Πατήστε ESC για κλείσιμο

Ισραήλ - Spoiler

Παγώνει η προσάρτηση Δυτικής Όχθης – Παραμένει η ανησυχία

Newsteam 0 Comments

Παγώνουν προς το παρόν τα σχέδια προσάρτησης του 30% της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ, καθώς υπάρχουν διεθνώς αντιδράσεις, ενώ αντιδρούν και κόμματα που συμμετέχουν στην ισραηλινή κυβερνητική συμμαχία. 

Στα παλαιστινιακά εδάφη της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης έγιναν χθες διαδηλώσεις κατά των σχεδίων προσάρτησης, όποτε κι αν επιχειρηθεί να προχωρήσουν αυτά. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι σχεδόν κάθε ηλικίας και των δύο φύλων σε Ραμάλα, Βηθλεέμ και Πόλη της Γάζας διαδήλωσαν, φωνάζοντας συνθήματα για ελευθερία, δικαιοσύνη και τερματισμό της ισραηλινής κατοχής.

Κινητοποιήσεις υπέρ του αγώνα του παλαιστινιακού λαού έγιναν χτες και στην Αθήνα, στο Αμμάν της Ιορδανίας, στη Σεούλ της Νότιας Κορέας και στο Σάντον της Νότιας Αφρικής.

Σε πρωτοσέλιδο άρθρο του στην εφημερίδα Γεντιότ Αχρονότ, ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον επισήμανε πως η προσάρτηση κατεχόμενων εδαφών της Δυτικής Όχθης συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και πως θα ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα του ισραηλινού κράτους. Δηλώνει ένθερμος υποστηρικτής και θαυμαστής του Ισραήλ, αλλά εκτιμά ότι νέες προσαρτήσεις δεν θα οδηγήσουν στην εξασφάλιση των συνόρων του Ισραήλ και θα αποβούν μακροπρόθεσμα αντίθετες ως προς τα συμφέροντά του.

Στο Βερολίνο, βουλευτές της γερμανικής ομοσπονδιακής Βουλής ενέκριναν χτες ψήφισμα που αναφέρει ότι οι απειλές της Ε.Ε. για κυρώσεις εναντίον του Ισραήλ θα είναι αντιπαραγωγικές. Παράλληλα, απέρριψαν το ισραηλινό σχέδιο για την προσάρτηση τμημάτων της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, αναφέροντας ότι αντιβαίνει στο Διεθνές Δίκαιο και δημιουργεί κίνδυνο νέας αποσταθεροποίησης της περιοχής.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Διαδικτυακή εκδήλωση καταδίκης του νέου ισραηλινού εγκλήματος προσάρτησης της Δυτικής Όχθης

Newsteam 0 Comments

Και αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2020, στις 8.00

Την 1η Ιουλίου 2020 η κυβέρνηση του υπόδικου ισραηλινού πρωθυπουργού Μπ. Νετανιάχου θα ξεκινήσει την διαδικασία προσάρτησης μέρους της παλαιστινιακής Δυτικής Όχθης που κατέλαβε με την επίθεση του 1967. Πρόκειται για μια ενέργεια που ναρκοθετεί το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού για ανεξάρτητο κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ, όπως έχει ψηφίσει ο ΟΗΕ. Η σχεδιαζόμενη προσάρτηση αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο κι έχει ήδη αντιμετωπίσει την οργή του Παλαιστινιακού λαού και πολλών κυβερνήσεων.

Τα όσα διακυβεύονται με την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης θα αναλυθούν στην κοινή διαδικτυακή εκδήλωση που διοργανώνεται την ίδια μέρα, την 1η Ιουλίου στις 8 το βράδυ, με ομιλητές:

  • Μαρουάν Τουμπάσι, Πρέσβης Παλαιστινιακού κράτους στην Ελλάδα,
  • Άρη Χατζηστεφάνου, δημοσιογράφος,
  • Κώστα Ράπτη, δημοσιογράφος, και
  • Στέφανο Πράσσο, μέλος διεθνούς αποστολής που επισκέφθηκε το 2019 τη Δυτική Όχθη.

Την εκδήλωση διοργανώνουν οι ακόλουθες ιστοσελίδες, από τις οποίες θα μπορείτε να την παρακολουθήσετε:

anemosantistasis.blogspot.com

guernicaeu.wordpress.com

info-war.gr

kokinokamini.blogspot.com

kommon.gr

kosmodromio.gr

https://kozani.tv/

prensa-rebelde.blogspot.com

https://www.kordatos.org/

toperiodiko.gr

  • Να ηττηθούν τα σχέδια του ισραηλινού κράτους τρομοκράτη!
  • Όχι στην προσάρτηση της Δυτικής Όχθης!
  • Να αναγνωρίσει η Ελλάδα το ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος!

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Θέλουμε να αποκτήσουμε την ελευθερία μας όπως κι εσείς…

Newsteam 0 Comments

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, φυσικά, έχουν διαφορετικές θέσεις σε διάφορα ζητήματα, ωστόσο, εάν δεν επιθυμούν να ερμηνευθούν οι πολιτικές ή οι στάσεις τους ως υποκριτικές ή έχοντας δύο μέτρα και δύο σταθμά σχετικά με ζητήματα που εγείρονται σε αυτόν τον κόσμο ή ακόμη και σε σχέση με τη δέσμευση σε ό,τι ορίζεται στους νόμους, τους κανονισμούς και τις διεθνείς συμβάσεις τις οποίες υπέγραψαν και δεσμεύτηκαν από αυτές, οι οποίες δημιουργήθηκαν για να ρυθμίζουν τις διεθνείς σχέσεις και να αποτρέπουν την επικράτηση του νόμου της ζούγκλας σε αυτόν τον κόσμο. Η ΕΕ πρέπει να αναλάβει τις πρωτοβουλίες εκείνες επιβάλλοντας τα απαραίτητα ποινικά μέτρα και κυρώσεις, όπως ορίζονται από τη Διεθνή νομιμότητα κατά του Ισραήλ, του αποικιακού κράτους κατοχής, και όχι μόνο όσον αφορά τις πρόσφατες εξαγγελίες περαιτέρω προσάρτησης.

Ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να διαπράττονται τρομερά εγκλήματα εναντίον του παλαιστινιακού λαού, όχι μόνο για 53 χρόνια, αλλά για 72 χρόνια από το έγκλημα της Νάκμπα (καταστροφή).

Πώς είναι δυνατόν κάποιοι Ευρωπαίοι να ξεχνούν ότι ήταν αυτοί οι ίδιοι που δημιούργησαν διεθνή και ευρωπαϊκά δικαστήρια στη Νυρεμβέργη ώστε για να φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης τα εγκλήματα της ναζιστικής κατοχής που υπέστησαν μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ήταν αυτοί που πολέμησαν κατά των ναζιστικών τερατουργημάτων με τους στρατούς τους και τη γενναία εθνική αντίσταση που άσκησαν οι Ευρωπαίοι λαοί, ενώ ταυτόχρονα μας απαγορεύουν να αντισταθούμε στην ισραηλινή κατοχή, ακόμη και χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους που καθορίζονται από τους διεθνείς νόμους και παρά το γεγονός ότι αγωνιζόμαστε σήμερα μέσω της ειρηνικής λαϊκής αντίστασης έχοντας απέναντι την τέταρτη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο και τους εξτρεμιστές εποίκους που συνδέονται με το σιωνιστικό Βιβλικό ιδεολόγημά τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τιμωρήσει αρκετές χώρες, η τελευταία ήταν την περασμένη εβδομάδα όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να επεκτείνει την περίοδο κυρώσεων κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας, παλαιότερα στη Νότια Αφρική κατά την περίοδο του καθεστώτος του απαρτχάιντ, στο Ιράν και τα Βαλκάνια μέχρι τη Βενεζουέλα και την Κούβα παλαιότερα, οδηγώντας σε πολλές περιπτώσεις την οικονομία αυτών των χωρών σε ύφεση.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει: Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα τιμωρήσει το Ισραήλ μετά την προσάρτηση των υπό κατοχή παλαιστινιακών εδαφών της Δυτικής Όχθης κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου και των αποφάσεων της διεθνούς νομιμότητας τις οποίες συνδιαμόρφωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση και αποτελούν ιδρυτικές αρχές της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και επανεξετάζοντας την Ευρωπαϊκή Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης με το Ισραήλ.

Αυτό αποτελεί πρόκληση για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της και αφορά στην αξιοπιστία των εκπεφρασμένων αξιών της, δηλαδή της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι αυτές είναι οι κοινές αξίες με το  κατοχικό κράτος του Ισραήλ, τη χώρα που πριν από λίγες ημέρες καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στη Γενεύη για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και ζήτησε να λογοδοτήσει, επιπλέον των εκατοντάδων παρόμοιων ψηφισμάτων του ΟΗΕ που έχουν εγκριθεί από διεθνείς οργανισμούς.

Πώς μπορούν να πιστεύουν ορισμένοι Ευρωπαίοι αυτό το κράτος, το Ισραήλ, ένα κράτος κατοχής και φυλετικών διακρίσεων, που στοχεύει ακόμη και τα δικαιώματα των ίδιων των κατοίκων του. Οι παραβιάσεις της Δημοκρατίας, τα φρικτά εγκλήματα και η καταπίεση εναντίον άλλων ανθρώπων αποτελούν άραγε συστατικά δημοκρατίας; Ποιο δημοκρατικό κράτος αναμιγνύεται σε ζητήματα άλλων χωρών, δημιουργώντας εστίες έντασης στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και αλλού σε αγαστή συνεργασία με τον ακραίο σύμμαχό τους, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Το Ισραήλ, το κράτος κατακτητής δεν διστάζει να εκμεταλλεύεται και να εργαλειοποιεί  τον ισχυρισμό του αντισημιτισμού κατά το δοκούν υπηρετώντας τις σιωνιστικές αντιδημοκρατικές πολιτικές του.

Οι λαοί μας δεν πείθονται από τα παραπλανητικά, όμορφα και ευγενικά λόγια ορισμένων αξιωματούχων οι οποίοι επαινούν το Ισραήλ σαν να είναι ο επί γης παράδεισος ο οποίος χτίστηκε πάνω στα ερείπια εκατοντάδων παλαιστινιακών χωριών που καταστράφηκαν από τις σιωνιστικές συμμορίες το 1948 εκτοπίζοντας  1 εκατομμύριο Παλαιστίνιους εκείνο το έτος, ιδρύοντας το Κράτος του Ισραήλ εις βάρος των αυτόχθονων Παλαιστινίων.

Εμείς οι Παλαιστίνιοι βιώνουμε καθημερινά τον τρόμο, τις δολοφονίες, την καταστροφή σπιτιών, τις απελάσεις κατοίκων, την κατασκευή διαχωριστικών τειχών, τις πολιτικές απαρτχάιντ, τις  πολιορκίες, τα ισραηλινά στρατιωτικά εμπόδια και σημεία ελέγχου μεταξύ των πόλεων και των χωριών μας, τις καθημερινές εισβολές στα σπίτια μας, τις συλλήψεις των παιδιών μας και την άνευ χρονικού περιορισμού φυλάκισή τους, την δήμευση των εδαφών μας, καθώς και το κάψιμο των ελαιόδεντρων μας.

Όλα αυτά γίνονται εκδικητικά ενώ η Ευρώπη σας τα αντιμετωπίζει με ατιμωρησία.

Ο λαός μας έχει βαρεθεί να ζει με αυτή τη ρατσιστική κατοχή και μίσος, και για να την ξεφορτωθούμε, έχουμε αποδεχθεί μια διεθνώς συναινετική λύση, αυτή της ίδρυσης ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, εφαρμόζοντας τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για την επίλυση του ζητήματος των προσφύγων οι οποίοι όπως και η οικογένειά μου εκτοπίστηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες στην Παλαιστίνη. Συμφωνήσαμε να ιδρύσουμε το κράτος που τόσο περιμέναμε μόνο στο 22% των ιστορικών εδαφών της Παλαιστίνης στα οποία ζούσαν Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί.

Δεν σας ζητάμε να έρθετε στην κατεχόμενη Παλαιστίνη για να μοιραστείτε μαζί μας την ειρηνική αντίσταση ενάντια στη φρικτή κατοχή την οποία εσείς, οι Έλληνες φίλοι μας πολέμησαν κάνοντας μεγάλες θυσίες κατά την διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού σας αγώνα ενάντια στη ναζιστική κατοχή και τη στρατιωτική δικτατορία, για την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Το μόνο που ζητάμε, είναι το πανανθρώπινο δικαίωμα όλων των λαών στην αυτοδιάθεση, να επιβληθούν κυρώσεις εναντίον ενός κράτους που ασκεί την βαρβαρότητα της κατοχής και του εκτοπισμού και να προχωρήσει η κυβέρνησή σας αναγνωρίζοντας το κράτος μας σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του κοινοβουλίου σας (Δεκέμβριος 2015) βάσει της αρχής της λύσης των δύο κρατών, πριν στερέψουν οι εναπομείνασες ευκαιρίες για ειρήνη και καταλήξουμε στο χάος.

Θέλουμε να στηρίξετε τη δύναμη της αλήθειας όπως έχετε κάνει πάντα έτσι ώστε να μπορούμε να ζούμε κι εμείς όπως κι εσείς, ελεύθερα, σε ασφάλεια, σταθερότητα και ειρήνη, ώστε να μην συνεχίσουμε μιλάμε για δυο μέτρα και δύο σταθμά σε θέματα που αφορούν έναν ολόκληρο λαό.

*O Marwan E. Toubassi είναι Πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ο Βόλντεμορτ έχει ήδη κερδίσει

Newsteam 0 Comments

Έχοντας δει τρεις συνεντεύξεις του Νίκου Παππά για το θέμα των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών με τον Μιωνή (σε Mega, ΕΡΤ και ΚΟΝΤRΑ) νομίζω πως ο πρώην υπουργός θα αντλούσε απείρως πιο πειστικά επιχειρήματα από τον κινηματογραφικό Harry Potter, ως εξής:

– ο συνομιλητής δεν ήταν ο Μιωνής αλλά ο Βόλντεμορτ (ίσως η φυσιογνωμική ομοιότητα να έπειθε περισσότερους)

– όταν αναφερόταν σε μαγαζί, εννοούσε το Χογκγουορντς (τη μεγάλη Σχολή Μαγείας) και

– όταν έλεγε για δική του ατζέντα προφανώς δεν εννοούσε του Παπαγγελόπουλου αλλά το τρομακτικό βιβλίο των τεράτων που ποτέ δεν πρέπει να ανοίξουν οι μαθητευόμενοι μάγοι.Αλήθεια, νομίζω θα συγκινούσε περισσότερο τουλάχιστον το κινηματογραφόφιλο κοινό και θα έδινε και μια διαφορετική νότα στην πολιτική αντιπαράθεση. Αντίθετα, τώρα, το μόνο που έχει καταφέρει είναι να ξενερώσει τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ που κάπως πρέπει να τα βολέψουν, κάτι πρέπει να απαντήσουν και κάπως να δικαιολογηθούν για πρακτικές που ο κόσμος της Αριστεράς έμαθε να κατακεραυνώνει ως κάτοχος του πραγματικού ηθικού πλεονεκτήματος.

 

Το μαγαζί του Χόγκγουορτς και η κρυφή ατζέντα με τα τέρατα.

Μην ετοιμάζεστε να ξεσπαθώσετε οι φιλελεύθεροι πασόκο-δεξιοί. Ο απλός κόσμος της Αριστεράς είναι ακόμα κάτοχος του ηθικού πλεονεκτήματος. Το πιστεύω πραγματικά. Ο κόσμος που δεν θεωρεί φυσιολογικά αυτά τα πράγματα για υπουργό αριστερής κυβέρνησης, που βλέπει, ακούει και εκπλήσσεται, αυτός ο κόσμος έχει ακόμα εκείνη τη διαφορετική μαγιά ανθρώπου που εσείς, της άλλης πλευράς, έχετε χάσει από τον καιρό των pampers, των χρηματιστηρίων και των εξοπλιστικών.

Απαντώντας στις αποκαλύψεις, ο Νίκος Παππάς και ο ΣΥΡΙΖΑ ωρύονται για τις λαθροχειρίες και τις εξυπηρετήσεις της περιόδου Σαμαρά, για τα λεφτά του Παπασταύρου και για τις μίζες της Novartis. Προφανώς, επί της ουσίας έχουν δίκιο.

Το κάνουν όμως σε λάθος χρόνο και δυστυχώς το κάνουν πλέον αμυνόμενοι. Το επιχείρημα εσείς τα κάνατε χειρότερα, εγώ συνομιλούσα με έναν εμπλεκόμενο σε οικονομικό σκάνδαλο επειδή μου το ζήτησε μια άλλη κυβέρνηση δεν πείθει.
Το επιχείρημα ο Τσίπρας δεν ήξερε τίποτα δεν πείθει.
Το επιχείρημα δεν καταλάβατε καλά, έλεγα ότι κάποιοι βγάζουν λεφτά εννοώντας τον ίδιο τον συνομιλητή που είχα μπροστά μου δεν πείθει.

Αν και δεν πείθουν, τα επιχειρήματα αυτά είναι ταιριαστά στην πολιτική αντιπαράθεση των ημερών, με ερωτήσεις που τίθενται εκ δεξιών, με τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις όπου η μάχη κερδίζεται όχι από όποιον έχει το δίκιο στη μεγάλη εικόνα αλλά από όποιον μπορεί να μανιπουλάρει τη συζήτηση στο αποψινό μας πάνελ.

Επίσης, έχουν δίκιο στον ΣΥΡΙΖΑ να λένε ότι οι κασέτες είναι προϊόν παράνομης υποκλοπής, όπως και ότι προφανώς ήταν σε συνεννόηση με τη ΝΔ ο Μιωνής αφού ήδη, μήνες πριν ο βουλευτής Θ. Πλεύρης ήξερε για το περιεχόμενο των συνομιλιών. Όμως ούτε και αυτά αλλάζουν την εικόνα βλέποντας την υπόθεση από τη θέση ενός αριστερού πολίτη. Ενός πολίτη που θα είχε δικαιολογημένα μερικά εξ αριστερών ερωτήματα, που νομίζω πως για άλλη μια φορά λείπουν από τον δημόσιο διάλογο των ημερών:

Θα προσπαθήσω να διατυπώσω παρακάτω μόνο 7 από αυτά όπως τα αντιλαμβάνομαι εγώ:

1 – Πώς γίνεται ένας υπουργός αριστερής κυβέρνησης να μπαίνει σε αυτού του είδους τη συζήτηση με έναν από τους διωκόμενους για τη λίστα Λαγκάρντ; Πώς γίνεται η συνομιλία μεταξύ ενός υπουργού και ενός ελεγχόμενου να είναι του τύπου ρε μαλάκα, ρε αγόρι μου, στ’ αρχίδια μου κτλ.

2 – Πώς γίνεται να καταδέχεσαι να χρησιμοποιείται το χαρτί του αντισημιτισμού εναντίον σου όταν πας να ελέγξεις έναν διωκόμενο για μαύρο χρήμα, που τυχαίνει να είναι Εβραίος; Στην ουσία ο κ. Μιωνής λέει στον Παππά ότι αν τον ελέγξουν για τις ατασθαλίες του, θα κατηγορήσει την τότε (αριστερή) κυβέρνηση για αντισημιτισμό μέσω των διεθνών του γνωριμιών και μέσω της Ισραηλινής κυβέρνησης. Και αντί ο Παππάς να τον στείλει στον διάολο κάθεται και συζητά μαζί του.

3 – Πώς γίνεται υπουργός αριστερής κυβέρνησης να δέχεται να μπει σε αυτή τη συζήτηση; Και πόσο οδυνηρή είναι η διαπίστωση ότι αποδεχόμαστε την πολιτική του Ισραήλ στις διακρατικές μας σχέσεις ως εξής: Στ’ αρχίδια μου για το τι θα πεις για το Παλαιστινιακό. Εντάξει, δεν θα βγεις να πεις είστε εγκληματίες ξέρω ‘γω και τα λοιπά. Τρία πράγματα μπορούμε να τα κάνουμε; Έτσι έλεγε ο Παππάς ότι μας αντιμετωπίζει το Ισραήλ. Είναι όμως ή όχι εγκληματίες έναντι των Παλαιστινίων οι ισραηλινές κυβερνήσεις κύριε Παππά; Ε χει σημασία ότι ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου διετέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Ισραηλινού Στρατού που ευθύνεται για τα εγκλήματα εις βάρος των Παλαιστινίων; Σε αφορά αυτό ως αριστερό υπουργό;

4 – Ποια ανάγκη επέβαλε την ακριβώς επόμενη μέρα των αποκαλύψεων ο πρώην υπουργός της αριστερής κυβέρνησης να ζητήσει συνάντηση από τον πρέσβη του Ισραήλ, ο οποίος τον ενημέρωσε για την επιτυχή επίσκεψη στο Ισραήλ του… Κυριάκου Μητσοτάκη. (Είχε αγωνία ο κ. Παππάς αν πήγε καλά η επίσκεψη Μητσοτάκη στο Ισραήλ;). Και γιατί στην επίσημη ανακοίνωση της πρεσβείας τονίζεται ότι Ο κ. Παππάς είναι η απόδειξη της δικομματικής υποστήριξης των σχέσεων Ισραήλ – Ελλάδας; Είναι χαρούμενοι οι άνθρωποι της Αριστεράς με αυτή τη διαπίστωση;

5 – Στο επίμαχο σημείο για την ατζέντα του Παπαγγελόπουλου και για τους κάποιους που βγάζουν λεφτά, ακόμα και αν υποθέσουμε πως αναφέρεται στην ατζέντα και στα λεφτά του Μιωνή όπως τώρα ισχυρίζεται ο Νίκος Παππάς, πώς γίνεται αμέσως παρακάτω να λέει ότι αυτό μπορούμε να κάνουμε ότι δεν το είδαμε; Κάνουν οι υπουργοί μιας αριστερής κυβέρνησης ότι δεν είδαν αυτούς που βγάζουν λεφτά (προφανώς παράνομα αφού επ’ αυτού γίνεται η συζήτηση);

6 – Πώς γίνεται ένας διωκόμενος τύπος σαν τον συνομιλητή σου να σου λέει ότι τον κυνηγάει άλλος υπουργός (ο Παπαγγελόπουλος) και να σου ζητά να τον κάνεις πρόξενο της Ελλάδας στο Ισραήλ για να αποκτήσει ασυλία και εσύ να μην έχεις σηκωθεί να φύγεις την ίδια στιγμή από τη συζήτηση; Πώς γίνεται ο υπουργός αριστερής κυβέρνησης σε αυτή τη συζήτηση να δέχεται ερώτηση: Τι θα κάνουνε, θα κυνηγάνε τον πρόξενο της Ελλάδας στο Ισραήλ; και να μην του έχει πετάξει το νερό στη μούρη, αλλά να απαντά δεν υπάρχει περίπτωση (να τον κυνηγάνε);

7 – Πώς γίνεται ένας υπουργός αριστερής κυβέρνησης να μιλά με έναν διωκόμενο για τη λίστα Λαγκάρντ και να του υπόσχεται πως Θα ζητήσω από τον Παπαγγελόπουλο να μου φέρει την ίδια την τύπισσα και θα της πω ανοιχτά περί τίνος πρόκειται. Θα της πω κορίτσι μου έχεις καταλάβει τι πας να κάνεις;. (Οπου η τύπισσα όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα είναι η εισαγγελέας που ερευνά τις υποθέσεις του διωκόμενου). Τα κάνουν αυτά οι υπουργοί αριστερών κυβερνήσεων;

Για ακόμα μία φορά γίνεται σαφές:

Ο ΣΥΡΙΖΑ βαδίζει με βήμα ταχύ (αν δεν έχει ήδη φτάσει) στην πλήρη και ανεπίστρεπτη πασοκοποίησή του. Έχω γράψει και άλλες φορές πως για να προσεταιριστεί τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ κάνει ό,τι μπορεί να μοιάσει στο ΠΑΣΟΚ και αυτό φυσικά δεν εξαιρεί και τις συμπεριφορές και συναλλαγές αυτού του είδους που θέριεψαν μέσα στην Αλλαγή και που διαβάζουμε τις τελευταίες ημέρες.

Το παιχνίδι παίζεται πλέον μόνο στο επικοινωνιακό πεδίο και η πολιτική έχει στην ουσία πεθάνει. Η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών έχει δυστυχώς αποδεχτεί αυτές τις συμπεριφορές, αυτού του είδους την ηθική στην πολιτική. Αυτή την ίδια που ασπάστηκαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και καθώς φαίνεται και ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ.

Οι λίγοι που έμειναν ακόμα να εκπλήσσονται, το μόνο που καταφέρνουν είναι να κοιμούνται ακόμα το βράδυ με τη συνείδησή τους ήσυχη ύπνον ελαφρύ. Γιαυτό και συνεχίζουν να πέφτουν από τα σύννεφα.

Η μεγαλύτερη αποκάλυψη από τις κασέτες Μιωνή είναι η συνειδητοποίηση ότι και η κυβερνώσα Αριστερά, παίζει πλέον με τον ίδιο τρόπο το παιχνίδι. Θα βρίσκεται μία από πάνω, όταν έχει ένα καλό χαρτί που θα της δίνει πόντους και μία από κάτω, όταν θα σκάει κάποια δική της υπόθεση με πάταγο. Οι κανόνες όμως θα παραμείνουν οι ίδιοι και τα μαγικά ξόρκια της ιδεολογίας και των κοινωνικών αγώνων δεν πιάνουν πια.

