής, η Σύμβαση επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς στη χρήση της, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων της δέουσας διαδικασίας. Αυτά παραβιάζονται συστηματικά από το ισραηλινό καθεστώς κατοχής και η ισραηλινή πρακτική διοικητικής κράτησης δεν συμμορφώνεται με τους περιορισμούς της Σύμβασης. [3]

Η Σύμβαση ορίζει ότι κάθε μορφή διοικητικής κράτησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως έκτακτο μέτρο λόγω επιτακτικών περιστάσεων. Επιπλέον, το άρθρο 66 της 4ης σύμβασης της Γενεύης απαιτεί τη νομική σύσταση των δικαστηρίων κατοχής, με κατάλληλες εγγυήσεις δίκαιης δίκης, στο κατεχόμενο έδαφος [4]. Αντ’ αυτού, οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη αντιμετωπίζουν ισραηλινά στρατιωτικά δικαστήρια που δεν πληρούν τέτοια πρότυπα, και η συντριπτική πλειονότητα των στρατιωτικών δικαστηρίων βρίσκονται πίσω από τα ισραηλινά σύνορα. Τα εν λόγω δικαστήρια υποστηρίζουν συστηματικά τις διοικητικές εντολές κράτησης, κατά παράβαση του άρθρου 71 της Σύμβασης, το οποίο ορίζει ότι τα εν λόγω δικαστήρια κατοχής δεν πρέπει να εκδίδουν αποφάσεις, εκτός εάν προηγούνται από δικαστική δίκη [5]. Οι διοικητικοί κρατούμενοι και οι δικηγόροι τους δεν έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε μορφή δίκης ή ακόμη και γνώση των κατηγοριών εναντίον τους. Η εκούσια στέρηση των δικαιωμάτων ενός προστατευόμενου ατόμου για δίκαιη και τακτική δίκη αποτελεί σοβαρή παραβίαση της τέταρτης σύμβασης της Γενεύης.[6] Η στέρηση από το Ισραήλ των δικαιωμάτων δίκαιης δίκης και η φυλάκιση κατά παράβαση των θεμελιωδών κανόνων του διεθνούς δικαίου συνιστούν περαιτέρω εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας σύμφωνα με το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου [7]. Επιπλέον, η διοικητική κράτηση, όπως εφαρμόζεται συνήθως, παραβιάζει διάφορες διατάξεις του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 9, 10 και 14 [8]

Όλες οι Παλαιστίνιες πολιτικές κρατούμενες κρατούνται στη φυλακή Damon, μια ισραηλινή φυλακή εντός της πράσινης γραμμής που οριοθετεί τα όρια της ανακωχής το 1948 του ισραηλινού κράτους. Αυτό σημαίνει ότι οι γυναίκες της Παλαιστίνης -όπως και οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι- κρατούνται εκτός των κατεχόμενων από το 1967 εδαφών της Δυτικής Όχθης, της Λωρίδας της Γάζας και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, παραβιάζοντας άμεσα το άρθρο 76 της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης, η οποία ορίζει ότι μια δύναμη κατοχής πρέπει να συλλάβει τους κατοίκους ενός κατεχόμενου εδάφους εντός του ίδιου του κατεχόμενου εδάφους [10].

Βασανιστήρια και κακομεταχείριση

Αυτή η παραβίαση έχει πολλαπλές σημαντικές υλικές επιπτώσεις στις ζωές των φυλακισμένων Παλαιστινίων γυναικών. Προκειμένου οι Παλαιστίνιοι από τη Δυτική Όχθη ή τη Λωρίδα της Γάζας να επισκεφθούν τα φυλακισμένα μέλη της οικογένειάς τους, πρέπει να λάβουν ειδικές άδειες από την ισραηλινή κυβέρνηση. Οι άδειες αυτές συχνά απορρίπτονται για λόγους ασφάλειας. Όταν χορηγούνται αυτές οι άδειες, μπορούν να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι, στην πράξη, οι γυναίκες της Παλαιστίνης μπορεί συχνά να μην δέχονται οικογενειακές επισκέψεις, μεταξύ άλλων από τους συζύγους και τα παιδιά τους. [11]

Οι κρατούμενες Παλαιστίνιες αντιμετωπίζουν τακτικά βασανιστήρια και κακομεταχείριση όταν συλλαμβάνονται και κρατούνται, ιδίως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκρισης. Ως Addameer-Ένωση για την Υποστήριξη και τα Ανθρώπινα Δικαιωματα των Κρατουμένων(μια παλαιστινιακή ΜΚΟ που παρέχει νομική εκπροσώπηση σε κρατούμενους Παλαιστίνιους) αναφέρει:

Η πλειονότητα των Παλαιστινίων κρατουμένων υφίστανται κάποια μορφή ψυχολογικών βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας σύλληψης και κράτησής τους, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων μορφών σεξουαλικής βίας που εκδηλώνονται όπως ξυλοδαρμοί, προσβολές, απειλές, σωματικές έρευνες και σεξουαλικά ρητή παρενόχληση. Κατά τη σύλληψή τους, οι κρατούμενες δεν ενημερώνονται για το πού τους πηγαίνουν και σπάνια εξηγούνται τα δικαιώματά τους κατά τη διάρκεια της ανάκρισης. Αυτές οι τεχνικές βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης χρησιμοποιούνται όχι μόνο ως μέσα εκφοβισμού των γυναικών κρατουμένων στην Παλαιστίνη, αλλά και ως εργαλεία εξευτελισμού των γυναικών της Παλαιστίνης και εξαναγκασμού τους να δώσουν ομολογίες.[12]

