Πατήστε ESC για κλείσιμο

Ισραήλ - Spoiler - Φωτογραφίες, video

ΟιΣύμμαχοι ξεπουλάνε και στέλνουν στοδιάλο(γο) επί παντός επιστητού την χώρα μας

Newsteam 0 Comments

Για τέταρτη μέρα το Oruc Reis οργιάζει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και εξευτελίζει την ελληνική κυβέρνηση και το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, ενώ την ίδια ώρα το Γιαβούζ κάνει γεωτρήσεις και το Μπαρμπαρός έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η κυβέρνηση και το ελληνικό κατεστημένο, ενώ ξεπουλάνε τις θαλάσσιες ζώνες και επομένως την καρδιά της εθνικής υπόστασης της Ελλάδας και της Κύπρου, την ίδια ώρα εμπαίζουν τον ελληνικό λαό και του πουλάνε με μεγάλη ευκολία φούμαρα για τις μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες της Ελλάδας.

Το έκτακτο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε κάθε άλλο παρά έχει ως κεντρικό θέμα την τουρκική προκλητικότητα, την οποία ούτε καν αναφέρει στον τίτλο του αλλά μιλάει γενικώς για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το κύριο για το οποίο συνεκλήθη το Συμβούλιο της Ε.Ε και το οποίο επισκιάζει τις αιτιάσεις της Ελλάδας κατά της Τουρκίας, είναι οι εξελίξεις στη Λευκορωσία και η ενίσχυση των ωμών και απροκάλυπτων επεμβάσεων που πραγματοποιεί η Ε.Ε σε αυτήν την χώρα, με στόχο όχι τον εκδημοκρατισμό της αλλά την αποκοπή των στενών σχέσεων της με την Ρωσία. Αν η Ε.Ε συζητά κάποιες κυρώσεις, αυτές θα αφορούν το καθεστώς Λουκασένκο και σε καμία περίπτωση την Τουρκία για την οποία όλα δείχνουν ότι  θα επαναλάβουν το γνωστό ανώδυνο τροπάρι της μείωσης της έντασης στην περιοχή και του διαλόγου, κάτι που δεν παρενοχλεί καθόλου την Άγκυρα αφού δεν μετουσιώνεται σε ισχυρά και αποτελεσματικά μέτρα αποτροπής σε βάρος της.

Πολύ περισσότερο απογοητευτικά είναι τα πράγματα με την Γερμανία. Ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, Κρίστοφερ Μπούργκερ, αρνήθηκε να χαρακτηρίσει, έστω, νόμιμη την Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου, ενώ απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν η δράση του Oruc Reis είναι ή όχι σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο, τόνισε ότι δεν διαθέτει τις απαραίτητες πληροφορίες προκειμένου να αξιολογήσει συνολικά το θέμα!

Η Μέρκελ σε καμία περίπτωση δεν θέλει να ενοχλήσει την Τουρκία, αντίθετα είναι εκείνη που θέλει να βάλει την Ελλάδα και την Τουρκία στο τραπέζι ενός εφ’ όλης της ύλης διαλόγου, για ένα ένα νέο status στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, συμβατό με τους σχεδιασμούς της Γαλάζιας Πατρίδας του Ερντογάν.

Θετική μεν η μεμονωμένη αντίδραση της Γαλλίας στον τουρκικό επεκτατισμό αλλά οι αντιδράσεις της συνιστούν άσφαιρα πυρά, όπως η πρόχειρη ελληνογαλλική άσκηση περισσότερο για τα μάτια του κόσμου, στη δεσμευμένη από την τουρκική Navtex περιοχή, η οποία να λειτουργεί εκνευριστικά για την τουρκική ελίτ αλλά ουδόλως παρεμποδίζει τους σχεδιασμούς της.

Την ίδια ώρα, μόνο για γέλια και για κλάματα ήταν η απέλπιδα προσπάθεια του ισχυρότατου φιλοισραηλινού λόμπι της Ελλάδας, να εμφανίσει το Ισραήλ ως συντασσόμενο ανοιχτά με την χώρα μας.

Ουδείς από τους κυβερνώντες του Ισραήλ (πρωθυπουργός – υπουργός Εξωτερικών) έχει αξιωθεί να μιλήσει υπέρ της Ελλάδας αλλά αντιθέτως έχουν πολλάκις δηλώσει την ουδετερότητα τους. Το μόνο που επικαλούνται οι λομπίστες του Ισραήλ στην χώρα είναι του πρέσβη του Ισραήλ στην Αθήνα, ο οποίος με δηλώσεις υπεκφυγής και αφού δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει για την Τουρκία και πολύ περισσότερο για τις προκλήσεις της, εξέφρασε αορίστως την αλληλεγγύη του στις θαλάσσιες ζώνες (ποιες;) και στο δικαίωμα καθορισμού της ΑΟΖ (που;) της Ελλάδας, κάτι που θα μπορούσε να πει με τις ίδιες ακριβώς φράσεις για οποιαδήποτε χώρα του κόσμου. Το δούλεμα πάει σύννεφο.

Βεβαίως δεν υστερούν καθόλου σε κοροϊδία οι ΗΠΑ, οι οποίες επιμένουν να χαρακτηρίζουν διαφιλονικούμενη ή διεκδικούμενη την ελληνική υφαλοκρηπίδα στο Ανατολικό Αιγαίο, αποφεύγοντας να ονομάσουν ως παράνομες τις δραστηριότητες της Τουρκίας, ενώ προτρέπουν σε ένα ελληνοτουρκικό, χωρίς ατζέντα, διάλογο. Ακόμα και ο φιλέλληνας Τζέφρι Πάιατ έχει αλλάξει το παραμύθι  και έχει κολλήσει στη σελίδα του διαλόγου!

Η Ρωσία, ένας παράγοντας με μεγάλο και ουσιώδη ρόλο στη περιοχή, έχει αποφύγει, μέχρι στιγμής, να παρέμβει στην τελευταία κρίση που έχει προκαλέσει η Τουρκία. Βλέπετε ότι η πολυδιαφημισμένη διπλωματική κινητικότητα της κυβέρνησης, σταματάει  μέχρι εκεί που επιτρέπουν τα δυτικά ιμπεριαλιστικά κέντρα.  Αποτελεί ντροπή το γεγονός ότι η κυβέρνηση και η ελληνική διπλωματία έχουν αποφύγει, όπως ο διάολος το λιβάνι, έστω να ενημερώσουν την ρωσική πλευρά για τις θέσεις της Ελλάδας και την προκλητικότητα που αντιμετωπίζει από την πλευρά της Τουρκίας, προκλητικότητα που η Τουρκία εμφανίζει, επίσης, εναντίον όλων, σχεδόν, των χωρών της περιοχής, ενώ σε πολλές εξ’ αυτών προβαίνει σε στρατιωτικές επιθετικές επιχειρήσεις.

Η απομονωμένη Τουρκία περισσότερο είναι ένας βολικός μύθος του ελληνικού κατεστημένου, από τον οποίον επιχειρεί να πιαστεί όπως ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του, για να δικαιολογήσει τις απαράδεκτες εθνικές ταπεινώσεις και συνεχείς εθνικές παραχωρήσεις και υποχωρήσεις.

Κανένας στη Δύση δεν είναι ενθουσιασμένος με τις επεκτατικές νεοθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας στην ευρύτερη περιοχή μας. Ωστόσο για τα μεγάλα δυτικά κέντρα, η σχέση με την Τουρκία, είναι το αναγκαίο κακό για τα συμφέροντα τους στην περιοχή, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν η Ελλάδα, η μόνη χώρα που θα μπορούσε να αμφισβητήσει το νεοθωμανικό ρόλο της Τουρκίας, λειτουργεί φοβικά, υποχωρητικά και κυρίως με απεριόριστη δουλοπρέπεια απέναντι στον ευρωατλαντισμό.

Μόνο μια εθνικά ανεξάρτητη Ελλάδα με μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και μια  εθνική πολιτική παραγωγικής ανασυγκρότησης η οποία θα είναι σε απόλυτο συντονισμό με την Κύπρο και κυρίως αποφασισμένη να αγωνιστεί με συνέπεια και χωρίς φοβικά σύνδρομα για να υπερασπίσει την εδαφική ακεραιότητα, τη ασφάλεια και τα κυριαρχικά της δικαιώματα, μόνο μια τέτοια Ελλάδα μπορεί να βρει πραγματικούς συμμάχους και να αλλάξει ριζικά τους συσχετισμούς και το πολιτικό τοπίο στη περιοχή μας, καθιστώντας εφιάλτη για την Τουρκία τις επεκτατικές της φιλοδοξίες.

Αυτή, όμως, η Ελλάδα δεν υπάρχει σήμερα. Αυτή η Ελλάδα είναι το μέγα ζητούμενο και το στοίχημα σε αυτήν την συγκυρία. Αν αυτό το στοίχημα δεν κερδηθεί, η χώρα μας δεν θα έχει και μέλλον.

Ν.Ζ

Υ.Γ: Μόνο απογοήτευση προκαλεί το άρθρο-παρέμβαση του Α. Τσίπρα στην Εφ Συν για την εξωτερική πολιτική της χώρας και την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας.

Ο Αλέξης Τσίπρας, σε μια ώρα που το Oruc Reis αλωνίζει ενώ Μπαρμαρός και Γιαβούζ κουρελιάζουν την κυπριακή ΑΟΖ αντί να ξεκινήσει προτείνοντας άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της έκτακτης αυτής κατάστασης, εξυμνεί την ακραία εξωτερική πολιτική της παράδοσης της χώρας στις Βρυξέλλες, την γερμανική Ε.Ε και τον αμερικανοισραηλινό άξονα, που έχει θάψει και θάβει την Ελλάδα και την οποία τυφλά ακολούθησε, ενώ υιοθετεί ως  στρατηγική της χώρας τις υποδείξεις Βερολίνου και Ουάσινγκτον για ελληνοτουρκικό διάλογο (διερευνητικές) και Χάγη και αναγκαστικά με όλες τις απαράδεκτες διεκδικήσεις της Τουρκίας στο τραπέζι. Μωραίνει ο Κύριος…!

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τιερί Μεϊσάν: Το Ισραήλ ισοπεδώνει την ανατολική Βηρυτό με νέο όπλο

Newsteam 0 Comments

Στις 27 Σεπτεμβρίου 2018, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου δείχνει από την εξέδρα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών την αποθήκη που θα εκραγεί στις 4 Αυγούστου 2020 ως αποθήκη όπλων της Χεζμπολάχ.

Τιερί Μεϊσάν

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός διέταξε την καταστροφή μιας αποθήκης όπλων της Χεζμπολάχ στη Βηρυτό χρησιμοποιώντας ένα νέο όπλο. Δεδομένου ότι το τελευταίο είναι σχετικά άγνωστο και σε πειραματικό στάδιο, προκάλεσε τεράστιες ζημιές στην πόλη σκοτώνοντας περισσότερους από 135 ανθρώπους, τραυματίζοντας 5.000 και καταστρέφοντας πολλά κτίρια. Αυτή τη φορά, θα είναι δύσκολο να αρνηθεί ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου.

DEUTSCH ENGLISH ESPAÑOL فارسى ITALIANO

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου ενέκρινε μια επιδρομή εναντίον μιας αποθήκης όπλων της Χεζμπολάχ με ένα νέο όπλο, το οποίο δοκιμάζεται εδώ και επτά μήνες στη Συρία. Δεν είναι γνωστό εάν συμφώνησε ο δεύτερος πρωθυπουργός, Μπένι Γκάντς.

Η επιδρομή πραγματοποιήθηκε στις 4 Αυγούστου 2020, στην ακριβή τοποθεσία που είχε δείξει ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατά την ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη στις 27 Σεπτεμβρίου 2018 [ 1 ].
.
Δεν είναι γνωστό ποιο είναι το όπλο που χρησιμοποιήθηκε. Ωστόσο, έχει ήδη δοκιμαστεί στη Συρία από τον Ιανουάριο του 2020. Πρόκειται για ένα πύραυλο του οποίου η κεφαλή περιέχει μια τακτική πυρηνική συνιστώσα που προκαλεί ένα μανιτάρι καπνού χαρακτηριστικό των πυρηνικών όπλων. Δεν είναι προφανώς ατομική βόμβα με τη στρατηγική έννοια.

Ισραηλινή δοκιμή στη Συρία.

Αυτό το όπλο δοκιμάστηκε στη Συρία σε μια πεδιάδα στην ύπαιθρο, στη συνέχεια στο Περσικό Κόλπο, στη θάλασσα, εναντίον ιρανικών πολεμικών πλοίων. Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε σε αστικό περιβάλλον, σε ένα ιδιαίτερο περιβάλλον που έκανε το ωστικό κύμα και τις δονήσεις να αντανακλούν στο νερό και τα βουνά. Μακριά από το να καταστρέψει μόνο το λιμάνι της Βηρυτού, σκότωσε πάνω από εκατό ανθρώπους, τραυμάτισε τουλάχιστον 5.000 άλλους και κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό το ανατολικό τμήμα της πόλης (το δυτικό τμήμα προστατεύθηκε ευρέως από το σιλό σιτηρών).

Σε αυτές τις δορυφορικές φωτογραφίες, διακρίνουμε τη καταστροφή της αποθήκης της Χεζμπολάχ και μέρους του λιμανιού.

Το Ισραήλ ενεργοποίησε αμέσως τα δίκτυά του στα διεθνή μέσα ενημέρωσης για να καλύψει το έγκλημά του και να εισηγείται την ιδέα της συμπτωματικής έκρηξης ενός αποθέματος λιπασμάτων. Όπως συμβαίνει συχνά, επισημαίνονται ψευδείς ένοχοι και η διεθνής μιντιατική μηχανή επαναλαμβάνει αυτό το ψεύδος ξανά και ξανά, ελλείψει οποιασδήποτε έρευνας. Ωστόσο, υπήρχε πράγματι ένα μανιτάρι καπνού ασυμβίβαστο με την υπόθεση μιας έκρηξης λιπασμάτων.

Το μανιτάρι καπνού που παρατηρήθηκε στη Βηρυτό δεν έχει καμία σχέση με αυτό που θα προκαλούσε ένα συμβατικό εκρηκτικό.

Ακριβώς όπως ούτε η Συρία ούτε το Ιράν δεν είχαν επικοινωνήσει για αυτό το όπλο όταν χτυπήθηκαν, τα πολιτικά κόμματα του Λιβάνου κατέληξαν αμέσως σε συμφωνία για να μην πούνε τίποτα για να μην αποθαρρυνθεί ο πληθυσμός τους. Ξεκίνησε έρευνα, όχι για την αιτία της έκρηξης, αλλά για την ευθύνη του προσωπικού του λιμένα σχετικά με την αποθήκευση αυτών των λιπασμάτων που υποτίθεται ότι ήταν η αιτία της έκρηξης. Ωστόσο, αυτό το ψέμα δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να στραφεί ενάντια στα πολιτικά κόμματα που το είχαν φανταστεί.

Το Δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών για το Λίβανο, το οποίο επρόκειτο να δημοσιοποιήσει την απόφασή του για την περίπτωση της δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι το 2005, αποφάσισε να την αναβάλει για λίγες ημέρες. Παρομοίως σε αυτήν την περίπτωση, η έκρηξη ενός μικρού φορτηγού είχε καλύψει την εκτόξευση ενός πυραύλου που περιλάμβανε ένα νέο όπλο, όπως αυτή τη φορά η έκρηξη του νιτρικού αμμωνίου κάλυψε το χτύπημα από πύραυλο που περιλαμβάνει ένα άλλο νέο όπλο.

Αποκάλυψα, πέντε χρόνια αργότερα, πέντε χρόνια πολύ αργά, σε ένα ρωσικό περιοδικό τον τρόπο με τον οποίο σκοτώθηκε ο Ραφίκ Χαρίρι [ 2 ], ενώ η Χεζμπολάχ δημοσίευσε ένα βίντεο που πιστοποιεί την εμπλοκή του Ισραήλ. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η δολοφονία του 2005 στόχευε έναν πρώην σουνίτη πρωθυπουργό και ότι η επίθεση του 2020 δεν στόχευε τη σιιτική Χεζμπολάχ, αλλά την Λιβανέζικη Αντίσταση στο σύνολό της.

Αυτή τη φορά, ορισμένες πρεσβείες πραγματοποίησαν έρευνες, ιδίως λαμβάνοντας δείγματα κόκκων και φίλτρων αέρα από ασθενοφόρα πηγαίνοντας αμέσως επί τόπου. Είναι ήδη υπό εξέταση στις αντίστοιχες χώρες τους.

Τιερί Μεϊσάν
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)

[1] Remarks by Benjamin Netanyahu to the 73rd Session of the United Nations General Assembly, by Benjamin Netanyahu, Voltaire Network, 27 September 2018.

[2]  Révélations sur l’assassinat de Rafiq Hariri  (Αποκαλύψεις για τη δολοφονία του Ραφίκ Χαριρί), par Thierry Meyssan, Оdnako (Russie), Réseau Voltaire, 29 novembre 2010
.
7.8.2020, ΥΓ του συγγραφέα:

Η φωτογραφία του Μπέντζαμιν Νετανιάχου δεν είναι σωστή. Δείχνει την εγκατάσταση της Χεζμπολάχ στο πλάι της εθνικής οδού κοντά στο αεροδρόμιο και όχι την εγκατάσταση της Χεζμπολάχ στο λιμάνι. Αυτή είναι η μόνη εικόνα που βρήκαμε χωρίς πνευματικά δικαιώματα. Εάν έχετε τη σωστή φωτογραφία ελεύθερη από πνευματικά δικαιώματα, παρακαλώ να μου την στείλετε, θα την εμφανίσουμε αντί της τρέχουσας.
Τέλος, σημειώστε ότι η Χεζμπολάχ είχε εκκενώσει τα όπλα της από αυτήν την αποθήκη μετά την ομιλία του Νετανιάχου το 2018. Γεγονός που φαίνεται να αγνοούσε το Ισραήλ.
.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Δημοσιογράφος μιλά για ισραηλινή εμπλοκή στις φονικές εκρήξεις στη Βηρυτό

Newsteam 0 Comments

To Ισραήλ βρίσκεται πίσω από τις φονικές εκρήξεις στη Βηρυτό, καθώς είχε στόχο να καταστρέψει αποθήκη με όπλα της Χεζμπολάχ στο λιμάνι της πρωτεύουσας του Λιβάνου. Αυτό υποστήριξε ο ισραηλινός δημοσιογράφος Ρίτσαρντ Σιλβερστάιν.

Σε αυτήν την αποκάλυψη προχώρησε ο δημοσιογράφος Ρίτσαρντ Σιλβερστάιν, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τον Guardian και το Al Jazeera και διατηρεί το blog Τikun Olam, επικαλούμενος ανώτατη ισραηλινή πηγή, χωρίς να αποκαλύψει κάποια άλλη πληροφορία.

Σύμφωνα με τον Σιλβερστάιν, το Ισραήλ είχε τοποθετήσει έναν εκρηκτικό μηχανισμό σε αποθήκη όπλων της Χεζμπολάχ στο λιμάνι της Βηρυτού, χωρίς όμως να γνωρίζει ότι στην ακριβώς διπλανή αποθήκη βρίσκονταν 2.700 τόνοι νιτρικού αμμωνίου.

Ποιος είναι ο Ρίτσαρντ Σιλβερστάιν

Ο 62χρονος Σιλβερστάιν θεωρείται ειδήμων σε θέματα για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Είναι γνωστός επίσης για τα φιλοπαλαιστινιακά του αισθήματα.

Στον προσωπικό του ιστότοπο έχει προχωρήσει σε πολλές αποκαλύψεις κατά του Ισραήλ και της κυβέρνησης Νετανιάχου, ενώ συχνά δημοσιεύει ειδήσεις που αποκρύπτουν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.

Ο Σιλβερστάιν βασίζεται για τα αποκλειστικά του σε μία συγκεκριμένη πηγή του εντός του Ισραήλ, το όνομα της οποίας δεν έχει αποκαλύψει ποτέ.

Γι’ αυτόν τον λόγο, πολλοί τον έχουν κατηγορήσει για fake news και έχει αρκετούς εχθρούς στο Ισραήλ. Αλλά και εκτός του Ισραήλ, πολλά διεθνή μέσα δεν τον θεωρούν έγκριτο δημοσιογράφο, αλλά ιδεολόγο.

Η αποκάλυψή του για ισραηλινή εμπλοκή πίσω από την τραγωδία, στο Ισραήλ έχει προκαλέσει τεράστιες αντιδράσεις στο Twitter, με κάποιους χρήστες να τάσσονται υπέρ του και άλλους να τον κατηγορούν για διασπορά ψευδών ειδήσεων.

Χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση του διευθυντή της αγγλικής έκδοσης της ισραηλινής Haaretz, που αποκάλεσε τον Σιλβερστάινλοξό.

Το Ισραήλ έχει αρνηθεί οποιαδήποτε ανάμειξη και μάλιστα έχει προσφέρει βοήθεια στον Λίβανο

Πάντως, από το βράδυ της Τετάρτης, το Ισραήλ έχει αρνηθεί οποιαδήποτε σχέση με τις εκρήξεις που σημειώθηκαν στον Λίβανο.

Ο υπουργός Εξωτερικών Γκάμπι Ασκενάζι, μιλώντας στο τηλεοπτικό κανάλι N12, είπε ότι η έκρηξη πιθανότατα οφείλεται σε κάποιο ατύχημα που ξεκίνησε με την εκδήλωση κάποιας πυρκαγιάς.

Μάλιστα, το Ισραήλ προσφέρθηκε να παράσχει ανθρωπιστική βοήθεια στον Λίβανο, ανακοίνωσε ο υπουργός Άμυνας Μπένι Γκαντς.

Το Ισραήλ προσέγγισε τον Λίβανο μέσω διεθνών και διπλωματικών διαύλων και πρόσφερε στη λιβανέζικη κυβέρνηση ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια αναφέρεται στην ανακοίνωση που υπογράφεται από τον Γκαντς και τον υπουργό Εξωτερικών Γκάμπι Ασκενάζι.

Το γεγονός ότι το Ισραήλ προσέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στον Λίβανο επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, αν και ο Λίβανος δεν έχει ανταποκριθεί ακόμα στο άνοιγμα αυτό.

Στα χρώματα του Λιβάνου φωτίστηκε το δημαρχείο του Τελ Αβίβ

Το δημαρχείο του Τελ-Αβίβ φωτίστηκε απόψε με τα χρώματα της σημαίας του Λιβάνου, σε μια σπάνια ένδειξη αλληλεγγύης του Ισραήλ προς τη Βηρυτό, μετά την πολύνεκρη έκρηξη στο λιμάνι της πόλης, το απόγευμα της Τρίτης.

Υποστηρίζοντας ότι η ανθρωπιά προηγείται των συγκρούσεων, ο δήμαρχος του Τελ Αβίβ, Ρον Χουλντάι, διέταξε να φωτιστεί το δημαρχείο, που βρίσκεται στην Πλατεία Ράμπιν, με τα χρώματα της σημαίας του Λιβάνου.

Η καρδιά μας είναι με τον λιβανέζικο λαό μετά από αυτήν τη φριχτή τραγωδία, έγραψε στο Twitter.

Τεχνικά, το Ισραήλ είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με τον Λίβανο εδώ και δεκαετίες. Η σιιτική, ένοπλη οργάνωση Χεζμπολάχ, που στηρίζεται από το Ιράν, θεωρείται από το Ισραήλ η μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζεται στα βόρεια σύνορά του.

Οι δύο πλευρές ενεπλάκησαν το 2006 σε έναν πόλεμο διάρκειας 34 ημερών ενώ πρόσφατα οι ισραηλινές αρχές ισχυρίστηκαν ότι απέτρεψαν μια τρομοκρατική επίθεση και άνοιξαν πυρ εναντίον ενόπλων που πέρασαν τα σύνορα των δύο χωρών.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ιντλίμπ: Πολιορκείται από συριακό στρατό-Νέες επιθέσεις Ισραήλ-Τουρκίας εναντίον Συρίας!

Newsteam 0 Comments

Χθες, Δευτέρα, ήταν μια ιδιαίτερη μέρα για τον συριακό λαό και για την ηγεσία του, καθώς συμπληρώνονται 75 χρόνια από την ίδρυση του συριακού αραβικού στρατού.

Ο πρόεδρος Μπασάρ Αλ Άσαντ και ο υπουργός Άμυνας ο Στρατηγός Ali Ayoub βρέθηκαν με τους στρατιώτες, τις γυναίκες, τους άνδρες της χώρας που εντάχθηκαν στις δυνάμεις του, που δώσανε και ακόμα δίνουν  με απαράμιλλη αυτοθυσία και ηρωισμό την μεγάλη μάχη για την απελευθέρωση από τους ισλαμιστές τρομοκράτες και τον τουρκικό στρατό κατοχής, της πατρίδας τους.

Η μεγάλη μάχη στην Ιντλίμπ πλησιάζει. Η Ρωσική αεροπορία βομβαρδίζει θέσεις τρομοκρατών

Σήμερα εκτός από αυτήν την τόσο σημαντική ημέρα, γιορτής και υπερηφάνειας για τον Συριακό λαό, σε επιχειρησιακό επίπεδο, ο στρατός (Syrian Arab Army) και οι συμμαχικές δυνάμεις, κατευθύνονται προς την Ιντλίμπ για άλλη μια μάχη, την τέταρτη επίθεση εναντίον ισλαμιστών εξτρεμιστών στο τελευταίο προπύργιο τους στο συριακό έδαφος.