Ο Βόλντεμορτ έχει ήδη κερδίσει.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το Αζερμπαϊτζάν αγοράζει τουρκικά UAV Bayraktar TB2 μεσαίου βεληνεκούς

Newsteam 0 Comments

BAKU, (BM) – Σύμφωνα με ειδησεογραφικά δίκτυα, η Τουρκία βρήκε έναν επιπλέον αγοραστή των φονικών UAV της TB2 Bayraktar. Η χώρα αυτή είναι το Αζερμπαϊτζάν το οποίο παρήγγειλε δεκάδες τουρκικά οπλισμένα UAV και drones.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν Zakir Hasanov: δουλεύουμε συνεχώς στον κλάδο των ένοπλων drone και UAV με άμεσα και εμφανή αποτελέσματα. Παράλληλα το κοινοβούλιο της χώρας ενέκρινε την απόσχιση συγκεκριμένου ποσοστού του προϋπολογισμού της χώρας για αγορά αμυντικού υλικού από την Τουρκία.

Ο υπουργός Άμυνας δεν διευκρίνισε το είδος των UAV και των drones τα οποία θα αγοράσει η χώρα, αλλά ούτε και τον ακριβή αριθμό.   Η τουρκική τηλεόραση έκανε λόγο  για πώληση του ένοπλου Bayraktar TB2 και άλλων μοντέλων UAV και drone.

Το Bayraktar TB2 – mid-range strike UAV, έχει σχεδιαστεί από την τουρκική εταιρεία Bayrak. Η ανάπτυξη του drοne ξεκίνησε το 2007 και δύο χρόνια αργότερα τέθηκε σε πλήρη τακτική χρήση. Το 2014 η εταιρεία έκανε επίδειξη του drone στον Τουρκικό Στρατό και δύο χρόνια αργότερα το Bayraktar TB2 ήταν και επισήμως τοεθνικό όπλο της Τουρκίας.

Το Bayraktar TB2 μπορεί να πετάξει στα 7300 m και να μείνει στον αέρα για 24 ώρες. Μπορεί να κινηθεί σε απόσταση μεγαλύτερη των 150 χιλιομέτρων από την βάση και διαθέτει δύο mode (remote control or automatic mode, including independent take-off and landing).

Το drone είναι εφοδιασμένο με πλήθος καμερών και ανιχνευτών-καταδεικτών στόχου, ενώ παράλληλα μπορεί να εξοπλιστεί με συμβατικές βόμβες αλλά και κατευθυνόμενες από λέιζερ.

Τα Τουρκικά Bayraktar TB2 άλλαξαν το ισοζύγιο ισχύος στην Λιβύη

Όπως αναφέραμε στο Bulgarianmilitary, το ρωσικής κατασκευής Pantsir-S1 anti-aircraft missile-cannon systems [ZRPKs], το οποίο εχρησιμοποιήθη στην Λιβύη, φάνηκε μερικώς άχρηστο έναντι του Τουρκικού μη επανδρωμένου πολλαπλών χρήσεων Bayraktar TB2.

Άξιο αναφοράς είναι πως τα ρωσικά ZRPK δεν είχαν υποστεί τις τελευταίες μετατροπές στα δεδομένα ανίχνευσης στόχου, ούτε και στα ραντάρ τους. Χρησιμοποιούσαν παλαιωμένες τεχνικές ανίχνευσης και αυτός ήταν ο πιθανός λόγος για τον οποίο ήταν τόσο αδύναμα έναντι των Τουρκικών μη επανδρωμένων.

Τα ΤΒ2 μπορούσαν να βάλουν κατά μέσο όρο από τα 4+ χιλιόμετρα με ακρίβεια βολής μικρότερη των 10 μέτρων και είχαν την ικανότητα να μείνουν στον αέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σχόλιο: Ο μεταφραστής επιδιώκει να καταδείξει την γεωπολιτική σημασία που έχει η στρατηγικής φύσης κίνηση της Τουρκίας. Με αυτό το άνοιγμα στην αγορά του Αζερμπαϊτζάν η Τουρκία έρχεται ένα βήμα πιο κοντά στο Ισραήλ του οποίου η αντιβαλλιστική ομπρέλα αλλά και ένα μεγάλο μέρος της τακτικής ισχύος του έναντι του Ιράν εξαρτάται από το Αζερμπαϊτζάν. Το Ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας σύμφωνα με το defensenews είχε ανακοινώσει περικοπές ύψους 200.000.000 δολαρίων στο πρόγραμμα ενίσχυσης του στρατού του Αζερμπαϊτζάν. Το κενό αυτό φαίνεται να ήρθε να καλύψει η Τουρκία σε μικρό χρονικό διάστημα.

  1. Το Ισραήλ πούλησε το 2012 στο Αζερμπαϊτζάν δύο αντιβαλλιστικά ραντάρ Green Pine τα οποία μάλιστα ενοποιήθηκαν με τα ρωσικά συστήματα S-300.
  2. Αγορές ισραηλινού εξοπλισμού (Heron I, θερμικές κάμερες, drone, τεχνολογίες δεδομένων στοχοποίησης και κατάδειξης στόχου) ύψους 1,1 δις από το Υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν.
  3. Τα Ισραηλινά ραντάρ που βρίσκονται στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν παρέχουν έγκαιρη προειδοποίηση για ενδεχόμενο ιρανικό βομβαρδισμό, καθώς η εμβέλειά τους αγγίζει τα 500 χλμ.
  4. Το Green Pine μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως sofft kill όπλο το οποίο μπορεί να διεξάγει επιχειρήσεις κυβερνοπολέμου και ηλεκτρονικού πολέμου έναντι του Ιράν, κυρίως στην περιοχή της Κασπίας θάλασσας όπου έχει έντονη παρουσία το Ναυτικό του Ιράν.

Άλλος ένας δυνητικός τακτικός σύμμαχος της Αθήνας (όπως και η Σερβία) φαίνεται να κινείται προς την πλευρά της Άγκυρας και να συμπαρασύρει μαζί του αρκετές χώρες της περιοχής, δίνοντας περαιτέρω διπλωματική ισχύ στην Τουρκία. Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο ένα δυνητικό γεωπολιτικό τρίγωνο που θα μπορούσε να σχηματιστεί με Ελληνική πρωτοβουλία γύρω από την Τουρκία, ήταν εκείνο της Ελλάδας-Ισραήλ-Αρμενία-Αζερμπαϊτζάν, το οποίο θα είχε ως σκοπό την έμμεση άσκηση εξωτερικής πολιτικής τόσο στα νερά και το εμπόριο της Κασπίας θάλασσας όσο και στα στενά του Βοσπόρου.

Οι αμυντικές βιομηχανίες των τεσσάρων χωρών θα μπορούσαν να αναπτυχθούν παράλληλα (με πυρήνα το Ισραήλ) καθώς οι γεωγραφικές αποστάσεις των χωρών με τους αντιπάλους τους είναι ίδιες, η ανάγκη για καλύτερες τιμές συντήρησης πλατφορμών μάχης είναι κοινή αλλά και τα συστήματα που πρέπει να αναπτυχθούν και από τις 4 χώρες για να αντιμετωπίσουν την επεκτατική στάση της Τουρκίας είναι κοινά. Ενδεικτικά αναφέρουμε, εγχώριας κατασκευής αντιπλοϊκούς βαλλιστικούς πυραύλους, συστήματα soft kill για πλατφόρμες στεριάς και θάλασσας, δημιουργία χερσαίου artillery on steroids με σκοπό την ενίσχυση της θαλάσσιας- εναέριας προβολής ισχύος έναντι της Τουρκίας και τέλος δημιουργία συνθηκών A2/AD με ενοποιημένα συστήματα αναγνώρισης επεξεργασίας και κατάδειξης στόχου σε σημεία όπου εντείνεται η τουρκική προκλητικότητα, όπως  ο Καύκασος, το Αιγαίο (σύμπλεγμα Καστελορίζου).

*Μετάφραση-Σχόλιο: Χωριανόπουλος Άγγελος

*Πηγή: bulgarianmilitary.com

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Λωρίδα της Γάζας: Ισραηλινά πλήγματα σε αντίποινα για εκτόξευση ρουκετών

Newsteam 0 Comments

Η Πολεμική Αεροπορία του Ισραήλ έπληξε τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο θέσεις της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας σε αντίποινα για τις εκτοξεύσεις ρουκετών εναντίον του νότιου τμήματος της ισραηλινής επικράτειας από τον παλαιστινιακό θύλακα.

Οι ανταλλαγές πυρών καταγράφονται με φόντο την αυξανόμενη ένταση καθώς πλησιάζει μια ημερομηνία-κλειδί όσον αφορά το σχέδιο προσάρτησης μεγάλου μέρους της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ.

Το βράδυ χθες Παρασκευή εκτοξεύτηκαν δύο ρουκέτες από τη Λωρίδα της Γάζας εναντίον του νότιου Ισραήλ, χωρίς να αναφερθούν θύματα.

Οι υπηρεσίες πρώτων βοηθειών ανέφεραν πως ήχησαν οι σειρήνες της αεράμυνας στην περιοχή της Σντερότ, ισραηλινής πόλης η οποία απέχει μερικά χιλιόμετρα από τον παλαιστινιακό θύλακα.

Λίγες ώρες αργότερα, ισραηλινά μαχητικά έπληξαν εργοστάσια κατασκευής πυρομαχικών και ρουκετών στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, ενημέρωσε σήμερα ο ισραηλινός στρατός.

Κήρυξη πολέμου

Πηγές προσκείμενες στα σώματα ασφαλείας στη Γάζα επιβεβαίωσαν στο Γαλλικό Πρακτορείο τα πλήγματα στον τομέα της Χαν Γιούνις, στο νότιο άκρο του παλαιστινιακού θύλακα των δύο εκατομμυρίων κατοίκων.

Η προηγούμενη εκτόξευση ρουκέτας από τη Λωρίδα της Γάζας εναντίον του Ισραήλ είχε καταγραφεί στις αρχές Μαΐου.

Την Πέμπτη, η ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς προειδοποίησε το Ισραήλ εναντίον της υλοποίησης του σχεδίου να προσαρτήσει μεγάλα τμήματα της κατεχόμενης Δυτικής Οχθης, που θα ισοδυναμούσε, κατ’ αυτήν, με την κήρυξη πολέμου.

Η αντίσταση θεωρεί την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και της Κοιλάδας του Ιορδάνη κήρυξη πολέμου εναντίον του λαού μας και θα φροντίσουμε ο εχθρός να το μετανιώσει, είπε ο εκπρόσωπος των Ταξιαρχιών Εζεντίν αλ Κάσαμ, Αμπού Ομπάιντα.

Η δήλωση αυτή καταγράφηκε καθώς κλιμακώνεται η ανησυχία ενόψει της αναμενόμενης ισραηλινής απόφασης για την εφαρμογή του σχεδίου των ΗΠΑ για το Μεσανατολικό.

Ρουκέτες και αντίποινα

Αυτό προβλέπει την προσάρτηση από το Ισραήλ της Κοιλάδας του Ιορδάνη και των εβραϊκών οικισμών στη Δυτική Όχθη, παλαιστινιακό έδαφος κατεχόμενο από τον ισραηλινό στρατό, καθώς και την εγκαθίδρυση παλαιστινιακού κράτους με πολύ μειωμένη έκταση.

Η παλαιστινιακή ηγεσία, η Φατάχ στη Δυτική Όχθη και η Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, καταδικάζουν το αμερικανικό σχέδιο, το οποίο καταγγέλλουν επίσης ο ΟΗΕ, οι Ευρωπαίοι και ο Αραβικός Σύνδεσμος.

Τα τελευταία χρόνια, Ισραήλ και Χαμάς ενεπλάκησαν σε τρεις πολέμους (2008, 2012, 2014).

Παρά την ανακωχή των τελευταίων μηνών, οι δύο πλευρές αναμετρώνται περιστασιακά με εκτοξεύσεις ρουκετών από τη Λωρίδα της Γάζας και πλήγματα αντιποίνων του ισραηλινού στρατού.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Νίκος Παππάς και Σάμπυ Μιωνής: Μήπως δεν είναι η εξαίρεση;

Newsteam 0 Comments

Η αθλιέστατη στιχομυθία Νίκου Παππά και Σάμπυ Μιωνή, ανεξάρτητα αν είναι προϊόν τηλεφωνικής υποκλοπής είναι φοβερά αποκαλυπτική για το κλίμα που κυριαρχεί στην πολυδιαπλεκόμενη πολιτική ζωή της χώρας, όπου το πάθος της πολιτικής αναρρίχησης και εξουσίας συμπλέκεται με το χρήμα, την κατασκοπεία και τις πιο ελεεινές κρατικές μεθοδεύσεις αναδεικνύοντας δυσοσμία, κατάπτωση και βούρκο.

Δυστυχώς, όλα τούτα δεν είναι ένα μεμονωμένο νοσηρό σύμπτωμα και δεν αφορά μόνο την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και τις εμπλοκές της με τα βρώμικα κατοχικά γεράκια του Ισραήλ και τις υπηρεσίες τους αλλά αποτελούν, χωρίς καμία υπερβολή, τη νέα κανονικότητα της συστημικής πολιτικής ζωής στον τόπο μας.

Κατά τραγικό τρόπο αποτελούν νέα κανονικότητα η διαπλοκή, τα σκάνδαλα, οι εκδουλεύσεις, οι αλληλοεξυπηρετήσεις, οι συναλλαγές, οι υπόγειες μεθοδεύσεις και το ρυπαρό παρασκήνιο .

Οι πολιτικές σχέσεις, δυστυχώς, έχουν εκφυλιστεί σε σχέσεις εκδουλεύσεων και σχέσεις δούναι και λαβείν όπου το δημόσιο και λαϊκό συμφέρον έχουν εξατμιστεί και εξαφανιστεί ή χρησιμοποιούνται μόνο ως προκάλυμμα για να καλύψουν σκοτεινές παρασκηνιακές συναλλαγές.

Δυστυχώς, την ώρα που οι δυνάμεις που κυριαρχούν στην πολιτική ζωή της χώρας μας είναι υπεύθυνες για την μεγαλύτερη οικονομική και εθνική κρίση που έχει βιώσει η χώρα, την ίδια ώρα οι ίδιες αυτές δυνάμεις εκμαυλίζουν και κατακουρελιάζουν αρχές και αξίες τόσο βάναυσα ώστε να μοιάζουν να θέλουν να πνίξουν μέσα στην κοινωνία μας, όλες τις εστίες εντιμότητας, ελπίδας και οραμάτων που έχουν απομείνει.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο παραλυτικό από μια κοινωνία και από πολίτες που έχουν χάσει κάθε εμπιστοσύνη στον διπλανό τους, στο κοινωνικό σύνολο και συλλήβδην στις πολιτικές δυνάμεις και διεργασίες της χώρας

Προτού όλα τούτα οδηγήσουν σε πολύ μεγαλύτερες οικονομικές καταστροφές, εθνικές τραγωδίες ακόμα και σε εθνικούς ακρωτηριασμούς, πρέπει να βρούμε τη δύναμη να δώσουμε χώρο μέσα μας στην ελπίδα, στην αλληλεγγύη και σε ένα νέο όραμα υπεύθυνης δουλειάς και δικαιοσύνης στην πατρίδα μας.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που αξίζουν σε αυτή τη χώρα, όλο και περισσότερο σιωπούν και όταν μιλάνε περισσότερο ψιθυρίζουν, λέγοντας ότι χάθηκαν με ευθύνη μας πολλές ευκαιρίες και έχουν απομείνει μπροστά μας ελάχιστες, πλέον, αν όχι η τελευταία.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Έχει τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία; Αν ναι, ποιος νίκησε;

Newsteam 0 Comments

Στο ερώτημα του τίτλου διάφοροι στη Δύση απαντούν ότι νικητής είναι ο ο Άσαντ, όπως απαξιωτικά αναφέρονται στο συριακό κράτος. Στη Ρωσία αρκετοί έχουν δηλώσει ότι τέλειωσε ο πόλεμος και 3-4 φορές ως τώρα ανακοινώθηκε μερική αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων. Σήμερα, μετά από εννέα χρόνια πολέμου, περισσότερο από το 20% του συριακού εδάφους κατέχεται από Τούρκους και Αμερικανούς. Σε αυτό πρέπει να προστεθούν και τα στρατηγικής σημασίας Υψώματα του Γκολάν που κατέχονται από το Ισραήλ εδώ και 53 χρόνια. Η πλευρά που έχει χάσει σε πόλεμο περισσότερο από 20% των εδαφών της προφανώς δεν νίκησε, ακόμη και αν απέφυγε τα χειρότερα. Ας δούμε πως εξελίχθηκε η συριακή σύγκρουση από το 2011 έως σήμερα.

Το περιφερειακό πλαίσιο

Μετά τη νίκη της Δύσης στον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο, τη συντριβή του ευρωπαϊκού τμήματος του παγκόσμιου σοσιαλιστικού συστήματος, τη διάλυση των ισχυρότερων κρατών μελών του (Σοβιετικής Ενωσης, Τσεχοσλοβακίας, Γιουγκοσλαβίας, Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας) και την προσάρτηση σχεδόν του συνόλου της Ευρώπης στο ΝΑΤΟ, τα πράγματα ωρίμασαν για το τελειωτικό χτύπημα στους ανυπότακτους λαούς της Μέσης Ανατολής. Στις 6 Νοεμβρίου 2003 ανακοινώνεται και επίσημα από τον Τζορτζ Μπους τζούνιορ το σχέδιο για τη Μεγάλη Μέση Ανατολή, δηλαδή η απόφαση των ΗΠΑ να ανασυγκροτήσουν τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Στόχοι του σχεδίου καθορίζονται ο πλήρης έλεγχος της περιοχής, η διασφάλιση και ενίσχυση του ρόλου του Ισραήλ σαν προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης και εν τέλει η (νέο)αποικιακή εκμετάλλευση ολόκληρης της περιφέρειας μέσω του ανοίγματος των τοπικών οικονομιών στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Αυτονόητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του σχεδίου είναι η καταστροφή και διάσπαση των χωρών που παρέμεναν έξω από την αμερικανική επιρροή και στηρίζουν τον αγώνα των Παλαιστινίων.

Έτσι, το 1990 οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους εξουδετέρωσαν και στη συνέχεια, το 2003, κατέλαβαν το Ιράκ και προσπάθησαν να το διασπάσουν σε τρία τμήματα. Τελικά ο διαμελισμός δεν πέτυχε: από το αρχικό σχέδιο σήμερα απέμεινε μόνο μια ημιαυτόνομη κουρδική οντότητα στον Βορρά αλλά η χώρα καταστράφηκε εκ θεμελίων και εξακολουθούν να την ελέγχουν. Στη συνέχεια, το 2006, εισέβαλαν στο Λίβανο με δύναμη κρούσης το Ισραήλ, αλλά απέτυχαν να τον καταλάβουν χάρις στην ηρωική και ευφυή άμυνα που αντέταξαν η Χεζμπολάχ και οι σύμμαχοί της. Ευτυχώς για το λιβανικό λαό, οι Αμερικανοί πίστεψαν ότι το Ισραήλ μόνο του, αρκούσε για να νικήσει τον μικρό Λίβανο, όπως το είχε κάνει το 1982.

Το 2011, οι δυτικές δυνάμεις, υφαρπάζοντας την ουδετερότητα Ρωσίας και Κίνας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, κατέλαβαν και διέλυσαν τη Λιβύη. Με ένα ιδιαίτερα αιματηρό πραξικόπημα το 2013 εγκατέστησαν μιαν απολύτως ελεγχόμενη στρατιωτική δικτατορία στην Αίγυπτο, τη σημαντικότερη χώρα της Μέσης Ανατολής. Ενίσχυσαν τον έλεγχο της Ιορδανίας, που τον είχαν ούτως ή άλλως, με εγκατάσταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων. Με ένα λουτρό αίματος εξόντωσαν την αντιδυτική-αντικυβερνητική εξέγερση στο Μπαχρέιν. Συνεχίζουν αδιάκοπα τη σφαγή στο Αφγανιστάν. Με πληρεξούσιους τους Σαουδάραβες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν εισβάλει στην Υεμένη και διεξάγουν εκεί για χρόνια έναν πόλεμο-σφαγή. Δεν κατάφεραν να καταλάβουν τη χώρα αλλά έχουν πετύχει τη διάλυσή της και την καταστροφή των υποδομών.

Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, λόγω του απόλυτου ελέγχου των τοπικών ελίτ, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε στρατηγικό παρελκόμενο του Ισραήλ που του παρέχει το στρατηγικό βάθος που εκ των πραγμάτων δεν έχει. Την οδήγησαν επίσης σε ευκαιριακές συμπράξεις με τους υπόλοιπους υποτελείς των ΗΠΑ στην περιοχή, την Αίγυπτο ,τη Σαουδική Αραβία, Ιορδανία κτλ. Να σημειώσουμε ότι αυτές οι συμπράξεις δεν έχουν καμία σχέση με αμοιβαία επωφελή οικονομική συνεργασία, έστω και μεταξύ υποχείριων. Αφορούν αποκλειστικά τη συμπλήρωση κενών στο στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ.

Στόχοι του πολέμου κατά της Συρίας

Η Δύση είχε κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάλυση της Συρίας αφού παρά την απόσπαση-προσάρτηση του Γκολάν, παρέμενε ένας εν δυνάμει κίνδυνος για το Ισραήλ. Ηταν σχετικά ισχυρή χώρα, για τα στάνταρ της περιοχής, ανεξάρτητη από το δυτικό σύστημα, εχθρική προς το Ισραήλ και την Τουρκία, αντίθετη στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και με οικονομία σχετικά εκτός παγκοσμιοποίησης.

Το ιδανικό θα ήταν να μετατραπεί σε ένα αδύναμο γείτονα του Ισραήλ με απολύτως ελεγχόμενη ηγεσία στα πρότυπα της Ιορδανίας ή έστω σε ασταθή αλληλοσπαρασσόμενα καπετανάτα. Και τα δύο ενδεχόμενα προϋπέθεταν καταστροφή της υπάρχουσας κρατικής δομής και εξόντωση ή εκδίωξη του νόμιμου προέδρου της χώρας, όπως έγινε την ίδια περίοδο στη Λιβύη. Επικουρικό σχέδιο ήταν η απόσπαση εδαφών, η δημιουργία ενός ελεγχόμενου προτεκτοράτου με οποιοδήποτε πρόσχημα (π.χ. τους Κούρδους, τους δημοκρατικούς, κάποια φυλή κ.ο.κ.) και η εγκατάσταση σε αυτό ΝΑΤΟϊκών ή άλλων φιλικών δυνάμεων.

Η εξέλιξη των πολεμικών επιχειρήσεων

Με αφορμή κάποιες συνήθεις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Χάμα και την Χομς, τον Μάρτη του 2011, στάλθηκαν στη Συρία μέσω Τουρκίας οι πρώτες ένοπλες ομάδες, εξοπλίστηκαν ντόπιοι οπαδοί της Aλ Κάιντα και τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς οι χώρες του ΝΑΤΟ σχηματίζουν για λογαριασμό τους, στην Κωνσταντινούπολη, προσωρινή κυβέρνηση. Δεν κατάφεραν να ελέγξουν τίποτα παραπάνω από μερικές γειτονιές σε ελάχιστες πόλεις, οπότε δεν μπόρεσαν να αποτελέσουν πρόσχημα για μια ΝΑΤΟϊκή εισβολή ή έστω για καταστροφή της χώρας με αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά τα πρότυπα της Λιβύης. Περιορίστηκαν στη δημιουργία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) και στη διεξαγωγή ενός πολέμου φθοράς.

Όμως η εισβολή το 2013 του ιδιαίτερα εμπειροπόλεμου και καλά εξοπλισμένου και πολυάριθμου ISIS που είχε τότε αμέριστη και απροκάλυπτη στήριξη της Τουρκίας και τη συγκαλυμμένη των Αμερικανών και του Ισραήλ, οδήγησε στην κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της χώρας ακόμα και προαστίων των μεγαλύτερων πόλεων, συμπεριλαμβανομένης της Δαμασκού.

Παράλληλα συγκροτήθηκε και το τοπικό παράρτημα της Αλ-Κάϊντα, η Αλ-Νούσρα, που εξοπλίζεται και υποστηρίζεται από τα βασίλεια του Περσικού Κόλπου και σε ορισμένες περιοχές αποκτά υπολογίσιμη στρατιωτική ισχύ, συνολικά χιλιάδων ανδρών και ελέγχει γειτονιές πόλεων.

Οι Αμερικανοί προοδευτικά έπαψαν να εμπιστεύονται την αποτελεσματικότητα του FSA και μετά από συζητήσεις στο Κογκρέσο(!) συγκροτούν το 2016 τον δικό τους στρατό στο συριακό έδαφος τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) με πυρήνα τις κουρδικές πολιτοφυλακές της βόρειας Συρίας που είχαν παίξει σημαντικό ρόλο στην άμυνα κατά του ISIS στα κουρδικά χωριά στα πρώτα στάδια της εισβολής και είχαν ενισχυθεί από πολλούς μαχητές του PKK και Κούρδους της διασποράς. Ταυτόχρονα, εισβάλουν και με δικά τους στρατεύματα και συγκροτούν ένα μεγάλο δίχτυ στρατιωτικών βάσεων στη βόρεια και ανατολική Συρία.

Όλοι οι στρατιωτικοί σχηματισμοί που αναφέραμε παραπάνω πέραν της τοπικής στρατολογίας ενισχύθηκαν με χιλιάδες νεαρούς Μουσουλμάνους από τον Καύκασο, τη δυτική Κίνα (Ουιγούροι) και τις μουσουλμανικές παροικίες στη Δύση. Βρέθηκαν όμως αντιμέτωποι με το εντυπωσιακό κουράγιο της συριακής κυβέρνησης και την ανθεκτικότητα του συριακού στρατού, που παρ’ ότι μικρός, κακά οργανωμένος και με σοβαρές απώλειες από τις συγκρούσεις και τις λιποταξίες του πρώτου καιρού, δεν παραδόθηκε, κατόρθωσε να σταθεροποιήσει την κατάσταση με την αμέριστη αλλά εξ αντικειμένου ανεπαρκή βοήθεια της Χεζμπολλάχ και του Ιράν που έβλεπαν και εξακολουθούν να βλέπουν ότι αν πέσει η Συρία, θα έρθει η σειρά τους, αφού θα απομείνουν τα τελευταία σημεία αντίστασης στο σχέδιο για τη Μεγάλη Μέση Ανατολή.

