Πατήστε ESC για κλείσιμο

ΑΡΘΡΑ-ΚΕΙΜΕΝΑ - Spoiler - Φωτογραφίες, video

ΑΟΖ χώρα μαςς: Η διαχρονική αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής της άρχουσας τάξης

Newsteam 0 Comments

Η χώρα μας σε διάστημα τριών μηνών, από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του 2020 ,καθόρισε θαλάσσιες ζώνες οικονομικής εκμετάλλευσης (ΑΟΖ) πρώτα με την Ιταλία και κατόπιν τμηματική συμφωνία με την Αίγυπτο.

Τα ΜΜΕ ,ελεγχόμενα από την κυβέρνηση ,σωρηδόν εμφάνισαν τις δύο αυτές συμφωνίες ως μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης  του Κ. Μητσοτάκη.

Εισήχθησαν στις  24 Αυγούστου στη Βουλή  για συζήτηση και ψήφιση.

Στις συμφωνίες αυτές έγιναν αποδεκτές οι προτάσεις και απαιτήσεις  της Ιταλίας και της Αιγύπτου ,όπως τις είχαν διατυπώσει στις διαπραγματεύσεις τα προηγούμενα χρόνια, γεγονός που βεβαιώνει ο  πρώην Υπ.εξωτερικών Ν.Κοτζιάς ,ο οποίος διαπραγματεύτηκε ,χωρίς αποτελέσματα,  συμφωνίες για καθορισμό ΑΟΖ με αυτές τις δύο χώρες στο διάστημα 2015-2018.

Ο πρώην Υπ.εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος  τάχθηκε υπέρ της συμφωνίας με την Ιταλία , πρότεινε μάλιστα διορθωτικές κινήσεις βελτίωσής της μέχρι την ψήφισή της από τη Βουλή.

Στην πρώτη συμφωνία ο καθορισμός της ΑΟΖ Ελλάδας-Ιταλίας δεν ήταν παρά η χρησιμοποίηση και η αποδοχή των συντεταγμένων της συμφωνίας του 1977 της τότε κυβέρνησης Κ. Καραμανλή για τον καθορισμό υφαλοκρηπίδας Ελλάδας-Ιταλίας. Οι συντεταγμένες αυτές που αφορούσαν την υφαλοκρηπίδα, μεταφέρθηκαν στην επιφάνεια με υπολογισμό και της θαλάσσιας στήλης πάνω τους και έγιναν αποδεκτές ως συντεταγμένες και της ΑΟΖ της χώρας μας με την Ιταλία. ¨Έγινε αποδεκτή συγχρόνως η απαίτηση των Ιταλών για αλιευτικά δικαιώματα και στο μέλλον μέχρι τη σημερινή αιγιαλίτιδα ζώνη της χώρας μας στα έξι ναυτικά μίλια.

Οι συζητήσεις με τις δύο αυτές χώρες διαρκούσαν δεκαετίες χωρίς αποτελέσματα.

Ποια ήταν τα βασικά προβλήματα;

Προφανώς το πρόβλημα της συζήτησης δεν ήταν η αναγνώριση από τις ξένες κυβερνήσεις ότι τα νησιά έχουν δικαίωμα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως διατυμπανίζει ως επιτυχία με τις δηλώσεις του ο πρωθυπουργός της χώρας μας.

Οι δηλώσεις αυτές κομίζουν γλαύκα εις Αθήνας αφού το δικαίωμα αυτό το προβλέπει το διεθνές δίκαιο, η συμφωνία και η σύμβαση του ΟΗΕ του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας(Άρθρα 102 και 121).

Το άρθρο 121 της σύμβασης του ΟΗΕ για το δίκαιο της θάλασσας αναφέρεται ειδικά στο καθεστώς των νήσων. Στην παράγραφο 2 του άρθρου αναφέρεται: …. η χωρική θάλασσα, η συνορεύουσα ζώνη, η αποκλειστική οικονομική ζώνη και η υφαλοκρηπίδα μιας νήσου καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης που εφαρμόζονται στις άλλες ηπειρωτικές περιοχές.

Το άρθρο αυτό δεν αναφέρεται σε ποσοστά επήρειας των νησιών, είναι γενικό και εξομοιώνει τη νήσο με τις ηπειρωτικές περιοχές.

Το βασικό, λοιπόν, πρόβλημα στην καθυστέρηση των διαπραγματεύσεων ήταν τα ποσοστά επήρειας των νήσων σε σχέση με την ηπειρωτική χώρα για τον καθορισμό της ΑΟΖ.

Ο αρχικός καθορισμός της ΑΟΖ με την Ιταλία με την αποδοχή στην πράξη από την κυβέρνηση της μειωμένης επήρειας  των μικρών νησιών(Οθωνοί,Στροφάδες) ,συγχρόνως ήταν και μία ανοιχτή πρόσκληση προς την Τουρκία και την Αίγυπτο για αποδοχή του καθορισμού θαλάσσιων ζωνών με μειωμένη την επήρεια  των νησιών.

Έτσι δημιουργείται μέχρι σήμερα η αντιφατική κατάσταση: Τα ΜΜΕ και η Κυβέρνηση να κυκλοφορούν χάρτες συνταγμένους με την αρχή της Μέσης Γραμμής και με 100% επήρεια όλων των νησιών της Δωδεκανήσου ,με βάση τις οποίες δημιουργήθηκε η πρόσφατη αντιπαράθεση με την Τουρκία και το Ορούτς Ρέις, ενώ συγχρόνως είναι περίπου βέβαιο ότι, αν ξεκινούσε μια διαπραγμάτευση με την Τουρκία ή ακόμα και αν πήγαινε η αντιπαράθεση στο δικαστήριο της Χάγης, η χώρα μας έχοντας ήδη αποδεχτεί τα μειωμένα ποσοστά επήρειας των μικρών νησιών και της Κρήτης , δεν θα μπορούσε να προσκομίσει επιχειρήματα για μεγαλύτερα ποσοστά σε άλλα μικρά νησιά στο Ανατολικό Αιγαίο και τη Ν.Α Μεσόγειο.

Η σπουδή φανερώνει πίεση και πανικό μπροστά στην Τουρκική προκλητικότητα.

Ήταν αποτέλεσμα της πίεσης που άσκησε στη χώρα μας η συμφωνία Τουρκίας και κυβέρνησης της Λιβύης ,το Τουρκολιβυκό μνημόνιο, για τον καθορισμό ΑΟΖ θαλάσσιων ζωνών ,το οποίο παραβιάζει την ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο και επομένως ,σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, περιοχές θαλάσσιας εκμετάλλευσης από τη χώρα μας.

Η αστική τάξη της χώρας μας καθυστέρησε την οριοθέτηση ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες. Λειτούργησε με αναβλητικότητα, τηρώντας στάση αναμονής, θεωρώντας ότι το μόνο σοβαρό πρόβλημα ήταν η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία.

Τώρα, αφού άφησε για δεκαετίες τη δυνατότητα επίλυσης και οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο και τη Λιβύη ,βρίσκεται στριμωγμένη προσπαθώντας να απαντήσει στην πολιτική πρωτοβουλία του Τουρκολιβυκού μνημονίου.

Η μέση γραμμή ως βάση για τον καθορισμό ΑΟΖ από τη χώρα μας, με τις γειτονικές χώρες ,ψηφίστηκε σε ένα μνημονιακό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης Σαμαρά Βενιζέλου για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, προς όφελος των δανειστών, για την κάλυψη της μαύρης τρύπας του χρέους της χώρας μας με το Ν.4001/2011.

Το άρθρο 156 του νόμου αυτού αναφέρει : Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ`ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Μέχρι το καλοκαίρι του 2020 καμιά οριοθέτηση ΑΟΖ δεν είχε κηρυχθεί από τη χώρα μας, ούτε καν οι γραμμές βάσης που προβλέπει η συνθήκη του 1982.

Με βάση τις εξελίξεις που διαμορφώνονται στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου φαίνεται ότι το κλειδί ήταν η Λιβύη. Έχει το μεγαλύτερο ανάπτυγμα ακτών στη νοτιανατολική Μεσόγειο καλύπτοντας την οριοθέτηση ΑΟΖ με Μάλτα, Ιταλία ,Ελλάδα, Αίγυπτο και εσχάτως ,παρά το Διεθνές Δίκαιο, ακόμα και με την Τουρκία.

Με την Ελλάδα καλύπτει την μεγαλύτερη περιοχή της Κρήτης, της Πελοποννήσου και των Ιονίων νήσων μέχρι τους Οθωνούς των Διαποντίων νήσων στην Κέρκυρα .

Η χώρα μας έχασε ιστορικό χρόνο ,ο οποίος πληρώνεται σήμερα, στο διάστημα της δεκαετίας του ΄90 έως και το 2011 να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με τη Λιβύη ,όταν ήταν στην εξουσία ο Καντάφι.

Με τη Λιβύη η χώρα μας είχε φιλικές και οικονομικές σχέσεις και με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Προφανώς η χώρα μας αυτοπεριορίστηκε και εμποδίστηκε από την πολιτική που ασκούσε το ΝΑΤΟ ,οι ΗΠΑ και η ΕΕ απέναντι στο καθεστώς Καντάφι το οποίο θεωρούσαν τρομοκρατικό.

Ήδη η Λιβύη  είχε βομβαρδιστεί για πρώτη φορά  από τους Αμερικάνους το 1986 με εντολή του προέδρου Ρήγκαν.

Μετά την επέμβαση του ΝΑΤΟ το 2011 και τη διάλυση της Λιβύης η δυνατότητα αυτή πρακτικά εξέλιπε. Μάλιστα έγινε μπούμεραγκ μετά την υπογραφή του μνημονίου ΣάρατζΕρντογάν.

Η χώρα μας παρότι, σε αντίθεση με την Τουρκία ,ήταν συμβαλλόμενη στη συνθήκη του Montego Bay του 1982 ,δεν οριοθέτησε καμία ΑΟΖ με γειτονική χώρα μέχρι το καλοκαίρι του 2020.

Η Τουρκία, ενώ δεν ψήφισε τη συνθήκη και δεν την δέχεται, έχει οριοθετήσει ΑΟΖ με τη Βουλγαρία, Ρουμανία και πρώην Σοβιετική Ένωση στη Μαύρη Θάλασσα. Η συμφωνία με τη Σοβιετική ¨Ενωση για ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, ισχύει και για τα διάδοχα κράτη, Γεωργία, Ρωσία και Ουκρανία.

Τέλος υπέγραψε συμφωνία ΑΟΖ με την κυβέρνηση της  Λιβύης, παρά το Διεθνές Δίκαιο, το 2019 που πιέζει τη χώρα μας.

Η πρωτοβουλία του Ερντογάν με την υπογραφή μνημονίου με την κυβέρνηση Σάρατζ στη Λιβύη δημιούργησε τετελεσμένα που η λύση τους, μετά και τη μερική συμφωνία με την Αίγυπτο ,μπορεί να αντιμετωπιστούν ειρηνικά με δύο μόνο τρόπους: Την προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο ή την αλλαγή καθεστώτος στη Λιβύη και ακύρωση της συμφωνίας με την Τουρκία.

Η χώρα μας και η Ε.Ε παρακολουθούν στο μεταξύ χωρίς αντιδράσεις τον ανεφοδιασμό και εξοπλισμό του Σάρατζ από την Τουρκία μέσω θαλάσσης .

Μετά τη συμφωνία με την Αίγυπτο η Τουρκία απάντησε με την navtex του Αυγούστου με έρευνες σε περιοχές θαλάσσιες που η Ελληνική κυβέρνηση θεωρεί μέρος της Ελληνικής ΑΟΖ, οι περιοχές αυτές βρίσκονται ανατολικά του μεσημβρινού που η χώρα μας συμφώνησε με την Αίγυπτο.

Επομένως τεκμηριώνεται:

-Η διαχρονική αποτυχία και αναποτελεσματικότητα της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Τα ερευνητικά πλοία και τα γεωτρύπανα παραγγέλνονται για να δράσουν (επιχειρήσουν) και όχι για να είναι δεμένα για μόστρα στα λιμάνια.

Η Τουρκία σε διάστημα χρόνων παράγγειλε και αγόρασε τρία γεωτρύπανα και δύο ερευνητικά σκάφη τα οποία ήδη επιχειρούν. Μάλιστα στη Μαύρη Θάλασσα το Φατίχ θα ξεκινήσει εξορύξεις φυσικού αερίου, όπως ανακοινώθηκε από την Τουρκική κυβέρνηση.

– Η συμφωνία του 1977 με την Ιταλία για την υφαλοκρηπίδα και την επήρεια των νησιών που χρησιμοποιείται σήμερα ,έγινε 5 χρόνια πριν τη σύμβαση του Montego Bay που κατοχύρωσε πανηγυρικά τα δικαιώματα των νησιών. Αυτά τα ποσοστά της συμφωνίας εκείνης γίνονται μοντέλο και πρότυπα για τυχόν επόμενες συμφωνίες. Πόσο μάλλον που η συμφωνία του 1977  με την κυβέρνηση του Κ.Καραμανλή έγινε πάλι κάτω από τη πίεση της Τουρκίας για το Αιγαίο τα έτη 1975-76..

Η κυβέρνηση θέλει να ψηφιστούν, πριν την  επόμενη Ευρωπαϊκή Σύνοδο κορυφής που θα συζητηθεί και το θέμα της  Τουρκίας.

Γίνονται κινήσεις σπασμωδικές  ,συχνά αντιφατικές υπό το κράτος πανικού και πίεσης.

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ:

Κάναμε συμβιβασμό με την Αίγυπτο αλλά διεμβολίζουμε και καταργούμε στην πράξη το Τουρκολιβυκό μνημόνιο είναι αβάσιμο γιατί:

  • Το μνημόνιο Σάρατζ -Ερντογάν δημιούργησε τετελεσμένα. Η συμφωνία με την Αίγυπτο δημιουργεί νομική διαφορά.Το μνημόνιο αυτό αλλάζει ειρηνικά μόνο με προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο ή αλλαγή καθεστώτος και πολιτικής στη Τρίπολη.
  • Η μείωση της επήρειας των νησιών των δύο συμφωνιών από Οθωνούς και Στροφάδες μέχρι Κάρπαθο και Ρόδο δημιουργεί προηγούμενο, ήδη υπάρχουν σχετικές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού εξωτερικών. Αλλά και στο μέλλον σε πιθανή ειρηνική επίλυση μέσω διεθνούς δικαστηρίου του θέματος της οριοθέτησης των ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με την Τουρκία στο Αιγαίο και την ΝΑ Μεσόγειο θα στηρίξουν τη βασική επιχειρηματολογία της άλλης πλευράς.
  • Η μερική οριοθέτηση μέχρι τον 28 μεσημβρινό που αφήνει απ’έξω τμήμα της Ρόδου και την περιοχή μέχρι το Καστελόριζο είναι ήδη η περιοχή που παρεμβαίνουν οι Τούρκοι. Εκεί που επιχειρεί το Ορούτς Ρέις.

Στη διεθνή πολιτική τα κενά καλύπτονται αμέσως. Η  περιοχή αυτή της αντιπαράθεσης βρίσκει τον στόλο της χώρας μας έξω στη μεγαλύτερη κινητοποίηση από το 1987.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Οι συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο  για τις ΑΟΖ που καθυστερούσαν χρόνια και έγιναν μέσα σε τρείς μήνες:

– Αποτελούν ανοιχτή πρόσκληση  δείχνοντας τα όρια των υποχωρήσεων της κυβέρνησης της χώρας μας και στοχεύουν παράλληλα στον καθησυχασμό της κοινής γνώμης, κάτω από την πίεση που δημιούργησε το Τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 για ΑΟΖ Τουρκίας Λιβύης.

– Δημιουργούν προηγούμενα  στον καθορισμό μελλοντικών ΑΟΖ όσον αφορά την επήρεια  των νησιών.

Δεν καταργούν αυτομάτως το Τουρκολιβυκό μνημόνιο  αλλά δημιουργούν νομική διαφορά.

Αφήνουν απέξω περιοχές της Ρόδου  και του Καστελόριζου .

– Δεν απομάκρυναν την ένταση , αλλά οι περιοχές αυτές είναι ήδη περιοχές έντασης και κλιμακούμενης κρίσης ,όπως αποδείχτηκε με το Ορούτς Ρέις τον Αύγουστο.

– Η συμφωνία με  την Αίγυπτο έγινε υπό την εποπτεία των ΗΠΑ στην προσπάθεια εξυπηρέτησης των σχεδίων τους στη Ν.Α. Μεσόγειο ( Εastmed κ.λ.π.). Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό.Κόμμα επίσης χαιρέτισε τη συμφωνία.

– Η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τις ευλογίες της άρχουσας τάξης της χώρας μας, με τις δύο συνθήκες  με την Ιταλία και την Αίγυπτο, προχωρά σε συμβιβασμούς, κάτι που δεν κατάφερε η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να φέρει εις πέρας ,αφού επωμίστηκε  από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ το βάρος της συμφωνίας των  Πρεσπών.

– Οι ώρες είναι κρίσιμες και δημιουργούν μια πηγή αντιπαράθεσης  στη ΝΑ Μεσόγειο που θα παραμένει ενεργή μονίμως, αφού τα πλοία σε αντίθεση με τα αεροσκάφη έχουν πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα χρονικά παραμονής σε μία περιοχή.

– Η Τουρκία με την κρίση του Αυγούστου με το Ορούτς Ρέϊς κατοχυρώνει  ντε φάκτο το δικαίωμα να συνεχίσει τις σεισμικές έρευνες σε αυτή την περιοχή ,πετυχημένες ή όχι, που η κυβέρνηση θεωρεί ως Ελληνική ΑΟΖ.

Οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και επεμβάσεις, η έξαρση των εθνικισμών, οι ανταγωνισμοί των εξοπλισμών για έλεγχο των δρόμων και των πηγών  ενέργειας, καθώς και οι περιφερειακές επιδιώξεις ισχύος και επικυριαρχίας, τείνουν να μετατρέψουν, ιδιαίτερα την Ανατολική Μεσόγειο, σε διακεκαυμένη ζώνη.

Συγχρόνως, εντείνεται η προσπάθεια ανάδειξης της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη, μέσα και από το θέμα της ενέργειας, στις περιοχές της Ν.Α. Μεσογείου, της Κύπρου και της Μαύρης Θάλασσας.

Ειδικότερα στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία λειτουργεί ως πυροκροτητής εντάσεων, αφενός εισβάλλοντας εδώ και μήνες στις περιοχές της Ροζάβα, των Κούρδων της Βόρειας Συρίας και του Ιράκ  και αφετέρου εγκαινιάζοντας, όπως έδειξε η κρίση του Αυγούστου στη Ν.Α. Μεσόγειο, μια εποχή κανονιοφόρων με σοβαρούς κινδύνους για όλη την περιοχή.

Η Ε.Ε ενώ προσπαθεί να εμφανιστεί σαν μεσολαβητής, συγχρόνως εξοπλίζει την Τουρκία, η οποία περιμένει ακόμα 6 υποβρύχια από τη Γερμανία, ενώ ναυπηγεί μαζί με την Ισπανική εταιρία NAVANTIA  το πρώτο της αεροπλανοφόρο έχοντας υπογράψει αμυντική συμφωνία με την Ισπανία.

Η άρχουσα τάξη της χώρας μας συμμετέχοντας στο πιο επιθετικό ιμπεριαλιστικό μπλοκ του πλανήτη (ΗΠΑ – ΕΕ – ΝΑΤΟ),με σκοπό την ενίσχυση του ρόλου και της κερδοφορίας της, χωρίς να υπάρχουν οριοθετημένες ΑΟΖ, τεμάχισε από το 2012 τη θάλασσα σε οικόπεδα και εκχώρησε τον ενεργειακό πλούτο της χώρας, με αποικιοκρατικού χαρακτήρα συμβάσεις που στηρίζονται και σε μνημονιακούς νόμους ,χωρίς καμιά ουσιαστική μέριμνα για το περιβάλλον, σε πολυεθνικές για εκμετάλλευση και λεηλασία των ενεργειακών πόρων. Πολιτική που θα  αποδώσει ψίχουλα στα κρατικά ταμεία και την Τ.οπική Αυτοδιοίκηση και αυτά ακόμη θα πάνε στη μαύρη τρύπα του χρέους , ενώ οι κίνδυνοι πολεμικής εμπλοκής αυξάνονται.

Στην εκχώρηση του θαλασσίου χώρου του Ιονίου ,της Κρήτης και των άλλων περιοχών, συνέβαλαν διαδοχικά κυβερνήσεις από το 2012 και μετά και με συμβάσεις που έχουν κυρωθεί στο ελληνικό κοινοβούλιο με ευρεία πλειοψηφία από το σύνολο των κομμάτων εξουσίας (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΑΝΕΛ, ΠΟΤΑΜΙ).

Ταυτόχρονα οι εξελίξεις του καλοκαιριού δείχνουν τη διαχρονική αποτυχία της εξωτερικής πολιτικής της άρχουσας τάξης της χώρας μας, υποταγμένης πλήρως στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. Εντείνουν τους κινδύνους για το λαό της χώρας μας που υποφέρει εδώ και μια δεκαετία.

Οι παλιές δεσμεύσεις, όπως η συμφωνία του 1977, με την Ιταλία που μετατρέπονται σε ΑΟΖ , οι καθυστερήσεις και οι μερικές συμφωνίες οριοθέτησης, δημιουργούν νέα προβλήματα ,εντάσεις και κινδύνους.

Τα μεγάλα λοιπόν προβλήματα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας  μας είναι μπροστά μας, προέρχονται από τις εδώ και δεκαετίες, παραλείψεις, την απραξία , τους λαθεμένους χειρισμούς ,την υποταγή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των αστικών και μνημονιακών κυβερνήσεων και την εξυπηρέτηση  των επιδιώξεων κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα που παράλληλα με την πανδημία, την πρωτοφανή ύφεση και ανεργία αποτελούν τριπλή πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσει και να παρέμβει ,υπέρ των λαϊκών τάξεων, μια ενωτική πρωτοβουλία των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Ανυπότακτης Αριστεράς.

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Μετά τα Ίμια το Καστελόριζο;

Newsteam 0 Comments

Το σκηνικό της έντασης που έχει στηθεί από την Τουρκία νότια του Καστελόριζου τα τελευταία εικοσιτετράωρα ξυπνά μνήμες της βραδιάς των Ιμίων. Τότε που η  χώρα χωρίς κόκκινες γραμμές και με άτολμη και ενδοτική πολιτική ηγεσία οδηγήθηκε σε διπλωματική και στρατιωτική ήττα.  Τότε που  σκοτώθηκαν  τρεις νέοι άνθρωποι που υπηρετούσαν στις ένοπλες δυνάμεις και  η Τουρκία πέτυχε  να γκριζάρει την περιοχή η οποία από τότε παραμένει έτσι. Το ευχαριστώ στους Αμερικανούς που ακούστηκε από τα χείλη του Έλληνα πρωθυπουργού κ Σημίτη εκείνο το βράδυ ολοκλήρωσε την ταπείνωση που ένιωσε ο ελληνικός λαός.

Ο προκλητικός τρόπος που κινείται  το Oruc Reis στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και η χλιαρή αντιμετώπισης του, δημιουργεί μόνο αρνητικές σκέψεις.  Το τουρκικό ερευνητικό σκάφος μπαινοβγαίνει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα με ποντισμένα καλώδια ανενόχλητο. Οι δικαιολογίες ότι βρίσκεται στο άκρο της είναι αστείες. Όπως και   αντίδραση του ελληνικού ναυτικού που το καλεί κάθε λίγο και λιγάκι  να αποχωρήσει. Επιπλέον, γελοίο  ακούγεται  το επιχείρημα ότι ο θόρυβος που κάνουν τα πολεμικά πλοία εμποδίζει τις έρευνες του.   Προκύπτει πραγματικά ένα μεγάλο ερώτημα: υπάρχουν κόκκινες γραμμές; Αν ναι ποιες είναι αυτές;  Από επίσημα χείλη τονίζονταν πως αν τολμήσει να εισέλθει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστικό τρόπο. Φαίνεται ότι μάλλον οι κόκκινες γραμμές έπεσαν και συνεχώς μετατοπίζονται. Αυτή ,όμως, η υποχωρητικότητα δεν πρόκειται να οδηγήσει παρά σε μια ακόμη ήττα.

Μια ήττα που θα έχει θύμα αυτή τη φορά το Καστελόριζο. Δεν είναι τυχαίο ότι στη συμφωνία  που έγινε με την Αίγυπτο δε συμπεριλαμβάνεται. Ούτε είναι σύμπτωση πως εδώ και καιρό διάφοροι παίζοντας τον ρόλο του πολιτικού λαγού  μιλούν για απομακρυσμένο νησί, σαν να μην είναι το Καστελόριζο Ελλάδα, για μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις της χώρας μας , για πιθανότητα να χάσουμε την ΑΟΖ του νησιού αυτού , αν καταφύγουμε στη Χάγη κ.α. Με δυο λόγια χρησιμοποιούν το Καστελόριζο σαν διαπραγματευτικό χαρτί για μια πιθανή υποχώρηση της Τουρκίας  στο  τουρκολιβυκό μνημόνιο και μας προετοιμάζουν για την πιθανότητα ενός ακόμη  διπλωματικού  χαστουκιού.