Συγκεκριμένα, δυνάμεις μαχητών των Tahrir al-Sham που είναι σουνιτική ισλαμιστική μονάδα και βραχίονας της Al Qaida– που επιχειρεί, μεταξύ άλλων, με τις ευλογίες Ερντογάν-Σάρατζ, Δύσης και στη Λιβύη, εναντίον του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, της ελεύθερης ανατολικής Λιβύης- όπως και οι μαχητές του TFSA, σύμμαχοι των τουρκικών δυνάμεων κατοχής μέσα στη Συρία, κατευθύνονται προς την Ιντλίμπ, στις πρώτες γραμμές, για την τελευταία (;) αναμέτρηση μεταξύ του κυβερνητικού συριακού στρατού και των τρομοκρατών που έχουν καταλάβει την περιοχή…

Και εκεί στην Ιντλίμπ, στην εμπροσθοφυλακή και οι μαχητές της Παλαιστινιακής Αντίστασης, όπως οι Liwa al Quds, θα αγωνιστούν για το ξερίζωμα των τρομοκρατών από την συριακή γη.

Σύμφωνα με αναλυτές η μεγάλη μάχη, η 4η επίθεση στην Ιντλίμπ φημολογείται ότι θα λάβει χώρα εντός του Αυγούστου.

Ήδη χθες τα ξημερώματα η ρωσική αεροπορία προχώρησε σε πολλαπλά χτυπήματα εναντίον θέσεων τζιχαντιστών στην περιοχή.

Επιθέσεις τουρκικών δυνάμεων κατοχής-τρομοκρατών στην βορειοδυτική επαρχία Hasaka

Οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις, με τη συνδρομή των τζιχαντιστών εξτρεμιστών, με ρίψεις ρουκετών και οβίδων με το πυροβολικό, πραγματοποίησαν επιθέσεις στην περιοχή Abu Rasen προκαλώντας τεράστιες ζημιές εναντίον χωριών και κατοικημένων περιοχών.

Αυτές είναι οι στρατιωτικές δυνάμεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στο πλευρό του τουρκικού στρατού κατοχής, στη Συρία, στη Λιβύη ….

Νέες αεροπορικές επιθέσεις της Ισραηλινής Αεροπορίας εναντίον της Συρίας!

Ελικόπτερα του Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας (IDF), σύμφωνα με το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της Συριακής κυβέρνησης ,SANA, χθες το πρωί ,στις 10.40, βομβάρδισαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις του συριακού στρατού στην περιοχή Quneitra προκαλώντας μόνο υλικές ζημιές, χωρίς να υπάρξουν απώλειες ανθρώπινων ζωών.  Τα συριακά συστήματα αεράμυνας εξουδετέρωσαν τους ισραηλινούς πυραύλους, εκτός κάποιων βαλλιστικών που χτύπησαν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο λόφο Tal Al-Ahmar.

Ο εκπρόσωπος του IDF, Avichay Adraee, δήλωσε πως η τελευταία επίθεση ήταν  απάντηση στην προσπάθεια τοποθέτησης εκρηκτικών μηχανισμών (!) από τον συριακό στρατό, στα σύνορα, στα υπό ισραηλινή κατοχή, υψίπεδα του Γκολάν.

Και συνέχισε λέγοντας ότι Ο IDF καθιστά υπεύθυνο το συριακό καθεστώς(!) για οποιαδήποτε επιχείρηση ξεκινήσει από το έδαφος του και θα συνεχίζει με αποφασιστικότητα να αποκρούει κάθε επιθετική ενέργεια που πλήττει την κυριαρχία του κράτους του Ισραήλ.

Νέο ραβασάκι του Ισραήλ, μέσω ΟΗΕ, προς την Χεζμπολάχ

Πέρα από τους νέους σφοδρούς ισραηλινούς βομβαρδισμούς εναντίον της Συρίας, η κυβέρνηση του Μπεντζαμίν Νετανιάχου, μέσω των Ηνωμένων Εθνών, έστειλε νέο…. ραβασάκι στη Χεζμπολάχ.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με ρεπορτάζ της  παλαιστινιακής ιστοσελίδας Al-Hadath, η ισραηλινή κυβέρνηση στη νέα της επιστολή τονίζει ότι δεν θα ξαναβάλει στο στόχαστρο επιθέσεων της στη Συρία, μαχητές της σιιτικής λιβανέζικης οργάνωσης, προειδοποιώντας, όμως, ότι οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια θα έχει ως συνέπεια την στόχευση 6 νευραλγικών, κομβικής σημασίας, στρατιωτικών εγκαταστάσεων της τελευταίας.

Ταυτόχρονα, ο Ισραηλινός ΥΠΑΜ, Benny Gantz, φέρεται να έχει δώσει δώσει εντολές στον στρατό να χτυπήσει άμεσα με αεροπορικά πλήγματα και να καταστρέψει όλες τις κρίσιμες υποδομές και κρατικές υπηρεσίες του Λιβάνου, σε περίπτωση επίθεσης της Χεζμπολάχ, ως πράξη αντιποίνων για την εκτέλεση μαχητή της στη Δαμασκό κατά τη διάρκεια των τελευταίων ισραηλινών βομβαρδισμών στη Συρία.

 

 

 

 

 

 

 

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Εκτός από Κύπρο-Ελλάδα, η Γαλάζια Πατρίδα απειλεί και το Ισραήλ

Newsteam 0 Comments

Ο όρος Γαλάζια Πατρίδα έχει εδώ και καιρό ενταχθεί στο τουρκικό διπλωματικό και πολιτικό λεξιλόγιο. Έχει μάλιστα προσδιοριστεί, αν όχι με γεωγραφική ακρίβεια, τουλάχιστον με το εύρος των θαλάσσιων ζωνών, στις οποίες αναφέρεται. Οι συγκυριακές διπλωματικές μεταπτώσεις που συνοδεύουν ετούτο το εύρος δεν μειώνουν την ανατρεπτική –για την σταθερότητα της ευρύτερης Ανατολικής Μεσογείου– σημασία του όρου.

Απέναντι από την τουρκική διπλωματική ορολογία περί Γαλάζιας Πατρίδας βρίσκονται δύο ζώνες στρατηγικής σημασίας. Οι ζώνες αυτές είναι επίσης γαλάζιες καθότι έχουν να κάνουν με την κυριαρχία θαλάσσιων εκτάσεων. Με κίνδυνο να υποπέσουμε στο αμάρτημα του νεολογισμού θα τις ονομάσουμε, για την οικονομία του λόγου, περιγραφικά, γαλάζιες ενδοχώρες.

Η πρώτη από αυτές αφορά το Ισραήλ, το κραταιό προπύργιο του Δυτικού Κόσμου στις ακτές της Παλαιστίνης, στο κατώφλι της Μέσης Ανατολής. Το κράτος αυτό ιδρύθηκε την επαύριο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι σταθερές που είχε δημιουργήσει η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στη Μέση Ανατολή κατέρρεαν, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες κρατικές οντότητες με συνεπακόλουθη ρευστότητα και αναταράξεις.

Από τη δημιουργία του κιόλας, το νέο κράτος, είδε να κλείνουν γύρω του οι δρόμοι της στεριάς και την επικοινωνία του με τον Δυτικό Κόσμο, μέρος του οποίου ήταν, να εξαρτάται από την κυριαρχία της θάλασσας. Καθώς το μικρό κράτος δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει ετούτη τη στρατηγική του ανάγκη, το έργο ανέλαβε η νέα προστάτιδα δύναμη του Δυτικού Κόσμου. Από το 1950 ειδικά, όταν δημιουργήθηκε ο 6ος Στόλος των ΗΠΑ στην Μεσόγειο, η απαραίτητη για την επιβίωση του Ισραήλ κυριαρχία στη θάλασσα εξασφαλιζόταν από τις ισχυρές ναυτικές δυνάμεις που οι Αμερικανοί διατηρούσαν έξω από τις ακτές του.

Οι καιροί, όμως, άλλαξαν και αυτό που αποτελούσε παράγοντα και εγγύηση σταθερότητας στις προηγούμενες δεκαετίες, προοδευτικά –και για πολύ καιρό ανεπαίσθητα– διαβρωνόταν και περιοριζόταν. Όταν –στη θέση της Βρετανίας– η αμερικανική ναυτική ισχύς ανέλαβε την διασφάλιση του μεσογειακού χώρου, η θέση των ΗΠΑ στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα ήταν απόλυτα κυρίαρχη.

Ο άλλοτε 6ος Στόλος

Η δύναμη αυτή αντιπροσώπευε σχεδόν το 30% της παγκόσμιας οικονομίας και η διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων που απορροφούσαν το ένα τρίτο των παγκόσμιων στρατιωτικών κονδυλίων ήταν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό και αντίστοιχο με τις δυνατότητές της. Όταν, στην δεύτερη ήδη δεκαετία του 21ου αιώνα, το οικονομικό μέγεθος των ΗΠΑ έχει πέσει κάτω από το ένα πέμπτο της παγκόσμιας οικονομίας τότε η διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων ανάλογων με εκείνων του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα, γίνεται κάτι το αφύσικο και τελικά, αδιέξοδο.

Ετούτο το αδιέξοδο καταγράφεται και στις τύχες του 6ου Στόλου. Την εποχή του Ψυχρού Πολέμου η δύναμή του αποτελούσε βασικό στήριγμα της νότιας και νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, καθώς οι δυνάμεις του υπερείχαν κατά πολύ από το σύνολο των υπόλοιπων στόλων –φιλικών ή εχθρικών– που έπλεαν στα νερά της Μεσογείου. Ο στόλος είχε σε μόνιμη βάση ένα τουλάχιστον αεροπλανοφόρο μαζί με το συγκρότημα συνοδείας του, πολύ συχνά είχε δύο. Μόνιμη ήταν η παρουσία πυρηνικών υποβρυχίων και μονάδων αμφιβίου πολέμου που του έδιναν τη δυνατότητα προβολής δύναμης βαθιά στην ενδοχώρα του όποιου αντιπάλου.

Η τελευταία ισχυρή εμφάνιση του 6ου Στόλου συνέπεσε με την εκστρατεία στο Ιράκ στα 2003, την τελευταία στρατηγικού μεγέθους εκστρατεία των ΗΠΑ και του Δυτικού Κόσμου. Τότε ο 6ος Στόλος ενισχύθηκε με δύο ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων, με 40 πλοία μάχης, 175 μαχητικά αεροσκάφη και 21.000 προσωπικό. Επρόκειτο, όμως, για το κύκνειο άσμα αυτής της μεγάλης ναυτικής δύναμης.

Από εκείνο τον καιρό ως σήμερα η συρρίκνωση της ναυτικής παρουσίας των ΗΠΑ στη Μεσόγειο υπήρξε εντυπωσιακή. Αποτυπώθηκε, μάλιστα, στην μεταφορά των επιτελικών αρμοδιοτήτων του στόλου της Μεσογείου στις αντίστοιχες διοικήσεις της Ευρώπης (USEUCOM) και της Αφρικής (USAFRICOM). Σήμερα ο όρος 6ος Στόλος χρησιμοποιείται ολοένα και πιο σπάνια.

Στρατηγικό κενό και Γαλάζια Πατρίδα

Το αντίθετο θα ήταν υπερβολικό: ο στόλος αυτός διαθέτει μόνο ένα πλοίο σε μόνιμη βάση – το πλωτό στρατηγείο (COMMAND SHIP) USS Mount Whitney. Η ύπαρξή του βασίζεται στις περιοδικές επισκέψεις, διαβάσεις, αποσπάσεις, άλλων πολεμικών πλοίων, τα οποία όμως εντάσσονται στις επιχειρησιακές δομές (Ομάδες Επιχειρήσεων – Task Forces) του στόλου μόλις εισέλθουν στα νερά της Μεσογείου και απεντάσσονται μόλις εξέλθουν από αυτά. Πολύ σπάνια πλέον οι επισκέψεις αυτές περιλαμβάνουν αεροπλανοφόρο, όπως συνέβη αυτές τις ημέρες με το αεροπλανοφόρο Eisenhower.

Το στρατηγικό κενό το οποίο δημιουργήθηκε δεν προκάλεσε άμεσες παρενέργειες ειδικά όσο ξετυλίγονταν, στις νότιες ακτές της Μεσογείου, οι σχεδιασμοί της Αραβικής Άνοιξης που απέβλεπαν στην εγκατάσταση φιλοδυτικών καθεστώτων σε μια σειρά από επικίνδυνες χώρες. Εξέλιξη που θα δημιουργούσε ένα νέο πλέγμα σταθερότητας στην περιοχή.

Η δια αντιπροσώπων, όμως, διευθέτηση πολιτικών και στρατιωτικών ζητημάτων έδειξε πολύ γρήγορα τις περιορισμένες της προοπτικές, καθώς δημιούργησε πολύ περισσότερα προβλήματα από εκείνα που επέλυσε – αν δεχτούμε φυσικά ότι επέλυσε κάποιο. Καθώς ετούτη η προοπτική ξεθώριαζε, η ύπαρξη στρατηγικού κενού έγινε πλήρως αντιληπτή. Ως εκ τούτου, οδήγησε σε επανεξέταση των όρων ισορροπίας και κυριαρχίας στο ευρύτερο πλαίσιο της Ανατολικής Μεσογείου.

Η πρώτη σημαντική επίπτωση της νέας κατάστασης είναι ότι έφερε νέους παράγοντες –παίκτες αν προτιμάτε– στο προσκήνιο. Δυνάμεις που είχαν για αρκετά χρόνια εξοβελιστεί από το συγκεκριμένο πεδίο ανταγωνισμών. Η Ρωσία βρήκε την ευκαιρία να επανέλθει στο προσκήνιο. Την ίδια στιγμή περιφερειακές δυνάμεις που οι συσχετισμοί ισχύος κρατούσαν προσδεδεμένες σε συνασπισμούς ισχυρότερων, βρήκαν την ευκαιρία να απογαλακτιστούν και να διαμορφώσουν μια ανεξάρτητη παρέμβαση στις ισορροπίες της περιοχής.

Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ

Η Τουρκία είναι το κυριότερο παράδειγμα. Ευνοημένη μάλιστα από την αδυναμία της Αιγύπτου, που είναι καθηλωμένη μέσα σε εσωτερικά αδιέξοδα, να διεκδικήσει παρόμοιο ρόλο. Με την εμφάνιση των πρόσθετων αυτών παραγόντων το στρατηγικό κενό έγινε μια σύνθετη κατάσταση, όπου πλέον πολλοί συνδυασμοί είναι δυνατοί σε ένα ολοένα και πιο ασταθές σκηνικό.

Τρεις χώρες απειλούνται ιδιαίτερα από την ρευστότητα που επικρατεί στις θαλάσσιες ζώνες, των οποίων η σταθερότητα είναι προϋπόθεση ύπαρξης για την καθεμία από αυτές. Η πρώτη είναι το Ισραήλ. Παρά τη στρατιωτική της ισχύ και την οικονομική της ευρωστία, η χώρα αυτή δεν είναι παρά ένα κράτος  9.000.000 ατόμων με σημαντικές εσωτερικές αντιθέσεις και προβλήματα.

Η γειτνίασή του με κράτη –περιφερειακές δυνάμεις– των 80-90.000.000 κατοίκων, όπως είναι η Τουρκία και η Αίγυπτος αρκεί από μόνη της για να δημιουργήσει ανασφάλειες. Πολύ περισσότερο όταν οι δύο αυτές χώρες βρίσκονται ακριβώς κατά μήκος του θαλάσσιου διαδρόμου που συνδέει το Ισραήλ με την Ευρώπη και τον Δυτικό Κόσμο.

Η δεύτερη είναι η Κύπρος της οποίας η θέση, το μέγεθος αλλά και οι οικονομικές της προσδοκίες εξαρτώνται απόλυτα από την δυνατότητά της να διατηρήσει σταθερά ανοικτές τις γύρω της θαλάσσιες ζώνες και να εκμεταλλευτεί τον υποθαλάσσιο πλούτο τους. Η τρίτη είναι η Ελλάδα, για την οποία η θαλάσσια επικράτεια αποτελεί συστατικό στοιχείο της ύπαρξής της. Το Αιγαίο αποτελεί την ενδοχώρα των μεγάλων νησιών που βρίσκονται απέναντι από τις ακτές της Τουρκίας. Η Κρήτη αποτελεί από μόνη της ένα στρατηγικό σύστημα, ενώ οι δεσμοί με την Κύπρο δίνουν στον μεταξύ των δύο χωρών θαλάσσιο χώρο καθοριστική σημασία.

*Πηγή: slpress.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ισραήλ: Βομβαρδίζει ανηλεώς το συριακό λαό και απειλεί στρατιωτικά Συρία-Λίβανο!

Newsteam 0 Comments

Η Αεροπορία των  Ισραηλινών Δυνάμεων Άμυνας (Israel Defence Forces – IDF), οι δυνάμεις κατοχής που στα παλαιστινιακά εδάφη διαπράττουν καθημερινά απάνθρωπα εγκλήματα εναντίον του ηρωικού λαού της, την Παρασκευή βομβάρδισαν για άλλη μια φορά εγκαταστάσεις του συριακού στρατού στην περιοχή  Al-Quneitra στη Συρία.

Στόχος τους ήταν να πλήξουν τον συριακό στρατό και όχι τους μαχητές της Χεζμπολάχ και συγκεκριμένα τον Kamel Mohsen, που έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια της επίθεσης.

Κατά τη διάρκεια των αεροπορικών επιθέσεων σκοτώθηκε ο μαχητής της σιιτικής οργάνωσης, που μαζί με τη Ρωσία και το Ιράν έδωσαν όλα αυτά τα χρόνια τη μεγάλη μάχη, για να μην πέσει ολοκληρωτικά η Συρία στις δυνάμεις του σκότους, των ισλαμιστών τρομοκρατών, του ISIS, δηλαδή της Τουρκίας, των ΗΠΑ και της Δύσης, σε έναν λυσσαλέο, αδυσώπητο πόλεμο εναντίον του συριακού λαού και της κυβέρνησης του.

Ο αεροπορικός βομβαρδισμός την Παρασκευή  έλαβε χώρα γιατί σύμφωνα με τον IDF, είχαν προηγηθεί επιθέσεις από τον συριακό στρατό και τους συμμάχους του εναντίον ισραηλινών στρατηγικών στόχων, στα κατεχόμενα υψίπεδα του Γκολάν.

Μόλις τις προηγούμενες μέρες, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσικής Ομοσπονδίας στα Ηνωμένα Έθνη, Βασίλι Νεμπένζια, σε ομιλία του, καλούσε τις ΗΠΑ να αποσύρει τον στρατό κατοχής από τα συριακά εδάφη όπως επίσης και το Ισραήλ να σταματήσει όλες τις επιχειρήσεις εναντίον της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας..

Δείτε το βίντεο με τον αεροπορικό βομβαρδισμό  με πυραύλους από ελικόπτερα της ισραηλινής αεροπορίας μέσα στο συριακό έδαφος:

Σύμφωνα με τον IDF,  παρατηρείται συγκέντρωση δυνάμεων της Χεζμπολάχ  στα σύνορα Λιβάνου-Ισραήλ, πιθανόν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, με στόχο μια νέα επίθεση εντός του ισραηλινού εδάφους, ως πράξη αντίποινας εναντίον της εκτέλεσης του μαχητή της.

Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Al-Mayadeen, το Ισραήλ με επιστολή που έστειλε, μέσω των Ηνωμένων Εθνών (!)στη Χεζμπολάχ, τονίζει ότι δεν γνώριζε την παρουσία του Λιβανέζου νεκρού μαχητή της, ενώ ταυτόχρονα προειδοποιούσε ότι θα απέκρουε οποιαδήποτε στρατιωτική ενέργεια-επίθεση εντός της εδαφικής επικράτειας του.

Ο Benny Gantz, ο άλλος εταίρος της ακροδεξιάς κυβέρνησης συνασπισμού του Μπέντζαμιν Νετανιάχου και υπουργός Άμυνας σε συνέντευξή του στο τηλεοπτικό κανάλι 13TV προειδοποίησε ευθέως ότι καθιστά άμεσα υπεύθυνους, προχωρώντας στη λήψη αντίστοιχων μέτρων με τις στρατιωτικές δυνάμεις να έχουν τεθεί σε μέγιστη επιφυλακή στα σύνορα, τη Συρία και το Λίβανο για οποιαδήποτε πράξη αντίποινας δεχθεί από τα εδάφη τους.

Το Ισραήλ, θεματοφύλακας των δυτικών συμφερόντων, που έχει ως κυριότερο στόχο την προσάρτηση νέων παλαιστινιακών εδαφών, με τις απειλές που εκτοξεύει εναντίον κυρίαρχων κρατών, όπως τη Συρία και το Λίβανο, η τελευταία φορά που επιτέθηκε στο Λίβανο ήταν το 1982 με στόχο την εξόντωση του Ηγέτη και Αρχηγού της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) Γιασέρ Αραφάτ και των Φενταγίν μαχητών του, απειλεί για άλλη μια φορά να τυλίξει στις φλόγες του πολέμου τη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο ISCR Research, σημειώθηκαν πυροβολισμοί από τις ειδικές δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών στην περιοχή Metula εντός του Ισραήλ!

 

 

 

 

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Βαποράκια του Ισραήλ χώρα μας-Κύπρος: Προχωρά η ηλεκτρική διασύνδεση Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας-Ευρώπης

Newsteam 0 Comments

Μετά τον αγωγό φυσικού αερίου EastMed, προωθείται ταχύτατα τώρα και η ηλεκτρική διασύνδεση  του Ισραήλ μέσω Κύπρου και Ελλάδας με την Ευρώπη. Ελλάδα και Κύπρος έχουν μετατραπεί σε βαποράκια του Ισραήλ και μάλιστα χωρίς κανένα πολιτικό και αμυντικό αντάλλαγμα ασφάλειας, για τη μεταφορά του φυσικού του αερίου στην Ευρώπη και την ηλεκτρική του επάρκεια με την ηλεκτρική διασύνδεσή του με τα ευρωπαϊκά δίκτυα. Ελλάδα και Κύπρος επωμίζονται τους κινδύνους της δορυφορικής τους σχέσης με το Ισραήλ, ενώ το Ισραήλ ακόπως προσπορίζεται τα ενεργειακά οφέλη.

Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εκδώσει και την τελική άδεια οικοδομής στην EuroAsia Interconnector, για την ανέγερση του κομβικού σταθμού μετατροπής υψηλής τάσης (HVDC Converter Station) στην Κύπρο και συγκεκριμένα κοντά στην Κοφίνου, που θα συνδέει το ηλεκτρικό καλώδιο των 2.000 μεγαβάτ που θα φτάνει στην Κύπρο από το Ισραήλ με το καλώδιο που θα συνεχίζει προς την Κρήτη και από εκεί την Ευρώπη.

  • Η παραχώρηση της σχετικής άδειας ανάβει το πράσινο φως για την κατασκευή σταθμού μετατροπής HVDC, για την οποία έχει επιλεγεί η Siemens ως προτιμώμενος πλειοδότης και σύμφωνα με τις πληροφορίες του Φ Πέτρος Θεοχαρίδης,προγραμματίζονται ήδη τα προκαταρκτικά έργα στην περιοχή που θα ανεγερθεί το σημαντικό για τις ενεργειακές υποδομές της Κύπρου έργο. Προηγουμένως -τον Νοέμβριο του 2019- είχε εκδοθεί η πολεοδομική άδεια για τα κατασκευαστικά έργα για τον σταθμό μετατροπής HVDC με μέγιστη δυνατότητα μεταφοράς 2.000 μεγαβάτ, όπως και τα σημεία προσαιγιάλωσης του υποθαλάσσιου καλωδίου.

Η γη έχει παραχωρηθεί από το υπουργείο Ενέργειας με σύμβαση για 33 χρόνια με επέκταση μέχρι και 99 χρόνια, ενώ έχουν ήδη εκπονηθεί οι απαραίτητες περιβαλλοντικές, τεχνικές και άλλες μελέτες, και παράλληλα έχουν εξασφαλισθεί οι αναγκαίες άδειες από τις κυπριακές Αρχές.

  • Το ηλεκτρικό καλώδιο, θα φτάνει στην Κύπρο από το Ισραήλ και θα προσαιγιαλώνεται στην ακτή, στην περιοχή Αλαμινού – Μαζωτού και θα συνεχίζει στα ενδότερα περίπου οκτώ χιλιόμετρα, μέχρι σε περιοχή κοντά στην Κοφίνου, όπου θα κατασκευαστεί ο Μετασχηματιστής του ηλεκτρισμού.

Συνολικά, θα υπάρχουν 6 σταθμοί μετατροπής δυναμικότητας 1000ΜW ο κάθε ένας. Συγκεκριμένα, δύο σταθμοί θα υπάρχουν στη μια άκρη του δικτύου -στο Ισραήλ, από ένας στα ενδιάμεσα στάδια –Κύπρο και Κρήτη– και δύο στην Αττική.

Ο σταθμός στην Κοφίνου έχει προβλεφθεί να κατασκευαστεί ακριβώς δίπλα -συνορεύει- στον υποσταθμό της ΑΗΚ στην Κοφίνου, που βρίσκεται κοντά στη γωνία που σχηματίζουν οι αυτοκινητόδρομοι Λεμεσού – Λευκωσίας και Κοφίνου – Λάρνακας, οπότε θα μπορεί με μερικά μέτρα καλώδιο να δίνει ηλεκτρισμό στο δίκτυο υψηλής τάσης της Κύπρου και να διανέμεται σε όλη την Κύπρο, ενώ και αντίστροφα, ένας παραγωγός ηλεκτρισμού στην Κύπρο θα μπορεί μέσω του δικτύου να φτάνει στον υποσταθμό και από εκεί να διαθέτει ηλεκτρισμό για άλλες χώρες.