Η παρέμβαση της Ρωσίας

Δύο χρόνια μετά την εισβολή ISIS και τεσσεράμισι από την έναρξη της ξένης επέμβασης, το Σεπτέμβριο του 2015 η Ρωσία πείθεται να βοηθήσει στο πεδίο της μάχης. Νομική βάση για αυτό είναι η συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας και άμυνας που δεσμεύει τις δύο χώρες από το 1980 και ανανεώθηκε επανειλημμένα. Η πιο πρόσφατη ανανέωση έγινε τον Αύγουστο του 2015, μόλις ένα μήνα πριν την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής δραστηριότητας που ήταν κυρίως αεροπορική, αντιαεροπορική και πληροφοριακή υποστήριξη των συριακών δυνάμεων, αλλά και παροχή εκπαίδευσης και πολεμικού υλικού.

Η απόφαση για συμμετοχή στον πόλεμο δεν ήταν καθόλου εύκολη για τη ρωσική ηγεσία: Η οικονομική δυνατότητα της χώρας είναι πλέον μικρή (έχει ονομαστικό ΑΕΠ ανάλογο με του Καναδά), το δίχτυ διεθνών συμμαχιών της είναι ακόμη μικρότερο, η στρατιωτική και διπλωματική εμπειρία σε ανάλογες διεθνείς επιχειρήσεις αμελητέα, ιδίως σε περιοχή μακριά από τα σύνορά της, όπου είχαν ισχυρά συμφέροντα και ακόμη ισχυρότερη στρατιωτική παρουσία οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους. Με άλλα λόγια, η ρωσική στρατιωτική παρουσία ήταν εκ των προτέρων γνωστό ότι θα κινούνταν υποχρεωτικά κάτω από το όριο της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ που (ευλόγως) σε καμία περίπτωση δεν ήταν για τη Ρωσία αποδεκτό ρίσκο.

Αυτό σήμαινε ότι η ρωσική πλευρά θα έπρεπε να υποστεί προκλήσεις, απώλειες και κάποιες φορές ταπεινώσεις, χωρίς να είναι σε θέση να απαντήσει ανάλογα. Επιπλέον, οι δύο στρατηγικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή, το Ισραήλ και η Τουρκία, εκτός από άμεσα σύνορα είχαν και έχουν ισχυρότατες δικές τους κρατικές επιδιώξεις σχετικά με την έκβαση της σύγκρουσης στη Συρία, οι οποίες στην περίπτωση του Ισραήλ είναι σε απόλυτη αρμονία με τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και στην περίπτωση της Τουρκίας, όπως αποδείχθηκε πλέον, είναι προσαρμόσιμες.

Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο βαθύς διχασμός που επικρατεί στη ρωσική ελίτ όσον αφορά τους διεθνείς γεωπολιτικούς προσανατολισμούς της, ένα από τα χειρότερα κατάλοιπα της περιόδου Γέλτσιν: Το νεοφιλελεύθερο-φιλοδυτικό κομμάτι της ακολουθεί την παμπάλαιη στη Ρωσία γεωπολιτική αυταπάτη της ενσωμάτωσης της χώρας στο δυτικό σύστημα εξουσίας. Γι’ αυτό αντιτίθεται σε οποιαδήποτε ενέργεια θεωρεί ότι τη φέρνει σε σύγκρουση με τα δυτικά συμφέροντα, άρα και σε μια πολεμική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή ή στο Ντονμπάς. Αντίθετα, οι οπαδοί της κυρίαρχης πορείας της χώρας αναγνωρίζουν την πραγματικότητα ότι η Ρωσία ούτε μπορεί ούτε τη θέλουν να γίνει τμήμα της δυτικού συστήματος ισχύος. Αντίθετα, υποστηρίζουν ότι πρέπει να ενισχύσει την κυριαρχία, την αυτοδύναμη ανάπτυξή της και τον ευρασιατικό της προσανατολισμό σε αντίθεση με τα δυτικά συμφέροντα. Αυτό συνεπάγεται αυτόνομο δραστήριο ρόλο στα διεθνή πράγματα και ένταξη στο μπλοκ των χωρών που επιδιώκουν να αναπτυχθούν ανεξάρτητα από το δυτικό νεο-αποικιακό σύστημα .

Ξεκινώντας την πολεμική προσπάθεια με αυτά τα βαρίδια, οι γενικοί στόχοι που έθεσε η Ρωσία ήταν να αποτρέψει την κατάληψη της Συρίας από το ISIS, να διασώσει την παρουσία της στη χώρα, άρα και στην ανατολική Μεσόγειο και να ολοκληρώσει την παρέμβασή της όσο το δυνατόν συντομότερα για να μην εμπλακεί σε ένα βάλτο τύπου Αφγανιστάν. Στην πράξη αποδείχθηκε ότι τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο απλά και οι στόχοι έπρεπε να είναι πιο σαφείς και πιο επεξεργασμένοι και ο τακτικός σχεδιασμός ανάλογος. Αποδείχθηκε ότι ο στόχος της ήττας του ISIS έβλεπε μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Η εξέλιξη του πολέμου από τον Σεπτέμβριο του 2015

– Οι νίκες :

Η συμμετοχή της Ρωσίας στη σύγκρουση βοήθησε αποφασιστικά στην αντιστροφή της πορείας του πολέμου. Οι εισβολείς διώχθηκαν οριστικά από το Χαλέπι το Δεκέμβρη του 2016, μετά από μια αιματηρή μάχη που κράτησε πολλές εβδομάδες και στη συνέχεια, μέχρι το καλοκαίρι του 2018, εκκαθαρίστηκαν με πολυήμερες μάχες όλες οι μεγάλες πόλεις δυτικά του Ευφράτη και νότια του Χαλεπίου, πλην της περιοχής του Ιντλίμπ.

Ο ρυθμός κάθε άλλο παρά γρήγορος ήταν. Αυτό εξηγείται, αφού καθένα από τα τρία γκρουπ εισβολέων αριθμούσε χιλιάδες εμπειροπόλεμους άνδρες εξαιρετικά εξοπλισμένους, με αστείρευτες πηγές εφοδιασμού και πληροφοριών φανερά από τα βασίλεια του Κόλπου και την Τουρκία και συγκαλυμμένα από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, την Ιορδανία κ.ά. Τα αδιάκοπα πλήγματα κατά του συριακού στρατού και των συμμάχων του από την αεροπορία του Ισραήλ, των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Βελγίου κ.ο.κ. αποτέλεσαν επίσης έμμεση αλλά σημαντική ενίσχυση για τους εισβολείς. Όλα αυτά ανάγκαζαν τον συριακό στρατό και τους συμμάχους του να συγκεντρώνουν όλες τις αξιόμαχες δυνάμεις τους σε έναν στόχο κάθε φορά, να παίρνουν πολλά μέτρα προστασίας από την εχθρική αεροπορία, να μπαίνουν σε διαπραγματεύσεις με διάφορους παράγοντες που διέκοπταν τις επιχειρήσεις για μεγάλα διαστήματα και επέτρεπαν τον επανεξοπλισμό των εισβολέων.

Με δεδομένο, όμως, ότι ο συριακός στρατός, η Χεζμπολλάχ,  το Ιράν και οι Παλαιστίνιοι είχαν ήδη κινητοποιήσει το σύνολο των δυνάμεων που μπορούσαν να παρατάξουν, έγινε φανερή η δυσαρμονία μεταξύ των στόχων που είχε θέσει η ρωσική ηγεσία και, αφενός των δυνάμεων που τελικά διέθεσε και προπαντός της αποφασιστικότητας που επέδειξε σε διάφορα κρίσιμα στάδια της σύγκρουσης, τόσο στο στρατιωτικό όσο και στο διπλωματικό πεδίο.

Τα προβλήματα:

Ο συριακός στρατός, διαθέτοντας σχετικά μικρές δυνάμεις κρούσης, αδυνατούσε να διεξάγει δύο μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ταυτόχρονα. Έτσι, οι συριακές δυνάμεις έχασαν τον αγώνα δρόμου με τις ελεγχόμενες από τους Αμερικανούς δυνάμεις του SDF, που πρόλαβαν να καταλάβουν τη Ράκα την οποία κυριολεκτικά ισοπέδωσε η αμερικανική αεροπορία, και προπαντός τις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη, τις οποίες στη συνέχεια παρέδωσαν στα αμερικανικά στρατεύματα που τις κατέχουν μέχρι σήμερα. Εκεί βρίσκονται οι σημαντικότερες πετρελαιοπηγές της Συρίας. Η κατοχή τους από τους αμερικανούς συντελεί αποφασιστικά στον οικονομικό στραγγαλισμό που βιώνει σήμερα η χώρα.

Η Ρωσία, κάτω από την πίεση των Δυτικών, διέπραξε το τραγικό διπλωματικό σφάλμα να συμμετέχει μόνη (ή με το Ιράν) στις διαπραγματεύσεις με τους εισβολείς και τους συμμάχους τους, αποκλείοντας τη νόμιμη συριακή κυβέρνηση. Ακύρωσε έτσι στην πράξη τη θέση της περί σεβασμού της κυριαρχίας της Συρίας και του δικαιώματος του συριακού λαού να καθορίσει μόνος του την εκπροσώπησή του. Αυτό είχε σημαντικές πρακτικές συνέπειες και στην εξέλιξη του πολέμου, δηλαδή σημαντικές υποχωρήσεις στο διπλωματικό πεδίο αναντίστοιχες με την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στα πεδία των μαχών .

Οι Τουρκικές εισβολές

Η Τουρκία έκανε την πρώτη ανοιχτή εισβολή στη βόρεια Συρία τον Αύγουστο του 2016 (λίγο μετά την εισβολή και εγκατάσταση βάσεων των αμερικανικών στρατευμάτων σε όλες τις συριακές περιοχές ανατολικά του Ευφράτη). Κατέλαβε περίπου 240 πόλεις και χωριά στην περιοχή της Τζαράμπουλους, κόβοντας στη μέση τις κουρδικές πολιτοφυλακές. Η επιχείρηση ονομάστηκε Ασπίδα του Ευφράτη και ολοκληρώθηκε τον Μάρτη του 2017. Η περιοχή συνεχίζει να ελέγχεται από την Τουρκία.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, στο πλαίσιο της διαδικασίας της Αστάνα, η Ρωσία συμφωνεί με την Τουρκία να εγκαταστήσει η τελευταία 12 παρατηρητήρια στην περιοχή του Ιντλιμπ, δήθεν για επιτήρηση των τζιχαντιστών – πληρεξουσίων της, που κατέφυγαν εκεί απ’ όλες τις περιοχές της απελευθερωμένης Συρίας και για να διαχωρίσει τους μετριοπαθείς τζιχαντιστές από τους ριζοσπαστικούς. Φυσικά δεν συνέβη τίποτα τέτοιο, απλά απέκτησε μια νομιμότητα η στρατιωτική παρουσία της σε αυτή την κρίσιμη για την ανεξαρτησία της Συρίας περιοχή και μπορούσε πιο άνετα να εξοπλίζει και να εκπαιδεύει τους πληρεξουσίους της. Κάποιες χιλιάδες από τα μέλη αυτών των συμμοριών νεαρών μισθοφόρων έχουν στείλει σήμερα και πολεμούν για λογαριασμό της στη Λιβύη.

Τον Γενάρη του 2018 η Τουρκία έκανε τη δεύτερη εισβολή στη Συρία, συνέτριψε τη δυτική πτέρυγα των κουρδικών πολιτοφυλακών και κατέλαβε την περιοχή του Αφρίν που κατοικείται στην πλειοψηφία της από Κούρδους της Συρίας. Η κουρδική πολιτοφυλακή δεν επέτρεψε στο συριακό στρατό να προσεγγίσει για να αντιμετωπίσουν από κοινού την εισβολή και τελικά εγκατέλειψε αμαχητί την πόλη. Οι Αμερικανοί δεν έδωσαν άδεια στις πολύ μεγαλύτερες αριθμητικά μονάδες Κούρδων που είχαν στην υπηρεσία τους (ως SDF) να σπεύσουν σε βοήθεια των ομοεθνών τους στα δυτικά. Και αυτοί φυσικά πειθάρχησαν στον εργοδότη και παρέδωσαν τους ομοεθνείς τους στους Τούρκους…

Στην Ίντλιμπ, από το καλοκαίρι του 2018 ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν υπέρ της Συρίας και παρέμεινε έτσι μέχρι το Φλεβάρη του 2020 που έγινε μαζική εισβολή τουρκικών στρατευμάτων με τα πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Ο συριακός στρατός τουλάχιστον τρεις φορές ξεκίνησε την εκκαθάριση αυτού του τελευταίου μεγάλου θύλακα τζιχαντιστών στη χώρα και αρκετές ακόμη αποτράπηκε να προχωρήσει από τη Ρωσία. Ο λόγος ήταν πάντα ο ίδιος: Μετά από μια-δυο συναντήσεις κορυφής Πούτιν-Ερντογάν, ο τελευταίος εξασφάλιζε ανακωχή χωρίς κανένα αντάλλαγμα για τη συριακή πλευρά.

Τον Φλεβάρη του 2020 η Τουρκία έχοντας κερδίσει με τη διπλωματία το χρόνο που χρειαζόταν, εισέβαλε η ίδια, ανοιχτά, στην Ίντλιμπ, ανέκοψε την προέλαση του συριακού στρατού, ανακατέλαβε ένα κρίσιμο τμήμα των εδαφών που είχαν απελευθερωθεί τις προηγούμενες εβδομάδες, εγκατέστησε πάνω από 50 ισχυρότατες βάσεις και χιλιάδες στρατιώτες, επέβαλε ως νόμισμα την τουρκική λίρα και έθεσε την επαρχία σε τροχιά προσάρτησης. Επιπλέον, οι στρατηγικές θέσεις που έχει καταλάβει της δίνουν δυνατότητα και για κατάληψη νέων συριακών εδαφών. Τα διπλωματικά λάθη της Ρωσίας και οι αυταπάτες έντιμης συνεργασίας με μια χώρα του ΝΑΤΟ οδήγησαν σε τραγικά αποτελέσματα για τον συριακό λαό…

Τον Οκτώβριο του 2019 η Τουρκία έκανε μια ακόμη εισβολή με στόχο να καταλάβει μια τεράστια λωρίδα συριακού εδάφους σε όλο το μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων. Η εισβολή ήταν συντονισμένη με ταυτόχρονη αποχώρηση των αμερικανών από τις περισσότερες θέσεις τους στην ίδια περιοχή, με προφανή στόχο να αντικατασταθούν από τους Τούρκους. Αυτή τη φορά, όμως, οι Κούρδοι του SDF, πανικόβλητοι από την εγκατάλειψή τους από τους εργοδότες τους και μπροστά στον κίνδυνο να σφαγιασθούν από τους Τούρκους, αποδέχθηκαν τη βοήθεια του Συριακού στρατού, ο οποίος αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου σε διάφορα σημεία του βορρά και απέτρεψε την επέκταση της τουρκικής εισβολής η οποία περιορίστηκε στην κατάληψη μόνο δύο μικρών πόλεων κοντά στα σύνορα.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση μετά, αφενός τις συνέπειες που είχαν στο έδαφος οι μεγάλες αστοχίες της Ρωσικής διπλωματίας, που δεν κατανόησε τους πραγματικούς συσχετισμούς στη σύγχρονη Τουρκία και αφετέρου, τη δεδομένη ανεπάρκεια δυνάμεων του μπλοκ της αντίστασης σε σχέση με τους εισβολείς, η ανάκτηση στο κοντινό μέλλον των κατεχομένων συριακών εδαφών δείχνει πολύ δύσκολη.

Η Ρωσία υποτίμησε τη βαθιά εξάρτηση της Τουρκίας από το δυτικό σύστημα ισχύος. Δεν αντιλήφθηκε ότι για το σύνολο του τουρκικού κατεστημένου η παραμονή της χώρας στο ΝΑΤΟ είναι αδιαπραγμάτευτη. Υπερεκτίμησε τις λεκτικές οξύτητες μεταξύ Τουρκίας και Δυτικών και τις επιμέρους διαφοροποιήσεις (π.χ. S-400) ενώ αντίθετα υποτίμησε αυτό που σηματοδοτούσαν μείζονα γεγονότα όπως το γεγονός ότι η παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και η βάση του Ιντσιρλίκ δεν αμφισβητήθηκαν ούτε μετά το πραξικόπημα του 2016 που η Τουρκική κυβέρνηση ήξερε από την πρώτη στιγμή ποιοι το οργάνωσαν.

Ρωσοϊσραηλινές σχέσεις: Μια ακόμη τραγωδία

Το Ισραήλ βομβαρδίζει αδιάκοπα εδώ και χρόνια τη Συρία καθώς και τις δυνάμεις του Ιράν και της Χεζμπολλάχ που βοηθούν στην υπεράσπισή της, εκμεταλλευόμενο την αεροπορική του υπεροχή. Οι στόχοι είναι αφενός να μην τελειώσει ποτέ ο πόλεμος στη Συρία και αφετέρου να εξωθηθούν οι δυνάμεις του Ιράν σε κάποιο απαντητικό πλήγμα που θα το χρησιμοποιήσουν οι αμερικανοί για να επιτεθούν στο Ιράν. Η αεροπορική υπεροχή του, όμως, θα ήταν άχρηστη αν η Ρωσία παρείχε στη Συρία και τον Λίβανο την κατάλληλη αντιαεροπορική κάλυψη. Ενδεικτικά μόνο, από το 2015 συζητά να παραδώσει στον συριακό στρατό πυραύλους S-300 και συνεχώς το αναβάλλει μετά από Ισραηλινές πιέσεις.

Ο Νετανιάχου για δυο περίπου χρόνια συναντούσε τον Πούτιν συχνότερα από οποιοδήποτε ξένο ηγέτη, μέχρι να πετύχει την οριστική ανοχή της Ρωσίας στον ανηλεή βομβαρδισμό των συμμάχων της. Το φιλοεβραϊκό ρωσικό λόμπι έβαλε φυσικά το χεράκι του σ’ αυτή τη σχιζοφρενική εξέλιξη. Οι συνέπειες φαίνονται καθημερινά, με την καταστροφή των υποδομών της Συρίας και τις δολοφονίες στρατιωτικών και επιστημόνων.

Οι παράνομες (δηλαδή χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και σε αντίθεση με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ) μονομερείς κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Συρία οι ΗΠΑ και η ΕΕ, σε συνδυασμό με τις πολεμικές καταστροφές, τον ναυτικό αποκλεισμό και την κατοχή των πετρελαιοπηγών, έχουν καταστρέψει την συριακή οικονομία. Πρόσφατα με νέο νόμο -τον λεγόμενο Ceasar Act- οι ΗΠΑ διευρύνουν τις κυρώσεις ακόμη περισσότερο και είναι δεδομένο ότι τον ιδιο δρόμο θα ακολουθήσει η ΕΕ. Τώρα πλέον δεν επικαλούνται κανένα πρόσχημα για τα μέτρα οικονομικού στραγγαλισμού. Απλά τα επιβάλλουν.

Η μόνη χώρα που θα μπορούσε να προστατέψει τις θαλάσσιες μεταφορές από και προς τη Συρία θα ήταν η Ρωσία. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει, οπότε οι δυνατότητες της Κίνας και του Ιράν να προσφέρουν βοήθεια περιορίζονται αισθητά και η όποια συζήτηση για ανοικοδόμηση της χώρας μοιάζει ακόμα ανεδαφική.

Αν η κατάσταση παραμείνει όπως μοιάζει να είναι αυτή τη στιγμή, η διάσπαση της χώρας φαίνεται να έχει συντελεστεί. Αυτό θα καταγραφεί ως στρατηγική νίκη για το Ισραήλ. Τίποτα όμως δεν θα ηρεμήσει αν παγιωθεί η ήττα του μπλόκ της αντίστασης. Ενας παρατεταμένος πόλεμος καταστροφής του Ιράν είναι προφανές ότι θα ακολουθήσει. Ακόμη χειρότερες εξελίξεις, δηλαδή κατάληψη μεγαλύτερου μέρους της Συρίας από την Τουρκία και ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο, δεν μπορούν να αποκλειστούν.

 

*Πηγή: kosmodromio.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τουρκία και Ιράν έφτιαξαν κοινό μέτωπο εναντίον του Ισραήλ;

Newsteam 0 Comments

Η Τουρκία και το Ιράν ίσως είναι σε θέση να συνεργαστούν εναντίον του Ισραήλ, καθώς ενδέχεται πρόσφατα να συντόνισαν στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον ένοπλων κουρδικών ομάδων, στο βόρειο Ιράκ και η Τεχεράνη εξέφρασε υποστήριξη για τη στρατιωτική επέμβαση της Άγκυρας στη Λιβύη, σύμφωνα με τον αρθρογράφο Σεθ Φράντσμαν, στην εφημερίδα Jerusalem Post, σε άρθρο, την Τετάρτη.

Ο Φράντσμαν είπε ότι η αντίθεση της Τουρκίας στην αεροπορική επίθεση των ΗΠΑ, που σκότωσε τον Ιρανό στρατηγό, Κασέμ Σολεϊμανί, η υπονόμευση των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν, οι δεσμοί των δύο χωρών με την παλαιστινιακή ισλαμιστική ομάδα Χαμάς και το γεγονός ότι ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Μοχαμάντ Τζαβάντ Ζαρίφ, πήγε στη Τουρκία για συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του, στις 15 Ιουνίου, αποτελεί περαιτέρω απόδειξη, κάποιου είδους νεφελώδους συνωμοσίας εναντίον του Ισραήλ.

Ωστόσο, είπε ότι το υπουργείο θρησκευτικών υποθέσεων της Τουρκίας έχει δεσμευτεί να κινητοποιήσει το ισλαμικό ummah για να υπερασπιστεί την Ιερουσαλήμ, από πιθανή προσάρτηση της κατεχόμενης παλαιστινιακής γης. Ο Φράντσμαν δήλωσε ότι ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν είχε ζητήσει ένοπλη αντίσταση στις 21 Μαΐου.

Η Ιερουσαλήμ μπορεί να είναι το επόμενο σημείο πίεσης, καθώς η προσάρτηση κυριαρχεί, και η Τουρκία και το Ιράν χρειάζονται ένα άλλο ζήτημα για να ενθαρρύνουν τη λαϊκή υποστήριξη εντός των συνόρων αλλά και περιφερειακά, δήλωσε ο Φράντσμαν.

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τι πραγματικά αποκαλύπτουν οι διάλογοι Παππά–Μιωνή

Newsteam 0 Comments

Αναμφισβήτητα, οι αποκαλύψεις του πρώην εκπροσώπου Τύπου του ισραηλινού στρατού και απόφοιτου του Κολλεγίου Αθηνών Σάμπυ Μιωνή αποτελούν μια προσπάθεια αλλαγής ατζέντας, ώστε τα φώτα της δημοσιότητας να φύγουν από δύο ζητήματα που φθείρουν, όσο τίποτε άλλο μέχρι στιγμής, το προφίλ της κυβέρνησης: Το πρώτο αφορά τα 2,6 εκατ. ευρώ που ο Σταύρος Παπασταύρος, στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, φέρεται να του παρέδωσε τον Ιανουάριο του 2015 για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του σημερινού κυβερνώντος κόμματος. Το δεύτερο είναι οι αποκαλύψεις για το ζεστό χρήμα που μοίρασε η κυβέρνηση της ΝΔ σε ανύπαρκτα μέσα ενημέρωσης πολιτικών της φίλων.

Αναμφισβήτητα επίσης οι διάλογοι που περιλαμβάνονται στο στικάκι Μιωνή είναι πετσοκομμένοι και προϊόν μοντάζ. Μια προσεκτική ανάγνωση διακρίνει πλήθος ασυνεχειών, με τους δύο ομιλητές να πετάγονται από το ένα θέμα στο άλλο. Ωστόσο, η επιλεκτική δημοσιοποίηση αποσπασμάτων από την επίμαχη συνομιλία δεν αποτελεί ελαφρυντικό για τον τότε υπουργό Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Παππά. Ενδέχεται να περιλαμβάνει εμπιστευτικές πληροφορίες που κανένας δεν ήθελε να βγουν στην δημοσιότητα. Ενδέχεται να αποτελέσουν την πρώτη ύλη για έναν δεύτερο γύρο αποκαλύψεων.

Πρόκειται δε για αποκαλύψεις που σε κάθε περίπτωση σήμερα ευνοούν τη ΝΔ, αν δεν γίνονται κατά παραγγελία της, που είναι και το πιθανότερο. Αρκεί να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι ο Θάνος Πλεύρης ήξερε το περιεχόμενο των συνομιλιών, όπως προκύπτει από τις ερωτήσεις που υπέβαλε στην προανακριτική επιτροπή. Τούτου δοθέντος, καθόλου δεν αποκλείεται οι αποκαλύψεις να είναι ένα ακόμη σέρβις του Μιωνή προς τη ΝΔ, ώστε η κυβέρνηση να του κάνει τις χάρες που ζητούσε από τον Νίκο Παππά.

Παρόλα αυτά, οι διάλογοι που περιλαμβάνονται στο στικάκι Μιωνή ντροπιάζουν και ξεγυμνώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή αποκαλύπτουν το βάθος των σχέσεων που ανέπτυξε με το Ισραήλ. Αυτές οι σχέσεις επωάστηκαν από την εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση (ποιος ξεχνάει την επίσκεψη Πέρες τον Αύγουστο του 2012;). Κορυφώθηκαν ωστόσο όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία, με τις πέντε επισκέψεις του Τσίπρα στο Ισραήλ (Νοέμβριο 2015, Γενάρη 2016, Δεκέμβριο 2016, Ιούνιο 2017 και Δεκέμβριο 2018) να αποτελούν ιστορικό ρεκόρ.