Τα βασανιστήρια και η κακομεταχείριση δεν είναι η μοναδική αρμοδιότητα των ανδρών ισραηλινών ανακριτών και στρατιωτών. Ενώ ο ισραηλινός στρατός συχνά θίγει τη δέσμευσή του για την ισότητα των φύλων, για τους Παλαιστίνιους που βρίσκονται υπό κατοχή, αυτό σημαίνει απλώς ότι οι μηχανισμοί καταπίεσης και ελέγχου είναι κοινοί. Δεν παρέχει ανακούφιση στις γυναίκες που συνελήφθησαν και κρατούνται στην Παλαιστίνη. Όπως σημείωσε το Addameer, Οι Ισραηλινές γυναίκες στρατιώτες αναπτύσσουν βίαιες μεθόδους ελέγχου εναντίον Παλαιστίνιων ανδρών και γυναικών σε μια προσπάθεια να επιδιώξουν σεβασμό και αναγνώριση από άνδρες στρατιώτες και τους ανωτέρους τους.[13]

Σύμφωνα με τη σύσταση 35 της Επιτροπή εξάλειψης διακρίσεων κατά γυναικών(CEDAW), κατά την αξιολόγηση των βασανιστηρίων ή της απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης, απαιτείται μια προσέγγιση που να λαμβάνει υπόψη το φύλο για να κατανοήσει το επίπεδο πόνου που βιώνουν οι γυναίκες και ότι ο σκοπός και η πρόθεση των βασανιστηρίων ικανοποιούνται όταν πράξεις ή παραλείψεις αφορούν το φύλο ή διαπράττονται εις βάρος ενός ατόμου λόγω φύλου [14] Παλαιστίνιες κρατούμενες έχουν επανειλημμένα αναφέρει σεξουαλικές παρενοχλήσεις και απειλές εναντίον αυτών και των οικογενειών τους, επαναλαμβανόμενες έρευνες με ξεγύμνωμα και άλλες μορφές κακομεταχείρισης που στοχεύουν άμεσα στην υπόστασή τους ως γυναικες.

Η επιτροπή Ερντάν βάζει στο στόχαστρο τα δικαιώματα των κρατουμένων

Αν και αυτές οι συνθήκες και πολλές άλλες έχουν καταγραφεί συστηματικά εδώ και δεκαετίες από παλαιστινιακές, διεθνείς, ακόμα και ισραηλινές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υπερασπιστές της δικαιοσύνης, οι κρατούμενες Παλαιστίνιες αντιμετωπίζουν ένα εντεινόμενο κλίμα καταστολής και σκληρές απόπειρες να πεταχτούν στα σκουπίδια τα δικαιώματα που απέκτησαν μέσα και έξω από τις φυλακές με χρόνια αγώνα. Ο Gilad Erdan, Υπουργός Δημόσιας Ασφάλειας στην ισραηλινή κυβέρνηση του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος επιβλέπει την Ισραηλινή Υπηρεσία Φυλακών, προήδρευσε επιτροπής γνωστή ως επιτροπή Erdan για φερόμενη διερεύνηση πολυτελειών που απολάμβαναν Παλαιστίνιοι κρατούμενοι.[15] Πολλές από αυτές τις βασικές διατάξεις, όπως η πρόσβαση σε κάποια προγράμματα απομακρυσμένης εκπαίδευσης και ξεχωριστές κουζίνες ή τηλεοπτικά κανάλια, είχαν μόνο έχουν αποκτηθεί μέσα από πολυετείς απεργίες πείνας και σχετικές εκστρατείες.

Ο Ερντάν, πρέπει να σημειωθεί, κατέχει δύο θέσεις εντός της κυβέρνησης Νετανιάχου. Είναι επίσης Υπουργός Στρατηγικών Υποθέσεων, ένα τμήμα που συχνά αποκαλείται Υπουργείο κατά του BDS(κινημα για το μποϋκοτάζ του Ισραήλ).[16] Έτσι, είναι επίσης υπεύθυνος για τις διεθνείς προσπάθειες να εξουδετερώσει και να καταστείλει τις παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διεθνή αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό, ιδίως το κίνημα BDS. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Erdan έχει κυνηγήσει οργανώσεις που υποστηρίζουν τα δικαιώματα των Παλαιστίνιων κρατουμένων, ζητώντας να αποχρηματοδοτηθούν αυτές οι οργανώσεις από διεθνείς χορηγούς και να τις χαρακτηρίσουν τρομοκράτες με κουστούμι.[17] Η εκστρατεία αυτή έχει στοχεύσει υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και οργανώσεις αλληλεγγύης, συμπεριλαμβανομένων των Addameer, Al-Haq, του Παλαιστινιακού Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της Ένωσης Παλαιστινιακών Γυναικείων Επιτροπών και το Παλαιστινιακό Δίκτυο Αλληλεγγύης Κρατουμένων Samidoun. Οι προσπάθειες αυτές, οι οποίες δυστυχώς οδήγησαν σε νέες πολιτικές συνθήκες για την υποστήριξη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελούν το διεθνές επακόλουθο των προσπαθειών της επιτροπής Ερντάν να ανακαλέσει τα επιτεύγματα του κινήματος των Παλαιστίνιων κρατουμένων με την πάροδο των ετών.[18]