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ταξίδι αστραπή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στο Ισραήλ- Ισχυρή γαλάζια συμμαχία

Newsteam 0 Comments

Από A. AE
08:47 - 15/07/2020
Τελευταία Ενημέρωση 09:45 - 15/07/2020

Ταξίδι αστραπή πραγματοποίησε στο Ισραήλ ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ  στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος όπου είχε συνάντηση με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων του Ισραήλ, αντιστράτηγο Αβίβ Κοχαβί.
H ανακοίνωση:
Την Τρίτη 14 Ιουλίου 2020 ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ, κατόπιν προσκλήσεως του ομολόγου του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων Αντιστράτηγου Αβίβ Κοχαβί (Aviv Kochavi).
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι δύο Αρχηγοί συζήτησαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος με έμφαση στη διαμόρφωση κοινής αντίληψης ως προς την προαγωγή της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων.
Επίσης, επιβεβαιώθηκαν και από τις δύο πλευρές τα οφέλη από τη συνεργασία τους σε στρατιωτικό επίπεδο, στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιούνται κοινές δράσεις και ασκήσεις με τη συμμετοχή προσωπικού και μέσων και των τριών κλάδων των ΕΔ, και συζητήθηκε η περαιτέρω εμβάθυνση της.
Τι συζήτησαν
Ανταλλαγή σημαντικών πληροφοριών υψίστης σημασίας, κοινές ασκήσεις Ελλάδας- Ισραήλ (σ.σ. ορισμένες και με τη συμμετοχή της Κύπρου), αμυντική βιομηχανία, ανταλλαγές στρατιωτικών τμημάτων για θέματα εκπαίδευσης και συν-αντίληψης, τεχνογνωσία στον τομέα των Μη Επανδρωμένων, συντήρηση και αναβάθμιση ελικοπτέρων της Αεροπορίας Στρατού και του Πολεμικού Ναυτικού.
Είναι ορισμένα από τα θέματα που τέθηκαν στο τραπέζι των συνομιλιών του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου και του Ισραηλινού ομολόγου του Στρατηγού Aviv Kochavi.
Αυτό που επιβεβαιώθηκε είναι η ισχυρή γαλάζια συμμαχία μεταξύ Ελλάδας – Ισραήλ, που εδράζεται στις κοινές αντιλήψεις για την διατήρηση της ειρήνης και ασφάλειας, στην τήρηση κι εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και την ευκαιρία να επιβιβαστεί στο άρμα των δύο όποια χώρα συμφωνεί σ’ αυτές τις αξίες.
Το άριστο επίπεδο συνεργασίας των δύο χωρών αλλά και η σημασία που δίνουν στην παραμικρή λεπτομέρεια αποτυπώνεται και στην ανακοίνωση που εξέδωσαν, η οποία βγήκε την ίδια ώρα από τις Διευθύνσεις Ενημέρωσης και των δύο Επιτελείων με ίδιο περιεχόμενο. Κάτι που καταδεικνύει ότι και οι δύο ομιλούν πλέον την ίδια γλώσσα.

Διάβασε το »

Στο Ισραήλ ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ: Κοινό στρατιωτικό μέτωπο Αθήνας-Τελ Αβίβ

Newsteam 0 Comments

Από A. AE
08:47 - 15/07/2020
Τελευταία Ενημέρωση 08:48 - 15/07/2020

Ταξίδι αστραπή πραγματοποίησε στο Ισραήλ ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ  στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος όπου είχε συνάντηση με τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων του Ισραήλ, αντιστράτηγο Αβίβ Κοχαβί.
H ανακοίνωση:
Την Τρίτη 14 Ιουλίου 2020 ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Ισραήλ, κατόπιν προσκλήσεως του ομολόγου του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων Αντιστράτηγου Αβίβ Κοχαβί (Aviv Kochavi).
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι δύο Αρχηγοί συζήτησαν θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος με έμφαση στη διαμόρφωση κοινής αντίληψης ως προς την προαγωγή της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων.
Επίσης, επιβεβαιώθηκαν και από τις δύο πλευρές τα οφέλη από τη συνεργασία τους σε στρατιωτικό επίπεδο, στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιούνται κοινές δράσεις και ασκήσεις με τη συμμετοχή προσωπικού και μέσων και των τριών κλάδων των ΕΔ, και συζητήθηκε η περαιτέρω εμβάθυνση της.
Τι συζήτησαν
Ανταλλαγή σημαντικών πληροφοριών υψίστης σημασίας, κοινές ασκήσεις Ελλάδας- Ισραήλ (σ.σ. ορισμένες και με τη συμμετοχή της Κύπρου), αμυντική βιομηχανία, ανταλλαγές στρατιωτικών τμημάτων για θέματα εκπαίδευσης και συν-αντίληψης, τεχνογνωσία στον τομέα των Μη Επανδρωμένων, συντήρηση και αναβάθμιση ελικοπτέρων της Αεροπορίας Στρατού και του Πολεμικού Ναυτικού.
Είναι ορισμένα από τα θέματα που τέθηκαν στο τραπέζι των συνομιλιών του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου και του Ισραηλινού ομολόγου του Στρατηγού Aviv Kochavi.
Αυτό που επιβεβαιώθηκε είναι η ισχυρή γαλάζια συμμαχία μεταξύ Ελλάδας – Ισραήλ, που εδράζεται στις κοινές αντιλήψεις για την διατήρηση της ειρήνης και ασφάλειας, στην τήρηση κι εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και την ευκαιρία να επιβιβαστεί στο άρμα των δύο όποια χώρα συμφωνεί σ’ αυτές τις αξίες.
Το άριστο επίπεδο συνεργασίας των δύο χωρών αλλά και η σημασία που δίνουν στην παραμικρή λεπτομέρεια αποτυπώνεται και στην ανακοίνωση που εξέδωσαν, η οποία βγήκε την ίδια ώρα από τις Διευθύνσεις Ενημέρωσης και των δύο Επιτελείων με ίδιο περιεχόμενο. Κάτι που καταδεικνύει ότι και οι δύο ομιλούν πλέον την ίδια γλώσσα.

Διάβασε το »

Το παίγνιο ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο

Newsteam 0 Comments

Η αποτυχία της Αραβικής Άνοιξης και συνακόλουθα του Δυτικού στρατοπέδου στη Συρία βάθυνε τις αναταράξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και οδήγησε σε αναθεώρηση των στρατηγικών σχεδιασμών. Σε αυτό το πλαίσιο δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται πλήθος εναλλακτικών πολιτικών με στόχο την δημιουργία υποκατάστατων ικανών να απαντήσουν στο στρατηγικό πρόβλημα.

Στο επίπεδο της διπλωματίας η κινητοποίηση πρόσθετων δυνάμεων και η συγκρότηση συμμαχιών υπήρξε το πρώτο ζητούμενο. Η κινητοποίηση νέων δυνάμεων που θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό αφορούσε –και αφορά– τον εκτός των ΗΠΑ Δυτικό Κόσμο. Ο στόχος ήταν η κινητοποίηση των μηχανισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην αμφισβητούμενη ζώνη, σε τρόπο ώστε να συγκροτηθεί μια στρατιωτική δύναμη ικανή να προβάλει με αξιοπιστία τις δυτικές πολιτικές στην περιοχή.

Παρά τις εξασκούμενες από την πλευρά των ΗΠΑ πιέσεις τα αποτελέσματα σε αυτό το πεδίο δεν φάνηκαν πειστικά. Ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε η ΕΕ κατάφεραν να συγκροτήσουν μια όποια σταθερή δύναμη ικανή να εντυπωσιάσει εχθρούς και φίλους στην Ανατολική Μεσόγειο. Στις πολυάριθμες και επίμονα επαναλαμβανόμενες ασκήσεις του ΝΑΤΟ στην περιοχή μετέχει συνήθως μονοψήφιος αριθμός πλοίων ή αεροπορικών μέσων, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται, μάλιστα, από τους πρόθυμους της περιοχής.

Η δημοσιοποίηση στατιστικών, σύμφωνα με τις οποίες το 24%(!) των δραστηριοτήτων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού αφορά συμμαχικές υποχρεώσεις εξηγεί το τι εννοούμε. Από την άλλη πλευρά, ίσως, να έχει σημασία το γεγονός ότι στις δραστηριότητες αυτές είναι σαφώς πιο έντονη η παρουσία καναδικών πολεμικών πλοίων απ’ ότι, λόγου χάρη, γερμανικών ή βρετανικών. Ακόμα και οι χώρες που θέλουν, η Γαλλία για παράδειγμα, δύσκολα μπορούν να πείσουν ότι μπορούν.

Μια άλλη παράμετρος των ενεργειών στο διπλωματικό πεδίο είναι η δημιουργία συμμαχικών σχημάτων με σαφή στρατιωτικό προσανατολισμό από τα ενδιαφερόμενα κράτη της περιοχής. Τα κράτη αυτά είναι για την ακρίβεια τρία (Ισραήλ, Κύπρος και Ελλάδα), ενώ το τέταρτο και σημαντικό, η Αίγυπτος, είναι μόνιμα προσανατολισμένη στην αντιμετώπιση εσωτερικών απειλών και πολύ δύσκολα θα μπορούσε να μετάσχει σε μόνιμα σχήματα με αξιόπιστο τρόπο.

Νεοπαγείς σύμμαχοι

Ετούτο το συμμαχικό σχήμα, που διαμορφώθηκε κάτω από την ισχυρή παρότρυνση των ΗΠΑ στον καιρό των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προσπαθεί απεγνωσμένα να συνδυάσει ανόμοια προβλήματα, μεγέθη και καταστάσεις σε ένα κοινό σκοπό. Το ανόμοια το υπαγορεύει πρώτα απ’ όλα η γεωγραφία. Αν και ο κοινός παρονομαστής και των τριών αυτών κρατών είναι η ανάγκη διαφύλαξης της ζωτικής γι’ αυτές γαλάζιας ενδοχώρας τους, η τελευταία δεν είναι ακριβώς η ίδια: το Αιγαίο (αρχιπέλαγος – κλειστή θάλασσα) δεν είναι όπως η Ανατολική Μεσόγειος (σχετικά ανοικτή θάλασσα), από όποια πλευρά και να το δει κανείς.

Επιπλέον, οι νεοπαγείς σύμμαχοι, εταίροι είναι ανισοβαρείς και δέσμιοι των επιμέρους προβλημάτων τους. Το Ισραήλ είναι φρούριο και όπως σε κάθε φρούριο συμβαίνει ασχολείται κυρίως με την προάσπιση των τειχών του (στην κυριολεξία ενίοτε). Η Κύπρος είναι κατά το ένα τρίτο κατεχόμενη και κοιτάει πάντοτε με ανησυχία την πράσινη γραμμή. Η δε Ελλάδα, μέσα σε δίνη προβλημάτων, έχει ολοένα και πιο αμφίβολες δυνατότητες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις τρεις αυτές χώρες μόνο η Ελλάδα διαθέτει κάτι που θα μπορούσε να εκληφθεί ως στόλος ανοικτής θαλάσσης. Πρόκειται για 13 φρεγάτες μάλλον απαρχαιωμένες για τα σημερινά δεδομένα (οι S έχουν ηλικία 40 περίπου ετών και οι ΜΕΚΟ είναι 20-30 ετών), οι οποίες στερούνται πρακτικά αντιαεροπορικών δυνατοτήτων (το κύριο αντιαεροπορικό τους σύστημα ESSM έχει βεληνεκές 20 χλμ, λίγο περισσότερο απ’ ό,τι το βεληνεκές του κύριου πυροβόλου τους). Υπάρχουν φυσικά και τα υποβρύχια όπου, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι όπλο απαγόρευσης και όχι όπλο κυριαρχίας.

Με άλλα λόγια κτίζεται μια συμμαχία με στρατιωτικά κυρίως χαρακτηριστικά, η οποία, όμως, δεν μπορεί να απαντήσει στο κρίσιμο στρατηγικό πρόβλημα για το οποίο συγκροτείται: την εξασφάλιση της ζωτικής για τις συμβαλλόμενες χώρες γαλάζιας ενδοχώρας. Οι κοινές ασκήσεις και οι πολυποίκιλες επαφές μεταξύ κυβερνήσεων και αξιωματούχων των χωρών αυτών –με την σταθερή και επίμονη συμμετοχή πλέον Αμερικανών ομολόγων τους– αποτυπώνουν προθέσεις μάλλον παρά απαντήσεις.

Οι ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο

Στο στρατιωτικό πεδίο οι κοινές ασκήσεις έχουν πολύ συχνά ως παρονομαστή τις επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων. Είναι μια όψη της αμηχανίας αυτό: όπως όλοι γνωρίζουν οι ειδικές δυνάμεις, από τον καιρό των voltigeurs του Ναπολέοντα ως σήμερα, μπορούν να φθείρουν τον αντίπαλο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να κερδίσουν έναν πόλεμο.

Οι ΗΠΑ, ως εξωτερικός ενδιαφερόμενος για την ανάσχεση των περιφερειακών δυνάμεων που δραστηριοποιούνται στην κρίσιμη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου, μοιράζονται με τις ενδιαφερόμενες χώρες τόσο την ανησυχία όσο και την αμηχανία. Η τοποθέτηση στην Ελλάδα ως Πρέσβη του κ. Πάϊατ, ειδικευμένου σε λεπτές, δύσκολες αποστολές, υποδηλώνει αυτήν την παράμετρο.

Η πολιτική τους είναι υποχρεωτικά πολυδιάστατη. Από τη μία έχουν επιδοθεί σε μία ξέφρενη δραστηριότητα για την εξασφάλιση προσβάσεων. Μάλλον πρόκειται για το σύνδρομο της Σιγκαπούρης σε μεσογειακή έκδοση. Στη δεκαετία του 1930, οι Βρετανοί αντιλαμβανόμενοι ότι δεν έχουν την οικονομική και στρατιωτική ισχύ για να αναχαιτίσουν την ιαπωνική απειλή και πιεζόμενοι για την παροχή εγγυήσεων στις κτήσεις τους (Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία), κατασκεύασαν την μεγάλη ναυτική βάση της Σιγκαπούρης. Σκοπός τους ήταν να τρομάζουν τους μεν και να καθησυχάζουν τους δε. Στα 1942 διαπιστώθηκε ότι μία βάση χωρίς περιεχόμενο ελάχιστα πράγματα μπορεί να προσφέρει.

Στην εδώ περίπτωση, οι Αμερικανοί πολλαπλασίασαν τα τελευταία χρόνια την παρουσία τους σε στρατιωτικές διευκολύνσεις και στρατιωτικές βάσεις στην Ελλάδα. Η Σούδα έγινε κράτος εν κράτει, σχεδόν όσο και οι βρετανικές κυρίαρχες βάσεις στην Κύπρο. Το πρόβλημα είναι ότι το περιεχόμενο λείπει. Μερικά αεροπλάνα TF 67.3 και 67.8 (Task Group θαλάσσιας αναγνώρισης και ηλεκτρονικού πολέμου) διακοσμούν ενίοτε την αεροπορική βάση, ενώ στη ναυτική αντίστοιχη, στο Μαράθι, δεν παρατηρείται συνωστισμός πλοίων. Συνήθως η τρομερή και φοβερή προβλήτα των αεροπλανοφόρων είναι άδεια.

Πολιτική άσκηση

Αντιθέτως, το τουρκικό πολεμικό ναυτικό είναι πολύ δραστήριο. Πραγματοποιεί συχνά ασκήσεις, αλλά και εκτελεί αποστολές όχι μόνο στην κυπριακή ΑΟΖ και στο Αιγαίο, αλλά ακόμα και στα παράλια της Λιβύης με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού πολεμικών πλοίων. Βγάζοντας σε σχεδόν σταθερή βάση μεγάλο αριθμό πολεμικών πλοίων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία στέλνει ένα σαφές και σκληρό πολιτικό μήνυμα.

Η γαλάζια ενδοχώρα των άλλων δεν είναι παρά η γαλάζια πατρίδα των ιθυνόντων της Άγκυρας. Στην ουσία αυτή η τουρκική επίδειξη κατέδειξε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αποτυχία των σχεδιασμών της Αθήνας βασικά –αλλά και της Ουάσιγκτον και φυσικά της Λευκωσίας– στην κάλυψη του ζωτικού γι’ αυτές ζητήματος της γαλάζιας ενδοχώρας. Αποτύπωσε τους νέους συσχετισμούς στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και κατέγραψε τις δικές της δυνατότητες, τις δυνατότητες μιας περιφερειακής δύναμης, στο πεδίο αυτό.

Στην Αθήνα η αμηχανία έρχεται ολοένα και πιο κοντά στην ενδοτικότητα. Η πιθανότητα του λάθους στις πολιτικές, στρατηγικές, στρατιωτικές, διπλωματικές επιλογές της πολιτικής μας ηγεσίας δεν εξετάζεται ούτε στο ελάχιστο, ούτε ως ενδεχόμενο. Εναλλακτικά σχέδια δεν φαίνεται να υπάρχουν. Δεν πρόκειται για βλακεία, ούτε για αφέλεια. Τα συμφέροντα που υπηρετεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας το εγκλωβίζουν σε αδιέξοδες πολιτικές. Δεν συμβαίνει μόνο στα εθνικά θέματα, συμβαίνει και σε οποιοδήποτε άλλο πεδίο της πολιτικής. Μόνο που στα εθνικά θέματα ετούτες οι παγιδεύσεις πληρώνονται πιο άμεσα. Και οπωσδήποτε πολύ πιο θεαματικά.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ισραηλινοί στρατιώτες σκότωσαν 29χρονο Παλαιστίνιο

Newsteam 0 Comments

Παλαιστίνιος σκοτώθηκε από πυρά ανδρών του ισραηλινού στρατού χθες Πέμπτη στο βόρειο τμήμα της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, ανακοίνωσε το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας, χωρίς να διευκρινίσει υπό ποιες συνθήκες.

Ένας πολίτης σκοτώθηκε από τις ισραηλινές δυνάμεις, ενημέρωσε το υπουργείο Υγείας με ανακοίνωση Τύπου που δημοσιοποίησε, διευκρινίζοντας ότι χτυπήθηκε από σφαίρα στον λαιμό στο χωριό Κιφλ Χάρες, νότια της Ναμπλούς.

Ο άνδρας που έχασε τη ζωή του ονομαζόταν Ιμπραήμ Μουστάφα Αμπού Γιακούμπ και ήταν 29 ετών, σύμφωνα με τον Αμπντάλα Καμίλ, κυβερνήτη της επαρχίας Σαλφίτ, όπου υπάγεται διοικητικά το χωριό Κιφλ Χάρες.

Όταν του ζήτησε διευκρινίσεις το Γαλλικό Πρακτορείο, ο ισραηλινός στρατός ανέφερε ότι δύο επιτιθέμενοι πέταξαν κοκτέιλ μολότοφ προς την κατεύθυνση ισραηλινών στρατιωτών, οι οποίοι αντέδρασαν ανοίγοντας πυρ.

Το επεισόδιο σημειώθηκε στα περίχωρα της Ναμπλούς, διευκρίνισε εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού, χωρίς να κάνει λόγο για νεκρούς.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

ΕΠΑΜ: Τα προσωπικά δεδομένα Ελλήνων πολιτών στα χέρια της Mossad;

Newsteam 0 Comments
Ανακοίνωση της ΠΓ του ΕΠΑΜ

Τη στιγμή που το Ισραήλ σχεδιάζει να διαπράξει το μεγαλύτερο, ίσως, από τα εγκλήματά του εναντίον του Διεθνούς Δικαίου, την προσάρτηση εδαφών της Δυτικής Όχθης της Παλαιστίνης, επέλεξε η κυβέρνηση της ΝΔ να φέρει στην επιφάνεια και για κύρωση στη Βουλή, μια συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, η οποία είχε υπογραφεί τον Οκτώβριο του 2013!

Μετά από 7 χρόνια και ενώ ακόμα και οι κυριότεροι Ευρωπαίοι εταίροι μας, η Γαλλία και η Γερμανία, αλλά και η Μ. Βρετανία, καταδικάζουν την τυχοδιωκτική και επικίνδυνη αυτή απόφαση της κυβέρνησης Νετανιάχου, η Ελλάδα σύρεται σε μια όλο και πιο στενή, ανίερη συμμαχία με το κράτος-δολοφόνο της Μέσης Ανατολής. Μια σχέση που περνά από τα… χαριεντίσματα μεταξύ των αντιπροσώπων των δύο χωρών (χαρακτηριστικά, ο κ. Μητσοτάκης κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Τελ Αβίβ, δήλωσε με περίσσιο θράσος ότι στο Ισραήλ αισθάνεται σαν στο σπίτι του) και φτάνει μέχρι την πλήρη παράδοση νευραλγικών τομέων της εθνικής μας άμυνας, με την αμυντική συμφωνία στην οποία έχουμε ήδη αναφερθεί, αλλά και σημαντικών τομέων της εσωτερικής μας τάξης και ασφάλειας.

Η νέα συμφωνία που έρχεται για κύρωση στη Βουλή αντικαθιστά την από 5/4/95 συμφωνία συνεργασίας για την καταπολέμηση των ναρκωτικών και (φυσικά) της τρομοκρατίας, η οποία είχε υπογραφεί από τους τότε υπουργούς Δημοσίας Τάξης της Ελλάδας, Ιωσήφ Βαλυράκη, και Αστυνομίας του Ισραήλ, Μοσέ Σαχάλ, και είχε κυρωθεί από την ελληνική Βουλή με τον νόμο 2383/1996, ΦΕΚ 40/Α/7-3-1996. Με τη νέα συμφωνία, η συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ επεκτείνεται σε 18 τομείς, (αρ, 2, παρ. 1) μεταξύ των οποίων η καταπολέμηση των παράνομων δραστηριοτήτων που αφορούν όπλα και εκρηκτικά, η προστασία δημόσιων/μαζικών εκδηλώσεων, οι έρευνες και πληροφορίες για τη δημόσια ασφάλεια και οι έρευνες για αγνοούμενους και πρόσωπα που τέλεσαν αδικήματα στην επικράτεια του άλλου Συμβαλλόμενου. Μέρος της συμφωνίας (άρ. 3, παρ. στ), αποτελεί και η διευκόλυνση της τεχνικής και τεχνολογικής ανταλλαγής τεχνογνωσίας, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, των ασκήσεων και της προμήθειας εξοπλισμού και υπηρεσιών. Επίσης, η συμφωνία ρητά αναφέρει (άρθρο 4) ότι η συνεργασία περιλαμβάνει την ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών δεδομένων!

Δεν είναι να απορεί κανείς πώς και γιατί η κυβέρνηση της ΝΔ θυμήθηκε αυτήν την από 7ετίας συμφωνία, και την φέρνει τώρα για κύρωση στη Βουλή. Τώρα που το Ισραήλ είναι στο στόχαστρο της διεθνούς κοινότητας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, αλλά και ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας του, καθώς βρίσκεται υπόδικος, αντιμέτωπος με σοβαρές κατηγορίες για τρεις υποθέσεις διαφθοράς. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που οι κυβερνώντες μας πετούν σωσίβιο στο εγκληματικό καθεστώς Νετανιάχου. Θα τολμήσουμε όμως να κάνουμε και μια υπόθεση: ότι η ελληνική κυβέρνηση θέλει να νομιμοποιήσει αναδρομικά την εφαρμογή εδώ και 7 χρόνια αυτής της συμφωνίας, παρότι δεν είχε κυρωθεί με νόμο από το ελληνικό κοινοβούλιο.

Η σύναψη τέτοιου είδους συμφωνιών με το σιωνιστικό κράτος θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τις πολιτικές ελευθερίες στη χώρα μας – ή μάλλον ό,τι έχει απομείνει από αυτές. Το ποιους ορίζει το Ισραήλ ως εγκληματίες ή τρομοκράτες φαίνεται από το ποιοι γεμίζουν τις ισραηλινές φυλακές: Παλαιστίνιοι οι οποίοι ασκούν το νόμιμο δικαίωμά τους στην αντίσταση απέναντι στην κατοχή της χώρας τους και αγωνίζονται για να την απελευθερώσουν. Οι παράνομες συλλήψεις και κρατήσεις, καθώς και τα βασανιστήρια των κρατουμένων, όπως καταγγέλλουν οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι καθημερινή πρακτική στη χώρα που θέλει να φέρει τον τίτλο της μόνης δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή. Οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες που ζουν στη χώρα μας και που παράνομα τους στερείται το δικαίωμα της επιστροφής στην πατρίδα τους, έχουν έναν επιπλέον λόγο να αισθάνονται ανασφαλείς με την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας. Το ίδιο και οι Έλληνες υποστηρικτές της Παλαιστίνης, οι οποίοι, εκτός από τη λογοκρισία και τη στοχοποίηση με τη ρετσινιά του ρατσισμού ή του αντισημιτισμού (όπως είθισται τελευταία να χαρακτηρίζεται η όποια κριτική ή απόρριψη του σιωνιστικού μορφώματος), θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τον κίνδυνο να βρεθούν τα προσωπικά τους δεδομένα στα χέρια της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας, της διαβόητης Mossad! Ήδη, ο νέος αντιτρομοκρατικός νόμος δίνει στις διωκτικές αρχές χωρών της ΕΕ τη δυνατότητα παρακολούθησης των τηλεφώνων Ελλήνων πολιτών. Πόσο δύσκολο είναι να επεκταθεί αυτή η δυνατότητα και για το Ισραήλ, στο πλαίσιο της ενοποίησης και του συντονισμού της εξακρίβωσης […] στον τομέα της καταπολέμησης του εγκλήματος και της δημόσιας ασφάλειας, που προβλέπεται (άρθρο 3, παρ. α) από αυτήν τη συμφωνία;

Επίσης, εύλογες ανησυχίες προκαλεί το γεγονός ότι βάσει αυτής της συμφωνίας, (άρ. 2 παρ. 2) οι Συμβαλλόμενοι θα μπορούν να συνεργάζονται σε ζητήματα που αφορούν την οργάνωση, λειτουργία και ασφάλεια των κέντρων κράτησης, καθώς και σε ζητήματα σωφρονισμού, αν λάβουμε υπόψιν ότι σ’ αυτά ακριβώς τα ζητήματα, το Ισραήλ δίνει ρεσιτάλ καταπάτησης κάθε έννοιας ανθρώπινου δικαιώματος! Οι δε ελληνικές δυνάμεις καταστολής θα αξιοποιήσουν στο μέγιστο βαθμό την τεχνογνωσία που θα λάβουν από τις έμπειρες αντίστοιχες δυνάμεις του Ισραήλ, όπως επίσης και τον εξοπλισμό που θα προμηθευθεί η χώρα μας, ο οποίος έχει αποδείξει την αποτελεσματικότητά του, δοκιμασμένος στην καταστολή των αμάχων της Παλαιστίνης!