Οι ηχογραφημένοι διάλογοι αποτελούν ντροπή για ένα αριστερό κόμμα όχι επειδή ο Νίκος Παππάς ζητάει στοιχεία για την Μαρέβα Μητσοτάκη, ως αντάλλαγμα για να βοηθήσει τον Μιωνή να πληρώσει μικρότερο πρόστιμο στην εφορία. Οι στιχομυθίες Παππά – Μιωνή αποτελούν ντροπή ακόμη και για τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή δείχνουν την υποταγή του στο Ισραήλ. Ας κρατήσουμε τις ακόλουθες φράσεις του τότε υπουργού: Μας έχει φλομώσει η Μοσάντ στην πληροφορία!. Επίσης, ο Μπίμπι του ζήτησε τρία πράγματα και ο Τσίπρας του τα έκανε, ο Τσίπρας του ζήτησε 4-5, ο Μπίμπι του τα έκανε αμέσως… δεν γίνεται δουλειά. Δηλαδή αυτή (η κόκκινη γραμμή) ότι σηκώνει ένα τηλέφωνο και του μιλάει ‘Τι γίνεται; Πώς πας;’ αυτό πρέπει να διαφυλαχθεί.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ το ζητούμενο δεν είναι η απομόνωση του κράτους-τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής που εφαρμόζει ένα ρατσιστικό απαρτχάιντ σε βάρος εκατομμυρίων Παλαιστινίων. Δεν είναι καν ο σεβασμός στις αποφάσεις του ΟΗΕ για δημιουργία δύο κρατών. Αν κάτι πρέπει να διαφυλαχθεί για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι η κόκκινη γραμμή μεταξύ του υπόδικου Μπίμπι Νετανιάχου και του Τσίπρα…

Η συζήτηση του Μιωνή με τον Παππά είναι διαφωτιστική επίσης λόγω των αποκαλύψεων που περιλαμβάνονται για τον ρόλο των εβραϊκών οργανώσεων, όπως το ακροδεξιό, φιλοσιωνιστικό World Jewish Congress. Ο Μιωνής λέει ότι αν δεν τον βοηθήσουν εισαγγελείς και εφορίες να καθαρίσει από τις καταδίκες για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος θα βγουν και θα κατηγορήσουν την Ελλάδα για αντισημιτισμό. Πιο μεγάλο ενδιαφέρον έχει η συνέχεια: Εμένα μου είπαν ευθέως ‘εσύ κουβέντα για αντισημιτισμό’, μου είπαν από την Αμερική. Εμείς! Εδώ!. Η τελευταία φράση σημαίνει ότι αμερικανο-εβραϊκές οργανώσεις ήταν ήδη πιασμένες και είχαν συμφωνήσει να εξαπολύσουν τα βέλη με τις κατηγορίες του αντισημιτισμού στην περίπτωση που οι αρχές στην Ελλάδα δεν κάνουν τα χατίρια του Μιωνή. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τους επικαλείται εν αγνοία τους. Το δείχνει ένας καταμερισμός εργασίας που τον έχουμε δει να χτυπάει πολλές φορές μέχρι σήμερα. Αποδεικνύεται έτσι ότι το εβραϊκό λόμπι χρησιμοποιεί την κατηγορία του αντισημιτισμού κατά το δοκούν όχι για να προστατεύσει τους Εβραίους από τον αντισημιτισμό, όπως είναι υποτίθεται η αποστολή του, αλλά για να διευκολύνει διεφθαρμένους επιχειρηματίες να γλυτώσουν πρόστιμα των εφοριακών αρχών! Ως μέσο άσκησης πολιτικής και δουλειών! Θα τρίζουν τα κόκκαλα των εξοντωμένων Εβραίων, τη μνήμη των οποίων υποτίθεται ότι προστατεύουν…

Υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί η συνέντευξη που παραχώρησε ο πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα στην εφημερίδα Τα Νέα, με αφορμή την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ. Το μήνυμα μάλλον αφορούσε τη σταθερότητα των σχέσεων ανεξαρτήτως διαρροών και αδειασμάτων. Για μια άλλη δε σύμπτωση, την επίσκεψη του Νίκου Παππά στην πρεσβεία του Ισραήλ στο Ψυχικό την επομένη των αποκαλύψεων, αν μπορούσε να κάνει κάτι ο πρέσβης μάλλον θα το είχε κάνει πριν το στικάκι πάει για επίσημη μετάφραση. Πλέον είναι αργά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έρμαιο των πολιτικών και ενίοτε προσωπικών επιλογών που τον έφεραν στην εξουσία και τον στήριξαν και σήμερα δεν διστάζουν να τον πουλήσουν μέρα – μεσημέρι!

Η προδοσία και οι προσωπικές στρατηγικές ποτέ δεν ήταν δρόμος μονής κατεύθυνσης…

Υ.Γ.: στο πλαίσιο των ίδιων αποκαλύψεων για τη δράση του πολυπράγμονα Μιωνή αποκαλύφθηκε ότι επιχειρήσεις του ίδιου και συμφέροντα που συνδέονται στενά μαζί του εποφθαλμιούν την ΛΑΡΚΟ. Στο ίδιο μάλιστα ρεπορτάζ αποκαλύπτεται ότι η ΝΔ με προσεκτικές κινήσεις οδηγούσε από τη κυβέρνηση Σαμαρά ακόμη την ΛΑΡΚΟ στον πρώην εκπρόσωπο Τύπου του ισραηλινού στρατού. Οι μαφιόζικοι χειρισμοί που έχουν προηγηθεί δείχνουν ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια περί εξυγίανσης της εταιρείας η ΝΔ την παραδίδει με σκανδαλώδεις, γκανγκστερικές διαδικασίες σαν λάφυρο πολέμου σε σκοτεινά κέντρα κι από κει κατ’ ευθείαν στο Ισραήλ. Μόνο που αυτό ούτε κατ’ ευφημισμό δεν λέγεται ελεύθερος ανταγωνισμός. Μαφιακός καπιταλισμός είναι το όνομά του.

*Πηγή: Κοσμοδρόμιο

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Παρακολουθεί και Έλληνες ο ΠΗΓΑΣΟΣ από το Ισραήλ;

Newsteam 0 Comments

Ο Μαροκινός δημοσιογράφος Ομάρ Ράντι εξέφραζε φόβους εδώ και καιρό ότι η κυβέρνηση της χώρας του παρακολουθούσε το τηλέφωνό του. Είχαν ενοχλήσει πολλούς άλλωστε οι έρευνές του Ομάρ και οι καταγγελίες του για διαφθορά στους κόλπους της βασιλικής οικογένειας του Μαρόκου, για τη διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας και διαφόρων οικονομικών συμφερόντων στη χώρα, αλλά και για περιπτώσεις αστυνομικής. Τον περασμένο Μάρτιο, ο Ομάρ Ράντι καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων μηνών για συκοφαντίες κατά της Μαροκινής δικαιοσύνης επειδή με ένα tweet είχε επικρίνει έναν δικαστή που είχε επιβάλει εξοντωτικές ποινές εναντίον κάποιων YouTubers που ασκούσαν κριτική στην κυβέρνηση.

Οι διώξεις κατά του Ομάρ προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της Διεθνούς Αμνηστίας, που μετά από έρευνες ανακάλυψε ότι κάποιοι παρακολουθούσαν ηλεκτρονικά τον Μαροκινό δημοσιογράφο 24 ώρες το 24ωρο. Κάθε τηλεφώνημά του ακόμη και στο WhatsApp και το Signal,κάθε email ή μήνυμά του, καταγραφόταν με τη βοήθεια ενός λογισμικού της ισραηλινής εταιρείας NSO και του προγράμματος Pegasus που έχει αναπτύξει και το οποίο η ισραηλινή εταιρεία πωλεί σε αστυνομικές και υπηρεσίες πληροφοριών παγκοσμίως,για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Πρόκειται απλά για το τελευταίο θύμα του λογισμικού Pegasus γράφει η ισπανική El Pais.

Οπως αποκάλυψε το Citizen Lab,μια ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Τορόντο με επικεφαλής τον καθηγητή Ρον Ντέιμπερτ πρόκειται για ένα σύστημα παρακολούθησης που μπορεί να εγκατασταθεί στο λειτουργικό σύστημα στα λεγόμενα έξυπνα τηλέφωνα. Το λογισμικό δίνει τη δυνατότητα υποκλοπής γραπτών μηνυμάτων και κωδικών ασφαλείας, αλλά και γεωεντοπισμού του κινητού τηλεφώνου.

Ο τρόπος με τον οποίο ‘μολύνεται’ ένα κινητό τηλέφωνο είναι σχετικά απλός. Ο χρήστης λαμβάνει κάποιο παραπλανητικό email ή μήνυμα και πείθεται να πατήσει σε ένα link, εγκαθιστώντας εν αγνοία του το λογισμικό παρακολούθησης. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα είναι εκτεθειμένος. Ο χρήστης του λογισμικού έχει τη δυνατότητα συνακρόασης συνομιλιών, ακόμη και ενεργοποίησης της κάμερας και του μικροφώνου του κινητού τηλεφώνου λέει ο καθηγητής Ντέιμπερτ.

Ο 55χρονος καθηγητής και η ομάδα του έχουν χρησιμοποιήσει έχουν αναπτύξει νέες ερευνητικές τεχνικές για να βοηθήσουν να αποκαλυφθεί πώς δεκάδες δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανώτεροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι φέρονται να στοχεύονται από κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο που χρησιμοποιούν το λογισμικό της NSO για να ‘χακάρουν’ τα τηλέφωνα γράφει ο Guardian.

AD

Εκθεση που δημοσιεύθηκε χθες από την Διεθνή Αμνηστία δείχνει ότι τουλάχιστον μεταξύ Ιανουαρίου 2019 και Ιανουαρίου 2020, το κινητό τηλέφωνο του Ράντι ‘μολύνθηκε’ αρκετές φορές με το λογισμικό κατασκοπείας . Είχα υποψιαστεί από καιρό ότι με κατασκοπεύουν, δήλωσε ο Ομάρ Ράντι σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξή του στο Forbidden Stories – το διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα το οποίο συντονίζει η Διεθνής Αμνηστία.

Θα πείτε μέχρι εδώ εντάξει. Τι ενδιαφέρει εμάς τους Έλληνες η παρακολούθηση ενός Μαροκινού δημοσιογράφου. Μόνο που η ισραηλινή εταιρεία συστημάτων παρακολούθησης NSO δεν είναι άγνωστη στην Ελλάδα. Η έρευνα του καθηγητή Ντέιμπερτ και του Citizen Lab, που ειδικεύεται σε θέματα παγκόσμιας ασφάλειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έδειξε ότι το λογισμικό υποκλοπών Pegasus της NSO έχει χρησιμοποιηθεί και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Το Citizen Lab εντόπισε συνολικά 45 χώρες στις οποίες πιστεύεται ότι γίνονται παρακολουθήσεις με το σύστημα αυτό Οι ερευνητές του Citizen Lab διαπίστωσαν ότι τουλάχιστον 33 πελάτες χρησιμοποιούσαν το λογισμικό Pegasus στις 45 αυτές χώρες.

Εκτός από την Ελλάδα, στις υπόλοιπες 44 χώρες που φαίνεται να έχει τεθεί σε εφαρμογή το συγκεκριμένο λογισμικό είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, ο Καναδάς, η Αλγερία, το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία.

Πρόκειται για έναν κατάσκοπο σε κάθε τσέπη γράφει η γερμανική εφημερίδα Die Zeit. Το πρόγραμμα κατασκοπείας Pegasus μπορεί – αφού εισαχθεί στο κινητό τηλέφωνο – να διαβάσει κρυφά σχεδόν όλες τις πληροφορίες σε μια κινητή συσκευή, είτε πρόκειται για μηνύματα, λίστες επαφών, τηλεφωνικές κλήσεις ή δεδομένα κίνησης. Αυτό σημαίνει ότι οι ‘κατάσκοποι’ γνωρίζουν πάντα σε ποιον ιστότοπο σερφάρουν οι ‘ύποπτοι’ , με ποιους επικοινωνούν, πού βρίσκονται γράφει η γερμανική εφημερίδα.

Ο Ράντι λέει ότι πλέον δεν κάνει ποτέ κλικ σε άγνωστους συνδέσμους.Η επίθεση αυτή είναι πιο ύπουλη, αφήνει πολύ λιγότερα ίχνη από τις προηγούμενες μεθόδους υποκλοπής , λέει στην Die Zeit ο ερευνητής Κλαούντιο Γκουαρνέρι, που διευθύνει το τεχνικό εργαστήριο της Διεθνούς Αμνηστίας και διερευνά τέτοιο λογισμικό κατασκοπείας εδώ και χρόνια. Εδώ όλα συμβαίνουν με αόρατο τρόπο στον χρήστη.

Η ισραηλινή εταιρεία NSO υποστηρίζει πάντως ότι το λογισμικό Pegasus βοηθά μόνο στον εντοπισμό τρομοκρατών και τη διερεύνηση σοβαρών εγκληματιών, αλλά ότι δεν έχει καμία ανάμιξη στο ποιους παρακολουθεί ο κάθε κυβερνητικός προμηθευτής του λογισμικού. Οπως αναφέρει η NSO τηρεί όλους τους διεθνείς περιορισμούς εξαγωγής αυτού του λογισμικού κατασκοπείας, ότι σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι δεσμεύεται από ηθικές αρχές. Ωστόσο, περιπτώσεις όπως αυτές του Ομάρ Ράντι, που ίσως είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου, δείχνουν πόσο επικίνδυνη είναι η χρήση μιας τέτοιας τεχνολογίας παρακολούθησης.

Στα στοιχεία από την έρευνα του Citizen Lab στηρίχθηκε άλλωστε και η αγωγή που κατέθεσε η WhatsApp εναντίον της NSO, αποκαλύπτοντας ότι το λογισμικό της ισραηλινής εταιρείας χρησιμοποιήθηκε το 2019 εναντίον 1.400 χρηστών της υπηρεσίας WhatsApp. Η ισραηλινή εταιρεία είπε ότι θα υπερασπιστεί τον εαυτό της και επέρριψε την ευθύνη στους κυβερνητικούς πελάτες της για τυχόν πιθανές καταχρήσεις.

Αλλωστε τα ψηφιακά όπλα της NSO εντοπίστηκαν σε ηλεκτρονικές συσκευές πολλών ακτιβιστών και δημοσιογράφων, για παράδειγμα στο Μεξικό. Οι Μεξικανικές αρχές έγιναν πελάτες της ισραηλινής εταιρείας για να εντοπίσουν εμπόρους ναρκωτικών, αλλά η ανάλυση από το εργαστήριο του Πανεπιστημίου του Τορόντο, έδειξε ότι ο Pegasus χρησιμοποιήθηκε επίσης εναντίον δημοσιογράφων. Το λογισμικό αυτό χρησιμοποιήθηκε επίσης για την παρακολούθηση ενός δημοσιογράφου των New York Times που έγραψε ένα βιβλίο για τον Σαουδάραβα Διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και το ρόλο του στη δολοφονία του αντιφρονούντα Τζαμάλ Κασόγκι.

Αν και το λογισμικό Pegasus συνήθως δεν μπορεί να σκοτώσει ανθρώπους απευθείας με τον τρόπο που μπορούν οι σφαίρες, το τελικό αποτέλεσμα είναι συχνά το ίδιο λέει ο καθηγητής Ντέιμπερτ και προσθέτει: Πρέπει να σκεφτούμε τρόπους για να το ελέγξουμε με τον ίδιο τρόπο που ελέγχουμε τις παράνομες εξαγωγές όπλων.

πηγή: Μιχάλης Ψύλος

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τοποθετήσεις πρέσβη Παλαιστίνης στην Άγκυρα για την παλαιστινιακή ΑΟΖ

Newsteam 0 Comments

Στο ενδεχόμενο υπογραφής συμφωνίας ΑΟΖ με την Τουρκία αναφέρθηκε σε συνέντευξή του σε τουρκικά μέσα, ο πρέσβης της Παλαιστίνης στην Άγκυρα, Φαέντ Μουσταφά.

Ο Παλαιστίνιος πρέσβης υποστήριξε πως και το παλαιστινιακό κράτος έχει δικαιώματα στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου, σημειώνοντας πως μέχρι σήμερα οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν καταφέρει να διεκδικήσουν και εκμεταλλευτούν το μερίδιό τους λόγω των ισραηλινών πιέσεων.

Το Ισραήλ δεν μας επέτρεψε, το απέτρεψε, υπογραμμίζει ενώ στο ερώτημα αν συζητείται μία παρόμοια συμφωνία με τη Λιβύη μεταξύ Τουρκίας και Παλαιστίνης, ο Φαέντ Μουσταφά δήλωσε χαρακτηριστικά:

Εμείς, ως Παλαιστίνη, προσδίδουμε μεγάλη σημασία στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Εργαζόμαστε για την ενίσχυση των σχέσεων σε όλους τους τομείς. Είμαστε ανοιχτοί σε όλες τις ιδέες για την ανάπτυξη αυτών των σχέσεων. Αυτό ισχύει και στο θέμα της συμφωνίας ΑΟΖ με την Τουρκία. Έχουμε και εμείς δικαιώματα στη Μεσόγειο. Έχει και η Παλαιστίνη μερίδιο στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο στην ανατολική Μεσόγειο. Είμαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε με την Τουρκία όσον αφορά το φυσικό αέριο. Είμαστε έτοιμοι για συνεργασία με την Τουρκία. Θέλουμε ανάπτυξη των σχέσεών μας σε όλους τους τομείς. Είμαστε ανοιχτοί σε όλα.

Παράλληλα, ο ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, Χασάν Ουνάλ, δηλώνει ότι η υπογραφή συμφωνίας ΑΟΖ με την Παλαιστίνη κρίνεται ως πολύ σημαντική, καθώς μια τέτοια συμφωνία θα οδηγήσει στη νομιμότητα του Παλαιστινιακού κράτους.

Ο Ουνάλ πρόσθεσε ότι η Τουρκία μπορεί να καταχωρήσει τη συμφωνία αυτή στα ΗΕ, γεγονός που θα συνιστά κατοχύρωση των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων στη Μεσόγειο.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το φάντασμα ενός νέου ’74: Eλλάδα, Τουρκία και Ισραήλ

Newsteam 0 Comments

Για πρώτη φορά Πρωθυπουργός της Ελλάδος (αν δεν κάνουμε λάθος και οποιασδήποτε χώρας της ΕΕ) επισκέπτεται αύριο το Ισραήλ χωρίς να επισκεφθεί τα κατεχόμενα και να συναντηθεί με τους Παλαιστινίους. Προηγήθηκε η άρνηση της Αθήνας και της Λευκωσίας να συμπαραταχθούν με τις βασικές ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία, Ισπανία κλπ) στο διάβημά τους προς το Ισραήλ να μην προσαρτήσουν τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Ελλάδα και Κύπρος υπονομεύουν έτσι τον βασικό άξονα όλης της διεθνούς παρουσίας τους, την απαίτηση εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου. Επιπλέον, μη συναντώμενοι οι ηγέτες τους με τους Παλαιστινίους, διασπαθίζουν εντελώς ανεύθυνα, την παραμονή μιας δυνάμει σοβαρότατης κρίσης με την Τουρκία, ότι απομένει από το τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο του ελληνισμού στον αραβικό κόσμο, στον βωμό της ασφυκτικής εξάρτησης των Ελλήνων πολιτικών από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Ελπίζουμε να κάνουμε λάθος και να μην μυρίζει τώρα 1974 στη γειτονιά μας. Πάντως, περίεργα πράγματα συμβαίνουν. Ο άξονας Τραμπ – Νετανιάχου εκπέμπει ταυτόχρονα αντιφατικά σήματα προς την ‘Αγκυρα, ενώ αντιφατικά είναι και τα σήματα που δέχεται και η Αθήνα (προχωρήστε γρήγορα τον EastMedμην υποχωρείτε, βρείτε τα με την Τουρκία).

Ο Τραμπ (το ένα χέρι) ενθαρρύνει τον Ερντογάν σε Λιβύη και Συρία, ελπίζοντας να προκαλέσει ρωσο-τουρκική σύγκρουση και, εμμέσως τουλάχιστο, ενθαρρύνει με τον τρόπο αυτό την ‘Αγκυρα να στραφεί με περισσότερη άνεση εναντίον μας. (‘Αλλωστε ξεκαθάρισε, εμμέσως πλην σαφώς, στον κ. Μητσοτάκη, όταν συναντήθηκαν, ότι δεν σκοπεύει να επέμβει υπέρ της Αθήνας σε ελληνοτουρκική σύρραξη, την οποία, όπως άφησε να εννοηθεί, μπορεί και να χάσει η Ελλάδα!)

Από την άλλη, έχουμε το ισραηλινό λόμπυ και τους εξτρεμιστές Νεοσυντηρητικούς (το άλλο χέρι του ιδίου προσώπου) που ζητάει να δείξει επιτέλους η Δύση τα δόντια της στην Τουρκία, εννοώντας να τα δείξει η Ελλάδα! ‘Οσο για μας, την Ελλάδα και την Κύπρο, πανικόβλητοι από εξελίξεις που δεν αντιλαμβανόμαστε και δεν ξέρουμε πως να διαχειριστούμε, τρέχουμε να κρυφτούμε όλο και πιο βαθειά στην αγκαλιά του Προστάτη που τελικά θα μας καταστρέψει. Ο κ. Μητσοτάκης μεταβαίνει στο Ισραήλ όπου και θα πραγματοποιηθεί κοινό ελληνο-ισραηλινό Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν κάνουμε τέτοια συμβούλια με την Κύπρο ή οποιονδήποτε άλλο από τους εταίρους μας, τα κάνουμε όμως με το Ισραήλ. Τα κάναμε και με την Τουρκία, τα σταματήσαμε όμως αφότου τσακώθηκε με το Ισραήλ.

‘Ένα προχτεσινό άρθρο στο ιστολόγιο του Εβραϊκού Ινστιτούτου για την Εθνική Ασφάλεια της Αμερικής (JINSA), που συνυπογράφει ο Πρέσβης ‘Εντελμαν, σημαντικό στέλεχος της παγκόσμιας, εξτρεμιστικής, αν όχι καθαρά ολοκληρωτικής τάσης των Αμερικανο-Ισραηλινών Νεοσυντηρητικών (Πομπέο, Μπάνον, Νετανιάχου κλπ.), με συμμετοχή στον πόλεμο του Ιράκ υπό τον Τσένει, οπαδός του πολέμου κατά του Ιράν, που προέβλεψε με άρθρο του το πραξικόπημα του 2016 κατά του Ερντογάν, αναφέρεται στην ανάγκη ανάσχεσης της Τουρκίας και στον ρόλο της Ελλάδας ως αντισταθμίσματος, για λογαριασμό των ΗΠΑ, της τουρκικής ισχύος. Ο ‘Εντελμαν πιστεύεται ότι είναι από τους ανθρώπους που συνέβαλαν στην ανάδειξη του Ερντογάν, αλλά μετά τάσπασαν, λόγω των ανεξαρτησιακών τάσεων του Τούρκου Προέδρου.

Βεβαίως ποιος ‘Ελληνας δεν θα ήθελε η Αμερική να βάλει στη θέση της την Τουρκία, που έχει ασφαλώς ξεφύγει (έστω κι αν παραμένει εντελώς συζητήσιμο αν έχουμε να κερδίσουμε από την ανατροπή Ερντογάν). Να το κάνει εκείνη όμως. ‘Όχι να το κάνουμε εμείς πληρώνοντας με την καταστροφή μας την διάθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ να ανακόψουν τις τουρκικές φιλοδοξίες. Και μάλιστα χωρίς η Αμερική και το Ισραήλ να έχουν παράσχει την παραμικρή δέσμευση αμυντικής συνδρομής προς την Ελλάδα και την Κύπρο εφόσον αυτά συμβούν! Αυτό δεν είναι συμμαχία, θυμίζει το λεχθέν υπό του Τσώρτσιλ: Θα πολεμήσουμε κατά των Γερμανών, μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος των Ινδών!

Διαβάζουν αυτές τις εκθέσεις και οι Τούρκοι και σιγουρεύονται για την εκτίμησή τους ότι Ελλάδα και Κύπρος είναι πολιορκητικοί κριοί μιας αντιτουρκικής αμερικανο-ισραηλινής συμμαχίας, που πρέπει να εξουδετερώσουν!

Κυριαρχώντας στην Αν. Μεσόγειο  

Ο τρόπος για να κυριαρχεί η Αυτοκρατορία στην Αν. Μεσόγειο είναι οργανώνοντας τις ελληνοτουρκικές συγκρούσεις. Το έκανε το 1921, σπρώχνοντάς μας στην παράφρονα Μικρασιατική Εκστρατεία στα βάθη της Ασίας, για να μην πάρει ο Κεμάλ τη Μοσούλη, που είχε ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Το έκανε από το 1955 και μετά χρησιμοποιώντας την Τουρκία και τον Ντενκτάς για να μην μπορέσει η Κύπρος ούτε να ενωθεί με την Ελλάδα, ούτε να γίνει κράτος. Από τη μια ενθάρρυναν τους Τούρκους, από την άλλη τους ‘Ελληνες (Μακάριος και αναθεώρηση συντάγματος, εγκλήματα Σαμψών και ακροδεξιών εθνικιστών, Ιωαννίδης). Πίσω από τον Ντενκτάς, τον τουρκικό στρατό, τον Σαμψών, την κυπριακή ακροδεξιά και την ελληνική χούντα ήταν η ίδια δύναμη! Το δίκτυο Gladio του ΝΑΤΟ, η CIA και η Αμερική.