Κατασταλτικά μέτρα και εντατικοποίηση της επιτήρησης

Αρκετές από τις προσπάθειες της επιτροπής Erdan επικεντρώθηκαν ειδικά στις συνθήκες των γυναικών κρατουμένων από την Παλαιστίνη. Ο ίδιος ο Ερντάν δήλωσε ότι πρέπει να κάνουμε τις συνθήκες χειρότερες και να μειώσουμε τις συνθήκες διαβίωσης στο ελάχιστο απαιτούμενο, καθιστώντας σαφή την ειδεχθή πολιτική πρόθεση.[19] Μια τέτοια ενέργεια ήταν η εφαρμογή της επιτήρησης με κάμερες στην αυλή της φυλακής HaSharon, μία από τις δύο ισραηλινές φυλακές (και οι δύο, κυρίως, εκτός των κατεχόμενων εδαφών του 1967, κατά παράβαση της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης) όπου όπου στεγάζονταν Παλαιστίνιες κρατούμενοι [20]

Αυτές οι κάμερες παρακολούθησης ενεργοποιήθηκαν στις συλλογικές κουζίνες που χρησιμοποιούνταν από γυναίκες κρατούμενες, χώρους πλυντηρίων και χώρους προσευχής, καθώς και στις εγκαταστάσεις αναψυχής. Όλοι οι κρατούμενοι αντιτάχθηκαν σθεναρά στην τοποθέτηση των φωτογραφικών μηχανών, ειδικά γνωρίζοντας ότι οι άνδρες φύλακες και οι αξιωματούχοι ήταν πιθανό να δουν το υλικό. Για τις θρησκευτικά παρατηρήσιμες γυναίκες, αυτοί οι χώροι τώρα έγιναν δημόσιοι χώροι για πρόσθετη εξέταση, αναγκάζοντάς τις να καλυφθουν. Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες στη φυλακή HaSharon αρνήθηκαν να πάνε σε αναψυχή για πάνω από δύο μήνες και απαίτησαν την αφαίρεση των φωτογραφικών μηχανών. Αρκετά χρόνια πριν, οι κάμερες είχαν εγκατασταθεί, αλλά καλύπτονταν και απενεργοποιούνταν μετά από εκτενή εκστρατεία διαμαρτυρίας.

Οι κάμερες παρακολούθησης δεν ήταν τα μόνα κατασταλτικά μέτρα που επιβλήθηκαν κατά των κρατουμένων. Η επιτροπή του Ερντάν επέβαλε επίσης περιορισμούς στην πρόσβαση σε νερό για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους, περιορίζοντας τον αριθμό ντους που θα μπορούσαν να κάνουν, άλλο ένα ζήτημα που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία για τις κρατούμενες Παλαιστίνιες. Χιλιάδες βιβλία, τα οποία είχαν δωρίσει ή χαριστεί από μέλη της οικογένειας, κατασχέθηκαν από το γυναικείο τμήμα της φυλακής.[21

Ως απάντηση στην απεργία πείνας, κλιμακώθηκε η καταπίεση στις φυλακές HaSharon. Σε ένα σημείο, το ζεστό νερό ήταν εξ ολοκλήρου αποκομμένο από το γυναικείο τμήμα, οι ποσότητες κρέατος και λαχανικών μειώθηκαν σημαντικά και επιβλήθηκαν σημαντικά πρόστιμα, τα οποία ανέρχονταν σε εκατοντάδες αμερικάνικα δολάρια, στις κρατούμενες της Παλαιστίνης ως μορφή τιμωρίας. Τέλος, όλες οι κρατούμενες μεταφέρθηκαν μαζικά στη φυλακή Damon, μια ενέργεια που θεωρείται σταθερά ως μια ενισχυμένη μορφή τιμωρίας και καταστολής.

Σκληρές, επικίνδυνες συνθήκες περιορισμού

Και οι δύο φυλακές είναι γνωστές για κατασταλτικές συνθήκες, αλλά το Damon είναι ιδιαίτερα σκληρό, εν μέρει λόγω της ιστορίας του ως σταύλος για τα άλογα, αλλά και λόγω της απόστασης του από τα περισσότερα ισραηλινά στρατιωτικά δικαστήρια, όπου οι κρατούμενες Παλαιστίνιες αντιμετωπίζουν πολλαπλές και συνεχιζόμενες ακροάσεις. Όπως σημειώνεται στο Δίκτυο Αλληλεγγύης Παλαιστίνιων Κρατουμένων της Σαμιντούν, Οι κρατούμενες συχνά ανέφεραν τη χρήση του bosta – ενός οχήματος που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά κρατουμένων, όπου είναι δεμένες καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, το οποίο συχνά διαρκεί ώρες λόγω επανειλημμένων στάσεων, ελέγχων ασφαλείας και άλλων καθυστερήσεων.[22]

Το bosta, που ονομάζεται για την ομοιότητά του με φορτηγό αλληλογραφίας, είναι κατασκευασμένο από μεταλλικούς πάγκους. Οι γυναίκες στα στρατόπεδα συχνά έρχονται σε επαφή με Ισραηλινούς κρατούμενους που αντιμετωπίζουν ποινικές κατηγορίες, οι οποίοι με τη σειρά τους στοχεύουν τις Παλαιστίνιες κρατούμενες με φυλετικές δυσφημήσεις και κακοποίηση. Γυναίκες κρατούμενες από την Παλαιστίνη έχουν επανειλημμένως αναφέρει ότι στερούνται την ικανότητα να χρησιμοποιούν την τουαλέτα και το όχημα ακολουθεί κυκλική διαδρομή η οποία καθιστά αυτό που θα έπρεπε να είναι σύντομο, άμεσο ταξίδι σε δοκιμασία διάρκειας ωρών.[23]