Όπως κάθε απολυταρχικό καθεστώς, έτσι και το καθεστώς κατοχής της χώρας μας γνωρίζει ότι η επιβίωσή του εξαρτάται άμεσα από το πλήθος και την αποτελεσματικότητα των μεθόδων καταστολής του λαού που έχει στη διάθεσή του. Για τον λόγο αυτό απευθύνεται στους ειδήμονες, στο μακροβιότερο κράτος κατοχής της εποχής μας, σε μια προσπάθεια να εξαφανίσει και τα τελευταία ίχνη πολιτικής ελευθερίας και δημοκρατίας που έχουν απομείνει στη χώρα μας!

Πέραν αυτού, το γεγονός ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν καταδικάζει, αλλά αντίθετα επιβραβεύει και νομιμοποιεί το καθεστώς κατοχής της Παλαιστίνης˙ το γεγονός ότι φτάνουμε στο σημείο, ως χώρα, να αποδεχόμαστε και να νομιμοποιούμε ακόμα και την προσάρτηση των παράνομα κατεχόμενων εδαφών της Παλαιστίνης, αποδυναμώνει τα επιχειρήματά μας, όταν επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο για να υπερασπιστούμε τα εθνικά μας συμφέροντα στην Ελλάδα και την Κύπρο. Η πρόσδεση στον άξονα ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και οι περίφημες συμμαχίες που συνάπτουν οι κυβερνώντες μας, αποδεικνύονται τόσο συμφέρουσες, όσο θα ήταν μια συμμαχία προβάτων με μια αγέλη λύκων.

Μόνο η απελευθέρωση της χώρας μας από το καθεστώς κατοχής που της έχει επιβληθεί και η δημιουργία ενός ανεξάρτητου, δημοκρατικού κράτους, μπορεί να μας δώσει τη δυνατότητα να συνάψουμε πραγματικές συμμαχίες, σε ισότιμη βάση και όχι με όρους υποτέλειας, συμμαχίες που θα προάγουν την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ασφάλεια και την ευημερία των λαών. Και σ’ αυτήν την κατεύθυνση, το ΕΠΑΜ θα συνεχίσει να αγωνίζεται μέχρι τέλους!

Αθήνα, 6 Ιουλίου 2020
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Παγώνει η προσάρτηση Δυτικής Όχθης – Παραμένει η ανησυχία

Newsteam 0 Comments

Παγώνουν προς το παρόν τα σχέδια προσάρτησης του 30% της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ, καθώς υπάρχουν διεθνώς αντιδράσεις, ενώ αντιδρούν και κόμματα που συμμετέχουν στην ισραηλινή κυβερνητική συμμαχία. 

Στα παλαιστινιακά εδάφη της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης έγιναν χθες διαδηλώσεις κατά των σχεδίων προσάρτησης, όποτε κι αν επιχειρηθεί να προχωρήσουν αυτά. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι σχεδόν κάθε ηλικίας και των δύο φύλων σε Ραμάλα, Βηθλεέμ και Πόλη της Γάζας διαδήλωσαν, φωνάζοντας συνθήματα για ελευθερία, δικαιοσύνη και τερματισμό της ισραηλινής κατοχής.

Κινητοποιήσεις υπέρ του αγώνα του παλαιστινιακού λαού έγιναν χτες και στην Αθήνα, στο Αμμάν της Ιορδανίας, στη Σεούλ της Νότιας Κορέας και στο Σάντον της Νότιας Αφρικής.

Σε πρωτοσέλιδο άρθρο του στην εφημερίδα Γεντιότ Αχρονότ, ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον επισήμανε πως η προσάρτηση κατεχόμενων εδαφών της Δυτικής Όχθης συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και πως θα ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα του ισραηλινού κράτους. Δηλώνει ένθερμος υποστηρικτής και θαυμαστής του Ισραήλ, αλλά εκτιμά ότι νέες προσαρτήσεις δεν θα οδηγήσουν στην εξασφάλιση των συνόρων του Ισραήλ και θα αποβούν μακροπρόθεσμα αντίθετες ως προς τα συμφέροντά του.

Στο Βερολίνο, βουλευτές της γερμανικής ομοσπονδιακής Βουλής ενέκριναν χτες ψήφισμα που αναφέρει ότι οι απειλές της Ε.Ε. για κυρώσεις εναντίον του Ισραήλ θα είναι αντιπαραγωγικές. Παράλληλα, απέρριψαν το ισραηλινό σχέδιο για την προσάρτηση τμημάτων της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, αναφέροντας ότι αντιβαίνει στο Διεθνές Δίκαιο και δημιουργεί κίνδυνο νέας αποσταθεροποίησης της περιοχής.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Διαδικτυακή εκδήλωση καταδίκης του νέου ισραηλινού εγκλήματος προσάρτησης της Δυτικής Όχθης

Newsteam 0 Comments

Και αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2020, στις 8.00

Την 1η Ιουλίου 2020 η κυβέρνηση του υπόδικου ισραηλινού πρωθυπουργού Μπ. Νετανιάχου θα ξεκινήσει την διαδικασία προσάρτησης μέρους της παλαιστινιακής Δυτικής Όχθης που κατέλαβε με την επίθεση του 1967. Πρόκειται για μια ενέργεια που ναρκοθετεί το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού για ανεξάρτητο κράτος στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την ανατολική Ιερουσαλήμ, όπως έχει ψηφίσει ο ΟΗΕ. Η σχεδιαζόμενη προσάρτηση αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο κι έχει ήδη αντιμετωπίσει την οργή του Παλαιστινιακού λαού και πολλών κυβερνήσεων.

Τα όσα διακυβεύονται με την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης θα αναλυθούν στην κοινή διαδικτυακή εκδήλωση που διοργανώνεται την ίδια μέρα, την 1η Ιουλίου στις 8 το βράδυ, με ομιλητές:

  • Μαρουάν Τουμπάσι, Πρέσβης Παλαιστινιακού κράτους στην Ελλάδα,
  • Άρη Χατζηστεφάνου, δημοσιογράφος,
  • Κώστα Ράπτη, δημοσιογράφος, και
  • Στέφανο Πράσσο, μέλος διεθνούς αποστολής που επισκέφθηκε το 2019 τη Δυτική Όχθη.

Την εκδήλωση διοργανώνουν οι ακόλουθες ιστοσελίδες, από τις οποίες θα μπορείτε να την παρακολουθήσετε:

anemosantistasis.blogspot.com

guernicaeu.wordpress.com

info-war.gr

kokinokamini.blogspot.com

kommon.gr

kosmodromio.gr

https://kozani.tv/

prensa-rebelde.blogspot.com

https://www.kordatos.org/

toperiodiko.gr

  • Να ηττηθούν τα σχέδια του ισραηλινού κράτους τρομοκράτη!
  • Όχι στην προσάρτηση της Δυτικής Όχθης!
  • Να αναγνωρίσει η Ελλάδα το ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος!

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Θέλουμε να αποκτήσουμε την ελευθερία μας όπως κι εσείς…

Newsteam 0 Comments

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της, φυσικά, έχουν διαφορετικές θέσεις σε διάφορα ζητήματα, ωστόσο, εάν δεν επιθυμούν να ερμηνευθούν οι πολιτικές ή οι στάσεις τους ως υποκριτικές ή έχοντας δύο μέτρα και δύο σταθμά σχετικά με ζητήματα που εγείρονται σε αυτόν τον κόσμο ή ακόμη και σε σχέση με τη δέσμευση σε ό,τι ορίζεται στους νόμους, τους κανονισμούς και τις διεθνείς συμβάσεις τις οποίες υπέγραψαν και δεσμεύτηκαν από αυτές, οι οποίες δημιουργήθηκαν για να ρυθμίζουν τις διεθνείς σχέσεις και να αποτρέπουν την επικράτηση του νόμου της ζούγκλας σε αυτόν τον κόσμο. Η ΕΕ πρέπει να αναλάβει τις πρωτοβουλίες εκείνες επιβάλλοντας τα απαραίτητα ποινικά μέτρα και κυρώσεις, όπως ορίζονται από τη Διεθνή νομιμότητα κατά του Ισραήλ, του αποικιακού κράτους κατοχής, και όχι μόνο όσον αφορά τις πρόσφατες εξαγγελίες περαιτέρω προσάρτησης.

Ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να διαπράττονται τρομερά εγκλήματα εναντίον του παλαιστινιακού λαού, όχι μόνο για 53 χρόνια, αλλά για 72 χρόνια από το έγκλημα της Νάκμπα (καταστροφή).

Πώς είναι δυνατόν κάποιοι Ευρωπαίοι να ξεχνούν ότι ήταν αυτοί οι ίδιοι που δημιούργησαν διεθνή και ευρωπαϊκά δικαστήρια στη Νυρεμβέργη ώστε για να φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης τα εγκλήματα της ναζιστικής κατοχής που υπέστησαν μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ήταν αυτοί που πολέμησαν κατά των ναζιστικών τερατουργημάτων με τους στρατούς τους και τη γενναία εθνική αντίσταση που άσκησαν οι Ευρωπαίοι λαοί, ενώ ταυτόχρονα μας απαγορεύουν να αντισταθούμε στην ισραηλινή κατοχή, ακόμη και χρησιμοποιώντας αυτές τις μεθόδους που καθορίζονται από τους διεθνείς νόμους και παρά το γεγονός ότι αγωνιζόμαστε σήμερα μέσω της ειρηνικής λαϊκής αντίστασης έχοντας απέναντι την τέταρτη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο και τους εξτρεμιστές εποίκους που συνδέονται με το σιωνιστικό Βιβλικό ιδεολόγημά τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τιμωρήσει αρκετές χώρες, η τελευταία ήταν την περασμένη εβδομάδα όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να επεκτείνει την περίοδο κυρώσεων κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας, παλαιότερα στη Νότια Αφρική κατά την περίοδο του καθεστώτος του απαρτχάιντ, στο Ιράν και τα Βαλκάνια μέχρι τη Βενεζουέλα και την Κούβα παλαιότερα, οδηγώντας σε πολλές περιπτώσεις την οικονομία αυτών των χωρών σε ύφεση.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει: Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα τιμωρήσει το Ισραήλ μετά την προσάρτηση των υπό κατοχή παλαιστινιακών εδαφών της Δυτικής Όχθης κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου και των αποφάσεων της διεθνούς νομιμότητας τις οποίες συνδιαμόρφωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση και αποτελούν ιδρυτικές αρχές της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και επανεξετάζοντας την Ευρωπαϊκή Συμφωνία Εταιρικής Σχέσης με το Ισραήλ.

Αυτό αποτελεί πρόκληση για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της και αφορά στην αξιοπιστία των εκπεφρασμένων αξιών της, δηλαδή της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης, των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι αυτές είναι οι κοινές αξίες με το  κατοχικό κράτος του Ισραήλ, τη χώρα που πριν από λίγες ημέρες καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στη Γενεύη για παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και ζήτησε να λογοδοτήσει, επιπλέον των εκατοντάδων παρόμοιων ψηφισμάτων του ΟΗΕ που έχουν εγκριθεί από διεθνείς οργανισμούς.

Πώς μπορούν να πιστεύουν ορισμένοι Ευρωπαίοι αυτό το κράτος, το Ισραήλ, ένα κράτος κατοχής και φυλετικών διακρίσεων, που στοχεύει ακόμη και τα δικαιώματα των ίδιων των κατοίκων του. Οι παραβιάσεις της Δημοκρατίας, τα φρικτά εγκλήματα και η καταπίεση εναντίον άλλων ανθρώπων αποτελούν άραγε συστατικά δημοκρατίας; Ποιο δημοκρατικό κράτος αναμιγνύεται σε ζητήματα άλλων χωρών, δημιουργώντας εστίες έντασης στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και αλλού σε αγαστή συνεργασία με τον ακραίο σύμμαχό τους, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Το Ισραήλ, το κράτος κατακτητής δεν διστάζει να εκμεταλλεύεται και να εργαλειοποιεί  τον ισχυρισμό του αντισημιτισμού κατά το δοκούν υπηρετώντας τις σιωνιστικές αντιδημοκρατικές πολιτικές του.

Οι λαοί μας δεν πείθονται από τα παραπλανητικά, όμορφα και ευγενικά λόγια ορισμένων αξιωματούχων οι οποίοι επαινούν το Ισραήλ σαν να είναι ο επί γης παράδεισος ο οποίος χτίστηκε πάνω στα ερείπια εκατοντάδων παλαιστινιακών χωριών που καταστράφηκαν από τις σιωνιστικές συμμορίες το 1948 εκτοπίζοντας  1 εκατομμύριο Παλαιστίνιους εκείνο το έτος, ιδρύοντας το Κράτος του Ισραήλ εις βάρος των αυτόχθονων Παλαιστινίων.

Εμείς οι Παλαιστίνιοι βιώνουμε καθημερινά τον τρόμο, τις δολοφονίες, την καταστροφή σπιτιών, τις απελάσεις κατοίκων, την κατασκευή διαχωριστικών τειχών, τις πολιτικές απαρτχάιντ, τις  πολιορκίες, τα ισραηλινά στρατιωτικά εμπόδια και σημεία ελέγχου μεταξύ των πόλεων και των χωριών μας, τις καθημερινές εισβολές στα σπίτια μας, τις συλλήψεις των παιδιών μας και την άνευ χρονικού περιορισμού φυλάκισή τους, την δήμευση των εδαφών μας, καθώς και το κάψιμο των ελαιόδεντρων μας.

Όλα αυτά γίνονται εκδικητικά ενώ η Ευρώπη σας τα αντιμετωπίζει με ατιμωρησία.

Ο λαός μας έχει βαρεθεί να ζει με αυτή τη ρατσιστική κατοχή και μίσος, και για να την ξεφορτωθούμε, έχουμε αποδεχθεί μια διεθνώς συναινετική λύση, αυτή της ίδρυσης ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, εφαρμόζοντας τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών για την επίλυση του ζητήματος των προσφύγων οι οποίοι όπως και η οικογένειά μου εκτοπίστηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες στην Παλαιστίνη. Συμφωνήσαμε να ιδρύσουμε το κράτος που τόσο περιμέναμε μόνο στο 22% των ιστορικών εδαφών της Παλαιστίνης στα οποία ζούσαν Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί.

Δεν σας ζητάμε να έρθετε στην κατεχόμενη Παλαιστίνη για να μοιραστείτε μαζί μας την ειρηνική αντίσταση ενάντια στη φρικτή κατοχή την οποία εσείς, οι Έλληνες φίλοι μας πολέμησαν κάνοντας μεγάλες θυσίες κατά την διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού σας αγώνα ενάντια στη ναζιστική κατοχή και τη στρατιωτική δικτατορία, για την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Το μόνο που ζητάμε, είναι το πανανθρώπινο δικαίωμα όλων των λαών στην αυτοδιάθεση, να επιβληθούν κυρώσεις εναντίον ενός κράτους που ασκεί την βαρβαρότητα της κατοχής και του εκτοπισμού και να προχωρήσει η κυβέρνησή σας αναγνωρίζοντας το κράτος μας σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του κοινοβουλίου σας (Δεκέμβριος 2015) βάσει της αρχής της λύσης των δύο κρατών, πριν στερέψουν οι εναπομείνασες ευκαιρίες για ειρήνη και καταλήξουμε στο χάος.

Θέλουμε να στηρίξετε τη δύναμη της αλήθειας όπως έχετε κάνει πάντα έτσι ώστε να μπορούμε να ζούμε κι εμείς όπως κι εσείς, ελεύθερα, σε ασφάλεια, σταθερότητα και ειρήνη, ώστε να μην συνεχίσουμε μιλάμε για δυο μέτρα και δύο σταθμά σε θέματα που αφορούν έναν ολόκληρο λαό.

*O Marwan E. Toubassi είναι Πρέσβης του Κράτους της Παλαιστίνης

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ο Βόλντεμορτ έχει ήδη κερδίσει

Newsteam 0 Comments

Έχοντας δει τρεις συνεντεύξεις του Νίκου Παππά για το θέμα των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών με τον Μιωνή (σε Mega, ΕΡΤ και ΚΟΝΤRΑ) νομίζω πως ο πρώην υπουργός θα αντλούσε απείρως πιο πειστικά επιχειρήματα από τον κινηματογραφικό Harry Potter, ως εξής:

– ο συνομιλητής δεν ήταν ο Μιωνής αλλά ο Βόλντεμορτ (ίσως η φυσιογνωμική ομοιότητα να έπειθε περισσότερους)

– όταν αναφερόταν σε μαγαζί, εννοούσε το Χογκγουορντς (τη μεγάλη Σχολή Μαγείας) και

– όταν έλεγε για δική του ατζέντα προφανώς δεν εννοούσε του Παπαγγελόπουλου αλλά το τρομακτικό βιβλίο των τεράτων που ποτέ δεν πρέπει να ανοίξουν οι μαθητευόμενοι μάγοι.Αλήθεια, νομίζω θα συγκινούσε περισσότερο τουλάχιστον το κινηματογραφόφιλο κοινό και θα έδινε και μια διαφορετική νότα στην πολιτική αντιπαράθεση. Αντίθετα, τώρα, το μόνο που έχει καταφέρει είναι να ξενερώσει τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ που κάπως πρέπει να τα βολέψουν, κάτι πρέπει να απαντήσουν και κάπως να δικαιολογηθούν για πρακτικές που ο κόσμος της Αριστεράς έμαθε να κατακεραυνώνει ως κάτοχος του πραγματικού ηθικού πλεονεκτήματος.

 

Το μαγαζί του Χόγκγουορτς και η κρυφή ατζέντα με τα τέρατα.

Μην ετοιμάζεστε να ξεσπαθώσετε οι φιλελεύθεροι πασόκο-δεξιοί. Ο απλός κόσμος της Αριστεράς είναι ακόμα κάτοχος του ηθικού πλεονεκτήματος. Το πιστεύω πραγματικά. Ο κόσμος που δεν θεωρεί φυσιολογικά αυτά τα πράγματα για υπουργό αριστερής κυβέρνησης, που βλέπει, ακούει και εκπλήσσεται, αυτός ο κόσμος έχει ακόμα εκείνη τη διαφορετική μαγιά ανθρώπου που εσείς, της άλλης πλευράς, έχετε χάσει από τον καιρό των pampers, των χρηματιστηρίων και των εξοπλιστικών.

Απαντώντας στις αποκαλύψεις, ο Νίκος Παππάς και ο ΣΥΡΙΖΑ ωρύονται για τις λαθροχειρίες και τις εξυπηρετήσεις της περιόδου Σαμαρά, για τα λεφτά του Παπασταύρου και για τις μίζες της Novartis. Προφανώς, επί της ουσίας έχουν δίκιο.

Το κάνουν όμως σε λάθος χρόνο και δυστυχώς το κάνουν πλέον αμυνόμενοι. Το επιχείρημα εσείς τα κάνατε χειρότερα, εγώ συνομιλούσα με έναν εμπλεκόμενο σε οικονομικό σκάνδαλο επειδή μου το ζήτησε μια άλλη κυβέρνηση δεν πείθει.
Το επιχείρημα ο Τσίπρας δεν ήξερε τίποτα δεν πείθει.
Το επιχείρημα δεν καταλάβατε καλά, έλεγα ότι κάποιοι βγάζουν λεφτά εννοώντας τον ίδιο τον συνομιλητή που είχα μπροστά μου δεν πείθει.

Αν και δεν πείθουν, τα επιχειρήματα αυτά είναι ταιριαστά στην πολιτική αντιπαράθεση των ημερών, με ερωτήσεις που τίθενται εκ δεξιών, με τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις όπου η μάχη κερδίζεται όχι από όποιον έχει το δίκιο στη μεγάλη εικόνα αλλά από όποιον μπορεί να μανιπουλάρει τη συζήτηση στο αποψινό μας πάνελ.

Επίσης, έχουν δίκιο στον ΣΥΡΙΖΑ να λένε ότι οι κασέτες είναι προϊόν παράνομης υποκλοπής, όπως και ότι προφανώς ήταν σε συνεννόηση με τη ΝΔ ο Μιωνής αφού ήδη, μήνες πριν ο βουλευτής Θ. Πλεύρης ήξερε για το περιεχόμενο των συνομιλιών. Όμως ούτε και αυτά αλλάζουν την εικόνα βλέποντας την υπόθεση από τη θέση ενός αριστερού πολίτη. Ενός πολίτη που θα είχε δικαιολογημένα μερικά εξ αριστερών ερωτήματα, που νομίζω πως για άλλη μια φορά λείπουν από τον δημόσιο διάλογο των ημερών:

Θα προσπαθήσω να διατυπώσω παρακάτω μόνο 7 από αυτά όπως τα αντιλαμβάνομαι εγώ:

1 – Πώς γίνεται ένας υπουργός αριστερής κυβέρνησης να μπαίνει σε αυτού του είδους τη συζήτηση με έναν από τους διωκόμενους για τη λίστα Λαγκάρντ; Πώς γίνεται η συνομιλία μεταξύ ενός υπουργού και ενός ελεγχόμενου να είναι του τύπου ρε μαλάκα, ρε αγόρι μου, στ’ αρχίδια μου κτλ.

2 – Πώς γίνεται να καταδέχεσαι να χρησιμοποιείται το χαρτί του αντισημιτισμού εναντίον σου όταν πας να ελέγξεις έναν διωκόμενο για μαύρο χρήμα, που τυχαίνει να είναι Εβραίος; Στην ουσία ο κ. Μιωνής λέει στον Παππά ότι αν τον ελέγξουν για τις ατασθαλίες του, θα κατηγορήσει την τότε (αριστερή) κυβέρνηση για αντισημιτισμό μέσω των διεθνών του γνωριμιών και μέσω της Ισραηλινής κυβέρνησης. Και αντί ο Παππάς να τον στείλει στον διάολο κάθεται και συζητά μαζί του.

3 – Πώς γίνεται υπουργός αριστερής κυβέρνησης να δέχεται να μπει σε αυτή τη συζήτηση; Και πόσο οδυνηρή είναι η διαπίστωση ότι αποδεχόμαστε την πολιτική του Ισραήλ στις διακρατικές μας σχέσεις ως εξής: Στ’ αρχίδια μου για το τι θα πεις για το Παλαιστινιακό. Εντάξει, δεν θα βγεις να πεις είστε εγκληματίες ξέρω ‘γω και τα λοιπά. Τρία πράγματα μπορούμε να τα κάνουμε; Έτσι έλεγε ο Παππάς ότι μας αντιμετωπίζει το Ισραήλ. Είναι όμως ή όχι εγκληματίες έναντι των Παλαιστινίων οι ισραηλινές κυβερνήσεις κύριε Παππά; Ε χει σημασία ότι ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου διετέλεσε εκπρόσωπος Τύπου του Ισραηλινού Στρατού που ευθύνεται για τα εγκλήματα εις βάρος των Παλαιστινίων; Σε αφορά αυτό ως αριστερό υπουργό;

4 – Ποια ανάγκη επέβαλε την ακριβώς επόμενη μέρα των αποκαλύψεων ο πρώην υπουργός της αριστερής κυβέρνησης να ζητήσει συνάντηση από τον πρέσβη του Ισραήλ, ο οποίος τον ενημέρωσε για την επιτυχή επίσκεψη στο Ισραήλ του… Κυριάκου Μητσοτάκη. (Είχε αγωνία ο κ. Παππάς αν πήγε καλά η επίσκεψη Μητσοτάκη στο Ισραήλ;). Και γιατί στην επίσημη ανακοίνωση της πρεσβείας τονίζεται ότι Ο κ. Παππάς είναι η απόδειξη της δικομματικής υποστήριξης των σχέσεων Ισραήλ – Ελλάδας; Είναι χαρούμενοι οι άνθρωποι της Αριστεράς με αυτή τη διαπίστωση;

5 – Στο επίμαχο σημείο για την ατζέντα του Παπαγγελόπουλου και για τους κάποιους που βγάζουν λεφτά, ακόμα και αν υποθέσουμε πως αναφέρεται στην ατζέντα και στα λεφτά του Μιωνή όπως τώρα ισχυρίζεται ο Νίκος Παππάς, πώς γίνεται αμέσως παρακάτω να λέει ότι αυτό μπορούμε να κάνουμε ότι δεν το είδαμε; Κάνουν οι υπουργοί μιας αριστερής κυβέρνησης ότι δεν είδαν αυτούς που βγάζουν λεφτά (προφανώς παράνομα αφού επ’ αυτού γίνεται η συζήτηση);

6 – Πώς γίνεται ένας διωκόμενος τύπος σαν τον συνομιλητή σου να σου λέει ότι τον κυνηγάει άλλος υπουργός (ο Παπαγγελόπουλος) και να σου ζητά να τον κάνεις πρόξενο της Ελλάδας στο Ισραήλ για να αποκτήσει ασυλία και εσύ να μην έχεις σηκωθεί να φύγεις την ίδια στιγμή από τη συζήτηση; Πώς γίνεται ο υπουργός αριστερής κυβέρνησης σε αυτή τη συζήτηση να δέχεται ερώτηση: Τι θα κάνουνε, θα κυνηγάνε τον πρόξενο της Ελλάδας στο Ισραήλ; και να μην του έχει πετάξει το νερό στη μούρη, αλλά να απαντά δεν υπάρχει περίπτωση (να τον κυνηγάνε);

7 – Πώς γίνεται ένας υπουργός αριστερής κυβέρνησης να μιλά με έναν διωκόμενο για τη λίστα Λαγκάρντ και να του υπόσχεται πως Θα ζητήσω από τον Παπαγγελόπουλο να μου φέρει την ίδια την τύπισσα και θα της πω ανοιχτά περί τίνος πρόκειται. Θα της πω κορίτσι μου έχεις καταλάβει τι πας να κάνεις;. (Οπου η τύπισσα όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα είναι η εισαγγελέας που ερευνά τις υποθέσεις του διωκόμενου). Τα κάνουν αυτά οι υπουργοί αριστερών κυβερνήσεων;

Για ακόμα μία φορά γίνεται σαφές:

Ο ΣΥΡΙΖΑ βαδίζει με βήμα ταχύ (αν δεν έχει ήδη φτάσει) στην πλήρη και ανεπίστρεπτη πασοκοποίησή του. Έχω γράψει και άλλες φορές πως για να προσεταιριστεί τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ κάνει ό,τι μπορεί να μοιάσει στο ΠΑΣΟΚ και αυτό φυσικά δεν εξαιρεί και τις συμπεριφορές και συναλλαγές αυτού του είδους που θέριεψαν μέσα στην Αλλαγή και που διαβάζουμε τις τελευταίες ημέρες.