Γι’ αυτό, αν έχουν ένα γραμμάριο μυαλό και ένα γραμμάριο ιστορική γνώση και αν καταλαβαίνουν τι μπορεί να συμβεί τελικά και στους ίδιους, οι αρμόδιοι των Αθηνών (σε συνεννόηση και με τη Λευκωσία), θα πρέπει να καθίσουν να σκεφτούν επειγόντως τι πρέπει να κάνουν για να σταματήσουν, με τρόπο που δεν θα θίξει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, την αδυσώπητη κλιμάκωση προς μία πολεμική αναμέτρηση χωρίς νικητές με την Τουρκία, πριν να είναι αργά. ‘Ισως ακόμα υπάρχει λίγος χρόνος. ‘Οσο η υπόθεση κλιμακώνεται όμως, τόσο τα περιθώρια θα μειώνονται, τόσο οι δύο πλευρές θα εγκλωβίζονται όλο και περισσότερο στη ρητορική τους.

Τρίγωνο των Βερμούδων στη Μεσόγειο!

Σήμερα η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο ενός τριγώνου των Βερμούδων στη Μεσόγειο, επιχειρώντας να ελιχθεί μεταξύ Δύσης και Ανατολής, Ευρώπης και Ασίας, Πούτιν και Τραμπ, σε μια άσκηση κολασμένης ισορροπίας. Οι ρωσικοί S400 έχουν εγκατασταθεί, αλλά δεν έχουν ενεργοποιηθεί, με την Αμερική να διατυπώνει σοβαρότατες απειλές κατά της Τουρκίας, σε περίπτωση που τους ενεργοποιήσει. Οι Αμερικανοί ενθαρρύνουν τον Ερντογάν σε Λιβύη και Συρία, ελπίζοντας να προκαλέσουν επιτέλους το μεγάλο ρήγμα με τη Ρωσία, την ίδια ώρα που το Ισραήλ ενορχηστρώνει παρασκηνιακά το μέτωπο πίσω από τον Χάφταρ.

Τα εννοούν όμως αυτά, ή θέλουν μόνο να σπρώξουν την Τουρκία κατά της Ρωσίας σε μια άσκηση ταυτόχρονα υπερεπέκτασης που θα οδηγήσει σε καταστροφή τον Ερντογάν; Γιατί δύσκολα βλέπει κανείς πως θα μπορούσαν να συμφιλιωθούν με μια περαιτέρω ισχυροποίηση της Τουρκίας και του Ερντογάν.

Ο Ερντογάν και η Τουρκία μπορεί να κερδίσουν, μπορεί και να χάσουν. Είναι παίκτες και παίζουν. Αυτός που θα χάσει σε κάθε περίπτωση θα είμαστε εμείς, που εκχωρήσαμε προ πολλού όχι μόνο την εξωτερική – αμυντική πολιτική, αλλά και το ίδιο το βαθύ κράτος, ένοπλες δυνάμεις και υπηρεσίες ασφαλείας, φοβούμεθα, σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ισραήλ. Αν αυτοί φτάσουν σε συμβιβασμό με την Τουρκία, θα μας ζητήσουν μείζονες παραχωρήσεις σε Αιγαίο, Μεσόγειο και Κύπρο. Αν όχι, δεν αποκλείεται να σπρώξουν παρασκηνιακά σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση που θα είναι, τυχόν κλιμακούμενη, η απόλυτη καταστροφή και για την Ελλάδα και για την Τουρκία, Μια τέτοια σύγκρουση δεν θα έχει νικητές, θα έχει μόνο ηττημένους. Aλλά δεν είναι φυσικά λύση και η αποδοχή της όποιας τουρκικής επιθετικότητας.

Για να υπάρχει σε αυτό το πρόβλημα λύση, οφείλουμε να ξαναπάρουμε πίσω, να επανεθνικοποιήσουμε τις ένοπλες δυνάμεις, τις υπηρεσίες ασφαλείας μας, το πολιτικό και κρατικό προσωπικό μας. Θα πρέπει να αντιληφθεί και ο κ. Ερντογάν και όλοι οι υπόλοιποι παίκτες ποια είναι η ελληνική κόκκινη γραμμή.

Πρέπει να επανεξετάσουμε τη σκοπιμότητα σχεδίων όπως ο EastMed, που είναι εντελώς απίθανο να κατασκευασθούν, προκαλούν όμως κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας.

Είναι επίσης εντελώς απαραίτητο να πληροφορηθούν άμεσα, από τώρα και κατά τρόπο αξιόπιστο οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί και το ΝΑΤΟ και οι Γερμανοί και η ΕΕ και οι πάντες ότι δεν θα μπορούν να έχουν ούτε ένα χιλιοστό βάσης και παρουσίας στην Ελλάδα, ούτε οποιαδήποτε εξπυπηρέτηση, ότι η Αθήνα θα εξετάσει την πλήρη αλλαγή του γεωπολιτικού της προσανατολισμού και θα σταματήσει άμεσα την εξυπηρέτηση του Χρέους σε περίπτωση που οδηγηθεί σε αναμέτρηση με την Τουρκία και αυτοί ποιήσουν την νήσσα.

Η Τουρκία και το σχίσμα στη Δύση

Το παιχνίδι είναι ακόμα πιο χαοτικό στο μέτρο που και το δυτικό κατεστημένο και ο τουρκικός στρατός, που παραμένει πάντα η σπονδυλική στήλη του τουρκικού καθεστώτος, είναι βαθιά διχασμένοι ως προς την δέουσα να εφαρμοσθεί πολιτική.

Σε ένα προηγούμενο άρθρο μας, αναλύσαμε τον εμφύλιο Σόρος – Νετανιάχου στην κορυφή της Αυτοκρατορίας (του Χρήματος που διοικεί τον κόσμο), τη σύγκρουση δηλαδή δύο τάσεων, των νεοφιλελεύθερων παγκοσμιοποιητών του τέλους της Ιστορίας και των νεοσυντηρητικών, εθνικιστών, νέο-ολοκληρωτικών του Χάους και του πολέμου των πολιτισμών

Για αρκετούς από τους πρώτους, και τουλάχιστο για τη γερμανική ηγεσία, μοιάζει να προέχει η ομαλή επανενσωμάτωση της Τουρκίας στο δυτικό σύστημα, για τους δεύτερους προέχει η ανατροπή του Ερντογάν. Με έναν τόσο δυναμικό και φιλόδοξο ηγέτη όπως ο Τούρκος Πρόεδρος, ένας τρόπος να τον οδηγήσεις σε καταστροφή είναι να τον ενθαρρύνεις να προχωρήσει πέραν των κόκκινων γραμμών σε κάποιο από τα πολλά μέτωπα που έχει τώρα ανοίξει. Ερωτηματικό είναι η στάση του Μακρόν, που αφενός ανήκει στους νεοφιλελεύθερους παγκοσμιοποιητές, αφετέρου όμως, όπως και οι προκάτοχοί του Σαρκοζί και Ολλάντ, μοιάζει να ακολουθεί πολύ πιστά τη γραμμή που χαράζει και συνήθως επιβάλλει στο Παρίσι το Ισραήλ. Μόνη εξαίρεση η αντίθεσή του στο υπερ-τυχοδιωτικό σχέδιο Νετανιάχου για πόλεμο κατά του Ιράν.

Αξίζει να δούμε σε αυτό το σημείο πως αντιμετωπίζουν την Τουρκία οι διάφορες τάσεις του αμερικανικού κατεστημένου, όπως αντανακλώνται στις επεξεργασίες των αμερικανικών think tanks το προηγούμενο διάστημα.

Να σημειώσουμε πάντως ότι τα κυριότερα από τα αμερικανικά think tank παραμένουν απαισιόδοξα για τις πιθανότητες ομαλής επαναφοράς της ‘Αγκυρας στο δυτικό (και ισραηλινό) μαντρί.

Οι αμερικανικές στρατιωτικές ελίτ και η Τουρκία

Από τα γνωστότερα think tank των ΗΠΑ, με φημολογούμενες στενές σχέσεις με τη CIA, η RAND δημοσίευσε τον Ιανουάριο μια έκθεση με τίτλο Η εθνικιστική πορεία της Τουρκίας. Συνέπειες για την στρατηγική εταιρική σχέση ΗΠΑ – Τουρκίας και τον Στρατό των ΗΠΑ (Turkey’s Nationalist Course. Implications for the US-Turkish Strategic Partnership and the US Army.) Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια προγράμματος που χρηματοδότησε το αμερικανικό Γενικό Επιτελείο.

Η έκθεση περιγράφει τα εξής τέσσερα σενάρια για το μέλλον της Τουρκίας, τα τρία εκ των οποίων είναι μη ευνοϊκά για τις ΗΠΑ:

  1. Η Τουρκία συνεχίζει να είναι δύσκολος σύμμαχος
  2. Ανατρέπεται ο Ερντογάν και ένας νέος ηγέτης ακολουθεί μια πιο φιλοδυτική εξωτερική και αμυντική πολιτική
  3. Η Τουρκία επιδιώκει πιο δραστήρια να εξισορροπήσει τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ, όπως και με ευρασιατικούς συμμάχους και εταίρους (Ρωσία, Ιράν, Κίνα).
  4. H Τουρκία αποχωρεί από το ΝΑΤΟ και αναπτύσσει στενή συνεργασία και διάφορες συμμαχίες με δυνάμεις στην Ευρασία και τη Μέση Ανατολή

Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό ότι οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν πολύ πιθανή την απώλεια του ελέγχου της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ και άλλων αμερικανικών και ΝΑΤΟΪκών βάσεων στην Τουρκία, κάτι που θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα στη συνέχιση των αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στη νοτιοδυτική Ασία, ενώ οι εναλλακτικές διευκολύνσεις στην περιοχή έχουν ουσιαστικούς περιορισμούς.

Αντιμέτωπη με τα ενδεχόμενα αυτά, η RAND συνιστά την αποκατάσταση, την καλλιέργεια και την ενδυνάμωση των σχέσεων ανάμεσα στις αμερικανικές και τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.  Ιδιαίτερα, η έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω προσπαθειών για την εμβάθυνση του διαλόγου μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτικών και του τουρκικού ΓΕΕΘΑ και την αναβίωση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για την αμερικανική και τουρκική άμυνα (High-Level Group on US and Turkish Defense), λαμβάνοντας υπόψιν την αυξημένη σημασία του τουρκικού Υπουργείου ‘Αμυνας.

Από αυτό το σημείο βέβαια μέχρι να σκεφθεί κάποιος καχύποπτος ότι οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται παρά να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ενός νέου πραξικοπήματος δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση και εύκολα τη διαβαίνει η (πλησίον των θέσεων του Τούρκου Προέδρου) Yeni Safak, όπως και δημοσιογραφικά όργανα προσκείμενα στους Τούρκους ευρασιατιστές, πόσο μάλλον που στην ίδια την αμερικανική έκθεση υπάρχει και η εξής φρασούλα: Αναφέρεται ότι οι μεσαίοι αξιωματικοί είναι εξαιρετικά θυμωμένοι (σ.σ. frustrated, που μπορεί να αποδοθεί και ματαιωμένοι)… Αυτή η δυσαρέσκεια μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ένα καινούριο πραξικόπημα σε κάποια στιγμή.

Η RAND θέλει στενότερες σχέσεις των Τούρκων στρατιωτικών με τις ΗΠΑ, αλλά δεν της αρέσουν καθόλου οι σχέσεις των Τούρκων στρατιωτικών με τους Ρώσους και η συνεργασία τους στη Μαύρη Θάλασσα. Οι ιδέες της RAND στον στρατιωτικό τομέα συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με τις απόψεις του απόστρατου Στρατηγού Ben Hodges, πρώην επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, που πρότεινε τον Ιούνιο 2019 την ιδέα δημιουργίας της συμμαχίας Τουρκία – ΗΠΑ 2.0. (https://www.cepa.org/time-for-turkey-usa-2). Στην παρουσίασή του αυτή ο Αμερικανός στρατιωτικός υπογραμμίζει ότι η αγορά των S400 δεν ήταν θεσμική αγορά του τουρκικού κράτους, αλλά ενός οργανισμού που αναφέρεται προσωπικά στον Πρόεδρο, γεγονός που εκτιμά δηλωτικό της ύπαρξης δυνάμεων μέσα στην κυβέρνηση που επιθυμούν καλύτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ. Σκληρός επικριτής του Ερντογάν, ο Hodges υποστηρίζει τον Δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και υπογραμμίζει ότι πολλά μπορεί να γίνουν έως τις εκλογές του 2023, κάτι που εύκολα ερμηνεύεται ως προαναγγελία πιθανού πραξικοπήματος. ‘Όπως και η RAND έτσι και ο Hodges προτείνει μάξιμουμ συνεργασία με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

Το αμερικανικό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων

To Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) είναι το σημαντικότερο αμερικανικό think tank, στο κέντρο της αμερικανικνής πολιτικής διαδικασίας. Τον Νοέμβριο του 2018, δημοσίευσε την έκθεση υπό τον τίτλο Ούτε φίλος, ούτε εχθρός, στην οποία υποστηρίζεται ότι ΗΠΑ και Τουρκία εξελίχθηκαν από αμφίσημοι σύμμαχοι σε ανταγωνιστές και συστήνεται η ανεύρεση εναλλακτικής στο Ιντσιρλίκ, η συνέχιση της υποστήριξης προς το κουρδικό YPG και η διακοπή της συνεργασίας στο πρόγραμμα του F-35. Πρώην νεοσυντηρητικός, εμπειρογνώμων με το CFR και το Δημοκρατικό Κόμμα ο Max Boot κάλεσε τον Οκτώβριο του 2019, σε μια σοβαρή αναθεώρηση των σχέσεων με την Τουρκία. Υποστήριξε την ανάγκη περιορισμού της αμερικανοτουρκικής στρατιωτικής συνεργασίας και αποχώρησης των ΗΠΑ από το Ιντσιρλίκ. Τα αμερικανικά αεροσκάφη πρέπει να μεταφερθούν στην βάση Muwaffaq Salti Air Base στην Ιορδανία και άλλες βάσεις στον Κόλπο, ενώ τα τακτικά πυρηνικά όπλα πρέπει να πάνε πίσω στις ΗΠΑ ή σε πιο αξιόπιστες ΝΑΤΟϊκές χώρες. Την ίδια άποψη εξέφρασε και ο Πρόεδρος του CFR Richard Haas.

Πάντως δεν συμφωνούν όλοι με αυτή τη γραμμή. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο στο Foreign Affairs που εκφράζει το CFR η καταστροφή της αμερικανο-τουρκικής σχέσης χαρακτηρίζεται επικίνδυνη και τονίζεται ότι τα αμερικανικά συμφέροντα θα πληγούν αν οι διμερείς σχέσεις καταρρεύσουν ή αν γίνει η Τουρκία αντίπαλος των ΗΠΑ. Ανάλογη προσέγγιση υιοθετεί και η Rachel Ellehuus του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS).

Οι νεοσυντηρητικοί εξτρεμιστές και η Τουρκία

Εκ των γεννητόρων νεοφιλελευθερισμού και νεοσυντηρητισμού, εκ των αρχιτεκτόνων των αμερικανικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή και υποστηρικτικό της στενότερης δυνατής συμπόρευσης των ΗΠΑ με το Ισραήλ, το American Enterprise Institute περνάει γεννεές δεκατέσσερις την Τουρκία του Ερντογάν.

Λαγός των νεοσυντηρητικών, ο αναλυτής του ΑΕΙ Μάικλ Ρούμπιν είχε προαναγγείλει το πραξικόπημα κατά Ερντογάν τον Μάρτιο 2016 με ένα άρθρο του στο οποίο καλούσε τους Τούρκους αξιωματικούς να μην φοβηθούν τίποτα και να ανατρέψουν τον Πρόεδρό τους. (Βλ. https://www.amna.gr/home/article/110239/). Τρεις μήνες αργότερα κάμποσοι Τούρκοι στρατιωτικοί τον άκουσαν κατά τα φαινόμενα και έχασαν τη ζωή τους

Τώρα, ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αλλάξει η Τουρκία παρά δια μέσου της άμεσης πίεσης. Εκτιμά επίσης ότι ο τουρκικός στρατός έχει μετατραπεί, μετά το αποτυχόν πραξικόπημα, από συνταγματικό θεματοφύλακα του λαϊκού χαρακτήρα της Τουρκίας σε προωθητική δύναμη του Ισλάμ, ενώ η στρατηγική σχέση με τη Ρωσία μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων σε όλη τη Μέση Ανατολή υπέρ της Μόσχας.

Σε αντίθεση με τους στρατιωτικούς που θέλουν εντατικοποίηση των σχέσεων με τους Τούρκους συναδέλφους τους, ο Ρούμπιν προτείνει να μπει η Τουρκία σε καραντίνα στο ΝΑΤΟ και να ασκηθεί μια πολιτική μέγιστης πίεσης στην Τουρκία, με υποστήριξη στους Κούρδους και στην Κύπρο και επιβολή κυρώσεων στην ‘Αγκυρα.

 Ένα τελευταίο σενάριο

Ακόμα και η σύντομη αυτή περιδιάβαση στις αμερικάνικες δεξαμενές σκέψεις αναδεικνύει την εξαιρετικά αμφίσημη εκτίμηση των ΗΠΑ για την τύχη τόσο του Ερντογάν όσο και της Τουρκίας. Αν το παιχνίδι είχε τελειώσει εις βάρος τόσο του Ερνογαν όσο και της Τουρκίας, τότε θα μπορούσαν κάποιες σκέψεις να γίνουν για τα πιθανά οφέλη μιας συντεταγμένης επίθεσης της Δύσης στην Τουρκία, αν και πάλι πρέπει κανείς να αντιλαμβάνεται που πάει να μπλέξει, έτσι που να παραμένει στο βάθος απλά έτοιμος να επωφεληθεί και όχι να χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός και κρέας για κανόνια. (Επιπλέον, μια χώρα πρέπει να μην κυττάει μόνο τη μύτη της, αλλά να έχει συνείδηση των παγκοσμίων τάσεων και να ευνοεί αυτές που την ευνοούν, όχι να πηγαίνει αυτόματα στους διεθνείς πλούσιους και ισχυρούς, πόσο μάλλον που έχουν αποδειχθεί διαχρονικά απειλές για τον ελληνισμό). ‘Όμως όπως όλα δείχνουν κάτι τέτοιο δεν προκύπτει, αν όχι για τον Ερντογάν οπωσδήποτε για την Τουρκία.

Ένα από τα δυνατά σενάρια μιας ελληνοτουρκικής κρίσης θα μπορούσε να είναι μια πολεμική σύγκρουση ίσως όχι ολοκληρωτική, αλλά κάτι παραπάνω από ένα απλό θερμό επεισόδιο, που με βοήθεια των ΗΠΑ τελειώνει σε ισοπαλία, αλλά με μεγάλες απώλειες αμοιβαία. Φυσική κατάληξη; Το τραπέζι διαπραγματεύσεων. Εν τω μεταξύ στην Τουρκία οι στρατιωτικές απώλειες χωρίς νίκη και η αναπόφευκτη οικονομική κρίση πυροδοτούν νέο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν και την εγκαθίδρυση ενός φιλοδυτικού αυταρχικού καθεστώτος. Στην συνέχεια η Δύση κάνει παραχωρήσεις στην νέα Τουρκία εις βάρος της έτσι και αλλιώς εγκλωβισμένης χώρας μας. Τελικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα, πολεμική μεγάλη ζημιά, σαφέστατη οικονομική καταστροφή που θα μας γυρίσει άλλα 10 χρόνια πιο πίσω και τελικά πιθανή απώλεια αν όχι εδαφών τουλάχιστο θαλασσών και ίσως και συνεκμετάλλευση  με Τουρκία υπό δυσμενείς όρους εδώ και στην Κύπρο. Είναι μόνο ένα σενάριο αλλά πόσο απίθανο είναι. Ας λάβουμε επομένως άμεσα τα μέτρα μας, ας προσέξουμε να μην λειτουργήσουμε ως το κρέας για τα κανόνια.

*Πηγή: konstantakopoulos.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ο εγκλωβισμός της χώρα μαςς στη Νατοϊκή–Ισραηλινή μέγγενη,προάγγελος επικίνδυνων εξελίξεων στην περιοχή

Newsteam 0 Comments

Το περίφημο 3+1 σχέδιο που αφορά Ελλάδα-Κύπρο-Ισραήλ με την ενεργειακή, γεωπολιτική ιμπεριαλιστική διείσδυση και την ταυτόχρονη νατοϊκή & Ισραηλινή στρατιωτικοποιήση στην περιοχή της ευρύτερης  ανατολικής Μεσογείου υπό την υψηλή καθοδήγηση των ΗΠΑ, αποτελεί την πεπατημένη που ξεκίνησε από την Κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, έφτασε στο ζενίθ με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και σήμερα συνεχίζεται και βαθαίνει με την τωρινή κυβέρνηση της ΝΔ.

Η μυωπική αντίληψη και η ατελέσφορη εμμονή των Ελληνικών κυβερνήσεων να αναζητήσουν την αγκάλη του Ισραήλ στην αντιπαράθεση της Ελλάδας με την Τουρκία ουσιαστικά εγκλωβίζει, δυσχεραίνει και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την εξωτερική πολιτική της πατρίδας μας σε μεγάλες, άμεσες, (τουλάχιστον) διπλωματικές στρατηγικές ήττες.

Μια χώρα σαν την Ελλάδα, που αναζητεί στο σημερινό πολυπολικό παγκόσμιο περιβάλλον την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, προχωρά σε στενή συμμαχία με Ισραήλ που έχει καταπατήσει και συνεχίζει να καταπατά κάθε έννοια διεθνών αποφάσεων στα πλαίσια των αποφάσεων των Γ.Σ. του  ΟΗΕ που αφορούν στην παράνομη κατοχή Παλαιστινιακών εδαφών, της περίφημης συνθήκης του Όσλο που σήμερα κατάντησε κουρελόχαρτο, και τον συνεχή παράνομο εποικισμό Παλαιστινιακών εδαφών, εκδιώκοντας με την βία παλαιστινιακές οικογένειες από της πατρογονικές  εστίες του.

Το κωμικό- τραγικό αποκορύφωμα της όλης υπόθεσης είναι ότι το Ισραήλ και η Τουρκία είναι δυο από τις ελάχιστες χώρες, μέλη του ΟΗΕ, που δεν αναγνώρισαν και δεν επικυρώνουν τις διεθνείς συμφωνίες του ΟΗΕ για τις ΑΟΖ.

Κάθε χρόνο το Ισραήλ συλλαμβάνει 500-700 ανήλικα παιδιά της Παλαιστίνης και αρκετά οδηγούνται σε Ισραηλινές φυλακές. Όλα τα παραπάνω και άλλες υποθέσεις μαζικής παραβίασης ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν βλέπουν καν το φως της δημοσιότητας από τα κυρίαρχα παγκόσμια ΜΜΕ ( μεταξύ αυτών και τα Ελληνικά ΜΜΕ).

Οι μη επικυρωμένες  από την Ελληνική Βουλή αμυντικές συμφωνίες με το Ισραήλ παραμένουν χωμένες βαθειά σε συρτάρια μακριά από την Ελληνικό λαό.

Το πιο άδικο, διαχρονικό έγκλημα σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφεθεί στην ιστορική λήθη. Ιδιαίτερα από την Ελλάδα, που αναζητά και αυτή την εμπέδωση και την εφαρμογή της διεθνούς νομιμότητας.

Ισραήλ – Τουρκία: Ένας παλιός έρωτας αναθερμαίνεται

Για πολλές δεκαετίες η σχέση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος της λεγόμενης  περιφερειακής σταθερότητας στην Εγγύς Ανατολή προς όφελος των ΗΠΑ. Οι δυο χώρες, με ισχυρούς  υπερ-ατλαντικούς  δεσμούς τα τελευταία χρόνια, άρχισαν να ανταγωνίζονται για τον ρόλο του κυρίαρχου χωροφύλακα στην περιοχή.

Η Τουρκία ήταν η πρώτη μουσουλμανική χώρα που αναγνώρισε το κράτος του Ισραήλ τον Μάρτιο του 1949 και έκτοτε τα δύο κράτη ανέπτυξαν ισχυρή στρατιωτική, διπλωματική και στρατηγική συνεργασία. Στην αντίληψη του Ισραήλ, χθες περισσότερο και λιγότερο σήμερα, για το τι μπορεί να ονομαστεί ψυχρός πόλεμος μεταξύ της Άγκυρας και του Τελ Αβίβ, ο οποίος ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του πολέμου της Γάζας το 2008 και εντάθηκε  σε μια ανοιχτή διπλωματική σύγκρουση σχετικά με την Ισραηλινή  στρατιωτική επιδρομή στον στολίσκο βοήθειας που συνδέθηκε με τη Γάζα (μια κυρίαρχη Ελληνική πρωτοβουλία σε συνεργασία με διεθνή κινήματα  ειρήνης το 2010 ) είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο εννέα Τούρκων ακτιβιστών.

Η Ισραηλινή κυβέρνηση απέρριψε το Τουρκικό αίτημα συγγνώμης και μετά τη διαρροή έκθεσης του ΟΗΕ στους New York Times, η διπλωματική σύγκρουση κλιμακώθηκε. Σύμφωνα με την έκθεση, η Ισραηλινή χρήση βίας ήταν υπερβολική και παράλογη.

Πρόσφατα, ο εθνικός Ισραηλινός εθνικός αερομεταφορέας ΕΛ-ΑΛ ξανάρχισε τακτικές πτήσεις μεταξύ Ισραήλ-Τουρκίας. Ανεπίσημες διπλωματικές προσεγγίσεις πρόσφατα ξεκίνησαν, επίσης.

