Η σειρα: “Οδοιπορικο στα αδυτα της KGB” του Γιαννη Ζωγραφου συνεχιζεται σημερα με το 13ο κειμενο.

Η KGB στην Ευρώπη – αποκαλύψεις για το προδοτικό ΚΚΕ [Του Γ. Ζωγραφου]

Εχουν προηγηθεί κατα σειράν δημοσίευσης:

Γραφει ο Γιάννης Ζωγραφος

ΚΕΦ.13

Η …ευγενική φυσιογνωμία του Κολιγιάννη

 Τα ένοχα μυστικά της KGB, όπως είδαμε ακροθιγώς και στο προηγούμενο κεφάλαιο, δεν περιορίζονταν εντός της Ρωσίας αλλά και σε ολόκληρη την απέραντη σοβιετική επικράτεια. 

Σήμερα, αποκαλύπτουμε με αποδείξεις, όπως προκύπτουν από τα αρχεία Μιτρόχιν,  ένα «κοινό μυστικό»: Ότι η Σοβιετική Ένωση μέσω της KGB, όχι μόνο χρηματοδοτούσε αλλά και έλεγχε σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, όλα τα κομμουνιστικά κόμματα εντός και εκτός Ευρώπης, αναλόγως των γεωπολιτικών συμφερόντων της «μητέρας πατρίδας», της Ρωσίας.

   Για  καθαρά λόγους χώρου, θα περιοριστώ στην Ευρώπη. Θα αρχίσω όμως, από την Ελλάδα.

   Πίσω από την ανακάλυψη αυτών των συγκεκριμένων αρχείων, κρύβεται μια ενδιαφέρουσα ιστορία: Λίγο πριν την οριστική κατάρρευση του καθεστώτος, εδόθη επείγουσα εντολή στην Κεντρική Υπηρεσία να καταστραφούν αμέσως σε ειδικά μηχανήματα όλα τα αρχεία  που αφορούσαν συναντήσεις αξιωματούχων με ξένους παράγοντες και δωροδοκίες, ώστε να μην διαταραχθούν οι διεθνείς σχέσεις της Ρωσίας. Πράγματι, τα περισσότερα από αυτά τα έγγραφα καταστράφηκαν συντομότατα, εκτός από πολλά που έφεραν πάνω τους συνδετήρες. Από τη βιασύνη τους, οι πράκτορες δεν έβγαζαν ούτε τους συνδετήρες!  Οι συνδετήρες κατέστρεψαν πολλά μηχανήματα και τα απόρρητα έγγραφα σώθηκαν ως εκ θαύματος!

   Τα αρχεία αποδεικνύουν ότι η προσπάθεια προσεταιρισμού παραγόντων, κομμάτων και μεμονωμένων ατόμων που θα δρούσαν ως πράκτορες της ΕΣΣΔ στις χώρες τους, εντάθηκαν κατά τη δεκαετία του ’70, αντίθετα από όσα φημολογούνταν. Η δυσκολία ανάπτυξης στην Ευρώπη τέτοιων πρακτόρων μετά την Άνοιξη της Πράγας καθώς και η αδυναμία ανεύρεσης Σοβιετικών που να έχουν τα κατάλληλα προσόντα ώστε να μην κινούν υποψίες στις Ευρωπαϊκές πόλεις, έφεραν ως συνέπεια τον προσεταιρισμό και τη χρηματοδότηση των κομμουνιστικών κομμάτων στις χώρες αυτές, που θεωρούνταν από τη Ρωσία «αδελφά».