Το παιχνίδι παίζεται πλέον μόνο στο επικοινωνιακό πεδίο και η πολιτική έχει στην ουσία πεθάνει. Η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών έχει δυστυχώς αποδεχτεί αυτές τις συμπεριφορές, αυτού του είδους την ηθική στην πολιτική. Αυτή την ίδια που ασπάστηκαν η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και καθώς φαίνεται και ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ.

Οι λίγοι που έμειναν ακόμα να εκπλήσσονται, το μόνο που καταφέρνουν είναι να κοιμούνται ακόμα το βράδυ με τη συνείδησή τους ήσυχη ύπνον ελαφρύ. Γιαυτό και συνεχίζουν να πέφτουν από τα σύννεφα.

Η μεγαλύτερη αποκάλυψη από τις κασέτες Μιωνή είναι η συνειδητοποίηση ότι και η κυβερνώσα Αριστερά, παίζει πλέον με τον ίδιο τρόπο το παιχνίδι. Θα βρίσκεται μία από πάνω, όταν έχει ένα καλό χαρτί που θα της δίνει πόντους και μία από κάτω, όταν θα σκάει κάποια δική της υπόθεση με πάταγο. Οι κανόνες όμως θα παραμείνουν οι ίδιοι και τα μαγικά ξόρκια της ιδεολογίας και των κοινωνικών αγώνων δεν πιάνουν πια.

Ο Βόλντεμορτ έχει ήδη κερδίσει.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το Αζερμπαϊτζάν αγοράζει τουρκικά UAV Bayraktar TB2 μεσαίου βεληνεκούς

Newsteam 0 Comments

BAKU, (BM) – Σύμφωνα με ειδησεογραφικά δίκτυα, η Τουρκία βρήκε έναν επιπλέον αγοραστή των φονικών UAV της TB2 Bayraktar. Η χώρα αυτή είναι το Αζερμπαϊτζάν το οποίο παρήγγειλε δεκάδες τουρκικά οπλισμένα UAV και drones.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν Zakir Hasanov: δουλεύουμε συνεχώς στον κλάδο των ένοπλων drone και UAV με άμεσα και εμφανή αποτελέσματα. Παράλληλα το κοινοβούλιο της χώρας ενέκρινε την απόσχιση συγκεκριμένου ποσοστού του προϋπολογισμού της χώρας για αγορά αμυντικού υλικού από την Τουρκία.

Ο υπουργός Άμυνας δεν διευκρίνισε το είδος των UAV και των drones τα οποία θα αγοράσει η χώρα, αλλά ούτε και τον ακριβή αριθμό.   Η τουρκική τηλεόραση έκανε λόγο  για πώληση του ένοπλου Bayraktar TB2 και άλλων μοντέλων UAV και drone.

Το Bayraktar TB2 – mid-range strike UAV, έχει σχεδιαστεί από την τουρκική εταιρεία Bayrak. Η ανάπτυξη του drοne ξεκίνησε το 2007 και δύο χρόνια αργότερα τέθηκε σε πλήρη τακτική χρήση. Το 2014 η εταιρεία έκανε επίδειξη του drone στον Τουρκικό Στρατό και δύο χρόνια αργότερα το Bayraktar TB2 ήταν και επισήμως τοεθνικό όπλο της Τουρκίας.

Το Bayraktar TB2 μπορεί να πετάξει στα 7300 m και να μείνει στον αέρα για 24 ώρες. Μπορεί να κινηθεί σε απόσταση μεγαλύτερη των 150 χιλιομέτρων από την βάση και διαθέτει δύο mode (remote control or automatic mode, including independent take-off and landing).

Το drone είναι εφοδιασμένο με πλήθος καμερών και ανιχνευτών-καταδεικτών στόχου, ενώ παράλληλα μπορεί να εξοπλιστεί με συμβατικές βόμβες αλλά και κατευθυνόμενες από λέιζερ.

Τα Τουρκικά Bayraktar TB2 άλλαξαν το ισοζύγιο ισχύος στην Λιβύη

Όπως αναφέραμε στο Bulgarianmilitary, το ρωσικής κατασκευής Pantsir-S1 anti-aircraft missile-cannon systems [ZRPKs], το οποίο εχρησιμοποιήθη στην Λιβύη, φάνηκε μερικώς άχρηστο έναντι του Τουρκικού μη επανδρωμένου πολλαπλών χρήσεων Bayraktar TB2.

Άξιο αναφοράς είναι πως τα ρωσικά ZRPK δεν είχαν υποστεί τις τελευταίες μετατροπές στα δεδομένα ανίχνευσης στόχου, ούτε και στα ραντάρ τους. Χρησιμοποιούσαν παλαιωμένες τεχνικές ανίχνευσης και αυτός ήταν ο πιθανός λόγος για τον οποίο ήταν τόσο αδύναμα έναντι των Τουρκικών μη επανδρωμένων.

Τα ΤΒ2 μπορούσαν να βάλουν κατά μέσο όρο από τα 4+ χιλιόμετρα με ακρίβεια βολής μικρότερη των 10 μέτρων και είχαν την ικανότητα να μείνουν στον αέρα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σχόλιο: Ο μεταφραστής επιδιώκει να καταδείξει την γεωπολιτική σημασία που έχει η στρατηγικής φύσης κίνηση της Τουρκίας. Με αυτό το άνοιγμα στην αγορά του Αζερμπαϊτζάν η Τουρκία έρχεται ένα βήμα πιο κοντά στο Ισραήλ του οποίου η αντιβαλλιστική ομπρέλα αλλά και ένα μεγάλο μέρος της τακτικής ισχύος του έναντι του Ιράν εξαρτάται από το Αζερμπαϊτζάν. Το Ισραηλινό Υπουργείο Άμυνας σύμφωνα με το defensenews είχε ανακοινώσει περικοπές ύψους 200.000.000 δολαρίων στο πρόγραμμα ενίσχυσης του στρατού του Αζερμπαϊτζάν. Το κενό αυτό φαίνεται να ήρθε να καλύψει η Τουρκία σε μικρό χρονικό διάστημα.

  1. Το Ισραήλ πούλησε το 2012 στο Αζερμπαϊτζάν δύο αντιβαλλιστικά ραντάρ Green Pine τα οποία μάλιστα ενοποιήθηκαν με τα ρωσικά συστήματα S-300.
  2. Αγορές ισραηλινού εξοπλισμού (Heron I, θερμικές κάμερες, drone, τεχνολογίες δεδομένων στοχοποίησης και κατάδειξης στόχου) ύψους 1,1 δις από το Υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν.
  3. Τα Ισραηλινά ραντάρ που βρίσκονται στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν παρέχουν έγκαιρη προειδοποίηση για ενδεχόμενο ιρανικό βομβαρδισμό, καθώς η εμβέλειά τους αγγίζει τα 500 χλμ.
  4. Το Green Pine μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως sofft kill όπλο το οποίο μπορεί να διεξάγει επιχειρήσεις κυβερνοπολέμου και ηλεκτρονικού πολέμου έναντι του Ιράν, κυρίως στην περιοχή της Κασπίας θάλασσας όπου έχει έντονη παρουσία το Ναυτικό του Ιράν.

Άλλος ένας δυνητικός τακτικός σύμμαχος της Αθήνας (όπως και η Σερβία) φαίνεται να κινείται προς την πλευρά της Άγκυρας και να συμπαρασύρει μαζί του αρκετές χώρες της περιοχής, δίνοντας περαιτέρω διπλωματική ισχύ στην Τουρκία. Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο ένα δυνητικό γεωπολιτικό τρίγωνο που θα μπορούσε να σχηματιστεί με Ελληνική πρωτοβουλία γύρω από την Τουρκία, ήταν εκείνο της Ελλάδας-Ισραήλ-Αρμενία-Αζερμπαϊτζάν, το οποίο θα είχε ως σκοπό την έμμεση άσκηση εξωτερικής πολιτικής τόσο στα νερά και το εμπόριο της Κασπίας θάλασσας όσο και στα στενά του Βοσπόρου.

Οι αμυντικές βιομηχανίες των τεσσάρων χωρών θα μπορούσαν να αναπτυχθούν παράλληλα (με πυρήνα το Ισραήλ) καθώς οι γεωγραφικές αποστάσεις των χωρών με τους αντιπάλους τους είναι ίδιες, η ανάγκη για καλύτερες τιμές συντήρησης πλατφορμών μάχης είναι κοινή αλλά και τα συστήματα που πρέπει να αναπτυχθούν και από τις 4 χώρες για να αντιμετωπίσουν την επεκτατική στάση της Τουρκίας είναι κοινά. Ενδεικτικά αναφέρουμε, εγχώριας κατασκευής αντιπλοϊκούς βαλλιστικούς πυραύλους, συστήματα soft kill για πλατφόρμες στεριάς και θάλασσας, δημιουργία χερσαίου artillery on steroids με σκοπό την ενίσχυση της θαλάσσιας- εναέριας προβολής ισχύος έναντι της Τουρκίας και τέλος δημιουργία συνθηκών A2/AD με ενοποιημένα συστήματα αναγνώρισης επεξεργασίας και κατάδειξης στόχου σε σημεία όπου εντείνεται η τουρκική προκλητικότητα, όπως  ο Καύκασος, το Αιγαίο (σύμπλεγμα Καστελορίζου).

*Μετάφραση-Σχόλιο: Χωριανόπουλος Άγγελος

*Πηγή: bulgarianmilitary.com

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Λωρίδα της Γάζας: Ισραηλινά πλήγματα σε αντίποινα για εκτόξευση ρουκετών

Newsteam 0 Comments

Η Πολεμική Αεροπορία του Ισραήλ έπληξε τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο θέσεις της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας σε αντίποινα για τις εκτοξεύσεις ρουκετών εναντίον του νότιου τμήματος της ισραηλινής επικράτειας από τον παλαιστινιακό θύλακα.

Οι ανταλλαγές πυρών καταγράφονται με φόντο την αυξανόμενη ένταση καθώς πλησιάζει μια ημερομηνία-κλειδί όσον αφορά το σχέδιο προσάρτησης μεγάλου μέρους της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ.

Το βράδυ χθες Παρασκευή εκτοξεύτηκαν δύο ρουκέτες από τη Λωρίδα της Γάζας εναντίον του νότιου Ισραήλ, χωρίς να αναφερθούν θύματα.

Οι υπηρεσίες πρώτων βοηθειών ανέφεραν πως ήχησαν οι σειρήνες της αεράμυνας στην περιοχή της Σντερότ, ισραηλινής πόλης η οποία απέχει μερικά χιλιόμετρα από τον παλαιστινιακό θύλακα.

Λίγες ώρες αργότερα, ισραηλινά μαχητικά έπληξαν εργοστάσια κατασκευής πυρομαχικών και ρουκετών στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, ενημέρωσε σήμερα ο ισραηλινός στρατός.

Κήρυξη πολέμου

Πηγές προσκείμενες στα σώματα ασφαλείας στη Γάζα επιβεβαίωσαν στο Γαλλικό Πρακτορείο τα πλήγματα στον τομέα της Χαν Γιούνις, στο νότιο άκρο του παλαιστινιακού θύλακα των δύο εκατομμυρίων κατοίκων.

Η προηγούμενη εκτόξευση ρουκέτας από τη Λωρίδα της Γάζας εναντίον του Ισραήλ είχε καταγραφεί στις αρχές Μαΐου.

Την Πέμπτη, η ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς προειδοποίησε το Ισραήλ εναντίον της υλοποίησης του σχεδίου να προσαρτήσει μεγάλα τμήματα της κατεχόμενης Δυτικής Οχθης, που θα ισοδυναμούσε, κατ’ αυτήν, με την κήρυξη πολέμου.

Η αντίσταση θεωρεί την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης και της Κοιλάδας του Ιορδάνη κήρυξη πολέμου εναντίον του λαού μας και θα φροντίσουμε ο εχθρός να το μετανιώσει, είπε ο εκπρόσωπος των Ταξιαρχιών Εζεντίν αλ Κάσαμ, Αμπού Ομπάιντα.

Η δήλωση αυτή καταγράφηκε καθώς κλιμακώνεται η ανησυχία ενόψει της αναμενόμενης ισραηλινής απόφασης για την εφαρμογή του σχεδίου των ΗΠΑ για το Μεσανατολικό.

Ρουκέτες και αντίποινα

Αυτό προβλέπει την προσάρτηση από το Ισραήλ της Κοιλάδας του Ιορδάνη και των εβραϊκών οικισμών στη Δυτική Όχθη, παλαιστινιακό έδαφος κατεχόμενο από τον ισραηλινό στρατό, καθώς και την εγκαθίδρυση παλαιστινιακού κράτους με πολύ μειωμένη έκταση.

Η παλαιστινιακή ηγεσία, η Φατάχ στη Δυτική Όχθη και η Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, καταδικάζουν το αμερικανικό σχέδιο, το οποίο καταγγέλλουν επίσης ο ΟΗΕ, οι Ευρωπαίοι και ο Αραβικός Σύνδεσμος.

Τα τελευταία χρόνια, Ισραήλ και Χαμάς ενεπλάκησαν σε τρεις πολέμους (2008, 2012, 2014).

Παρά την ανακωχή των τελευταίων μηνών, οι δύο πλευρές αναμετρώνται περιστασιακά με εκτοξεύσεις ρουκετών από τη Λωρίδα της Γάζας και πλήγματα αντιποίνων του ισραηλινού στρατού.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Νίκος Παππάς και Σάμπυ Μιωνής: Μήπως δεν είναι η εξαίρεση;

Newsteam 0 Comments

Η αθλιέστατη στιχομυθία Νίκου Παππά και Σάμπυ Μιωνή, ανεξάρτητα αν είναι προϊόν τηλεφωνικής υποκλοπής είναι φοβερά αποκαλυπτική για το κλίμα που κυριαρχεί στην πολυδιαπλεκόμενη πολιτική ζωή της χώρας, όπου το πάθος της πολιτικής αναρρίχησης και εξουσίας συμπλέκεται με το χρήμα, την κατασκοπεία και τις πιο ελεεινές κρατικές μεθοδεύσεις αναδεικνύοντας δυσοσμία, κατάπτωση και βούρκο.

Δυστυχώς, όλα τούτα δεν είναι ένα μεμονωμένο νοσηρό σύμπτωμα και δεν αφορά μόνο την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και τις εμπλοκές της με τα βρώμικα κατοχικά γεράκια του Ισραήλ και τις υπηρεσίες τους αλλά αποτελούν, χωρίς καμία υπερβολή, τη νέα κανονικότητα της συστημικής πολιτικής ζωής στον τόπο μας.

Κατά τραγικό τρόπο αποτελούν νέα κανονικότητα η διαπλοκή, τα σκάνδαλα, οι εκδουλεύσεις, οι αλληλοεξυπηρετήσεις, οι συναλλαγές, οι υπόγειες μεθοδεύσεις και το ρυπαρό παρασκήνιο .

Οι πολιτικές σχέσεις, δυστυχώς, έχουν εκφυλιστεί σε σχέσεις εκδουλεύσεων και σχέσεις δούναι και λαβείν όπου το δημόσιο και λαϊκό συμφέρον έχουν εξατμιστεί και εξαφανιστεί ή χρησιμοποιούνται μόνο ως προκάλυμμα για να καλύψουν σκοτεινές παρασκηνιακές συναλλαγές.

Δυστυχώς, την ώρα που οι δυνάμεις που κυριαρχούν στην πολιτική ζωή της χώρας μας είναι υπεύθυνες για την μεγαλύτερη οικονομική και εθνική κρίση που έχει βιώσει η χώρα, την ίδια ώρα οι ίδιες αυτές δυνάμεις εκμαυλίζουν και κατακουρελιάζουν αρχές και αξίες τόσο βάναυσα ώστε να μοιάζουν να θέλουν να πνίξουν μέσα στην κοινωνία μας, όλες τις εστίες εντιμότητας, ελπίδας και οραμάτων που έχουν απομείνει.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο παραλυτικό από μια κοινωνία και από πολίτες που έχουν χάσει κάθε εμπιστοσύνη στον διπλανό τους, στο κοινωνικό σύνολο και συλλήβδην στις πολιτικές δυνάμεις και διεργασίες της χώρας

Προτού όλα τούτα οδηγήσουν σε πολύ μεγαλύτερες οικονομικές καταστροφές, εθνικές τραγωδίες ακόμα και σε εθνικούς ακρωτηριασμούς, πρέπει να βρούμε τη δύναμη να δώσουμε χώρο μέσα μας στην ελπίδα, στην αλληλεγγύη και σε ένα νέο όραμα υπεύθυνης δουλειάς και δικαιοσύνης στην πατρίδα μας.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που αξίζουν σε αυτή τη χώρα, όλο και περισσότερο σιωπούν και όταν μιλάνε περισσότερο ψιθυρίζουν, λέγοντας ότι χάθηκαν με ευθύνη μας πολλές ευκαιρίες και έχουν απομείνει μπροστά μας ελάχιστες, πλέον, αν όχι η τελευταία.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Έχει τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία; Αν ναι, ποιος νίκησε;

Newsteam 0 Comments

Στο ερώτημα του τίτλου διάφοροι στη Δύση απαντούν ότι νικητής είναι ο ο Άσαντ, όπως απαξιωτικά αναφέρονται στο συριακό κράτος. Στη Ρωσία αρκετοί έχουν δηλώσει ότι τέλειωσε ο πόλεμος και 3-4 φορές ως τώρα ανακοινώθηκε μερική αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων. Σήμερα, μετά από εννέα χρόνια πολέμου, περισσότερο από το 20% του συριακού εδάφους κατέχεται από Τούρκους και Αμερικανούς. Σε αυτό πρέπει να προστεθούν και τα στρατηγικής σημασίας Υψώματα του Γκολάν που κατέχονται από το Ισραήλ εδώ και 53 χρόνια. Η πλευρά που έχει χάσει σε πόλεμο περισσότερο από 20% των εδαφών της προφανώς δεν νίκησε, ακόμη και αν απέφυγε τα χειρότερα. Ας δούμε πως εξελίχθηκε η συριακή σύγκρουση από το 2011 έως σήμερα.

Το περιφερειακό πλαίσιο

Μετά τη νίκη της Δύσης στον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο, τη συντριβή του ευρωπαϊκού τμήματος του παγκόσμιου σοσιαλιστικού συστήματος, τη διάλυση των ισχυρότερων κρατών μελών του (Σοβιετικής Ενωσης, Τσεχοσλοβακίας, Γιουγκοσλαβίας, Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας) και την προσάρτηση σχεδόν του συνόλου της Ευρώπης στο ΝΑΤΟ, τα πράγματα ωρίμασαν για το τελειωτικό χτύπημα στους ανυπότακτους λαούς της Μέσης Ανατολής. Στις 6 Νοεμβρίου 2003 ανακοινώνεται και επίσημα από τον Τζορτζ Μπους τζούνιορ το σχέδιο για τη Μεγάλη Μέση Ανατολή, δηλαδή η απόφαση των ΗΠΑ να ανασυγκροτήσουν τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Στόχοι του σχεδίου καθορίζονται ο πλήρης έλεγχος της περιοχής, η διασφάλιση και ενίσχυση του ρόλου του Ισραήλ σαν προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης και εν τέλει η (νέο)αποικιακή εκμετάλλευση ολόκληρης της περιφέρειας μέσω του ανοίγματος των τοπικών οικονομιών στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Αυτονόητη προϋπόθεση για την εφαρμογή του σχεδίου είναι η καταστροφή και διάσπαση των χωρών που παρέμεναν έξω από την αμερικανική επιρροή και στηρίζουν τον αγώνα των Παλαιστινίων.

Έτσι, το 1990 οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους εξουδετέρωσαν και στη συνέχεια, το 2003, κατέλαβαν το Ιράκ και προσπάθησαν να το διασπάσουν σε τρία τμήματα. Τελικά ο διαμελισμός δεν πέτυχε: από το αρχικό σχέδιο σήμερα απέμεινε μόνο μια ημιαυτόνομη κουρδική οντότητα στον Βορρά αλλά η χώρα καταστράφηκε εκ θεμελίων και εξακολουθούν να την ελέγχουν. Στη συνέχεια, το 2006, εισέβαλαν στο Λίβανο με δύναμη κρούσης το Ισραήλ, αλλά απέτυχαν να τον καταλάβουν χάρις στην ηρωική και ευφυή άμυνα που αντέταξαν η Χεζμπολάχ και οι σύμμαχοί της. Ευτυχώς για το λιβανικό λαό, οι Αμερικανοί πίστεψαν ότι το Ισραήλ μόνο του, αρκούσε για να νικήσει τον μικρό Λίβανο, όπως το είχε κάνει το 1982.

Το 2011, οι δυτικές δυνάμεις, υφαρπάζοντας την ουδετερότητα Ρωσίας και Κίνας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, κατέλαβαν και διέλυσαν τη Λιβύη. Με ένα ιδιαίτερα αιματηρό πραξικόπημα το 2013 εγκατέστησαν μιαν απολύτως ελεγχόμενη στρατιωτική δικτατορία στην Αίγυπτο, τη σημαντικότερη χώρα της Μέσης Ανατολής. Ενίσχυσαν τον έλεγχο της Ιορδανίας, που τον είχαν ούτως ή άλλως, με εγκατάσταση αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων. Με ένα λουτρό αίματος εξόντωσαν την αντιδυτική-αντικυβερνητική εξέγερση στο Μπαχρέιν. Συνεχίζουν αδιάκοπα τη σφαγή στο Αφγανιστάν. Με πληρεξούσιους τους Σαουδάραβες και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν εισβάλει στην Υεμένη και διεξάγουν εκεί για χρόνια έναν πόλεμο-σφαγή. Δεν κατάφεραν να καταλάβουν τη χώρα αλλά έχουν πετύχει τη διάλυσή της και την καταστροφή των υποδομών.

Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, λόγω του απόλυτου ελέγχου των τοπικών ελίτ, μετέτρεψαν την Ελλάδα σε στρατηγικό παρελκόμενο του Ισραήλ που του παρέχει το στρατηγικό βάθος που εκ των πραγμάτων δεν έχει. Την οδήγησαν επίσης σε ευκαιριακές συμπράξεις με τους υπόλοιπους υποτελείς των ΗΠΑ στην περιοχή, την Αίγυπτο ,τη Σαουδική Αραβία, Ιορδανία κτλ. Να σημειώσουμε ότι αυτές οι συμπράξεις δεν έχουν καμία σχέση με αμοιβαία επωφελή οικονομική συνεργασία, έστω και μεταξύ υποχείριων. Αφορούν αποκλειστικά τη συμπλήρωση κενών στο στρατηγικό σχεδιασμό των ΗΠΑ.

Στόχοι του πολέμου κατά της Συρίας

Η Δύση είχε κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάλυση της Συρίας αφού παρά την απόσπαση-προσάρτηση του Γκολάν, παρέμενε ένας εν δυνάμει κίνδυνος για το Ισραήλ. Ηταν σχετικά ισχυρή χώρα, για τα στάνταρ της περιοχής, ανεξάρτητη από το δυτικό σύστημα, εχθρική προς το Ισραήλ και την Τουρκία, αντίθετη στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και με οικονομία σχετικά εκτός παγκοσμιοποίησης.