Ο ψυχρός πόλεμος μεταξύ των δυο χωρών φαίνεται να βγαίνει από την κατάψυξη αφού σε ανεπίσημο επίπεδο οι δυο πλευρές αναζητούν μια ελάχιστη συνεννόηση για τις σφαίρες επιρροής που διεκδικούν στην ευρύτερη περιοχή.

Τουρκία και Ισραήλ αναζητούν ένα modus vivendi που θα επιτρέψει την αναθεωρητική τους πολιτική να επεκτείνεται . Το Ισραήλ κατέχει παράνομα τα υψώματα του Γκολάν, ενώ βομβαρδίζει αδιάκοπα την Συριακή  επικράτεια και η Τουρκία παραμένει δύναμη κατοχής στην Βόρεια Κύπρο καταρρακώνοντας τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ. Οι ομοιότητες των δυο χωρών που εφαρμόζουν μακροπρόθεσμη ατζέντα στρατιωτικοίησης στην ευρύτερη περιοχή, δεν αναγνωρίζουν ΑΟΖ και σύνορα, παραβιάζουν συστηματικά το διεθνές δίκαιο, προσπαθούν από κοινού να αποκτήσουν κοινό στρατηγικό  βηματισμό. Οι διάφορες τους παραμένουν σε τακτικό επίπεδο μεγάλες άλλα συζητήσιμες,  ενώ σε στρατηγικό επίπεδο σίγουρα τα πολλαπλά συμφέροντα τους δεν είναι αγεφύρωτα.

Ακόμα και οι εναλλακτικοί δρόμοι του πετρελαίου (αγωγοί) είναι στην ατζέντα, την ώρα που εμείς εμμένουμε στην επικοινωνιακή φούσκα του περίφημου αγωγού Κύπρος – Ισραηλ – Ελλάδα! Μιλάμε πάντα για έναν αγωγό που στα χαρτιά είναι οικονομικά μη βιώσιμος, πιθανά, περιβαλλοντολογικά επικίνδυνος αλλά στρατιωτικά χρήσιμος για τις ΗΠΑ.

Η Ελλάδα, για το Ισραήλ αναβαθμίζεται ως ένας δυναμικός πελάτης σε επίπεδο προμηθειών στρατιωτικού εξοπλισμού, κυβερνο-ασφάλειας και  εμπορικών συναλλαγών. Στρατιωτικά βαθαίνει την επιρροή του Ισραήλ έως την κεντρική μεσόγειο, ενώ σε καμιά περίπτωση όλα τα παραπάνω δεν εγγυώνται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, με το Ισραήλ να μετατρέπεται σε συμμαχική χώρα. Έξαλλου η ηχηρή σιωπή του Ισραήλ στα διεθνή φόρα στις Τουρκικές προκλήσεις που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο σε διαφορά μέτωπα (Αιγαίο, γκρίζες ζώνες, ΑΟΖ, σύμφωνο Τουρκίας Λιβύης,  κλπ), είναι εξαιρετικά αξιοπρόσεκτη.

Τέλος, το ότι αναβαθμισμένο κλιμάκιο της Ελληνικής κυβέρνησης, με επικεφαλής τον Πρωθυπουργό  και σημαντικούς υπουργούς, που αυτές τις μέρες επισκέπτεται το Ισραήλ και έστω για τους τύπους δεν μεταβαίνει στην Ραμάλα, στην Παλαιστινιακή  διοίκηση κάτι που διπλωματικά συνέβαινε από τις Ελληνικές  κυβερνήσεις για πολλά χρόνια και από πολλές, ακόμα και  σήμερα κυβερνήσεις της ΕΕ, δείχνει την απώλεια αυτογνωσίας και αξιοπρέπειας της χώρας μας, ώστε να μην ενοχληθούν οι Ισραηλινοί οικοδεσπότες.

Η Ελλάδα με τον  συνεχή στραγγαλισμό της από ΝΑΤΟ, Ισραήλ και ΗΠΑ δεν θα βρεθεί πιο ισχυρή σε μελλοντικές -ίσως και άμεσες- απειλές από την γείτονα. Το αντίθετο συμβαίνει: στη μετά μνημονική-εποχή, η κορύφωση του γεωπολιτικού μνημονίου που της επιβλήθηκε και οι κυρίαρχες πολιτικές  δυνάμεις που το αποδέχτηκαν (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) προϊδεάζουν για ιδιαίτερα δυσάρεστες τραγωδίες. Η αναβάθμιση της αντί ιμπεριαλιστικής, αντινατοϊκής πάλης του λαού σε συνέργεια με ισχυρές πολιτικές και κινηματικές παρεμβάσεις, είναι η μόνη εγγύηση για την πραγματική κατάκτηση  της λαϊκής κυριαρχίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

* Ο Κώστας Ήσυχος είναι πρώην αναπλ. Υπουργός Εθνικής Άμυνας και πρώην βουλευτής.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Μητσοτάκης – Νετανιάχου: Στο επίκεντρο της συνάντησης EastMed, κορωνοϊός και η προκλητικότητα της Τουρκίας

Newsteam 0 Comments

Κάτω από εξαιρετικό κλίμα συναντήθηκε στην Ιερουσαλήμ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Ισραηλινό ομόλογό του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, επισφραγίζοντας με την πρώτη επίσκεψή του εκτός Ελλάδας μετά το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης τις πολύ καλές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
Στην κατ’ ιδίαν συνάντηση αλλά και στη διευρυμένη, με την παρουσία αντιπροσωπειών, συζητήθηκαν, μεταξύ άλλων, η εμβάθυνση της οικονομικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ, η αντίδρασή τους στην πανδημία του COVID-19, η γεωστρατηγική σημασία του EastMed, ο ρόλος της Τουρκίας και οι μεγάλες δυνατότητες συνεργασίας στον τομέα της Αμυντικής βιομηχανίας.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις δηλώσεις του αμέσως μετά τη συνάντηση σημείωσε: Ελπίζουμε επίσης, αν όλα εξελιχθούν όπως τα έχουμε προγραμματίσει, από την 1η Αυγούστου θα έχουμε τη χαρά να υποδεχόμαστε Ισραηλινούς τουρίστες στην Ελλάδα. Θα μπορέσουμε, ενδεχομένως, να επεκτείνουμε την τουριστική περίοδο έως και τον Οκτώβριο, γιατί όχι και τον Νοέμβριο, έτσι ώστε να αναπληρώσουμε ένα μέρος του χαμένου εδάφους.
Ο πρωθυπουργός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη των διμερών οικονομικών σχέσεων και των επενδύσεων στην Ελλάδα. Θα υπογράψουμε πρωτόκολλα συνεργασίας για τη γεωργία, την ενέργεια, τον τουρισμό και την κυβερνοασφάλεια, στην οποία δίνω ιδιαίτερη έμφαση στο πλαίσιο της συνεργασίας μας. Θα συναντηθώ με ομάδα Ισραηλινών επενδυτών, οι οποίοι είτε δραστηριοποιούνται ήδη στην Ελλάδα είτε ενδιαφέρονται για επενδύσεις στη χώρα μας. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, υπάρχουν ιδιαίτερα σημαντικές ευκαιρίες για επενδύσεις στην Ελλάδα. Έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση με απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που δίνει έμφαση στις μεταρρυθμίσεις και θεωρεί κορυφαία της προτεραιότητα την προσέλκυση ξένων επενδυτών, τόνισε.
Αναφερόμενος στη συμπεριφορά της Τουρκίας ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε: Θεωρούμε ότι η τουρκική δραστηριότητα συνιστά απειλή για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής. Ανέφερα στον Πρωθυπουργό τα πρόσφατα συμβάντα παράνομης και προκλητικής συμπεριφοράς της Τουρκίας στα θαλάσσια, εναέρια και χερσαία σύνορά μας. Επίσης αναφερθήκαμε εκτενώς στις αποσταθεροποιητικές ενέργειες της Τουρκίας σε ό,τι αφορά τη σχέση της με τη Λιβύη και στην, κατά την άποψή μας, απολύτως άκυρη συμφωνία μεταξύ των δύο αυτών χωρών για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών. Θα επιδιώκουμε πάντα την ειρήνη, σεβόμενοι το διεθνές δίκαιο και τη Συνθήκη του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας. Αυτές είναι οι βασικές αρχές τις οποίες εφαρμόσαμε για την υπογραφή συμφωνίας οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Ιταλία πριν από μερικές ημέρες. Σε αυτές τις αρχές θέλουμε επίσης να θεμελιωθεί το πλαίσιο της ευρύτερης συνεργασίας στην περιοχή.
Από την πλευρά του, ο κ. Νετανιάχου εξήρε το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση, κάτι το οποίο υπογραμμίζεται πλέον και από τις θετικές αντιδράσεις των αγορών απέναντι στη χώρα μας. Για το ζήτημα του τουρισμού, σημείωσε ότι πέρυσι ήρθαν στην Ελλάδα 1,2 εκατομμύρια Ισραηλινοί και εξέφρασε την ελπίδα ότι αν όλα κυλήσουν κατ’ ευχήν, οι τουριστικές ροές θα αποκατασταθούν από την 1η Αυγούστου.

Αναφερόμενος στην αξιοποίηση ενεργειακών πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο ο κ. Νετανιάχου σημείωσε: Εχουμε βρει σημαντικά υπεράκτια κοιτάσματα αερίου, όπως και η Κύπρος. Και το σημαντικότερο έργο μας -το οποίο συζητήσαμε επί μακρόν και θα συνεχίσουμε να συζητάμε στη διάρκεια του γεύματος- είναι η διαδρομή του αγωγού αερίου EastMed που θα συνδέει τα κοιτάσματα φυσικού αερίου του Ισραήλ και της Κύπρου, μέσω της Κύπρου και της Ελλάδας, με την Ευρώπη. Θα είναι ο μεγαλύτερου μήκους υποθαλάσσιος αγωγός στον κόσμο και είμαστε αποφασισμένοι, όπως συζητήσαμε, να προχωρήσει.
Αμέσως μετά τις κοινές δηλώσεις ακολούθησε η υπογραφή σειράς συμφωνιών:
Κοινή Δήλωση των Υπουργείων Τουρισμού Ελλάδος-Ισραήλ, την οποία υπέγραψαν ο Υπουργός Τουρισμού, Χάρης Θεοχάρης και ο Ισραηλινός ομόλογός του, Asaf Zamir.
Κοινή Διακήρυξη για θέματα Κυβερνοασφάλειας, που υπεγράφη από τον Υπουργό Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκο Πιερρακάκη και τον Γενικό Δ/ντή του National Cyber Directorate, Yigal Unna.
Κοινή Δήλωση Προθέσεων στον τομέα της Γεωργίας, που υπεγράφη από τον Υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια και τον Ισραηλινό ομόλογό του, Gabi Ashkenazi.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε δήλωσή του κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, ανέφερε:
Θα ήθελα να ξεκινήσω εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη μου στον πρωθυπουργό κ. Νετανιάχου για την ιδιαίτερα θερμή υποδοχή και τη φιλοξενία ολόκληρης της αποστολής μας. Καθώς προετοιμαζόμουν για αυτό το ταξίδι, ανέτρεξα στο αρχείο μου όπου βρήκα μια δήλωση του εκλιπόντος πατέρα μου, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, το 1990. Είχε αναφέρει ότι η φιλία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ είναι θα πρέπει να παραμείνει βασικός πυλώνας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η δήλωση αυτή έγινε σε μια εποχή κατά την οποία η σχέση αυτή δεν ήταν τόσο προφανής όσο είναι σήμερα.
Έχω όμως ακόμα την αίσθηση ότι αυτή η δήλωση ακούγεται προφητική όσο ποτέ. Σκέφτηκα πολύ το νόημα που είχαν αυτές οι λέξεις στο παρελθόν. Πριν από λίγο καιρό, στις 21 Μαΐου, είχαμε την ευκαιρία να γιορτάσουμε σε εικονικό επίπεδο την 30ή επέτειο της έναρξης των διπλωματικών σχέσεων των δύο χωρών μας. Σήμερα βρίσκομαι εδώ, πραγματοποιώντας το πρώτο μου ταξίδι μετά την 1η φάση, θα έλεγα, της πανδημίας COVID, ένα ταξίδι στο οποίο συμμετέχουν οκτώ υπουργοί της κυβέρνησης μου.
Σκοπός μας είναι να συζητήσουμε με τη νέα κυβέρνηση του Ισραήλ σχετικά με τρόπους με τους οποίους μπορούμε από κοινού να ενισχύσουμε και να διευρύνουμε τη στρατηγική μας σχέσης, μέσω στενότερης συνεργασίας σε μια σειρά καθοριστικών τομέων. Θα ήθελα να τονίσω ότι πρόκειται για μια πολύ ισχυρή στρατηγική συνεργασία. Είναι στέρεη και έχει τα δικά της, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, χωρίς να καθορίζεται από άλλους παράγοντες.

Ταυτόχρονα, όμως, είναι και μια συνεργασία που μπορεί να αναπτυχθεί και να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο. Είχαμε την ευκαιρία με τον πρωθυπουργό να μιλήσουμε για την COVID-19. Συμμετέχουμε μάλιστα από κοινού σε μια ομάδα χωρών από ολόκληρο τον κόσμο που ονομάζεται Ομάδα Χωρών για την Έξυπνη Διαχείριση της COVID-19. Στα πλαίσια της ομάδας αυτής, έχουμε μοιραστεί πολύτιμα μαθήματα και εμπειρίες σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης αυτού του καταστροφικού προβλήματος. Πιστεύουμε ότι και οι δύο χώρες έχουμε κάνει αρκετά καλή δουλειά για την αντιμετώπιση του πρώτου κύματος της πανδημίας.
Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι, έχοντας αντιμετωπίσει με επιτυχία την πρώτη φάση, το να επαναπαυτούμε σήμερα θα συνιστούσε κάθε άλλο παρά έξυπνη διαχείριση. Είναι σημαντικό να εκπέμπουμε διαρκώς το μήνυμα ότι πρέπει να παραμένουμε σε επαγρύπνηση, πρέπει να προετοιμαζόμαστε για ένα πιθανό δεύτερο κύμα, ελπίζοντας ότι, στο μεταξύ, η πρόοδος της τεχνολογίας και της ιατρικής επιστήμης θα μας βοηθήσει σε αυτό το μέτωπο. Μάλιστα, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε και το πολύ ενδιαφέρον έργο των επιστημόνων εδώ στο Ισραήλ στον συγκεκριμένο τομέα.
Ταυτόχρονα, αναγνωρίζουμε πλήρως ότι πρέπει να επανεκκινήσουμε τις οικονομίες μας και να επανέλθουμε σε μια νέα κανονικότητα. Και οι δύο χώρες μας έχουν την ανάγκη να λειτουργούν ως τουριστικοί προορισμοί. Για εμάς, είναι σημαντικό να ανοίξουμε την Ελλάδα ώστε να υποδεχθεί τουρίστες από το εξωτερικό, θέτοντας όμως την ασφάλεια και την υγεία τους ως κορυφαία μας προτεραιότητα.
Από την 1η Ιουλίου θα δεχόμαστε απευθείας πτήσεις προς όλους τους κύριους τουριστικούς μας προορισμούς. Ελπίζουμε επίσης, αν όλα εξελιχθούν όπως τα έχουμε προγραμματίσει, από την 1η Αυγούστου θα έχουμε τη χαρά να υποδεχόμαστε Ισραηλινούς τουρίστες στην Ελλάδα. Θα μπορέσουμε, ενδεχομένως, να επεκτείνουμε την τουριστική περίοδο έως και τον Οκτώβριο, γιατί όχι και τον Νοέμβριο, έτσι ώστε να αναπληρώσουμε ένα μέρος του χαμένου εδάφους.
Αυτό που θέλω να σας πω είναι ότι εργαστήκαμε εντατικά, προκειμένου να διασφαλίσουμε την ασφάλεια των επισκεπτών μας. Εφαρμόζουμε πολύ αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα και ενισχύσαμε τις δομές υγείας σε όλα τα τουριστικά θέρετρα. Μελετήσαμε πολύ προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να ανοίξουμε τον τουριστικό μας κλάδο στους ξένους επισκέπτες και θα τον μελετήσουμε εκ νέου, προκειμένου η ασφάλεια και η υγεία τους να αποτελούν πάντα την πρώτη μας προτεραιότητα.
Μιλήσαμε επίσης και για άλλες πτυχές της σχέσης μας. Θα υπογράψουμε πρωτόκολλα συνεργασίας για τη γεωργία, την ενέργεια, τον τουρισμό και την κυβερνοασφάλεια, στην οποία δίνω ιδιαίτερη έμφαση στο πλαίσιο της συνεργασίας μας.
Θα συναντηθώ με ομάδα Ισραηλινών επενδυτών, οι οποίοι είτε δραστηριοποιούνται ήδη στην Ελλάδα είτε ενδιαφέρονται για επενδύσεις στη χώρα μας. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου , υπάρχουν ιδιαίτερα σημαντικές ευκαιρίες για επενδύσεις στην Ελλάδα. Έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση με απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία που δίνει έμφαση στις μεταρρυθμίσεις και θεωρεί κορυφαία της προτεραιότητα την προσέλκυση ξένων επενδυτών.
Για παράδειγμα, εξετάζοντας τον κλάδο της τεχνολογίας τόσο στην Ελλάδα όσο και στη χώρα σας, κ. πρωθυπουργέ, διαπιστώνω ότι οι δυνατότητες για συνέργειες είναι προφανέστατες. Αναζητάτε μηχανικούς υψηλής εξειδίκευσης και εμείς έχουμε πολύ μεγάλο αριθμό τέτοιων μηχανικών. Μας χωρίζει απόσταση μόλις μιάμισης ώρας, βρισκόμαστε στην ίδια ζώνη ώρας, η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει πύλη για την είσοδό σας στην αγορά της ΕΕ, και οι δύο χώρες έχουμε πολύ μεγάλο πληθυσμό διασποράς και προσπαθούμε να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους αυτούς να επιστρέψουν στην Ελλάδα και στο Ισραήλ αντίστοιχα. Έχουμε τόσους πολλούς ταλαντούχους μηχανικούς που βρίσκονται στο εξωτερικό, οι οποίοι θα ήθελαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Οι μηχανικοί αυτοί θα μπορούσαν κάλλιστα να εργαστούν και σε ισραηλινές εταιρείες που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στη χώρα μας. Ειδικά σε αυτόν τον χώρο, λοιπόν, θεωρώ ότι υπάρχουν τεράστιες ευκαιρίες.
Υπάρχουν βεβαίως ευκαιρίες και σε άλλους τομείς. Αναφερθήκαμε εκτενώς σε τρόπους ενίσχυσης της αμυντικής μας συνεργασίας και μάλιστα όχι μόνο επιχειρησιακά, αλλά και σε ό,τι αφορά την αμυντική υποδομή. Ο Έλληνας υπουργός Άμυνας θα έχει πολύ ενδιαφέρουσες συναντήσεις με τον ομόλογό του. Μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα σε ό,τι αφορά τη συμπληρωματικότητα των αμυντικών μας κλάδων.
Αναφερθήκατε, φυσικά, και στην τεράστια σημασία της τριμερούς σχέσης μεταξύ του Ισραήλ, της Ελλάδας και της Κύπρου. Πρόκειται για μια σχέση της οποίας το όραμα, με τη συμβολή των ΗΠΑ που δημιουργεί το σχήμα 3+1, είναι η ειρήνη στην Ανατολική Μεσόγειο. Ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο, βεβαίως, χτίστηκε και το όραμα για τον αγωγό EastMed. Με ιδιαίτερη χαρά σας υποδεχθήκαμε στην Αθήνα στις 2 Ιανουαρίου που υπογράψαμε τη σύμβαση για τον αγωγό. Θα καλωσορίσουμε τη συμμετοχή και της Ιταλίας, ώστε να ξεκινήσουμε τη σοβαρή δουλειά σε αυτό το εμβληματικό έργο, ένα έργο μεγάλου ενδιαφέροντος για την Ευρώπη συνολικά, καθώς αναζητούμε εναλλακτικές πηγές προμήθειας φυσικού αερίου που θα επιτρέψουν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων ενδεχομένως θα ανακαλυφθούν στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είχαμε φυσικά την ευκαιρία να συζητήσουμε και για την ευρύτερη περιοχή, όπου ανέφερα την άποψή μας για την επιθετική στάση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Θεωρούμε ότι η τουρκική δραστηριότητα συνιστά απειλή για την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής. Ανέφερα στον πρωθυπουργό τα πρόσφατα συμβάντα παράνομης και προκλητικής συμπεριφοράς της Τουρκίας στα θαλάσσια, εναέρια και χερσαία σύνορά μας.
Επίσης αναφερθήκαμε εκτενώς στις αποσταθεροποιητικές ενέργειες της Τουρκίας σε ό,τι αφορά τη σχέση της με τη Λιβύη και στην, κατά την άποψή μας, απολύτως άκυρη συμφωνία μεταξύ των δύο αυτών χωρών για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
Θα επιδιώκουμε πάντα την ειρήνη, σεβόμενοι το διεθνές δίκαιο και τη Συνθήκη του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας. Αυτές είναι οι βασικές αρχές τις οποίες εφαρμόσαμε για την υπογραφή συμφωνίας οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών με την Ιταλία πριν από μερικές ημέρες. Σε αυτές τις αρχές θέλουμε επίσης να θεμελιωθεί το πλαίσιο της ευρύτερης συνεργασίας στην περιοχή.
Όπως, λοιπόν, είπε και ο πρωθυπουργός, βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής όπου μπορούμε να αξιολογήσουμε όσα έγιναν τα προηγούμενα 30 χρόνια. Είμαι όμως ιδιαίτερα πεπεισμένος ότι οι λαοί μας μπορούν να επωφεληθούν πολύ περισσότερο από τη σχέση των δύο χωρών μας, τόσο στον στρατηγικό και γεωπολιτικό τομέα όσο και στον οικονομικό.
Στον τομέα της σχέσης των δύο πολιτισμών μας, εμείς νιώθουμε ιδιαίτερα άνετα όταν ερχόμαστε στο Ισραήλ και γνωρίζω πολύ καλά ότι το ίδιο ισχύει και για τους πολίτες του Ισραήλ που επισκέπτονται την Ελλάδα. Πρόκειται για μια σχέση που διαρκεί εδώ και χιλιάδες χρόνια και είμαι βέβαιος ότι μπορεί να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο στο μέλλον.
Σας ευχαριστώ και πάλι, πρωθυπουργέ, για τη θερμή υποδοχή.

Διάβασε το »

Μητσοτάκης στα γεράκια Ισραήλ: Έδωσε γη και ύδωρ και έφαγε πόρτα!

Newsteam 0 Comments

Ρεζίλι έγινε στην κυριολεξία ο πρωθυπουργός της χώρας κατά την επίσκεψή του στο Ισραήλ και τη συνάντηση με τον υπόδικο πρωθυπουργό του τελευταίου, Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

Δεν φτάνει που ο Κυριάκος Μητσοτάκης και συνολικά όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν σταδιακά δώσει γη και ύδωρ στα γεράκια του Ισραήλ, έφαγε για άλλη μια φορά πόρτα στο αίτημα του για στοιχειώδη αλληλεγγύη τουλάχιστον απέναντι στην Τουρκία.

Ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης καυτηρίασε, ενώπιον του Μπεντζαμίνν Νετανιάχου, την επιθετικότητα της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ στη δική του ομιλία όχι μόνο παρέμεινε παγερά αδιάφορος απέναντι στα λόγια του Μητσοτάκη αλλά και απέφυγε εντελώς να αναφερθεί στην Τουρκία, λες και η χώρα αυτή είναι ανύπαρκτη στη περιοχή.

Η Ελλάδα για άλλη μια φορά εκτίθεται βαρύτατα, υποστηρίζοντας μια κατοχική και επεκτατική δύναμη στην περιοχή μας όπως το Ισραήλ, η οποία κλιμακώνει με προκλητική βαρβαρότητα την εποικιστική πολιτική της στα παλαιστινιακά εδάφη, καταπατώντας βάναυσα κάθε ίχνος διεθνούς νομιμότητας και αποφάσεων του ΟΗΕ.

Και ενώ τα γεράκια του Ισραήλ κρατάνε επίμονα αυτή τη στάση Πόντιου Πιλάτου σε βάρος της χώρας μας και ταυτόχρονα επιχειρούν στο παρασκήνιο ανοίγματα στην τουρκική πλευρά, η Ελλάδα με επισκέψεις και δουλοπρεπείς κινήσεις σαν και αυτή του κ. Μητσοτάκη στο Ισραήλ, επιμένει να δίνει στρατηγικό βάθος στην επεκτατική στρατηγική του, να προσφέρει τη χώρα μας ως στρατιωτικό οικόπεδο στις ασκήσεις του και να υποβοηθά την κατασκευή ενός αγωγού (EASTMED), που εξυπηρετεί αποκλειστικά το Ισραήλ και μάλιστα χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό αντάλλαγμα, όχι φυσικά ότι αν υπήρχε ένα τέτοιο αντάλλαγμα, θα δικαιολογούσε μια ελληνική στάση κάλυψης της ισραηλινής βαρβαρότητας, ελληνική στάση που έχει καταντήσει να μην αναγνωρίζει ακόμα πλήρως και επισήμως το κράτος της Παλαιστίνης, παρά το επίσημο ψήφισμα-απόφαση της ελληνικής βουλής.

Δυστυχώς η ελληνική εξωτερική πολιτική, το μόνο που δεν εξυπηρετεί είναι τα ελληνικά συμφέροντα. Aντίθετα είναι μια εξωτερική πολιτική που αγγίζει τα όρια της εθνικής προδοσίας.