   Δύο σημαντικές εξαιρέσεις πρακτόρων που έμειναν στην ιστορία της ΕΣΣΔ ήταν ο Αυστριακός Άρνολντ Ντόιτς (Arnold Deutsch) και ο Γερμανός Ρίχαρντ Ζόρχε (Richard Sorge). H καριέρα του πρώτου εν πολλοίς δεν απεκαλύφθη ακόμα, αφού δύο από τους «μαθητές» του, οι Blunt και Cairncross διέφυγαν και έμειναν ελεύθεροι στη Δύση. Αντιθέτως ο Ζόρχε έμεινε θρύλος και παρασημοφορήθηκε ως ήρωας μετά θάνατον από την ΕΣΣΔ. Ο Ζόρχε, γραμμένος στο ναζιστικό κόμμα της Γερμανίας, στρατολογήθηκε από την KGB ως δημοσιογράφος και έγινε γνωστός την περίοδο του 1940-41 όταν από την Ιαπωνία παρείχε στην ΕΣΣΔ πληροφορίες για το σχέδιο επίθεσης του Χίτλερ στην Ρωσία, όταν ακόμα ήταν σύμμαχοι. Πληροφόρησε ακόμα τους Σοβιετικούς ότι η Ιαπωνία δεν θα επιτίθετο στη Ρωσία, στο κοντινό μέλλον. Συνελήφθη, βασανίστηκε, ομολόγησε, δικάστηκε και εκτελέστηκε το 1944 ως κατάσκοπος από την Ιαπωνία. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια ότι ο Στάλιν αρνήθηκε να μεσολαβήσει για να τον σώσει, παρά τις εισηγήσεις.  Πιστός στις παραδόσεις των ανήθικων και ποταπών κομμουνιστών. Ο Ζόρχε ηρωοποιήθηκε το 1964..

   Η προσπάθεια προσεταιρισμού κομμουνιστικών κομμάτων σε όλη σχεδόν την Δυτική Ευρώπη διεξαγόταν παράλληλα στις χώρες από απεσταλμένους της ΕΣΣΔ. Από τα αρχεία προκύπτει συνάντηση ενός Ι. Π. Κίσλιακ, επιχειρησιακού αξιωματικού της KGB με υπηρεσία στην  Αθήνα, στο ξενοδοχείο Ukraina(φωτό), το πλέον κεντρικό του Κιέβου. Η συνάντηση έγινε με τον Κώστα Κολιγιάννη (φωτό), Γ.Γ. του ΚΚΕ και αντικείμενο της συζήτησης ήταν η ανεύρεση από τον τελευταίο, «ενός ή δύο Ελλήνων Ζόρχε», όπως χαρακτηριστικά καταγράφεται. Ο Κίσλιακ δίνει έμφαση στο ότι οι υποψήφιοι πρέπει να είναι «εντελώς αξιόπιστοι ιδεολογικά», αλλά ταυτόχρονα ότι έπρεπε να είναι «γοητευτικοί». Το αμέσως επόμενο ραντεβού του Κίσλιακ ήταν με τον Εζεκία Παπαϊωάννου, Γ.Γ. του ΑΚΕΛ (του κυπριακού κομμουνιστικού κόμματος) στο οποίο ο αξιωματικός της KGB καταγράφεται ως «πολύ λιγότερο απαιτητικός». Παρότι  οι Κύπριοι υποψήφιοι θα έπρεπε να έχουν «υψηλό ηθικό» καθώς και επαγγελματικές και πολιτικές ικανότητες, δεν επέμενε να αναζητηθούν «οι αντίστοιχοι Ζόρχε», όπως στην Ελλάδα.

   Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, οι αναμφισβήτητες αυτές ιστορικές καταγραφές αποδεικνύουν την διαχρονική προδοτική στάση του ξενόδουλου ΚΚΕ. Ποιος επικεφαλής ενός ελληνικού κόμματος δέχεται εντολές από έναν αξιωματούχου μιας ξένης μυστικής υπηρεσίας, αν δεν είναι προδότης; Ποιος αποδέχεται να αναζητήσει πράκτορες για μια ξένη χώρα, στην πατρίδα του, αν δεν είναι πουλημένο τομάρι και ορντινάντσα της πιο δολοφονικής οργάνωσης που γνώρισε η ιστορία;

   Το γεγονός ότι το προδοτικό ΚΚΕ ακολουθούσε ανέκαθεν τις διαταγές της Ρωσίας, αντικατοπτρίζεται στην πάγια στάση του έναντι των εθνικών θεμάτων, από το Μακεδονικό και τη Μικρασιατική Καταστροφή, μέχρι τα Δεκεμβριανά και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τώρα, εκτός από τις μαρτυρίες και τις εικασίες, υπάρχουν και τα αρχεία της KGB. Ποιος μπολσεβίκος έχει τα κότσια να το αμφισβητήσει

(Συνεχίζεται)

 ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Μέλος Σ.Σ. ΕΛΑΣΥΝ

ΕΛΑΣΥΝ

Διαβάστε επίσης »