Οι συνθήκες στα bosta και στη φυλακή Damon γενικά είναι ιδιαίτερα δύσκολες για τις γυναίκες με αναπηρίες και άλλες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης. Όπως τεκμηριώνεται από τον Παλαιστίνιο δικηγόρο και υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Sahar Francis:

Οι κρατούμενες υποφέρουν από συστηματική ιατρική αμέλεια. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει ιατρική κλινική σε κάθε φυλακή, η θεραπεία που παρέχεται είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκής για να καλύψει τις ανάγκες των γυναικών κρατουμένων της Παλαιστίνης. Η διοίκηση των φυλακών δεν παρέχει επαρκή στοιχεία προσωπικής υγιεινής, αναγκάζοντας τις κρατούμενες να αγοράσουν αυτά τα αντικείμενα από τα κυλικεία της φυλακής με τα δικά τους χρήματα… Ο τοκετός εντός της φυλακής είναι ιδιαίτερα απάνθρωπος. Τα χέρια και τα πόδια της εγκύου κρατούμενης είναι δεμένα στο δρόμο προς το νοσοκομείο και χαλαρώνουν προσωρινά μόνο κατά τη διάρκεια του τελικού σταδίου του πραγματικού τοκετού μετά το οποίο επανέρχονται αμέσως. Οι κρατούμενες υπόκεινται επίσης σε ποινές και τιμωρίες που περιλαμβάνουν περιορισμένη πρόσβαση σε μπάνιο κατά την εμμηνόρροια.[24]

Αντίσταση των γυναικών στην Παλαιστίνη

Όπως αντικατοπτρίζεται στην απάντησή τους στην επιτροπή Erdan στη φυλακή HaSharon, οι Παλαιστίνιες γυναίκες πολιτικοί κρατούμενοι έχουν βρει τρόπους να συνεχίσουν την αντίστασή τους και τον αγώνα τους πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Η Nahla Abdo γράφει στο σημαντικό βιβλίο της που μελετά τις ζωές των φυλακισμένων Παλαιστινίων γυναικών:

Η αντίσταση, ο αγώνας και η καταπολέμηση της καταπίεσης δεν σταματούν στις πόρτες των φυλακών ή στα στρατόπεδα κράτησης. Η δέσμευση για την ελευθερία, την αγάπη για την πατρίδα, και η αποφασιστικότητα για την καταπολέμηση της καταπίεσης -στοιχεία που αποτελούν την υπηρεσία των γυναικών αγωνιστών και τις ωθούν να αντιστέκονται- εξακολουθούν να αποτελούν τις κινητήριες δυνάμεις για την επιβίωσή τους σε φυλακές ή στρατόπεδα κράτησης. Οι μέθοδοι αντίστασης που χρησιμοποιούνται από τις περισσότερες γυναίκες πολιτικές κρατούμενες περιλαμβάνουν απεργίες πείνας, άρνηση να εγκαταλείψουν τα κελιά τους, ανυπακοή στις διαταγές των φυλάκων, επιμονή στην υποβολή αιτημάτων και τις ήδη συζητημένες βρώμικες διαμαρτυρίες. Η αντίσταση, με άλλα λόγια, μπορεί να είναι ενεργή και άμεση ή αλλιώς παθητική. Η αύξηση της κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης που παρέχεται από τις παλαιότερες και νεότερες γενιές πολιτικών κρατουμένων για νέες αφίξεις είναι επίσης κοινή μεταξύ πολλών πολιτικών κρατουμένων παγκοσμίως. Η εκπαίδευση αντίστασης στις φυλακές, εκφρασμένη σε επίσημες εκπαιδευτικές συνεδρίες, σεμινάρια, εργαστήρια και μαθήματα ευαισθητοποίησης για τον αλφαβητισμό, ασκείται επίσης από γυναίκες πολιτικούς κρατούμενους.[25]

Τον Απρίλιο του 1970, Παλαιστίνιες κρατούμενες στη φυλακή Neve Tirza ξεκίνησαν μία από τις πρώτες συλλογικές απεργίες πείνας του κινήματος των Παλαιστινίων κρατουμένων όταν αρνήθηκαν τροφή για εννέα ημέρες. Απαίτησαν την πρόσβαση στις υγειονομικές προμήθειες των γυναικών, καθώς και τον τερματισμό των ξυλοδαρμών και της απομόνωσης.[26] Οι γυναίκες της Παλαιστίνης συμμετέχουν συστηματικά σε γενικές απεργίες πείνας και ενέργειες διαμαρτυρίας σε όλες τις φυλακές. Αυτές περιλαμβάνουν ειδικές απεργίες γυναικών κρατουμένων το 1985, το 2004 και το 2019, καθώς και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Οι αγώνες αυτοί ενέπνευσαν διεθνείς φεμινιστικές εκστρατείες για την υποστήριξη των απεργιών. [27]