K.M

Υ.Γ: Έχουμε την περιέργεια να δούμε αν ακουστεί  μέχρι το τέλος των ελληνοισραηλινών συζητήσεων η λέξη Τουρκία από το στόμα του Μπεντζαμίν Νετανιάχου.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η άγνωστη φιλία των γιών Μητσοτάκη και Νετανιάχου

Newsteam 0 Comments

Από A. AE
09:08 - 16/06/2020
Τελευταία Ενημέρωση 09:10 - 16/06/2020

Ιδιωτικό δείπνο στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη σύζυγό του Μαρέβα θα παραθέσει το βράδυ της Τρίτης στην Ιερουσαλήμ ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου με τη σύζυγό του Σάρα.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι ο πρώτος ξένος ηγέτης που θα συζητήσει από κοντά – τόσο επισήμως το πρωί, όσο και ανεπισήμως το βράδυ – με τον Ισραηλινό ομόλογό του, μετά την επανεκλογή του τελευταίου στην εξουσία.
Η έκπληξη του δείπνου είναι ότι σε αυτό έχουν προσκληθεί και θα παρακαθίσουν οι δύο γιοι των πρωθυπουργών. Ο 25χρονος Άβνερ Νετανιάχου (ο μικρός γιος του Ισραηλινού πρωθυπουργού) και ο 22χρονος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έχουν αναπτύξει τους δικούς τους δεσμούς φιλίας, εξ ου και η πρόσκληση για τη μετάβαση στο Ισραήλ και εν συνεχεία στο δείπνο.
Στις αρχές Ιανουαρίου, οι δύο νεαροί είχαν περάσει αρκετή ώρα συζητώντας κατά την ξενάγηση του ζεύγους Νετανιάχου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Διάβασε το »

Το Black Lives Matter στο πλευρό του BDS: Το Ισραήλ είναι κράτος απαρτχάιντ

Newsteam 0 Comments

Με πληροφορίες από: Haaretz

Το ευρύτατα διαδεδομένο νέο πολιτικό πρόγραμμα του συνασπισμού που αναπτύσσεται από το κίνημα Black Lives Matter αναγνωρίζει τo Ισραήλ ως κράτος απαρτχάιντ το οποίο, διαπράττει γενοκτονία εναντίον του Παλαιστινιακού λαού, υποστηρίζοντας την εκστρατεία για μποϊκοτάζ(BDS).

Η πλατφόρμα του Movement for Black Lives, η οποία δημοσιεύτηκε την Δευτέρα, καλεί για τερματισμό του πολέμου εναντίον των Μαύρων και αποτελεί το πρώτο περιεκτικό έγγραφο της εκστρατείας που καταπιάνεται με συγκεκριμένες ομοσπονδιακές πολιτικές.

Το Δίκτυο Black Lives Matter  είναι ένας από τους περισσότερους από 50 μαύρους οργανισμούς του συνασπισμού.

Αν και η πλειοψηφία του εγγράφου αναφέρεται σε ζητήματα εκτός του Ισραήλ, το τμήμα για την εξωτερική πολιτική, με τίτλο Invest-Divest, εναντιώνεται στη στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς το Ισραήλ, το οποίο περιγράφει ως ένα κράτος που εφαρμόζει συστηματικές διακρίσεις και έχει διατηρήσει τη στρατιωτική κατοχή της Παλαιστίνης για δεκαετίες.

Αν και το τμήμα καταπιάνεται με άλλα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ιδιαίτερα τις αντιρρήσεις του κινήματος για τον πόλεμο των ναρκωτικών και τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, δεν επικρίνει άμεσα καμία ξένη χώρα εκτός του Ισραήλ.

Το τμήμα υποστηρίζει επίσης ότι οι ΗΠΑ, λόγω της συμμαχίας τους με το Ισραήλ, είναι συνένοχες στη γενοκτονία που λαμβάνει χώρα εναντίον του Παλαιστινιακού λαού.

Σύμφωνα με την πλατφόρμα, Το Ισραήλ είναι ένα κράτος απαρτχάιντ με πάνω από 50 νόμους που επικυρώνουν τις διακρίσεις εναντίον του Παλαιστινιακού λαού, ενώ η παλαιστινιακή περιουσία ισοπεδώνεται συστηματικά για να ανοίξει ο δρόμος για παράνομους ισραηλινούς οικισμούς και ότι οι ισραηλινοί στρατιώτες συλλαμβάνουν και κρατούν τακτικά Παλαιστινίους μόλις 4 ετών χωρίς να απαιτείται η δέουσα διαδικασία.

Καθημερινά, οι Παλαιστίνιοι αναγκάζονται να διασχίζουν στρατιωτικά σημεία ελέγχου κατά μήκος του τείχους του απαρτχάιντ που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ, προσθέτει η πλατφόρμα, ενώ εκφράζει υποστήριξη για την εκστρατεία της BDS κατά του Ισραήλ και αναγνωρίζει την Adalah-Το Νομικό Κέντρο για τα δικαιώματα των αραβικών μειονοτήτων στο Ισραήλ, ως έναν από τους συγγραφείς και συνεισφέροντες της.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »

Έχει εξωτερική και αμυντική πολιτική η χώρα μας;(και ο κίνδυνος του πολέμου)

Newsteam 0 Comments

Εξανίσταται η Εστία (27.5.2020), και όχι άδικα, γιατί η Αλβανία είναι σχεδόν έτοιμη να ενεργοποιήσει την βάση Πασά λιμάνι στον κόλπο της Αυλώνος για το τουρκικό ναυτικό.

Είναι προφανές ότι το τουρκικό ναυτικό δεν καλύπτει καμία αμυντική ανάγκη με μια τέτοια βάση. Αποκτά τη δυνατότητα να χτυπήσει ευκολότερα και από άλλη κατεύθυνση την Ελλάδα.

‘Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η Αθήνα είναι ενθουσιώδης οπαδός της ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ. Για πολλούς λόγους η ένταξη αυτή, όπως και των υπολοίπων βαλκανικών χωρών, είναι εις βάρος και των ελληνικών εθνικών συμφερόντων και των ευρωπαϊκών (στην πραγματικότητα και των συμφερόντων του αλβανικού και των άλλων βαλκανικών λαών, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση). Η μεγάλη διεύρυνση του 2004, χωρίς να πληρούται καμία πολιτικο-οικονομική προϋπόθεση, ουδόλως συνέβαλε στο να σταθούν στα πόδια τους οι χώρες της αν. Ευρώπης. Συνέβαλε στο να χτυπηθούν τα κεκτημένα των λαών της δυτικής, αλλά και στην κρίση της ΕΕ και στην ισοπέδωση της Ελλάδας που ακολούθησαν μετά το 2009.

Παρόλα αυτά, η Αθήνα επέλεξε να είναι ενθουσιώδης οπαδός της ένταξης της Αλβανίας. Αφού το έπραξε, γιατί δεν προσπάθησε, τουλάχιστο, σε αντάλλαγμα, να κατοχυρώσει το στοιχειώδες, περίπου υπαρξιακό ελληνικό συμφέρον, να μην υπάρχουν δηλαδή τουρκικές βάσεις στη γείτονα;

Δεν είναι μόνο αυτό που δεν κατάφερε. Τα Τίρανα δεν σέβονται τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας,  σκέπτονται να εγκαταστήσουν στις περιοχές που ζει μετανάστες από την Τουρκία και δεν έχουν επικυρώσει τη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Ελλάδα. Όλα αυτά δεν απασχολούν τις ελληνικές κυβερνήσεις που επιμένουν στην υποστήριξη της αλβανικής ένταξης, γεγονός που προκαλεί την δικαιολογημένη αγανάκτηση της Εστίας.

‘Όμως, η καλή εφημερίς διαμαρτύρεται μεν για το σύμπτωμα, αδιαφορεί δε για το αίτιο. Δεν αποφασίζει δυστυχώς η Αθήνα για την πολιτική διεύρυνσης της ΕΕ. Έχει βέτο, αλλά πρόκειται για τυπικότητα. Δεν αποφασίζει, στην πραγματικότητα, σε μεγάλο βαθμό, ούτε καν και για τις σχέσεις με την Τουρκία! ‘Εχει προ πολλού εκχωρήσει την εξωτερική και αμυντική πολιτική της στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ, μόνο που ξέχασε να μας το πει, να το ανακοινώσει. ‘Όπως εκχώρησε την οικονομική και ευρωπαϊκή πολιτική στην ΕΕ, τη Γερμανία, το ΔΝΤ και τις μεγάλες παγκόσμιες τράπεζες. Και αν για την εκχώρηση κυριαρχίας στα θέματα οικονομικής πολιτικής έγινε μία συζήτηση στη χώρα, δεν έγινε καμία για την ντε φάκτο εκχώρηση κυριαρχίας στα θέματα εξωτερικής – αμυντικής πολιτικής.

Στην περίπτωση της Αλβανίας υπάρχει ακόμα κάτι ενδιαφέρον. Θα ήταν αδιανόητο για τα Τίρανα να κάνουν αυτά που κάνουν έναντι της Ελλάδας, αν τους πίεζε η Ουάσιγκτον να μην τα κάνουν. Οπότε τίθεται το ερώτημα. Για ποιο λόγο δώσαμε όλη τη χώρα ως βάση στις ΗΠΑ και αυτές δεν κουνάνε το δαχτυλάκι τους για να μας βοηθήσουν;

Αλλά δεν είναι μόνο ότι δεν ζητάμε και δεν λαμβάνουμε κανένα αντάλλαγμα για τις κολοσσιαίες παραχωρήσεις που κάνουμε στους συμμάχους μας. Τα πράγματα είναι χειρότερα και πιο επικίνδυνα. Η έννοια του Προστάτη και της Προστασίας δεν είναι πολύ αξιοπρεπής, ούτε για τους ανθρώπους, ούτε για τα έθνη. Αλλά εδώ εμείς διεκδικούμε παγκόσμια πρωτοτυπία. Αποδεχθήκαμε τον Προστάτη, αλλά δεν μας προστατεύει!

Έτσι, Ελλάδα και Κύπρος εκτίθενται σε αυξημένους κινδύνους εξαιτίας της εξάρτησης της πολιτικής τους, έχοντας απελπιστικά λιγότερους φίλους από οποιαδήποτε άλλη περίοδο της ιστορίας τους!

Ως αποτέλεσμα και της εξάρτησης που σήμερα συντηρούν και των παραχωρήσεων προς τους υποτιθέμενους συμμάχους και φίλους, Αθήνα και Λευκωσία αντιμετωπίζουν μεγαλύτερους κινδύνους έχοντας τους λιγότερους φίλους διεθνώς από όσους είχαν ποτέ στην ιστορία τους.

Αλλά είναι και τόσο δεδομένες, που δεν έχουν πραγματικό, σπουδαίο κίνητρο, να σπεύσουν υπέρ τους οι φίλοι και σύμμαχοι.

Για να μην μιλάμε γενικόλογα, θα τα δούμε αυτά με μερικά παραδείγματα, στη ρίζα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε τώρα με την Τουρκία.

Οι υδρογονάνθρακες της Κύπρου

Η Κυπριακή Δημοκρατία παραχώρησε, όπως είχε κάθε δικαίωμα να κάνει, τα εικαζόμενα φιλέτα των ενεργειακών της αποθεμάτων στην αμερικανική Exxon. Δεν την απασχόλησε ουδόλως το ότι η εταιρεία αυτή λύσσαξε το 2004, ασκώντας ισχυρότατες πιέσεις, για να αυτοδιαλυθεί το κυπριακό κράτος με το σχέδιο Ανάν. Ούτε ότι η Αμερική διαρκώς και συστηματικά πολέμησε, μαζί με τη Βρετανία και με το Ισραήλ, κάθε ιδέας είτε ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα, είτε ανεξάρτητου και κυρίαρχου κυπριακού κράτους, φτάνοντας στο σημείο να ενορχηστρώσει το πραξικόπημα Ιωαννίδη και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το ’74, όπως και τις τεράστιες πιέσεις για αποδοχή του Ανάν το 2004.

Αξίζει να επισημάνουμε ότι η Αυτοκρατορία δεν επιθυμεί απλώς να ελέγχει την Κύπρο και την πολιτική της, γιατί προφανώς θα την ήλεγχε αν επέτρεπε την ένωσή της με τη μετεμφυλιακή Ελλάδα. Η Αυτοκρατορία δεν θέλει κανενός είδους ελληνικό ή τουρκικό κράτος και κυριαρχία σε αυτή την περιοχή του κόσμου, που τη θεωρεί πολύ ζωτική για τα συμφέροντά της. Θα προτιμούσε να μην έχει και ελληνικούς ή τουρκικούς πληθυσμούς στο νησί, γιατί πληθυσμοί συνιστούν βάση διεκδίκησης κυριαρχίας.

Γι’ αυτό και ενθάρρυνε την Τουρκία να μπει στο κυπριακό, γι’ αυτό οι ΗΠΑ οργάνωσαν το πραξικόπημα του Ιωαννίδη και την τουρκική εισβολή το 1974, γι’ αυτό επεχείρησαν με πολιτικά μέσα και ασκώντας φοβερές πιέσεις την κατάλυση του κυπριακού κράτους το 2004 με το σχέδιο Ανάν.

Δεν ξέρουμε πόσο έξυπνο είναι η Κύπρος να στηρίζεται διαχρονικά κυρίως στη Ρωσία για εξοπλιστική και διπλωματική στήριξη (και λιγότερο στην Κίνα και τη Γαλλία), για να επιβιώσει από την δομική αγγλοαμερικανική εχθρότητα και μετά να πηγαίνει και να δίνει τα πετρέλαια στον ηθικό αυτουργό του ’74. Προφανώς οι Κύπριοι εκτιμούν ότι η Μόσχα θα τους βγαίνει πάντα στο τηλέφωνο ότι κι αν κάνουν. Αμφιβάλλουμε και για τη σκοπιμότητα αυτών των σχεδίων για πολλούς λόγους, Πριν από όλους γιατί το 95% των χωρών που ανακάλυψαν πετρέλαιο κατεστράφησαν. Πρέπει να είσαι Νορβηγία για να ωφεληθείς. Κύπρος και Ελλάδα όμως ούτε Νορβηγία είναι, ούτε βρίσκονται εκεί που είναι η Νορβηγία.

Τέλος πάντως η Λευκωσία άσκησε το αναφαίρετο δικαίωμά της και έδωσε όπου νόμιζε τα κοιτάσματα. Δεν φρόντισε όμως ταυτόχρονα να ζητήσει τουλάχιστον προστασία και εγγυήσεις όταν θα εκδηλωνόταν η απαράδεκτη και παράνομη μεν, απολύτως δε αναμενόμενη τουρκική αντίδραση. Ούτε από την Αμερική, ούτε από τη Γαλλία, το Ισραήλ και την Ιταλία που ενεπλάκησαν στους ενεργειακούς σχεδιασμούς της.

Το αποτέλεσμα; Ο Ερντογάν δηλώνει στους δημοσιογράφους ότι οι Αμερικανοί μου είπαν να μην πειράξω τις γεωτρήσεις τους και να κάνω ότι θέλω αλλού, η Exxon έχει διακόψει τις έρευνες λόγω τιμών πετρελαίου και η Τουρκία έχει γεωτρύπανα νοτίως της Κύπρου.

Ακόμη κι αν ήθελαν να απαντήσουν στρατιωτικά, Κύπρος και Ελλάδα δεν μπορούν να το κάνουν, αφού, πειθαρχώντας στις σχετικές πιέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ απέφυγαν να εγκαταστήσουν τους S300 που αγόρασε η Κύπρος και που θα άλλαζαν από κει όλο τον ελληνοτουρκικό συσχετισμό ισχύος και εγκατέλειψαν για τον ίδιο λόγο το αμυντικό δόγμα του ενιαίου χώρου.

Είναι αυτά έξυπνη και συμφέρουσα πολιτική αυτή;

EastMed: Στο Ισραήλ τα οφέλη σε μας οι κίνδυνοι

Υπογράψαμε κατεπειγόντως τον περασμένο Ιανουάριο τη συμφωνία με το Ισραήλ για τον EastMed, που ήθελε τόσο πολύ ο κ. Νετανιάχου, παρόλο που δεν φαίνεται να υπάρχει μεγάλη πιθανότητα κατασκευής τέτοιου αγωγού. Πρώτον γιατί δεν έχει συμφωνήσει η Ιταλία, αποδέκτης του αερίου. Δεύτερο γιατί πρέπει να ανακαλυφθούν τέτοιας αξίας κοιτάσματα που να τον καθιστούν  βιώσιμο.

Δεν φροντίσαμε όμως πάλι να λάβουμε εγγυήσεις από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ (ή τους Ευρωπαίους, αφού σε αυτούς θα καταλήξει το αέριο), όταν η Τουρκία θα απαντούσε. Αν πιστέψουμε ισραηλινούς και έλληνες αναλυτές, το τουρκολιβυκό μνημόνιο ήταν η αντίδραση της Άγκυρας στα ελληνο-κυπρο-ισραηλινά σχέδια.

Φυσικά δεν σημαίνει αυτό ότι η Άγκυρα έχει δίκιο να αντιδρά έτσι. Κάθε άλλο. Σημαίνει όμως ότι, όταν ξεκινάς τέτοιες ιστορίες, τα βάζεις κάτω, βλέπεις τα υπέρ και τα κατά, βλέπεις τι μπορείς και τι συμφέρει να κάνεις, δεν ακολουθείς τυφλά ότι σου λέει ο Νετανιάχου, όπως κάνουν όλες οι κυβερνήσεις της τελευταίας δεκαετίας σε Αθήνα και Λευκωσία.

Και προπάντων ζητάς από τους συμμάχους να σου προσφέρουν αμυντική υποστήριξη και προστασία. Είναι αδιανόητο να μας σπρώχνει το Ισραήλ στην σύναψη των συμφωνιών και ταυτόχρονα να βγαίνουν οι Υπουργοί του και να λένε ότι δεν θα στείλουν τον στόλο τους να αντιμετωπίσει τον τουρκικό. Δηλαδή ποιος θα πάει να το κάνει; Ο ελληνικός;

‘Εχει νόημα να συμφωνήσει η Ελλάδα σε σχέδια τέτοιων αγωγών μόνο αν της δώσουν σοβαρές εγγυήσεις οι δυνάμεις που θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται, όπως το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι καταναλωτές εν προκειμένω. Αλλιώς προτιμότερο να καθίσει στα αυγά της, πόσο μάλλον όταν είσαι μια κατεστραμμένη οικονομικά χώρα με μεγάλα αμυντικά προβλήματα.

Προ ημερών, εν μέσω πανδημίας, ελληνικό και το κυπριακό κοινοβούλιο επικύρωσαν τη συμφωνία για τον EastMed, παρόλο που έχει γίνει ακόμα πιο ανεπίκαιρος μετά την ισοπέδωση των τιμών του πετρελαίου. Εξέδωσε επιδοκιμαστική σχετική ανακοίνωση η ισραηλινή Πρεσβεία. Δεν γνωρίζουμε αν έχει σχέση, αλλά λίγες μέρες, η Τουρκία ανακοίνωσε τα των ερευνών στα ανατολικά Κρήτης, Ρόδου και Καρπάθου. Πλησιάζουμε, είτε το καταλαβαίνουμε, είτε όχι σε σημείο μη επιστροφής.

Το Ισραήλ μπορεί να έχει την α’ ή β’ στρατηγική. Μπορεί να τα ξαναβρεί αύριο με την Άγκυρα ή μπορεί ακόμα και να το βολεύει ένας ελληνοτουρκικός πόλεμος. Η Αθήνα δεν έχει κανένα τρόπο να τα διαπιστώσει αυτά. Διερωτάται κανείς, έχει κάποια στρατηγική η Αθήνα;

Δεν κάναμε πόλεμο στην Κύπρο, όπως έπρεπε, για να προστατέψουμε τους Έλληνες το ’74. Και αν είμαστε τότε αποφασισμένοι δεν θα είχε καν χρειαστεί.

Θα κάνουμε πόλεμο τώρα, έναν πόλεμο που δεν θα έχει νικητές, για να γίνει ο EastMed και στην πραγματικότητα ούτε καν γι’ αυτό, αφού ο αγωγός δεν φαίνεται έτσι κι αλλιώς να μπορεί να γίνει;

Ξαναρωτάμε. Είναι αυτά έξυπνες και συμφέρουσες πολιτικές; ‘Εχουμε κάποιο δικό μας λόγο, πλην της ξένης εξάρτησης, που τις ακολουθούμε;

Φυσικά οι τουρκικές ενέργειες, αν λάβουν  χώρα, πρέπει να αντιμετωπιστούν κατάλληλα γιατί θα συνιστούν μείζονα προσβολή των ελληνικών δικαιωμάτων. Αλλά η δουλειά των υπεύθυνων πολιτικών δεν είναι ασφαλώς να αφήνουν τις κρίσεις να εξελίσσονται ανεξέλεγκτα, υπό την καθοδήγηση τρίτων δυνάμεων, την ατζέντα των οποίων δεν έχει κανένα τρόπο να ελέγξει η Αθήνα. Είναι να τις αποτρέπουν, στο μέτρο που εξαρτάται από τις ίδιες. Και μόνο αν έχουν εξαντλήσει όλα τα περιθώρια αποτροπής, να προχωρούν σε μέτρα που μπορεί να θέσουν σε τεράστιους κινδύνους τον ελληνικό λαό και το κράτος του.

Τα ζητήματα της ειρήνης και του πολέμου είναι πολύ σοβαρά για να τα διαχειρίζονται οι πολιτικοί μας όπως διαχειρίζονται τα υπόλοιπα θέματα, ή να αφήνουν τρίτους να αποφασίζουν για αυτά.

Συμμαχία με το Ισραήλ

Ακούμε την τελευταία δεκαετία για τη συμμαχία με το Ισραήλ. Τους Έλληνες και τους Κύπριους δηλαδή ακούμε, όχι τους Ισραηλινούς.

Αν υπήρχε μια τέτοια συμμαχία θα είχε ασφαλώς και μεγάλα οφέλη λόγω της ισχύος του Ισραήλ. Αλλά δεν υπάρχει. Την αναφέρουν οι πολιτικοί μας για να εμφανίσουν ως αξιοπρεπείς τις παραχωρήσεις κυριαρχίας.

Συμμαχία σημαίνει πρώτον σύμφωνο αμυντικής συνδρομής. Μπορεί να μην τηρηθεί, αλλά τουλάχιστο είναι κάτι. Συμμαχία σημαίνει ότι, εφόσον έχεις ένα τεράστιο λόμπυ στις παγκόσμιες τράπεζες, τις παγκόσμιες εφημερίδες, την παγκόσμια πολιτική, το ΔΝΤ και την ΕΕ, το χρησιμοποιείς για να μην κάνουν στους συμμάχους σου αυτό που έκαναν στην Ελλάδα με το Bail Out και στην Κύπρο με το Bail In. Βοηθάς να πάρει η Αθήνα μια συμφωνία αναδιάρθρωσης του εξαιρετικά μη βιώσιμου χρέους της, να αναπνεύσει λιγάκι βρε αδερφέ.

Αλλιώς για ποιές συμμαχίες μιλάμε;

Διερωτώμεθα και πάλι. Ασκεί εξωτερική πολιτική ή Αθήνα ή εξαιρετικά επικίνδυνες ασκήσεις υποτελείας;

Πρωτοφανής ομολογία Χρεωκοπίας

Ο προηγούμενος ΥΕΘΑ κ. Αποστολάκης, δήλωσε μια μέρα, καταπλήσσοντας τους πάντες, ότι η Ελλάδα θα είναι μόνη της σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία. Τη δήλωσή αυτή επανέλαβε και ο διάδοχός του κ. Παναγιωτόπουλος.

Διερωτάται τώρα κάποιος. Για να μείνουμε μόνοι μας κάναμε όλη τη χώρα απέραντη αμερικανική στρατιωτική βάση, δώσαμε όλη την Κύπρο και την Ελλάδα ως πολύτιμο στρατηγικό βάθος στο Ισραήλ,  τους επιτρέψαμε πλήρη πρόσβαση στα άδυτα των αδύτων κάθε κράτους, ευθυγραμμίσαμε την εξωτερική πολιτική μας με το Τελ Αβίβ και καταστρέψαμε παραδοσιακές, πατροπαράδοτες σχέσεις Ελλάδας και Κύπρου με σημαντικούς διεθνείς παίκτες, που έδιναν περιθώρια αυτονομίας και αύξαναν την πολιτικο-διπλωματική μας ισχύ (Ρωσία, Ιράν, Συρία, Παλαιστίνιοι κλπ).

ΟΙ εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά δεν εξαρτώνται μόνο από την Αθήνα. Εξαρτώνται ασφαλώς και από τον  Ερντογάν, τις υπερδυναμικές και ιμπεριαλιστικές του φαντασιώσεις. Αλλά ο τρόπος για να τις αντιμετωπίσουμε δεν είναι να εγκαταλειφθούμε στο ιδιοτελές συμφέρον και τις άγνωστες σε μας στρατηγικές επιδιώξεις δυνάμεων που, ουδέποτε στην ιστορία, υπήρξαν φιλικές στον ελληνισμό.

Η αποκατάσταση ενός μίνιμουμ ανεξαρτησίας, κυριαρχίας και σοβαρότητας στην εξωτερική και αμυντική πολιτική της Ελλάδας και της Κύπρου είναι σήμερα το πιο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ελληνισμός. Χωρίς ένα τέτοιο μίνιμουμ, δεν μπορεί να αποκλειστεί ακόμα και μια πολύ μεγάλη εθνική καταστροφή, χωρίς ιστορικό προηγούμενο στη νεώτερη ιστορία μας. Σε μια πλήρη σύγκρουση με την Τουρκία και με τα οπλικά συστήματα που έχουν οι δύο χώρες δεν θα υπάρξει νικητής. Πρέπει το ενδεχόμενο αυτό να αποτραπεί, χωρίς ταυτόχρονα να θιγούν περαιτέρω τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

 

*Πηγή: konstantakopoulos.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Παλαιστινιακή Πρεσβεία: Ζητάει να καταδικάσει η κυβέρνηση τα ισραηλινά σχέδια προσάρτησης

Newsteam 0 Comments

Η προγραμματισμένη επίσημη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ έρχεται σε κρίσιμη φάση και εν μέσω της κλιμάκωσης των ισραηλινών εγκλημάτων και παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου, της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ.

