Θεόδωρος Γουμενίδης - Τα τελευταία νεά & ειδήσεις

Αντίο Μπαμπά

Newsteam 0 Comments

Είμαι εδώ μπαμπά. Στο γραφείο. Απο την στιγμή που με ενημέρωσαν ότι έφυγες. Ιδρώνω… ζαλίζομαι, ξεϊδρώνω, γράφω, σκέφτομαι. Απο τη μία λέω μέσα μου… είναι η φυσική ροή των πραγμάτων και πως η ζωή συνεχίζεται και απο την άλλη ένας μεγάλος συναισθηματικός φραγμός αναμνήσεων και εικόνων με γονατίζει. Αυτός με κάνει να μην μπορώ να καταπιώ. Έχω ένα βάρος στον λαιμό μου. Σα να πνίγομαι… Έχω τόσα πολλά να γράψω για σένα. Αλλά θα μείνω στα ουσιαστικά. Αυτά που με διαμόρφωσαν. Στην κληρονομιά σου. Ήσουν άρχοντας. Κοτσονάτος. Σκληρός. Μαχητής. Ήσουν ο μπαμπάς μου. Αυτός που κάθε φορά που σε χρειάστηκα ήσουν εκεί. Από τα παιδικά…τα εφηβικά…τα φοιτητικά μου χρόνια, ώς “τα τώρα”. Ως επαγγελματίας Δημοσιογράφος. Μέχρι τα τελευταία χρόνια που οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Ήμουν εγώ εκεί όποτε το ζητούσες. Γιατί πολύ απλά έτσι είναι η ζωή. Αλλά ήσουν τόσο εγωιστής και περήφανος που δεν δεχόσουν πολλά πολλά. Αντιθέτως έδινες… απλόχερα ότι είχες. Και ας μην είχες για καφέ και τσιγάρα.  Έδινες και αγάπη. Κάτι που παλιότερα δυσκολευόσουν να μοιραστείς. Όμως είχες τον τρόπο σου. Μετά απο 37 ημέρες στην ΜΕΘ του νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης, μας άφησες. Αιτία θανάτου; Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη. Ένα τόσο δα μικρόβιο μπήκε στο αίμα σου και σε σκότωσε. Αλλά πες μου ρε ΤΕΟ… από εκεί ψηλά που μας βλέπεις με αυτές τις μεγάλες πράσινες ματάρες σου. Αυτές που έκλεισαν για πάντα στις 02.17 σήμερα το ξημέρωμα. Γιατί ρε πατέρα; Γιατί δεν τον κέρδισες τον θάνατο; Εσύ που μου έλεγες ότι δεν τον φοβάμαι; Γιατί παραδόθηκες; Εσύ που έδωσες μάχη πάνω από έναν μήνα στην ΜΕΘ;  Γιατί έκανες μέχρι και τους γιατρούς που σε έσωσαν απο το ανεύρυσμα να κλάψουν για το φευγιό σου; Γιατί με “καλείς” αύριο στην…

Διάβασε το »