Όπως σημειώνει η Abdo, η εκπαίδευση αντίστασης αποτελεί επίσης μέρος της εμπειρίας των γυναικών της Παλαιστίνης στις ισραηλινές φυλακές. Ενώ οι γυναίκες της Παλαιστίνης γράφουν εδώ και πολλά χρόνια για την επαναστατική εκπαίδευση που έχουν λάβει από άλλους κρατούμενους, αυτό έχουν επίσης βιώσει φυλακισμένα έφηβα κορίτσια, που γεννήθηκαν από την άρνηση των ισραηλινών αρχών για το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση. Έφηβες κοπέλες φυλακίζονται με Παλαιστίνιες ενήλικες κρατούμενες, πρώην στις φυλακές Neve Tirza και HaSharon και επί του παρόντος στις φυλακές Damon. Όπως στην περίπτωση των ανδρών Παλαιστινίων ανήλικων κρατουμένων, τα κορίτσια αυτά συχνά χάνουν ένα χρόνο ή περισσότερο από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή τους, επειδή υπέφεραν από ένα κενό πάνω από τρεις μήνες στην εκπαίδευσή τους.

Άρνηση του δικαιώματος στην εκπαίδευση

Τα κορίτσια από την Παλαιστίνη επηρεάζονται από στρατιωτικές εντολές που κατευθύνουν τις υποθέσεις παιδιών από την Παλαιστίνη να τις χειριστούν τα στρατιωτικά δικαστήρια που στερούνται βασικά δικαιώματα δίκαιης δίκης και προστασίας, ένα εντελώς διαφορετικό σύστημα από αυτό που χρησιμοποιείται για τα παιδιά του Ισραήλ. Μόλις φυλακιστούν, τα παιδιά των Παλαιστινίων λαμβάνουν τουλάχιστον 20 ώρες την εβδομάδα εκπαίδευσης, σε σύγκριση με τις 35 ώρες στα κανονικά σχολεία, ενώ τουλάχιστον το 25% δεν έλαβε καθόλου εκπαίδευση. Από την άλλη πλευρά, οι Ισραηλινοί κρατούμενοι λαμβάνουν ένα ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που τους προετοιμάζει να περάσουν στην εθνική εξέταση αποφοίτησης λυκείου. [28]

Το 2018, τα κορίτσια από την Παλαιστίνη στη φυλακή HaSharon δεν έλαβαν εκπαίδευση για αρκετούς μήνες, ωθώντας τις γυναίκες από την Παλαιστίνη, με επικεφαλής τη διακεκριμένη φεμινίστρια, αριστερη, πολιτικη κρατούμενη, δικηγόρο και βουλευτή Khalida Jarrar, να αναπτύξουν ένα αυτοοργανωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Το πρόγραμμα αυτό περιελάμβανε προετοιμασίες για εξετάσεις λυκείου στα μαθηματικά, τις επιστήμες και τις γλώσσες για τα μικρά κορίτσια, καθώς και για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την εκπαίδευση διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένης της μελέτης της Επιτροπής εξάλειψης διακρίσεων κατά γυναικών.[29] Ισραηλινοί αξιωματούχοι φυλακών επιχείρησαν να σταματήσουν τα μαθήματα, αναγκάζοντας τις κρατούμενες από την Παλαιστίνη να επιστρέψουν τα γεύματα και να ξεκινήσουν διαμαρτυρίες για την προστασία του δικαιώματός τους στην εκπαίδευση [30]. Όπως επεσήμανε ο Addameer,

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη φυλακή HaSharon δεν είναι μόνο άρνηση της εκπαίδευσης, αλλά και μια προσπάθεια να περιοριστεί η ικανότητα της κρατούμενης να κατανοήσει καλύτερα τη δική της καταπίεση. Αυτές οι συνεδριάσεις αφορούν τα θεμελιώδη στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης, τα δικαιώματα. Οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής όχι μόνο παραβιάζουν τη Διεθνή Ανθρωπιστική Νομοθεσία και το Διεθνή Νομοθεσία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα αλλά προσπαθούν επίσης να σβήσουν την κατανόηση των πράξεων του καταπιεστή και να διαστρεβλώσουν την παλαιστινιακή συνείδηση.[31]

Επείγουσα ανάγκη για δράση και αλληλεγγύη

Οι απαράδεκτες συνθήκες των Παλαιστινίων γυναικών πολιτικών κρατουμένων δεν εμπλέκουν μόνο την ισραηλινή κατοχή και τις κρατικές δομές, αλλά και τα διεθνή μέρη που συνεχίζουν να παρέχουν στήριξη για τη συνεχιζόμενη και κατάφωρη περιφρόνησή τους για το διεθνές δίκαιο και το διεθνές δίκαιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για παράδειγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέχουν 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια στο Ισραήλ κάθε χρόνο. Αρκετά μέλη του Κογκρέσου έχουν θεσπίσει νομοθεσία για να απαγορεύσουν τη χρήση αυτής της βοήθειας για την κράτηση και τη στρατιωτική δίκη παιδιών από την Παλαιστίνη, αλλά αυτό το νομοσχέδιο αντιμετώπισε έντονη αντίθεση από την κυβέρνηση του Τραμπ και τα λόμπι του Ισραήλ. [32]