Αυτό φάνηκε καθαρά και από τις άνευρες και  ανεμικές αντιδράσεις  της  Ευρώπης και της  Αμερικής. Αμφισβητούμενη περιοχή χαρακτηρίστηκε  η ΑΟΖ νότια του νησιού από τις ΗΠΑ  και σε συνετό  διάλογο προτρέπει η Γερμανία και νίπτει τάς χείρας. Οι διπλωματικές παρεμβάσεις έχουν ένα στόχο: να σύρουν την Ελλάδα σε έναν διάλογο με ανοιχτή ατζέντα πάνω , αν όχι σε όλα, στα περισσότερα και σοβαρότερα θέματα που θέτει η Τουρκία. Η ελληνική κυβέρνηση θα υποχωρήσει ή θα επιμείνει στην γραμμή ότι το μόνο πρόβλημα για το οποίο μπορεί να συζητήσουμε είναι το θέμα της υφαλοκρηπίδας; Θα  ακολουθήσει τη  γραμμή ότι τα νησιά έχουν δική τους ΑΟΖ ή θα δεχτεί τη μειωμένη επήρεια  νησιών, όπως το Καστελόριζο;  Η χώρα θα δείξει αποφασιστικότητα τόσο σε διπλωματικό όσο και σε στρατιωτικό πεδίο , αν χρειαστεί, ή έχει αναλάβει άλλες δεσμεύσεις μετά τη μεσολάβηση και τις παραινέσεις της Γερμανίας , της Αμερικής και άλλων χωρών, οι οποίες έχουν συμφέροντα από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων που βρίσκονται στη νοτιοανατολική Μεσόγειο; Θα ισχύσει επιτέλους το διεθνές δίκαιο ή για μια ακόμη φορά θα θυσιαστεί στο βωμό των οικονομικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων;

Η Τουρκία βγάζοντας το ερευνητικό της σκάφος στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και ποντίζοντας καλώδια έκανε για μια ακόμη φορά επίδειξη δύναμης και αμφισβήτησε εμπράκτως τα δικαιώματα μας στην περιοχή. Η κυβερνητική ρητορική  για την  αποφασιστικότητα της ελληνικής πλευράς δίνει και παίρνει,  στην ουσία, όμως, δε γίνεται τίποτα. Οι Τούρκοι έχουν προαναγγείλει έρευνες και νότια της Καρπάθου σε λίγο καιρό αμφισβητώντας ευθέως και το ελληνοαιγυπτιακό σύμφωνο για τις ΑΟΖ. Αν συμβεί αυτό, η  κυβέρνηση έχει, ίσως, μια τελευταία ευκαιρία, γιατί μέχρι τώρα δεν το έχει κάνει,  να αποδείξει πώς εννοεί στην πράξη  την αποφασιστικότητα. Διαφορετικά η ήττα στο Καστελόριζο και αλλού θα είναι ασήκωτη για τον ελληνικό λαό ,ο οποίος νιώθει ήδη την περηφάνια του βαρύτατα τραυματισμένη.

 

*Ο Γιάννης Ανδρουλιδάκης είναι εκπαιδευτικός στο 1ο Γυμνάσιο Καλαμάτας

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Έξω από τα δόντια

Newsteam 0 Comments

Πρέπει να τα πούμε και να τα λέμε πάντα έξω από τα δόντια. Αυτό που οι του κατεστημένου το ονομάζουν  θεωρίες συνωμοσίας(!), όρος που εφευρέθηκε από την ΣΙΑ την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου για να γελοιοποιεί όσους/ες αμφισβητούσαν την επίσημη  προπαγανδιστική της γραμμή.

Έτσι γίνεται και τώρα με όσους αμφισβητούν την προπαγάνδα του διεθνούς Διευθυντηρίου για τον Covid 19, και την πρακτική του βέβαια, σε αυτή την τεράστια επιχείρηση χειραγώγησης και παθητικοποίησης των μαζών, εξαθλίωσης  και επιλεκτικής εκκαθάρισης τους.

Οι τελευταίες εξελίξεις με  τα ερωτηματικά που προκαλούν επιβεβαιώνουν τελικά τα παραπάνω. Δεν είναι αλήθεια περίεργη αυτή η ξαφνική αναζωπύρωση της νόσου κατακαλόκαιρα σε τόσες πολλές χώρες ;

Πέρα από την ασύγγνωστη ( ή επί τούτου ; )  χαλαρότητα των μέτρων ελέγχου στα σύνορα και στα αεροπορικά ταξίδια, στο όνομα της διευκόλυνσης του τουρισμού.

Ο αδελφός του Ντόναλντ Τράμπ κατάγγειλε επίσημα πώς η διασπορά του ιού έγινε εσκεμμένα από τους Μπίλ και Μελίντα Γκέιτς. Αν είναι έτσι τότε και η αναζωπύρωση της επιδημίας γίνεται εσκεμμένα.

Θα πείτε πως ο αδελφός εξυπηρετεί σκοπιμότητες του προέδρου ο οποίος ζήτησε την αναβολή των εκλογών λόγω του Covid 19.Αυτό σημαίνει όμως ότι πολλούς συμφέρει η αναζωπύρωση της νόσου.

Και θέλουν να ρίξουν ο ένας την ευθύνη στον άλλο.

Και στο κάτω κάτω όταν κάνεις μια τόσο σοβαρή καταγγελία πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις αγωγές δισεκατομμυρίων, επομένως να έχεις όλα τα στοιχεία υποστήριξης της καταγγελίας.

Μέχρι στιγμής πάντως ο Γκέιτς κάνει την πάπια.

Το μόνο που έκανε ήταν…… να το γυρίσει αλλού.  Με κατηγορούν ότι θέλω να κερδοσκοπήσω με το εμβόλιο για τον ιό, ενώ εγώ διαθέτω δισεκατομμύρια γιαυτό , δήλωσε.

Εντωμεταξύ ο Ρόμπερτ Κέννεντυ Jr ,έχει καταθέσει αγωγή κατά του Γκέιτς συνοδευόμενη από εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές, σε σχέση με τα εμβόλια του που έχουν καταστρέψει ζωές στην Αφρική, αλλά σε σχέση και με την τωρινή του δράση για το υποτιθέμενο θαυματουργό εμβόλιο για τον ιό.

Ο Κένεντυ έχει ιδρύσει ίδρυμα για την προστασία της υγείας των παιδιών. Ο ίδιος έχει ένα πρόβλημα στην ομιλία, πιθανόν από παιδική ασθένεια.

Μέχρι τώρα πάντως ο Ντ. Τράμπ και ο Γκέιτς συνεργαζόταν θαυμάσια για την ανάπτυξη του εμβολίου. Η κυβέρνηση έχει διαθέσει δισεκατομμύρια γι αυτό.

Έχει καταγγελθεί ότι σκοπός του εμβολίου του Γκέιτς είναι μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού .

 Πρέπει να μειωθεί ο πληθυσμός τουλάχιστον κατά 1,3 δισ ,τον έχω δει να λέει σε βίντεο του 2010. (Κάτι τέτοιο έλεγε και ο Κίσινγκερ από το 1974 )

Ο πληθυσμός βέβαια, σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις του ΟΗΕ αλλά και άλλων ιδρυμάτων, θα αρχίσει να μειώνεται από το 2050 για λόγους που δεν είναι του παρόντος.

Τότε τι θα γίνει με τον βιομηχανικό εφεδρικό στρατό, την βασική πηγή της συσσώρευσης κεφαλαίου ;

Δυσοίωνο το μέλλον για τον καπιταλισμό.

Υπάρχουν τα ρομπότ θα πείτε και η λοιπή θαυμαστή νέα τεχνολογία.

Η ταξική κυριαρχία όμως δεν ασκείται πάνω σε μηχανές,σίδερα και καλώδια. Ασκείται πάνω σε ζωντανή σάρκα, νεύρα και μυαλό. Όμοιος ομοίω….

Η νέα τεχνολογία μόνο σε μια κοινωνία χωρίς την κυριαρχία του κεφαλαίου μπορεί να αποδείξει την ωφελιμότητα της για τον άνθρωπο και την φύση.

Άντε και καλές διακοπές! Τι καλές βέβαια με τα σαδιστικά μέτρα που έχουν ληφθεί.

Οι (μηάνθρωποι με τις μάσκες , κατά προτίμηση μαύρες. Απρόσωποι μέσα στη μάζα. Όπως οι μασκοφορεμένοι Jokers ,χωρίς όμως το έστω παγωμένο και περιπαικτικό γέλιο τους

Μόνο πένθος.

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ελληνοτουρκικά: Οι θεατρίνοι

Newsteam 0 Comments

Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε

όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε

 στήνουμε θέατρα και σκηνικά,

όμως η μοίρα μας πάντα νικά

 και τα σαρώνει και μας σαρώνει

και τους θεατρίνους και το θεατρώνη

υποβολέα και μουσικούς

στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς.

 

Μέρος από το ποίημα του Γ. Σεφέρη Θεατρίνοι, Μ.Α., Αύγουστος 1943

 Το ποίημα γράφτηκε στη Μέση Ανατολή (Μ.Α.) τον Αύγουστο του 1943. Μια περίοδος και ένας χώρος έντονων πολιτικών διεργασιών με καθοριστικό το ρόλο των ισχυρών ξένων δυνάμεων. Διεργασιών που είχαν ως επιστέγασμα τη Συμφωνία του Λιβάνου, η οποία σφράγισε το μεταπολεμικό πεπρωμένο της χώρας.

Αύγουστος 2020:  Μ.Α., Μεσόγειος Ανατολική, όλος ο θίασος επί σκηνής. Κι οι θεατρίνοι και ο θεατρώνης, υποβολείς και μουσικοί, διπλωμάτες πολιτικοί, διεθνολόγοι στρατιωτικοί κι η κοινωνία άφωνη, μουγκή.

Το σκηνικό έχει άψογα στηθεί. Οι στόλοι διαπλέουν τη Μεσόγειο. Ο στρατός κι η αεροπορία σε επιφυλακή. Οι τηλεοράσεις σε ζωντανή σύνδεση με τα γεγονότα, διαταράσσουν για λίγο τη θαλπωρή του καναπέ, δίνοντας την ευκαιρία στο φιλοθεάμον κοινό να εκτονώσει τον πατριωτισμό του μέσω πληκτρολογίου, ενώ στο βάθος παραμονεύει ο κορωνοϊός. Φύλλα πορείας προς Καστελόριζο αναστέλλονται κι όχι μέχρι νεωτέρας. Ας αρκεστούμε στον Σαρωνικό ή έστω στον Κορινθιακό για όσο ακόμα μπορούμε. Στο Αιγαίο πλέουν οι εμπόλεμοι.

Εμείς προ πολλού έχουμε εκδώσει τη δική μας NAVTEX. Περιλαμβάνει τον ίσκιο της ομπρέλας μας και το μήκος της πετσέτας μας που έχουμε απλώσει στην παραλία. Φρέντο καπουτσίνο και αντηλιακά πιστοποιούν το ειρηνόφιλο του χαρακτήρα μας.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει χαράξει τις δικές του κόκκινες γραμμές. Σε αυτές περιλαμβάνεται η Πλατεία Συντάγματος, φυσικά η Βουλή, επίσης – αλίμονο- το Κολωνάκι. Δηλαδή, η πάλαι ποτέ Σκομπία..

Στις οδούς Ηρώδου του Αττικού και Ζαλοκώστα – οδοί εντός της Σκομπίας– πριν καλά καλά κοπάσουν οι πανηγυρισμοί των επιτυχιών για τις Συμφωνίες με την Ιταλία και προσφάτως με την Αίγυπτο, ετοιμάζονται για το νέο θρίαμβο της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Να σύρουν πισθάγκωνα δεμένη στο μεσιανό κατάρτι, την Τουρκία.

Το ασφυκτικό pressing του στόλου μας στο Oruc Reis επέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο Ερντογάν στο καναβάτσο. Επιτέλους συμφωνεί να συζητήσουμε εφ’ όλης της ύλης. Χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, ίσως , ποιος ξέρει, μπορεί και να φτάσουμε και στον 25ο μεσημβρινό. Αυτό κι αν θα ’ναι επιτυχία!

Ποιο Αιγαίο Πέλαγος.

Το Δένδιο Πέλαγος είναι το πεπρωμένο μας. Στις Βρυξέλλες ανοίγουν σαμπάνιες, στο ΝΑΤΟ επικρατεί ικανοποίηση, η Ν.Α. πτέρυγα παραμένει αρραγής, ενώ ο υπερατλαντικός σύμμαχος συγχαίρει τον εαυτό του.

Όμως από τον Μιναρέ της Αγίας Σοφίας, ο Μουεζίνης βγάζει από το θηκάρι του το οθωμανικό ξίφος και ετοιμάζεται για το κουρμπάνι

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το μόνο που έχει ο λαός είναι η Πατρίδα του

Newsteam 0 Comments

Η επιθετικότητα της Τουρκίας ακολουθεί προοδευτικά κλιμάκωση τόσο σε διπλωματικό- πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο.

Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην δεύτερη κρίση με το τρομοκρατικό- αναθεωρητικό καθεστώς Ερντογάν μέσα σε λίγες μέρες .

Στη δεύτερη αυτή φάση έχουμε πλέον την κατάφωρη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας από το ερευνητικό Oruc Reis και τον στολίσκο των πολεμικών τουρκικών πλοίων. Αυτές τις ώρες που αναφερόμαστε πλέουν σε βάθος άνω των 50ν.μ εντός Ελληνικής υφαλοκρηπίδας! Η αντίδραση των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων ( φυσικά με εντολή κυβέρνησης) περιορίζεται στο να καλεί μέσω ασυρμάτου τις τουρκικές δυνάμεις να αποχωρήσουν, παρακολουθώντας διακριτικά.

Ο απόλυτος εξευτελισμός της πατριδοκάπηλης κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας, που θα έκαιγε όποιον πάταγε στο ελληνικό έδαφος και μετά θα ρώταγε ποιος ήταν, εκτός και αν η θάλασσα δεν μετράει .

Θα αναρωτηθεί κάποιος τι ζητάτε πόλεμο; Να συρθεί η χώρα σε περιπέτειες; Δε μας φτάνει η κατάντια που έχουμε;

Όχι δεν είμαστε πολεμοχαρείς, δεν είναι δόγμα μας ο πόλεμος αλλά η ειρήνη!

Για να έχεις όμως ειρήνη πρέπει να καλλιεργείς τις συνθήκες αυτές που θα σου επιτρέπουν να μένεις ασφαλής και σε ειρήνη με τους γείτονές σου.

Να έχεις δημιουργήσει τις προϋποθέσεις της Αποτροπής για να μην χρειαστεί να έρθεις σε εμπλοκή, πόσο μάλλον όταν έχεις ένα γείτονα όπως η Τουρκία. Ο οποίος παραδοσιακά και ιστορικά αποδεικνύει την επιθετική και αναθεωρητική συμπεριφορά του.

Πως όμως έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο; Η απάντηση βρίσκεται στην πολιτική που ακολούθησαν όλες οι πολιτικές κυβερνήσεις των τελευταίων τουλάχιστον 25 χρόνων.
Μια πολιτική συνεχών υποχωρήσεων σε όλα τα επίπεδα έναντι των Τούρκικων απαιτήσεων, με αποτέλεσμα η Τουρκία συνεχώς να κερδίζει χωρίς πόλεμο χωρίς να ρίξει εν βόλι.
Η πάγια πολιτική επιλογή της ελληνικής πλευράς του κατευνασμού και όχι της αποτροπής έφεραν αυτό το αποτέλεσμα ( Κύπρος – Αιγαίο – Θράκη) δηλαδή την αμετροέπεια της Τουρκίας και την αποθράσυνση της.

Σε όλα αυτά βέβαια συντέλεσε και το υπόλοιπο φαύλο πολιτικό – οικονομικό κατεστημένο, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του και τις νεοφιλελεύθερες παγκοσμιοποιητικές φαντασιώσεις του.

Ξενόδουλοι – υποτελείς- μίσθαρνα όργανα των ξένων κέντρων αποφάσεων και συμφερόντων.

Αλλά αυτούς είναι γνωστό ότι δεν τους ενδιαφέρει η πατρίδα πολύ περισσότερο ο λαός.

Την άρχουσα τάξη παραδοσιακά και πάντα, εδώ και σε όλο τον κόσμο, το μόνο που την απασχολεί είναι η αύξηση των κερδών της και η διαιώνιση της εξουσίας της . Ειδικά στην χώρα μας που ποτέ δεν είχε μια ισχυρή μεγαλοαστική τάξη αλλά μεταπρατική και κομπραδόρικη, το τελευταίο πράγμα που την απασχολεί είναι αυτός ο τόπος!

Εύκολα δέχεται την εξάρτηση από αλλά ισχυρότερα κέντρα με αντάλλαγμα την επιβίωση της. Το έργο το ξέρει καλά και στις δύσκολες στιγμές το έχει αποδείξει: Γερμανική κατοχή, Αμερικανοκρατία και Χούντα, Ευρωϋποτέλεια και μνημόνια.

Το ζήτημα είναι τι πρέπει να κάνει ο φτωχός λαός , που πάντα μόνος τους βρίσκεται να παλεύει για την ζωή του και για το κομμάτι γης πάνω στο οποίο χτίζει το παρών και το μέλλον του.

Αυτό το κομμάτι γης είναι η πατρίδα του, με την ιστορία, τον πολιτισμό, τους αγώνες και τις κατακτήσεις που πέτυχαν οι πρόγονοι του κατοικώντας σε αυτή.

Αυτή η πατρίδα δεν είναι των εξουσιαστών, δεν είναι του κεφαλαίου γι’ αυτό δεν έχουν λόγο να την υπερασπιστούν! Γι αυτό το λόγο μας την αρπάζουν και την ξεπουλάνε!

Ο Λαός όμως έχει χίλιους λόγους γιατί το μόνο που έχει είναι αυτή η πατρίδα! Όπως έλεγε και ο αρχικαπετάνιος εμείς υπερασπιζόμαστε τις καλύβες και τις πεζούλες μας.

Η υπεράσπιση της είναι πατριωτικό και συνάμα ταξικό καθήκον του λαού.

Έχοντας αυτά κατά νου γίνεται να έχουμε παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων με στρατιωτικά μέσα και να μην αντιδρούμε;

 Η αντίδραση πρέπει να είναι η λαϊκή απαίτηση για αντίστροφή των όρων υποτέλειας.
Άρνηση συνέχισης των λαοκτόνων πολιτικών, της συμμετοχής μας και υποταγής μας στους υπερεθνικούς ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς Ε.Ε και του ΝΑΤΟ, που όλα αυτά τα χρόνια μόνο δεινά γέννησαν για τον εργαζόμενο λαό και κίνδυνους για την πατρίδα μας.
Αξιοποίηση των διεθνών συσχετισμών με ισχυρές διμερείς συμμαχίες για την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων και την θωράκιση της πατρίδας μας από γεωπολιτικούς αναθεωρητισμούς, (και όχι με τους λαγούς του δυτικού ιμπεριαλισμού που πάντα μας αδειάζουν, βλπ. Ισραήλ).

Αλλαγή του σάπιου – φαύλου – προδοτικού πολιτικού συστήματος.


Εδώ και Τώρα!

Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Δικαιοσύνη.

11/08/2020

Διονύσης Φλαμιάτος

Περικλής Δανόπουλος

Γιάννης Αθανασιάδης

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η έκρηξη της πανδημίας άλλοθι για έκρηξη νεοφιλελεύθερων πολιτικών-καταστολής από κυβέρνηση

Newsteam 0 Comments

Τα κρούσματα αυξάνονται αλλά η κυβέρνηση τα χρησιμοποιεί για να προωθήσει τις πολιτικές της, που ούτως η άλλως ήταν στην ατζέντα της και όχι για να επιλύσει το πρόβλημα.

Η κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε την πρώτη περίοδο με την καραντίνα, όπου η Ελλάδα δεν είχε τα κρούσματα άλλων χωρών της Ευρώπης,  για να ενισχύσει το προφίλ της ως ικανής και αποτελεσματικής, χωρίς όμως να επιλύσει κανένα από τα προβλήματα που υπήρχαν ( ελλείψεις στο ΕΣΥ κλπ) αντιθέτως η επιστροφή στην κανονικότητα έγινε με τέτοιους όρους, που ήταν απόλυτα βέβαιο ότι θα έφερνε ραγδαία αύξηση κρουσμάτων.

Α) Άνοιξε τα σύνορα χωρίς τους απαραιτήτους ελέγχους, που η ιδία είχε προαναγγείλει, κατ΄ απαίτηση των μεγάλων εταιρειών, με αποτέλεσμα την είσοδο πολλών ατόμων θετικών στον ιό και την διασπορά του ιού στην κοινότητα.

Β) Ενώ επιβάλλει πρόστιμα στους πολίτες και επιρρίπτει σε αυτούς την οποιαδήποτε ευθύνη, η κυβέρνηση επιτρέπει την μεταφορά επιβατών στα αεροπλάνα χωρίς καμία απόσταση αλλά αυξάνει και το ποσοστό χωρητικότητας στα πλοία από 60% σε 80% (πατά την ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων) με μοναδικό της μέλημα την εξυπηρέτηση των μεγάλων αεροποριών εταιρειών και των πλοιοκτητών.

Γ) Χρησιμοποιεί την πανδημία ακόμα και για τα αναδρομικά των συνταξιούχων, τους οποίους όχι μόνο καταληστεύει, διαψεύδοντας ακόμα και πρόσφατες υποσχέσεις της αλλά προσπαθεί να τους φέρει σε αντιπαράθεση με το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο ισχυριζόμενη ότι οι συνταξιούχοι δεν έχουν πληγεί από την πανδημία

Αυτό αποτελεί προσπάθεια ανάπτυξης ακραίου κοινωνικού αυτοματισμού

Δ) Τα αποτελέσματα της Συνόδου και το πόρισμα της επιτροπής Πισσαρίδη, προκειμένου να εισπραχτούν τα χρήματα από την ΕΕ για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης εξαιτίας της πανδημίας, είναι σε απόλυτη νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, εξυπηρετεί μόνο τους μεγάλους ιδιωτικούς ομίλους, επιχειρήσεις και μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες, ενώ πλήττει μισθωτούς, συνταξιούχους , αυτοαπασχολούμενους, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Συγκεκριμένα:

  • Υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο εργασιακά δικαιώματα και ουσιαστικά επιρρίπτει την ευθύνη για την ανεργία στους ίδιους τους ανέργους, οι οποίοι δεν έχουν τάχα τις κατάλληλες δεξιότητες και προτείνει την κατάρτιση τους σε όλες τις πιθανές εκδοχές, την παραπέρα συρρίκνωση των επιδομάτων ανεργίας καθώς και την μείωση του υπερωριών και την ουσιαστική απελευθέρωση των απολύσεων.
  • Προωθεί την ιδιωτική ασφάλιση αρχίζοντας από την επικουρική σύνταξη που την μετατρέπει σε ατομικό επενδυτικό προϊόν, ώστε να μπορούν οι κεφαλαιοκράτες να εκμεταλλευτούν τα αποθεματικά των Ταμείων των εργαζομένων τα οποία προβλέπονται να διαμορφωθούν σε πολλά δις  τα επόμενα χρόνια.

Αυτό θα έχει σαν συνέπεια την ραγδαία μείωση των συντάξεων και ιδιαίτερα της επικουρικής σύνταξης, με δεδομένο ότι δεν θα υπάρχουν τα απαραίτητα κεφάλαια για την υποστήριξη τους.

  • Θεσπίζει κίνητρα για συγχωνεύσεις και εξαγορές εταιρειών, με στόχο την μεγέθυνση της μέσης ελληνικής επιχείρησης, που όμως θα έχει σαν αποτέλεσμα το κλείσιμο των μικρών επιχειρήσεων και την εξόντωση των αυτοαπασχολουμένων.
  • Προτείνει την μείωση των προβληματικών δανείων από τις τράπεζες με την δημιουργία μιας bad bank και ανάλογες ρυθμίσεις στον νέο Πτωχευτικό Κώδικα που θα έχει σαν αποτέλεσμα την εξαφάνιση μικρών επιχειρήσεων και την επιβάρυνση των λαϊκών νοικοκυριών.
  • Περισσότερες και μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές για το ιδιωτικό κεφάλαιο, τάχα για την ανάπτυξη, με συνέπεια τα φορολογικά βάρη να επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο μισθωτούς και συνταξιούχους.
  • Εκσυγχρονισμό του συστήματος εκπαίδευσης και του περιεχομένου σπουδών στα πανεπιστήμια με στόχο η εκπαίδευση να εξυπηρετεί μόνο τις ανάγκες της αγοράς και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
  • Αλλαγές σε αντιδραστική κατεύθυνση στην Δικαιοσύνη και στην Δημόσια Διοίκηση με στόχο να εξυπηρετούνται τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία δεν θα υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο.
  • Υποστήριξη δράσεων πράσινης ανάπτυξης, που θα έχουν όμως τελικό αποτέλεσμα τις αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα για τις λαϊκές οικογένειες και ουσιαστικά την ενεργειακή φτώχεια.

Εκτός όμως από τις προτάσεις Πισσαρίδη που προωθούνται στο όνομα της οικονομικής κρίσης λόγω πανδημίας, ενισχύεται ο αυταρχισμός και η προσπάθεια καταστολής εκ μέρους της κυβέρνησης.

Ο νόμος για τις διαδηλώσεις ακόμα και η παρέμβαση Χρυσοχοΐδη στην δικαιοσύνη για σχόλια στο Facebook εντάσσονται στα γενικότερα πλαίσια που επιχειρεί η κυβέρνηση για να διαχειριστεί τις αντιδράσεις.

Λιτότητα και αυταρχισμός.

Την απάντηση μπορούν να την δώσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με αγώνες.

Οφείλουμε να προστατεύσουμε κοινωνικά, εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα, που έχουν κατακτηθεί με αίμα.

 

*Η Δέσποινα Σπανού είναι υπεύθυνη Γραφείου Τύπου της Λαϊκής Ενότητας  

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Σχέδιο Πισσαρίδη: Κάν’το όπως η Χιλή…

Newsteam 0 Comments

Η δημοσίευση (4/8/2020) της ενδιάμεσης έκθεσης της επιτροπής Πισσαρίδη για το σχέδιο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, αναδεικνύει, μεταξύ των άλλων, την πλήρη κεφαλαιοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, ως βασικό αναπτυξιακό πυλώνα και ως εργαλείο αντιμετώπισης του φαινομένου της γήρανσης του πληθυσμού. Συγκεκριμένα, υποστηρίζεται ότι το υπάρχον αναδιανεμητικό σύστημα των καθορισμένων παροχών (της αλληλεγγύης) λειτουργεί αντιαναπτυξιακά στο σύνολο της οικονομίας κι αυτό γιατί μελλοντικά θα είναι μη βιώσιμο εξαιτίας του φαινομένου της γήρανσης του πληθυσμού (δημογραφικός κίνδυνος).