Το ιδανικό θα ήταν να μετατραπεί σε ένα αδύναμο γείτονα του Ισραήλ με απολύτως ελεγχόμενη ηγεσία στα πρότυπα της Ιορδανίας ή έστω σε ασταθή αλληλοσπαρασσόμενα καπετανάτα. Και τα δύο ενδεχόμενα προϋπέθεταν καταστροφή της υπάρχουσας κρατικής δομής και εξόντωση ή εκδίωξη του νόμιμου προέδρου της χώρας, όπως έγινε την ίδια περίοδο στη Λιβύη. Επικουρικό σχέδιο ήταν η απόσπαση εδαφών, η δημιουργία ενός ελεγχόμενου προτεκτοράτου με οποιοδήποτε πρόσχημα (π.χ. τους Κούρδους, τους δημοκρατικούς, κάποια φυλή κ.ο.κ.) και η εγκατάσταση σε αυτό ΝΑΤΟϊκών ή άλλων φιλικών δυνάμεων.

Η εξέλιξη των πολεμικών επιχειρήσεων

Με αφορμή κάποιες συνήθεις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Χάμα και την Χομς, τον Μάρτη του 2011, στάλθηκαν στη Συρία μέσω Τουρκίας οι πρώτες ένοπλες ομάδες, εξοπλίστηκαν ντόπιοι οπαδοί της Aλ Κάιντα και τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς οι χώρες του ΝΑΤΟ σχηματίζουν για λογαριασμό τους, στην Κωνσταντινούπολη, προσωρινή κυβέρνηση. Δεν κατάφεραν να ελέγξουν τίποτα παραπάνω από μερικές γειτονιές σε ελάχιστες πόλεις, οπότε δεν μπόρεσαν να αποτελέσουν πρόσχημα για μια ΝΑΤΟϊκή εισβολή ή έστω για καταστροφή της χώρας με αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά τα πρότυπα της Λιβύης. Περιορίστηκαν στη δημιουργία του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) και στη διεξαγωγή ενός πολέμου φθοράς.

Όμως η εισβολή το 2013 του ιδιαίτερα εμπειροπόλεμου και καλά εξοπλισμένου και πολυάριθμου ISIS που είχε τότε αμέριστη και απροκάλυπτη στήριξη της Τουρκίας και τη συγκαλυμμένη των Αμερικανών και του Ισραήλ, οδήγησε στην κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της χώρας ακόμα και προαστίων των μεγαλύτερων πόλεων, συμπεριλαμβανομένης της Δαμασκού.

Παράλληλα συγκροτήθηκε και το τοπικό παράρτημα της Αλ-Κάϊντα, η Αλ-Νούσρα, που εξοπλίζεται και υποστηρίζεται από τα βασίλεια του Περσικού Κόλπου και σε ορισμένες περιοχές αποκτά υπολογίσιμη στρατιωτική ισχύ, συνολικά χιλιάδων ανδρών και ελέγχει γειτονιές πόλεων.

Οι Αμερικανοί προοδευτικά έπαψαν να εμπιστεύονται την αποτελεσματικότητα του FSA και μετά από συζητήσεις στο Κογκρέσο(!) συγκροτούν το 2016 τον δικό τους στρατό στο συριακό έδαφος τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) με πυρήνα τις κουρδικές πολιτοφυλακές της βόρειας Συρίας που είχαν παίξει σημαντικό ρόλο στην άμυνα κατά του ISIS στα κουρδικά χωριά στα πρώτα στάδια της εισβολής και είχαν ενισχυθεί από πολλούς μαχητές του PKK και Κούρδους της διασποράς. Ταυτόχρονα, εισβάλουν και με δικά τους στρατεύματα και συγκροτούν ένα μεγάλο δίχτυ στρατιωτικών βάσεων στη βόρεια και ανατολική Συρία.

Όλοι οι στρατιωτικοί σχηματισμοί που αναφέραμε παραπάνω πέραν της τοπικής στρατολογίας ενισχύθηκαν με χιλιάδες νεαρούς Μουσουλμάνους από τον Καύκασο, τη δυτική Κίνα (Ουιγούροι) και τις μουσουλμανικές παροικίες στη Δύση. Βρέθηκαν όμως αντιμέτωποι με το εντυπωσιακό κουράγιο της συριακής κυβέρνησης και την ανθεκτικότητα του συριακού στρατού, που παρ’ ότι μικρός, κακά οργανωμένος και με σοβαρές απώλειες από τις συγκρούσεις και τις λιποταξίες του πρώτου καιρού, δεν παραδόθηκε, κατόρθωσε να σταθεροποιήσει την κατάσταση με την αμέριστη αλλά εξ αντικειμένου ανεπαρκή βοήθεια της Χεζμπολλάχ και του Ιράν που έβλεπαν και εξακολουθούν να βλέπουν ότι αν πέσει η Συρία, θα έρθει η σειρά τους, αφού θα απομείνουν τα τελευταία σημεία αντίστασης στο σχέδιο για τη Μεγάλη Μέση Ανατολή.

Η παρέμβαση της Ρωσίας

Δύο χρόνια μετά την εισβολή ISIS και τεσσεράμισι από την έναρξη της ξένης επέμβασης, το Σεπτέμβριο του 2015 η Ρωσία πείθεται να βοηθήσει στο πεδίο της μάχης. Νομική βάση για αυτό είναι η συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας και άμυνας που δεσμεύει τις δύο χώρες από το 1980 και ανανεώθηκε επανειλημμένα. Η πιο πρόσφατη ανανέωση έγινε τον Αύγουστο του 2015, μόλις ένα μήνα πριν την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής δραστηριότητας που ήταν κυρίως αεροπορική, αντιαεροπορική και πληροφοριακή υποστήριξη των συριακών δυνάμεων, αλλά και παροχή εκπαίδευσης και πολεμικού υλικού.

Η απόφαση για συμμετοχή στον πόλεμο δεν ήταν καθόλου εύκολη για τη ρωσική ηγεσία: Η οικονομική δυνατότητα της χώρας είναι πλέον μικρή (έχει ονομαστικό ΑΕΠ ανάλογο με του Καναδά), το δίχτυ διεθνών συμμαχιών της είναι ακόμη μικρότερο, η στρατιωτική και διπλωματική εμπειρία σε ανάλογες διεθνείς επιχειρήσεις αμελητέα, ιδίως σε περιοχή μακριά από τα σύνορά της, όπου είχαν ισχυρά συμφέροντα και ακόμη ισχυρότερη στρατιωτική παρουσία οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους. Με άλλα λόγια, η ρωσική στρατιωτική παρουσία ήταν εκ των προτέρων γνωστό ότι θα κινούνταν υποχρεωτικά κάτω από το όριο της σύγκρουσης με τις ΗΠΑ που (ευλόγως) σε καμία περίπτωση δεν ήταν για τη Ρωσία αποδεκτό ρίσκο.

Αυτό σήμαινε ότι η ρωσική πλευρά θα έπρεπε να υποστεί προκλήσεις, απώλειες και κάποιες φορές ταπεινώσεις, χωρίς να είναι σε θέση να απαντήσει ανάλογα. Επιπλέον, οι δύο στρατηγικοί σύμμαχοι των ΗΠΑ στην περιοχή, το Ισραήλ και η Τουρκία, εκτός από άμεσα σύνορα είχαν και έχουν ισχυρότατες δικές τους κρατικές επιδιώξεις σχετικά με την έκβαση της σύγκρουσης στη Συρία, οι οποίες στην περίπτωση του Ισραήλ είναι σε απόλυτη αρμονία με τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και στην περίπτωση της Τουρκίας, όπως αποδείχθηκε πλέον, είναι προσαρμόσιμες.

Τέλος, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο βαθύς διχασμός που επικρατεί στη ρωσική ελίτ όσον αφορά τους διεθνείς γεωπολιτικούς προσανατολισμούς της, ένα από τα χειρότερα κατάλοιπα της περιόδου Γέλτσιν: Το νεοφιλελεύθερο-φιλοδυτικό κομμάτι της ακολουθεί την παμπάλαιη στη Ρωσία γεωπολιτική αυταπάτη της ενσωμάτωσης της χώρας στο δυτικό σύστημα εξουσίας. Γι’ αυτό αντιτίθεται σε οποιαδήποτε ενέργεια θεωρεί ότι τη φέρνει σε σύγκρουση με τα δυτικά συμφέροντα, άρα και σε μια πολεμική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή ή στο Ντονμπάς. Αντίθετα, οι οπαδοί της κυρίαρχης πορείας της χώρας αναγνωρίζουν την πραγματικότητα ότι η Ρωσία ούτε μπορεί ούτε τη θέλουν να γίνει τμήμα της δυτικού συστήματος ισχύος. Αντίθετα, υποστηρίζουν ότι πρέπει να ενισχύσει την κυριαρχία, την αυτοδύναμη ανάπτυξή της και τον ευρασιατικό της προσανατολισμό σε αντίθεση με τα δυτικά συμφέροντα. Αυτό συνεπάγεται αυτόνομο δραστήριο ρόλο στα διεθνή πράγματα και ένταξη στο μπλοκ των χωρών που επιδιώκουν να αναπτυχθούν ανεξάρτητα από το δυτικό νεο-αποικιακό σύστημα .

Ξεκινώντας την πολεμική προσπάθεια με αυτά τα βαρίδια, οι γενικοί στόχοι που έθεσε η Ρωσία ήταν να αποτρέψει την κατάληψη της Συρίας από το ISIS, να διασώσει την παρουσία της στη χώρα, άρα και στην ανατολική Μεσόγειο και να ολοκληρώσει την παρέμβασή της όσο το δυνατόν συντομότερα για να μην εμπλακεί σε ένα βάλτο τύπου Αφγανιστάν. Στην πράξη αποδείχθηκε ότι τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι τόσο απλά και οι στόχοι έπρεπε να είναι πιο σαφείς και πιο επεξεργασμένοι και ο τακτικός σχεδιασμός ανάλογος. Αποδείχθηκε ότι ο στόχος της ήττας του ISIS έβλεπε μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

Η εξέλιξη του πολέμου από τον Σεπτέμβριο του 2015

– Οι νίκες :

Η συμμετοχή της Ρωσίας στη σύγκρουση βοήθησε αποφασιστικά στην αντιστροφή της πορείας του πολέμου. Οι εισβολείς διώχθηκαν οριστικά από το Χαλέπι το Δεκέμβρη του 2016, μετά από μια αιματηρή μάχη που κράτησε πολλές εβδομάδες και στη συνέχεια, μέχρι το καλοκαίρι του 2018, εκκαθαρίστηκαν με πολυήμερες μάχες όλες οι μεγάλες πόλεις δυτικά του Ευφράτη και νότια του Χαλεπίου, πλην της περιοχής του Ιντλίμπ.

Ο ρυθμός κάθε άλλο παρά γρήγορος ήταν. Αυτό εξηγείται, αφού καθένα από τα τρία γκρουπ εισβολέων αριθμούσε χιλιάδες εμπειροπόλεμους άνδρες εξαιρετικά εξοπλισμένους, με αστείρευτες πηγές εφοδιασμού και πληροφοριών φανερά από τα βασίλεια του Κόλπου και την Τουρκία και συγκαλυμμένα από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ, την Ιορδανία κ.ά. Τα αδιάκοπα πλήγματα κατά του συριακού στρατού και των συμμάχων του από την αεροπορία του Ισραήλ, των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Βελγίου κ.ο.κ. αποτέλεσαν επίσης έμμεση αλλά σημαντική ενίσχυση για τους εισβολείς. Όλα αυτά ανάγκαζαν τον συριακό στρατό και τους συμμάχους του να συγκεντρώνουν όλες τις αξιόμαχες δυνάμεις τους σε έναν στόχο κάθε φορά, να παίρνουν πολλά μέτρα προστασίας από την εχθρική αεροπορία, να μπαίνουν σε διαπραγματεύσεις με διάφορους παράγοντες που διέκοπταν τις επιχειρήσεις για μεγάλα διαστήματα και επέτρεπαν τον επανεξοπλισμό των εισβολέων.

Με δεδομένο, όμως, ότι ο συριακός στρατός, η Χεζμπολλάχ,  το Ιράν και οι Παλαιστίνιοι είχαν ήδη κινητοποιήσει το σύνολο των δυνάμεων που μπορούσαν να παρατάξουν, έγινε φανερή η δυσαρμονία μεταξύ των στόχων που είχε θέσει η ρωσική ηγεσία και, αφενός των δυνάμεων που τελικά διέθεσε και προπαντός της αποφασιστικότητας που επέδειξε σε διάφορα κρίσιμα στάδια της σύγκρουσης, τόσο στο στρατιωτικό όσο και στο διπλωματικό πεδίο.

Τα προβλήματα:

Ο συριακός στρατός, διαθέτοντας σχετικά μικρές δυνάμεις κρούσης, αδυνατούσε να διεξάγει δύο μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ταυτόχρονα. Έτσι, οι συριακές δυνάμεις έχασαν τον αγώνα δρόμου με τις ελεγχόμενες από τους Αμερικανούς δυνάμεις του SDF, που πρόλαβαν να καταλάβουν τη Ράκα την οποία κυριολεκτικά ισοπέδωσε η αμερικανική αεροπορία, και προπαντός τις περιοχές ανατολικά του Ευφράτη, τις οποίες στη συνέχεια παρέδωσαν στα αμερικανικά στρατεύματα που τις κατέχουν μέχρι σήμερα. Εκεί βρίσκονται οι σημαντικότερες πετρελαιοπηγές της Συρίας. Η κατοχή τους από τους αμερικανούς συντελεί αποφασιστικά στον οικονομικό στραγγαλισμό που βιώνει σήμερα η χώρα.

Η Ρωσία, κάτω από την πίεση των Δυτικών, διέπραξε το τραγικό διπλωματικό σφάλμα να συμμετέχει μόνη (ή με το Ιράν) στις διαπραγματεύσεις με τους εισβολείς και τους συμμάχους τους, αποκλείοντας τη νόμιμη συριακή κυβέρνηση. Ακύρωσε έτσι στην πράξη τη θέση της περί σεβασμού της κυριαρχίας της Συρίας και του δικαιώματος του συριακού λαού να καθορίσει μόνος του την εκπροσώπησή του. Αυτό είχε σημαντικές πρακτικές συνέπειες και στην εξέλιξη του πολέμου, δηλαδή σημαντικές υποχωρήσεις στο διπλωματικό πεδίο αναντίστοιχες με την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στα πεδία των μαχών .

Οι Τουρκικές εισβολές

Η Τουρκία έκανε την πρώτη ανοιχτή εισβολή στη βόρεια Συρία τον Αύγουστο του 2016 (λίγο μετά την εισβολή και εγκατάσταση βάσεων των αμερικανικών στρατευμάτων σε όλες τις συριακές περιοχές ανατολικά του Ευφράτη). Κατέλαβε περίπου 240 πόλεις και χωριά στην περιοχή της Τζαράμπουλους, κόβοντας στη μέση τις κουρδικές πολιτοφυλακές. Η επιχείρηση ονομάστηκε Ασπίδα του Ευφράτη και ολοκληρώθηκε τον Μάρτη του 2017. Η περιοχή συνεχίζει να ελέγχεται από την Τουρκία.

Τον Σεπτέμβριο του 2017, στο πλαίσιο της διαδικασίας της Αστάνα, η Ρωσία συμφωνεί με την Τουρκία να εγκαταστήσει η τελευταία 12 παρατηρητήρια στην περιοχή του Ιντλιμπ, δήθεν για επιτήρηση των τζιχαντιστών – πληρεξουσίων της, που κατέφυγαν εκεί απ’ όλες τις περιοχές της απελευθερωμένης Συρίας και για να διαχωρίσει τους μετριοπαθείς τζιχαντιστές από τους ριζοσπαστικούς. Φυσικά δεν συνέβη τίποτα τέτοιο, απλά απέκτησε μια νομιμότητα η στρατιωτική παρουσία της σε αυτή την κρίσιμη για την ανεξαρτησία της Συρίας περιοχή και μπορούσε πιο άνετα να εξοπλίζει και να εκπαιδεύει τους πληρεξουσίους της. Κάποιες χιλιάδες από τα μέλη αυτών των συμμοριών νεαρών μισθοφόρων έχουν στείλει σήμερα και πολεμούν για λογαριασμό της στη Λιβύη.

Τον Γενάρη του 2018 η Τουρκία έκανε τη δεύτερη εισβολή στη Συρία, συνέτριψε τη δυτική πτέρυγα των κουρδικών πολιτοφυλακών και κατέλαβε την περιοχή του Αφρίν που κατοικείται στην πλειοψηφία της από Κούρδους της Συρίας. Η κουρδική πολιτοφυλακή δεν επέτρεψε στο συριακό στρατό να προσεγγίσει για να αντιμετωπίσουν από κοινού την εισβολή και τελικά εγκατέλειψε αμαχητί την πόλη. Οι Αμερικανοί δεν έδωσαν άδεια στις πολύ μεγαλύτερες αριθμητικά μονάδες Κούρδων που είχαν στην υπηρεσία τους (ως SDF) να σπεύσουν σε βοήθεια των ομοεθνών τους στα δυτικά. Και αυτοί φυσικά πειθάρχησαν στον εργοδότη και παρέδωσαν τους ομοεθνείς τους στους Τούρκους…

Στην Ίντλιμπ, από το καλοκαίρι του 2018 ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν υπέρ της Συρίας και παρέμεινε έτσι μέχρι το Φλεβάρη του 2020 που έγινε μαζική εισβολή τουρκικών στρατευμάτων με τα πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα. Ο συριακός στρατός τουλάχιστον τρεις φορές ξεκίνησε την εκκαθάριση αυτού του τελευταίου μεγάλου θύλακα τζιχαντιστών στη χώρα και αρκετές ακόμη αποτράπηκε να προχωρήσει από τη Ρωσία. Ο λόγος ήταν πάντα ο ίδιος: Μετά από μια-δυο συναντήσεις κορυφής Πούτιν-Ερντογάν, ο τελευταίος εξασφάλιζε ανακωχή χωρίς κανένα αντάλλαγμα για τη συριακή πλευρά.

Τον Φλεβάρη του 2020 η Τουρκία έχοντας κερδίσει με τη διπλωματία το χρόνο που χρειαζόταν, εισέβαλε η ίδια, ανοιχτά, στην Ίντλιμπ, ανέκοψε την προέλαση του συριακού στρατού, ανακατέλαβε ένα κρίσιμο τμήμα των εδαφών που είχαν απελευθερωθεί τις προηγούμενες εβδομάδες, εγκατέστησε πάνω από 50 ισχυρότατες βάσεις και χιλιάδες στρατιώτες, επέβαλε ως νόμισμα την τουρκική λίρα και έθεσε την επαρχία σε τροχιά προσάρτησης. Επιπλέον, οι στρατηγικές θέσεις που έχει καταλάβει της δίνουν δυνατότητα και για κατάληψη νέων συριακών εδαφών. Τα διπλωματικά λάθη της Ρωσίας και οι αυταπάτες έντιμης συνεργασίας με μια χώρα του ΝΑΤΟ οδήγησαν σε τραγικά αποτελέσματα για τον συριακό λαό…

Τον Οκτώβριο του 2019 η Τουρκία έκανε μια ακόμη εισβολή με στόχο να καταλάβει μια τεράστια λωρίδα συριακού εδάφους σε όλο το μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων. Η εισβολή ήταν συντονισμένη με ταυτόχρονη αποχώρηση των αμερικανών από τις περισσότερες θέσεις τους στην ίδια περιοχή, με προφανή στόχο να αντικατασταθούν από τους Τούρκους. Αυτή τη φορά, όμως, οι Κούρδοι του SDF, πανικόβλητοι από την εγκατάλειψή τους από τους εργοδότες τους και μπροστά στον κίνδυνο να σφαγιασθούν από τους Τούρκους, αποδέχθηκαν τη βοήθεια του Συριακού στρατού, ο οποίος αναπτύχθηκε για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου σε διάφορα σημεία του βορρά και απέτρεψε την επέκταση της τουρκικής εισβολής η οποία περιορίστηκε στην κατάληψη μόνο δύο μικρών πόλεων κοντά στα σύνορα.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση μετά, αφενός τις συνέπειες που είχαν στο έδαφος οι μεγάλες αστοχίες της Ρωσικής διπλωματίας, που δεν κατανόησε τους πραγματικούς συσχετισμούς στη σύγχρονη Τουρκία και αφετέρου, τη δεδομένη ανεπάρκεια δυνάμεων του μπλοκ της αντίστασης σε σχέση με τους εισβολείς, η ανάκτηση στο κοντινό μέλλον των κατεχομένων συριακών εδαφών δείχνει πολύ δύσκολη.

Η Ρωσία υποτίμησε τη βαθιά εξάρτηση της Τουρκίας από το δυτικό σύστημα ισχύος. Δεν αντιλήφθηκε ότι για το σύνολο του τουρκικού κατεστημένου η παραμονή της χώρας στο ΝΑΤΟ είναι αδιαπραγμάτευτη. Υπερεκτίμησε τις λεκτικές οξύτητες μεταξύ Τουρκίας και Δυτικών και τις επιμέρους διαφοροποιήσεις (π.χ. S-400) ενώ αντίθετα υποτίμησε αυτό που σηματοδοτούσαν μείζονα γεγονότα όπως το γεγονός ότι η παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και η βάση του Ιντσιρλίκ δεν αμφισβητήθηκαν ούτε μετά το πραξικόπημα του 2016 που η Τουρκική κυβέρνηση ήξερε από την πρώτη στιγμή ποιοι το οργάνωσαν.

Ρωσοϊσραηλινές σχέσεις: Μια ακόμη τραγωδία

Το Ισραήλ βομβαρδίζει αδιάκοπα εδώ και χρόνια τη Συρία καθώς και τις δυνάμεις του Ιράν και της Χεζμπολλάχ που βοηθούν στην υπεράσπισή της, εκμεταλλευόμενο την αεροπορική του υπεροχή. Οι στόχοι είναι αφενός να μην τελειώσει ποτέ ο πόλεμος στη Συρία και αφετέρου να εξωθηθούν οι δυνάμεις του Ιράν σε κάποιο απαντητικό πλήγμα που θα το χρησιμοποιήσουν οι αμερικανοί για να επιτεθούν στο Ιράν. Η αεροπορική υπεροχή του, όμως, θα ήταν άχρηστη αν η Ρωσία παρείχε στη Συρία και τον Λίβανο την κατάλληλη αντιαεροπορική κάλυψη. Ενδεικτικά μόνο, από το 2015 συζητά να παραδώσει στον συριακό στρατό πυραύλους S-300 και συνεχώς το αναβάλλει μετά από Ισραηλινές πιέσεις.

Ο Νετανιάχου για δυο περίπου χρόνια συναντούσε τον Πούτιν συχνότερα από οποιοδήποτε ξένο ηγέτη, μέχρι να πετύχει την οριστική ανοχή της Ρωσίας στον ανηλεή βομβαρδισμό των συμμάχων της. Το φιλοεβραϊκό ρωσικό λόμπι έβαλε φυσικά το χεράκι του σ’ αυτή τη σχιζοφρενική εξέλιξη. Οι συνέπειες φαίνονται καθημερινά, με την καταστροφή των υποδομών της Συρίας και τις δολοφονίες στρατιωτικών και επιστημόνων.

Οι παράνομες (δηλαδή χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και σε αντίθεση με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ) μονομερείς κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Συρία οι ΗΠΑ και η ΕΕ, σε συνδυασμό με τις πολεμικές καταστροφές, τον ναυτικό αποκλεισμό και την κατοχή των πετρελαιοπηγών, έχουν καταστρέψει την συριακή οικονομία. Πρόσφατα με νέο νόμο -τον λεγόμενο Ceasar Act- οι ΗΠΑ διευρύνουν τις κυρώσεις ακόμη περισσότερο και είναι δεδομένο ότι τον ιδιο δρόμο θα ακολουθήσει η ΕΕ. Τώρα πλέον δεν επικαλούνται κανένα πρόσχημα για τα μέτρα οικονομικού στραγγαλισμού. Απλά τα επιβάλλουν.

Η μόνη χώρα που θα μπορούσε να προστατέψει τις θαλάσσιες μεταφορές από και προς τη Συρία θα ήταν η Ρωσία. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει, οπότε οι δυνατότητες της Κίνας και του Ιράν να προσφέρουν βοήθεια περιορίζονται αισθητά και η όποια συζήτηση για ανοικοδόμηση της χώρας μοιάζει ακόμα ανεδαφική.

Αν η κατάσταση παραμείνει όπως μοιάζει να είναι αυτή τη στιγμή, η διάσπαση της χώρας φαίνεται να έχει συντελεστεί. Αυτό θα καταγραφεί ως στρατηγική νίκη για το Ισραήλ. Τίποτα όμως δεν θα ηρεμήσει αν παγιωθεί η ήττα του μπλόκ της αντίστασης. Ενας παρατεταμένος πόλεμος καταστροφής του Ιράν είναι προφανές ότι θα ακολουθήσει. Ακόμη χειρότερες εξελίξεις, δηλαδή κατάληψη μεγαλύτερου μέρους της Συρίας από την Τουρκία και ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο, δεν μπορούν να αποκλειστούν.

 

*Πηγή: kosmodromio.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τουρκία και Ιράν έφτιαξαν κοινό μέτωπο εναντίον του Ισραήλ;

Newsteam 0 Comments

Η Τουρκία και το Ιράν ίσως είναι σε θέση να συνεργαστούν εναντίον του Ισραήλ, καθώς ενδέχεται πρόσφατα να συντόνισαν στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον ένοπλων κουρδικών ομάδων, στο βόρειο Ιράκ και η Τεχεράνη εξέφρασε υποστήριξη για τη στρατιωτική επέμβαση της Άγκυρας στη Λιβύη, σύμφωνα με τον αρθρογράφο Σεθ Φράντσμαν, στην εφημερίδα Jerusalem Post, σε άρθρο, την Τετάρτη.