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εντείνει τους πολιτικούς όρους για τη βοήθεια που παρέχει σε ορισμένες παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες ήδη αντιμετωπίζουν δύσκολα και ακραία εμπόδια στην απόλαυση των δικαιωμάτων τους. Αντί να αναλάβουν δράση για να καταστήσουν την κατοχική δύναμη υπόλογη για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις της κατά των Παλαιστίνιων υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστίνιων γυναικών όπως η Khalida Jarrar, αξιωματούχοι της ΕΕ ζήτησαν από τις παλαιστινιακές οργανώσεις να δεσμευτούν ότι το προσωπικό και τα μέλη τους δεν είναι μέλη πολιτικών κομμάτων. Οι περιορισμοί αυτοί έχουν πυροδοτήσει μια νέα εκστρατεία διαμαρτυρίας από τους Παλαιστίνιους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς επισημαίνουν τη συνεχιζόμενη διεθνή συνενοχή στις ισραηλινές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των Παλαιστινίων γυναικών.[33]

Η μεταχείριση των κρατουμένων γυναικών και κοριτσιών από την Παλαιστίνη υπογραμμίζει για άλλη μια φορά την πραγματικότητα του απαρτχάιντ στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Διαφέρει σαφώς από τη μεταχείριση των γυναικών και των κοριτσιών του Ισραήλ, όπως και οι ισραηλινές πολιτικές που κυμαίνονται από την εκπαίδευση έως τη στρατιωτική θητεία και τη γονιμότητα. Παρά την εκτεταμένη τεκμηρίωση αυτών των παραβιάσεων, οι ισραηλινοί αξιωματούχοι εξακολουθούν να απολαμβάνουν ατιμωρησία και δηλώνουν ότι το διεθνές δίκαιο δεν ισχύει για την κατεχόμενη Παλαιστίνη. Ένα ευρύ φάσμα παλαιστινιακών γυναικείων οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων των πρώην παλαιστινίων γυναικών πολιτικών κρατουμένων, απηύθυναν επείγουσα έκκληση στον κόσμο για να υποστηρίξουν την εκστρατεία μποϊκοτάζ, εκποίησης και κυρώσεων κατά του Ισραήλ. Το κίνημα BDS απαιτεί τη συμμόρφωση με τα παλαιστινιακά ανθρώπινα δικαιώματα τερματίζοντας την κατοχή, διαλύοντας το τείχος, εφαρμόζοντας το δικαίωμα των Παλαιστινίων προσφύγων να επιστρέψουν και αντικαθιστώντας το απαρτχάιντ με την ισότητα για όλους τους πολίτες.[34] Οι συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιες γυναίκες πολιτικοί κρατούμενοι καθιστούν σαφή την επείγουσα ανάγκη αυτής της πρόσκλησης σε όλους, ιδίως στα κινήματα των γυναικών που ασχολούνται με την παγκόσμια δικαιοσύνη.

[1] Khalida Jarrar, Foreword, in Ramzy Baroud, These Chains Will Be Broken: Palestinian Stories of Struggle and Defiance in Israeli Prisons. Clarity Press, 2020

[2] Addameer Prisoner Support and Human Rights Association, Imprisonment of Women and Girls. November 2018, http://www.addameer.org/the_prisoners/women

[3] Al-Haq, Ongoing violations of the rights of Palestinian prisoners. 11 October 2010, http://www.alhaq.org/advocacy/7311.html

[4] Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War. Geneva, 12 August 1949., Art. 66, https://ihl-databases.icrc.org/ihl/385ec082b509e76c41256739003e636d/6756482d86146898c125641e004aa3c5

[5] Id., Art. 71.

[6] Id., Art. 147.

[7] Rome Statute of the International Criminal Court, Part 2, Article 8, https://www.icc-cpi.int/resourcelibrary/official-journal/rome-statute.aspx#article8

[8] Jelena Pejic, Procedural principles and safeguards for internment/administrative detention in armed conflict and other situations of violence, International Review of the Red Cross, Vol. 87, No. 858 (June 2005), https://www.icrc.org/en/doc/assets/files/other/irrc_858_pejic.pdf

[9] Addameer, 10 Facts about Administrative Detention, 5 November 2015, http://www.addameer.org/Campaign/sheets-and-reports/10-facts-about-administrative-detention

[10] Convention (IV) relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War. Geneva, 12 August 1949., Art. 76 https://ihl-databases.icrc.org/ihl/385ec082b509e76c41256739003e636d/6756482d86146898c125641e004aa3c5

[11] Public Committee Against Torture in Israel and World Organization against Torture, Violence Against Palestinian Women. July 2005, https://www2.ohchr.org/english/bodies/cerd/docs/ngos/OMCT.pdf

[12] Addameer, ibid.

[13] Id.

[14] UN Office of the High Commissioner for Human Rights, General recommendation No. 35 on gender-based violence against women, updating general recommendation No. 19. http://docstore.ohchr.org/SelfServices/FilesHandler.ashx?enc=6QkG1d%2FPPRiCAqhKb7yhsldCrOlUTvLRFDjh6%2Fx1pWAeqJn4T68N1uqnZjLbtFua2OBKh3UEqlB%2FCyQIg86A6bUD6S2nt0Ii%2Bndbh67tt1%2BO99yEEGWYpmnzM8vDxmwt

[15] Tamara Nassar, Palestinians launch mass hunger strike against prison repression, Electronic Intifada. 12 April 2019, https://electronicintifada.net/blogs/tamara-nassar/palestinians-launch-mass-hunger-strike-against-prison-repression

[16] Itamar Benzaquen and The Seventh Eye, Israeli ministry paying for anti-BDS propaganda in major news outlets, 972 Magazine, 14 January 2020. https://www.972mag.com/anti-bds-propaganda-ministry-media/

[17] Israel labels BDS activists ‘terrorists in suits’ in new smear campaign, Middle East Monitor. 4 February 2019, https://www.middleeastmonitor.com/20190204-israel-labels-bds-activists-terrorists-in-suits-in-new-smear-campaign/

[18] Tariq Dana, Criminalizing Palestinian Resistance: The EU’s Additional Condition on Aid to Palestine, Al-Shabaka. 2 February 2020, https://al-shabaka.org/commentaries/criminalizing-palestinian-resistance-the-eus-new-conditions-on-aid-to-palestine/

[19] Nassar, ibid.