Χαρακτηριστικά στην ενδιάμεση έκθεση της επιτροπής Πισσαρίδη αναφέρεται: Η αναμενόμενη ραγδαία δημογραφική γήρανση θα οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση του δείκτη εξάρτησης συνταξιούχων σε σχέση με τον ενεργό πληθυσμό επιβαρύνοντας δυσανάλογα τις επόμενες γενεές αλλά και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Για να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης πρέπει να ενισχυθούν οι κεφαλαιοποιητικοί πυλώνες ώστε να επιμεριστεί το βάρος της χρηματοδότησης των συντάξεων και ένα μέρος της να καλυφθεί από την συσσωρευμένη αποταμίευση (…) τα οφέλη αφορούν επίσης τη μεγαλύτερη διασπορά του ρίσκου και άρα διαχρονικά μεγαλύτερη ασφάλεια για τις συντάξεις (…) δεδομένης της υφιστάμενης δομής του ασφαλιστικού συστήματος, ο βέλτιστος τρόπος συμπλήρωσης του κεφαλαιοποιητικού χαρακτήρα είναι ο μετασχηματισμός της επικουρικής σύνταξης (σήμερα νοητής κεφαλαιοποίησης) σε νέα επικουρική που θα λειτουργεί πλήρως κεφαλαιοποιητικά. Δεδομένης της καθυστέρησης της ανάπτυξης του κεφαλαιοποιητικού πυλώνα στη χώρα, η μεταρρύθμιση της επικουρικής πρέπει να προχωρήσει τάχιστα και με ευρύ πεδίο εφαρμογής (ενδεικτικά, για όλους τους νέους εργαζόμενους και εθελοντικά για όσους παλαιότερους ασφαλισμένους το επιλέξουν).

Η εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού πυλώνα αποτελεί πράξη διαγενεακής αλληλεγγύης και συντείνει στη διασφάλιση της βιωσιμότητας της οικονομίας στο απώτερο μέλλον.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη αναφορά της Επιτροπής Πισσαρίδη, παραγνωρίζει το Σύνταγμα, την υπάρχουσα νομοθεσία (άρθρο 20 Ν.4670/2020) και τις πρόσφατες (4/10/2019) αποφάσεις του ΣτΕ, ότι το ασφαλιστικό σύστημα διέπεται από τις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας, της αλληλεγγύης, της αναδιανομής, της υποχρεωτικότητας, της ανταποδοτικότητας, της επάρκειας και της βιωσιμότητας του συστήματος (…) και ότι το κράτος διασφαλίζει την επάρκεια των παροχών της κύριας και της επικουρικής ασφάλισης….

Επιπλέον, προσεγγίζει στρατηγικές επιλογές και πολιτικές αποδιάρθρωσης της κοινωνικής ασφάλισης χωρών της Λατινικής Αμερικής, με κίνδυνο περιθωριοποίησης της χώρας μας από το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο και παραίτησης από τη διεκδίκηση της αναβάθμισης και ανάπτυξης του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους και του δημόσιου συστήματος υγείας. Παράλληλα, οι προτάσεις της Επιτροπής Πισσαρίδη για το Ασφαλιστικό χωρίς να συνοδεύονται από οικονομική, δημογραφική και αναλογιστική τεκμηρίωση, αμφισβητούν τη μακροχρόνια βιωσιμότητα (2020-2070) του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (ΣΚΑ) στην χώρα μας, η οποία εξασφαλίζεται ακόμη και με τις πιο δυσμενείς οικονομικές και δημογραφικές υποθέσεις εργασίας και έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συγκεκριμένα, στην αναλογιστική μελέτη έχει χρησιμοποιηθεί, ως οικονομική υπόθεση, μέσος ετήσιος ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ για την περίοδο 2020-2070 ίσος με μόλις 1% και ως δημογραφικές υποθέσεις τις δημογραφικές προβολές της Eurostat που εκπονήθηκαν τον Ιούλιο του 2019 και στις οποίες δείχνουν ότι η Ελλάδα το 2070 θα έχει πληθυσμό 8,5 εκ. άτομα και ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων (ο λόγος του πληθυσμού 65 ετών και άνω προς τον πληθυσμό 15-64 ετών) θα αυξηθεί από το 34% το 2018 στο 58% το 2070.

Έτσι, ακόμα και με αυτές τις δυσμενείς υποθέσεις εργασίας, το 2070 η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη στην χώρα μας θα είναι 11,9% του ΑΕΠ (12,5% του ΑΕΠ στην Ε.Ε.-27) με επιτρεπτό ανώτατο όριο το 16,2% του ΑΕΠ. Η συνολική κρατική χρηματοδότηση στην Ελλάδα από 9,5% του ΑΕΠ το 2018 θα μειωθεί σε 5,5% του ΑΕΠ το 2070 και το μηνιαίο συνολικό επίπεδο της κύριας και επικουρικής σύνταξης εκτιμάται σε 900 ευρώ κατά μέσο όρο σε σημερινές τιμές. Επιπλέον, σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής Πισσαρίδη, η κεφαλαιοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης είναι επιβεβλημένη για να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης…..

Αντίθετα όμως, η δημογραφική γήρανση και ο κίνδυνος της μακροζωίας (longevity risk) επηρεάζει τόσο το κεφαλαιοποιητικό, όσο και το αναδιανεμητικό σύστημα. Και μάλιστα η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Εποπτεία των ασφαλιστικών ταμείων κεφαλαιοποιητικού τύπου υποχρεώνει τα συγκεκριμένα Ταμεία, να ενημερώνουν τους ασφαλισμένους για το πόσο θα πρέπει να αυξάνουν τις εισφορές τους προκειμένου να λάβουν την σύνταξη που επιθυμούν στο μέλλον, εξαιτίας του κινδύνου της μακροζωίας (longevity risk). Με άλλα λόγια, η μακροζωία στην κεφαλαιοποίηση της επικουρικής ασφάλισης αντιμετωπίζεται ως κίνδυνος, με την έννοια ότι ο ασφαλισμένος δεν θα πρέπει να ζήσει περισσότερα χρόνια από αυτά που εκτιμούσε το σύστημα γιατί διαφορετικά θα μειωθεί το επίπεδο της αναμενόμενης σύνταξης του ή θα αυξηθεί το επίπεδο των καταβαλλόμενων εισφορών του.

Όμως, στην πρόταση της Επιτροπής Πισσαρίδη ο ασφαλισμένος εκτός από τον δημογραφικό κίνδυνο θα έχει να αντιμετωπίσει και τον επενδυτικό κίνδυνο, δηλαδή τον κίνδυνο των κεφαλαιαγορών που θα επενδύονται οι ασφαλιστικές εισφορές του ασφαλισμένου. Αντίθετα, στο υπάρχον αναδιανεμητικό σύστημα ο ασφαλισμένος δεν αντιμετωπίζει αντίστοιχους κινδύνους, δεδομένου ότι λειτουργεί η συλλογική αντιμετώπιση του δημογραφικού κινδύνου και η καταβολή των αναμενόμενων συνταξιοδοτικών παροχών εξαρτάται από την πορεία της ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας, της απασχόλησης, των εισοδημάτων, κ.λ.π. και όχι από την πορεία των αγορών χρήματος και κεφαλαίου.

Ακριβώς αυτό, συνέβη στην Χιλή, όταν οι εμπνευστές του σχεδίου προκειμένου να πείσουν τους ασφαλισμένους να εγκαταλείψουν το υπάρχον αναδιανεμητικό σύστημα της αλληλεγγύης και της συλλογικής αντιμετώπισης του δημογραφικού κινδύνου και να επιλέξουν το κεφαλαιοποιητικό σύστημα των ατομικών λογαριασμών, υπόσχονταν στους νέους εργαζομένους ότι θα λάβουν στο μέλλον σύνταξη με μέσο συντελεστή αναπλήρωσης 70%! Όμως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική, αφού το 2015 ο μέσος συντελεστής αναπλήρωσης στις κεφαλαιοποιημένες συντάξεις της Χιλής είναι μόλις στο 37% και αυτό λόγω της δημογραφικής γήρανσης και των χρηματοπιστωτικών κρίσεων που συνέβησαν όλα αυτά τα χρόνια (1997, 1998, 2001, 2008).

Με άλλα λόγια, είναι προφανές ότι η πρόταση της Επιτροπής Πισσαρίδη επιδιώκει, μεταξύ των άλλων, τη μείωση της συμμετοχής και της ευθύνης του κράτους στην παροχή ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης στους σημερινούς και μελλοντικούς συνταξιούχους, μεταφέροντας τον κίνδυνο της γήρανσης του πληθυσμού στους ίδιους τους ασφαλισμένους, προτείνοντάς τους να διακινδυνεύσουν τις αποταμιεύσεις των ασφαλιστικών τους εισφορών στις κεφαλαιαγορές και χρηματαγορές προς δήθεν όφελος της ανάπτυξης της οικονομίας, προσδίδοντας λανθασμένα, μεταξύ των άλλων, στην κεφαλαιοποίηση της επικουρικής ασφάλισης τον χαρακτηρισμό του εργαλείου επανεκκίνησης και τόνωσης της αναπτυξιακής διαδικασίας στην χώρα μας.

Ως εκ τούτου, αποδεικνύεται με τον πιο εύληπτο τρόπο ότι το ενδεχόμενο εγχείρημα της κεφαλαιοποίησης της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης όχι μόνο δεν συνιστά αναπτυξιακή πρόταση αλλά επιπλέον το κόστος μετάβασης (57 δις ευρώ) που δημιουργείται είναι ένα πραγματικό χρέος (και όχι αφανές), το οποίο θα δημιουργήσει συνθήκες δυσμενούς μεταβολής της πιστοληπτικής διαβάθμισης της ελληνικής οικονομίας, με κίνδυνο, στον βαθμό που το αφορά, να συμβάλλει στην άσκηση Μνημονιακών πολιτικών και κατά την δεκαετία 2020-2030.

*Των Σάββα Γ. Ρομπόλη, ομ. καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου

Βασίλειου Γ. Μπέτση, υποψ. διδάκτορα Παντείου Πανεπιστημίου

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ενός κορωνοϊού μύρια έπονται!..

Newsteam 0 Comments

Ούτε του Δ. Τσιόδρα ήταν η ώρα ούτε του Ν. Χαρδαλιά. Είναι του πρωθυπουργού. Αυτός είναι που θα λάβει τις σωστές πολιτικές αποφάσεις για την προστασία της υγείας των πολιτών, αυτός και θα δώσει το σύνθημα της οικονομικής ανάκαμψης μετά τη σκληρή δοκιμασία του lock down.

Η επιστροφή του καθηγητή δεν έχει νόημα, όπως δεν έχει νόημα η απειλή του ομότιτλού του Ν. Σύψα για επιστροφή στην εποχή των SMS και της απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Νόημα έχει μόνο η ενημέρωση του πρωθυπουργικού επιτελείου από την επιτροπή των λοιμωξιολόγων, ούτως ώστε να:

1. Δίνει τις κατάλληλες κατευθύνσεις.

2. Επιβάλλει στους υπουργούς του την πλήρη και αυστηρότατη εφαρμογή τους.

3. Να έχει ο ίδιος την πολιτική ευθύνη των αποφάσεων.

Η αύξηση των κρουσμάτων ξεσκεπάζει την πικρή πραγματικότητα, ότι ο ιός δεν πεθαίνει στην καραντίνα, παρά κουρνιάζει και στην πρώτη ευκαιρία, όταν βρίσκει τον κατάλληλο ανθρώπινο οργανισμό για επώαση, εξαπλώνεται. Ο ιός θα στριμωχτεί, μόλις οι επιστήμονες βρουν πρώτα το φάρμακο για την αντιμετώπισή του και ακολούθως (και μετά από πολλές-πολλές εργαστηριακές μελέτες) το εμβόλιο, του οποίου η χρήση θα πρέπει να παραμείνει προαιρετική. Ταυτοχρόνως απολύτως απαραίτητη είναι η ενημέρωση των πολιτών για τις παρενέργειες των όποιων σκευασμάτων γύρω από την αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος, ώστε να μπορούν μόνοι τους να αποφασίζουν για τη χρήση τους, κυρίως του εμβολίου. Γιατί; Διότι σε πολλές περιπτώσεις κατά το παρελθόν καταγράφηκαν σοβαρές παρενέργειες σε πολλούς ανθρώπινους οργανισμούς, οι οποίες άφησαν μόνιμες και ανήκεστες βλάβες.

Πολύτιμα συμπεράσματα έπρεπε να έχει συσσωρεύσει η εμπειρία των προηγούμενων έξι μηνών πανδημίας και να έχει προσαρμοστεί ο κρατικός μηχανισμός για την εφαρμογή κατάλληλων μέτρων. Ο εγκλεισμός στο σπίτι εκατομμυρίων ανθρώπων ενδεχομένως ήταν απαραίτητος, λόγω αιφνιδιασμού, τις πρώτες μέρες εμφάνισης του ιού. Τράβηξε όμως για μεγάλο χρονικό διάστημα το μέτρο και, το χειρότερο, δεν μελετήθηκε ο τρόπος επιστροφής της κοινωνίας στις παραγωγικές δραστηριότητές της.

Το ίδιο συμβαίνει κι αλλού, σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα τα πράγματα είναι χειρότερα, διατείνονται κυβερνητικά στελέχη. Μισή αλήθεια, διότι παντού αναζητούν τρόπους λειτουργίας της κοινωνίας κι όχι αδράνειας. Και εν πάση περιπτώσει, το κύριο ερώτημα είναι ένα: όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν έδειξε το σύστημα υγείας πώς πρέπει να λειτουργεί, από το σημείο της πρόληψης μέχρι του σημείου της περίθαλψης;

Όχι πάντα, όπως διαπιστώνεται, και κυρίως στον τομέα της πρόληψης, ιδίως στο κεφάλαιο συμπεριφορά όχι μόνο των πολιτών αλλά κυρίως του κράτους, της πολιτείας γενικότερα. Επί παραδείγματι:

• Αντί η κυβέρνηση να αποφασίσει ν’ ανοίξει τους δρόμους στην κυκλοφορία των οχημάτων και ιδίως των ΙΧ, ώστε να μειώσει τον αριθμό των ατόμων που κινούνται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, άφησε τον δήμαρχο Αθηναίων να ξεδιπλώσει την έμπνευσή του για τη δημιουργία του μεγάλου περίπατου προκαλώντας στην πρωτεύουσα την απόλυτη ασφυξία.

• Αντί να προγραμματίσει την άρση του μέτρου του δακτυλίου κυρίως κατά τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης από την εργασία, για να αποσυμφορήσει τα αστικά μέσα συγκοινωνίας, περιορίζεται στη χρήση μάσκας.

• Αντί να παροτρύνει το κοινό να αξιοποιεί για τις αγορές του τα μικρά και μεσαία εμπορικά καταστήματα, όπου δύσκολα δημιουργείται συνωστισμός, τους επιβάλλει κλείσιμο και το σπρώχνει στα σούπερ μάρκετ της πολυκοσμίας ακόμη και για την αγορά ειδών ένδυσης.

Δεν έχω που να βάλω το χρήμα, ομολογούσε διευθυντής μεγάλου σούπερ μάρκετ της Αθήνας σε φίλο του της επαρχίας, ιδιοκτήτη εμπορικού καταστήματος που έμεινε αναγκαστικά κλειστός επί δίμηνο. Αυτό τον εφιάλτη βλέπουν μπροστά τους όλο και πιο απειλητικά χιλιάδες επαγγελματίες όλων των κλάδων, καθώς πληροφορήθηκαν την επιστροφή της μεγάλης σύναξης των λοιμωξιολόγων.

Πάσχει η απόφαση του πρωθυπουργού, διότι κανέναν δεν έπρεπε να αιφνιδιάσει η επιμονή του ιού να γυροφέρνει σε εργοστάσια, μέσα μεταφοράς, πανηγύρια, γάμους και βαφτίσια. Οι επιστήμονες είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως κάθε ενδιαφερόμενο, ότι ο νέος κορονοϊός δεν θα ήταν εποχιακός και θα ταλαιπωρεί την ανθρωπότητα για αρκετό καιρό. Όφειλαν λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης και οι επιτελείς του να σχεδιάσουν τη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας κατάλληλα, και μάλιστα με αέρα επιτυχίας και όχι μνημονίων, όπως υπονοεί στο πόρισμά της η υπό τον Χριστόφορο Πισσαρίδη επιτροπή οικονομολόγων. Οφείλουν, όσο απομένει έστω και ελάχιστος χρόνος.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Συμφωνία αναδιάρθρωσης χρέους στην Αργεντινή: Ελάφρυνση 42,5δισ. δολαρίων σε 5 χρόνια

Newsteam 0 Comments
Η κυβέρνηση της Αργεντινής ανακοίνωσε την Τρίτη συμφωνία με τους σημαντικότερους ιδιώτες δανειστές του εξωτερικού χρέους  της, ολοκληρώνοντας αναδιάρθρωση ομολόγων αξίας 66 δισ. δολαρίων. 
Η συμφωνία της οικονομικής ομάδας με τους πιο σκληρούς ομολογιούχους επιτρέπει την εξοικονόμηση περίπου 40 δισ. δολαρίων τα επόμενα χρόνια. Ο πρόεδρος Αλμπέρτο Φερνάντες είπε ότι αυτοί οι πόροι θα είναι διαθέσιμοι για να υποστηρίξουν την παραγωγή και να εκπληρώσουν την υπόσχεση να ξανασηκώσουν την Αργεντινή στα πόδια της.
Ο πρόεδρος Φερνάντες φάνηκε αισιόδοξος και δήλωσε ακόμα ότι η συμφωνία σημαίνει ότι οφείλουμε να πληρώσουμε γύρω στα 37 δισ. δολάρια λιγότερα (μέσα στα επόμενα 10 χρόνια). Επίσης ευχαρίστησε τους δανειστές που κατανόησαν την προσπάθεια της Αργεντινής και τους περισσότερους από 150 οικονομολόγους διεθνών οργανισμών που συντάχτηκαν με την πρόταση της Αργεντινής.
Οι οικονομικές διαφορές των τελευταίων εβδομάδων με σκληρούς δανειστές όπως η BlackRock έκλεισαν με τα επενδυτικά funds και προς το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας επιταχύνθηκαν οι διαπραγματεύσεις με εκπροσώπους των Ad Hoc, Exchange y ACC, funds που κατείχαν σχεδόν το μισό χρέος και η συμφωνία τους σηματοδότησε την επιτυχία της ανταλλαγής ομολόγων, η οποία οριστικοποιήθηκε τα ξημερώματα της Τρίτης.
Ο υπουργός Οικονομίας, Μαρτίν Γκουσμάν, είχε μια Δευτέρα γεμάτη αδρεναλίνη. Εκτός από τον πρόεδρο Αλμπέρτο Φερνάντες, συναντήθηκε και με την αντιπρόεδρο Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρσνερ για να καταλήξουν στους όρους της συμφωνίας.
Οι οικονομικές λεπτομέρειες της συμφωνίας συνοψίζονται στα παρακάτω:
  1. Η αναδιάρθρωση επιτρέπει μείωση των τόκων που αποδίδουν οι ξένοι τίτλοι σε ένα μέσο ετήσιο επιτόκιο 3,07%, ενώ τα παλιά ομόλογα είχαν επιτόκιο περίπου 17%.
  2. Με αυτή την ανταλλαγή η Αργεντινή θα έχει να πληρώσει λήξεις ομολόγων 4,5 δισ. δολαρίων μέσα στα επόμενα 5 χρόνια αντί των 30,2 δισ. αρχικών.
  3. Λαμβάνοντας υπόψη την ίδια συμφωνία για το χρέος κάτω από εθνικό δίκαιο, η οικονομική ελάφρυνση για τα επόμενα χρόνια φτάνει τα 42,5 δισ. δολάρια.
  4. Αν θεωρηθεί η ανταλλαγή ξένων τίτλων μαζί το εγχώριο χρέος σε ξένο νόμισμα, η Αργεντινή θα έχει οικονομική ελάφρυνση 37,7 δις. δολαρίων για την περίοδο 2020-2030.
  5. Η διαδικασία αναδιάρθρωσης των ξένων τίτλων επιτεύχθηκε καταβάλλοντας τις χαμηλότερες προμήθειες στην ιστορία από την έκδοση χρέους.
*Περίληψη άρθρου του Federico Kucher)

**Πηγή: prensa-rebelde.blogspot.com
***Μετάφραση: Prensa Rebelde

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ελληνο-αιγυπτιακή Συμφωνία: Οδηγεί σε συρρίκνωση την χώρα μας και Κύπρο σε καταστροφή

Newsteam 0 Comments

Η Συμφωνία Ελλάδας/Αιγύπτου ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών, όπως δηλώνει και ο επίσημος τίτλος του εγγράφου, δεν συνιστά συμφωνημένη, πλήρη οριοθέτηση της  ΑΟΖ μεταξύ των δύο κρατών. Αποτελεί απλώς ένα έγγραφο ΠΡΟΘΕΣΗΣ των δύο πλευρών για να οριοθετήσουν μελλοντικά την μεταξύ τους ΑΟΖ, σιγουρεύοντας  μόνον τη μερική θαλάσσια οριοθετική γραμμή μεταξύ των Μερών...

Ως εκ τούτου, εμφανής πλέον στόχος της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν ήταν να οριοθετήσει πλήρως την ΑΟΖ και να κλείσει την εκκρεμότητα με την Αίγυπτο, αλλά να σιγουρέψει το ..μέτωπο με την Τουρκία, παραχωρώντας στην Άγκυρα μέσω της συμφωνίας με την Αίγυπτο- την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ από τον 28ο μεσημβρινό και ανατολικά. Σημειώνεται ακόμα ότι οι συντεταγμένες που αναφέρονται στο ελληνο/αιγυπτιακό έγγραφο δεν ακουμπούν καν τον 28ο μεσημβρινό, αλλα …φρενάρουν στον 27ο μεσημβρινό, ( 027-59-02.00Ε και 027-30-42.47 Ε είναι οι συντεταγμένες), αφήνοντας έτσι και..ακάλυπτο χώρο πολυκατοικίας  μέχρι το 28ο μεσημβρινό, που ορίζει η Τουρκία για την ΥΦ/ΑΟΖ της και ανατολικά.

Έτσι, σύμφωνα με την Πρόθεση Συμφωνίας ΓΙΑ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ της ΑΟΖ, η Ελλάδα

  • Αποδίδει στην Τουρκία όλη την ΥΦ/ΑΟΖ στην Αν Μεσόγειο ανατολικά του 28ου μεσημβρινού
  • Καταργεί την ΑΟΖ του Καστελόριζου και των ανατολικών ακτών της Ρόδου
  • Παραδίδει την Κύπρο στην Τουρκία διότι, αφήνοντας ελεύθερο τον χώρο από τον 28ο μεσημβρινό και ανατολικά, υποχρεώνεται η Λευκωσία να διαπραγματευθεί μόνη της με την Τουρκία την μεταξύ τους ΑΟΖ, η οποία θα κατασπαραχθεί από την Άγκυρα
  • Αποδίδει στην Κρήτη ΑΟΖ μόνον 80νμ έναντι των 200νμ της πλήρους ΑΟΖ, ήτοι η Κρήτη έχει ΑΟΖ μόνον 40%. Αυτό ισοδυναμεί με παραχώρηση κυριαρχίας επί της ΑΟΖ 120νμ στην Τουρκία.
  • * Αποδίδει στην Κάρπαθο ΑΟΖ μόνον 40νμ έναντι των 200νμ της πλήρους ΑΟΖ ήτοι η Κάρπαθος έχει ΑΟΖ μόνον 20% .( σσ Υπενθυμίζεται ότι το militaire είχε κατάγραψει επακριβώς τις απαιτήσεις της Αιγύπτου για την ΑΟΖ των ελληνικών νησιών στο άρθρο της)

Αναλυτικότερα

Η απόσταση των ανατολικών ακτών της Κρήτης μέχρι τον 28ο μεσημβρινό, που είναι πλασματικά το ανατολικό άκρο της ελληνο/αιγυπτιακής ΑΟΖ, είναι μόνον 80νμ, ενώ η πλήρης ΑΟΖ της Κρήτης είναι 200νμ. Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποδέχεται ως ΑΟΖ της Κρήτης μόνον κάτι λιγότερο από το 40%, (τα 80νμ της συμφωνηθείσας ελληνικής ΑΟΖ αποτελούν το 40% της πλήρους ΑΟΖ των 200νμ σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας.)

  • Οι ανατολικές ακτές της Καρπάθου απέχουν από τον 28ο μεσημβρινό μόνον 40νμ ενώ η πλήρης ΑΟΖ της Καρπάθου είναι 200νμ όπως ορίζει το Δίκαιο της Θάλασσας. Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δέχθηκε στην Κάρπαθο ΑΟΖ κάτι λιγότερο από το 20%
  • ΟΙ ανατολικές ακτές της Ρόδου και ολόκληρο το Καστελόριζο έχουν ΑΟΖ  0% διότι ο 28ος μεσημβρινός-πλασματικό ανατολικό όριο της Συμφωνίας ΑΟΖ Ελλάδας/Αιγύπτου- περνά 15 νμ ανατολικά πάνω από τη Ρόδο, επομένως το σύμπλεγμα των νήσων Καστελόριζου έχουν ΑΟΖ  Ο%.

