εφημερίδα "On Time " - Τα τελευταία νεά & ειδήσεις

Ηθοποιός αποκαλύπτει – Ήμασταν πολύ φτωχοί, φάγαμε σουβλάκι για γαμήλιο γεύμα

Newsteam 0 Comments

Σε μία συγκινητική εξομολόγηση προχώρησε  η γνωστή ηθοποιός Κάρμεν Ρουγγέρη, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της προσωπικής της ζωής. Ειδικότερα, η Κάρμεν Ρουγγέρη παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εφημερίδα On Time, όπου μίλησε, μεταξύ άλλων, και για τις δύσκολες, οικονομικά, στιγμές που πέρασε. Περάσατε οικονομικές δυσκολίες στα πρώτα χρόνια του γάμου σας; «Ναι, ήμασταν πολύ φτωχοί. Φαντάσου ότι φάγαμε σουβλάκι για γαμήλιο γεύμα, αλλά ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι. Κάποια στιγμή όταν έμεινα έγκυος στη Χριστίνα, επειδή εγώ ήμουν πολύ οικονόμα -οι δυο μας κάναμε ότι μπορούσαμε, εγώ παρέδιδα μαθήματα αγγλικών και γαλλικών, ο Ανδρέας πήγαινε και έψελνε σε γάμους και κηδείες για να βγάλουμε χρήματα- μαζέψαμε ένα ποσό και πήραμε ένα δυαράκι στην Καλλιθέα. Όμως βάλαμε γραμμάτια και κάποια στιγμή δεν μπορούσαμε να τα βγάλουμε πέρα. Τότε, λοιπόν, σκέφτηκα επειδή είχα σπουδάσει και ζωγραφική, αντί για κέντημα σε νυφικά, να τα ζωγραφίζω. Θυμάμαι πήγα σε ένα μαγαζί νυφικών στην Περικλέους και έφτιαξα το πρώτο νυφικό που ήταν διακοσμημένο με μια ζωγραφισμένη αμυγδαλιά. Και ξέρεις πώς βρήκα το σχέδιο; Πήγα και αγόρασα μια γνωστή μάρκα σοκολάτας που το περιτύλιγμά της έχει μια αμυγδαλιά και ζωγράφισα το πρώτο μου νυφικό, το οποίο έγινε ανάρπαστο. Στη συνέχεια έκανα ασορτί μπομπονιέρες και λαμπάδες κι έγινε μόδα. Έπαιρνα το μήνα 3.000 δραχμές από το Εθνικό Θέατρο και έφτασα να βγάζω 50.000 δραχμές από τη ζωγραφική. Πολλά λεφτά για εκείνη την εποχή. Ξεχρεώσαμε το σπίτι, το πουλήσαμε και πήραμε πιο μεγάλο». Αναδημοσίευση άρθορυ από το nassosblog

Διάβασε το »

Η Ελένη Φιλίνη εξομολογείται: Πέρασα ξυστά από το θάνατο

Newsteam 0 Comments

Στην εφημερίδα “On time” και τη Σίσσυ Μενεγάτου έδωσε συνέντευξη η Ελένη Φιλίνη, η οποία μίλησε για τη στιγμή που πέρασε… ξυστά από τον θάνατο. Η μαμά σου υπήρξε «βράχος» όπως το είπες; Υπήρξε κάποια στιγμή πολύ δύσκολη; Ναι, όταν στα 18 μου χρόνια πέρασα ξυστά από τον θάνατο, αρρωσταίνοντας από ένα μικρόβιο. Εγώ δεν το καταλάβαινα, μετά το έμαθα. Έβλεπα τη μητέρα μου που έβγαινε για λίγο έξω από το δωμάτιο του νοσοκομείου και της έλεγα «μη μου σπας τα νεύρα, ή μείνε ή φύγε». Κι εκείνη έβγαινε για να μη τη δω που έκλαιγε. Οι γιατροί τής είχαν πει ότι δεν υπάρχει σωτηρία. Ήρθε κι ο μπαμπάς μου, με είδε κι ένας γιατρός που έφερε και ξαφνικά έγινε το θαύμα. Και πριν από λίγα χρόνια, τρεις μέρες πριν από την πρεμιέρα μου στο Άλσος, βρέθηκα στο νοσοκομείο. Ευτυχώς έγινε και δεύτερο θαύμα. Μετά από 40 μέρες πήγα στο θέατρο. Μπορώ να πω ότι το τούνελ το πέρασα και βγήκα στο φως. Είχα δυσκολίες, αλλά δεν θέλω να μιλάω γι’ αυτά. Δεν ασχολούμαι. Το πέρασα, τελείωσε. Αναδημοσίευση άρθορυ από το nassosblog

Διάβασε το »