Η παλαιστινιακή – ισραηλινή κατάσταση βρίσκεται τώρα σε σημείο καμπής, εμείς, οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουμε άνευ προηγουμένου απειλές προσάρτησης και επέκτασης των εποικισμών από το Ισραήλ την κατοχική δύναμη. Εις απάντηση, ο Πρόεδρος του Κράτους της Παλαιστίνης, η Α.Ε. Μαχμούντ Αμπάς, ανακοίνωσε την παύση όλων των υπογεγραμμένων συμφωνιών με το Ισραήλ την κατοχική δύναμη λόγω της αποτυχίας της ισραηλινής πλευράς να συμμορφωθεί.

Ο Πρέσβης Toubassi δήλωσε ότι είμαστε πεπεισμένοι ότι λόγω της δέσμευσης όλων των ελληνικών κυβερνήσεων στο Διεθνές Δίκαιο και στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και στη στήριξη της ίδρυσης του Κράτους της Παλαιστίνης στα προ – 4ης Ιουνίου 1967 σύνορα με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ βάσει της αρχής της λύσης των δύο κρατών εκτός από τις ιστορικές αδελφικές σχέσεις του παλαιστινιακού και του ελληνικού λαού, ο Έλληνας πρωθυπουργός – θα αδράξει την ευκαιρία να κάνει μια σαφή και σταθερή δήλωση καταδίκης των σχεδίων προσάρτησης και επέκτασης των εποικισμών και να ασκήσει πίεση στην κατοχική δύναμη να συμμορφωθεί με τη Διεθνή Νομιμότητα τερματίζοντας την 53 ετών βάναυση κατοχή  ώστε να επικρατήσει η ειρήνη και η δικαιοσύνη, κατά τον ίδιο τρόπο που πρόσφατα έκαναν άλλοι αξιωματούχοι των ευρωπαϊκών χωρών.

Ο Πρέσβης καταλήγοντας δήλωσε ότι παραμένουμε σε στενή επαφή με την ελληνική κυβέρνηση και αξιωματούχους του Υπουργείου Εξωτερικών ώστε να προγραμματίσουμε μια επίσημη επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού στο Κράτος της Παλαιστίνης – στο εγγύς μέλλον.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τελ Αβίβ: Τεράστια διαδήλωση κατά της προσάρτησης της Δυτικής Όχθης

Newsteam 0 Comments

Χιλιάδες Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι πραγματοποίησαν το Σάββατο μαζική διαδήλωση στο Τελ Αβίβ.

Η διαδήλωση έγινε ενάντια στο σχέδιο του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να επεκτείνει την ισραηλινή κυριαρχία σε μέρη της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, μιας ντε φάκτο προσάρτησης εδαφών στα οποία οι Παλαιστίνιοι προσδοκούν να ιδρύσουν το δικό τους κράτος.

Φορώντας μάσκες, κρατώντας μεταξύ τους αποστάσεις στο πλαίσιο των μέτρων προφύλαξης κατά του κορονοϊού, οι διαδηλωτές, κυματίζοντας σημαίες της Παλαιστίνης και του Ισραήλ, συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ραμπίν στο Τελ Αβίβ το Σάββατο βράδυ με πανό που έγραφαν: Οι ζωές των Παλαιστινίων μετρούν και Μην κάνετε το Απαρτχάιντ σπουδαίο ξανά. Κεντρικό σύνθημα: Όχι στην προσάρτηση, όχι στην κατοχή, ναι στην ειρήνη και τη δημοκρατία.

Περισσότερες από 30 μη κυβερνητικές οργανώσεις απηύθυναν κάλεσμα για τη διαδήλωση.

Παλαιστίνιοι και Εβραίοι έχουμε βλάψει αρκετά ο ένας τον άλλο, δήλωσε η διαδηλώτρια, η Άνατ Σριέμπερ στο Γαλλικό Πρακτορείο. Είμαστε αδέλφια, ο τόπος μας είναι εδώ, ο ένας όπως και ο άλλος, μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα μαζί παρά χώρια.

Ένας άλλος διαδηλωτής ζήτησε δικαιοσύνη για τους Παλαιστινίους και ειρήνη για τους δύο λαούς, Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους. Σε αυτήν την κατάσταση του απαρτχάιντ, δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη ούτε για εμάς ούτε για αυτούς, και ούτε δικαιοσύνη, είπε ο διαδηλωτής που έδωσε το ψευδώνυμο Ίντεν. Φοβάμαι αυτό το σχέδιο προσάρτησης, είπε. Νομίζω ότι θα οδηγήσει σε ταραχές και ακόμη και σε πόλεμο.

Η διαδήλωση στο Τελ Αβίβ πραγματοποιήθηκε μετά από παρόμοιες διαμαρτυρίες στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, όπου εκατοντάδες Παλαιστίνιοι φώναζαν συνθήματα κατά του ισραηλινού εποικισμού και της προτεινόμενης προσάρτησης.

Οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν ένα ανεξάρτητο κράτος στη Δυτική Όχθη, την ανατολική Ιερουσαλήμ και την Λωρίδα της Γάζας, εδάφη που το Ισραήλ κατέλαβε στον πόλεμο των Επτά Ημερών του 1967.

Περισσότεροι από 450.000 Ισραηλινοί ζουν σε εποικισμούς, που θεωρούνται παράνομοι από το διεθνές δίκαιο, στη Δυτική Όχθη, όπου ζουν 2,7 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι.

Ο Νετανιάχου έχει θέσει την 1η Ιουλίου ως την ημερομηνία έναρξης της προώθησης του σχεδίου του για ισραηλινή προσάρτηση εποικισμών στην Κοιλάδα του Ιορδάνη στη Δυτική Όχθη, ελπίζοντας να πάρει το πράσινο φως από την Ουάσιγκτον.

Το ειρηνευτικό σχέδιο για τη Μέση Ανατολή του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προβλέπει τη διατήρηση των εποικισμών του Ισραήλ και την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους υπό πολύ αυστηρούς όρους.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

53 χρόνια ισραηλινής κατοχής και βαρβαρότητας

Newsteam 0 Comments

Σήμερα, σηματοδοτούμε το 53ο έτος της βάρβαρης κατοχής του Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη της Δυτικής Όχθης συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Λωρίδας της Γάζας που παρέμειναν μετά τον εποικισμό του 1948, πέραν των Συριακών Υψιπέδων του Γκολάν και της Αιγυπτιακής χερσονήσου του Σινά.

Εκατοντάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν και επωμίστηκαν το ανθρωπιστικό και αναπτυξιακό φορτίο. Ανάμεσά τους είναι γενιές Παλαιστινίων που αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν και να ζήσουν σε συνωστισμένα και φτωχά προσφυγικά στρατόπεδα χωρίς καμία προοπτική για καλύτερη ζωή για τα παιδιά τους. Έχουν περάσει εβδομήντα δύο (72) χρόνια από την καταστροφή – Nakba το 1948, η οποία είχε ως αποτέλεσμα το βίαιο εκτοπισμό 950.000 Παλαιστινίων και την καταστροφή 531 χωριών πέραν της συστηματικής εθνοκάθαρσης. 

Το Ισραήλ, η κατοχική δύναμη παραβιάζει με διαρκές και συστηματικό τρόπο το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο με απόλυτη ατιμωρησία. Παρά τις πολλαπλές αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, οι παράνομες πρακτικές του Ισραήλ συνεχίζονται αμείωτα, τα εγκλήματα πολέμου παραμένουν ατιμώρητα και οι παράνομες πολιτικές του έχουν πλέον θεσμοθετηθεί. Η έλλειψη απόδοσης ευθυνών είχε ως αποτέλεσμα το Ισραήλ να συνεχίσει και να κλιμακώσει τις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου, την εθνοκάθαρση, τους εκτοπισμούς, τις συλλογικές τιμωρίες, τις διακρίσεις, τους αποικιακούς εποικισμούς και την προσάρτηση

Επιβεβαιώνουμε ότι η αντοχή του λαού μας στην πατρίδα του μπορεί να αποτρέψει τις αμερικανικές – ισραηλινές συνωμοσίες και τα ηγεμονικά βάναυσα σχέδια που αποσκοπούν στην εξάλειψη της παλαιστινιακής υπόθεσης. Η πολυετής ισραηλινή κατοχή της γης μας και οι συνοδευτικές ρατσιστικές πολιτικές και μέτρα κατοχής, απέτυχαν να αλλάξουν την ταυτότητα της παλαιστινιακής αραβικής γης, να αλλοιώσουν την ιστορία της και τον πολιτισμό της και τον αιώνιο δεσμό του παλαιστινιακού λαού με τη γη του.

Επιπλέον, η παλαιστινιακή διπλωματία συνεχίζει να καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα και φόρα προκειμένου να εκθέσει την κατοχή, τις πολιτικές και τα εγκλήματά της, να φέρει ενώπιον των διεθνών δικαστηρίων τους Ισραηλινούς εγκληματίες πολέμου και να ιδρύσει ένα κυρίαρχο, δημοκρατικό και ανεξάρτητο κράτος της Παλαιστίνης στα προ της 4ης Ιουνίου 1967 σύνορα με την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα, βάσει της λύσης των δυο κρατών, του Διεθνούς Δικαίου και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ καθώς και να γίνει πλήρες μέλος σε όλες τις οργανώσεις των Ηνωμένων Εθνών και των Διεθνών Συνθηκών. 

Ο Πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης, δήλωσε απαρέγκλιτα ότι Μετά από 72 χρόνια σιωνιστικού αποικιακού σχεδίου και 53 χρόνια συνεχούς και διαρκώς επεκτεινόμενης κατοχής, παραμένουμε σίγουροι ότι ο ήλιος της ελευθερίας θα λάμψει ξανά σύντομα, τερματίζοντας την καταπίεση του λαού μας και η Ειρήνη θα επικρατήσει!!! Θα γιορτάσουμε τότε και θα τραγουδήσουμε τους στίχους του ποιητή μας, αποτίνοντας φόρο τιμής στη γη μας που κάποτε ήταν υπό κατοχή και τώρα είναι ελεύθερη, και οι βάναυσοι κατακτητές σήμερα θα αποτελούν μια κακή ανάμνηση

Τα τελευταία δύο χρόνια παρατηρούμε ραγδαίες αλλαγές, τόσο σε περιφερειακό όσο και σε διεθνές επίπεδο, και ιδίως στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη όπου οι παράνομοι οικισμοί αυξάνονται ραγδαία και ο αριθμός των Εβραίων εποίκων έφτασε τις 650.000 κατά παράβαση της Συνθήκης της Γενεύης.

Σήμερα, και παρά το γεγονός ότι έχουμε αναστείλει όλες τις συμφωνίες με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ λόγω της άρνησής τους να δεσμευτούν και να συμμορφωθούν με αυτές πέραν των παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου και των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών, εξακολουθούμε να εκτείνουμε το χέρι μας σε μια πραγματική και ολοκληρωμένη ειρηνευτική διαδικασία.

Υπό το πρίσμα αυτό, ο Πρέσβης Toubassi κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στην αναγνώριση του Παλαιστινιακού Κράτους αξιοποιώντας την ομόφωνη απόφασης της κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας (Δεκέμβριος 2015 – για την αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης) και με την υλοποίηση της σταθερής και αμετάβλητης θέσης της Ελλάδας σχετικά με το παλαιστινιακό ζήτημα. Προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση ή αποτυχία να προχωρήσει με αυτόν τον τρόπο θα έχει ως αποτέλεσμα τον αφανισμό της αρχής της λύσης των δύο κρατών, την αποφυγή της ειρήνης και της ασφάλειας και τη δραστική κλιμάκωση και κανονικοποίηση των παράλληλων πολιτικών του απαρτχάιντ του Κράτους του Ισραήλ, την λεγόμενη δημοκρατία-υπόδειγμα. 

Ο Πρέσβης Toubassi εκ μέρους του Προέδρου του Κράτους της Παλαιστίνης, Μαχμούντ Αμπάς, της κυβέρνησης του Κατεχόμενου Παλαιστινιακού Κράτους, της PLO και του Παλαιστινιακού λαού θα ήθελε να ευχαριστήσει την Ελληνική Κυβέρνηση, τα Ελληνικά Πολιτικά Κόμματα, τους Δήμους, τα Συνδικάτα, τις οργανώσεις Αλληλεγγύης και όλους τους φίλους μας στην Ελλάδα και ανά τον κόσμο που υπηρετούν και υπερασπίζονται τις αρχές της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών, το Διεθνές Δίκαιο, τις θεμελιώδεις αρχές της ΕΕ, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και που στέκονται αλληλέγγυοι με τον δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού. 

Παραμένουμε σίγουροι ότι η δικαιοσύνη, η ελευθερία, η ειρήνη και η δημοκρατία για όλους τους ανθρώπους στην περιοχή μας και στον κόσμο θα θριαμβεύσουν!

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Μεσανατολικός καυγάς ΑΚΕΛ και πρέσβη Ισραήλ

Newsteam 0 Comments

Μεσανατολίτικος καυγάς ξέσπασε μεταξύ του ΑΚΕΛ και του Ισραηλινού πρέσβη, με αφορμή ανακοίνωση του κόμματος της αριστεράς στην οποία αναφέρεται σε 53 χρόνια κατοχής της Παλαιστίνης. Παράλληλα υποδεικνύει πως η διεθνής κοινότητα οφείλει να σταματήσει την προσάρτηση των κατεχομένων παλαιστινιακών εδαφών από το Ισραήλ.

Στην ανακοίνωσή του το ΑΚΕΛ αναφέρει πως η 5η Ιουνίου 2020 σηματοδοτεί την 53η επέτειο του επιθετικού πολέμου του 1967, κατά τον οποίο το Ισραήλ κατέλαβε τη Δυτική Όχθη, την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Λωρίδα της Γάζας, τα Συριακά Υψώματα Γκολάν και τη χερσόνησο του Σινά.

Συνεχίζει λέγοντας πως μετά από πενήντα τρία χρόνια κατοχής των Παλαιστινιακών  εδαφών η Κυβέρνηση του Ισραήλ διακηρύττει ότι θα προχωρήσει στην προσάρτηση των κατεχομένων Παλαιστινιακών εδαφών.  Έχοντας την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ και εφαρμόζοντας την επαίσχυντη Συμφωνία του Αιώνα που οι ίδιοι συνέταξαν για να εξυπηρετήσουν τους επεκτατικούς τους στόχους,  και υπό το πέπλο σιωπής που δημιουργήθηκε εν μέσω της πανδημίας, Νετανιάχου-Γκαντζ προχωρούν στα άνομα σχέδια τους.

Το ΑΚΕΛ καταγγέλλει τα παράνομα σχέδια προσάρτησης και υπογραμμίζει πως δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί το έγκλημα 53 χρόνων κατοχής με ένα νέο έγκλημα.  Η διεθνής κοινότητα οφείλει να τερματίσει την ανοχή και ατιμωρησία που επιδεικνύεται προς το Ισραήλ.  Σε αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή για το μέλλον ολόκληρης της περιοχής  πρέπει να τεθεί τέρμα στα άνομα σχέδια του και να απαιτηθεί ο άμεσος τερματισμός της ισραηλινής κατοχής και των πολιτικών εποικισμού. Να απαιτηθεί η άμεση αναγνώριση ανεξάρτητου και βιώσιμου Παλαιστινιακού Κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, όπως ορίζεται στα σχετικά Ψηφίσματα του ΟΗΕ, και να διασφαλιστεί το δικαίωμα των προσφύγων για επιστροφή στη γη τους.

Τέλος το ΑΚΕΛ καλεί την κυπριακή κυβέρνηση να πάρει θέση απέναντι σε αυτή την κατάφωρη παραβίαση που επίκειται να συντελεστεί δίπλα μας. Το κόμμα της κυπριακής αντιπολίτευσης διερωτάται εάν η κυπριακή κυβέρνηση: Θα σιωπήσει μπροστά σε τέτοια περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου, των Ψηφισμάτων του ΟΗΕ, των δικαίων ενός λαού υπό κατοχή και εποικισμό; Με ποια αξιοπιστία θα μιλά αύριο για τα δίκαια της Κύπρου, για τις τουρκικές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, αν σήμερα η κυβέρνηση Αναστασιάδη σιωπήσει ξανά για το χατίρι του Τραμπ και του Νετανιάχου;.

Απάντηση από Σάμι Ρέβελ

Αν και δεν είναι σύνηθες φαινόμενο σε διπλωματικό επίπεδο να δίνεται απάντηση από ξένο πρέσβη σε μια τοποθέτηση ενός κόμματος, εντούτοις ο Σάμι Ρέβελ θέλησε να απαντήσει, όπως έπραξε και στο παρελθόν, στην ανακοίνωση του ΑΚΕΛ. Στην δήλωσή του ο Ισραηλινός πρέσβης εκφράζει τη λύπη του γιατί δεν αντικατοπτρίζεται η πραγματικότητα για το Παλαιστινιακό ζήτημα στην ανακοίνωση του ΑΚΕΛ. Και καταγράφει στη συνέχεια τα γεγονότα όπως τα αποτυπώνει η ισραηλινή πλευρά:

  1. Για πάνω από 100 χρόνια οι Παλαιστίνιοι αρνούνται αναγνώριση το δικαίωμα ύπαρξης πατρώας γης για τον εβραϊκό λαό. Το ΑΚΕΛ αναφέρεται στον πόλεμο του 1967, ο οποίος ένα κομβικό σημείο όταν γύρισαν την πλάτη στην ειρήνη ή την αναγνώριση του Ισραήλ.
  2. Το ειρηνευτικό σχέδιο του Αμερικανού Προέδρου Τραμπ ανοίγει μια νέα ευκαιρία. Αυτό το καλωσόρισε το Ισραήλ. Δυστυχώς, για ακόμα μια φορά απορρίπτει την απευθείας διαπραγμάτευση και απέρριψε το σχέδιο πριν ακόμα αυτό δημοσιοποιηθεί.
  3. Η Αμερικανική πρόταση λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις κρίσιμης σημασίας ανησυχίες του Ισραήλ στα θέματα ασφάλειας και την ανάγκη αφοπλισμού των παλαιστινιακών τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως είναι η Χαμάς. Σταθερή ασφάλεια είναι κρίσιμης σημασίας για σταθερότητα στην περιοχή και για την ειρήνη.
  4. Το Ισραήλ και η Κύπρος μέσω της τριμερούς συνεργασίας με την Ελλάδα, μοιράζονται κοινό όραμα για την ασφάλεια, στη σταθερότητα και την ανάπτυξη της κοινής μας περιοχής.
  5. Είναι καιρός η παλαιστινιακή ηγεσία να σταματήσει να χάνει κάθε ευκαιρία που προσφέρεται και να καταδικάζει τον λαό της σε ένα πολιτικό αδιέξοδο.

Τέλος ο ισραηλινός πρέσβης υποδεικνύει στο ΑΚΕΛ πως εφόσον είναι υποστηρικτής των Παλαιστινίων θα πρέπει να τους στείλει το μήνυμα ότι είναι προς όφελός τους να σταματήσουν την αντι-ισραηλινή συμπεριφορά, να τερματίσουν τη βία και να σταματήσουν να αρνούνται να εμπλακούν σε ένα νέο ορίζοντα με καλύτερο μέλλον.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η Νορβηγία προτρέπει Ισραήλ να μην προσαρτήσει τμήματα της Δυτικής Όχθης

Newsteam 0 Comments

Η Νορβηγία που προεδρεύει της ομάδας διεθνών δωρητών προς τους Παλαιστίνιους προέτρεψε σήμερα το Ισραήλ να μην προσαρτήσει τμήματα της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης.

Η Νορβηγία ηγείται της ad hoc Επιτροπής Σύνδεσης, η οποία συνεδρίασε σήμερα για να εξετάσει το σχέδιο του Ισραήλ να επεκτείνει την κυριαρχία του στους εβραϊκούς οικισμούς και την Κοιλάδα του Ιορδάνη στη Δυτική Όχθη, κατεχόμενο έδαφος στο οποίο οι Παλαιστίνιοι προσδοκούν να ιδρύσουν το δικό τους κράτος.

Οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια θα είναι σε βάρος της ειρηνευτικής διαδικασίας και η προσάρτηση θα σημαίνει ευθεία προσβολή και παραβίαση του διεθνούς δικαίου, δήλωσε η υπουργός Εξωτερικών Ίνε Έρικσεν Σορέιντε στο Reuters μετά τη συνεδρίαση.

Η Νορβηγία συνέβαλε στην επίτευξη των Συμφωνιών του ‘Οσλο το 1993 και το 1995 μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων.

Η Ίνε Έρικσεν Σορέιντε δήλωσε ότι συνομίλησε σήμερα με τον Ισραηλινό ομόλογό της Γκάμπι Ασκενάζι για να προτρέψει το Ισραήλ να επαναλάβει τις απευθείας συνομιλίες με τους Παλαιστίνιους και να αποφύγει τις μονομερείς ενέργειες.

Αυτό μπορεί να υπονομεύσει τη δυναμική για μια λύση δύο κρατών, δήλωσε η Σορέιντε.

Η ad hoc Επιτροπή Σύνδεσης προτρέπει τους δωρητές να εκπληρώνουν τις οικονομικές τους δεσμεύσεις προς την Παλαιστινιακή Αρχή και την υπηρεσία Αρωγής του ΟΗΕ προς τους Παλαιστίνιους να βοηθήσει στην καταπολέμηση της διασποράς του νέου κορονοϊού.

Οι υγειονομικές αρχές της Δυτικής Όχθης ανέφεραν σήμερα 388 κρούσματα κορονοϊού και δύο θανάτους, ενώ στη Γάζα καταγράφηκαν 61 κρούσματα και ένας θάνατος.

Η Σορέιντε εξήρε τη συνεργασία μεταξύ του Ισραήλ και των Παλαιστινίων στο θέμα αυτό, καθώς και τη συνεργασία μεταξύ των Παλαιστινίων και του ΟΗΕ, αλλά προειδοποίησε ότι μια έλλειψη διαγνωστικών τεστ θα σημαίνει αύξηση των αριθμών αυτών.

 

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το Ισραήλ κατέχει πλέον το 85% της ιστορικής Παλαιστίνης

Newsteam 0 Comments

Πηγή: Middle East Monitor

Το Ισραήλ πλέον κατέχει τουλάχιστον το 85%της συνολικής περιοχής της ιστορικής Παλαιστίνης, επιβεβαίωσε η Παλαιστινιακή Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία (PCBS). Οι Παλαιστίνιοι ελέγχουν λιγότερο από το 15% υπό αυστηρούς ισραηλινούς περιορισμούς.

Το PCBS εξέδωσε τις λεπτομέρειες σε μια έκθεση για την Ημέρα της Γης της Παλαιστίνης στις 30 Μαρτίου. Επεσήμανε ότι οι Εβραίοι μετανάστες από το εξωτερικό αντιπροσωπεύουν τώρα το ένα τρίτο του πληθυσμού του αποικιακού κράτους.

Σύμφωνα με την έκθεση, υπήρχαν 13 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι μέχρι το τέλος του 2019. Από αυτούς, 5 εκατομμύρια βρίσκονται στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, ενώ 1.597.000 ζουν στην κατεχόμενη από το 1948 γη και είναι πολίτες του Ισραήλ. Περίπου 6 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζουν σε άλλες αραβικές χώρες, με 727.000 κατοίκους στην ευρύτερη διασπορά σε όλο τον κόσμο.

Η έκθεση εξηγεί ότι οι ισραηλινές αρχές κατοχής χρησιμοποίησαν τη διαίρεση Όσλο της Παλαιστινιακής Δυτικής Όχθης στις περιοχές Α, Β και Γ προκειμένου να ενισχύσουν τον έλεγχό τους επί της επικράτειας. Η περιοχή Γ, η οποία αποτελεί το 76% της κατεχόμενης γης, βρίσκεται υπό τον έλεγχο της ασφάλειας και του διοικητικού ελέγχου του Ισραήλ.

Το PCBS επεσήμανε ότι το Ισραήλ κατεδάφισε 678 παλαιστινιακές εγκαταστάσεις στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων 251 κατοικιών. Τα 600 στρατιωτικά σημεία ελέγχου και οδοφράγματα στις εισόδους των Παλαιστινιακών πόλεων, πόλεων και χωριών μετατρέπουν τη Δυτική Όχθη σε μια σειρά από χαλαρά συνδεμένα καντόνια , πρόσθεσε.

Το Ισραήλ επιβάλλει επίσης περιορισμούς ή εμποδίζει τους Παλαιστίνιους να χρησιμοποιούν συγκεκριμένους δρόμους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη προκειμένου να παρέχει ελεύθερη πρόσβαση σε εβραίους αποίκους των οποίων η παρουσία στην επικράτεια είναι παράνομη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Επτά δρόμοι μόνο στο κέντρο της Χεβρώνας περιορίζονται στους Εβραίους μόνο σε αυτό που παραδοσιακά είναι παλαιστινιακή περιοχή.

Στη Γάζα, οι Ισραηλινοί έχουν δημιουργήσει μια ουδέτερη ζώνη στην παλαιστινιακή πλευρά του συνοριακού φράκτη. Η ζώνη δημιουργήθηκε σε γεωργικές εκτάσεις που δεν είναι πλέον διαθέσιμες για χρήση από τους παλαιστίνιους αγρότες. Επιπλέον, καταλαμβάνει ένα απίστευτο 25% της συνολικής έκτασης της Λωρίδας της Γάζας.

Από την Guernica
Από την Guernica

Διάβασε το »