Τα στοιχεία αυτά, με βάση τις επίσημες συντεταγμένες της διμερούς Συμφωνίας, τεκμαίρουν ότι η ελληνική κυβέρνηση απεμπόλησε χωρίς την έγκριση των Ελλήνων πολιτών τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα επι της ΑΟΖ ,υπέρ της  Τουρκίας και τούτο διότι η τουρκική δηλωμένη ΑΟΖ στον ΟΗΕ  είναι ο 28ος μεσημβρινός  και ανατολικά.

Με την εκκωφαντική ελληνική παραχώρηση στην Τουρκία της ΥΦ/ΑΟΖ ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, η Αθήνα υποχρεώνει πλέον την Κύπρο να οριοθετήσει μόνη της την ΥΦ/ΑΟΖ με την Τουρκία. Δηλαδή να κατασπαραχθεί η Κύπρος από τον Ερντογάν και η δίκαιη λύση το Κυπριακού να μπει σε φέρετρο.

Για την ακρίβεια , η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε ήδη ενημερώσει εμμέσως τη Λευκωσία  για την εξέλιξη αυτή μέσω του Αλ Διακόπουλου, Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού ,  οποίος διαχώρισε πλήρως τις τουρκικές προκλήσεις απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, η οποία , όπως είπε, είναι άλλο ανεξάρτητο κράτος και δεν αντιμετωπίζει τουρκικές προκλήσεις για πρώτη φορά…

  • Το επίσημο έγγραφο της Συμφωνίας Ελλάδας/ Αιγύπτου ΔΕΝ είναι επίσημη Συμφωνία Οριοθέτησης της μεταξύ τους ΑΟΖ, αλλα διμερής συμφωνία ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ της ΑΟΖ .

Αυτό τεκμαίρεται από το κείμενο της Συμφωνίας που αναφέρεται μόνον σε μερική θαλάσσια οριοθετική γραμμή μεταξύ των δύο Μερών , και όχι στο σύνολο της οριοθετημένης ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών, γεγονός που απαιτεί κατάθεση πλήρων συντεταγμένων.

Όμως το Δίκαιο της Θάλασσας δεν προβλέπει τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ και ως εκ τούτο ο ΟΗΕ είναι πολύ πιθανόν να μην καταχωρήσει στον πίνακα οριοθετήσεων των ΑΟΖ την επιμέρους ημιτελή συμφωνία Ελλάδας –Αιγύπτου, αλλά να την λάβει απλώς υπόψη του ως ΝΟΙ ( NOTICE of Intention),  δηλαδή ως ενημέρωση της πρόθεσης Ελλάδας Αιγύπτου για να οριοθετήσουν την μεταξύ τους ΑΟΖ.

Σε μια τέτοια περίπτωση  η τμηματική οριοθέτηση της ΑΟΖ είναι δυνατόν να αποδειχθεί ένα πελώριο φιάσκο- ενδεχομένως και με την αποδοχή του Ερντογάν– ο οποίος όμως έχει κατοχυρώσει με ελληνική άδεια την τουρκική υφαλοκρηπίδα ανατολικά του 28ου μεσημβρινού. Με αμφίβολο αντάλλαγμα, να δώσει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη τον πολύτιμο χρόνο που έχει ανάγκη  για να μην αντιμετωπίσει τώρα τις επώδυνες λύσεις που απεργάζεται η Άγκυρα.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Πρέσβης Ελ.Καραγιάννης: Στρατηγική ήττα χώρα μαςς η συμφωνία με Αίγυπτο για ΑΟΖ

Newsteam 0 Comments

Του πρέσβη ε.τ. Ελευθερίου Καραγιάννη

Η διαπραγμάτευση εμπεριέχει πάντοτε το στοιχείο του εκατέρωθεν συμβιβασμού θέσεων που όμως πρέπει να διακριθεί από το στοιχείο της υποχωρητικότητας.

Η σχέση μεταξύ συμβιβασμού και υποχωρητικότητας χαρακτηρίζει και το αποτέλεσμα της συμφωνίας που επετεύχθη αν αυτό είναι καλό ή κακό για τον ένα τον συμβαλλομένων ,αν είναι διμερής συμφωνία, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της χώρας μας με την Αίγυπτο.

Ο χάρτης που δημοσιοποιήθηκε από έγκυρη εφημερίδα και ιστολόγια και οι πρώτες επίσημες δηλώσεις σχετικά με την επιτευχθείσα συμφωνία , έχουν ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα γιατί η ανάγνωσή τους αντανακλά σε ένα βαθμό τις προθέσεις των συμβαλλομένων μερών ,δεδομένου ότι το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί μέχρι στιγμής.

Ο ‘Έλληνας Πρωθυπουργός σημείωσε ότι πρόκειται για μία συμφωνία καθ’ όλα νόμιμη, που ικανοποιεί απόλυτα και τις δύο χώρες. Μία συμφωνία που δημιουργεί μία νέα πραγματικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και επαναφέρει τη νομιμότητα στην περιοχή. Νομιμότητα που επιχειρήθηκε να διασαλευθεί από το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών σε δηλώσεις του περιέγραψε, μεταξύ άλλων, την ημέρα της υπογραφής της συμφωνίας ως ιστορική ημέρα την δε συμφωνία, δίκαιη η οποία είναι προς όφελος των δύο χωρών και λαών. Εξέφρασε την ελπίδα ότι όλες οι χώρες θα μιμηθούν αυτήν την συμφωνία για τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων με τις γειτονικές χώρες στο πλαίσιο του σεβασμού του διεθνούς δικαίου και του θαλάσσιου δικαίου, και ότι όλες οι χώρες θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της Αιγύπτου και της Ελλάδας τονίζοντας ότι η σημερινή συμφωνία επιβεβαιώνει πανηγυρικά την πάγια θέση της χώρας μας ότι τα νησιά έχουν κυριαρχικά δικαιώματα υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ και κατοχυρώνει το δικαίωμα και την επήρεια των νησιών μας.

Ο Αιγύπτιος Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ,μεταξύ άλλων, ότι Υπογράψαμε συμφωνία με την Ελλάδα για τον καθορισμό της ΑΟΖ σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Η σχέση μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη διατήρηση της ασφάλειας και της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και για την αντιμετώπιση ανεύθυνων πολιτικών για την υποστήριξη της τρομοκρατίας, εκτός από την παρέκκλιση από τα θεμέλια του Διεθνούς Δικαίου προσθέτοντας ότι η συμφωνία επιτρέπει τόσο στην Αίγυπτο όσο και στην Ελλάδα να προχωρήσουν μεγιστοποιώντας το όφελος των διαθέσιμων πόρων στην ΑΟΖ για καθεμία από αυτές και τονίζοντας χαρακτηριστικά:

Η συμφωνία ανοίγει νέους ορίζοντες για περαιτέρω περιφερειακή ενεργειακή συνεργασία.
Από τον χάρτη και τις επίσημες δηλώσεις των δύο πλευρών προκύπτει ότι ο στόχος της συμφωνίας δεν ήταν αυτή καθ ‘ εαυτή η οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ των δύο χωρών, αλλά η ακύρωση του γνωστού Τουρκολιβυκού συμφώνου οριοθέτησης.

Για τον λόγο αυτό το όριο του 28ο μεσημβρινού αποτέλεσε το σημείο που οδήγησε σε συμφωνία την διαπραγμάτευση που όμως είναι ημιτελής και εξαιρετικά ετεροβαρής για την Ελληνική πλευρά διότι παρά τις δηλώσεις των Ελλήνων επισήμων δεχθήκαμε μερική οριοθέτηση και σαφώς μειωμένη επήρεια των νήσων μας ( Ρόδος, Κρήτη ,κλπ)Τουτέστιν η Ελληνική πλευρά , αποδέχθηκε την τουρκική επιχειρηματολογία και υπονόμευσε τις θέσεις μας όχι μόνο στην επικείμενη διαπραγμάτευση με την Τουρκία αλλά και στο ενδεχόμενο προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Επίσης, αφήνει πεδίον διεκδίκησης εκ μέρους της Τουρκίας για οριοθέτηση με Αίγυπτο ανατολικά του 28ο μεσημβρινού, ενώ ενταφιάζει οριστικώς την οριοθέτηση μας με την Κύπρο. Έτι περαιτέρω, μπορεί να επετεύχθη, ως προβάλλεται, η ακύρωση του ούτως ή άλλως παράνομου και άκυρου Τουρκολιβυκού συμφώνου οριοθέτησης ΑΟΖ , υπό την προϋπόθεση όμως της τουρκικής αντίδρασης που ήδη εκδηλώθηκε , όμως υπονομεύσαμε και τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις οριοθέτησης με την Λιβύη διότι δεχθήκαμε ήδη μειωμένη επήρεια νήσων ,επιχείρημα που προέβαλε η Λιβυκή πλευρά κατά τις σχετικές διμερείς μας συνομιλίες.

Το επιχείρημα ότι απομένει συμπλήρωση οριοθέτησης με την Αίγυπτο στο ανατολικό τμήμα η οποία θα αποκαταστήσει την σημερινή εικόνα της υποχωρητικότητας, ανήκει στην σφαίρα των ευσεβών πόθων και τολμηρής φαντασίας.

Η συμφωνία αυτή αποτελεί στρατηγική ήττα για την χώρας μας και ρίξαμε στον κάλαθο των αχρήστων κυριαρχικά μας δικαιώματα

*Ο πρέσβης ε.τ. Ελευθέριος Καραγιάννης είναι από τους πλέον διακεκριμένους Έλληνες διπλωμάτες και έχει διατελέσει ανώτατος διπλωματικός σύμβουλος πρωθυπουργών της Ελλάδος και Υπουργών Εθνικής Αμύνης. Είναι τακτικός επιστημονικός συνεργάτης του europost.gr

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η Τραγωδία της Τμηματικής Οριοθέτησης της ΑΟΖ με την Αίγυπτο

Newsteam 0 Comments
 Και αν κατέβουν οι Τούρκοι ψαράδες;

Θέλαμε να εμβολίσουμε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και καταλήξαμε σε ένα οδυνηρό συμβιβασμό με την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ, που εύχομαι  να μη μας κοστίσει μακροπρόθεσμα.

Ο επόμενος χάρτης είναι ο επίσημος χάρτης, που δόθηκε στην δημοσιότητα από τις δύο κυβερνήσεις, και δείχνει την οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αίγυπτο.

O ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΑΙΓΥΠΤΟΥ

Αναμένοντας το επίσημο κείμενο της συμφωνίας, μπορούμε να βγάλουμε μερικά προκαταρκτικά συμπεράσματα μελετώντας  αυτόν τον χάρτη.

Η ανατολική κάθετος κόκκινη γραμμή, που δεν περιλαμβάνει μέρος της Ρόδου, δεν βρίσκεται στο 28ο μεσημβρινό, αλλά δυτικά από τον 27:59′ μεσημβρινό. Δηλαδή δεν δίνουμε πλήρη επήρεια στη Ρόδο!

Επιπλέον, όπως έγραψε ο Σταύρος Λυγερός, στο τελευταίο άρθρο του:

συμφωνία –σύμφωνα με διπλωματικές πηγές– πιθανότατα θα προβλέπει αντί για τη μέση γραμμή (50% για τις δύο πλευρές) 55% για την Αίγυπτο και 45% για την ΕλλάδαΑς σημειωθεί ότι η αρχική απαίτηση του Καΐρου ήταν η αναλογία να είναι 60% προς 40% και το 55% προς 45% είναι η ελληνική αντιπρότασηΜένει να δούμε πως ακριβώς θα κατανεμηθεί στον χάρτη η θαλάσσια περιοχή που θα χαριστεί στην Αίγυπτο, ώστε να μειωθούν οι αντιδράσεις στην Ελλάδα.

Κάτι πάει πολύ στραβά όταν κάνεις μια τμηματική οριοθέτηση, που δεν προβλέπεται  στην UNCLOS, και συγχρόνως κάνεις οριοθέτηση όχι με βάση την μέση γραμμή, που αποτελούσε την θεμελιώδη  και μόνιμη θέση μας απέναντι στην Τουρκία και εξαφανίζεις το σύμπλεγμα του Καστελλόριζου!

Ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο αυτής της συμφωνίας είναι η δυτική κάθετος κόκκινη γραμμή, που υποδηλώνει μηδενική επήρεια στο δυτικό μέρος της Κρήτης. Αυτή η κάθετη γραμμή έπρεπε να χαραχθεί δυτικότερα και να αγγίζει στο σημείο που συνορεύει η Αίγυπτος με την Λιβύη.

Τέλος, να μη ξεχνάμε ότι σβήσαμε την ΑΟΖ της Κύπρου από τον χάρτη, διότι οι Αιγύπτιοι θέλουν να δείχνουν ότι διαθέτουν  θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία.

Ο  Κυριάκος Μητσοτάκης, επισκεπτόμενος  την  Χάλκη, δήλωσε για την ελληνοαιγυπτιακή  συμφωνία:

  • Χρειάστηκαν 15 χρόνια διαπραγματεύσεων για να καταλήξουμε σε μία συμφωνία σύμφωνη με το Διεθνές Δίκαιο, με την οποία αναγνωρίζονται όλα τα δικαιώματα των νησιών μας στις Θαλάσσιες Ζώνες τους.

Δυστυχώς με τη συμφωνία αναγνωρίζονται όλα τα δικαιώματα μερικών νησιών μας στις Θαλάσσιες Ζώνες τους.

Φοβάμαι ότι κάποιοι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει οριοθέτηση ΑΟΖ. Οριοθέτηση ΑΟΖ δεν σημαίνει να προστατεύεις μόνο τους υδρογονάνθρακες αλλά και τα ψάρια σου.

Τι θα πράξει η Ελλάδα όταν λιβυκά ή τουρκικά αλιευτικά πλοία αρχίζουν να ψαρεύουν στην ΑΟΖ μας;

  • Επίλογος

Υπάρχει και κάτι που μπορεί να μας εκπλήξει. Έτσι που έχουν μπερδευτεί οι ΑΟΖ τεσσάρων κρατών θα μπορούσαν όλες να πάνε στην Χάγη που θα αποφασίσει, ταυτόχρονα, για τα θαλάσσια σύνορα όλων των κρατών.

Υποψιάζομαι, ότι σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα θα είναι η χαμένη διότι η Χάγη θα αποφασίσει ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και έτσι η Ελλάδα, μια για πάντα, δεν θα έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Οι γιατροί της Κούβας σώζουν ζωές και την τιμή της Οικουμένης

Newsteam 0 Comments

Από την πρώτη μέρα της πανδημίας COVID-19 οι Κουβανοί γιατροί και νοσηλευτές δεν έχουν σταματήσει να προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους στους λαούς που τους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη σώζοντας ζωές. Άλλωστε η Διεθνής Ιατρική Ταξιαρχία Henry Reeve από το 2005 που ιδρύθηκε έχει σώσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπινων ζωών και έχει περιθάλψει εκατομμύρια ανθρώπους σε δεκάδες χώρες που είχαν επείγουσα ανάγκη ιατρικής βοήθειας. Στην πρώτη γραμμή στη μάχη εναντίον της εξαιρετικά θανατηφόρας επιδημίας του Έμπολα στη Δυτική Αφρική, στην πρώτη γραμμή και τώρα, με αποστολές στην βαρύτατα πληγείσα Λομβαρδία, την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και όπου αλλού υπήρχε επιτακτική ανάγκη. Ποιος μπορεί, άλλωστε, να ξεχάσει το αυθόρμητο παρατεταμένο χειροκρότημα των Ιταλών πολιτών κατά την έλευση της κουβανικής ιατρικής αποστολής στο αεροδρόμιο του Μιλάνου τη στιγμή της κορύφωσης της απειλής; Χωρίς αμφιβολία, η Κούβα, μέσω των γιατρών και των νοσηλευτών της, παρέχει ένα μοναδικό παράδειγμα ανθρωπισμού και αλληλεγγύης.

Η φτώχεια μητέρα της αρρώστιας

Από την εποχή που ο Johann Peter Frank (1745-1821) χαρακτήρισε την φτώχεια μητέρα της αρρώστιας· από την εποχή της κλασικής μελέτης του Friedrich Engels Οι Συνθήκες της Εργατικής Τάξης στην Αγγλία (1845), που συσχέτισε την υψηλή θνησιμότητα των εργατών με τις άθλιες συνθήκες εργασίας και διαβίωσής τους· από την εποχή των εξαιρετικών, πρωτοποριακών παρατηρήσεων του Rudolph Virchow, του θεμελιωτή της Κοινωνικής Ιατρικής, που συσχέτισε την οικονομική και κοινωνική ανισότητα με την αρρώστια και πρότεινε πρωτοποριακές παρεμβάσεις όπως την πιο δίκαιη διανομή του εισοδήματος, την πλήρη απασχόληση, τη διασφάλιση της καθολικής πρόσβασης στην εκπαίδευση, την ίδρυση αγροτικών συνεταιρισμών, την δημιουργία συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και δημόσιου συστήματος υγείας[1] έως σήμερα, που ο  – συντηρητικός –  Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει υιοθετήσει ως κεντρική στρατηγική του την παρέμβαση στους κοινωνικούς προσδιοριστές της υγείας[2] και την οικοδόμηση συστημάτων υγείας καθολικής πρόσβασης[3] η ανθρωπότητα έχει κυρίως αποτύχει να κάνει πράξη τα πορίσματα αυτά των πρωτοπόρων επιστημόνων και κοινωνικών αγωνιστών, με λίγες εξαιρέσεις, με κλασικότερη όλων την εξαίρεση της Κουβανικής Επανάστασης.

Ο Φιντέλ Κάστρο, ο μεγάλος επαναστάτης και μετέπειτα ηγέτης της Κούβας, το 1953 κατά την απολογία του μετά την αποτυχημένη επίθεση των επαναστατών, στο στρατόπεδο της Μογκάντα έλεγε τα εξής: Αδιανόητο είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε ενώ υπάρχει γη να σπείρουν. Αδιανόητο είναι ότι υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν χωρίς ιατρική περίθαλψη. Αδιανόητο είναι ότι το 30% των αγροτών μας δεν ξέρουν να βάλουν ούτε την υπογραφή τους και το 99% δεν ξέρουν την ιστορία της Κούβας. Αδιανόητο είναι ότι οι οικογένειες στην ύπαιθρο ζουν σε χειρότερες συνθήκες από ότι οι Ινδιάνοι που συνάντησε ο Κολόμβος. (…) Το 90% των παιδιών στην ύπαιθρο υποφέρει από παράσιτα της γής, που εισχωρούν στα νύχια των ποδιών τους, γιατί περπατάνε ξυπόλητα..[4] Όταν τα έλεγε αυτά Ο Φιντέλ, είχε απόλυτη συνείδηση του τι καλείται ένας επαναστάτης να κάνει και πώς μπορεί να μεταμορφώσει την ζωή των ανθρώπων.

Η καθολική πρόσβαση στα δημόσια αγαθά διασφαλίζει την υγεία των Κουβανών.

Ο Φιντέλ και οι συναγωνιστές του αναλαμβάνοντας την εξουσία έκαναν πράξη σε πολύ μεγάλο βαθμό τις διακηρύξεις τους. Χωρίς να χάσουν καιρό, προχώρησαν σε δραστικές πολιτικές κοινωνικής αναδιανομής υπέρ των λαϊκών στρωμάτων (εθνικοποίηση των πόρων και των υποδομών, αύξηση μισθών, αγροτική και εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, οικοδόμηση δημόσιου καθολικού συστήματος υγείας κ.α.) και παρά το καταστροφικό εμπάργκο των ΗΠΑ, η κουβανική επανάσταση πέτυχε εντυπωσιακά αποτελέσματα: αύξησε δραστικά το προσδόκιμο ζωής, μείωσε κατακόρυφα την βρεφική και την παιδική θνησιμότητα, μείωσε δραστικά τις ανισότητες υγείας, βελτίωσε θεαματικά το επίπεδο εκπαίδευσης. Όλοι οι άνθρωποι σήμερα δικαιούνται ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, αλλά και πρόσβαση σε ένα σύγχρονο και προηγμένο σύστημα εκπαίδευσης και κοινωνικής πρόνοιας. Αλλά, ακόμη πιο σημαντικό από αυτό, έχει καταφέρει να υιοθετήσει ένα πιο δίκαιο τρόπο διανομής του παραγόμενου πλούτου, με αποτέλεσμα οι ανισότητες να κρατούνται σε χαμηλά επίπεδα και σε συνδυασμό με το άριστα οργανωμένο, καθολικό και με έμφαση στην πρόληψη και την πρωτοβάθμια φροντίδα σύστημα υγείας, να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο υγείας σε όλους τους πολίτες.

Έχει ιδιαίτερη, δε, σημασία ότι οι κοινωνικές κατακτήσεις του κουβανέζικου λαού όχι μόνο διατηρήθηκαν αλλά και αναπτύχθηκαν σε πείσμα και του πολυετούς εμπάργκο των ΗΠΑ και των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αλλά και μετά την διεθνή απομόνωση της Κούβας από την δεκαετία του ’90 και μετά, δίνοντας έτσι ένα φωτεινό παράδειγμα του τι μπορεί να καταφέρει ένας αποφασισμένος λαός κόντρα στα γεράκια και τις ύαινες του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.

Η πάλη των δύο κόσμων

Υπάρχουν, λοιπόν, χώρες σήμερα, όπως η Κούβα, ελάχιστες στον αριθμό, που δίνουν μεγάλη σημασία στην ισότιμη πρόσβαση όλων στις υπηρεσίες υγείας και παιδείας και στα άλλα δημόσια αγαθά, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις και επενδύουν τα δημόσια έσοδά τους σε αυτή τη μείζονα επιδίωξη. Και υπάρχουν άλλες χώρες, που θεωρούν ως ιδιωτικά αγαθά – εμπορεύματα τα πάντα, ακόμη και τα πιο σημαντικά για την αξιοπρεπή διαβίωση και ανάπτυξη της προσωπικότητας του ανθρώπου, με αποτέλεσμα να αποκλείουν απ’ αυτά τους περισσότερους χάριν της μεγιστοποίησης του κέρδους (των ολίγων).

Υπάρχουν χώρες, λίγες στον αριθμό, όπως η Κούβα, που δίνουν μεγάλο βάρος στην πρόληψη και στην προαγωγή της υγείας και πετυχαίνουν ζηλευτά αποτελέσματα. Και άλλες χώρες που ρίχνουν τεράστια ποσά στην κατασταλτική, θεραπευτική Ιατρική με ισχνά αποτελέσματα.

Και τέλος, σε μια εποχή όπου προκρίνεται ο ατομικός δρόμος, όπου επελαύνουν ο νεοφιλελευθερισμός, ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός, σε μία εποχή όπου όλες οι συλλογικές μορφές οργάνωσης αντίστασης και αγώνα στιγματίζονται και ποινικοποιούνται, η Κούβα αποτελεί ένα παράδειγμα που δίνει δύναμη σε όλους τους ανθρώπους όπου γης. Που δίνει δύναμη, έμπνευση και θάρρος στους καταπιεσμένους ανθρώπους, στους ανθρώπους που αγωνίζονται για Ισότητα, Ελευθερία και Δημοκρατία! Και αυτό είναι άλλο ένα από τα εξαιρετικά επιτεύγματα των γιατρών και νοσηλευτών της Κούβας που δίνουν την Ζωή και την Ελπίδα σ’ εκατομμύρια ανθρώπους, που χωρίς την παρουσία τους, δεν θα είχαν κανένα μέλλον…

Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να λάβουμε τα μηνύματα αυτά, να εγγυηθούμε την πρόσβαση στην υγεία σ’ όλους, να ρίξουμε το βάρος στην πρόληψη και στην προαγωγή της υγείας, όπως οραματικά καλούσε στην ομιλία του, ο Τσε Γκεβάρα, 18 χρόνια πριν την ιστορική Διάσκεψη της Άλμα Άτα, που εισήγαγε την έννοια της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και καθιέρωσε την ισότητα στην υγεία και 26 ολόκληρα χρόνια πριν την διάσκεψη της Οττάβα, που εισήγαγε την έννοια της προαγωγής της υγείας. Τόσο σπουδαίος γιατρός και κοινωνικός επιστήμονας ήταν ο Τσε, εκτός από μεγάλος επαναστάτης!

Να ρίξουμε λοιπόν το βάρος στην πρόληψη, την προαγωγή της υγείας και την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας όπως έλεγε ο Τσε μιλώντας σε φοιτητές της Ιατρικής Σχολής τον Αύγουστο του 1960: Μια μέρα η ιατρική θα πρέπει να γίνει μια επιστήμη που θα προλαμβάνει τις ασθένειες, που θα προσανατολίζει το κοινό προς τις ιατρικές υποχρεώσεις του και η οποία θα χρειάζεται να παρεμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσες για να πραγματοποιήσει μια χειρουργική επέμβαση ή να αντιμετωπίσει κάτι εξαιρετικά ασυνήθιστο στη νέα κοινωνία που δημιουργούμε.

Μέχρι, λοιπόν, να πετύχουμε να είναι η πρόληψη ο κανόνας και η θεραπεία η εξαίρεση, μέχρι να το πετύχουμε αυτό έχουμε μεγάλη ανάγκη την παρουσία των γιατρών και των νοσηλευτών της Κούβας, που δίνουν ζωή σε ανθρώπους που δεν θα είχαν αλλιώς καμία ελπίδα! Τους γιατρούς που περιθάλπουν με αξιοπρέπεια και ισότιμα όλους όσους έχουν ανάγκη. Την ώρα που μεγάλες και ισχυρές χώρες αφήνουν τους πολίτες τους, ιδίως αυτούς των χαμηλότερων κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων, να πεθαίνουν αβοήθητοι. Γι’ αυτό και πρέπει άμεσα να σταματήσει το επαίσχυντο εμπάργκο εις βάρος του κουβανικού λαού. Γι’ αυτό και πρέπει να δοθεί το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2021 στους γιατρούς και νοσηλευτές της Κούβας. Γιατί σώζουν ζωές και την τιμή της Οικουμένης!