Ο Φράντσμαν είπε ότι η αντίθεση της Τουρκίας στην αεροπορική επίθεση των ΗΠΑ, που σκότωσε τον Ιρανό στρατηγό, Κασέμ Σολεϊμανί, η υπονόμευση των αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν, οι δεσμοί των δύο χωρών με την παλαιστινιακή ισλαμιστική ομάδα Χαμάς και το γεγονός ότι ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Μοχαμάντ Τζαβάντ Ζαρίφ, πήγε στη Τουρκία για συνάντηση με τον Τούρκο ομόλογό του, στις 15 Ιουνίου, αποτελεί περαιτέρω απόδειξη, κάποιου είδους νεφελώδους συνωμοσίας εναντίον του Ισραήλ.

Ωστόσο, είπε ότι το υπουργείο θρησκευτικών υποθέσεων της Τουρκίας έχει δεσμευτεί να κινητοποιήσει το ισλαμικό ummah για να υπερασπιστεί την Ιερουσαλήμ, από πιθανή προσάρτηση της κατεχόμενης παλαιστινιακής γης. Ο Φράντσμαν δήλωσε ότι ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν είχε ζητήσει ένοπλη αντίσταση στις 21 Μαΐου.

Η Ιερουσαλήμ μπορεί να είναι το επόμενο σημείο πίεσης, καθώς η προσάρτηση κυριαρχεί, και η Τουρκία και το Ιράν χρειάζονται ένα άλλο ζήτημα για να ενθαρρύνουν τη λαϊκή υποστήριξη εντός των συνόρων αλλά και περιφερειακά, δήλωσε ο Φράντσμαν.

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τι πραγματικά αποκαλύπτουν οι διάλογοι Παππά–Μιωνή

Newsteam 0 Comments

Αναμφισβήτητα, οι αποκαλύψεις του πρώην εκπροσώπου Τύπου του ισραηλινού στρατού και απόφοιτου του Κολλεγίου Αθηνών Σάμπυ Μιωνή αποτελούν μια προσπάθεια αλλαγής ατζέντας, ώστε τα φώτα της δημοσιότητας να φύγουν από δύο ζητήματα που φθείρουν, όσο τίποτε άλλο μέχρι στιγμής, το προφίλ της κυβέρνησης: Το πρώτο αφορά τα 2,6 εκατ. ευρώ που ο Σταύρος Παπασταύρος, στενός συνεργάτης του Αντώνη Σαμαρά, φέρεται να του παρέδωσε τον Ιανουάριο του 2015 για τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του σημερινού κυβερνώντος κόμματος. Το δεύτερο είναι οι αποκαλύψεις για το ζεστό χρήμα που μοίρασε η κυβέρνηση της ΝΔ σε ανύπαρκτα μέσα ενημέρωσης πολιτικών της φίλων.

Αναμφισβήτητα επίσης οι διάλογοι που περιλαμβάνονται στο στικάκι Μιωνή είναι πετσοκομμένοι και προϊόν μοντάζ. Μια προσεκτική ανάγνωση διακρίνει πλήθος ασυνεχειών, με τους δύο ομιλητές να πετάγονται από το ένα θέμα στο άλλο. Ωστόσο, η επιλεκτική δημοσιοποίηση αποσπασμάτων από την επίμαχη συνομιλία δεν αποτελεί ελαφρυντικό για τον τότε υπουργό Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκο Παππά. Ενδέχεται να περιλαμβάνει εμπιστευτικές πληροφορίες που κανένας δεν ήθελε να βγουν στην δημοσιότητα. Ενδέχεται να αποτελέσουν την πρώτη ύλη για έναν δεύτερο γύρο αποκαλύψεων.

Πρόκειται δε για αποκαλύψεις που σε κάθε περίπτωση σήμερα ευνοούν τη ΝΔ, αν δεν γίνονται κατά παραγγελία της, που είναι και το πιθανότερο. Αρκεί να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι ο Θάνος Πλεύρης ήξερε το περιεχόμενο των συνομιλιών, όπως προκύπτει από τις ερωτήσεις που υπέβαλε στην προανακριτική επιτροπή. Τούτου δοθέντος, καθόλου δεν αποκλείεται οι αποκαλύψεις να είναι ένα ακόμη σέρβις του Μιωνή προς τη ΝΔ, ώστε η κυβέρνηση να του κάνει τις χάρες που ζητούσε από τον Νίκο Παππά.

Παρόλα αυτά, οι διάλογοι που περιλαμβάνονται στο στικάκι Μιωνή ντροπιάζουν και ξεγυμνώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή αποκαλύπτουν το βάθος των σχέσεων που ανέπτυξε με το Ισραήλ. Αυτές οι σχέσεις επωάστηκαν από την εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση (ποιος ξεχνάει την επίσκεψη Πέρες τον Αύγουστο του 2012;). Κορυφώθηκαν ωστόσο όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία, με τις πέντε επισκέψεις του Τσίπρα στο Ισραήλ (Νοέμβριο 2015, Γενάρη 2016, Δεκέμβριο 2016, Ιούνιο 2017 και Δεκέμβριο 2018) να αποτελούν ιστορικό ρεκόρ.

Οι ηχογραφημένοι διάλογοι αποτελούν ντροπή για ένα αριστερό κόμμα όχι επειδή ο Νίκος Παππάς ζητάει στοιχεία για την Μαρέβα Μητσοτάκη, ως αντάλλαγμα για να βοηθήσει τον Μιωνή να πληρώσει μικρότερο πρόστιμο στην εφορία. Οι στιχομυθίες Παππά – Μιωνή αποτελούν ντροπή ακόμη και για τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή δείχνουν την υποταγή του στο Ισραήλ. Ας κρατήσουμε τις ακόλουθες φράσεις του τότε υπουργού: Μας έχει φλομώσει η Μοσάντ στην πληροφορία!. Επίσης, ο Μπίμπι του ζήτησε τρία πράγματα και ο Τσίπρας του τα έκανε, ο Τσίπρας του ζήτησε 4-5, ο Μπίμπι του τα έκανε αμέσως… δεν γίνεται δουλειά. Δηλαδή αυτή (η κόκκινη γραμμή) ότι σηκώνει ένα τηλέφωνο και του μιλάει ‘Τι γίνεται; Πώς πας;’ αυτό πρέπει να διαφυλαχθεί.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ το ζητούμενο δεν είναι η απομόνωση του κράτους-τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής που εφαρμόζει ένα ρατσιστικό απαρτχάιντ σε βάρος εκατομμυρίων Παλαιστινίων. Δεν είναι καν ο σεβασμός στις αποφάσεις του ΟΗΕ για δημιουργία δύο κρατών. Αν κάτι πρέπει να διαφυλαχθεί για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι η κόκκινη γραμμή μεταξύ του υπόδικου Μπίμπι Νετανιάχου και του Τσίπρα…

Η συζήτηση του Μιωνή με τον Παππά είναι διαφωτιστική επίσης λόγω των αποκαλύψεων που περιλαμβάνονται για τον ρόλο των εβραϊκών οργανώσεων, όπως το ακροδεξιό, φιλοσιωνιστικό World Jewish Congress. Ο Μιωνής λέει ότι αν δεν τον βοηθήσουν εισαγγελείς και εφορίες να καθαρίσει από τις καταδίκες για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος θα βγουν και θα κατηγορήσουν την Ελλάδα για αντισημιτισμό. Πιο μεγάλο ενδιαφέρον έχει η συνέχεια: Εμένα μου είπαν ευθέως ‘εσύ κουβέντα για αντισημιτισμό’, μου είπαν από την Αμερική. Εμείς! Εδώ!. Η τελευταία φράση σημαίνει ότι αμερικανο-εβραϊκές οργανώσεις ήταν ήδη πιασμένες και είχαν συμφωνήσει να εξαπολύσουν τα βέλη με τις κατηγορίες του αντισημιτισμού στην περίπτωση που οι αρχές στην Ελλάδα δεν κάνουν τα χατίρια του Μιωνή. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τους επικαλείται εν αγνοία τους. Το δείχνει ένας καταμερισμός εργασίας που τον έχουμε δει να χτυπάει πολλές φορές μέχρι σήμερα. Αποδεικνύεται έτσι ότι το εβραϊκό λόμπι χρησιμοποιεί την κατηγορία του αντισημιτισμού κατά το δοκούν όχι για να προστατεύσει τους Εβραίους από τον αντισημιτισμό, όπως είναι υποτίθεται η αποστολή του, αλλά για να διευκολύνει διεφθαρμένους επιχειρηματίες να γλυτώσουν πρόστιμα των εφοριακών αρχών! Ως μέσο άσκησης πολιτικής και δουλειών! Θα τρίζουν τα κόκκαλα των εξοντωμένων Εβραίων, τη μνήμη των οποίων υποτίθεται ότι προστατεύουν…

Υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί η συνέντευξη που παραχώρησε ο πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα στην εφημερίδα Τα Νέα, με αφορμή την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ισραήλ. Το μήνυμα μάλλον αφορούσε τη σταθερότητα των σχέσεων ανεξαρτήτως διαρροών και αδειασμάτων. Για μια άλλη δε σύμπτωση, την επίσκεψη του Νίκου Παππά στην πρεσβεία του Ισραήλ στο Ψυχικό την επομένη των αποκαλύψεων, αν μπορούσε να κάνει κάτι ο πρέσβης μάλλον θα το είχε κάνει πριν το στικάκι πάει για επίσημη μετάφραση. Πλέον είναι αργά. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έρμαιο των πολιτικών και ενίοτε προσωπικών επιλογών που τον έφεραν στην εξουσία και τον στήριξαν και σήμερα δεν διστάζουν να τον πουλήσουν μέρα – μεσημέρι!

Η προδοσία και οι προσωπικές στρατηγικές ποτέ δεν ήταν δρόμος μονής κατεύθυνσης…

Υ.Γ.: στο πλαίσιο των ίδιων αποκαλύψεων για τη δράση του πολυπράγμονα Μιωνή αποκαλύφθηκε ότι επιχειρήσεις του ίδιου και συμφέροντα που συνδέονται στενά μαζί του εποφθαλμιούν την ΛΑΡΚΟ. Στο ίδιο μάλιστα ρεπορτάζ αποκαλύπτεται ότι η ΝΔ με προσεκτικές κινήσεις οδηγούσε από τη κυβέρνηση Σαμαρά ακόμη την ΛΑΡΚΟ στον πρώην εκπρόσωπο Τύπου του ισραηλινού στρατού. Οι μαφιόζικοι χειρισμοί που έχουν προηγηθεί δείχνουν ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια περί εξυγίανσης της εταιρείας η ΝΔ την παραδίδει με σκανδαλώδεις, γκανγκστερικές διαδικασίες σαν λάφυρο πολέμου σε σκοτεινά κέντρα κι από κει κατ’ ευθείαν στο Ισραήλ. Μόνο που αυτό ούτε κατ’ ευφημισμό δεν λέγεται ελεύθερος ανταγωνισμός. Μαφιακός καπιταλισμός είναι το όνομά του.

*Πηγή: Κοσμοδρόμιο

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Παρακολουθεί και Έλληνες ο ΠΗΓΑΣΟΣ από το Ισραήλ;

Newsteam 0 Comments

Ο Μαροκινός δημοσιογράφος Ομάρ Ράντι εξέφραζε φόβους εδώ και καιρό ότι η κυβέρνηση της χώρας του παρακολουθούσε το τηλέφωνό του. Είχαν ενοχλήσει πολλούς άλλωστε οι έρευνές του Ομάρ και οι καταγγελίες του για διαφθορά στους κόλπους της βασιλικής οικογένειας του Μαρόκου, για τη διαπλοκή της πολιτικής εξουσίας και διαφόρων οικονομικών συμφερόντων στη χώρα, αλλά και για περιπτώσεις αστυνομικής. Τον περασμένο Μάρτιο, ο Ομάρ Ράντι καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων μηνών για συκοφαντίες κατά της Μαροκινής δικαιοσύνης επειδή με ένα tweet είχε επικρίνει έναν δικαστή που είχε επιβάλει εξοντωτικές ποινές εναντίον κάποιων YouTubers που ασκούσαν κριτική στην κυβέρνηση.

Οι διώξεις κατά του Ομάρ προκάλεσαν την έντονη αντίδραση της Διεθνούς Αμνηστίας, που μετά από έρευνες ανακάλυψε ότι κάποιοι παρακολουθούσαν ηλεκτρονικά τον Μαροκινό δημοσιογράφο 24 ώρες το 24ωρο. Κάθε τηλεφώνημά του ακόμη και στο WhatsApp και το Signal,κάθε email ή μήνυμά του, καταγραφόταν με τη βοήθεια ενός λογισμικού της ισραηλινής εταιρείας NSO και του προγράμματος Pegasus που έχει αναπτύξει και το οποίο η ισραηλινή εταιρεία πωλεί σε αστυνομικές και υπηρεσίες πληροφοριών παγκοσμίως,για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Πρόκειται απλά για το τελευταίο θύμα του λογισμικού Pegasus γράφει η ισπανική El Pais.

Οπως αποκάλυψε το Citizen Lab,μια ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Τορόντο με επικεφαλής τον καθηγητή Ρον Ντέιμπερτ πρόκειται για ένα σύστημα παρακολούθησης που μπορεί να εγκατασταθεί στο λειτουργικό σύστημα στα λεγόμενα έξυπνα τηλέφωνα. Το λογισμικό δίνει τη δυνατότητα υποκλοπής γραπτών μηνυμάτων και κωδικών ασφαλείας, αλλά και γεωεντοπισμού του κινητού τηλεφώνου.

Ο τρόπος με τον οποίο ‘μολύνεται’ ένα κινητό τηλέφωνο είναι σχετικά απλός. Ο χρήστης λαμβάνει κάποιο παραπλανητικό email ή μήνυμα και πείθεται να πατήσει σε ένα link, εγκαθιστώντας εν αγνοία του το λογισμικό παρακολούθησης. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα είναι εκτεθειμένος. Ο χρήστης του λογισμικού έχει τη δυνατότητα συνακρόασης συνομιλιών, ακόμη και ενεργοποίησης της κάμερας και του μικροφώνου του κινητού τηλεφώνου λέει ο καθηγητής Ντέιμπερτ.

Ο 55χρονος καθηγητής και η ομάδα του έχουν χρησιμοποιήσει έχουν αναπτύξει νέες ερευνητικές τεχνικές για να βοηθήσουν να αποκαλυφθεί πώς δεκάδες δημοσιογράφοι, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανώτεροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι φέρονται να στοχεύονται από κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο που χρησιμοποιούν το λογισμικό της NSO για να ‘χακάρουν’ τα τηλέφωνα γράφει ο Guardian.

AD

Εκθεση που δημοσιεύθηκε χθες από την Διεθνή Αμνηστία δείχνει ότι τουλάχιστον μεταξύ Ιανουαρίου 2019 και Ιανουαρίου 2020, το κινητό τηλέφωνο του Ράντι ‘μολύνθηκε’ αρκετές φορές με το λογισμικό κατασκοπείας . Είχα υποψιαστεί από καιρό ότι με κατασκοπεύουν, δήλωσε ο Ομάρ Ράντι σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξή του στο Forbidden Stories – το διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα το οποίο συντονίζει η Διεθνής Αμνηστία.

Θα πείτε μέχρι εδώ εντάξει. Τι ενδιαφέρει εμάς τους Έλληνες η παρακολούθηση ενός Μαροκινού δημοσιογράφου. Μόνο που η ισραηλινή εταιρεία συστημάτων παρακολούθησης NSO δεν είναι άγνωστη στην Ελλάδα. Η έρευνα του καθηγητή Ντέιμπερτ και του Citizen Lab, που ειδικεύεται σε θέματα παγκόσμιας ασφάλειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έδειξε ότι το λογισμικό υποκλοπών Pegasus της NSO έχει χρησιμοποιηθεί και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Το Citizen Lab εντόπισε συνολικά 45 χώρες στις οποίες πιστεύεται ότι γίνονται παρακολουθήσεις με το σύστημα αυτό Οι ερευνητές του Citizen Lab διαπίστωσαν ότι τουλάχιστον 33 πελάτες χρησιμοποιούσαν το λογισμικό Pegasus στις 45 αυτές χώρες.

Εκτός από την Ελλάδα, στις υπόλοιπες 44 χώρες που φαίνεται να έχει τεθεί σε εφαρμογή το συγκεκριμένο λογισμικό είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, ο Καναδάς, η Αλγερία, το Μπαχρέιν, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία.

Πρόκειται για έναν κατάσκοπο σε κάθε τσέπη γράφει η γερμανική εφημερίδα Die Zeit. Το πρόγραμμα κατασκοπείας Pegasus μπορεί – αφού εισαχθεί στο κινητό τηλέφωνο – να διαβάσει κρυφά σχεδόν όλες τις πληροφορίες σε μια κινητή συσκευή, είτε πρόκειται για μηνύματα, λίστες επαφών, τηλεφωνικές κλήσεις ή δεδομένα κίνησης. Αυτό σημαίνει ότι οι ‘κατάσκοποι’ γνωρίζουν πάντα σε ποιον ιστότοπο σερφάρουν οι ‘ύποπτοι’ , με ποιους επικοινωνούν, πού βρίσκονται γράφει η γερμανική εφημερίδα.

Ο Ράντι λέει ότι πλέον δεν κάνει ποτέ κλικ σε άγνωστους συνδέσμους.Η επίθεση αυτή είναι πιο ύπουλη, αφήνει πολύ λιγότερα ίχνη από τις προηγούμενες μεθόδους υποκλοπής , λέει στην Die Zeit ο ερευνητής Κλαούντιο Γκουαρνέρι, που διευθύνει το τεχνικό εργαστήριο της Διεθνούς Αμνηστίας και διερευνά τέτοιο λογισμικό κατασκοπείας εδώ και χρόνια. Εδώ όλα συμβαίνουν με αόρατο τρόπο στον χρήστη.

Η ισραηλινή εταιρεία NSO υποστηρίζει πάντως ότι το λογισμικό Pegasus βοηθά μόνο στον εντοπισμό τρομοκρατών και τη διερεύνηση σοβαρών εγκληματιών, αλλά ότι δεν έχει καμία ανάμιξη στο ποιους παρακολουθεί ο κάθε κυβερνητικός προμηθευτής του λογισμικού. Οπως αναφέρει η NSO τηρεί όλους τους διεθνείς περιορισμούς εξαγωγής αυτού του λογισμικού κατασκοπείας, ότι σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι δεσμεύεται από ηθικές αρχές. Ωστόσο, περιπτώσεις όπως αυτές του Ομάρ Ράντι, που ίσως είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου, δείχνουν πόσο επικίνδυνη είναι η χρήση μιας τέτοιας τεχνολογίας παρακολούθησης.

Στα στοιχεία από την έρευνα του Citizen Lab στηρίχθηκε άλλωστε και η αγωγή που κατέθεσε η WhatsApp εναντίον της NSO, αποκαλύπτοντας ότι το λογισμικό της ισραηλινής εταιρείας χρησιμοποιήθηκε το 2019 εναντίον 1.400 χρηστών της υπηρεσίας WhatsApp. Η ισραηλινή εταιρεία είπε ότι θα υπερασπιστεί τον εαυτό της και επέρριψε την ευθύνη στους κυβερνητικούς πελάτες της για τυχόν πιθανές καταχρήσεις.

Αλλωστε τα ψηφιακά όπλα της NSO εντοπίστηκαν σε ηλεκτρονικές συσκευές πολλών ακτιβιστών και δημοσιογράφων, για παράδειγμα στο Μεξικό. Οι Μεξικανικές αρχές έγιναν πελάτες της ισραηλινής εταιρείας για να εντοπίσουν εμπόρους ναρκωτικών, αλλά η ανάλυση από το εργαστήριο του Πανεπιστημίου του Τορόντο, έδειξε ότι ο Pegasus χρησιμοποιήθηκε επίσης εναντίον δημοσιογράφων. Το λογισμικό αυτό χρησιμοποιήθηκε επίσης για την παρακολούθηση ενός δημοσιογράφου των New York Times που έγραψε ένα βιβλίο για τον Σαουδάραβα Διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και το ρόλο του στη δολοφονία του αντιφρονούντα Τζαμάλ Κασόγκι.

Αν και το λογισμικό Pegasus συνήθως δεν μπορεί να σκοτώσει ανθρώπους απευθείας με τον τρόπο που μπορούν οι σφαίρες, το τελικό αποτέλεσμα είναι συχνά το ίδιο λέει ο καθηγητής Ντέιμπερτ και προσθέτει: Πρέπει να σκεφτούμε τρόπους για να το ελέγξουμε με τον ίδιο τρόπο που ελέγχουμε τις παράνομες εξαγωγές όπλων.

πηγή: Μιχάλης Ψύλος

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τοποθετήσεις πρέσβη Παλαιστίνης στην Άγκυρα για την παλαιστινιακή ΑΟΖ

Newsteam 0 Comments

Στο ενδεχόμενο υπογραφής συμφωνίας ΑΟΖ με την Τουρκία αναφέρθηκε σε συνέντευξή του σε τουρκικά μέσα, ο πρέσβης της Παλαιστίνης στην Άγκυρα, Φαέντ Μουσταφά.

Ο Παλαιστίνιος πρέσβης υποστήριξε πως και το παλαιστινιακό κράτος έχει δικαιώματα στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου, σημειώνοντας πως μέχρι σήμερα οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν καταφέρει να διεκδικήσουν και εκμεταλλευτούν το μερίδιό τους λόγω των ισραηλινών πιέσεων.

Το Ισραήλ δεν μας επέτρεψε, το απέτρεψε, υπογραμμίζει ενώ στο ερώτημα αν συζητείται μία παρόμοια συμφωνία με τη Λιβύη μεταξύ Τουρκίας και Παλαιστίνης, ο Φαέντ Μουσταφά δήλωσε χαρακτηριστικά:

Εμείς, ως Παλαιστίνη, προσδίδουμε μεγάλη σημασία στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Εργαζόμαστε για την ενίσχυση των σχέσεων σε όλους τους τομείς. Είμαστε ανοιχτοί σε όλες τις ιδέες για την ανάπτυξη αυτών των σχέσεων. Αυτό ισχύει και στο θέμα της συμφωνίας ΑΟΖ με την Τουρκία. Έχουμε και εμείς δικαιώματα στη Μεσόγειο. Έχει και η Παλαιστίνη μερίδιο στο πετρέλαιο και στο φυσικό αέριο στην ανατολική Μεσόγειο. Είμαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε με την Τουρκία όσον αφορά το φυσικό αέριο. Είμαστε έτοιμοι για συνεργασία με την Τουρκία. Θέλουμε ανάπτυξη των σχέσεών μας σε όλους τους τομείς. Είμαστε ανοιχτοί σε όλα.

Παράλληλα, ο ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, Χασάν Ουνάλ, δηλώνει ότι η υπογραφή συμφωνίας ΑΟΖ με την Παλαιστίνη κρίνεται ως πολύ σημαντική, καθώς μια τέτοια συμφωνία θα οδηγήσει στη νομιμότητα του Παλαιστινιακού κράτους.

Ο Ουνάλ πρόσθεσε ότι η Τουρκία μπορεί να καταχωρήσει τη συμφωνία αυτή στα ΗΕ, γεγονός που θα συνιστά κατοχύρωση των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων στη Μεσόγειο.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το φάντασμα ενός νέου ’74: Eλλάδα, Τουρκία και Ισραήλ

Newsteam 0 Comments

Για πρώτη φορά Πρωθυπουργός της Ελλάδος (αν δεν κάνουμε λάθος και οποιασδήποτε χώρας της ΕΕ) επισκέπτεται αύριο το Ισραήλ χωρίς να επισκεφθεί τα κατεχόμενα και να συναντηθεί με τους Παλαιστινίους. Προηγήθηκε η άρνηση της Αθήνας και της Λευκωσίας να συμπαραταχθούν με τις βασικές ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία, Ισπανία κλπ) στο διάβημά τους προς το Ισραήλ να μην προσαρτήσουν τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Ελλάδα και Κύπρος υπονομεύουν έτσι τον βασικό άξονα όλης της διεθνούς παρουσίας τους, την απαίτηση εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου. Επιπλέον, μη συναντώμενοι οι ηγέτες τους με τους Παλαιστινίους, διασπαθίζουν εντελώς ανεύθυνα, την παραμονή μιας δυνάμει σοβαρότατης κρίσης με την Τουρκία, ότι απομένει από το τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο του ελληνισμού στον αραβικό κόσμο, στον βωμό της ασφυκτικής εξάρτησης των Ελλήνων πολιτικών από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Ελπίζουμε να κάνουμε λάθος και να μην μυρίζει τώρα 1974 στη γειτονιά μας. Πάντως, περίεργα πράγματα συμβαίνουν. Ο άξονας Τραμπ – Νετανιάχου εκπέμπει ταυτόχρονα αντιφατικά σήματα προς την ‘Αγκυρα, ενώ αντιφατικά είναι και τα σήματα που δέχεται και η Αθήνα (προχωρήστε γρήγορα τον EastMedμην υποχωρείτε, βρείτε τα με την Τουρκία).

Ο Τραμπ (το ένα χέρι) ενθαρρύνει τον Ερντογάν σε Λιβύη και Συρία, ελπίζοντας να προκαλέσει ρωσο-τουρκική σύγκρουση και, εμμέσως τουλάχιστο, ενθαρρύνει με τον τρόπο αυτό την ‘Αγκυρα να στραφεί με περισσότερη άνεση εναντίον μας. (‘Αλλωστε ξεκαθάρισε, εμμέσως πλην σαφώς, στον κ. Μητσοτάκη, όταν συναντήθηκαν, ότι δεν σκοπεύει να επέμβει υπέρ της Αθήνας σε ελληνοτουρκική σύρραξη, την οποία, όπως άφησε να εννοηθεί, μπορεί και να χάσει η Ελλάδα!)