[20] Samidoun Palestinian Prisoner Solidarity Network, Palestinian women prisoners escalate struggle against repression. 31 October 2018, https://samidoun.net/2018/10/palestinian-women-prisoners-escalate-struggle-against-repression/

[21] Id.

[22] Id.

[23] Leena Jawabreh, Facing Imprisonment in Israeli Jails: A Palestinian woman’s testimony, Samidoun. 22 September 2013, https://samidoun.net/2013/09/facing-imprisonment-in-israeli-jails-a-palestinian-womans-testimony-by-leena-jawabreh/

[24] Sahar Francis, Gendered Violence in Israeli Detention. Journal of Palestine Studies, Vol. XLVI No. 4 (Summer 2017)

[25] Nahla Abdo, Captive Revolution: Palestinian Women’s Anti-Colonial Struggle Within the Israeli Prison System. 2014, Pluto Press, p. 34

[26] Mustafa Abu Sneineh, Beds, kettles and books: How hunger strikes changed the cells of Palestinian prisoners, Middle East Eye. 1 May 2019, https://www.middleeasteye.net/news/beds-kettles-and-books-how-hunger-strikes-changed-cells-palestinian-prisoners

[27] AWID, Feminist perspectives on the Palestinian prisoner hunger strike, 26 May 2017. https://www.awid.org/news-and-analysis/feminist-perspectives-palestinian-prisoner-hunger-strike

[28] Addameer, Education within the Israeli Prisons: A Deliberate Policy to De-Educate, 9 June 2019, http://www.addameer.org/publications/education-within-israeli-prisons-deliberate-policy-de-educate

[29] Jaclynn Ashly, Khalida Jarrar: ‘I will never stop speaking out,’ Electronic Intifada, 28 March 2019, https://electronicintifada.net/content/khalida-jarrar-i-will-never-stop-speaking-out/26961

[30] Samidoun, Imprisoned Palestinian girls denied educational rights as women self-organize high school exam preparations, 13 April 2018. https://samidoun.net/2018/04/imprisoned-palestinian-girls-denied-educational-rights-as-women-self-organize-high-school-exam-preparations/

[31] Addameer, No Education, No Awareness for Female Minors in Detention, 11 April 2018, http://addameer.org/news/no-education-no-awareness-female-minors-detention

[32] Rep. Betty McCollum, Resources on HR 2407, Promoting Human Rights for Palestinian Children Living Under Israeli Military Occupation Act. https://mccollum.house.gov/palestinianchildrensrights

[33] Yumna Patel, Palestinian NGOs launch campaign against EU ‘anti-terror’ funding requirement, Mondoweiss, 24 January 2020. https://mondoweiss.net/2020/01/palestinian-ngos-launch-campaign-against-eu-anti-terror-funding-requirement/

[34] Palestinian Women Coalition, Palestinian Women’s Call for Worldwide Women’s Endorsement of BDS, 8 March 2016, https://bdsmovement.net/news/palestinian-women%E2%80%99s-call-worldwide-women%E2%80%99s-endorsement-bds

Από την Guernica

Διάβασε το »

Το Ισραήλ απήγαγε την Παλαιστίνια σοσιαλίστρια Khalida Jarrar και την βασανίζει

Newsteam 0 Comments

Το Ισραήλ απήγαγε την Παλαιστίνια σοσιαλίστρια Khalida Jarrar και την βασανίζει

Του Asa Winstanley για το Middle East Monitor

Η Khalida Jarrar είναι πρωτοπόρα Παλαιστίνια ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών και των κρατουμένων. Είναι σοσιαλίστρια βουλευτής που εξελέγη στο νομοθετικό συμβούλιο της Παλαιστινιακής Αρχής, στο πλαίσιο του Μαρξιστικού Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP).

Όλα αυτά την καθιστούν εχθρό στα μάτια της σκληρής και εκδικητικής στρατιωτικής κατοχής του Ισραήλ. Το ισραηλινό καθεστώς βασανιστηρίων είχε την Jarrar μέσα και έξω από τη φυλακή εδώ και χρόνια, χωρίς να έχει κατηγορηθεί ούτε δικαστεί. Η τελευταία της σύλληψη συνέβη την περασμένη εβδομάδα όταν δειλοί ισραηλινοί κακοποιοί εισέβαλαν στην οικία της Ραμάλα, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, και την πήραν με την απειλή όπλου.

Διαβάζοντας την τελευταία ενημέρωση από την κόρη της Yafa, είναι σαφές ότι το Ισραήλ της επιβάλλει στέρηση ύπνου, η οποία είναι μια κοινή τεχνική βασανιστηρίων που χρησιμοποιείται από ιμπεριαλιστικά καθεστώτα και τιποτένιες δικτατορίες σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μαμά φάνηκε να είναι κουρασμένη και εξουθενωμένη από την στέρηση ύπνου, γράφει, μεταφέροντας ό,τι είδε ο πατέρας της για τα λίγα δευτερόλεπτα που του επέτρεψαν να μπει στο δικαστήριο-παρωδία του Ισραήλ ενώπιον του παράνομου στρατιωτικού δικαστή, το οποίο έστειλε την Khalida Jarrar στη φυλακή. (Στην πραγματικότητα πρόκειται στρατιωτικο αξιωματικο· για πολλά χρόνια αυτοί οι ψεύτικοι δικαστές δεν είχαν καν την πιο βασική νομική εκπαίδευση)

Φοράει ακόμα τα ίδια ρούχα που φορούσε τη νύχτα της σύλληψής της, λέει η Yafa.

Τώρα η Jarrar κρατείται σε απομόνωση. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο για εκείνη. Συνελήφθη αυθαίρετα και φυλακίστηκε από το Ισραήλ το 2015 και το 2017. Η όλη ορολογία που χρησιμοποιεί το Ισραήλ(σύλληψη, δικαστήριο, δικαστής) την κάνει να ακούγεται νόμιμη, όταν, στην πραγματικότητα, είναι εντελώς παράνομη. Εάν χρησιμοποιούνταν πραγματικές νομικές διαδικασίες, τότε η σύλληψη θα ακολουθούνταν από κατηγορίες, μια σωστή δίκη και μόνο τότε, εάν κριθεί ένοχη, μια καταδίκη.

Ισραηλινές δυνάμεις επιτίθενται σε Παλαιστίνιους πιστούς στο τέμενος Αλ-Ακσά της Ιερουσαλήμ στις 11 Αυγούστου 2019 [Faiz Abu Rmeleh/Πρακτορείο Anadolu]

Το Ισραήλ είναι, σε κάθε περίπτωση, ένα ρατσιστικό καθεστώς βασανιστηρίων. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το στρατιωτικό καθεστώς του Ισραήλ είναι ιδιαίτερα ρατσιστικό διότι, σχεδόν χωρίς εξαίρεση, αυτοί οι στρατιωτικοί νόμοι εφαρμόζονται μόνο στους Παλαιστίνιους.

Υπάρχουν, στην πραγματικότητα, δύο παράλληλα νομικά συστήματα που λειτουργούν υπό το ισραηλινό καθεστώς στη Δυτική Όχθη. Υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα το οποίο δίνει στους υπόπτους το δικαίωμα να έχουν δικηγόρο, δίκαιη διαδικασία και τα συνήθη πρότυπα αποδεικτικών στοιχείων, αλλά είναι μόνο για τους Ισραηλινούς Εβραίους, το οποίο δικαίωμα δεν ισχύει για τους Παλαιστίνιους απλώς και μόνο επειδή δεν είναι Εβραίοι. Το άλλο είναι το σύστημα στρατιωτικής αδικίας του Ισραήλ, το οποίο έχει ποσοστό καταδίκης 99,7%, και εφαρμόζεται μόνο στους Παλαιστίνιους. Αυτά τα παράλληλα νομικά συστήματα είναι η ίδια η ενσωμάτωση της λέξης απαρτχάιντ της Αφρικής: διαχωρισμός.

Δεν πρόκειται για κάποια προσωρινή, αναγκαία κατάσταση πολέμου. Οι στρατιωτικοί κανονισμοί, εξάλλου, είναι απαραίτητοι υπό πραγματικές συνθήκες αμυντικού πολέμου, όπως όταν η ναζιστική Γερμανία βομβάρδιζε τη Βρετανία κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το στρατιωτικό καθεστώς του Ισραήλ σχεδιάστηκε αντίθετα ως ένα μόνιμο, αποικιακό σύστημα για την επ’ αόριστον καταπίεση των ιθαγενών της Παλαιστίνης. Έχει ως στόχο να τους τιμωρήσει απλώς επειδή είναι Παλαιστίνιοι, με στόχο να γίνουν οι ζωές τους τόσο άθλιες και δύσκολες που θα εγκαταλείψουν τη γη τους οικειοθελώς.

Αυτή είναι μια θλιβερή ελπίδα. Οι Παλαιστίνιοι αντιστέκονται σε αυτήν την αποικιοκρατική καταπίεση εδώ και περισσότερα από 120 χρόνια, και θα συνεχίσουν να το πράττουν για όσο τους αρνούνται τα πιο βασικά δικαιώματά τους.

Δεν θα σταματήσω ποτέ να μιλώ, δήλωσε η Καλίντα Τζαράρ το Μάρτιο του τρέχοντος έτους. Μόλις είχε απελευθερωθεί από την πιο πρόσφατη αυθαίρετη κράτησή της τον Φεβρουάριο. Τώρα, επέστρεψε σε ισραηλινή φυλακή, μια από τους 460 Παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους που έχουν φυλακιστεί επί του παρόντος χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες ή να δικαστούν από το σιωνιστικό κράτος.

Η οικογένεια της Jarrar τονίζει ότι η διεθνής πίεση στο Ισραήλ μπορεί να κάνει τη διαφορά και θα μπορούσε να τη βοηθήσει να απελευθερωθεί. Η ομάδα αλληλεγγύης των παλαιστίνιων κρατουμένων Samidoun ζητά δράση και έχει προτείνει ορισμένους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να συμμετάσχουν στην εκστρατεία για την απελευθέρωση της Khalida Jarrar. Το καλύτερο και πιο αποτελεσματικό, ωστόσο, θα ήταν να τερματιστεί η βάναυση ισραηλινή κατοχή τώρα.

Από την Guernica

Διάβασε το »