[1]Waitzkin H. The second sickness: contradictions of capitalist health care. Free Press/Macmillan, New York and London, 1983. Για μια πιο αναλυτική ιστορική προσέγγιση της γέννησης της δημόσιας υγείας δείτε περισσότερα στο: Ackerknecht EH. Ιστορία της Ιατρικής. Εκδόσεις Μαραθιά, Αθήνα 1998 και στο Νικολαΐδης Γ. Ιστορία των Επιστημών της Δημόσιας Υγείας. Εκδόσεις Κοινός Τόπος Ψυχιατρικής, Νευροεπιστημών & Επιστημών του Ανθρώπου (Σειρά: Συνάψεις), Αθήνα 2008.

[2] WHO. Closing the gap in a generation: health equity through action on the social determinants of health. Final Report of the Commission on Social Determinants of Health. World Health Organization, Commission on Social Determinants of Health, Geneva 2008.

[3] WHO. Health systems financing: the path to universal coverage. World health report 2010. World Health Organization, Geneva 2010.

[4] Κώστας Λουλουδάκης, Άσπρα Μαντήλια στην Plaza de Mayo, εκδόσεις ΚΨΜ, Αθήνα 2015, σελ. 39.

Σημείωση: Το κείμενο αυτό στηρίζεται στον χαιρετισμό του Αριστομένη Συγγελάκη στη συνέντευξη τύπου – εκδήλωση της ελληνικής πρωτοβουλίας για να δοθεί το Νόμπελ Ειρήνης 2021 στους γιατρούς της Κούβας (ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, Αθήνα, 20.7.2020).

* Ο Αριστομένης Συγγελάκης είναι Οδοντίατρος – Πολιτικός Επιστήμων, διδάκτωρ Κοινωνικής Οδοντιατρικής ΕΚΠΑ και μέλος της Πρωτοβουλίας για την απονομή του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης 2021 στους Γιατρούς της Κούβας

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Το διπλό θαύμα του Εουσέμπιο Λεάλ

Newsteam 0 Comments

Είχα την τύχη να γνωρίσω και να ακούσω τον Εουσέμπιο Λεάλ (Eusebio Leal),  που έφυγε από τη ζωή πριν λίγες μέρες  στις 31 Ιουλίου σε ηλικία 77 ετών, τον Ιανουάριο του 2019 στην Αβάνα. Ο Εουσέμπιο Λεάλ ήταν η ψυχή του διεθνούς συνεδρίου Για την Ισορροπία του Κόσμου που διοργανωνόταν για τέταρτη φορά στην πρωτεύουσα της Κούβας, συγκεντρώνοντας δεκάδες προοδευτικούς διανοούμενους απ’ όλον τον κόσμο.

Η ομιλία του ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, τις συνεχείς απειλές των ΗΠΑ και τα σχέδια εισβολών στην Λατινική Αμερική δικαίωναν πλήρως την φήμη του για την πολιτική του στράτευση, το βάθος της σκέψης του, τα πολλαπλά χαρίσματα που διέθετε και την ευστροφία του. Από την ομιλία του επίσης εύκολα καταλάβαινε ο καθένας γιατί κάποτε στο παρελθόν, εκφράζοντας τον θαυμασμό του στον Φιντέλ Κάστρο, είχε δηλώσει Φιντελικός κι όχι Μαρξιστής

Το κύρος του ωστόσο δικαιωνόταν από μια τυχαία βόλτα στους δρόμους της Αβάνας. Ο Εουσέμπιο Λεάλ, Διδάκτωρ Ιστορίας κι εν πολλοίς αυτοδίδακτος, κατάφερε ένα διπλό θαύμα. Το πρώτο του επίτευγμα ήταν η αναπαλαίωση της παλιάς Αβάνας, σε μια εποχή που περιελάβανε ακόμη και την ειδική περίοδο. Όταν η κατάρρευση των καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης και ιδιαίτερα της Σοβιετικής ‘Ένωσης έκοψε βίαια τη γραμμή χρηματοδότησης της Κούβας. Η πείνα γονάτιζε τους Κουβανούς και η ιδεολογική αντεπίθεση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού επάνω στα συντρίμμια των εκμεταλλευτικών κοινωνιών της Ανατολικής Ευρώπης έκανε πολλούς να αναρωτιούνται ακόμη και τι νόημα έχει η διατήρηση της επανάστασης στην Κούβα. Η ιδεολογική κόπωση και παραίτηση αποτελείωνε ότι άφηνε ζωντανό η σωματική εξάντληση. Ο Εουσέμπιο όμως εκεί! Έπεισε όχι μόνο τον Φιντέλ αλλά και την ηγεσία του κόμματος για να συνεχιστεί ένα έργο που φάνταζε περιττό, σπατάλη και πολυτέλεια.

Το δεύτερο θαύμα του ήταν ακόμη πιο εκπληκτικό. Η Αβάνα δεν είναι η πρώτη πόλη στον κόσμο που υπόκειται σε εξευγενισμό για να χρησιμοποιήσουμε έναν όχι απλώς αμφισβητούμενο όρο, αλλά απλώς απορριπτέο λόγω των ταξικών υπονοουμένων του μιας και η αναβάθμιση και ο εξωραϊσμός είναι γνωστό ότι πάντα συνοδεύονται με την παράδοση των αναπαλαιωμένων πόλεων στα εύπορα στρώματα. Ο κανόνας έτσι θέλει την διατήρηση και αισθητική αναβάθμιση των πόλεων να συνοδεύεται κι από μια ταξική αλλαγή, με τα φτωχά κοινωνικά στρώματα που μέχρι πρόσφατα κατοικούσαν στα ερειπωμένα κτίρια να διώχνονται βίαια και τα αναπαλαιωμένα κτίρια να παραδίνονται πλέον στα καλοαμειβόμενα κοινωνικά στρώματα.

Η Αβάνα όμως του Εουσέμπιο Λεάλ αποτέλεσε την εξαίρεση. Το πιο δύσκολο σημείο του εγχειρήματός του αφορούσε την προσωρινή μεταστέγαση σε άλλα σημεία της πόλης όσων έμεναν ανέκαθεν στα υπό ανακαίνιση κτίρια και στη συνέχεια, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, την επαναφορά τους στα αναμορφωμένα σπίτια τους.

Το έργο του Λεάλ, υπό αυτό το πρίσμα, ξεπερνάει πολύ την Αβάνα, παρότι μόνο στην επαναστατική Κούβα θα μπορούσε να υλοποιηθεί. Υπερβαίνει την Αβάνα επειδή διαφυλάσσοντας την πληθυσμιακή – κοινωνική σύνθεση της παλιάς Αβάνας, η αναστήλωσή της δεν έγινε σε βάρος των κατοίκων της. Η παλιά Αβάνα αναβαθμίστηκε και μαζί με αυτήν οι κάτοικοί της. Γι’ αυτό το λόγο το έργο περιλαμβάνει την λαϊκή συμμετοχή που προβλέπεται σε κάθε στάδιο από τον σχεδιασμό και την επιλογή των χρήσεων μέχρι την υλοποίησή του!

Περιττό να ειπωθεί ότι η διαφύλαξη του κοινωνικού προφίλ της παλιάς Αβάνας έστειλε στα ουράνια το κόστος της αναπαλαίωσης της, ενώ δεν επιτρέπει την ταχεία ολοκλήρωση του σχεδίου. Στον υπόλοιπο κόσμο, αντίθετα, ανάλογα κόστη καλύπτονται από τους νέους ιδιοκτήτες που θα απολαμβάνουν τον εξευγενισμό. Ο Εουσέμπιο Λεάλ από την άλλη εξασφάλισε τους πόρους για τις κατασκευές από διεθνείς οργανισμούς και από το διεθνές εμπόριο της Κούβας, αφήνοντας στους Κουβανούς μόνο τα οφέλη από την αναπαλαίωση!

Για να γίνει ακόμη πιο εμφανής η συμβολή του Εουσέμπιο Λεάλ και το μεγαλείο της επαναστατικής Κούβας αρκεί να αντιπαραθέσουμε το σκεπτικό που καθοδηγεί την αναπαλαίωση της παλιάς Αβάνας με τις γελοιότητες του Μπακογιάννη στο Δήμο της Αθήνας: Μια σωστή ως σύλληψη ιδέα (αύξηση των πεζοδρόμων κι απομάκρυνση των αυτοκινήτων από το κέντρο της πόλης) έρχεται να υπηρετήσει ένα αναχρονιστικό κι αντιδημοφιλές επιχειρηματικό σχέδιο που αντιβαίνει στα συμφέροντα των κατοίκων της (μετατροπή της Αθήνας σε προαύλιο των ξενοδοχείων της) για να καταλήξει σε ένα αντιλειτουργικό κι αποτυχημένο κιτσαριό, το οποίο κι αυτό εν μέρει ανακαλείται (λες και στην εποχή των προσομοιώσεων έπρεπε να γίνει η πραγματική εφαρμογή του για να φανούν τα αποτελέσματά του)…  Ας κλείσουμε εδώ καλύτερα αυτή την παρένθεση που είναι ενδεικτική όμως της φαιδρότητας του πολιτικού προσωπικού της χώρας.

Το πολυσχιδές έργο του Εουσέμπιο Λεάλ (μέχρι και δικό του ραδιοφωνικό σταθμό διέθετε!) συγκέντρωσε διεθνές ενδιαφέρον πρώτα και κύρια ως κοινωνικό εγχείρημα. Λειτούργησε σαν μαγνήτης όχι μόνο για μηχανικούς και αρχιτέκτονες από το εξωτερικό που συνέρρεαν στην Αβάνα από κάθε γωνιά του κόσμου αλλά και για πολλούς νέους Κουβανούς που τον αντιμετώπιζαν με μια ασυνήθιστη προσήλωση, αγάπη και σεβασμό.

Είναι όλοι αυτοί που θα συνεχίσουν το έργο του, καταφέρνοντας ακόμη σπουδαιότερα επιτεύγματα…

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Αναδρομικά συνταξιούχων: ο εμπαιγμός και η καταλήστευση συνεχίζονται

Newsteam 0 Comments

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμπαίζει τους συνταξιούχους και συνεχίζει απτόητη την κλοπή του μεγαλύτερου μέρους των λεηλατημένων από τις μνημονιακές πολιτικές εισοδημάτων τους.

Με την (ν)τροπολογία της για τα αναδρομικά ένδεκα μηνών, που δικαιούνται οι συνταξιούχοι με βάση την 1439/2020  απόφαση του ΣτΕ, τους περικόπτει αυθαίρετα και κατά παράβαση αυτής της απόφασης, τα ποσά που δικαιούνται, ως επιστροφή της μνημονιακής ληστείας των επικουρικών συντάξεων και δώρων τους. Ουσιαστικά με αυτή τη ρύθμιση αποκλείει από τα αναδρομικά τους μισούς και πλέον συνταξιούχους, και μάλιστα όλους τους χαμηλοσυνταξιούχους με άθροισμα μικτών μηνιαίων συντάξεων κάτω των 1000 ευρώ, που οι περικοπές τους έγιναν με μειώσεις όχι στις κύριες συντάξεις, αλλά στις επικουρικές τους και με την κατάργηση των δώρων τους.

Να σημειώσουμε βέβαια ότι αυτή η απόφαση του ΣτΕ αποκαθιστά ένα πολύ μικρό μέρος (3,9 δις ευρώ), του συνόλου των μνημονιακών μειώσεων στις συντάξεις, που είχαν φτάσει τα 60 δις ευρώ, και μόνο για 11 μήνες, ακυρώνοντας ουσιαστικά προηγούμενη απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, τον Ιούνη του 2015, που θεωρούσε άκυρες όλες τις μνημονιακές μειώσεις των συντάξεων που έγιναν τη διετία 2010 – 2012. Η κυβέρνηση, όμως, κι από αυτά τα λίγα βρήκε να κόψει το 60%, δίνοντας μόνο 1,4 δις ευρώ, δηλαδή καθαρά 900 εκατομμύρια ευρώ.

Έβαλαν, βέβαια, και ως τυρί στη φάκα ότι τα αναδρομικά των έντεκα μηνών (10/6/2015 έως 12/5/2016) για τις περικομμένες κύριες συντάξεις θα δοθούν σε όλους τους συνταξιούχους που τις υπέστησαν, ανεξάρτητα από το εάν έκαναν αγωγή στα δικαστήρια ή όχι. Πανηγυρίζουν, μάλιστα γι’ αυτό, λες και δεν ήταν αυτονόητη υποχρέωσή τους να καταβάλλουν με πολιτική απόφαση τα αναδρομικά σε όλους τους συνταξιούχους, όχι μονό γι  αυτές, αλλά για όλες τις μνημονιακές περικοπές των συντάξεων.

Επειδή, όμως, το μόνο τυρί που δίνεται δωρεάν είναι αυτό στη φάκα, η κυβερνητική (ν)τροπολογία θέτει ως όρο ότι, όσοι/ες πάρουν αυτά τα αναδρομικά, παραιτούνται από τις δικαστικές ή άλλες αξιώσεις τους για τα οφειλόμενα σε αυτούς με βάση την ανωτέρω απόφαση του ΣτΕ υπόλοιπα αναδρομικά λόγω περικοπών των επικουρικών συντάξεων και κατάργησης των δώρων τους

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει υποκριτικά την κυβέρνηση της ΝΔ γι’ αυτή την κλοπή σε βάρος των συνταξιούχων, όταν η ίδια την είχε νομιμοποιήσει με τον αντιασφαλιστικό νόμο 4387/2016 (Κατρούγκαλου) και μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) ψηφίζοντας το 3ο μνημόνιο (νόμος 4336/2015).

Η κυβέρνηση οφείλει να αποσύρει αυτή την (ν)τροπολογία και να εφαρμόσει πλήρως την 1439/2020 απόφαση του ΣτΕ καταβάλλοντας στο σύνολο των δικαιούχων, χωρίς εξαιρέσεις, το σύνολο των αναδρομικών του 11μηνου. Και για λόγους δικαιοσύνης και για να μην μπουν οι συνταξιούχοι σε επιπρόσθετα έξοδα για νέες δικαστικές προσφυγές.

Σε διαφορετική περίπτωση, οι συνταξιούχοι οδηγούνται πλέον σε νέες δικαστικές περιπέτειες, δαπάνες και ταλαιπωρίες, που, όπως έδειξαν 8 χρόνια δικαστικών διενέξεων για επιστροφή των λεηλατημένων συντάξεών τους, δεν έχουν και ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Οι συνταξιούχοι και οι συλλογικοί φορείς τους δεν πρέπει να αποδεχτούν και να θεωρήσουν τετελεσμένη τη λεηλασία των συντάξεών τους απ’ όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Μπορούν και πρέπει να συνεχίσουν το μόνο δρόμο που μπορεί να έχει χειροπιαστά αποτελέσματα, τον μαζικό ενωμένο αγώνα τους, για την επιστροφή όλων των ποσών που τους αφαιρέθηκαν και τους κλάπηκαν με τους μνημονιακούς νόμους.

 

*Δημήτρης Στρατούλης, π. Υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης και Βουλευτής

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η αινιγματική Gen-Z δεν χωράει σε κουτάκια

Newsteam 0 Comments
Μια γενιά αγχωμένη, διαρκώς καλωδιωμένη, πολυπολιτισμική, με ρευστές ταυτότητες, πολιτικοποιημένη
Το 2020 οι ηλικίες λίγο πριν και λίγο μετά τα 20 έτη μπήκαν δυναμικά στο προσκήνιο της πολιτικής
Όχι μόνο μέσα από κινητοποιήσεις στους δρόμους και διαδικτυακές εκστρατείες, με τελευταίο επεισόδιο τις εξεγέρσεις στις ΗΠΑ ενάντια στην αστυνομική βία και το κίνημα Black Lives Matter, αλλά ως παράγοντας που θα επηρεάσει τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Η γενιά Ζ στρέφεται στον σοσιαλισμό;, Γιατί ο κορονοϊός οδηγεί τους νέους στη ριζοσπαστικοποίηση; είναι κάποιοι από τους τίτλους διεθνών εντύπων, όχι απαραίτητα αριστερόστροφων (από το νεανικό Vice μέχρι το τεχνοκρατικό Bloomberg), που δίνουν τη δική τους ερμηνεία για τις προτιμήσεις της γενιάς Ζ, όπως και των αμέσως μεγαλύτερων Μιλένιαλ, που διανύουν τις δεκαετίες των 20 και των 30.

Η ώρα είναι 12 τα μεσάνυχτα. Ξέρετε πού είναι τώρα το παιδί σας;. Αυτό το σποτάκι πρόβαλλε ιδιωτικό κανάλι στη δεκαετία του 1990, αντιγραμμένο κατά λέξη από αντίστοιχη καμπάνια των νεοσυνητηρητικών στις ΗΠΑ, ανάμεσα σε ταινίες τρίτης διαλογής και κουτσομπολίστικα σόου. Σήμερα που ο ηθικός πανικός έχει μετακομίσει στο διαδίκτυο, ένα αντίστοιχο σποτ θα ρώταγε Ξέρετε σε ποιες ιστοσελίδες σερφάρει το παιδί σας;.

Οι έρευνες και τα δημοσιεύματα για τη γενιά Ζ ή Generation Z, ή ακόμα πιο σύντομα Gen-Z ξεκίνησαν από τις ΗΠΑ. Αφορούν όμως πλέον όλο και περισσότερες χώρες, χαρτογραφούν τάσεις και συμπεριφορές στις πολύ νεαρές ηλικίες, περίπου 16 ως 22 ετών, με μικρές αποκλίσεις. Οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες είναι η αγαπημένη ομάδα-στόχος των γκουρού του ψηφιακού μάρκετινγκ, καθώς περνούν περισσότερες ώρες από κάθε άλλη γενιά στο διαδίκτυο.

Οι διεθνείς έρευνες μιλάνε για μια γενιά αγχωμένη, διαρκώς καλωδιωμένη, με ρευστές ταυτότητες, λιγότερο προσκολλημένη στα έμφυλα στερεότυπα από τις προηγούμενες, περισσότερο πολύχρωμη και πολυ-πολιτισμική. Μια γενιά που μολονότι την έχουν κατηγορήσει ως επιφανειακή, παίρνει θέση σε κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα, από τη ρατσιστική βία, τις κοινωνικές διακρίσεις και την παγκόσμια ανισότητα και κάνει υπόθεσή της το μέλλον του πλανήτη, το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.

Πρόκειται για ευσεβείς πόθους των πιο προοδευτικών από τις μεγαλύτερες γενιές, που ελπίζουν οι νέοι να πετύχουν εκεί που οι ίδιοι απέτυχαν; Η μήπως για τους φόβους των συντηρητικών που βλέπουν στους νέους αυτό που φοβούνται; Τίποτα από τα δύο. Η γενιά Ζ, όπως οι προκάτοχοί της, ανακαλύπτει ακόμα τον εαυτό της, διατηρώντας το προνόμιο να μας εκπλήξει.

Οι διάβολοι του διαδικτύου παίρνουν πολιτική θέση

Οι ψηφιακοί αυτόχθονες, όπως αποκαλείται η γενιά που δεν έχει γνωρίσει τον κόσμο πριν το ίντερνετ, έχουν εφεύρει τους δικούς τους κώδικες επικοινωνίας, στήνουν περσόνες στα social media και κάνουν τον πρόεδρο των ΗΠΑ να φεύγει ηττημένος από τη συγκέντρωση των Συντηρητικών. Η Gen Ζ είναι η γενιά του TikTok και του Snapchat αλλά και, με τον τρόπο της, βαθιά πολιτική.

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τη συγκέντρωση που θα διεξαγόταν στις 20 Ιουνίου στην Τούλσα –μία από τις πιο λευκές και φιλο-ρεπουμπλικανικές Πολιτείες–, ενώ η μισή Αμερική έβραζε στον απόηχο της δολοφονίας του Τζορτζ Φλόιντ από λευκούς αστυνομικούς σίγουρα δεν φανταζόταν αυτό που θα ακολουθούσε.

Ο ίδιος και το επιτελείο του μιλούσαν για ένα εκατομμύριο κρατήσεις, όμως οι χρήστες του Twitter και του ΤikTok, του Instagram και του Snapchat είπαν τελικά τη τελευταία λέξη: οι έφηβοι χρήστες (κυρίως του κινέζικου TikΤok) και οι φανατικοί της κορεάτικης ποπ (k-pop) μουσικής μέσα σε λίγες μέρες έκαναν χιλιάδες εικονικές κρατήσεις για τη συγκέντρωση και, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν εμφανίστηκαν, ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ μίλησε σε ένα μισοάδειο στάδιο.

Είναι η ίδια γενιά που συγκεντρώνει υπογραφές για να φτάσουν υποθέσεις αστυνομικής βίας στη Δικαιοσύνη, οργανώνει διαδικτυακές δωρεές, μεταδίδει σε χρόνο μηδέν βίντεο διαδηλωτών. Βέβαια, υπάρχει και η άλλη μεριά που δεν είναι τόσο ρόδινη: οι ίδιες πλατφόρμες γίνονται πεδία διάδρασης αμφιλεγόμενων πρακτικών και alt-right ρητορικής.

Έρευνα που έκανε το Business Insider σε δείγμα 1.800 ατόμων 16 με 22 χρονών, καταλήγει στο συμπέρασμα πως η γενιά Ζ στην αναμέτρηση Γαϊδάρων και Ελεφάντων δεν δίνει σαφή απάντηση. Όμως, αν και η σχέση τους με την κάλπη είναι συγκεχυμένη, η πολιτική και ακτιβιστική τους δράση φαίνεται ότι στο μέλλον θα μας απασχολεί συχνά.

Η Gen Ζ μιλάει για τον εαυτό της . Τυχεροί-άτυχοι γεννημένοι τον 21ο αιώνα

Είμαστε η γενιά του DIY – Κάνε το Μόνος Σου
Bιργινία 21 ετών, φοιτήτρια ΕΚΠΑ

 Γενιές:Δεν είμαι και πολύ εξοικειωμένη με τον όρο γενιά Ζ. Αυτό που ξέρω είναι ότι η γενιά μας είναι κακότυχη. Θα δυσκολευτούμε ακόμα περισσότερο από τις προηγούμενες να υλοποιήσουμε τα όνειρά μας, εξαιτίας της άσχημης οικονομικής κατάστασης αλλά και του κορονοϊού.

 Social media:Υπάρχουν άτομα στη γενιά μας που ζουν γι’ αυτό. Θέλουν να κάνουν ντίτζιταλ μάρκετιγνκ και σόσιαλ μίντια μάνατζμεντ, οπότε η εξοικείωση με την τεχνολογία είναι κάτι πολύ θετικό για εκείνους. Τους έχει ανοίξει πολλές πόρτες. Έχω ένα φίλο που είναι διαχειρίζεται σόσιαλ μίντια γνωστών προσώπων. Είμαστε κι εμείς οι υπόλοιποι, που μπορεί να μη μας έχει ανοίξει πόρτες επαγγελματικές, αλλά έχουμε βρει ευκαιρία μέσα από αυτό να προσαρμόσουμε τα όνειρά μας. Είμαστε η γενιά του DIY – κάνε το μόνος σου.

 Ρευστές ταυτότητες: Στη δική μας γενιά, δεν κρίνεσαι τόσο από το ποια είναι η ταυτότητά σου, ο σεξουαλικός προσανατολισμός ούτε η εθνοτική καταγωγή. Σημασία έχει τι κάνεις, τι περιεχόμενο δημιουργείς. Μπορείς να γίνεις γνωστός ή να ασχολούνται μαζί σου τα σόσιαλ μίντια αν έχεις δημιουργήσει κάτι, ανεξάρτητα από το αν είσαι άντρας ή γυναίκα, αν είσαι από την Ινδία ή την Ελλάδα. Είναι περισσότερο το πως πουλάς τον εαυτό σου, την ταυτότητά σου. Αυτό κάνουμε κάθε μέρα. Πουλάμε τον εαυτό μας. Ακούγεται κυνικό αλλά είναι αλήθεια.

 Πολιτική – Ακτιβισμός: Οι νέοι της γενιάς μου κινητοποιούνται, όχι απαραίτητα πολιτικά, αλλά για θέματα που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα – όπως ότι η αστυνομία δεν μπορεί να σε κυνηγάει για το χρώμα του δέρματός σου. Η κοινωνική δικαιοσύνη μας κινητοποιεί, όχι η πολιτική με την έννοια των κομμάτων.

Το μέλλον θα είναι επεισοδιακό
Στέλλα 16 ετών, μαθήτρια Λυκείου

 Social Media: Οι περισσότεροι αποκτήσαμε κινητό μπαίνοντας στην εφηβεία, για να αισθάνονται και οι γονείς μεγαλύτερη ασφάλεια. Τα παιδιά δεν ήξεραν αρχικά τι δυνατότητες μπορούν να τους προσφέρουν τα κινητά. Όσο εξελίσσεται η τεχνολογία τόσο την αξιοποιούμε. Η γενιά μας επικοινωνεί περισσότερο μέσω instagram, πολύ λιγότερο με facebook. Όσοι προσπαθούν να διαδώσουν παγκοσμίως την τέχνη τους είναι πιο ενεργοί στο tumblr. Όσοι ασχολούνται με fandoms (σ.σ. ακολουθούν κάποια υποκουλτούρα), είναι πιο ενεργοί στο TikTok. Η κατηγορία ότι τα σόσιαλ μίντια είναι επιφανειακός τρόπος επικοινωνίας, είναι κάτι που το έχουν ξαναπεί στο παρελθόν και για τις προηγούμενες γενιές, που χρησιμοποιούσαν άλλους τρόπους να επικοινωνήσουν.

 Πολιτική-ακτιβισμός: Ειδικά τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει πάρα πολλά περιστατικά στα οποία η γενιά μου έχει εκδηλωθεί πολιτικά. Από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ, μέχρι τον ξυλοδαρμό του ακτιβιστή στον Βόλο, που πέθανε πρόσφατα. Είναι περιστατικά ακραία, που θα κάνουν παιδιά της ηλικίας μου να βγουν από το καβούκι τους, να κατέβουν ακόμα και σε μια διαδήλωση για πρώτη φορά.

 Εκπαίδευση: Το βασικότερο που μας κινητοποιεί είναι το εκπαιδευτικό. Αυτό που χτύπησε περισσότερο καμπανάκι είναι η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης υπέρ των ιδιωτικών. Το γεγονός ότι στα ιδιωτικά μπορούν να συνεχίσουν να διδάσκουν καλλιτεχνικά μαθήματα, θεατρολογία, σχέδιο, ενώ στα δημόσια καταργούνται. Ακόμα και η κατάργηση της Κοινωνιολογίας. Αυτό βάζει σε ακόμα χειρότερη θέση τα παιδιά που στηρίζονται στη δημόσια εκπαίδευση, μας φέρνει στα όριά μας και είμαστε στην τελική ευθεία για έναν ξεσηκωμό των μαθητών.

 Ταυτότητες:Ο αγώνας για να αποκτήσουν τα δικαιώματα που διεκδικούν οι άνθρωποι της LGBTQI κοινότητας, ξεκίνησε πριν από μας. Όμως στη δική μου γενιά, ίσως λόγω αυτών των αγώνων, μας προσφέρθηκε μεγαλύτερη άνεση στον τρόπο που μεγαλώνουμε. Η ευαισθητοποίηση έχει προχωρήσει περισσότερο από άλλες γενιές. Για παράδειγμα, το δικαίωμα να μη δηλώνει κάποιος ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό, και να το αποδέχονται περισσότερο οι άλλοι.

 Το μέλλον: Η πλειοψηφία της γενιάς μου πρέπει να καταλάβει ότι οι μεγάλοι θα σταματήσουν να παλεύουν για εκείνους, θα πρέπει να πάρουν εκείνοι τη ζωή στα χέρια τους. Κάτι που χαρακτηρίζει τη γενιά μου είναι ότι από τη μία υπάρχει πολύ έντονη συντηρητικοποίηση σε σχέση με προηγούμενες, από την άλλη μια έντονη τάση για προοδευτισμό. Οπότε πιστεύω το μέλλον θα είναι επεισοδιακό.

Βλέπω μια πόλωση, φαίνεται στους δρόμους, στα πανεπιστήμια
Ιωσήφ, 19 ετών, φοιτητής

 Ταυτότητες:Υπάρχουν διαφοροποιήσεις ανάλογα με τη χρονολογία που γεννιέσαι, όμως δεν είναι ένα κουτί, που όσοι έχουν γεννηθεί πριν από μια χρονολογία κολλάνε και όσοι μετά δεν κολλάνε. Το ίδιο ισχύει και σε θέματα κοινωνικών ταυτοτήτων και σχέσεων. Υπάρχει καταπίεση με βάση το φύλο, με βάση τη φυλή και την καταγωγή. Όμως είναι λάθος να τα τα ξεκόβουμε από το ταξικό ζήτημα.

 Πολιτική – ακτιβισμός: Έχουν πέσει στα μάτια μου δημοσκοπήσεις που λένε ότι το 45% των νέων στις ΗΠΑ βλέπουν με θετικό τρόπο το σοσιαλιστικό σύστημα. Αυτό όμως δεν χαρακτηρίζει μια ολόκληρη γενιά. Ιστορικά, σε καιρούς κρίσης ο κόσμος τείνει να διαλέγει πλευρές. Βλέπω μια πόλωση, φαίνεται στους δρόμους, στα πανεπιστήμια, στις γενικές μας συνελεύσεις. Το αν οδεύεις προς τα αριστερά ή στα δεξιά δεν έχει να κάνει αν εσύ αυτοπροσδιορίζεσαι με αυτό τον τρόπο, αλλά με το τι πράττεις.

 Εκπαίδευση:Ήμουν παρών σε όλες τις πρόσφατες κινητοποιήσεις για τα νομοσχέδια που έβγαζε η κυβέρνηση, και για το εκπαιδευτικό και για τις πορείες. Ειδικά το εκπαιδευτικό ζήτημα συσπειρώνει τον κόσμο της γενιάς μου. Εντοπίζεις το άγχος των φοιτητών, πώς θα σπουδάσουν, αν θα τα καταφέρουν, τις εναλλακτικές που δεν έχουν, το ήδη προβληματικό σύστημα παιδείας που πάει να γίνει ακόμα χειρότερο, πώς η δημόσια παιδεία υποβαθμίζεται και ευνοείται η ιδιωτική, το πώς το πανεπιστήμιο θα λειτουργεί με όρους κέρδους και κόστους. Είναι κάτι που προβληματίζει έντονα τον μέσο φοιτητή, ειδικά σήμερα που οι περισσότεροι πρέπει και να εργάζονται, δεν μπορούν να βασιστούν στους γονείς τους για να σπουδάσουν ένα ή δύο χρόνια. παραπάνω. Ειδικά στην Ελλάδα, όπου δεν έχει ξεπεραστεί η κρίση, και με τον κίνδυνο νέας ύφεσης.

Θα ήθελα οι ταυτότητες να είναι πιο ρευστές
Πέμμυ, 18 ετών, απόφοιτη Λυκείου

 Διαδίκτυο: Η γενιά μας είναι συνδεδεμένη. Δεν το βρίσκω αρνητικό αμιγώς. Εμείς το τρώμε το διαδίκτυο από μικρά. Το τρώμε 100%. Μεγαλώνοντας μπορούμε να αποκομίσουμε τα οφέλη. Για μένα το θετικό είναι η πληροφορία: γρήγορα, άμεσα, παντού. Έχεις ένα πρόβλημα; Μπορείς να διαβάζεις διάφορα άρθρα, να οξύνεις τη σκέψη σου να δεις τι ισχύει και τι όχι. Δεν νομίζω ότι το διαδίκτυο αδρανοποιεί τον εγκέφαλο και τη σκέψη.

 Ταυτότητες: Δεν θεωρώ ότι οι ταυτότητες είναι πιο ρευστές. Θα ήθελα να είναι. Οσο μεγαλύτερη είναι η προσπάθεια να ξεπεραστούν τα στερεότυπα και οι προκαταλήψεις τόσο μεγαλύτερη είναι η αντίδραση. Είναι ανάλογα ποσά. Όσο αυξάνει η μία αυξάνει και η άλλη.

 Πολιτικοποίηση-κοινωνικοποίηση: Τα παιδιά της ηλικίας μου θα κινητοποιηθούν για ζητήματα πιο γενικά, που ο κάθε μαθητής μπορεί να καταλάβει. Όπως η ακραία αστυνομική βία. Η κατάσταση στην Αμερική με τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. Είναι κάτι που μας ακουμπάει άμεσα. Το θέμα του περιβάλλοντος στην Ελλάδα νομίζω δεν έχει ακουμπήσει τόσο όσο στο εξωτερικό.

 Φόβος και ελπίδα: Αυτό που με φοβίζει πιο πολύ είναι το σχολείο. Αυτό που με εμπνέει πιο πολύ είναι πάλι το σχολείο. Νομίζω όλα ξεκινάνε με τις βάσεις της εκπαίδευσης. Τι συμβαίνει στα δημοτικά, τα νηπιαγωγεία. Εκεί χτίζονται πράγματα που θεμελιώνονται και δεν μπορείς να ανατρέψεις εύκολα.

Τα παιδιά με τα χίλια πρόσωπα

Είναι μια γενιά που έχει προσγειωθεί απότομα και από πολύ νωρίς. Δεν έχει να κάνει με τη δική τους αξία ή μόρφωση, αλλά με τις συνθήκες γύρω τους

Η δρ Λίζα Βάρβογλη είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια. Όμως το εντυπωσιακό βιογραφικό της δεν ήταν ο λόγος που την αναζητήσαμε, όσο ένα ευσύνοπτο βιβλιαράκι με τίτλο Σεξ, Εφηβεία και Σχέσεις (εκδόσεις mamaya). Σε αυτό προσεγγίζει τον κόσμο των εφήβων, χωρίς να τους πατρονάρει, ούτε να θεωρητικοποιεί. Είναι ίσως η ιδανική υποψήφια, για να μας μιλήσει για τη γενιά Ζ, σε μια γλώσσα που δεν θα της είναι ξένη.

 Τα παιδιά αυτά γεννήθηκαν με ευρυζωνική σύνδεση στο διαδίκτυο και με smartphone στο χέρι. Ποια τα θετικά και ποια τα αρνητικά αυτής της μόνιμης διασύνδεσης;

Το ότι είναι συνδεδεμένη η σημερινή γενιά θα το θεωρήσω πλεονέκτημα, εφόσον χρησιμοποιείται δημιουργικά. Υπάρχει η επιθυμία για σύνδεση με ανθρώπους, όχι απλά για κατανάλωση περιεχομένου. Ενδιαφέρονται για το τι γίνεται σε διαφορετικές γωνιές του πλανήτη. Από το να παίξουν παιχνίδια, να βρουν φίλους, άτομα που έχουν ίδιες πεποιθήσεις και να γίνουν μέλη μιας κοινότητας που υποστηρίζουν έναν κοινό σκοπό.

 Τι απαντάτε όταν ένας γονέας σας παραπονιέται ότι το παιδί του, σε αυτές τις ηλικίες, είναι πάρα πολλές ώρες στο διαδίκτυο;

Καταρχάς ρωτάω πώς είναι οι ίδιοι. Όταν όσο ο γονέας είναι στη συνεδρία έχει στο πλάι το κινητό του και ρίχνει κλεφτές ματιές, ή όχι και τόσο κλεφτές, αν του έστειλαν μήνυμα ή μέιλ, τότε ξέρω ότι το παιδί δεν είναι το πρόβλημα, είναι ο γονιός. Από εκεί και πέρα υπάρχουν κανόνες, που καλό είναι να τους τηρούν όλοι. Όπως να μη χρησιμοποιούμε το κινητό από κάποια ώρα το βράδυ και μετά ή να φορτίζονται οι συσκευές σε ένα ουδέτερο δωμάτιο, π.χ. στην κουζίνα, για να ελέγχουμε καλύτερα τον χρόνο μας με αυτές.

● Η γενιά Ζ είναι μια κατεξοχήν αγχωμένη γενιά. Τι φοβίζει και τι αγχώνει περισσότερο τους νέους ανθρώπους με τους οποίους έρχεστε σε επαφή;

Αυτό που τους προβληματίζει περισσότερο είναι τι θα γίνει στο μέλλον. Αυτό αφορά κυρίως τον τομέα της εργασίας, της οικονομικής ανεξαρτησίας και το κομμάτι των σχέσεων. Είναι μια γενιά που έχει προσγειωθεί απότομα και από πολύ νωρίς. Δεν έχει να κάνει με τη δική τους αξία ή μόρφωση αλλά με τις συνθήκες γύρω τους. Το άγχος αυτό εκφράζεται συχνά ως μια μόνιμη κατήφεια και αίσθηση απαισιοδοξίας. Συνδέεται με κυρίως με την αίσθηση ότι δεν έχουν κάτι μεγάλο, κάτι όμορφο να περιμένουν στο μέλλον. Μεγάλες έρευνες δείχνουν ότι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι αυτοί που μπορούν να ελπίζουν.

● Ποια η σχέση της γενιάς Ζ με την εκπαίδευση και τη γνώση;

Είναι μια γενιά εξοικειωμένη με εναλλακτικές μορφές διδασκαλίας, που αναζητά πρακτική γνώση. Ξεφεύγει από το στερεότυπο της παπαγαλίας. Για παράδειγμα, αν θέλω να μάθω πώς να κάνω ψηφιακό μάρκετινγκ ώστε το μπλογκ που έχω να γίνει πιο ορατό, να αποκτήσω περισσότερους εγγεγραμμένους στο κανάλι μου στο youtube ή στον λογαριασμό μου στο instagram, αυτό το μαθαίνω καλύτερα από ένα tutorial (εκπαιδευτικό διαδικτυακό βίντεο), παρά από ένα θεωρητικό πανεπιστημιακό μάθημα. Τα δωρεάν διαδικτυακά μαθήματα των μεγάλων πανεπιστημίων του εξωτερικού είναι γεμάτα από άτομα της γενιάς Ζ από όλο τον κόσμο, που θέλουν να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους, ξεφεύγοντας από τις τυπικές πιστοποιήσεις.

● Τι συγκινεί και τι κινητοποιεί περισσότερο τη γενιά Ζ;

Σε διεθνείς έρευνες, δείχνει να ενδιαφέρεται για εμπειρίες, ποιότητα ζωής, κατάκτηση γνώσης. Γι’ αυτό στους στόχους τους έχουν ψηλά την παγκόσμια ειρήνη, την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, την προστασία των ζώων, τη στροφή σε μια χορτοφαγική διατροφή, όχι τόσο για λόγους ηθικούς, αλλά για να μη συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Είναι τάσεις που δεν είναι ακόμα τόσο έντονες στην Ελλάδα, αλλά είναι ορατές.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τουρκία: Εκτελέστηκε Στρατηγός που αποκάλυψε εγκλήματατης ΜΙΤ-στρατού τη νύχτα του πραξικοπήματος

Newsteam 0 Comments

Ο τουρκικός στρατός εκτέλεσε έναν στρατηγό στις τάξεις του, αφότου αυτός είχε ανακαλύψει την υπεξαίρεση της παράνομης χρηματοδότησης από το Κατάρ για εξτρεμιστές στη Συρία, από δημόσιους αξιωματούχους, σύμφωνα με μαρτυρία δικαστηρίου του 2019 που παρουσιάστηκε σε ρεπορτάζ του Nordic Monitor.

Ο Σεμίχ Τερζί, στρατηγός του τουρκικού στρατού, εκτελέστηκε τη νύχτα της υποτιθέμενης απόπειρας πραξικοπήματος, του 2016, εναντίον του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Σύμφωνα με το Nordic Monitor, ο Τερζί εκτελέστηκε αφού ανακάλυψε ότι ο αρχηγός Ζεκιάι Ακσακαλί, επικεφαλής της Διοίκησης των Ειδικών Δυνάμεων τότε, συνεργάστηκε κρυφά με τον Εθνικό Οργανισμό Πληροφοριών της Τουρκίας (MIT) στο να λειτουργεί παράνομα και σε παράνομες επιχειρήσεις στη Συρία, για προσωπικό κέρδος, βάζοντας την Τουρκία βαθύτερα στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας.

[Ο Τερζί] ήξερε πόση από τη χρηματοδότηση που παραδόθηκε [στην Τουρκία] από το Κατάρ, με σκοπό την αγορά όπλων και πυρομαχικών, για την αντιπολίτευση της Συρίας,  χρησιμοποιήθηκε πραγματικά και πόσα υπεξαιρέθηκαν, είπε ο συνταγματάρχης Αλακούς, σύμφωνα με το Nordic Monitor, που επικαλείται τη μαρτυρία του στο δικαστήριο.

[Ο Τερζί] γνώριζε ποιος στην κυβέρνηση συμμετείχε σε επιχείρηση λαθρεμπορίου πετρελαίου από τη Συρία, πώς μοιράστηκαν τα κέρδη και σε ποιες δραστηριότητες συμμετείχαν, δήλωσε ο Αλακούς στην κατάθεσή του.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Τα αυτογκόλ και πιέσεις στην χώρα μας

Newsteam 0 Comments

Η γερμανική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που παρενέβη για εκτόνωση της έντασης που προκάλεσε η κατοχική Τουρκία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ζήτησε μορατόριουμ ενός μηνός, ώστε να δοθεί χρόνος για να υπάρξει συνεννόηση και πλήρης αποκλιμάκωση. Προφανώς μέσα σε αυτό το χρονικό περιθώριο, του ενός μηνός, θα επιχειρηθεί η έναρξη ενός διαλόγου μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας. Είναι δε σαφές από τις τουρκικές κινήσεις, πως η Άγκυρα προσπαθεί να παρουσιαστεί τώρα… θιασώτης του διαλόγου και ζητά από ξένες κυβερνήσεις και Οργανισμούς, να παρέμβουν προς την κατεύθυνση της Ελλάδος για να… συναινέσει. 

Η πρόταση του Βερολίνου έγινε σιγά-σιγά και τουρκική. Παρουσιάζεται η Άγκυρα να προτείνει το μορατόριουμ με στόχο το διάλογο και αφήνει τις λεπτομέρειες για έκπληξη. Αν και για να μην τους αδικούμε τους Τούρκους, τα λένε όλα περί των προθέσεων τους και με ξεκάθαρο τρόπο. Κάποιοι, βέβαια, κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.

Σημειώνεται συναφώς ότι η Ισπανίδα υπουργός Εξωτερικών, Αράντσα Γκονζάλες Λάγια, που βρισκόταν προχθές στην Άγκυρα και χθες στην Αθήνα έσπευσε (από την τουρκική πρωτεύουσα) να προλάβει τα καλά νέα. Ανέφερε ότι η επιθυμία της Τουρκίας για μείωση της έντασης στη Μεσόγειο και για εποικοδομητικό διάλογο με τους γείτονες είναι σημαντική, και αυτό ταυτόχρονα δημιουργεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ της Τουρκίας και της Ε.Ε. Το αίτημά σας να σταματήσει η ένταση για ένα μήνα είναι σημάδι εμπιστοσύνης μεταξύ των μερών, είμαι ικανοποιημένη γι’ αυτό….

Δηλαδή, στήνεται ένα σκηνικό, σύμφωνα με το οποίο, η Τουρκία έχει προκαλέσει την ένταση, οδήγησε τις εξελίξεις πολύ κοντά σε σύγκρουση με την Ελλάδα και τώρα, στρέφει τις πιέσεις προς την Αθήνα! Είναι μια πάγια τακτική από πλευράς της κατοχικής δύναμης και επαναλαμβανόμενη: Χρησιμοποιεί τη στρατιωτική ισχύ, πιέζει ασφυκτικά, απειλεί, κάνει κινήσεις για επιβολή των τετελεσμένων και μετά επιχειρεί να διασφαλίσει τις παράνομες επιδιώξεις της μέσα από το διπλωματικό πεδίο. Κι όλα αυτά χωρίς να πέσει μια σφαίρα. Οι τρίτοι χωρίς να υπεισέρχονται στην ουσία, ανασύρουν από το ράφι την πλέον προσφιλή και πολυχρησιμοποιημένη μέθοδο, το διάλογο. Όλα τα προβλήματα, άλλωστε, με διάλογο επιλύονται. Στην προκειμένη περίπτωση το ζητούμενο είναι τι είδους διάλογος θα είναι και πρωτίστως ποια θα είναι η ατζέντα. Η Ελλάδα έχει σαφώς καθορίσει την ημερησία διάταξη: Το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία από την πλευρά της, επιδιώκει μια εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση, με όλα τα ζητήματα στην ατζέντα. Ζητά να συζητηθούν όλα τα ζητήματα του Αιγαίου (με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει), των νησιών (αποστρατιωτικοποίηση), των θαλάσσιων αρμοδιοτήτων, όπως και το θέμα των ερευνών και γεωτρήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Περαιτέρω είναι και τα θέματα της μουσουλμανικής μειονότητας και η εκλογή μουφτή στη Θράκη. Είναι ξεκάθαρο πως η Τουρκία θέλει διαμοιρασμό του Αιγαίου και ανατροπή της Συνθήκης της Λωζάνης σε ό,τι αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η Τουρκία, όπως και μεσολαβούσες χώρες, αναφέρονται όλο και συχνότερα σε συνεκμετάλλευση. Και σε όλα αυτά, σε κάποια φάση, θα δέσει και το Κυπριακό.

Η Τουρκία παρουσιάζεται, λοιπόν, υπέρμαχη του διαλόγου. Ανακοίνωσε πρώτη το μορατόριουμ. Για να μην… παρεξηγηθεί σπεύδει στη συνέχεια να θέσει τα όρια της. Για την ακρίβεια να ζητήσει τα πάντα και να απαιτήσει από τους συνομιλητές της να μη ζητούν και να αποδέχονται (τις τουρκικές αξιώσεις). Ο αντιπρόεδρος της κατοχικής Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι, είπε προχθές σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα ‘’Μιλιέτ’’, πως οι κόκκινες γραμμές της χώρας του είναι η Γαλάζια Πατρίδα. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως τα θέλει όλα διά του διαλόγου. Η Μεσόγειος είναι η Γαλάζια Πατρίδα μας και η Γαλάζια Πατρίδα μας είναι η κόκκινη γραμμή μας. Αν κοιτάξετε στις κόκκινες γραμμές μας υπάρχει η Κύπρος, είπε και όποιος δεν κατάλαβε, προφανώς και δεν θέλει να αντιληφθεί πού το πάει η κατοχική Τουρκία.

Είναι προφανές πως τώρα  η προσπάθεια από ελληνικής πλευράς θα είναι να αποτραπεί και η στρατιωτική σύγκρουση ( που προσωρινά, για ένα μήνα, πάγωσε), αλλά και η ήττα σε έναν διάλογο με τουρκικούς όρους.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

ΗΠΑ, Γερμανία, χώρα μας, Τουρκία: Tο μεγάλο παζάρι και οι λεπτές ισορροπίες

Newsteam 0 Comments

Όλα δείχνουν ότι πίσω από το σκηνικό έντασης στο Αιγαίου είναι σε εξέλιξη και ια μεγάλη διαπραγμάτευση, με σύνθετες και τεθλασμένες σχέσεις και λεπτές ισορροπίες.

Παρότι η μυστική διπλωματία καταδικάζεται από όλους, ταυτόχρονα παραμένει ένας από τους βασικούς τρόπους με τον οποίο διαμορφώνονται οι διεθνείς σχέσεις, ακόμη και σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η εικόνα, όπως η δική μας.

Αυτό φαίνεται να ισχύει και στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ιδίως μέσα στο νέο τοπίο που έχει διαμορφώσει η συστηματική προσπάθεια της Άγκυρας να θέσει νέα δεδομένα ως προς τις διεκδικήσεις και τις αναθεωρητικές βλέψεις.

Είναι σαφές ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει πάρει σαφή επιλογή να επιδιώξει διάλογο με τη γείτονα, ακόμη και εάν αυτό συνεπάγεται τελικά και την υποχώρηση από ορισμένες από τις φαινομενικά πάγιες ελληνικές κόκκινες γραμμές.

Ουσιαστικά η ελληνική διπλωματία δείχνει να επιστρέφει και πάλι σε μια γραμμή διαλόγου για όλα τα ζητήματα, ακόμη και εάν αυτό συνεπάγεται ότι θα τεθούν στο τραπέζι του διαλόγου και ζητήματα που υποτίθεται ότι ήταν εκτός συζήτησης.

Είναι μια κατεύθυνση που προσομοιάζει περισσότερο στη γραμμή που είχε κυριαρχήσει στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές της δεκαετίας του 2000, που άλλωστε ήταν και το κοντινότερο που οι δυο χώρες έφτασαν σε υπογραφή συνυποσχετικού για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με αφετηρία κοινά αποδεκτές μόνιμες διαρρυθμίσεις για τα ζητήματα του Αιγαίου.

Αυτό σημαίνει ότι πάμε σε μια κατεύθυνση διαφορετική τόσο από τη γραμμή που κυριάρχησε μετά το 2004 όταν πρυτάνευσε η λογική ότι είναι τα πράγματα δεν είχαν ωριμάσει για μεγάλες κινήσεις.

Είναι επίσης σαφές ότι υπάρχει μια επίγνωση ότι η στρατηγική της απομόνωσης της Τουρκίας μέσα από την οικοδόμηση ανταγωνιστικών συμμαχιών έχει όρια, εκτός όλων των άλλων και γιατί οι συμμετέχοντες σε αυτές τις συνεργασίες, δηλαδή το Ισραήλ και η Αίγυπτος δεν επιδιώκουν μια συνολική αντιπαράθεση με την Τουρκία ακόμη και εάν έχουν επιμέρους διαφορές μαζί της.

Επιπλέον, φάνηκε ότι ανεξαρτήτως επιμέρους τοποθετήσεων ο κύριος όγκος του αμερικανικού στρατιωτικού και διπλωματικού κατεστημένου δεν έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε συνολική ρήξη με την Τουρκία, παρά τις εντάσεις που δημιούργησε η τακτική συμπόρευση της Άγκυρας με τη Μόσχα (στο Συριακό μέτωπο, γιατί στη Λιβύη υποστηρίζουν αντίπαλα στρατόπεδα).

Όσο για την ΕΕ, μπορεί χρόνια τώρα να έχει διακοπεί ουσιαστικά η ενταξιακή διαδικασία, όμως τόσο η Κοινή Δήλωση για το προσφυγικό όσο και οι πολλαπλές σχέσεις αρκετών ευρωπαϊκών χωρών με την Τουρκία σημαίνουν επίσης μια απροθυμία συνολικής ρήξης, παρά το γεγονός ότι χώρες όπως η Γαλλία δείχνουν να θεωρούν σοβαρό πρόβλημα την προσπάθεια της Τουρκίας να διεκδικήσει ρόλο περιφερειακής δύναμης.

Η αμερικανική προσπάθεια τήρησης ισορροπιών

Η συζήτηση που έχει προκύψει ως προς το ποια χώρα τελικά έκανε πιο σημαντικές κοινές ασκήσεις με το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Dwight D. Eisenhower είναι ενδεικτική ενός τρόπου αντιμετώπισης των διμερών σχέσεων. Είναι το σχήμα σύμφωνα με το οποίο τόσο η αποτροπή κινδύνου όσο και η λυσιτελής δρομολόγηση διαπραγματεύσεων κυρίως θα εξαρτηθούν από την αμερικανική παρέμβαση. Οι ίδιες οι ΗΠΑ έχουν κατά καιρούς τροφοδοτήσει την αντίληψη αυτή κυρίως με τον τρόπο που έχουν παρέμβει σε κρίσιμες στιγμές και συγκρούσεις.

Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ είναι προφανές ότι δεν επιθυμούν ούτε μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο γειτονικά κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, που θα δημιουργούσε όρους μιας γενικότερης αποσταθεροποίησης, ούτε όμως και να αναλάβουν να παίξουν πλήρως το ρόλο του επιδιαιτητή. Προφανώς και υπάρχουν διαφορετικές αποχρώσεις στο πώς αντιμετωπίζουν την τουρκική κυβέρνηση η πλευρά του προέδρου Τραμπ και αυτή των Δημοκρατικών, που δείχνουν περισσότερο έτοιμοι να έχουν μια πιο αυστηρή τοποθέτηση απέναντι στην Τουρκία, ιδίως σε ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις με τη Ρωσία, όμως υπάρχει ένας κοινός τόπος ως προς την ανάγκη να μη χαθεί η Τουρκία ως χώρα της Δύσης.

Επιπλέον, η στάση της Τουρκίας στον εμφύλιο πόλεμο στη Λιβύη όπου στηρίζει την κυβέρνηση της Τρίπολης και άρα στηρίζει αντίπαλη παράταξη σε σχέση με τη Ρωσία επίσης αναβαθμίζει τη σημασία της στους αμερικανικούς σχεδιασμούς, που δεν βλέπουν με καλό μάτι τη στήριξη της Ρωσίας στην πλευρά Χαφτάρ, έστω και την ίδια επιλογή έχουν κάνει και παραδοσιακοί σύμμαχοί τους.

Σε αυτό το φόντο είναι προφανές ότι οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν να υπάρχει μια ανοιχτή εστία ανεξέλεγκτης σύγκρουσης εντός ΝΑΤΟ και σε αυτό το πλαίσιο θα προσπαθήσουν να τηρήσουν ισορροπίες, κάτι που μπορεί εξηγήσει και τον τρόπο που χειρίζονται ζητήματα σχετικού συμβολισμού όπως οι κοινές ασκήσεις.

Η προσπάθεια της Γερμανίας να αναβαθμίσει τη διπλωματική της παρουσία

Παρότι η βαρύτητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα γεωπολιτικά ζητήματα δεν έχει καταφέρει να ξεπεράσει ένα δεδομένο όριο, κυρίως γιατί η ΕΕ δεν διαθέτει στο στρατιωτικό και διπλωματικό πεδίο οτιδήποτε θα μπορούσε να συγκριθεί με τα εργαλεία που διαθέτει στο οικονομικό πεδίο και παρότι η ίδια η Γερμανία έχει φανεί απρόθυμη να συνεισφέρει ιδιαίτερα στο στρατιωτικό μέρος μιας κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής (σε αντίθεση με τη Γαλλία που διαθέτει τις πιο ισχυρές ένοπλες δυνάμεις στην ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων πυρηνικών όπλων), το Βερολίνο διεκδικεί έναν αναβαθμισμένο ρόλο σε διάφορες γεωπολιτικές εντάσεις.

Αυτό έχει φανεί και στην περίπτωση της Λιβύης όπου η Γερμανία διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο στην αναζήτηση μιας λύσης που να οδηγήσει στο τέλος των συγκρούσεων και μια διαδικασία εκ νέου ενοποίησης της διαιρεμένης χώρας.

Ειδικά για την Άνγκελα Μέρκελ η έμφαση στα ζητήματα που αφορούν το ρόλο της ΕΕ (αλλά και της Γερμανίας) στις μεγάλες αντιπαραθέσεις του σύγχρονου κόσμου, έχει να κάνει και με την τη διαπίστωση ότι οι ΗΠΑ δεν παίζουν πια τον ίδιο ρόλο παγκόσμιου ηγέτη. Μεγαλώσαμε με τη βέβαιη γνώση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήθελαν να είναι μια παγκόσμια δύναμη. Εάν τώρα οι ΗΠΑ θέλουν να αποσυρθούν με τη θέλησή τους από αυτόν τον ρόλο, πρέπει να αναστοχαστούμε βαθιά αυτό το ενδεχόμενο, υπογράμμισε σε μια πρόσφατη συνέντευξή της.

Βέβαια, για την Μέρκελ αυτό δεν σημαίνει μια στρατηγική αυτονομία, δηλαδή μια ικανότητα της ΕΕ να υπερασπίζεται την ευρωπαϊκή επικράτεια έναντι κάθε απειλής, όπως προτείνει ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, χωρίς αυτή να εξαρτάται από τις ΗΠΑ. Η τοποθέτησή της παραπέμπει περισσότερο σε μια παραλλαγή ατλαντισμού, με διατήρηση της κοινής πυρηνικής προστασίας αλλά και προσπάθεια για συνέχεια του διαλόγου και της συνεργασίας με τη Ρωσία στα πεδία που είναι εφικτό.

Αυτό μπορεί να εξηγήσει και γιατί θεωρεί ότι μπορεί να παίξει έναν αποτελεσματικό ρόλο σε διαπραγματεύσεις όπως αυτές για μια πολιτική λύση στη Λιβύη, αλλά και γιατί επιλέγει να πάρει πρωτοβουλίες για τον ελληνοτουρκικό διάλογο και για την αποτροπή μιας κλιμάκωσης της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ούτε είναι τυχαίο ότι η πρώτη απόπειρα για ένα back channel διαλόγου ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα έγινε υπό γερμανική φιλοξενία.

Ας μην ξεχνάμε ότι το Βερολίνο, σε αντίθεση με το Παρίσι που είναι σε μια τροχιά εντονότερης σύγκρουσης με την Τουρκία, θέλει να διατηρήσει ένα βαθμό ευρωτουρκικής συνεργασίας, ακόμη και ένα αυτό προφανώς δεν σημαίνει κάτι ενταξιακή διαδικασία. Όμως, φαίνεται ότι στη Γερμανία εκτιμούν ότι το γεγονός ότι η Τουρκία έχει σημαντικές και πολυεπίπεδες σχέσεις με την ΕΕ, από οικονομικές συναλλαγές και την παρουσία Τούρκων μεταναστών, μέχρι τα ζητήματα που αφορούν το προσφυγικό, διαμορφώνει ένα πεδίο διαλόγου και ισορροπιών.

Σε αυτό το επίπεδο εντάσσεται και η προσπάθεια να αποτραπεί μια περαιτέρω κλιμάκωση της ελληνοτουρκικής έντασης που εκτός των άλλων υπονόμευε οποιαδήποτε προσπάθεια βελτίωσης των ευρωτουρκικών σχέσεων.

Τα όρια των παρεμβάσεων

Το ανοιχτό ερώτημα είναι σε ποια κλίμα είτε κινήσεις τήρησης ισορροπιών, είτε κατευνασμού μπορούν να οδηγήσουν μια πιο μόνιμη διαδικασία εξόδου από τη σημερινή κρίση.

Η ίδια η Τουρκία δείχνει να σταθμίζει τις επιλογές της, υψώνοντας τους φραστικούς τόνους, επιλέγοντας όμως την ίδια στιγμή και πρακτικές αποκλιμάκωσης στο πεδίο. Όμως, ακόμη δεν έχει γίνει σαφές εάν αυτό αποτελεί το πρώτο βήμα σε ένα συνολικό διάλογο, ή ένας τακτικός χειρισμός της όλης κατάστασης.

Την ίδια στιγμή αυτό αποτυπώνει και τις υπαρκτές ταλαντεύσεις της Άγκυρας σε μια συγκυρία που έχει πολλά γεωπολιτικά μέτωπα ανοιχτά αλλά και το ενδεχόμενο αυξημένης κοινωνικής δυσαρέσκειας στο εσωτερικό, η οποία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με κινήσεις συσπείρωσης ενός θρησκευόμενου ακροατηρίου όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

Από την άλλη, η ελληνική πλευρά διαπιστώνει ότι η αντίληψή της για έναν διάλογο εφ’ όλης της ύλης, αλλά με συγκεκριμένα όρια ως προς το τι μπορεί να τεθεί σε συζήτηση, δεν συμπίπτει ακριβώς με τον τρόπο που η τουρκική πλευρά θεωρεί όχι απλώς ανοιχτά μια σειρά από ζητήματα αλλά και ορίζει τις τουρκικές αφετηρίες, μέσα από μια λογική τετελεσμένων. Σε αυτή τη δυσκολία, που γεννά πάντα και το ενδεχόμενο στιγμών αυξημένης έντασης, προστίθεται και το διαρκές ερώτημα εάν και κατά πόσο αυτό που θα φαντάζει ως εφικτός συμβιβασμός δεν θα αντιμετωπίσει στο εσωτερικό της χώρας πολεμική για ανεπίτρεπτη ενδοτικότητα.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ψηφιακό κράτος για γέλια. Στον ΕΦΚΑ και στις εφορίες έχετε πάει;

Newsteam 0 Comments
Ωραίες οι φιέστες για το ψηφιακό κράτος. Όμως η πραγματικότητα, η καθημερινότητα σας διαψεύδει

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Γρίβας: Φαντασιώσεις ότι θα στηριχθούμε από ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ

Newsteam 0 Comments

Η Ελλάδα πρέπει να υπερασπιστεί τα δίκαιά της μόνη της και να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα στην Τουρκία, τονίζει στο Sputnik ο αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, Κωνσταντίνος Γρίβας.

Την άποψη ότι η Τουρκία δεν αμφισβητεί μόνο την περιοχή του Καστελλόριζου αλλά όλα τα ελληνικά νησιά και κατ’ επέκταση την υπόσταση της Ελλάδας,εκφράζει στο Sputnikο αναπληρωτής καθηγητής Γεωπολιτικής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, Κωνσταντίνος Γρίβας, στον απόηχο των εξελίξεων μετά την έκδοση της τουρκικής Navtex για έρευνες κοντά στο Καστελόριζο στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η Τουρκία ουσιαστικά έχει ξεκινήσει μια επίθεση ολοκληρωτικού χαρακτήρα ενάντια στην Ελλάδα. Ουσιαστικά και τυπικά δηλαδή, αμφισβητεί όχι κάποια κυριαρχικά δικαιώματα μεμονωμένα της Ελλάδας, αλλά ολόκληρη την υπόσταση της Ελλάδας. Γιατί δεν είναι ότι περιορίζει τις διεκδικήσεις της στην περιοχή του Καστελόριζου. Αυτό που λέει η Τουρκία είναι ότι τα ελληνικά νησιά δεν δύνανται ως γεωπολιτικοί δρώντες, δεν έχουν νομικά δικαιώματα, άρα δεν υπάρχουν. Δηλαδή, κάνει το αντίθετο από αυτό που κάνει η Κίνα στη Νότια Σινική Θάλασσα. Ενώ η Κίνα δηλαδή, κατασκευάζει νησιά στη Νότια Σινική Θάλασσα και λέει ότι είναι δικά της και συνακόλουθα έχουν κυριαρχικά δικαιώματα, η Τουρκία αυτό που κάνει είναι να λέει ότι τα ελληνικά νησιά είναι ανύπαρκτα. Κατά κάποιο τρόπο θέλει να τα βυθίσει λέει χαρακτηριστικά ο κ. Γρίβας.

Τονίζει δε ότι η Τουρκία επιθυμεί να προεκτείνει το έδαφός της στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο προκειμένου να καταστεί η πέμπτη δύναμη στο παγκόσμιο στερέωμα.

Δηλωμένος σκοπός της είναι να επιτύχει γεωπολιτική επιχωμάτωση προς την πλευρά του Αιγαίου. Να μετατρέψει το Αιγαίο και μεγάλο μέρος της ανατολικής Μεσογείου σε μια προέκταση του εδάφους της αυτό που λέει ως γαλάζια πατρίδα, με σκοπό να κυριαρχήσει σε αυτή την περιοχή και να καταφέρει να προωθήσει τη φιλοδοξία της που είναι να γίνει πέμπτη δύναμη στο παγκόσμιο στερέωμα και μια μεγάλη ευρασιατική δύναμη. Εάν το καταφέρει, τότε θα τοποθετήσει μια σειρά από κράτη μέσα σε ένα γεωπολιτικό κλοιό, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, του Ισραήλ, της Ρωσίας. Βέβαια, η Τουρκία δεν δείχνει να θέλει άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία, αλλά θέλει να αναπτύξει τέτοιες ικανότητες ώστε να μπορεί να εκβιάζει στρατηγικά τη Ρωσία και να την ελέγχει όποτε κρίνει σκόπιμο συμπληρώνει.

Περαιτέρω, σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή Γεωπολιτικής της Σχολής Ευελπίδων, η Τουρκία επιθυμεί να γίνει η κυρίαρχος του ενεργειακού πεδίου.

Φυσικά θα μετατραπεί και στον κυρίαρχο του ενεργειακού παιχνιδιού στην Ευρώπη συνολικότερα, γιατί θα ελέγχει, όχι μόνο τις ροές των υδρογονανθράκων, αλλά και τις ροές του ηλεκτρικού ρεύματος που θα παράγεται καθώς υπάρχουν πρόγραμμα της Ε.Ε. στη βόρεια Αφρική. Είναι πολύ απλό, ένα πολύ φιλόδοξο σχέδιο θέλει να γίνει μια ευρασιατικού τύπου περιφερειακή δύναμη.

Ο κ. Γρίβας επισημαίνει επίσης ότι όλη αυτή η στρατηγική είναι ολόκληρης της Τουρκίας και όχι μόνο του Ερντογάν.

Τα πάντα από τις ενέργειές της εντάσσονται μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ως και η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Προβάλλει ότι είναι κατακτητική δύναμη και ότι θα αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Φυσικά, επαναλαμβάνω, δεν είναι μόνο ο Ερντογάν, είναι γενικότερα. Η Τουρκία θέλει να έχει αυτή την πολιτική.

Όσο για το τι πρέπει να πράξει η Ελλάδα ο κ. Γρίβας τονίζει ότι πρώτα από όλα πρέπει να πάψει να φαντασιώνεται ότι θα βοηθηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ ή τις ΗΠΑ και να υπερασπιστεί τον εαυτό της, ενώ χαρακτηρίζει απαράδεκτη την δήλωση των ΗΠΑ περί αμφισβητούμενων υδάτων.

Υπενθυμίζεται ότι εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε την περασμένη Τρίτη:

Οι ΗΠΑ γνωρίζουν ότι η Τουρκία έχει εκδώσει μια NAVTEX για έρευνα σε αμφισβητούμενα ύδατα στην Ανατολική Μεσόγειο (σ.σ.: disputed waters in the Eastern Mediterranean). Καλούμε τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν τυχόν σχέδια που έχουν για επιχειρήσεις και να αποφύγουν κινήσεις που θα αυξήσουν τις εντάσεις στην περιοχή.
Ο κ. Γρίβας σχολιάζει σχετικά:

Στην Ελλάδα αυτό που μένει είναι να υπερασπίσει τον εαυτό της. Πρέπει να πάψει να έχει φαντασιώσεις ότι θα στηριχθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ΝΑΤΟ ή τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ ξεκάθαρα είναι φιλικά προς την Τουρκία λέγοντας ότι τα νερά στο Καστελλόριζο είναι διαφιλονικούμενα που είναι επιεικώς απαράδεκτο, είναι πρωτοφανές αυτό που γίνεται. Οπότε η Ελλάδα πρέπει να τινάξει στον αέρα τα σχέδια της Τουρκίας. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο εάν περάσει ένα σαφές μήνυμα προς την Τουρκία ότι σε περίπτωση παραμικρής παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων, δεν θα πάμε σε ένα μικρό και ήπιο θερμό επεισόδιο, αλλά θα ανοίξει η πύλη του φρενοκομείου κατά την ιστορική φράση του Γεωργίου Παπανδρέου και θα πάμε σε μεγάλης κλίμακας πολεμική αναμέτρηση, την οποία η Τουρκία δεν είναι προετοιμασμένη να αντεπεξέλθει.

*Πηγή: sputnik.gr – Φανή Χαρίση

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Αγία Σοφιά: Ένας υψηλός ιδεολογικός, πολιτισμικός και πολιτικός συμβολισμός

Newsteam 0 Comments
 Μαλλιαροί τοξότες της Σκυθέας,
 με κοιτάζουν μέσα από
εικόνες Παναγίας.
Δ. Σαββόπουλος

Αγία Σοφιά: Όσοι μείνουν πίσω δεν θα καταλάβουν θέση στην Ιστορία. Το Δυτικό μονοπώλιο στην Τουρκία έχει καταρρεύσει. Η ισχύς έχει αλλάξει κατεύθυνση. Η υπογραφή του Ερντογάν είναι αυτή του Alparslam του Sultan Mehmed’s, ανήκει στο ίδιο πολιτικό γονίδιο. Μια αναμέτρηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ανάμεσα στην πολιτική κληρονομιά αιώνων και την πτέρυγα της κηδεμονίας.

Είναι τόσο ενοχλημένοι όσοι και η Αθήνα. Λοιπόν τί ακολουθεί; Μόλις ξεκινήσαμε. Εάν ο Μεχμέτ ο κατακτητής είχε διστάσει, η Κωνσταντινούπολη δεν θα είχε κατακτηθεί. Η Αγιά Σοφιά δεν θα ήταν ποτέ τζαμί. Ο δισταγμός θα εμπόδιζε την άνοδο του Σουλτάνου Μεχμέτ του Κατακτητή, του Σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, του Σουλτάνου Σελίμ του Ζοφερού, του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ.

Δεν θα υπήρχε μεγάλη πορεία από την Κεντρική Ασία προς την Ανατολία και την Ευρώπη.

Ibrahim Karagϋl

Εφ: Γενί Σαφάκ

Πήγη: Αιχνεύσεις, Π. Σαββίδης ολόκληρο το άρθρο στο anixveseis.gr

          Ποίος είναι ο Ιμπραχίμ Καραγκιούλ;

Πρόκειται για την φωνή του Ερντογάν στα ΜΜΕ της Τουρκίας και η Γενί Σαφάκ, εφημερίδα απόλυτα ελεγχόμενη από τον Ερντογάν και το κόμμα του.

Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει αυτές τις απόψεις ως παραμύθια της Χαλιμάς – άλλωστε η Ανατολή φημίζεται για τα παραμύθια της – ή ως σκωπτικές ιστορίες του συμπαθούς Ναστραντίν Χότζα.

Οι τεράστιες όμως αλλαγές που έχουν επέλθει στην γειτονική χώρα, με την άνοδο του Ερντογάν και του κόμματός του στην εξουσία και η εκ μέρους του ασκούμενη πολιτική – ιδιαιτέρως η εξωτερική- αυτού του είδους τα εθνικιστικά και μεγαλομανή παραληρήματα, οφείλουμε να τα λάβουμε σοβαρά υπόψιν.

Επίσης, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός, ότι αυτές οι αλλαγές που συντελούνται στην Τουρκία, λαμβάνουν χώρα σε έναν χαοτικό κόσμο.

Επομένως όλα τα κράτη οφείλουν να επανασχεδιάσουν την πολιτική τους, εάν θέλουν να επιβιώσουν ως έθνη.

Όποιες χώρες δεν αντέξουν στις οδύνες του τοκετού του νέου κόσμου που κυοφορείται, δεν μπορεί να έχουν κανένα μέλλον.

Μια από τις χώρες που έχει αντιληφθεί αυτήν την νέα διεθνή πραγματικότητα είναι η Τουρκία.

Σταθερά και αποφασιστικά, δημιουργεί τις προϋποθέσεις που θα την καταστήσουν ένα ισχυρό παίκτη, σε περιφερειακή και διεθνή κλίμακα.

Δεν αντιμετωπίζει παθητικά τις Γεωπολιτικές ανακατατάξεις, αλλά συμβάλλει στην διαμόρφωσή τους.

Δεν διστάζει να διαταράσσει το status quo στην Α. Μεσόγειο, στην Β. Αφρική και στην ευρύτερη Μ. Ανατολή, προβάλλοντας πολιτική ισχύος, αναγκάζοντας με αυτόν τον τρόπο, τους ισχυρούς παγκόσμιους δρώντες στους σχεδιασμούς τους, να αποτελεί μια σημαντική παράμετρο που πρέπει να συνυπολογίζουν.

Όσοι μείνουν πίσω δεν θα καταλάβουν θέση στην Ιστορία τονίζει στο άρθρο του ο Καραγκιούλ, μόλις Ξεκινήσαμε…

Η σαφής αντίληψη του Ιστορικού χρόνου εκ μέρους της Τουρκίας, γίνεται ορατή από το κείμενο του Καραγκιούλ και πιστοποιείται, από τις ενέργειές της.

Ξεκινήσαμε: Για μια θέση, προφανώς στα μπροστινά καθίσματα, του κόσμου που γεννιέται.

Γυρίζοντας την πλάτη σε μια παρηκμασμένη Δύση, απευθύνεται στον Τουρκικό λαό και στην Μουσουλμανική Ούμα-κοινότητα πιστών – μια κοινότητα, που κατά την αντίληψη του Μουσουλμανισμού τα Έθνη – Κράτη, συνετέλεσαν στον κατακερματισμό της.

Ένας κατακερματισμός που κατά την άποψή τους, τους επεβλήθη από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις της Δύσης.

Κρατικές και πολιτειακές δομές που δεν συνάδουν με την δική τους θεώρηση του κόσμου και της κοινωνίας.

Το εκκοσμικευμένο κράτος εκλαμβάνεται ο Υβρίς προς τον Αλλάχ, μιάς και η δύναμη και η εξουσία ανήκουν αποκλειστικά σ’ αυτόν.

Η Ουιλάγια – κράτος και κυβέρνηση – αλλά και η Σαρία – ιερός νόμος – πρέπει να υπηρετούν το θέλημά του.

Αυτοί δε, που ασκούν εξουσία δεν είναι παρά οι αντιπρόσωποί του επί της γης, με κορυφή βεβαίως τον Χαλίφη.

Ο Χαλίφης ως θεσμός πολιτικός και Θρησκευτικός εκφράζει την ενότητα της Ούμα, παρέχοντάς του ταυτόχρονα πολιτική και θρησκευτική εξουσία, σ’ όλη την κοινότητα των Μουσουλμάνων.

Δεν είναι τυχαίο πως όλοι σχεδόν οι Σουλτάνοι έφεραν τον τίτλο του Χαλίφη.

Αυτόν τον επίζηλο τίτλο, διεκδικεί ο Ερντογάν.

Αυτό το ιδεολογικό, πολιτικό, θρησκευτικό και πολιτισμικό πρότυπο προβάλλουν ο Ερντογάν, οι Αδελφοί του Μαύροι Μουσουλμάνοι και οι Ισλαμοφασίστες του ISIS ως εναλλακτικό, απέναντι στον Δυτικό πολιτισμό.

Μια Θεοκρατική Θεώρηση του κόσμου και της κοινωνίας, που αναλύεται εξαντλητικά στο πόνημα του Αχμέτ Νταβούτογλου με τίτλο:

Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες.

Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας από Μουσείο σε τζαμί, αποβλέπει στο να καταστεί η Τουρκία η χώρα Σταυροφόρος του Ισλάμ, απέναντι στην άπιστη Δύση με σημαιοφόρο τον Ερντογάν και στην αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Είναι το σημείο καμπής, η κήρυξη πολέμου μεταξύ θρησκειών και πολιτισμών, με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο για την Τουρκία και τον Μουσουλμανικό κόσμο, όσο και για τη Δύση.

Ο Ερντογάν, εκμεταλλευόμενος τα δικαιολογημένα απωθημένα, από τα δεινά που υπέστη ο Μουσουλμανικός κόσμος από τις αποικιοκρατικές δυνάμεις, τους καλεί σε ένα νέο Τζιχάντ.

Η αναφορά του Καραγκιούλ σε συγκεκριμένους Σουλτάνους, περιγράφει την πορεία των Οθωμανών ιστορικά, αλλά με μία προβολή της ιστορίας στο παρών και στο μέλλον.

Κεντρική Ασία, Ανατολία και Ευρώπη. Αλλά η Δύση και η Ευρώπη περί άλλων Τυρβάζουν.

Μια Μπακαλίστικη λογική διέπει τις σχέσεις τους με την Τουρκία, που εξαντλείται σε μία οικονομική αρπαχτή για μια περίοδο πενταετίας.

Ταυτόχρονα επιμένουν στον οικονομικό στραγγαλισμό της Ελλάδας, του προμαχώνα της Ευρώπης, απέναντι στις ιμπεριαλιστικές απειλές της Τουρκίας και στην επέλαση του Ισλαμοφασισμού.

Εάν ω μη γένοιτο οι Τούρκοι κρούσουν για μία ακόμη φορά τις Πύλες της Βιέννης, είναι αμφίβολο εάν πάλι τα croissan θα σώσουν την Ευρώπη.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ρώσος αναλυτής:Γιατί Ρωσία πρέπει να αλλάξει στάση για την Αγία Σοφία

Newsteam 0 Comments

Έχουν περάσει αρκετές ημέρες από τότε που ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν μετέτρεψε την Αγία Σοφία από μουσείο σε τζαμί, και ο κόσμος εξακολουθεί να είναι αγανακτισμένος με αυτήν την πράξη – άξεστη, προκλητική, επιπόλαιη, ακόμη και σκοταδιστική. Και αυτές οι εξάρσεις αγανάκτησης προκαλούν μόνο λύπη. Όχι επειδή είναι αβάσιμοι ή προσβλητικοί για την Τουρκία, αλλά επειδή συνιστούν μόνο μια ψυχολογική μετουσίωση.

Είναι μια βολική ψυχολογικά στάση για τις δυτικές ελίτ, ένα υποκατάστατο πραγματικών ενεργειών που θα έπρεπε να είχαν ακολουθήσει. Όχι λόγω της ίδιας της Αγίας Σοφίας, αλλά επειδή η αλλαγή της κατάστασής της είναι ένα ακόμη βήμα προς τη μετατροπή της Τουρκίας σε ένα σκοταδιστικό επιθετικό κράτος, όνειρο του Ερντογάν και απειλή για τον δυτικό πολιτισμό.

Φυσικά, οι υποστηρικτές του Τούρκου προέδρου δεν θα συμφωνήσουν με αυτήν την πρόταση. Και, εκ πρώτης όψεως, έχουν πολλά επιχειρήματα να αντιτάξουν. Κοιτώντας όμως βαθύτερα, τα επιχειρήματά τους αποδεικνύονται τουλάχιστον αμφίβολα. Έτσι, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι δεν μπορούμε να τιμωρήσουμε τον Ερντογάν, γιατί είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, ως πρόεδρος μιας κυρίαρχης χώρας.

Η Τουρκία αποφάσισε να αλλάξει το καθεστώς της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί, με βάση την επιθυμία και τη βούληση του λαού. Η γνώμη των άλλων χωρών δεν μπορεί να επηρεάσει την απόφασή μας, δήλωσε ο Ερντογάν. Επιθυμία και θέληση, ας το ξεκαθαρίσουμε, όχι μόνο της πλειοψηφίας της κοινωνίας (όπως δείχνουν έρευνες κοινής γνώμης), αλλά και της πλειοψηφίας του πολιτικού κατεστημένου.

Ωστόσο, πρώτον, οι ελίτ πρέπει να συγκρατούν τις καταστροφικές συναισθηματικές εκρήξεις του εκλογικού σώματος (π.χ. εάν τώρα διεξάγουμε μια έρευνα στη Ρωσία με το ερώτημα θέλετε να εθνικοποιήσουμε όλα τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού θα ανταποκριθεί θετικά). Δεύτερον, η Αγία Σοφία είναι ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά μνημεία, τμήμα της κληρονομιάς της UNESCO. Και αυτή η κληρονομιά πρέπει να προστατευτεί.

Εσωτερικό θέμα η Αγία Σοφία

Άλλοι μας καλούν να δούμε το γεγονός σωστά, δηλαδή μέσω του πρίσματος της τουρκικής εσωτερικής πολιτικής. Εξηγούν ότι αλλάζοντας το καθεστώς της Αγίας Σοφίας, ο Ερντογάν έλυσε τα εσωτερικά του πολιτικά προβλήματα. Κέρδισε την κοσμική-φιλελεύθερη αντιπολίτευση, κινητοποίησε το εκλογικό του σώμα, απέσπασε την προσοχή της κοινωνίας από τα οικονομικά προβλήματα.

Το κυριότερο, κατέστρεψε τα συμβολικά θεμέλια της Τουρκικής Δημοκρατίας του Ατατούρκ, τα οποία ο πρόεδρος θα μεταμορφώσει βήμα προς βήμα σε οθωμανικό σουλτανάτο του Ερντογάν. Το εξωτερικό κριτήριο, και ειδικά το αντιχριστιανικό υπόβαθρο, ήταν κάτι δευτερεύον για αυτόν, και μάλλον ένας τρόπος να αποδείξει στον πληθυσμό ότι είναι ένας ισχυρός και κυρίαρχος σουλτάνος (γι’ αυτό ο Ερντογάν και η αυλή του απαντούν σταθερά σε όλες τις δυτικές αιτιάσεις: δεν είναι δική σας δουλειά).

Αυτό σημαίνει ότι οι δυτικές χώρες δεν χρειάζεται να αντιληφθούν την αλλαγή του καθεστώτος της Αγίας Σοφίας ως προσωπική προσβολή και απειλή για αυτές. Το πρόβλημα, όμως, είναι ακριβώς αυτό. Η Τουρκία που θέλει να δημιουργήσει ο Ερντογάν (ή μάλλον να επανασυστήσει) είναι η απειλή.

Καταστρέφοντας την κοσμική αντιπολίτευση και τα σύμβολά της, αποσυναρμολογώντας τα δυτικά θεμέλια του τουρκικού κράτους και ενθαρρύνοντας τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και τον εθνικισμό μεταξύ του πληθυσμού, ο Τούρκος ηγέτης μετατρέπει ένα προοδευτικό φιλελεύθερο κράτος σε έναν επιθετικό θρησκευτικό σχηματισμό. Και αν δεν σταματήσει τώρα, κατά τη διαδικασία της δημιουργίας του, τότε αργότερα θα απαιτηθεί πολύ περισσότερη προσπάθεια για να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη.

Μα αυτοί άρχισαν!

Κάποιοι τρίτοι υποστηρίζουν: ναι, ο Ερντογάν δείχνει επιθετικότητα, αλλά μόνο σε σχέση με την Ευρώπη και τα κράτη που τον προσβάλλουν και ανακατεύονται στις τουρκικές υποθέσεις. Ότι η αλλαγή του καθεστώτος της Αγίας Σοφίας έγινε σε απάντηση για την ταπείνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο ζήτημα της ένταξης της Τουρκίας, για την άρνηση των ΗΠΑ να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους λόγω της αγοράς των S-400 από τη Μόσχα.

Και η Ρωσία σε αυτήν την κατάσταση θα έπρεπε, αν όχι να υποστηρίξει τον Τούρκο Σουλτάνο (στο κάτω κάτω, η Αγία Σοφία είναι ένα σημαντικό σύμβολο για την Ορθοδοξία), τουλάχιστον να τον κατανοήσει και να τον συγχωρήσει. Σε τελική ανάλυση, ο Ερντογάν υπερασπίζεται το δικαίωμα σε μια κυρίαρχη εξωτερική πολιτική, μέρος της οποίας σχεδιάζει να εμβαθύνει και να επεκτείνει τη συνεργασία με τη Μόσχα.

Το πρόβλημα είναι ότι η κυρίαρχη εξωτερική πολιτική της Τουρκίας του Ερντογάν συνεπάγεται σύγκρουση όχι μόνο προς τη δυτική κατεύθυνση. Καταλαμβάνει τμήματα του εδάφους στο νότο (Συρία), ανάβει τη φωτιά πολέμου στα ανατολικά (σύγκρουση Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν).

Και αν κάποιος στο βορρά πιστεύει ότι δεν θα πιεί το πικρό ποτήρι, τότε θα πρέπει να διαβάσει τις αξιώσεις επιρροής της Άγκυρας προς την κοινότητα των Τατάρων της Κριμαίας (και, κατά συνέπεια, τη δυσαρέσκειά της όταν η Ομοσπονδιακή Αστυνομία απομάκρυνε από την κοινότητα αυτή τους Τούρκους πράκτορες), καθώς και προς την περιοχή του Βόλγα και τον Βόρειο Καύκασο.

*Πηγή: slpress.gr

 

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Ο πόλεμος ΗΠΑ–Κίνας, δίκτυο 5G, Huawei και η κρίση της παγκοσμιοποίησης

Newsteam 0 Comments

Η προσπάθεια να μείνει έξω η κινεζική Huawei από τα δίκτυα 5G αποτυπώνει γεωπολιτικούς αλλά και οικονομικούς ανταγωνισμούς και υπολογισμούς.

Στον κόσμο της τεχνολογίας τα δίκτυα 5G έχουν αποκτήσει έναν ιδιότυπο χαρακτήρα τοτέμ. Είναι ως εάν αυτά από μόνο τους να συγκεφαλαιώνουν τις τεχνολογίες της επόμενης μέρας και κυρίως το όραμα ενός κόσμου συνδεσιμότητας.

Σύμφωνα με το αφήγημα αυτό, εφόσον περάσουμε σε μια επόμενη γενιά δικτύων κινητής τηλεφωνίας, με πολύ υψηλότερη δυνατότητα μετάδοσης όγκων δεδομένων, αυτό θα απογειώσει τις δυνατότητες επικοινωνίας μέσω του κινητού μας και θα επιτρέψει το πλήρες ξεδίπλωμα του διαδικτύου των πραγμάτων. Βέβαια, θα χρειαστεί κάποιος καιρός μέχρι τότε, κυρίως γιατί θα πρέπει να λυθεί τα προβλήματα που αφορούν την κατανομή των κεραιών και τις συχνότητες, ώστε να μπορούν όντως να επιτευχθούν τέτοιες ταχύτητες.

Ωστόσο, οι χώρες προσπαθούν να περάσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται στην επόμενη μέρα της κινητής τηλεφωνίας και του διαδικτύου, εξ ου και ο αγώνας δρόμου να δοθούν άδειες για τεχνολογία 5G. Όμως, αυτό θέτει και το ζήτημα ποιες εταιρείες θα προσφέρουν την υποδομή για αυτά τα δίκτυα και από ποια χώρα θα προέρχονται.

Η Κίνα ως απειλή ή πίεση για αποκλεισμό της Huawei

Όλα αυτά συνδέονται με την τρέχουσα φάση του ανταγωνισμού ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα. Έχει περάσει πια πολύ καιρός από όταν οι αμερικανικές κυβερνήσεις χαιρέτιζαν ουσιαστικά την προσπάθεια της Κίνας να γίνει το εργοστάσιο του πλανήτη και στήριζαν την ένταξή τους στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Πλέον για τις ΗΠΑ η Κίνα είναι ο μεγάλος ανταγωνιστής και γεωπολιτικά και οικονομικά. Και στην περίπτωση των νέων τεχνολογιών οι δύο αυτοί ανταγωνισμοί διαπλέκονται. Για την ακρίβεια η επίκληση του γεωπολιτικού κινδύνου διευκολύνει τον οικονομικό ανταγωνισμό.

Μέχρι τώρα η Κίνα δεν είχε κυριαρχήσει σε κάποια τεχνολογία. Οι άνθρωποι μπορεί να αγόραζαν προϊόντα κατασκευασμένα στην Κίνα, όμως οι τεχνολογίες τους δεν είχαν διαμορφωθεί στην Κίνα. Η Κίνα για δεκαετίες θεωρείτο ικανή κυρίως να αντιγράφει τεχνολογίες, παρά να τις διαμορφώνει.

Όμως, σταδιακά η Κίνα άρχισε να επενδύει ιδιαίτερα στην έρευνα για νέες τεχνολογίες και να δοκιμάζει να βρεθεί στην πρωτοπορία. Μία από αυτές ήταν και η τεχνολογία 5G και η εταιρεία που κατεξοχήν εκπροσωπεί αυτού του είδους τη διεκδίκηση πρωτοπορίας είναι η Huawei.

Σε αυτό το φόντο η Huawei φαινόταν να είναι ιδιαίτερα πλασαρισμένη για να διεκδικήσει σημαντικό μέρος της αγοράς των νέων δικτύων κινητής τηλεφωνίας και δεδομένων.

Και εδώ ήταν που ήρθε η αμερικανική αντίδραση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και χρόνια κατηγορούν την Κίνα ότι παραβιάζει τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου: ότι προχωρά σε παράτυπες κρατικές ενισχύσεις στις κινεζικές εξαγωγές και την ίδια ώρα επιβάλλει όρους στις εταιρείες που θέλουν να επενδύσουν στην Κίνα που παραπέμπουν σε υποχρεωτική μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας. Έκφραση αυτού του ανταγωνισμού και ο εμπορικός πόλεμος που κηρύχτηκε επί των ημερών του προέδρου Τραμπ.

Σε όλα αυτά οι Αμερικανοί άρχισαν να προσθέτουν και την ανησυχία για ζητήματα ασφαλείας. Το σχήμα εδώ είναι λίγο πολύ το ακόλουθο: η Κίνα δεν εξάγει απλώς τεχνολογία όταν αναλαμβάνει επενδύσεις στην τεχνολογική υποδομών των επικοινωνιών σε άλλες χώρες, αλλά εξασφαλίζει και την δυνατότητα κατασκοπίας από τη μεριά των κινεζικών υπηρεσιών ασφαλείας. Επομένως, οι ΗΠΑ έθεσαν θέμα όχι μόνο ενός εμπορικού ανταγωνισμού αλλά και της ασφάλειας της Δύσης.

Μικρή σημασία έχει ότι υπάρχουν πλήθος ενδείξεις ότι οι ίδιες οι υπηρεσίες των ΗΠΑ φροντίζουν να εγκαθιστούν λογισμικά παρακολούθησης στα τηλεφωνικά δίκτυα ακόμη και ιδιαίτερα συμμαχικών χωρών τους. Το βασικό ήταν διαμορφώθηκε μια επιχειρηματολογία γύρω από την οποία μπορούσαν να ασκηθούν πιέσεις σε άλλες χώρες να μη χρησιμοποιούν τεχνολογία της Huawei.

Σε πρώτη φάση οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα την υποτιθέμενη παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν από την Huawei για να επιβάλουν τις πρώτες κυρώσεις. Ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκαν οι προβλέψεις της αμερικανικής τεχνολογίας που σκοπό έχουν την αποτροπή της μεταφοράς στρατιωτικής τεχνολογίας στο εξωτερικό για να απαγορευθεί στις αμερικανικές επιχειρήσεις να πωλούν στην Huawei κρίσιμα στοιχεία για τα τεχνολογικά της συστήματα. Κομμάτι της πίεσης και το αίτημα προς τον Καναδά για την έκδοση της Μενγκ Γουαντζού, κόρης του ιδρυτή της εταιρείας και γενικής οικονομικής διευθύντριας, σε αδικήματα που αφετηρία έχουν την παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν.

Η κλιμάκωση των πιέσεων

Τους τελευταίους μήνες οι ΗΠΑ κλιμάκωσαν τις πιέσεις τους. Οι αρχικές απαγορεύσεις τους επέτρεπαν σε αμερικανικές εταιρείες να πωλούν εξαρτήματα στην Huawei αρκεί αυτά να κατασκευάζονται εκτός αμερικανικού εδάφους. Πλέον η απαγόρευση επεκτείνεται σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα. Από τον Σεπτέμβρη οι αμερικανικές αρχές θα προσπαθήσουν να σταματήσουν τις επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο από το να χρησιμοποιούν λογισμικό και εξοπλισμό με αμερικανική προέλευση για να κατασκευάζουν εξαρτήματα πάνω σε σχέδια της Huawei.

Ταυτόχρονα φαίνεται ότι πληθαίνουν και οι πιέσεις προς χώρες να αποκλείσουν την εταιρεία από τα δίκτυα επόμενης γενιάς. Στη Βρετανία οι ισχύοντες κανονισμοί άφηναν περιθώρια να χρησιμοποιηθούν εξαρτήματα της Huawei σε τμήματα της συνολικής υποδομής που δεν αφορούσαν τον πυρήνα του δικτύου. Τώρα, με αφορμή και τις επιπλέον κυρώσεις που διακυβεύουν τη συνολική εφοδιαστική αλυσίδα της εταιρείας η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να απαγορεύσει σε όλους τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας στη Βρετανία να χρησιμοποιούν εξοπλισμό της Huawei για τα δίκτυα 5G και να ζητήσει να αφαιρέσουν τον εξοπλισμό που έχουν ήδη εγκαταστήσει μέχρι το 2027. Η Αυστραλία είχε ούτως ή άλλως απαγορεύσει την αγορά εξοπλισμού για δίκτυα 5G από 2018. Στον Καναδά και τη Σιγκαπούρη προτιμήθηκε η τεχνολογία της Erickson και της Nokia.

Εκεί που επικεντρώνεται η μάχη είναι στη Γερμανία. Η γερμανική κυβέρνηση σε γενικές γραμμές δεν επιθυμεί μια πλήρη ρήξη με την Κίνα και η Deutsche Telecom στηρίζεται σημαντικά σε τεχνολογίες της Huawei. Όμως, ήδη και στη Γερμανία πληθαίνουν οι φωνές που αντιτίθενται στην παραπέρα συνεργασία με την κινεζική εταιρεία.

Σε χώρες όπως η Γερμανία η αμερικανική πίεση έρχεται να συγκρουστεί με την επιθυμία στον τομέα των δικτύων επόμενης γενιάς η Ευρώπη να κινηθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται. Αλλαγή τεχνολογίας μπορεί να σημαίνει και σημαντική καθυστέρηση στα δίκτυα 5G.

Η κρίση της παγκοσμιοποίησης

Η κατάσταση αυτή δείχνει τον τρόπο με τον οποίο πολιτική και οικονομία αλληλοδιαπλέκονται στην παγκόσμια αγορά, σε μια εποχή που η σύγκρουση δεν είναι απλώς για μερίδια αγοράς αλλά για τη συνολικότερη ηγεμονία.

Είναι σαφές ότι απέχουμε πολύ από την εικόνα ενός κόσμου γενικευμένης αλληλεξάρτησης και γενικής απελευθέρωσης των αγορών. Η παγκόσμια αγορά τείνει να γίνει πιο κατακερματισμένη και περισσότερο οργανωμένη γύρω από πόλους. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά το 2017 παρατηρούμε μια υποχώρηση των κινεζικών επενδύσεων π.χ. στην Ευρώπη ή ότι είχαμε την καθυστέρηση ή την ακύρωση μεγάλων επενδυτικών στοιχείων. Η στρατηγική μία ζώνη ένας δρόμος παραμένει ενεργή αλλά δείχνει να επικεντρώνει σε χώρες πιο φιλικές προς την κινεζική πρόταση. Ενδεικτικό των αλλαγών που γίνονται ως προς τους τρόπους ένταξης της Κίνας στην παγκόσμια οικονομία, το γεγονός ότι η επιστροφή της σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης δεν αναμένεται να έχει την ίδια προωθητική επίπτωση με την περίοδο 2008-2009.

Είναι σαφές ότι ορισμένα κέντρα, ιδίως στις ΗΠΑ σε αυτή τη φάση δεν έχουν πρόβλημα με έναν πιο κατακερματισμένο κόσμο, με πιο οριοθετημένα μπλοκ εμπορίου και συναλλαγών, και στον οποίο οι ΗΠΑ θα ήταν στο κέντρο των συναλλαγών της Δύσης.

Όμως, την ίδια στιγμή μια συνολικότερη ρήξη με την Κίνα δεν είναι τόσο απλή, ούτε μπορεί να γίνει τόσο εύκολα αποδεκτή από το σύνολο των οικονομιών.

Με την Κίνα να εκπροσωπεί το 13% των παγκόσμιων εξαγωγών και το 18% της παγκόσμιας κεφαλαιοποίησης αρκετές χώρες προφανώς και θέλουν να συνεχίσουν να έχουν οικονομικές συναλλαγές μαζί της. Ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι η ίδια Κίνα δίνει μεγάλο βάρος στην εσωτερική ανάπτυξή της και αποτελεί μια όλο και μεγαλύτερη αγορά.

Αυτό σημαίνει ότι έχουμε όχι μόνο την κεντρική αντιπαράθεση ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα αλλά και τις αντιπαραθέσεις εντός των δυτικών χωρών ως προς τη σκοπιμότητα μιας ρήξης με την Κίνα.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »

Η Wall Street κάνει πάρτι επάνω στα θύματα του κορονοϊού

Newsteam 0 Comments

Τρεις διαφορετικοί δείκτες κινούνται τις τελευταίες εβδομάδες με την ίδια πορεία… προς τον ουρανό. Οι δυο πρώτοι αφορούν τα κρούσματα (77.300 τις τελευταίες 24 ώρες) και τους νεκρούς (συνολικά 3,5 εκατομμύρια) από τον κορονοϊό στις ΗΠΑ. Ο τρίτος δείχνει το άθροισμα των κερδών των αμερικανικών χρηματιστηρίων.

Ο Dow Jones ενισχύθηκε με χίλιες μονάδες ενώ ο S&P 500 κινείται πλέον σε ανώτερα επίπεδα από την αντίστοιχη περίοδο της περασμένης χρονιάς.

Το φαινόμενο ίσως να μην φαντάζει παράδοξο σε όσους έχουν καταλάβει ότι οι χρηματιστηριακοί δείκτες των ΗΠΑ κινούνται συνήθως προς αντίθετη κατεύθυνση με τα επίπεδα διαβίωσης (ή επιβίωσης) των Αμερικανών πολιτών. Πολύ δυσκολότερο είναι όμως να εξηγηθεί το γεγονός ότι τα χρηματιστήρια κάνουν πάρτι, ενώ όλες οι ενδείξεις δείχνουν πως η αμερικανική οικονομία οδηγείται στα τάρταρα. Οι περισσότεροι οικονομολόγοι προβλέπουν ύφεση που θα ξεπεράσει τα επίπεδα της δεκαετίας του ’30 και εκτίναξη της ανεργίας σε πρωτοφανή επίπεδα. Ο οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Κέβιν Χάσετ, προέβλεψε προ ημερών ότι η βιομηχανική παραγωγή των ΗΠΑ θα μειωθεί από 20% έως 30% στο δεύτερο τέταρτο της χρονιάς, δηλαδή ποσοστά πτώσης που συναντώνται μόνο ύστερα από παγκόσμιους πολέμους. Μόνο την τελευταία εβδομάδα 1,3 εκατομμύριο Αμερικανοί πολίτες κατέθεσαν για πρώτη φορά τα χαρτιά τους για το επίδομα ανεργίας – πρόκειται δηλαδή για την 17η εβδομάδα στη σειρά που οι νέοι άνεργοι ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο.

Γιατί η οικονομία βυθίζεται και το χρηματιστήριο ανεβαίνει;

Το φαινομενικά παράδοξο, να βυθίζεται η πραγματική οικονομία ενώ εκτοξεύονται στα ύψη τα κέρδη του χρηματοπιστωτικού τομέα, εξηγείται πολύ εύκολα αν παρατηρήσει κανείς τους τρόπους με τους οποίους ο πρόεδρος Τραμπ μετέτρεψε την πανδημία σε έναν μηχανισμό μεταφοράς πλούτου από τα φτωχότερα προς τα πλουσιότερα τμήματα της αμερικανικής κοινωνίας.

Από τα μέσα Μαρτίου οι Αμερικανοί δισεκατομμυριούχοι είδαν τις περιουσίες τους να αυξάνονται κατά 600 δισεκατομμύρια δολάρια τα οποία ουσιαστικά προέρχονταν από τους εργαζόμενους, τους φορολογούμενους και τα δημόσια ταμεία. Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ έχει προσφέρει μέχρι σήμερα περισσότερα από πέντε τρισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία στην πλειονότητά τους δεν κατευθύνονται στην πραγματική οικονομία ή τις ανάγκες του συστήματος υγείας, που βρίσκεται στα όρια της ολοκληρωτικής κατάρρευσης, αλλά απευθείας στις τσέπες μετόχων και επενδυτών.

Η σχετική τάση βέβαια δεν αφορά μόνο τις ΗΠΑ. Στις αρχές της εβδομάδας η ελβετική τράπεζα UBS υπολόγισε ότι επτά στους 10 δισεκατομμυριούχους του πλανήτη είδαν τα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια να πηγαίνουν καλύτερα ή τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με τις προβλέψεις που είχαν κάνει πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας.

Έχει πραγματικά ενδιαφέρον (ειδικά για την Ελλάδα) να παρακολουθήσει κάποιος τους μηχανισμούς με τους οποίους οι ισχυρότερες οικονομίες της Δύσης χρησιμοποιούν τον κορονοϊό σαν πρόσχημα για να παρακάμψουν τους παραδοσιακούς μηχανισμούς ελέγχου των επιχειρήσεων και να στείλουν δισεκατομμύρια ευρώ σε επιλεγμένους επιχειρηματίες.

Στη μεγάλη Βρετανία, παραδείγματος χάριν, έρχονται καθημερινά στην επιφάνεια πληροφορίες απευθείας αναθέσεις δημοσίων έργων σε επιχειρήσεις που πρόσκεινται στην κυβέρνηση χωρίς κανέναν απολύτως έλεγχο. Εταιρίες τις οποίες κανένας δεν είχε ακούσει στο παρελθόν λαμβάνουν πακέτα δεκάδων εκατομμυρίων στερλίνων, άλλοτε για να συνδράμουν στην επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης και άλλοτε για να προσφέρουν ιατρικά προϊόντα και υπηρεσίες αγνώστου ποιότητας (οποιαδήποτε ομοιότητα με τη χώρα μας μάλλον θα είναι συμπωματική).

Και αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Στις ΗΠΑ οι αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες, που έλαβαν την μερίδα του λέοντος των άμεσων κρατικών επιδοτήσεων, προχωρούν τώρα σε δεκάδες χιλιάδες απολύσεις επιβεβαιώνοντας ότι τα χρήματα δεν χρησιμοποιήθηκαν για την διάσωση των εργαζομένων, αλλά των μετόχων. Ακόμη όμως και φαινομενικά άσχετες κυβερνητικές κινήσεις, όπως λόγου χάρη η απόφαση του Τραμπ να ξανανοίξει τα σχολεία, λαμβάνονται με αποκλειστικά οικονομικά κριτήρια. Ο Αμερικανός πρόεδρος γνωρίζει πολύ καλά ότι οι επιχειρήσεις απαιτούν την άμεση επιστροφή των υπαλλήλων τους και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν πρέπει να φροντίζουν τα παιδιά τους που μένουν κλεισμένα στο σπίτι. Για να αντιμετωπίσει, λοιπόν, το πρόβλημα κήρυξε πόλεμο στους επιστήμονες που προειδοποιούν ότι οι μαθητές και οι καθηγητές θα βρεθούν σε άμεσο κίνδυνο και απείλησε να διακόψει την ομοσπονδιακή χρηματοδότηση όσων δημοσίων σχολείων δεν ανοίξουν άμεσα τι πόρτες τους.

Οι ΗΠΑ, σαν πειραματικό εργαστήριο όλων αυτών των επιλογών που βάζουν τα κέρδη των επιχειρήσεων πάνω από τη δημόσια υγεία, θα έπρεπε να αποτελέσει ένα παράδειγμα προς αποφυγή για την Ελλάδα. Η μέχρι στιγμής εμπειρία όμως δείχνει ότι τους επόμενους μήνες θα την έχουμε σαν πρότυπο.

Δείτε τα tweets της επικαιρότητας:

[wbcr_php_snippet id="14676"]

Όλα τα νέα για την επικαιρότητα εδώ - ειδήσεις από την Ελλάδα

Διάβασε το »