Από την άλλη, έχουμε το ισραηλινό λόμπυ και τους εξτρεμιστές Νεοσυντηρητικούς (το άλλο χέρι του ιδίου προσώπου) που ζητάει να δείξει επιτέλους η Δύση τα δόντια της στην Τουρκία, εννοώντας να τα δείξει η Ελλάδα! ‘Οσο για μας, την Ελλάδα και την Κύπρο, πανικόβλητοι από εξελίξεις που δεν αντιλαμβανόμαστε και δεν ξέρουμε πως να διαχειριστούμε, τρέχουμε να κρυφτούμε όλο και πιο βαθειά στην αγκαλιά του Προστάτη που τελικά θα μας καταστρέψει. Ο κ. Μητσοτάκης μεταβαίνει στο Ισραήλ όπου και θα πραγματοποιηθεί κοινό ελληνο-ισραηλινό Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν κάνουμε τέτοια συμβούλια με την Κύπρο ή οποιονδήποτε άλλο από τους εταίρους μας, τα κάνουμε όμως με το Ισραήλ. Τα κάναμε και με την Τουρκία, τα σταματήσαμε όμως αφότου τσακώθηκε με το Ισραήλ.

‘Ένα προχτεσινό άρθρο στο ιστολόγιο του Εβραϊκού Ινστιτούτου για την Εθνική Ασφάλεια της Αμερικής (JINSA), που συνυπογράφει ο Πρέσβης ‘Εντελμαν, σημαντικό στέλεχος της παγκόσμιας, εξτρεμιστικής, αν όχι καθαρά ολοκληρωτικής τάσης των Αμερικανο-Ισραηλινών Νεοσυντηρητικών (Πομπέο, Μπάνον, Νετανιάχου κλπ.), με συμμετοχή στον πόλεμο του Ιράκ υπό τον Τσένει, οπαδός του πολέμου κατά του Ιράν, που προέβλεψε με άρθρο του το πραξικόπημα του 2016 κατά του Ερντογάν, αναφέρεται στην ανάγκη ανάσχεσης της Τουρκίας και στον ρόλο της Ελλάδας ως αντισταθμίσματος, για λογαριασμό των ΗΠΑ, της τουρκικής ισχύος. Ο ‘Εντελμαν πιστεύεται ότι είναι από τους ανθρώπους που συνέβαλαν στην ανάδειξη του Ερντογάν, αλλά μετά τάσπασαν, λόγω των ανεξαρτησιακών τάσεων του Τούρκου Προέδρου.

Βεβαίως ποιος ‘Ελληνας δεν θα ήθελε η Αμερική να βάλει στη θέση της την Τουρκία, που έχει ασφαλώς ξεφύγει (έστω κι αν παραμένει εντελώς συζητήσιμο αν έχουμε να κερδίσουμε από την ανατροπή Ερντογάν). Να το κάνει εκείνη όμως. ‘Όχι να το κάνουμε εμείς πληρώνοντας με την καταστροφή μας την διάθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ να ανακόψουν τις τουρκικές φιλοδοξίες. Και μάλιστα χωρίς η Αμερική και το Ισραήλ να έχουν παράσχει την παραμικρή δέσμευση αμυντικής συνδρομής προς την Ελλάδα και την Κύπρο εφόσον αυτά συμβούν! Αυτό δεν είναι συμμαχία, θυμίζει το λεχθέν υπό του Τσώρτσιλ: Θα πολεμήσουμε κατά των Γερμανών, μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματος των Ινδών!

Διαβάζουν αυτές τις εκθέσεις και οι Τούρκοι και σιγουρεύονται για την εκτίμησή τους ότι Ελλάδα και Κύπρος είναι πολιορκητικοί κριοί μιας αντιτουρκικής αμερικανο-ισραηλινής συμμαχίας, που πρέπει να εξουδετερώσουν!

Κυριαρχώντας στην Αν. Μεσόγειο  

Ο τρόπος για να κυριαρχεί η Αυτοκρατορία στην Αν. Μεσόγειο είναι οργανώνοντας τις ελληνοτουρκικές συγκρούσεις. Το έκανε το 1921, σπρώχνοντάς μας στην παράφρονα Μικρασιατική Εκστρατεία στα βάθη της Ασίας, για να μην πάρει ο Κεμάλ τη Μοσούλη, που είχε ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Το έκανε από το 1955 και μετά χρησιμοποιώντας την Τουρκία και τον Ντενκτάς για να μην μπορέσει η Κύπρος ούτε να ενωθεί με την Ελλάδα, ούτε να γίνει κράτος. Από τη μια ενθάρρυναν τους Τούρκους, από την άλλη τους ‘Ελληνες (Μακάριος και αναθεώρηση συντάγματος, εγκλήματα Σαμψών και ακροδεξιών εθνικιστών, Ιωαννίδης). Πίσω από τον Ντενκτάς, τον τουρκικό στρατό, τον Σαμψών, την κυπριακή ακροδεξιά και την ελληνική χούντα ήταν η ίδια δύναμη! Το δίκτυο Gladio του ΝΑΤΟ, η CIA και η Αμερική.

Γι’ αυτό, αν έχουν ένα γραμμάριο μυαλό και ένα γραμμάριο ιστορική γνώση και αν καταλαβαίνουν τι μπορεί να συμβεί τελικά και στους ίδιους, οι αρμόδιοι των Αθηνών (σε συνεννόηση και με τη Λευκωσία), θα πρέπει να καθίσουν να σκεφτούν επειγόντως τι πρέπει να κάνουν για να σταματήσουν, με τρόπο που δεν θα θίξει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, την αδυσώπητη κλιμάκωση προς μία πολεμική αναμέτρηση χωρίς νικητές με την Τουρκία, πριν να είναι αργά. ‘Ισως ακόμα υπάρχει λίγος χρόνος. ‘Οσο η υπόθεση κλιμακώνεται όμως, τόσο τα περιθώρια θα μειώνονται, τόσο οι δύο πλευρές θα εγκλωβίζονται όλο και περισσότερο στη ρητορική τους.

Τρίγωνο των Βερμούδων στη Μεσόγειο!

Σήμερα η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο ενός τριγώνου των Βερμούδων στη Μεσόγειο, επιχειρώντας να ελιχθεί μεταξύ Δύσης και Ανατολής, Ευρώπης και Ασίας, Πούτιν και Τραμπ, σε μια άσκηση κολασμένης ισορροπίας. Οι ρωσικοί S400 έχουν εγκατασταθεί, αλλά δεν έχουν ενεργοποιηθεί, με την Αμερική να διατυπώνει σοβαρότατες απειλές κατά της Τουρκίας, σε περίπτωση που τους ενεργοποιήσει. Οι Αμερικανοί ενθαρρύνουν τον Ερντογάν σε Λιβύη και Συρία, ελπίζοντας να προκαλέσουν επιτέλους το μεγάλο ρήγμα με τη Ρωσία, την ίδια ώρα που το Ισραήλ ενορχηστρώνει παρασκηνιακά το μέτωπο πίσω από τον Χάφταρ.

Τα εννοούν όμως αυτά, ή θέλουν μόνο να σπρώξουν την Τουρκία κατά της Ρωσίας σε μια άσκηση ταυτόχρονα υπερεπέκτασης που θα οδηγήσει σε καταστροφή τον Ερντογάν; Γιατί δύσκολα βλέπει κανείς πως θα μπορούσαν να συμφιλιωθούν με μια περαιτέρω ισχυροποίηση της Τουρκίας και του Ερντογάν.

Ο Ερντογάν και η Τουρκία μπορεί να κερδίσουν, μπορεί και να χάσουν. Είναι παίκτες και παίζουν. Αυτός που θα χάσει σε κάθε περίπτωση θα είμαστε εμείς, που εκχωρήσαμε προ πολλού όχι μόνο την εξωτερική – αμυντική πολιτική, αλλά και το ίδιο το βαθύ κράτος, ένοπλες δυνάμεις και υπηρεσίες ασφαλείας, φοβούμεθα, σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ισραήλ. Αν αυτοί φτάσουν σε συμβιβασμό με την Τουρκία, θα μας ζητήσουν μείζονες παραχωρήσεις σε Αιγαίο, Μεσόγειο και Κύπρο. Αν όχι, δεν αποκλείεται να σπρώξουν παρασκηνιακά σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση που θα είναι, τυχόν κλιμακούμενη, η απόλυτη καταστροφή και για την Ελλάδα και για την Τουρκία, Μια τέτοια σύγκρουση δεν θα έχει νικητές, θα έχει μόνο ηττημένους. Aλλά δεν είναι φυσικά λύση και η αποδοχή της όποιας τουρκικής επιθετικότητας.

Για να υπάρχει σε αυτό το πρόβλημα λύση, οφείλουμε να ξαναπάρουμε πίσω, να επανεθνικοποιήσουμε τις ένοπλες δυνάμεις, τις υπηρεσίες ασφαλείας μας, το πολιτικό και κρατικό προσωπικό μας. Θα πρέπει να αντιληφθεί και ο κ. Ερντογάν και όλοι οι υπόλοιποι παίκτες ποια είναι η ελληνική κόκκινη γραμμή.

Πρέπει να επανεξετάσουμε τη σκοπιμότητα σχεδίων όπως ο EastMed, που είναι εντελώς απίθανο να κατασκευασθούν, προκαλούν όμως κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας.

Είναι επίσης εντελώς απαραίτητο να πληροφορηθούν άμεσα, από τώρα και κατά τρόπο αξιόπιστο οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί και το ΝΑΤΟ και οι Γερμανοί και η ΕΕ και οι πάντες ότι δεν θα μπορούν να έχουν ούτε ένα χιλιοστό βάσης και παρουσίας στην Ελλάδα, ούτε οποιαδήποτε εξπυπηρέτηση, ότι η Αθήνα θα εξετάσει την πλήρη αλλαγή του γεωπολιτικού της προσανατολισμού και θα σταματήσει άμεσα την εξυπηρέτηση του Χρέους σε περίπτωση που οδηγηθεί σε αναμέτρηση με την Τουρκία και αυτοί ποιήσουν την νήσσα.

Η Τουρκία και το σχίσμα στη Δύση

Το παιχνίδι είναι ακόμα πιο χαοτικό στο μέτρο που και το δυτικό κατεστημένο και ο τουρκικός στρατός, που παραμένει πάντα η σπονδυλική στήλη του τουρκικού καθεστώτος, είναι βαθιά διχασμένοι ως προς την δέουσα να εφαρμοσθεί πολιτική.

Σε ένα προηγούμενο άρθρο μας, αναλύσαμε τον εμφύλιο Σόρος – Νετανιάχου στην κορυφή της Αυτοκρατορίας (του Χρήματος που διοικεί τον κόσμο), τη σύγκρουση δηλαδή δύο τάσεων, των νεοφιλελεύθερων παγκοσμιοποιητών του τέλους της Ιστορίας και των νεοσυντηρητικών, εθνικιστών, νέο-ολοκληρωτικών του Χάους και του πολέμου των πολιτισμών

Για αρκετούς από τους πρώτους, και τουλάχιστο για τη γερμανική ηγεσία, μοιάζει να προέχει η ομαλή επανενσωμάτωση της Τουρκίας στο δυτικό σύστημα, για τους δεύτερους προέχει η ανατροπή του Ερντογάν. Με έναν τόσο δυναμικό και φιλόδοξο ηγέτη όπως ο Τούρκος Πρόεδρος, ένας τρόπος να τον οδηγήσεις σε καταστροφή είναι να τον ενθαρρύνεις να προχωρήσει πέραν των κόκκινων γραμμών σε κάποιο από τα πολλά μέτωπα που έχει τώρα ανοίξει. Ερωτηματικό είναι η στάση του Μακρόν, που αφενός ανήκει στους νεοφιλελεύθερους παγκοσμιοποιητές, αφετέρου όμως, όπως και οι προκάτοχοί του Σαρκοζί και Ολλάντ, μοιάζει να ακολουθεί πολύ πιστά τη γραμμή που χαράζει και συνήθως επιβάλλει στο Παρίσι το Ισραήλ. Μόνη εξαίρεση η αντίθεσή του στο υπερ-τυχοδιωτικό σχέδιο Νετανιάχου για πόλεμο κατά του Ιράν.

Αξίζει να δούμε σε αυτό το σημείο πως αντιμετωπίζουν την Τουρκία οι διάφορες τάσεις του αμερικανικού κατεστημένου, όπως αντανακλώνται στις επεξεργασίες των αμερικανικών think tanks το προηγούμενο διάστημα.

Να σημειώσουμε πάντως ότι τα κυριότερα από τα αμερικανικά think tank παραμένουν απαισιόδοξα για τις πιθανότητες ομαλής επαναφοράς της ‘Αγκυρας στο δυτικό (και ισραηλινό) μαντρί.

Οι αμερικανικές στρατιωτικές ελίτ και η Τουρκία

Από τα γνωστότερα think tank των ΗΠΑ, με φημολογούμενες στενές σχέσεις με τη CIA, η RAND δημοσίευσε τον Ιανουάριο μια έκθεση με τίτλο Η εθνικιστική πορεία της Τουρκίας. Συνέπειες για την στρατηγική εταιρική σχέση ΗΠΑ – Τουρκίας και τον Στρατό των ΗΠΑ (Turkey’s Nationalist Course. Implications for the US-Turkish Strategic Partnership and the US Army.) Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια προγράμματος που χρηματοδότησε το αμερικανικό Γενικό Επιτελείο.

Η έκθεση περιγράφει τα εξής τέσσερα σενάρια για το μέλλον της Τουρκίας, τα τρία εκ των οποίων είναι μη ευνοϊκά για τις ΗΠΑ:

  1. Η Τουρκία συνεχίζει να είναι δύσκολος σύμμαχος
  2. Ανατρέπεται ο Ερντογάν και ένας νέος ηγέτης ακολουθεί μια πιο φιλοδυτική εξωτερική και αμυντική πολιτική
  3. Η Τουρκία επιδιώκει πιο δραστήρια να εξισορροπήσει τις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ, όπως και με ευρασιατικούς συμμάχους και εταίρους (Ρωσία, Ιράν, Κίνα).
  4. H Τουρκία αποχωρεί από το ΝΑΤΟ και αναπτύσσει στενή συνεργασία και διάφορες συμμαχίες με δυνάμεις στην Ευρασία και τη Μέση Ανατολή

Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό ότι οι συντάκτες της έκθεσης θεωρούν πολύ πιθανή την απώλεια του ελέγχου της αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ και άλλων αμερικανικών και ΝΑΤΟΪκών βάσεων στην Τουρκία, κάτι που θα προκαλέσει τεράστια προβλήματα στη συνέχιση των αμερικανικών και ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων στη νοτιοδυτική Ασία, ενώ οι εναλλακτικές διευκολύνσεις στην περιοχή έχουν ουσιαστικούς περιορισμούς.

Αντιμέτωπη με τα ενδεχόμενα αυτά, η RAND συνιστά την αποκατάσταση, την καλλιέργεια και την ενδυνάμωση των σχέσεων ανάμεσα στις αμερικανικές και τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.  Ιδιαίτερα, η έκθεση υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω προσπαθειών για την εμβάθυνση του διαλόγου μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτικών και του τουρκικού ΓΕΕΘΑ και την αναβίωση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για την αμερικανική και τουρκική άμυνα (High-Level Group on US and Turkish Defense), λαμβάνοντας υπόψιν την αυξημένη σημασία του τουρκικού Υπουργείου ‘Αμυνας.

Από αυτό το σημείο βέβαια μέχρι να σκεφθεί κάποιος καχύποπτος ότι οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται παρά να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ενός νέου πραξικοπήματος δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση και εύκολα τη διαβαίνει η (πλησίον των θέσεων του Τούρκου Προέδρου) Yeni Safak, όπως και δημοσιογραφικά όργανα προσκείμενα στους Τούρκους ευρασιατιστές, πόσο μάλλον που στην ίδια την αμερικανική έκθεση υπάρχει και η εξής φρασούλα: Αναφέρεται ότι οι μεσαίοι αξιωματικοί είναι εξαιρετικά θυμωμένοι (σ.σ. frustrated, που μπορεί να αποδοθεί και ματαιωμένοι)… Αυτή η δυσαρέσκεια μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε ένα καινούριο πραξικόπημα σε κάποια στιγμή.

Η RAND θέλει στενότερες σχέσεις των Τούρκων στρατιωτικών με τις ΗΠΑ, αλλά δεν της αρέσουν καθόλου οι σχέσεις των Τούρκων στρατιωτικών με τους Ρώσους και η συνεργασία τους στη Μαύρη Θάλασσα. Οι ιδέες της RAND στον στρατιωτικό τομέα συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με τις απόψεις του απόστρατου Στρατηγού Ben Hodges, πρώην επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, που πρότεινε τον Ιούνιο 2019 την ιδέα δημιουργίας της συμμαχίας Τουρκία – ΗΠΑ 2.0. (https://www.cepa.org/time-for-turkey-usa-2). Στην παρουσίασή του αυτή ο Αμερικανός στρατιωτικός υπογραμμίζει ότι η αγορά των S400 δεν ήταν θεσμική αγορά του τουρκικού κράτους, αλλά ενός οργανισμού που αναφέρεται προσωπικά στον Πρόεδρο, γεγονός που εκτιμά δηλωτικό της ύπαρξης δυνάμεων μέσα στην κυβέρνηση που επιθυμούν καλύτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ. Σκληρός επικριτής του Ερντογάν, ο Hodges υποστηρίζει τον Δήμαρχο Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου και υπογραμμίζει ότι πολλά μπορεί να γίνουν έως τις εκλογές του 2023, κάτι που εύκολα ερμηνεύεται ως προαναγγελία πιθανού πραξικοπήματος. ‘Όπως και η RAND έτσι και ο Hodges προτείνει μάξιμουμ συνεργασία με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις.

Το αμερικανικό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων

To Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) είναι το σημαντικότερο αμερικανικό think tank, στο κέντρο της αμερικανικνής πολιτικής διαδικασίας. Τον Νοέμβριο του 2018, δημοσίευσε την έκθεση υπό τον τίτλο Ούτε φίλος, ούτε εχθρός, στην οποία υποστηρίζεται ότι ΗΠΑ και Τουρκία εξελίχθηκαν από αμφίσημοι σύμμαχοι σε ανταγωνιστές και συστήνεται η ανεύρεση εναλλακτικής στο Ιντσιρλίκ, η συνέχιση της υποστήριξης προς το κουρδικό YPG και η διακοπή της συνεργασίας στο πρόγραμμα του F-35. Πρώην νεοσυντηρητικός, εμπειρογνώμων με το CFR και το Δημοκρατικό Κόμμα ο Max Boot κάλεσε τον Οκτώβριο του 2019, σε μια σοβαρή αναθεώρηση των σχέσεων με την Τουρκία. Υποστήριξε την ανάγκη περιορισμού της αμερικανοτουρκικής στρατιωτικής συνεργασίας και αποχώρησης των ΗΠΑ από το Ιντσιρλίκ. Τα αμερικανικά αεροσκάφη πρέπει να μεταφερθούν στην βάση Muwaffaq Salti Air Base στην Ιορδανία και άλλες βάσεις στον Κόλπο, ενώ τα τακτικά πυρηνικά όπλα πρέπει να πάνε πίσω στις ΗΠΑ ή σε πιο αξιόπιστες ΝΑΤΟϊκές χώρες. Την ίδια άποψη εξέφρασε και ο Πρόεδρος του CFR Richard Haas.

Πάντως δεν συμφωνούν όλοι με αυτή τη γραμμή. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο στο Foreign Affairs που εκφράζει το CFR η καταστροφή της αμερικανο-τουρκικής σχέσης χαρακτηρίζεται επικίνδυνη και τονίζεται ότι τα αμερικανικά συμφέροντα θα πληγούν αν οι διμερείς σχέσεις καταρρεύσουν ή αν γίνει η Τουρκία αντίπαλος των ΗΠΑ. Ανάλογη προσέγγιση υιοθετεί και η Rachel Ellehuus του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS).

Οι νεοσυντηρητικοί εξτρεμιστές και η Τουρκία

Εκ των γεννητόρων νεοφιλελευθερισμού και νεοσυντηρητισμού, εκ των αρχιτεκτόνων των αμερικανικών επεμβάσεων στη Μέση Ανατολή και υποστηρικτικό της στενότερης δυνατής συμπόρευσης των ΗΠΑ με το Ισραήλ, το American Enterprise Institute περνάει γεννεές δεκατέσσερις την Τουρκία του Ερντογάν.

Λαγός των νεοσυντηρητικών, ο αναλυτής του ΑΕΙ Μάικλ Ρούμπιν είχε προαναγγείλει το πραξικόπημα κατά Ερντογάν τον Μάρτιο 2016 με ένα άρθρο του στο οποίο καλούσε τους Τούρκους αξιωματικούς να μην φοβηθούν τίποτα και να ανατρέψουν τον Πρόεδρό τους. (Βλ. https://www.amna.gr/home/article/110239/). Τρεις μήνες αργότερα κάμποσοι Τούρκοι στρατιωτικοί τον άκουσαν κατά τα φαινόμενα και έχασαν τη ζωή τους

Τώρα, ο Ρούμπιν υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αλλάξει η Τουρκία παρά δια μέσου της άμεσης πίεσης. Εκτιμά επίσης ότι ο τουρκικός στρατός έχει μετατραπεί, μετά το αποτυχόν πραξικόπημα, από συνταγματικό θεματοφύλακα του λαϊκού χαρακτήρα της Τουρκίας σε προωθητική δύναμη του Ισλάμ, ενώ η στρατηγική σχέση με τη Ρωσία μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων σε όλη τη Μέση Ανατολή υπέρ της Μόσχας.

Σε αντίθεση με τους στρατιωτικούς που θέλουν εντατικοποίηση των σχέσεων με τους Τούρκους συναδέλφους τους, ο Ρούμπιν προτείνει να μπει η Τουρκία σε καραντίνα στο ΝΑΤΟ και να ασκηθεί μια πολιτική μέγιστης πίεσης στην Τουρκία, με υποστήριξη στους Κούρδους και στην Κύπρο και επιβολή κυρώσεων στην ‘Αγκυρα.

 Ένα τελευταίο σενάριο

Ακόμα και η σύντομη αυτή περιδιάβαση στις αμερικάνικες δεξαμενές σκέψεις αναδεικνύει την εξαιρετικά αμφίσημη εκτίμηση των ΗΠΑ για την τύχη τόσο του Ερντογάν όσο και της Τουρκίας. Αν το παιχνίδι είχε τελειώσει εις βάρος τόσο του Ερνογαν όσο και της Τουρκίας, τότε θα μπορούσαν κάποιες σκέψεις να γίνουν για τα πιθανά οφέλη μιας συντεταγμένης επίθεσης της Δύσης στην Τουρκία, αν και πάλι πρέπει κανείς να αντιλαμβάνεται που πάει να μπλέξει, έτσι που να παραμένει στο βάθος απλά έτοιμος να επωφεληθεί και όχι να χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός και κρέας για κανόνια. (Επιπλέον, μια χώρα πρέπει να μην κυττάει μόνο τη μύτη της, αλλά να έχει συνείδηση των παγκοσμίων τάσεων και να ευνοεί αυτές που την ευνοούν, όχι να πηγαίνει αυτόματα στους διεθνείς πλούσιους και ισχυρούς, πόσο μάλλον που έχουν αποδειχθεί διαχρονικά απειλές για τον ελληνισμό). ‘Όμως όπως όλα δείχνουν κάτι τέτοιο δεν προκύπτει, αν όχι για τον Ερντογάν οπωσδήποτε για την Τουρκία.

Ένα από τα δυνατά σενάρια μιας ελληνοτουρκικής κρίσης θα μπορούσε να είναι μια πολεμική σύγκρουση ίσως όχι ολοκληρωτική, αλλά κάτι παραπάνω από ένα απλό θερμό επεισόδιο, που με βοήθεια των ΗΠΑ τελειώνει σε ισοπαλία, αλλά με μεγάλες απώλειες αμοιβαία. Φυσική κατάληξη; Το τραπέζι διαπραγματεύσεων. Εν τω μεταξύ στην Τουρκία οι στρατιωτικές απώλειες χωρίς νίκη και η αναπόφευκτη οικονομική κρίση πυροδοτούν νέο πραξικόπημα εναντίον του Ερντογάν και την εγκαθίδρυση ενός φιλοδυτικού αυταρχικού καθεστώτος. Στην συνέχεια η Δύση κάνει παραχωρήσεις στην νέα Τουρκία εις βάρος της έτσι και αλλιώς εγκλωβισμένης χώρας μας. Τελικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα, πολεμική μεγάλη ζημιά, σαφέστατη οικονομική καταστροφή που θα μας γυρίσει άλλα 10 χρόνια πιο πίσω και τελικά πιθανή απώλεια αν όχι εδαφών τουλάχιστο θαλασσών και ίσως και συνεκμετάλλευση  με Τουρκία υπό δυσμενείς όρους εδώ και στην Κύπρο. Είναι μόνο ένα σενάριο αλλά πόσο απίθανο είναι. Ας λάβουμε επομένως άμεσα τα μέτρα μας, ας προσέξουμε να μην λειτουργήσουμε ως το κρέας για τα κανόνια.

*Πηγή: konstantakopoulos.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »