εφημερίδες - Τα τελευταία νεά & ειδήσεις

Η Αθλητική Ηχώ ήταν η μεγαλυτέρα των Βαλκανίων και το μεγαλύτερο σχολείο

Newsteam 0 Comments

Η Αθλητική Ηχώ δεν ήταν απλώς μια εφημερίδα με όνομα βαρύ και τεράστια ιστορία. Προφανώς υπήρξε και το μεγαλύτερο σχολείο δημοσιογραφίας για την πλειοψηφία των αθλητικών συντακτών. Όσοι εργαστήκαμε στην Αθλητική Ηχώ είμαστε σε θέση να βεβαιώσουμε προς όλους τι σήμαινε η 1η Οκτωβρίου για τον Κλεομένη Γεωργαλά. Ήταν πεντέμισι ετών παιδάκι όταν η Αθλητική Ηχώ  εκδόθηκε για πρώτη φορά. Την 1η Οκτωβρίου του 1945, η Ελλάδα θα άρχιζε τη γνωριμία της με τη «μεγαλυτέρα των Βαλκανίων». Αυτό έγραφε επί σειρά ετών πάνω από τον τίτλο της. Όχι αυτάρεσκα απαραίτητα αλλά με δόση (ισχυρή μάλιστα) ρεαλισμού. Η Αθλητική Ηχώ υπήρξε η… μεγαλυτέρα. Είναι γεγονός. Όχι μόνο ως ΜΗΤΕΡΑ όλων των αθλητικών εφημερίδων αλλά και ως ένα από τα μεγαλύτερα σχολεία της δημοσιογραφίας στη χώρα μας. Από την Αθλητική Ηχώ ξεπετάχτηκαν τα μεγαλύτερα ονόματα της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα. Κι ας σταματήσει αυτός ο ανούσιος και άκυρος διαχωρισμός δημοσιογράφου- αθλητικογράφου. Δημοσιογραφία ασκούν όλοι, με χρέος απέναντι στον κόσμο. Από αυτή την εφημερίδα ξεπετάχτηκε και ο έτερος ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΥΡΙΟΣ της δημοσιογραφίας, ο Θόδωρος Νικολαϊδης. Ο ιδρυτής της εφημερίδας ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ, εκ των κορυφαίων Ελλήνων δημοσιογράφων. Αυτόν τον τίτλο προτιμούσε κι αισθανόταν. Του δημοσιογράφου. Όχι του εκδότη. Όπως και ο Κλεομένης Γεωργαλάς. Ο άνθρωπος που ζούσε για την Αθλητική Ηχώ και τον αθλητισμό. Που φρόντισε να περάσει απ’ όλα τα επίπεδα, από το τυπογραφείο, από τη σύνταξη ύλης, από το ρεπορτάζ μέχρι να αναλάβει την εφημερίδα. Θα μπορούσες να πάρεις τηλέφωνο να δώσεις ανταπόκριση (άλλες εποχές) και να σου απαντήσει ο Γεωργαλάς με τη γνωστή, βαριά αλλα τόσο ευγενική φωνή του: «Λέγε αγόρι μου, ο Κλεομένης είμαι. Γράφω»! Η Αθλητική Ηχώ ήταν ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ. Ήταν στην υπηρεσία του αθλητισμού και των αναγνωστών.  Βεβαίως υπήρξε φιλικά προσκείμενη στον Παναθηναϊκό. Μα δεν ήταν κάτι άγνωστο. Όμως πραγματικά, δεν πρέπει να υπάρχει φίλος του Ολυμπιακού που να έχει…

Διάβασε το »

Ελ. Βενιζέλος: Τα πρωτοσέλιδα την ημέρα του θανάτου του

Newsteam 0 Comments

Σαν σήμερα, 18 Μαρτίου, το 1936 ο Ελευθέριος Βενιζέλος άφηνε την τελευταία του πνοή στο Παρίσι και στην Ελλάδα άρχισαν να μεταδίδονται τα νέα. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος είναι μια από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της χώρας. Στην Ελλάδα τα νέα του θανάτου του είχαν αρχίσει να φτάνουν και οι αντιδράσεις ήταν έντονες. Κι αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο θα σταθούμε: Πως αντέδρασαν στη χώρα, με τα πρωτοσέλιδα, τα ΜΜΕ της εποχής. Κι όπως θα διαπιστώσετε υπήρξαν και πρωτοσέλιδα ή και ρεπορτάζ ακόμα που εξακολουθούσαν να σπέρνουν μίσος. Διότι ο Βενιζέλος ήταν μια έντονη προσωπικότητα. Είχε πολλούς φανατικούς φίλους. Αλλά και πολλούς φανατικούς αντιπάλους. Και ήταν εποχή σκληρών πολιτικών αντιπαραθέσεων, μίσους και διχασμού. Η δεκαετία του ’30 όπως συνολικά η εποχή του μεσοπολέμου ήταν πολύ δύσκολη για την Ελλάδα. Όπως συνέβαινε και σε όλη την Ευρώπη που επικρατούσε αναβρασμός… Λίγα χρόνια αργότερα άλλωστε ξέσπασε και ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Και σε ό,τι αφορά στη χώρα μας δεν ήταν και τόσο μακριά η μικρασιατική καταστροφή… Οι πληγές ήταν ακόμα ανοιχτές και οι αναμνήσεις σκοτεινές… Δεν πρόκειται να κάνουμε αποτίμηση ή σχόλιο των πεπραγμένων του Βενιζέλου. Τον έχει ήδη κρίνει η ιστορία κι έχει καταγράψει τα πάντα. Ουδείς μπορεί ν’ αμφισβητήσει ότι είναι μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες που ανέδειξε ποτέ η πολιτική σκηνή της χώρας. Γι’ αυτό και είχε ακραίες αντιδράσεις: Αγάπης από τους φίλους και μίσους (ακόμα και στο θάνατό του) από τους αντιπάλους. Αυτό συμβαίνει με κάθε ισχυρή προσωπικότητα, άλλωστε. Δε σε αφήνουν αδιάφορο. Κι ένας άνθρωπος όπως ο Βενιζέλος με τόσο έντονο στίγμα στην πολιτική σκηνή και την ιστορία της Ελλάδας δε θα μπορούσε ποτέ να σε αφήσει αδιάφορο. Διαβάστε για τα πρωτοσέλιδα της 18ης Μαρτίου…

Διάβασε το »

Θεόδ. Νικολαϊδης: Τέσσερα χρόνια δίχως τον Δημοσιογράφο

Newsteam 0 Comments

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από τότε που ο αγαπημένος μας Θεόδωρος Νικολαϊδης αποφάσισε να πάρει τα χειρόγραφά του και να ταξιδέψει στον ουρανό. Ο ΚΥΡΙΟΣ Νικολαϊδης δεν ήταν δημοσιογράφος, αλλά Δημοσιογράφος. Με το «Δ» να είναι κεφαλαίο, να είναι bold για να υποδηλώσει όσα ακριβώς μάθαμε δίπλα του. Όσοι τολμούμε να πούμε ότι είμαστε μαθητές του, ότι δίπλα του μάθαμε να «ταλαιπωρούμε» τη δημοσιογραφία, στο επόμενο λεπτό κοκκινίζουμε. Αλήθεια, ποιος θα μπορούσε να βάλει τον εαυτό του και να υψώσει το ανάστημά του στο μέγεθος του κυρ Θόδωρου; Ντροπή… Ήταν πάντα εκεί, στο λατρεμένο του «Φως», στο γραφείο του με τα πάμπολλα χειρόγραφα και το σωρό από τις φωτογραφίες να σχεδιάσει την εφημερίδα της επόμενης ημέρας. Σε μια άλλη εποχή, όταν οι εφημερίδες ήταν πανίσχυρες και ο ίδιος ήξερε ΠΑΝΤΟΤΕ τι έπρεπε να κάνει. Και δίπλα του ή μάλλον από κάτω του εμείς. Να «ρουφάμε» όσα μπορούμε από τη σοφία του. Να τον ακούμε σοφά να μας λέει «πάρτε ρε ένα λεξικό δίπλα σας να μου γράφετε σωστά ελληνικά». Να διαβάζει κάθε τελεία και κάθε λεπτομέρεια της εφημερίδας. Να περνάς από… ιερά εξέταση όταν έχανες ένα θέμα! Όχι για να σε προσβάλει αλλά για να σου τονώσει τον εγωισμό, να σου δείξει ότι «προχωράμε να απαντήσουμε»! Σε κρατούσε σε εγρήγορση. Σε ήθελε «μαχητή»! Αυτός ήταν ο Νικολαϊδης. Να σου διδάσκει με σοφία ότι δε μπορείς να χρησιμοποιήσεις το «η Πόλις εάλω» μετά από μια μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού στην Κωνσταντινούπολη επί της Εφές. Διότι «δε μπορείς να χρησιμοποιείς για αθλητικό αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη τραγωδία του Ελληνισμού». Να σου λέει ότι το «Φως» θα πρέπει να έχει το καλύτερο ρεπορτάζ. Όχι μόνο του Ολυμπιακού. Αλλά όλων των ομάδων. Κι ας ήταν/είναι το…

Διάβασε το »

Θεόδωρος Νικολαϊδης: Τρία χρόνια δίχως τον Δημοσιογράφο

Newsteam 0 Comments

Τρία χρόνια πέρασαν από τότε που ο αγαπημένος μας Θεόδωρος Νικολαϊδης αποφάσισε να πάρει τα χειρόγραφά του και να ταξιδέψει στον ουρανό. Ο ΚΥΡΙΟΣ Νικολαϊδης δεν ήταν δημοσιογράφος, αλλά Δημοσιογράφος. Με το «Δ» να είναι κεφαλαίο, να είναι bold για να υποδηλώσει όσα ακριβώς μάθαμε δίπλα του. Όσοι τολμούμε να πούμε ότι είμαστε μαθητές του, ότι δίπλα του μάθαμε να «ταλαιπωρούμε» τη δημοσιογραφία, στο επόμενο λεπτό κοκκινίζουμε. Αλήθεια, ποιος θα μπορούσε να βάλει τον εαυτό του και να υψώσει το ανάστημά του στο μέγεθος του κυρ Θόδωρου; Ντροπή… Ήταν πάντα εκεί, στο λατρεμένο του «Φως», στο γραφείο του με τα πάμπολλα χειρόγραφα και το σωρό από τις φωτογραφίες να σχεδιάσει την εφημερίδα της επόμενης ημέρας. Σε μια άλλη εποχή, όταν οι εφημερίδες ήταν πανίσχυρες και ο ίδιος ήξερε ΠΑΝΤΟΤΕ τι έπρεπε να κάνει. Και δίπλα του ή μάλλον από κάτω του εμείς. Να «ρουφάμε» όσα μπορούμε από τη σοφία του. Να τον ακούμε σοφά να μας λέει «πάρτε ρε ένα λεξικό δίπλα σας να μου γράφετε σωστά ελληνικά». Να διαβάζει κάθε τελεία και κάθε λεπτομέρεια της εφημερίδας. Να περνάς από… ιερά εξέταση όταν έχανες ένα θέμα! Όχι για να σε προσβάλει αλλά για να σου τονώσει τον εγωισμό, να σου δείξει ότι «προχωράμε να απαντήσουμε»! Σε κρατούσε σε εγρήγορση. Σε ήθελε «μαχητή»! Αυτός ήταν ο Νικολαϊδης. Να σου διδάσκει με σοφία ότι δε μπορείς να χρησιμοποιήσεις το «η Πόλις εάλω» μετά από μια μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού στην Κωνσταντινούπολη επί της Εφές. Διότι «δε μπορείς να χρησιμοποιείς για αθλητικό αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη τραγωδία του Ελληνισμού». Να σου λέει ότι το «Φως» θα πρέπει να έχει το καλύτερο ρεπορτάζ. Όχι μόνο του Ολυμπιακού. Αλλά όλων των ομάδων. Κι ας ήταν/είναι το…

Διάβασε το »